برچسب: گردشگر

صنعت گردشگر و توریسم

  • نمایشگاه‌های مجازی روزنه‌ی نجات صنایع دستی از بحران کرونا

    نمایشگاه‌های مجازی روزنه‌ی نجات صنایع دستی از بحران کرونا

    نمایشگاه‌های مجازی روزنه‌ی نجات صنایع دستی از بحران کرونا
    نمایشگاه‌های مجازی روزنه‌ی نجات صنایع دستی از بحران کرونا

    متاسفانه این روزها صنایع دستی حال و روز خوبی ندارد و گویا با تداوم روند فعلی و تداوم بحران کرونا رو به نابودی می‌رود چرا که فعالان این صنعت که تنها از طریق تولید و فروش کارهای دستی خود درآمدزایی می‌کردند، در شرایط کنونی بعضاً با نیاز معیشتی شدیدی روبرو هستند.

    بحران کرونا ناجوانمردانه با هدف گرفتن این حوزه مانند تمام صنایع، محکم‌ترین ضربه خود را بر پیکره صنایع دستی وارد کرده است به طوری که حتی استادکار و پر سابقه‌های این بخش هم در شرایط ناگواری به سر می‌برند و حتی عده‌ای در این میان به فکر تغییر شغل و عده‌ای نیز به دنبال دریافت تسهیلات برای جبران خسارات‌ وارده به حرفه‌ی خود هستند.

    از مقروض شدن تا شرمندگی مقابل نیروها

    «سیاوش میرزا زاده» فعال صنایع دستی که ۲۰ سال از عمر خود را وقف تولید و فعالیت در این صنعت کرده است، از روزهای ناخوش حوزه صنایع دستی می‌گوید؛ از روزهایی که حتی خودش نیز به دلیل نیازهای معیشتی ناچار به قرض کردن پول برای تامین مایحتاج زندگی‌اش شده است.

    وی که این روزها علاوه بر مشکلات خود از شرمندگی در مقابل نیروهای کارش رنج می‌برد، در گفت‌وگو با خبرنگار ایسنا، اظهار می‌کند: با داستان‌های تحریم و نوسانات سیاسی و اقتصادی کشورمان قبل از کرونا سر و کله می‌زدیم که کرونا کار را یکسره کرد و از کار بیکار شدیم.

    این فعال صنیاع دستی با بیان این که قبلاً مشکل کم شدن میزان فروش را داشتیم اما با آمدن کرونا از اوایل اسفند ماه ناچار به تعطیلی کارگاه‌هایمان شدیم، اضافه می‌کند: دفتر فروش ما در زندان اسکندر قرار گرفته لذا پس از تعطیلی این محل ناچار شدیم فروشنده خود را در کارگاه مستقر کنیم ولی پس از جدی‌تر شدن بحران کرونا، برای حفظ سلامت جامعه و نیروها، کارگاه نیز تعطیل شد.

    وی با اشاره به فسخ سفارشات کارگاه خود می‌گوید: امسال سفارش‌های زیادی برای گالری‌های یزد و شهرهای دیگر کشور داشتیم به طوری که بیش از ۱۵ استان کشور از تولیدات ما خریداری می‌کردند که همگی آنها به دنبال شیوع کرونا لغو شد و تنها امیدمان به درآمد امسال هم از بین رفت و از آنجایی که هیچ پس اندازی برای این بنگاه خرد اقتصادی باقی نمانده بود، در تامین حقوق نیروهای خود نیز بازماندیم.

    وی ادامه می‌دهد: اکثر نیروهای ما افرادی هستند که اوضاع مالی نامطلوبی دارند و از طرفی درگیر مشکلات دیگری مانند افراد کارافتاده هستند بنابراین ناچار به  فروش طلاهای همسرم و قرض مبالغی شدم تا بتوانم عیدی و حقوق کارکنانم را تامین کنم و اکنون نیز منتظر بهتر شدن اوضاع برای فروش خودرو و پرداخت بدهی‌هایم هستم.

    اکثر نیروهای فعال در بخش صنایع دستی دارای اوضاع مالی نامطلوبی هستند لذا ناچار به  فروش طلاهای همسرم و قرض مبالغی برای پرداخت حقوقشان شدم و منتظر بهتر شدن اوضاع برای فروش خودرو خود و تامین بدهی‌هایم هستم.میرزازاده با بیان این که سال پیش وضعیت اقتصادی نسبت به دو سال گذشته بهتر شده بود، می‌گوید: سال گذشته نسبت به امسال هر چند مشکل داشتیم، اما عید نوروز بسیار شلوغ و با استقبال گردشگران همراه بود ولی نوروز امسال همه‌ی تلاش‌هایمان بر باد رفت.

    وی با بیان این که هر ساله بدهی‌های طول سال را از فروش عید نوروز تامین می‌کردیم، تصریح می‌کند: قرار بود مانند همیشه، بدهی‌های پارسال را با عید نوروز امسال صاف کنیم و به همین منظور نیز بیش از ۱۵۰ میلیون تومان خرید نقدی اجناس اولیه برای تولیدات داشتیم ولی متاسفانه کرونا همه فروش ما را در انبار و بدون مشتری رها کرد و ما با یک دنیا بدهی و نیاز و مشکلات مالی ماندیم.

    سایه سنگین مشکلات بر سر فعالان صنایع دستی

    «مهدی نیکوکار» هم که این روزها از وضعیت نامطلوب شرایط صنایع دستی گله‌مند است، به خبرنگار ایسنا، می‌گوید: دو سالی است در حوزه صنایع دستی با سه نیروی کاری فعال هستم اما وضعیت صنایع دستی در شرایط کنونی نابود شده و مشکلات مالی و بدهی تنها داشته‌هایی ما جوانان شده است.

    وی با بیان این که حوزه صنایع دستی تمام هزینه های جاری طول سال خود را از فروش تولیدات خود در ایام نوروز و بعضاً فروش اندکی در طول سال تامین می‌کنند، می‌گوید: متاسفانه تمام امیدهایمان ناامید شده و زحماتمان بر باد رفته است.

    وی اضافه می‌کند: اکنون هیچ منبع درآمدی نداریم و این وضعیت نیز تنها شامل حال ما نیست بلکه دامنه گسترده آن تمام فعالان صنایع دستی را در برگرفته است اما وضعیت ما که مجرد هستیم شاید کمی بهتر از افرادی باشد که با این درآمد نیازهای یک خانواده را تامین می‌کردند.

    این فعال صنایع دستی که شنبه پیش رو باید چک‌ها و اقساط خود را بپردازد، تصریح می‌کند: همیشه در این روزها ۷۰ درصد از تولیدات نوروزی ما به فروش رفته بود و با خیال راحت اقساط و چک‌های خود را پرداخت می‌کردیم اما اکنون که این امید چک کشیده‌ایم حالا بدون هیچ فروشی باید بدهی‌هایمان را بپردازیم.

    وی با بیان این که میراث فرهنگی می‌توانست زودتر با راه اندازی صفحات و فروشگاه‌های مجازی از تضرر بیشتر این صنعت جلوگیری کند، می‌گوید: میراث فرهنگی درآمد زیادی ندارد اما می‌توانست زودتر با فروش اینترنتی و  کمک‌های مشابه حتی فروش به کشورهای دیگر را در همین بحران داشته باشد هرچند که اکنون در این راستا در حال انجام اقداماتی است.

    نیکوکار : میراث فرهنگی درامد زیادی ندارد اما می‌توانست زودتر با فروش اینترنتی و کمک‌های مشابه حتی فروش به کشورهای دیگر برای کمک به فعالان این بخش کمک کند.نیکوکار با بیان این که پایان وضعیت فعلی و اتمام کرونا هنوز مشخص نیست، می‌گوید: از میراث فرهنگی خواستار ایجاد فرصت‌های گردشگری به خصوص در تابستان هستیم چرا که هنوز پایان ماجرای فعلی مشخص نیست و ما نیز اوضاع خوبی نداریم.

    اوضاع نامساعد صنایع دستی هر چند در بحران فعلی مسئله‌ای طبیعی است اما اداره کل میراث فرهنگی با تدابیر بهتری می‌توانست به استقبال این وضعیت برود و برای نجات فعالان خود گام بردارد لذا به سراغ مدیر کل میراث فرهنگی استان یزد رفتیم تا بدانیم برای جلوگیری از وضعیت فعلی چه برنامه‌ای در نظر گرفته‌اند.

    «سید مصطفی فاطمی» مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری یزد با اشاره به این که تعدادی از هتل‌ها و راهنمایان گردشگری و صنعتگران صنایع‌دستی وضعیت مالی مساعدی ندارند، به خبرنگار ایسنا، می‌گوید: از آنجایی که روند رکود صنعت گردشکری حداقل تا اردیبهشت ماه تداوم دارد و پس از آن نیز با فرا رسیدن ماه رمضان وضعیت مطلوبی نخواهد داشت، باید اقدامی برای حفظ این افراد در صنعت گردشگری با کمک حداقلی و تامین نیاز معیشتی این گروه انجام دهیم.

    ضرورت راه اندازی صندوق کمک به اقشار آسیب دیده

    این مسئول از ضرورت راه اندازی صندوق کمک به اقشار آسیب دیده به خصوص برای فعالان گردشگری و صنایع دستی می‌گوید و تصریح می‌کند: از فعالان گردشگری با وضعیت بهتر کمک خواستیم تا صندوقی به همین منظور راه اندازی شود که خوشبختانه در این زمینه نیز شاهد اعلام آمادگی فعالان گردشگری استانمان بودیم.

    وی ادامه می‌دهد: تعدادی از فعالان گردشگری در راستای تحقق این طرح که از صبح روز گذشته ۱۳ فرودین ماه آغاز شد، به صورت مشارکتی مبلغی را میان گذاشته و تاکنون نیز مبالغی جمع آوری شده است.

    مدیر کل میراث فرهنگی یزد از مشارکت خانه فرهنگ صدوقی در این زمینه خبر می‌دهد و می‌گوید: این محل نیز با اعلام آمادگی کمک به اقشار آسیب دیده همانند طرح اجرا شده در زمینه کمک به کادر درمان و سلامت استان، در این زمینه مشارکت دارد.

    وی با بیان این که هنوز ساز و کار و نحوه کمک رسانی در دست برنامه ریزی است، گفت: اگر خانه فرهنگ صدوقی بتواند با تقبل این مسئولیت و ارائه ساز و کارهای مشابه قبل در کمک‌رسانی‌های استان همکاری کند، این فرآیند با سرعت و دقت بیشتری پیش خواهد رفت و در همین راستا از تمام افراد توانمند خواستار مشارکت در این امر خیر هستیم.

    مدیرکل میراث فرهنگی استان یزد: بهترین زمان برای خرید آثار تولیدی صنیاع دستی با تخفیفات زیاد و در نظر گرفتن سود حداقلی برای فعالان این بخش است به همین منظور درصدد ایجاد کمپینی برای فروش صنایع دستی و راه اندازی نمایشگاهی مجازی هستیم.فاطمی با یاداوری مشکلات فعالان گردشگری به خصوص صنایع دستی، خاطرنشان می‌کند: فعالان صنایع دستی استان در ایام گذشته با توجه به فرارسیدن ایام نوروز، تولیدات زیادی داشتند که در حال حاضر با توجه به سلب فرصت فروش، این تولیدات باقی مانده و این گروه با مشکلات مالی روبرو هستند لذا بهترین زمان برای خرید آثار تولید شده با تخفیفات زیاد و در نظر گرفتن سود حداقلی برای آن‌هاست و به همین منظور درصدد ایجاد کمپینی برای فروش صنایع دستی و راه اندازی نمایشگاهی مجازی هستیم.

    با توجه به این که یزد، استانی گردشگر پذیر و گردشگر محور است تعداد فعالان صنایع دستی در این حوزه نیز تعداد قابل توجهی را شامل می‎شوند که درآمدشان صرفاً از طریق تولید و فروش صنایع دستی تامین می‌شود لذا نمی‌توان فقط به کمک‌های مالی خیری و میراث فرهنگی استان در این راستا بسنده کرد و لازم است دولت توجه ویژه‌ای به این حوزه داشته باشد چرا که یکی از راه‌های درآمدزایی و ارزآوری کشور از طریق فروش صنایع دستی است و بی‌توجهی به این مسئله به معنای دست روی دست گذاشتن برای نابودی یکی از ستون‌های اقتصادی کشورمان است.

    انتهای پیام

  • تجربه‌ای از مدیریت بحرانِ بیولوژیکی نداریم/ سازمان‌های مردم‌نهاد وارد شوند

    تجربه‌ای از مدیریت بحرانِ بیولوژیکی نداریم/ سازمان‌های مردم‌نهاد وارد شوند

    تجربه‌ای از مدیریت بحرانِ بیولوژیکی نداریم/ سازمان‌های مردم‌نهاد وارد شوند
    تجربه‌ای از مدیریت بحرانِ بیولوژیکی نداریم/ سازمان‌های مردم‌نهاد وارد شوند

    به گزارش ایسنا، آمار خبرهای تخریبی آثار میراثی از تعطیلی‌های قبل نوروز (تعطیلات کرونایی) تا کنون از تعداد انگشتان دو دست هم بیشتر شده، آن‌هم خبرهایی که فعالان میراثی متوجه می‌شوند و گوش به گوش می‌رسانند تا شاید آستینی برای نجات آثار تاریخی بالا برود.

    یک روز قلعه سلجوقی نوش آباد را نیمه کاره می‌کنند و یک روز آتش به جان بیمارستان مسیح مرادیان کرمانشاه می‌اندازند و روز دیگر سراغ محوطه‌ی بی‌بی شهربانو در شهر ری می‌روند و …

    اما این اتفاقات در شرایطی رخ می‌دهند که احتمالا تخریب‌گران آثار تاریخی، خودشان را جزو مردمی نمی‌بینند که باید همسو و همراه با مردم کشورشان در قرنطینه خانگی برای قطع شدن زنجیره‌ای که قرار است آرامش را به کشور برگرداند، باشند و در این میان دنبالِ راهی برای خلاص شدن از دست میراثِ تاریخی‌شان می‌روند.

    بیشترین عارضه بیولوژیکی گریبان آثار تاریخی را می گیرد

    مختاری – کارشناس پیشکسوت میراث فرهنگی – در گفت‌وگو با ایسنا، به وجود آمدن چنین وضعیتی را مخصوص فقط این دوران نمی‌داند، او تجربه‌های زیادی از تعطیلات‌هایی که در طول سال‌های گذشته با این نوع اتفاقات مواجه شده در خاطرش دارد.

    وی با بیان این‌که در این شرایط جای سازمان‌های مردم‌نهاد خالی است، در حالی که می‌توانند نقش تاثیر گذاری در حفاظت از آثار تاریخی ایفا کنند، می‌گوید: در طول چند سال گذشته تلاش‌هایی برای مدیریت بحران در میراث فرهنگی انجام شده است، مانند توجهی که در این سال‌ها بیشتر معطوف به زلزله بوده و کمتر به سیل پرداخت و مدتی نیز در آن از بحران جنگ بهره بردند، حتی برخی کنوانسیون‌ها در این رابطه نشان می‌دهند که باید در مدیریت بحران چه کارهایی انجام داد.

    او با تاکید بر این‌که در شرایط کنونی مدیریت بحران را باید بر اساس بحران‌های بیولوژیکی انجام داد، ادامه می دهد: به نظر می‌رسد تجربه‌ای در جهان در این زمینه وجود ندارد، شاید به همین دلیل عوارضی هم از خود به جا بگذارد. در شرایط کنونی و در موضوع میراث فرهنگی، بیشترین عارضه‌ای که در این موضوع خاص یعنی کرونا، قرنطینه بودن مردم و بیرون نیامدن آن‌ها از خانه‌ها یا کمتر سفررفتن و تعطیلی ادارات، موزه‌ها، هتل‌ها و مراکز گردشگری ایجاد می‌شود این است که این آثار از چشم نهادهای نظارتی و مردم پنهان می‌شوند و این زمان برای سودجویانی که هدف‌شان تخریب آثار است، بهترین موقعیت است.

    او با بیان اینکه این اتفاق نسبت به حفاری‌های قاچاق نیز مصداق دارد، می‌افزاید: بعد از برنامه‌ریزی برای نگهداری شهرها و بناهای تاریخی در این شرایط، باید نهادهای نظارتی مانند یگان‌ حفاظت و وزارتخانه میراث فرهنگی هوشیاری خود را در این مواقع تست کنند.

    به کمک فعالان میراث فرهنگی و سازمان‌های مردم‌نهاد نیاز داریم

    مختاری اما وارد عمل شدن سازمان‌های مردم نهاد و فعال‌ عمل‌کردنشان در این شرایط را عاملی در حفاظت بهتر از اثار تاریخی کشور می‌داند و می‌گوید: در روزهای تعطیل و شرایطی مانند تعطیلی‌های اینچنینی، نیاز به چنین کمک‌هایی داریم.

    مدیر سابق محور فرهنگی تاریخی تهران قدیم، با بیان این‌که درگذشته دو تعطیلی تاثیرگذارو  فراگیرِ کشور یعنی نوروز و روزهای تاسوعا و عاشورا در محرم، ساخت‌وسازهای غیرمجاز در مناطقی مانند بازار تهران سرعت می‌گرفت، ادامه می‌دهد: در آن زمان لاغر کردن ستون‌ها یا افزودن بخش‌هایی در فضاهای تجاری در محدوده‌ی بام بازار زیاد انجام می‌شد، چون چشم‌های نظارتی بسیار کم بودند و کسانی که چنین برنامه‌هایی در سر می‌پروراندند از قبل آماده بودند تا وارد این موضوع شوند.

    او اما تعطیلات نوروز امسال از یک سو و تعطیلی‌های اجباری پیش امده در برابر اتفاقات بیولوژیکی در دنیا را عاملی می‌داند که مجرمان تخریب آثار تاریخی در این شرایط به راحتی سراغ آن می‌روند و می‌گوید: میراث فرهنگی باید از همه سازمان‌های مردنهاد و دوستداران میراثی، سمن‌ها و «‌NGO» ها درخواست کند تا در این روزها در محدوده‌های سکونتی خود حمایت و دیده‌بانی از میراث فرهنگی را نیز در برنامه‌های خود قرار دهند.

    خبرهایی از دست درازی به مسجد جامع ورامین شنیدم

    وی توجه به آثار تاریخی از بقاع متبرکه گرفته تا خانه‌ها و محوطه‌های که ممکن است در این شرایط  از سوی حفاران غیرمجاز مورد حمله قرار بگیرد را یک وظیفه‌ی ملی می‌داند و ادامه می دهد: در طول این مدت خبرهایی درباره‌ی برخی دست‌درازی‌ها به مسجد جامع ورامین شنیدم که علاوه بر حضور برخی افراد و معتادان به این فضای تاریخی و مذهبی، تزئینات و کاشی‌های مسجد نیز در معرض آسیب قرار گرفته‌اند، مانند اتفاقی که در چهارشنبه سوری سال گذشته برای بیمارستان مسیح مرادیان کرمانشاه رخ داد.

    مختاری تاکید می‌کند: این اتفاقات و نمونه‌های مشابهی که در طول روزهای گذشته برای میراث فرهنگی کشور رخ داده، نمونه‌ی بارزی از یک زنگ خطرو هشدار برای میراث فرهنگی است که مراقب کمین‌کنندگان تخریب آثار تاریخی باشند، اتفاق چهارشنبه سوری در این شرایط و هر لحظه می‌تواند برای هر کدام از آثار تاریخی کشور رخ دهد.

    انتهای پیام

  • تمدید امانت کتابهای کتابخانه ملی به صورت غیرحضوری

    تمدید امانت کتابهای کتابخانه ملی به صورت غیرحضوری

    تمدید امانت کتابهای کتابخانه ملی به صورت غیرحضوری
    تمدید امانت کتابهای کتابخانه ملی به صورت غیرحضوری

    به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران در راستای تصمیمات ستاد ملی مدیریت و مبارزه با کرونا و تداوم طرح فاصله گذاری اجتماعی تا ۲۰ فروردین، اعضای کتابخانه ملی برای تمدید امانت کتاب از طریق پیام نگار (ایمیل) با آدرس public.1317@gmail.com اقدام کنند و نیازی به حضور در محل کتابخانه نخواهد بود.

    همچنین در زمان تمدید به موارد زیر توجه شود:

    درخواست تمدید کتاب خود را حداقل ۴۸ ساعت قبل از اتمام مدت امانت به پیام نگار (ایمیل) فوق ارسال کنید.

    پاسخ درخواست تمدید امانت به مدت ۲۴ ساعت با ارسال پاسخ و کد امانت صورت می‌پذیرد.

    تمدید دو دوره متوالی از طریق ارسال ایمیل امکان پذیر نیست.

    در زمان تمدید، مشخصات زیر را حتماً در متن درخواست خود ذکر کنید:

    الف. نام و نام خانوادگی

    ب. شماره عضویت

    ج. عنوان کتاب

    د. شماره بازیابی کتاب (شماره‌ای که با برچسب روی جلد کتاب است)

    در صورت هر گونه پرسش می‌توانید در ساعات اداری و با توجه به شرایط حضور کارمندان براساس ساعت کار ستاد ملی مدیریت و مبارزه با کرونا با شماره‌های ۸۱۶۲۳۲۷۲ و ۸۱۶۲۳۲۵۸ تماس بگیرید.

  • میراثِ سبزِ موزه ملی ایران

    میراثِ سبزِ موزه ملی ایران

    میراثِ سبزِ موزه ملی ایران
    میراثِ سبزِ موزه ملی ایران

    به گزارش ایسنا، «کاسه سفالی مینایی» زراندود باقی‌مانده از سبک ری و متعلق به دوره ایلخانی، در حال حاضر به شماره‌ی ۲۲۱۵۸ در موزه باستان‌شناسی و هنر دوران اسلامی موزه ملی ایران نگهداری می‌شود.

    نگاره اصلی در داخل ظرف، زن و مردی را نشان می‌دهد که در دو طرفِ درختِ سروی نشسته‌اند و اطراف آن با نقوش گیاهی زراندود نقاشی شده است. در پای درخت سرو آب جاری است و شخصیت‌ها لباس‌های فاخر برتن دارند.

    همچنین روی درخت سرو و لباس‌های آن‌ها با نقوش اسلیمی تزیین شده‌ است و دور تا دور لبه‌ی ظرف به خط کوفی مزین است.

    انتهای پیام

  • تشدید نظارت بر تعطیلی اماکن تفریحی‌گردشگری در روز طبیعت

    تشدید نظارت بر تعطیلی اماکن تفریحی‌گردشگری در روز طبیعت

    تشدید نظارت بر تعطیلی اماکن تفریحی‌گردشگری در روز طبیعت
    تشدید نظارت بر تعطیلی اماکن تفریحی‌گردشگری در روز طبیعت

    به گزارش خبرگزاری مهر، علی اصغر مونسان گفت: «کمیته گردشگری و فضاهای ورزشی ستاد ملی مدیریت بیماری کرونا با هماهنگی دستگاه‌های عضو این بیانیه را در آستانه روز طبیعت منتشر کرد.»

    او افزود: «در این بیانیه ضمن تأکید بر رعایت مصوبات ستاد ملی مدیریت بیماری کرونا به ویژه طرح فاصله گذاری اجتماعی، از عموم هموطنان در خواست می‌کند تا در راستای همبستگی اجتماعی و کمک به کنترل سریع این بیماری، روز طبیعت را امسال در خانه های خود بمانند.»

    وزیر میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی تصریح کرد: «در بیانیه منتشر شده بر ضرورت تشدید نظارت های تلفیقی در سطوح ملی و استانی با همکاری پلیس اماکن عمومی ناجا، یگان حفاظت میراث فرهنگی و ناظران ادارات کل استانی وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی بر تعطیلی مراکز تفریحی، گردشگری و پذیرایی و رعایت دقیق مفاد پروتکل های ابلاغی از سوی این وزارتخانه و وزارت بهداشت توسط اماکن اقامتی تاکید شده است.»

    ر مونسان بیان کرد: «مراکز اقامتی مانند مهمان پذیرها، مسافرخانه ها و حتی هتل ها و هتل آپارتمان ها که بخشنامه ها و پروتکل های ابلاغی را به درستی رعایت نمی کنند باید سریعاً تعطیل و بسته شوند.»

  • نگاهی به آیین سیزده در میان شهسواری ها

    نگاهی به آیین سیزده در میان شهسواری ها

    نگاهی به آیین سیزده در میان شهسواری ها
    نگاهی به آیین سیزده در میان شهسواری ها

    به گزارش خبرنگار مهر، رقیه محمد یاری و شهرزاد دوستی از کارشناسان ارشد پژوهش علوم اجتماعی در مقاله ای با عنوان تجلی مفاهیم والای همدلی و هم اندیشی در آیین های نوروزی به موضوع سیزده به در در شهرستان شهسوار اشاره کرده و نوشته اند:

    در فرهنگ اساطیر برای مراسم سیزده به در معانی تمثیلی آورده شده است از جمله شادی و خنده در این روز به معنی فروریختن ادیشه های تیره و پلیدی، روبوسی نماد آشتی و به منزله تزکیه، خوردن غذا در دشت، به آب افکندن سبزه های تازه رسته، نشانه دادن هدیه به ایزد آب، ایزد بانو ناهید و گره زدن سبزه برای باز شدن بخت و تمثیلی از رسم بازی هم یادآور کشمکش ایزد باران و دیو خشکسالی است.

    شاید سیزده به در به اندازه جشن نوروز قدمت داشته باشد اما متاسفانه منابع تاریخی در این باره به ندرت وجود دارند و اگر هم وجود داشته باشند شناخت دقیقی به دست نمی دهند. آنچه روشن است پیوند مستقیم این آیین با جشن نوروز یا اعتدال بهاری است. شاید به همین دلیل است که پس از گذشت قرن ها، هنوز این رسم پابرجاست. زیرا انسان بدون طبیعت معنا و مفقهوم زندگی را از دست می دهد. این رسم به انسان امروز یادآور می شود که به هر دلیل حتی اگر نداند یا نخواهد که بداند بازهم روز کشت و کار را گرامی می دارد و به طبیعت می رود تا برای زمین آرزوی سالی خوش و پرباران کند. این روز، روز گرامی داشت طبیعت، پیوند انسان با طبیعت و در واقع جشن طبیعت است.

    ویژگی های این جشن عبارت از گردهم آمدن، هم سفره شدن، برپایی برخی آداب و مراسم مثل گره زدن سبزه و طبخ غذاهای ویژه است. تقریباً در همه جای این سرزمین در این روز یک سور همگانی و جمعی ایجاد می شود همه برای رفتن به دامان طبیعت آماده می شوند و تدارک می بینند.

    در شهسوار روز سیزده به در از صبح زود زن ها شروع به پختن غذای ظهر می کردند. به نهار مثل شام شب عید رنگین بود. برنج را آبکش می کردند و کشمش و مرغ و خروس را می پختند و لای پلو می گذاشتند. وقتی زن ها مشغول تهیه غذا می شدند مردها تب کشنی بازی می کردند. اهالی حدود ساعت ده تا یازده صبح به صحرا می رفتند و جایی برای نشستن انتخاب می کردند سپس همه افراد قالی، گلیم یا حصیر را در بیابان و یا گوشه باغات روی سبزه ها یا کنار رودخانه پهن میکردند و می نشستند و ناهار را در آنجا می خوردند.

    گاهی هم دو سه خانواده دسته جمعی غذا می خوردند و بعد از ظهر دوره گردها از جمله حاجی فیروز می آمد. وی با آوازخوانی و حرکات موزون خانواده ها را شاد می کرد. بعد از صرف چای، کاهو و سرکه می خوردند و تا ساعت سه یا چهار در آن محل می ماندند. سپس اسباب و اثاثیه خود را برای بازگشت به خانه جمع می کردند و سبزه عید را به رودخانه و نهر می انداختند و دخترها هفت یا سه سنگ به رودخانه می انداختند. در این روز برای هر یک از افراد منزل نفری یک تخم مرغ می پختند. بعد از بازگشت به منزل اثاثیه را در منزل می گذاشتند و به محلی که سبزه میدان گفته می شد می رفتند. ضمن خرید وسایل و گردش روی چمن ها که پر از گل نرگس بود، می نشستند.

    امسال با وجود شیوع بیماری کرونا این آیین برخلاف سالهای گذشته برگزار نمی شود تا همگی در خانه های خود و یا در حیاط خانه این روز را گرامی بدارند.

  • گوشه چشمی به آیین سیزده به در با حاشیه کرونا

    گوشه چشمی به آیین سیزده به در با حاشیه کرونا

    گوشه چشمی به آیین سیزده به در با حاشیه کرونا
    گوشه چشمی به آیین سیزده به در با حاشیه کرونا

    به گزارش خبرنگار مهر، محمد مکاری کارشناس ارشد مردم شناسی و مدیر گروه زیست محیطی پژوهشکده مردم شناسی در مقاله ای با موضوع نوروز در میان کرمانج های خراسان و با مطالعه موردی در قوچان آیین های نوروزی این منطقه از کشور را مورد مطالعه قرار داده است. در بخشی از این مقاله درباره آیین سیزده به در آمده است:

    سیزده آخرین رسم از مراحل گذار شروع سال نو است که بعد از آن روز، مردم شرایط عادی زندگی خود را شروع می کنند و به طور کلی از تب و تاب سال نو فارغ می شوند. در این روز مردم خود را برای رفتن به بیرون از خانه و در دامان طبیعت آماده می کنند. آنان از صبح روز سیزده تا به هنگام عصر در مناطق خوش آب و هوا به تفریح و سرگرمی می پردازند. بازی های گروهی، ورزش کشتی چوخه، رقص های محلی و غیره از جمله بازی ها و ورزش هایی است که مردم مناطق کرمانج نشین و نیز شهر قوچان در روز سیزده به در انجام می دهند. کشتی چوخه در ایام نوروز و خاصه در روز سیزده نوروز با نواختن دهل و سرنا که ازسوی نوازندگان محلی نواخته می شود، شور و حال دیگری به این روز می دهد.

    هر جا چمنی و یا خاک نرمی وجود داشته باشد آنجا محل برگزاری این کشتی است. رقص های محلی همچون رقص با چوب بازی، رقص یک قرسه و دور قرسه و چپ و راسته از جمله رقص های آیینی است که در روز سیزده به در از سوی مردان و زنان انجام می شود. در گذشته های نه چندان دور در شهر قوچان محله ای به نام عیدگاه وجود داشت که مردم قوچان روز سیزده را آنجا می گذراندند. ولی در حال حاضر یکی از مراکزی که کانون گردهم آیی مردم در روز سیزده نوروز است، بقعه سلطان ابراهیم است که مردم برای زیارت این امامزاده به آنجا می روند و در دشت های پیرامون این امامزاده به تفریح و سرگرمی می پردازند. از جمله بازی های گروهی که در سیزده به در طرفداران زیادی دارد، می توان به بازی او پشتک و یا او پشتنک و بازی پادشاه ویر و گوگ چمبه اشاره کرد.

    عشایر کرمانج شهرستان قوچان معتقدند، در این روز می بایستی از روی آب روان پرید و سبزه ای را که در روزهای قبل از عید پرورش داه اند،؛ به آب انداخت. دختران دم بخت نیز مبادرت به گره زدن سبزه می کنند و معتقدند که با این کار بخت آنان باز خواهد شد. زیارت مرقد مطهر امامزادگان خاصه زیارت مرقصد امامزاده سلطان ابراهیم و همچنین زیارت قبور از جمله رسم های رایج مردم قوچان در روز سیزده است.

    از دیگر آیین ها و مراسمی که در فصل بهار در بین عشایر کرمانج و روستاییان قوچان رایج است اینکه در روز ۲۳ یا هفته آخر اردیبهشت مردم دست از کار کشیده و به منطقه باباکمر می روند. بابا کمر در دو کیلومتری جنوب بیگلر در دامنه ای سبز و خرم و حاشیه چشمه ساری قرار گرفته که درختان کهنسال اطراف آن را احاطه کرده است. مردم گروه گروه پیاده و سواره به طرف باباکمر حرکت می کنند و در دامنه های سر سبز این کوه جمه می شوند و با کشتی گرفتن آن روز را سپری می کنند.

    بعضی از مردم هم به عنوان نذر و نیاز گوسفندی را نیز قربانی می کنند و در همان جا بین مرم تقسیم می کنند. منطقه باباکمر از نگاه مردم قوچان یکی از مناطق زیارتگاهی محسوب می شود و معتقدند که مزار باباکمر در نقطه ای از کوه است. بنابراین بعد از انجام مراسم جشن و سرور برای زیارت و قرائت فاتحه به پای آن کوه می روند. کرمانج ها در طی سال با برگزاری آیین ها و مراسم، حس همگرایی و وفاق اجتماعی را به نمایش می گذارند، زیرا باورشان زندگی پر از فراز و نشیب سخت و آسان است و بایستی این مصائب و مشکلات معیشت و طبیعت روزگار را در چنین مواقعی از خود دور کرد و از طرفی از حال و روز همدیگر با خبر شد.

  • کرونا و خرافه نحسی ۱۳ فروردین

    کرونا و خرافه نحسی ۱۳ فروردین

    کرونا و خرافه نحسی ۱۳ فروردین
    کرونا و خرافه نحسی ۱۳ فروردین

    در تقویم رسمی کشور روز ۱۳ فروردین به عنوان روز طبیعت نامگذاری شده است هر چند در بین عموم مردم با عنوان «سیزده‌به‌در» شناخته می‌شود که بخشی از آیین و سنت نوروز به شمار می‌آید. ایرانی‌ها بعد از دو هفته جشن و تعطیلی نوروز، در سیزدهمین روز فروردین به دل دشت و صحرا می‌زنند و در کنار خانواده و فامیل، دوستان و آشنایان اوقات خوشی را می‌گذرانند.

    البته امسال به دلیل گستردگی ویروس کرونا، برگزاری سنت سیزده‌به‌در ممنوع و به همه شهروندان ایرانی توصیه شده است که به منظور مراقبت از جان خود و دیگران در خانه بمانند. شاید این قرنطینه‌های خانگی روشی برای زیر سئوال بردن خرافات درباره نحسی روز ۱۳ فروردین باشد.

    بنابر معتقدات عامیانه ایرانیان در اثر قاجار، در روز سیزدهم فروردین احتمال داشت؛ خانه‌ها ویران شود بنابراین برای در امان ماندن از خطرات این روز و برای محافظت از خود در برابر اتفاقات شوم احتمالی در سال جدید، نخستین سیزدهم هر سال را از خانه بیرون می‌رفتند و به گردش و نشاط می گذراند تا آن نحسی و بلا را از خود، خانه و شهرشان به در کنند.
    به گفته سجاد آیدنلو نویسنده مقاله « سابقه و سبب برگزاری سیزده بدر و سنت های ایرانی»، احتمالاً در اعتقاد به نحس بودن عدد ۱۳ و روز سیزدهم، ۱۲ تایی بودن شمار برج‌های فلکی در نجوم قدیم و برخی اخبار و احادیث دینی به ویژه در عصر قاجار که روز سیزدهم ماه های ایرانی را شوم و بد دانسته؛ تاثیر داشته است.

    البته باید به این نکته توجه کرد که در باورهای زرتشتی، روز سیزدهم فروردین، نماد هزاره سیزدهم بوده که در باورهای ایرانی زمان پایان عمر ۱۲ هزار ساله جهان و آغاز ویرانی و نابودی است، بنابراین رو سیزدهم فروردین، نگران‌کننده و منحوس دانسته می‌شد.
    البته این باور وجود دارد که سابقه سیزده‌به‌در به ایران باستان می‌رسد و علت اصلی چنین روزی آن است که مردم نه برای جشن و سرور بلکه برای برگزاری مراسم‌ دینی و خواندن دعا و نیایش به بیرون از شهر می رفتند.

    نبرد ایزد باران با دیو خشکسالی 
    البته روز ۱۳ فروردین، روز نبرد ایزد باران با دیو خشکسالی نیز دانسته می‌شود. می‌دانیم در ایران باستان تمامی روزهای ماه نام مخصوص خود را داشتند. ۱۳ فروردین ماه، «تیشتَر» یا ایزد باران نامیده می‌شد. برای همین هم ایرانیان باستان که عادت داشتند برای نوروز، هفت نوع قلعه شامل گندم، جو، نخود، لوبیا، ارزن، عدس و ماش را در سینی‌های بزرگ سبز می‌کردند؛ در روز سیزدهم فروردین، سبزه‌ها را به آب روان می‌سپردند.
    در مقاله «سیزده‌به‌در؛ پیروزی اسب سفید بر اسب سیاه» نوشته علی جلالی آمده است: تیشتر در منابع زرتشتی ایزد باران دانسته شده است که پدید آورنده آب‌‎ها، رودها، دریاچه‌ها و دریاها، درهم شکننده جادوگران و پاسدار آریایی‌هاست که بیشتر به صورت اسبی سفید و زیبا با گوشه‌های طلایی وارد دریا می‌شود و در آنجا با «اپوشه» دیو خشکسالی که در قالب اسبی سیاه و ترسناک تجلی می‌یابد؛ روبه‌رو می‌شود. این دو سه روز می جنگند که بر اساس باور ایرانیان باستان، باید برای تیشتر قربانی می‌دادند او پیروز شود تا آنها دچار خشکسالی نشوند.

    سابقه سیزده‌به‌در 
    سابقه سیزده‌به‌در از جمله مباحثی است که اتفاق نظر درباره آن وجود ندارد اما به گفته سجاد آیدنلو اخیرترین متنی که به سیزده‌به‌در اشاره کرده به دوره قاجار برمی‌گردد و تا قبل از این دوره متن مکتوبی وجود ندارد که به به طور مستقیم به سنت سیزده‌به‌در اشاره کرده باشد.

    نکته پراهمیت آن است که در دوره قاجار علاوه بر خاطرات ناصرالدین‌شاه در سفرنامه‌های نویسندگان ایرانی و خارجی اشاره شده است که سیزده‌به‌در با جدیت و اهتمام بالا از سوی مردم و دربار اجرا می‌شده و مردم در این روز حتما برای گردش و تفریح به باغ‌ها و تفرجگاه‌ها می‌رفتند و بر این باور بودند که باید برای دور شدن از نحسی این روز، حتما باید خانه خود را ترک کنند و با حضور در طبیعت از شومی سال جدید در امان بمانند.

    در دهه‌ها و سال‌های اخیر به دنبال رواج عقل‌گرایی در جوامع از جمله ایران، این تفکر که روز ۱۳ فروردین نحس است؛ تغییر کرده و گروه‌های مختلف جامعه بیشتر برای خوشگذرانی و تفریح سنت سیزده‌به‌در را اجرا می‌کنند تا بهانه‌ای باشد برای دورهمی، خوردن آش رشته و کاهو و سکنجبین و بازی‌های گروهی و رقص‌های محلی. 

    امسال کرونا فرصت دورهمی و تفریح سیزده‌به‌در را از ایرانی‌ها گرفت اما بستری برای زیر سئوال بردن خرافه نحس بودن ۱۳ فروردین فراهم کرد. چون این روز زمانی نحس می‌شود که بدون توجه به توصیه‌های پزشکی وارد طبیعت شویم و دورهمی تشکیل بدهیم و جان خود و دیگران را به خطر بیاندازیم. کرونا فرصتی را فراهم کرد تا شعر ابوالقاسم حالت را تکرار کنیم که
    «سیزده نحسی ندارد/نحسی از رفتار توست
    هر زیان کاید به بار/از زشتی رفتار توست»

    انتهای پیام

  • سیزده‌به‌در به «سنت پترزبورگ» بروید

    سیزده‌به‌در به «سنت پترزبورگ» بروید

    سیزده‌به‌در به «سنت پترزبورگ» بروید
    سیزده‌به‌در به «سنت پترزبورگ» بروید

    به گزارش ایسنا، شبکه‌ی قطار شهری روسیه در سال ۱۹۳۵، یعنی بیش از ۸۰ سال پیش کلید خورد. در آن زمان، استالین، دیکتاتور معروف اتحاد جماهیر شوروی، تصمیم گرفت که این پروژه را از یک‌سو، به نماد قدرت و توسعه در جامعه‌ی کمونیستی بلوک شرق تبدیل کند، ازسوی دیگر، پس از پایان کار، آن‌را به نماد قدرشناسی در قبال انسان‌هایی تبدیل کند که به‌پای حزب کمونیسم، تا پای جان از هیچ کوشش و ایثاری دریغ نمی‌کنند. به همین دلیل، هنوز در نقطه‌هایی از ایستگاه‌های خاص، نمادها و تصویرهای مربوط به بانیان و عاملان اجرای این پروژه‌ی بزرگ و دشوار در آن زمان، به‌چشم می‌خورد.

    ایستگاه مترو و تراموا در سنت پترزبورگ

    برخی از ایستگاه‌های مترو در این دو شهر، بویژه مسکو، عملا شکل گالری‌های هنری را پیدا کرده‌اند که نه‌تنها آثاری هنری در گونه‌های نقاشی، مجسمه‌سازی و معماری را در خود جای داده‌اند، بلکه با حفظ مؤلفه‌های تاریخی همچون لوسترها، به یکی از جاذبه‌ها و مقصدهای مورد توصیه برای گردشگرانی که به این شهرها سفر می‌کنند تبدیل شده‌اند. در این ایستگاه‌ها سنگ مرمرهای تراش‌خورده به‌وفور یافت می‌شوند و نیز چلچراغ‌هایی که در طراحی، هر فردی را به‌یاد خورشید در زیر زمین می‌اندازند.

    اما در سنت‌ پترزبورگ، هرچند شکل و شمایل ساختار مترو و ایستگاه‌های آن، در کل به ساختار مترو مسکو شباهت بسیار دارد؛ اما علاوه بر این‌که تعداد و طول خط‌ها در این شهر شمالی روسیه محدودتر است، یک تفاوت دیگر نیز عمق بسیار زیاد ایستگاه‌های مترو در این شهر، نسبت به مسکو و دیگر شهرهای جهان است. درواقع با توجه به آن‌که این شهر در منطقه‌ای دلتایی و در محاصره و مجاورت آب‌ها (در قالب رودخانه و دریا) قرار گرفته است، به‌اجبار، خطوط و برخی ایستگاه‌های آن در عمق بسیار زیاد زمین قرار گرفته‌اند؛ تا عملا کار حفاری و محافظت از آن، مقدور باشد. همچنین در برخی از ایستگاه‌ها، محل توقف قطار و مسافران، در محفظه‌هایی طراحی شده است تا از ریزش آب جلوگیری شود.

    یکی از راه پله های یکی از ایستگاه های عمیق سنت پترزبورگ

    در سن‌پترزبورگ که گفته می‌شود شمالی‌ترین شهر بالای یک میلیون نفر جمعیت جهان است، محل زندگی چهره های خاص، ازجمله در حوزه فرهنگ و ادبیات، از جاذبه های تاریخی و گردشگری محسوب می شوند. آپارتمان پوشکین که در کنار کانالی در نزدیکی مجموعه‌ی موزه‌ی هرمیتاژ (کاخ تابستانی کاترین کبیر) قرار دارد، امروزه در قامت موزه، پذیرای گردشگران از نقاط مختلف جهان است. البته مجسمه‌ای از پوشکین در مقابل موزه‌ی هنرهای معاصر پوشکین نیز نصب است که عده‌ای در سایت‌های فارسی‌زبان، آن‌را به‌اشتباه، به‌عنوان خانه‌ی پوشکین ثبت کرده‌اند. آپارتمان پوشکین در سنت‌پترزبورگ نیز به‌شکل موزه‌ای از وسایل شخصی این شاعر بنام و روایتی از زندگی تراژیک او حفظ شده است. همچنین در یکی از خیابان‌های منشعب از سر دیگر خیابان معروف نووسکی که آن‌هم به‌نام پوشکین نامگذاری شده نیز مجسمه‌ی یادمان او در میدان‌گاهی قرار دارد.

    خانه آنا آخماتوا

    خانه‌ی «آنا آخماتوآ» – شاعر دوره‌ی حکومت استالین – و همسرش نیکلای پونین که از مبارزان آن زمان بوده نیز در نزدیکی آپارتمان پوشکین اما در باغی به‌نسبت مجلل قرار دارد. این موزه هم روایت زندگی این شاعر شناخته‌شده را به مخاطب ارایه می‌کند. اما در سوی دیگر خیابان چندکیلومتری و البته محوری نووسکی در سنت پترزبورگ و در نزدیکی خیابان و مجسمه‌ی یادمان پوشکین، خانه‌ی  «فئودور داستایووسکی»، نویسنده‌ای است که در میان مخاطبان ایرانی یکی از مشهورترین روس‌هاست. در خانه‌ی او نیز که در نبش دو خیابان فرعی قرار گرفته، علاوه بر کلاه و بارانی و دیگر وسایل شخصی، میز نویسندگی داستایووسکی را هم با ادوات نگارش او از نزدیک می‌توان دید

    کلیسای ایساک – عکسها از علیرضا بهرامی

    کلیساهای سنت پترزبورگ هم از جاذبه های جدی آن هستند. کلیسای جامع اسحاق (ایساک)، از کلیساهای معروف روسیه است که در شهر سنت پترزبورگ قرار دارد. این کلیسا با بنایی عظیم و با گنبدی طلایی، در ابتدای قرن هجدهم، به سبک کلاسیک روسی ساخته و در قرن نوزدهم توسط معماری فرانسوی تجدید بنا شده است. این کلسیا به‌عنوان بزرگ‌ترین کلیسای روسیه، ظرفیت پذیرش ۱۴ هزار عابد را دارد و گردشگران برای تماشای شهر سنت‌ پترزبورگ از نمای بالا، پس از تهیه‌ی بلیت، حدود ۵۰۰ پله را برای بالا رفتن به سطوح فوقانی آن می‌توانند طی کنند. این کلیسا نیز به‌جز زمان برگزاری برخی مناسبت‌ها و عیدهای مذهبی، کارکرد موزه‌ای دارد.

    کلیسای کازان

    کلیسای کازان، دیگر کلیسای مطرح در سنت‌پترزبورگ و روسیه است که ساختمان اولیه‌ی آن در ابتدای قرن نوزدهم توسط معماری روس بنا شده است. گویا چند سال بعد، پس از شکست لشگر ناپلئون بناپارت از روس‌ها، غنیمت‌های جنگی و پرچم‌های لشگر مغلوب در این کلیسا جمع‌آوری می‌شود.

    پیکر قهرمان روسیه در آن جنگ نیز در این کلیسا دفن شده و مردم روسیه او را بسیار تکریم و سنگ مزارش را زیارت می‌کنند. تندیس‌های نصب شده در ورودی کلیسا نیز به همین قهرمان و یکی از سردارهای آن دوره مربوط است. کلیسای کازان کارکرد مذهبی خود را حفظ کرده و مردم هر روز برای انجام اعمال مذهبی به آن می‌توانند وارد شوند. درواقع سیاست دوره‌ی کمونیستی این بوده که برخی کلیساها یا مسجدها را از کارکرد مذهبی صرف خود خارج کرده، آن‌ها را در مقام موزه، کتابخانه و امثال این‌ها درآوردند. درواقع گردشگران هم در این میان، با حفظ شئونی، مجال می‌یابند که از زیبایی‌های داخلی کلیسا دیدن کنند.

    کلیسای خون ریخته شده

    اما کلیسای مطرح دیگر، کلیسای ناجی سنت پترزبورگ یا خون ریخته شده است. این کلیسا که دقیقا مشابه کلیسای سنت باسیل (واسیل مقدس) مسکو ساخته شده، مانند بیشتر کلیساهای یادشده است که گردشگران باید برای ورود به آن و تماشای زیبایی‌های معماری و تزئینی‌شان، ورودیه بپردازند.

    کلیسای “بناشده بر خون” یا “قیام مسیح” از دیگر نام‌های این کلیسای ساخته شده در اواخر قرن نوزدهم است. گفته می‌شود «ساخت بنای کلیسا در سال ۱۸۸۳ به‌دستور الکساندر سوم، به‌عنوان یادبودی برای پدرش، تزار الکساندر دوم و در محل ترور او شروع شد.

    تزار الکساندر دوم همان کسی بود که در سال ۱۸۶۱ قانون منع رعیت‌داری در روسیه را تصویب کرد. روند پیشرفت کار قدری کند بود و سرانجام در سال ۱۹۰۷ و در دوره‌ی نیکلاس دوم ساخت کلیسا به پایان رسید.

    درواقع منع برده‌داری تنها جان «آبراهام لینکولن» را در آمریکا نگرفت، بلکه یکی از تزارهای روسیه را هم به‌شکل مشابهی به کام مرگ فرستاد. از این رو، کلیسای یادشده که به‌عنوان یادبود تزار شهید و در محل ترور او ساخته شده، کلیسای «خون ریخته‌شده» نام گرفته است. کاشی‌کاری‌ها و نقاشی‌های درون این کلیسا برای گردشگران بسیار جذابیت دارند.

    در سنت‌پترزبورگ و حوالی آن، کلیساهای دیگری هم قرار دارند؛ ازجمله کلیسایی در شهر پتروف، مقابل کاخ سلطنتی پتر کبیر که تاحدودی شبیه به کلیسای واسیل مقدس در مسکو یا کلیسای خون ریخته‌شده در سنت‌پترزبورگ ساخته شده است. این کلیسا چند سالی متروکه بود و سپس بازسازی شد.

    کلیسای موجود در قلعه‌ی پترو پاول سنت پترزبورگ، از جهتی، جزو مهم‌ترین کلیساهای روسیه است. قلعه‌ی پتر و پاول را نخستین ساختمان و اثر معماری شهر سنت پترزبورگ می‌دانند که در ابتدای قرن هجدهم با هدف کنترل رودخانه و دسترسی به دریای بالتیک، در یکی از جزیره‌گون‌های این شهر، توسط معمارانی ایتالیایی و آلمانی بنا شد.

    علاوه بر اینها، در کنار مجموعه گردشگری خیابان نووسکی و کاخ های تزارهای روسیه چون پتر، موزه مشهور هرمیتاژ، از جاذبه های درجه یک جهانی سنت پترزبورگ به حساب می آید.

    موزه هرمیتاژ
    ابتدای خیابان گردشگری نووفسکی
    نمایی از کاخ-موزه هرمیتاژ

    انتهای پیام

  • کرونا اجازه تخمین آسیب‌های انفجار را نمی‌دهد

    کرونا اجازه تخمین آسیب‌های انفجار را نمی‌دهد

    کرونا اجازه تخمین آسیب‌های انفجار را نمی‌دهد
    کرونا اجازه تخمین آسیب‌های انفجار را نمی‌دهد

    به گزارش ایسنا، یکی از شرکت‌های معدنی فعال در سواد کوه مازندران، درست در روز یکم فروردین امسال برای بهره‌برداری بیشتر از معدن سنگ خود، اقدام به انفجار در عرصه و حریم درجه یک محوطه غار اسپهبد خورشید کرد، آن‌هم در شرایطی که برای قطع زنجیره‌ی انتقال ویروس کرونا فعالیت‌های نه چندان مهم در کشور تعطیل شده‌اند، اما متاسفانه برخی از شرکت­های معدنی بدون تعطیلی و بی­ وقفه به اقدامات خود در این محوطه به سنگ‌شکنی در دل کوه‌ها مشغول هستند.

    مهدی ایزدی – معاون میراث فرهنگی اداره کل میراث فرهنگی استان مازندران – در گفت‌وگو با ایسنا می‌گوید: این اداره کل از سال گذشته با طرح شکایت از معدن‌کارانی که در عرصه و حریم مجموعه غار دژ اسپهبد خورشید فعالیت دارند، پیگیر است تا همه‌ی پروژه‌های آن محدوده متوقف شود، هر چند در حال حاضر هیچ معدنی در عرصه‌ی غار اسپهبد فعال نیست.

    او از نخستین نتایج این پیگیری‌ها را صدور دستور دادستان مبنی بر تعطیلی فعالیت معادن‌کاران در این محدوده می‌داند و ادامه می‌دهد: از سوی دیگر چون تاریخ صدور مجوز فعالیت برخی از این معدنکاران قبل از تصویب حریم مصوب منطقه بوده است، دادستان مجبور به اجازه‌ی فعالیت آن‌ها شد تا در اسرع وقت جابجایی معادن و تعطیلی کامل آن‌ها اتفاق بیفتد.

    وی اضافه کرد: جابجایی معادن باید از طریق منابع ملی و طبیعی انجام شود اما میراث فرهنگی در هر صورت پیگیر است تا هر چه سریع‌تر این اتفاق رخ دهد.

    وی با تاکید بر این‌که فعالیت معادنی که باعث انفجار در محدوده غار دژ اسپهبد شده‌اند در طول روزهای گذشته متوقف شده است، ادامه می‌دهد: نیروهای یگان میراث فرهنگی جلو ادامه‌ی فعالیت آن‌ها را گرفتند، اما هنوز در نقاطی که جزو حریم مجموعه است و با محوطه فاصله دارد، برخی بهره‌برداری‌ها به دستور دادستانی به طور موقت و با تایید ضابطه‌های میراث فرهنگی ادامه دارد تا سریع‌تر مکان جدیدی برای آن‌ها جایگزین شود.

    ایزدی با بیان این که نمی‌توان آسیب وارد شده به محوطه را در شرایط کنونی تخمین زد، تاکید می‌کند: وقتی سنگی از یک محوطه‌ی تاریخی جابجا می‌شود، نمی‌توان آسیب وارد شده به آن را حتی به ریال هم تخمین زد.

    انتهای پیام