صنعت گردشگر و توریسم
اکنون ژستهای «کیوو» که روی پاهایش بلند شده و همچون انسان در قفس خود مقابل تماشاچیان قدم میزند توجه بسیاری از بازدید کنندگان باغ وحش را به خود جلب کرده است.
«فیلیپ نالینگ» از مدیریت باغ وحش در این باره گفت: «کیوو گوریلی دوست داشتنی است که هر روز ساعاتی را به پیاده روی در قفسش میگذراند و مدل راه رفتن این حیوان، کیوو را دوست داشتنیتر کرده است.»
پروفسور سایمون بل، پژوهشگر حوزه شهری و استاد دانشگاه ادینبورگ انگلستان، تور یکروزهای در تهران داشت و تهران را دید.
متن زیر گزارش مشاهدات یک روزه اوست که میخوانید.
فضاهایی را دیدم که معلوم نبود برای فرودگاه است، یا تهران!
در اتحادیه اروپا قانونی تصویب شده است به نام “کمربند سبز”. این کمربند برای شهر دو فایده بزرگ دارد؛ یکی اینکه محدوده و مرز شهر را مشخص میکند و اجازه بزرگ شدن بیش از حد را نمیدهد و دوم اینکه با ایجاد نوار سبز، کمک بزرگی به محیط زیست شهری میکند و الزاما باید شهر به سمت درون رشد کند، این یک قانون کلی برای قاره اروپاست. اما وقتی من از فرودگاه امام به سمت شهر تهران حرکت کردم، فضاهایی را دیدم که معلوم نبود برای فرودگاه است، یا تهران! و اصلا مربوط به کدام شهر است؟! و کاملا مشخص بود که محیط اصلا تحت کنترل نیست و مدیر ندارد و بزرگترین عیب این بود که اصلا معلوم نبود که شهر کجا تمام میشود و اصلا مرزی وجود ندارد.
هفده مدل کفپوش متفاوت در یک خیابان!
وحدت، یک اصل مهم در طراحی شهری است، ولی اصلا در شهر تهران چنین چیزی مشاهده نمیشود. من در یکی از خیابانهای اصلی شهر (انقلاب – آزادی)، تعداد کفپوشها را شمردم و به عدد ۱۷ رسیدم، همین جا دیگر از ادامه شمارش خسته شدم و دیگر ادامه ندادم. شما با اینکار هزینه نگهداری را بالا میبرید و در هنگام تعویض، گاهی اوقات خسته میشوید و سریع پیاده رو را آسفالت میکنید. در مرکز شهر ادینبورگ فقط یک مدل کفپوش برای تمامی پیاده روها استفاده شده است. نکته دیگر اینکه، سنگفرشهای پیاده روها باید در مقابل بارش برف و باران طوری عمل کند که آب، یا جذب شود و یا به سمت پوشش گیاهی هدایت شود. اما متاسفانه من این تکنولوژی را در شهر تهران ندیدم و سیستم موجود در مواقع بارانی موجب آب گرفتگی معابر و خیابانها میشود.
شما فقط در خیابان راه میروید؟!
متاسفم که این را میگویم، ولی دلم برای سالمندانتان سوخت.
نکته دیگر اینکه شما مبلمان شهری دارید، ولی مبلمان شهری که اصولی باشد و به افراد سرویس بدهد اصلا در شهر تهران وجود ندارد. من حدود سه ساعت در شهر تهران پیاده روی کردم، اما اصلا مبلمان شهری برای نشستن پیدا نکردم، افراد سالمند در این قضیه اصولا حذف میشوند، چون فضایی برای استفاده آنها با توجه به ویژگیهایی که این قشر از جامعه دارد اصلا وجود ندارد.
تهران، شهر ماشین سوارها
اولین چیزی که در تهران برای من جلب توجه کرد این بود که بیشترین چیزی که در خیابان دیده میشود، ماشین است، ناخودآگاه وقتی ماشین هست، آلودگی صوتی هم هست و در کنارش آلودگی هوا نیز وجود دارد. اینها علاوه بر زشت کردن تصویر شهر، تأثیرات بسیار بدی در روحیات شهروندان دارد.
درست است که همه شهرها باید خیابانهای اصلی داشته باشد و ماشینها در آن تردد کنند، اما این دلیل نمیشود که تمام خیابانهای ما بشود ماشین رو، باید یک سری از خیابانها به عابر پیاده سرویس بدهد و این میتواند به صورت یک پیاده رو تمام عیار باشد و یا یک خیابانی که فقط حمل و نقل عمومی در آن انجام شود؛ و این موضوع اصلا در شهر تهران وجود ندارد. در کل شهر تهران، تنها مکانی که در آن تا حدودی به افراد پیاده توجه شده است خیابان پانزده خرداد است.
معلولین در تهران باید در پرش از روی موانع تخصص پیدا کنند
من ساکن شهر ادینبورگ هستم، در این شهر دسترسی به فضای باز برای تمامی افراد از جمله سالمندان و معلولان کاملا امکان پذیر است و جزئیات به دقت بررسی شده است. موتورسوارها و رانندگان اتومبیلها به هیچ وجه وارد پیاده رو نمیشوند و تمامی پیاده روها دارای یک رمپ مخصوص جهت عبور معلولان است، ولی من در کمال تعجب دیدم که در شهر تهران در ابتدای بسیاری از پیاده روها موانعی کار گذاشته شده تا موتورسوارها و ماشینها امکان ورود نداشته باشند. هر چقدر فکر کردم که معلولان چطور از این موانع عبور میکنند به نتیجه نرسیدم. همچنین در پیاده روها سنگفرشهایی تعبیه شده است برای هدایت نابینایان، ولی به هیچ وجه اصول اجرایی بین المللی در آن به کار نرفته است.
روشنایی، فقط برای تصادف نکردن ماشینها
یکی از موارد زیبایی شناسی در حوزه شهری، روشنایی است. اما در شهر تهران، روشنایی فقط برای این است که ماشینها با هم تصادف نکنند. همه روشنایی برای خیابان هاست و هیچ روشنایی برای پیاده روها و درختان موجود در پیاده روها و عناصر طبیعی وجود ندارد. این موضوع بسیار خطرناک است.
اماکن تاریخی تهران، فریز شده و متروک است.
به گزارش ایسنا و به نقل از آیای، “بازیافت” برای افرادی که حدود سه هزار سال پیش در دبی زندگی میکردند، روشی برای تسهیل زندگی بوده است.
باستان شناسان اشیایی ساخته شده از مس، برنز و آهن را کشف کردهاند که مورد بازسازی و بازیافت قرار گرفته بودهاند تا به عنوان ابزار مورد استفاده قرار گیرند.
دکتر “کارول جوچنیویچ” و گروهی از باستان شناسان دریافتند که افرادی که سه هزار سال پیش زندگی میکردهاند، از سرامیکها و بقایای کشتیهای شکسته برای تبدیل اشیاء به ابزار استفاده میکردهاند و این یعنی بازیافت کنندگان باستانی اشیاء فلزی را به ابزارهای جدید تبدیل میکردهاند.
“جوچنیویچ” گفت: این یک واقعیت جالب است که چند هزار سال پیش، ساکنان این منطقه فرآیند بازیافت را انجام میدادهاند. کشتیهای سرامیکی شکسته دور انداخته نمیشدهاند، در عوض آنها فقط کمی تغییر یافته و به عنوان ابزار استفاده میشدهاند.
باستان شناسان دریافتند که این ابزارها با استفاده از سرامیک به دست آمده از یک نوع خاک رس ساخته شده است.
محققان در این اکتشاف علاوه بر ابزارهای بازسازی شده، ۲۶۰۰ اشیاء فلزی شامل سلاح، تزئینات، جواهرات و مجسمه را پیدا کردند. اغلب آنها سه هزار سال پیش ساخته شدهاند، اما برخی از آنها حتی میتوانند چهار هزار سال قدمت داشته باشند.
این اشیا که در مرکز متالورژی شیخ محمد بن راشد آل مکتوم حاکم دبی نگه داری میشوند، در سال ۲۰۰۲ کشف شدهاند.
داستان کشف آنها از این قرار است که حاکم دبی هنگام پرواز بر فراز این منطقه با هلیکوپتر، میبیند که برخی از تپهها به طرز عجیبی مزین به سنگهای سیاه هستند و وقتی این سایت را بازرسی کردند، دریافتند که این سنگهای سیاه حاصل از ذوب فلز هستند و محققان متوجه شدند که فلزات در مقیاس بزرگ در این منطقه ذوب شدهاند.
این سایت باستان شناسان را از سراسر جهان از جمله استرالیا، لهستان، اسپانیا و آلمان به خود جلب کرده است و تحقیق و اکتشاف در آن همچنان ادامه دارد.
انتهای پیام
به گزارش ایسنا و به نقل از گاردین، مقامات کشور «پرو» روز سهشنبه اعلام کردند گردشگرهایی از کشورهای شیلی، برزیل، فرانسه به طور پنهانی وارد ویرانههای «ماچو پیچو» شدند، باعث سقوط تخته سنگی از معبد خورشید این مجموعه تاریخی شدند و به آن آسیب رساندند.
قرار است یکی از گردشگران آرژانتینی که به عنوان یکی از عاملان اصلی این تخریب شناخته شده است همچنان در «پرو» بماند تا در برابر جرائم آسیب رساندن به میراث فرهنگی «پرو» پاسخگو باشد.
این بنای سنگی رازآلود چند صد ساله، مدتهاست که حیرت گردشگران را برانگیخته است، اما اخیرا با بحران آسیبهای جدی توسط گردشگران مواجه شده است.
چندیپیش نیز طرح ساخت و ساز چندین میلیارد دلاری یک فرودگاه که به منظور کوتاه کردن زمان مسافرت گردشگران عازم به این منطقه ارائه شده است،انتقادات بسیاری را به دنبال داشت. منتقدین این پروژه معتقدند برنامه ساخت فرودگاه در این منطقه بسیار کوتهبینانه است و در بلندمدت آینده این مکان تاریخی را به خطر میاندازد.
مجله تخصصی «انشنت اوریجینز» نیز در قالب گزارشی به خطرات جدی که آینده «ماچو پیچو» را در پی بحران انباشته شدن زباله تهدید میکند، پرداخته بود.
«ماچو پیچو» که از آن به عنوان شهر گمشده «اینکا» ها نام برده میشود، حدود سال ۱۴۵۰ میلادی در ارتفاعات امپراتوری اینکاها ساخته شد. این دژ در ۵۰ مایلی «کوسکو» پایتخت «اینکاها» قرار دارد و به همین دلیل هرگز مانند سایر شهرهای «اینکاها» پیدا و ویران نشده است.
در طول قرنها، جنگلهای اطراف این مجموعه رشد کرده و آن را پوشانده است و به همین دلیل از نظرها پنهان مانده و تنها عده معدودی از وجود آن اطلاع داشتهاند.
در بیستوچهارم ژوئیه ۱۹۱۱ میلادی، «ماچو پیچو» به وسیله «هیرام بینگام»، تاریخشناس آمریکایی در یک سخنرانی در دانشگاه ییل به دنیای غرب معرفی شد. او بهوسیله راهنمایی محلیهایی که گهگاه به سایت مراجعه میکردند به آنجا هدایت شد.
«ماچو پیچو» به عنوان میراث جهانی یونسکو در سال ۱۹۸۳ میلادی به ثبت رسید و به عنوان یک شاهکار خالص معماری و نشانهای منحصربهفرد از تمدن «اینکاها» اکنون به عنوان یکی از عجایب هفتگانه جدید شناخته میشود.
انتهای پیام
منوچهر فخری در جلسه تببین نحوه همکاری و مشارکت شهرداری های استان در برگزاری سیزدهمین نمایشگاه بین المللی گردشگری، سرمایه گذاری و صنایع دستی کشور اظهار کرد: شرکت و حضور در جشنواره بین المللی گردشگری، سرمایه گذاری و صنایع دستی کشور، هزینه نیست، بلکه فرصتی برای سرمایه گذاری در حوزه گردشگری است
به گزارش ایسنا- معاون عمرانی استاندار سمنان خاطرنشان کرد: یکی از شروط اولیه توسعه گردشگری، شناساندن و معرفی پتانسیلها و ظرفیت های موجود در استان است و از همین رو، شرکت و حضور در نمایشگاه بین المللی گردشگری، سرمایه گذاری و صنایع دستی ، فرصتی برای سرمایهگذاری در این حوزه است و از همین منظر نباید از دید هزینه به آن نگریست.
وی با بیان اینکه این نمایشگاه در بهمن ماه سال جاری در تهران برگزار می شود، گفت:شهرداریهای استان از این فرصت ارزشمند و مطلوب می توانند برای ارائه ظرفیتها و پتانسیلهای گردشگری شهرهای استان استفاده کنند.
معاون عمرانی استاندار سمنان با تاکید براین که شهرداریها شرکت در این جشنواره را از باب هزینه تلقی نکنند، خاطر نشان کرد: شرکت در این جشنواره و حضور در آن در قالب چارچوب اصولی و منطقی و در سایه همکاری ویژه میراث فرهنگی، فرصتی برای سرمایهگذاری، توسعه و رونق اقتصاد شهری و بستر ساز زمینهای برای ایجاد درآمد پایدار شهری برای شهرداریها است.
فخری اضافه کرد: مبنا و بستر حضور در این جشنوارهها و نمایشگاهها، باید توسط میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان آماده و فرآهم شود و در مقطع بعدی شهرداران در صورت تمایل می توانند در این خصوص مشارکت مطلوب داشته باشند.
معاون هماهنگی امور عمرانی استاندار سمنان توصیه کرد: شهرداریها در تعامل و همکاری با میراث فرهنگی و گردشگری استان به ایجاد زیرساخت ها و امکانات اولیه، برای حضور پررنگ در این جشنواره کمک کنند.
همچنین مهدی جمال مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان نیز در این جلسه با بیان اینکه سیزدهمین نمایشگاه بین المللی گردشگری، سرمایه گذاری و صنایع دستی کشور از ۲۳ لغایت ۲۶ بهمن ماه سال جاری در تهران برگزار میشود گفت: بخش خصوصی می تواند در رونق و تقویت حضور استان در این نمایشگاه نقش به سزایی را ایفا کند.
وی با بیان اینکه غرفه ای ویژه برای حضور شهرداری های استان در این جشنواره در نظر گرفته خواهد شد ادامه داد: عرضه محصولات و صنایع دستی شهرهای استان در این غرفه می تواند در رونق اقتصاد شهری بسیار تاثیر گذار باشد.
جمال با بیان اینکه در نمایشگاه سال گذشته بازدید و استقبال مطلوبی از غرفه استان سمنان صورت گرفت افزود: این نمایشگاه بینالمللی فرصت و ظرفیتی است تا در آن پتانسیل های گردشگری شهرهای استان را ارائه دهیم.
مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان تصریح کرد: یکی از راه های تبدیل استان سمنان از معبر به مقصد گردشگری، حضور پر رنگ و ویژه در نمایشگاه های منطقه ای و کشوری است .
انتهای پیام
به گزارش ایسنا، در این نشست که هر هفته با عنوان «چهارشنبه تهران» در باغ کتاب تهران برگزار میشود، «عودلاجان» از ساعت چهار بعدازظهر تا هشت و نیم توسط سه کارشناس و دو تیم مستند بررسی میشود.
سید احمد محیط طباطبایی دربارهی «کلان محله عودلاجان را روشن کنیم» صحبت میکند. «اجاق سرد عودلاجان را روشن کنیم» توسط پویا احمدی بررسی میشود و «خیابان ناصرخسرو مرز میان حاکمان و مردم» توسط مهدی باقری بررسی میشود.
همچنین دو فیلم مستند «حمام نواب» و «در جستجوی خورشید» نیز از این محلهی تاریخی در این نشست به نمایش در میآید.
انتهای پیام
به همین دلیل امروز کارشناسان میراث فرهنگی از ساعاتی پیش روی سقف مسجد شیخلطفالله رفته و در حال بررسی چرایی این اتفاق در گنبد هستند. از سوی دیگر بحث هایی درباره مواد مصرف شده در طرح مرمت و چرایی این اتفاق به وجود آمده است.
همچنین با مراجعه خبرنگار ایسنا به کسبه اطراف مسجد شیخلطفالله در میدان نقش جهان اصفهان، آنها نیز از اتفاق روز گذشته (سه شنبه ۲۴ دی) در تعجب بودند.
انتهای پیام
فروزنده اربابی تنها عضو ایرانی بنیاد مولانا در گفتگو با خبرنگار مهر، درباره حضور ایرانیها در قونیه گفت: خوشبختانه در سالهای اخیر حضور ایرانیها در مراسم بزرگداشت مولانا زیاد شده اما متأسفانه برخی از آنها به واسطه عدم شناخت، رفتارهایی دارند که نشان میدهد دانش آنها نسبت به این شهر و فرهنگ آن کم است.
وی افزود: سماع کنندگان در میان مردم حرمت دارند و اکنون حدود ۲۰۰ سماعکننده در قونیه بهصورت رسمی با وزارت فرهنگ قونیه کار میکنند. آنها باید هنگام سماع وضو داشته باشند و هیچکس جز زن و مادرشان نمیتواند به سکه (کلاه درویشی) آنها دست بزند. کسی که به آنها سماع یاد میدهد میگوید اگر شراب بنوشی، یا سکهات را نامحرم به دست بگیرد و یا از چارچوب اسلام خارج شوی، آن سماعی که به تو یاد دادم حرامت باشد! این تأکیدات نشان میدهد چقدر سماع کننده جایگاه ویژهای دارد و این مراسم هم چهقدر برای آنها مهم و دارای حرمت است. اما متأسفانه شاهد برخی رفتارهای نادرست توسط ایرانیها در قونیه هستیم. به عنوان مثال برخی از زنان، در سماعهای دستهجمعی شرکت میکنند. اساساً بعد از مولویه طریقتی نداریم ولی آنها معتقدند سماع آئینی است که ۷۰۰ سال قدمت دارد و باید به صورت سمبلیک حفظ شود. آنها حضور زنان را برای سماع حرام میدانند اما متأسفانه برخی از بانوان ایرانی سماع انجام میدهند این بهدلیل عدم دانش است که سماع را رقص فرض کردهاند.
این عضو بنیاد مولانا ادامه داد: برخی از مولانا این برداشت را دارند که به زنها سماع یاد داده است. درصورتی که اصلاً چنین نیست. مولانا مسلمان بوده است. اوراد شریف دارد که شامل دعاها و ذکرهایی است که در خلوت خود میخوانده و مردم هم سر مزار او قرآن میخوانند. به احترام مولانا بعد از پایان هر مراسم سماع که با کلامالله شروع میشود، به شهدای کربلا درود میفرستند. در دفتر ششم مثنوی هم به واقعه عاشورا پرداخته شده است. اما برخی از ایرانیها با پوشش نامناسب در خیابانهای قونیه تردد میکنند درحالی که مردم قونیه همه پوشش مناسب دارند و حتی یکنفر از آنها نیست که بدون حجاب وارد آرامگاه شود.
اربابی گفت: حتی گردشگران خارجی کشورهای دیگر نیز این موضوع را رعایت میکنند. مگر چند آژانس گردشگری هستند که تور به قونیه میآورند؟ این آژانسها باید توسط متولیان آموزش داده شوند تا آنها هم به گردشگران خود یاد بدهند چهطور باید در قونیه رفتار کنند. چهطور در عربستان قبل از اعزام کاروان چنین جلسات توجیهی گذاشته میشود؛ پس باید این گردشگران را هم توجیه کنند که نباید نصف شب در خیابانهای شهر دف زد. دولت ترکیه اینموارد را به گردشگران نمیگوید چون گردشگران کشورهای دیگر این موارد را رعایت میکنند. حتی دولت ترکیه میگوید که وقتی در شهر قونیه شرابفروشی ندارم، به اینمعنی است که نباید در اینشهر مشروب خورد. این یک عرف است که جا افتاده ولی برخی ایرانیها رعایتش نمیکنند.البته همه ایرانیها هم نابه هنجار نیستند ولی تعداد افرادی که این ناهنجاریها را به وجود میآورند در حال افزایش است. اخیراً درگیر پروندههای قضائی هستیم؛ پیرو این موضوع که آژانس گردشگری پول مسافران را به هتل نداده و هتلدار هم در را به روی مسافران قفل کرده بود. در حالیکه آژانس ایرانی پیش از سفر، هزینه را بهطور کامل از مسافر میگیرد. اما اینجا پول هتل را نداده و یک آبروریزی برای ایرانیها بوجود آورده است.
وی گفت: در قونیه مردمی با فرهنگ عمیق مذهبی زندگی میکنند. به خاطر دارم زمانی که مجید مجیدی برای فستیوال صوفی سین به قونیه آمد، پسر جوانی ۵ ساعت منتظر مانده بود تا جلسه ما تمام شود و با او گفتگو کند. وقتی هم که جلو آمد گفت دو درخواست دارد؛ یک اینکه درباره سوریه فیلمی ساخته شود و دیگر اینکه برای جهاد نفس دعا کند. قونیه چنین مردمی دارد. زمانی را به یاد دارم که کنگره شمس تبریزی برگزار شد و خانم چلبی نواده مولانا همراه چندتن از اساتید دانشگاههای مختلف ترکیه به خوی آمده بود. پس از پایان برنامه ایشان خواست به تبریز برود و مقبره الشعرا و موزه تبریز را ببیند. من همراهشان نرفتم و متأسفانه رانندهای که قرار بود آنها را از خوی به تبریز ببرد، همه آنها را در ورودی تبریز با چمدان رها کرده بود و گفته بود که پولم را ندادند من هم شما را نمیبرم. وقتی به یاد ایناتفاقات میافتم، تنم میلرزد چون اضطراب آنلحظات سراغم میآید که دبیر کنگره هم اصلاً پیدا نمیشد تا آنها را که کنار جاده، بدون پول ایرانی در حالی که شب هم به سمت قونیه پرواز داشتند، تحویل بگیرد. تا اینکه یکنفر از اهالی تبریز که به قونیه رفت وآمد داشته، خانم چلبی را دیده و متوجه شده نوه مولانا گوشه خیابان معطل مانده است. او آنها را سوار میکند و به مقصد میرساند. من هم برای معذرتخواهی با معاون وقت استاندار ارومیه و همسرش به فرودگاه رفتم. معاون استاندار میگفت که ناراحت نباشید عذرخواهی میکنیم. من هم گفتم برای خودم ناراحت نیستم چون آنها هر زمان به ایران بیایند خانه من در اختیارشان است اما اینراننده به آبروی کشورمان لطمه بزرگی زد.
اربابی در پایان گفت: اینها نشان میدهد ما نمیتوانیم حتی در بدرقه و یا هماهنگکردن مهمانهای خارجی خودمان هم، بهخوبی عمل کنیم. این درحالی است که هر زمان هنرمندان ما به قونیه میروند، با استقبال خوبی مواجه میشوند. یکبار دیگر که آقای مجیدی به قونیه آمده بود، معاون وزیر نصفهشب با شاخه گل او را تا هتل همراهی کرد و گفت که هتل را ببینید اگر مورد پسند واقع نشد، آن را تغییر دهیم! میخواهم بگویم که آنها با هنرمندان ما اینگونه با احترام برخورد میکنند اما ما چطور؟
علیرضا ایزدی در گفتوگو با ایسنا، بیان کرد: برند اصلی اراک، صنعت است، اما تاکنون در حوزه میراث صنعتی این شهر اقدام خاصی صورت نگرفته بود، ولی خوشبختانه با همکاری مدیریت شرکت ماشینسازی اراک، با توجه به وجود فضاهای بسیار ارزشمند در این شرکت موضوع ثبت ملی بخشی از این واحد صنعتی مطرح شد.
وی با اشاره به مجموعه آموزشی که در محوطه کارخانه ماشینسازی اراک واقع شده است، گفت:این ساختمان معماری خوبی دارد و امروز در بازدید از این مجموعه پیشنهاداتی مطرح شد که امیدواریم به سرانجام برسد.
ایزدی تصریح کرد: موضوع ثبت ملی شرکت ماشینسازی به عنوان برند اصلی حوزه صنعت در اراک در نخستین همایش سراسری ثبت آثار و بناهای صنعتی و تاریخی کشور در ماهشهر مطرح شد و با ثبت ماشینسازی اراک به عنوان یک مجموعه واجد ارزش در حوزه تاریخ صنعتی نیز موافقت شد.
وی گفت: طی همکاری با مجموعه مدیریتی ماشین سازی، ساختمان ارزشمند این کارخانه که در حوزه آموزش فعالیت دارد به ثبت رسید و طبقه همکف آن نیز برای ایجاد موزه صنعت در نظر گرفته شده است، البته باید تغییراتی از نظر ساختار و استراکچر در این فضا داده شود که با تعامل صورت گرفته انجام خواهد گرفت، همچنین امیدواریم با تهیه طرح محتوایی موزه صنعت در شرکت ماشین سازی اراک و تغییر ساختار این کار به خوبی به انجام برسد.
مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان مرکزی افزود: در کنار ساختمان آموزش شرکت، فضایی با قدمت ۵۰ ساله وجود دارد که به عنوان خوابگاه مورد استفاده قرار میگرفته و میتوان این فضای خوابگاهی و آموزشی را به نوعی به هم مرتبط کرد که محوطه گردشگری با محوریت آموزشی و حتی پذیرایی و اقامت را ایجاد کرد که خوشبختانه شرکت این موضوع را در دستور کار خود دارد و مجموعه میراث فرهنگی استان نیز حمایت لازم را خواهد داشت.
وی بیان کرد: ساختمان آموزشی شرکت ماشینسازی اراک در واقع کپی برداری شده از نقشه یک ساختمان آموزشی به نام باوهاوس در آلمان است و میتوان با استفاده از ظرفیت استانداری و ارتباط با سفارت آلمان از این بهانه برای توسعه گردشگری صنعتی بین ایران و آلمان بهرهبرداری کرد.
وی با تاکید بر اینکه بعد از راهاندازی موزه صنعت برای موضوع اسکان و پذیرایی هم اقدام خواهد شد، افزود: پتانسیل بسیار خوبی در حوزه صنعت دراراک وجود دارد، اما متاسفانه یکی از بزرگترین ضعفهای این کلانشهر این است که توریسم صنعتی نداریم و این اقدام میتواند به عنوان یک پایلوت موضوع گردشگری و توریسم صنعتی را در این استان قوت ببخشد.
ایزدی تصریح کرد: گام اول برای تقویت گردشگری صنعتی در اراک با ثبت بخشی از شرکت ماشینسازی آغاز شده است و ایجاد موزه نیز اتفاق بسیاری خوبی خواهد بود. در ادامه کار، ایجاد فضای اقامتی و پذیرایی مدنظر در این شرکت، تکمیل کننده این پروسه خواهد بود.
به گزارش خبرنگار مهر، نمایشگاه خطاطیهای داوود الحسینی از سورههای قرآن روی دانههای برنج بهزودی در موزه هنرهای اسلامی برلین برپا میشود.
داوود الحسینی نام آشنایی برای علاقمندان هنر خوشنویسی در جهان است. خوشنویس پرآوازه افغانستانی که تبحر زیادی در خطوط نستعلیق و شکسته و کوچکنویسی دارد.
الحسینی سورههای قرآن را روی دانه برنج، نوشته است. همچنین میتوان آثار دیگر او را در بسیاری از کتیبهها، سنگنبشتهها و حکاکیهای دوره معاصر افغانستان مشاهده کرد. کتیبههای طاق ظفر پغمان، منار علم و جهل در دهمزنگ و سنگنبشه بالاحصار کابل توسط او و برادرش نوشته شدهاند. او همچنین مدتی بهعنوان مشاور فرهنگی ظاهرشاه، آخرین پادشاه افغانستان فعالیت کرده است. با وجود آثار بسیاری که الحسینی در دوران زندگی خود خلق کرده، امروز تعداد کمی از آنها در معرض دید عموم قرار دارند.
براساس اطلاعاتی که روی سایت موزه هنرهای اسلامی برلین قرار گرفته، در حالحاضر حشمت الحسینی، پسر داوود الحسینی بخشی از آثار او را که تا به امروز در معرض دید عموم قرار نداشته، در اختیار موزه هنرهای اسلامی برلین قرار داده است.
در نمایشگاه مذکور، آثار خطاطی الحسینی بر روی دانههای برنج نمایش داده خواهد شد؛ آثاری که به گواه مسئولان موزه برلین میتواند برای هر فردی حیرتانگیز باشد. همچنین نمونههای استثنایی از خوشنویسی به سبک سیاهمشق نیز در این نمایشگاه به نمایش درمیآید. این شکل خوشنویسی که در آسیای میانه بسیار رواج دارد، نشانگر تسلط و هنر خطاطان است.
همچنین قرار است در ایننمایشگاه خطاطیهای الحسینی از اشعار شاعرانی چون بی دل، حافظ و سعدی نیز به نمایش در آید. آثاری که تلفیقی از هنر خوشنویسی اسلامی و اشعار شرقی هستند.
نمایشگاه مورد اشاره از دوم فوریه تا سوم ماه مه سال ۲۰۲۰ در موزه هنرهای اسلامی برلین در معرض نمایش عمومی قرار خواهند گرفت.
این گزارش توسط رایزنی فرهنگی ایران در آلمان در اختیار خبرگزاری مهر قرار گرفته است.