برچسب: گردشگری، گردشگر،توریست، جاذبه های دیدنی،جاهای دیدنی،تفریح،اماکن دیدنی، مکانهای دیدنی،مکان های جذاب

شگفت انگیزترین مرز ایران در حقیقت مرز بین مازندران و سمنان است که در آن، هم جنگل می‌بینیم و هم دشت، هم بیابان و هم کویر. این منطقه «اوپرت» نام دارد؛ مرز بین جنگل و کویر.

اوپرت در حقیقت در جنوبی‌ترین نقطه مازندران و شمالی‌ترین نقطه سمنان واقع شده. اینجا روستایی‌ست به همین اسم که جزو مازندران به حساب می‌آید، اما دامداران مناطق شمالی سمنان هم اینجا را به عنوان ییلاق خود انتخاب می‌کنند و دام‌هایش را در دشت‌های برای چرا رها می‌کنند.

خانه‌های روستایی دشت‌های زیبا، کوه‌های زیبا پوشیده شده از چمن، چشمه‌های جوشان با آب گوارا که در این منطقه به چشم می‌خورد همه از زیبایی‌های اوپرت است.

به دلیل ارتفاع زیاد ابر‌های باران‌زا بیشتر در شمال دامنه متوقف می‌شود و سمت شمالی دیواره همیشه پوشیده شده از گیاهان تازه، ولی سمت جنوبی به دلیل بارش کمتر بیشتر به سمت زردی می‌رود.

اوپرت، جایی‌ست مثل استخرگاه، با دشت‌‍های وسیع و خانه‌های روستایی که شیروانی رنگی‌شان از دور معلوم‌اند. از آنجایی که این ییلاق جزو منطقه حفاظت‌شده پرور است، تنوع جانوری و گیاهی زیادی هم دارد. جز گوسفند‌ها و گاو‌ها که در دامنه دشت‌ها می‌چرند، اسب‌های وحشی هم کامل‌کننده تصویری‌ست که پیش رویمان می‌بینیم.

منطقه‌ی اوپرت علاوه بر همه‌ی زیبایی‌های بی‌نظیری که دارد، با مناطق گردشگری همچون دریاچه‌ی چورت و باداب سورت هم همجوار است. گردشگرانی که به این منطقه سفر می‌کنند می‌توانند بازدید از این جاذبه‌های گردشگری را نیز در برنامه‌ی مسافرت خود بگنجانند.

چورت در بخش چهاردانگه‌ی مازندران قرار دارد و دریاچه‌ای بکر در دل جنگل است. برای دسترسی به این دریاچه می‌توانید از مسیر ساری کیاسر بعد از طی مسافتی حدود ۲۵ کیلومتر بعد از روستای چورت وارد مسیر فرعی شوید و سپس با طی کردن ۱۵ کیلومتر به روستای چورت برسید. از روستای چورت جاده‌ی خاکی به مسافت ۱۰ کیلومتر را طی کنید تا به دریاچه‌ی چورت برسید.

مسیر دسترسی به اوپرت؛ شگفت انگیزترین مرز ایران

مسیر‌های دسترسی به این منطقه از دوسمت امکان پذیر است.

مسیر اول از جاده سمنان از سمنان به سمت شهمیرزاد بروید از آنجا به سمت فولاد محله حرکت کنید در مسیر به یک دو راهی می‌رسید که سمت چپ می‌رود و روستا‌های ورگو، پرور، کلیم، کاورد، فیسک، تلاجیم، ملاده، سرخده و بعد دره اوپرت تا مسیر تا سرخده حدود چهار ساعت است.

مسیر دوم از شهمیرزاد به سمت روستای چاشم و از آنجا به سمت هیکو، ملاده، سرخده بروید. ناگفته نماند که این مسیر جزو مسیر‌های آسان و قابل دسترس برای همگان نیست.

اگر از تهران بخواهید به سمت ییلاق اوپرت بروید، مسیر جاده فیروزکوه و خطیرکوه را انتخاب کنید؛ مسیری که هم کوتاه‌تر است و هم قشنگ‌تر. مسیر جاده فیروزکوه به اوپرت یکی از زیباترین مسیر‌های ایران محسوب می‌شود. گردنه کدوک، راه‌آهن شمال، پل ورسک و غار اسپهبد خورشید در مسیر قرار دارند.

منبع:روزیاتو

در گوشه و کنار دنیا رستوران‌های عجیبی وجود دارند که تصور غذا خوردن در این مکان‌ها کمی دشوار است. به طور مثال، روی صندلی‌هایی که به شکل توالت فرنگی ساخته شده اند بنشینید و درون ظرف‌هایی با همان شکل غذا بخورید! یا در میان گور‌ها با آسایش خیال غذای مورد علاقه خود را گاز بزنید و لذت ببرید! برای آشنایی با عجیب‌ترین رستوران‌های جهان تا انتهای این مطلب با ما همراه باشید.

 رستوران گریل حمله قلبی: لاس وگاس، نوادا

در این رستوران غذا‌هایی با کالری‌های بسیار زیاد سرو می‌شوند. گارسون‌های آن لباس‌های خاصی به تن دارند. یکی از منو‌های این رستوران عجیب، برگر ۱۳۰۰ گرمی با ۱۰۰۰ کالری است. هنگامی که مشتری وارد می‌شود، به او لباس جراحی داده می‌شود. بهتر است در این رستوران همبرگر بزرگ را سفارش ندهید، زیرا اگر نتوانید آن را به اتمام برسانید، با یک پاروی بزرگ تنبیه خواهید شد. نوشیدنی‌های این رستوران تِم پزشکی دارند. به طور مثال، نوشیدنی در کیسه‌های سرم سرو می‌شوند.

اینجا چاق بودن مزیت است. اگر بالای ۱۶۰ کیلوگرم وزن داشته باشید می‌توانید به طور رایگان غذا میل کنید.

رستوران نینجا نیویورک: نیویورک

اگر از گارسون‌های کسل‌کننده رستوران‌ها خسته شده اید، بد نیست به رستوران نینجا‌های نیویورک یک سری بزنید. در این رستوران، جماعتی از نینجا‌ها در خدمت شما هستند تا هر دستور یا سفارشی دارید برایتان مهیا کنند.

این رستوران تاریک و در زیرزمین قرار دارد و حدود ۶ هزار فوت مساحت آن است. به همین دلیل، نینجا‌ها فضا‌های متعددی برای مخفی شدن دارند.

کافه باربی: تایپه، تایوان

دوست دارید دختر باربی در دنیای باربی باشید؟ می‌توانید به کافه باربی در تایپه بروید و رویای خود را محقق کنید. این کافه به طور کلی صورتی است و همه جای آن نشانه‌های زندگی باربی را در خود دارد.

 رستوران Dans Le Noire: لندن، انگلستان

نور تا چه اندازه در طعم غذا تاثیر می‌گذارد؟ در رستوران Dans Le Noire باید در تاریکی مطلق غذا بخورید. در این دنیای تاریک، تا زمانی که غذایتان تمام نشده است نمی‌دانید چه می‌خورید. گارسون‌های این رستوران به طور کامل نابینا هستند و توسط آن‌ها پذیرایی می‌شوید.

 رستوران هواپیما: کلورادو اسپرینگز، کلورادو

غذا‌هایی که در هواپیما سرو می‌شوند اصولا طعم خیلی خوبی ندارند و با ولع آن‌ها را نمی‌خورید. اما در رستوران هواپیما در کلورادو داستان فرق دارد.

درون یک بوئینگ KC-۹۷ انواع شام و ناهار‌های بسیار لذیذ و خوشمزه سرو می‌شود. در ضمن، ظروف نیز فلزی هستند و دیگر از ظرف‌های پلاستیکی خبری نیست.

رستوران راه آهنی Fritz: کانساس و میسوری

خوشتان نمی‌آید با گارسون‌ها سر و کله بزنید؟ چرا سفارش نمی‌دهید غذایتان را با قطار برایتان بیاورند. شما با تلفن به رستوران راه آهنی Fritz غذای خود را سفارش می‌دهید و غذا در یک ماشین به شکل قطار اسباب بازی به شما تحویل داده می‌شود.

The Chillout Lounge: دبی، امارات متحده عربی

تصور اینکه در تابستان گرم در دبی غذای گرم بخورید، کمی ناخوشایند است. اما اگر این غذاخوردن در یک سرمای منجمد کننده در وسط گرمای طاقت فرسا باشد، داستان عوض می‌شود.

در رستوران The Chillout Lounge سوپ داغ، نوشیدن یهای گرم و دیگر غذا‌های گرم در حالی سرو می‌شوند که شما در دمای زیر صفر نشسته اید. حتی میز و صندلی‌ها نیز از یخ ساخته شده اند. به مهمان‌ها علاوه بر غذا، دستکش، کلاه، کفش، ژاکت و جوراب نیز داده می‌شود تا قندیل نبندند.

رستوران نیولاکی: احمدآباد، هند

این رستوران بوی مرده می‌دهد؟ در رستوران احمدآباد، غذای مهمان‌ها روی میز‌هایی که در فاصله قبر مرده‌ها قرار دارد، سرو می‌شود. این رستوران بر روی زمین یک گورستان تاسیس شده است و مالک آن به جای برداشتن گورها، آن‌ها را به عنوان دکور رستوران خود استفاده کرده است. البته، اطراف گور‌ها با فنس‌های فلزی احاطه شده اند.

منبع:روزیاتو

روستای مرگ یکی از زیباترین روستا‌ها در بخش الموت قزوین است که یکی از جاذبه‌های گردشگری معروف و دیدنی قزوین محسوب می‌شود.
نام این روستا “مَرگ” نیست!

ممکن است با شنیدن نام این روستا فکر کنید که این روستا جایی بسیار خطرناک است، اما اشتباه نکنید، زیرا چنانچه در این بخش  گفته ایم نام این روستا “مَرگ” نیست بلکه “مِرگ” نامیده شده است و به علت تلفظ اشتباه مَرگ خوانده می‌شود.
روستای مرگ کجاست؟

روستای زیبا در مسیر قزوین- معلم کلایه واقع است و محل قرار گیری آن در نزدیکی گردنه قسطین لار است. هنگامی که در جاده باریک و پرپیچ و خم قزوین- معلم کلایه حرکت می‌کنید پس از طی ۳۵ کیلومتر به تابلویی برخورد خواهید کرد که مسیر «مرگ» را نشان می‌دهد.

روستای مرگ قزوین

غرب این روستا را رودبار شهرستان و شرق آن را رودبار الموت نامیده اند با این حساب قلعه الموت در شرق و قلعه لمبه سر در رودبار غربی واقع است.

قله‌های باستانی

این روستا در نزدیکی، گردنه قسطین لار بیشتر روز‌های سال پوشیده از مه و گیاهان است، می‌باشد. ارتفاعات این روستا به رودخانه شگفت انگیز شاهرود و دره الموت مشرف می‌باشد و شما با رسیدن به بالاترین نقطه از این روستا می‌توانید چشم اندازی رویایی از تمام الموت را نظاره گر باشید. قله‌های باستانی مختلفی که در این منطقه وجود دارد از جمله جاذبه‌های گردشگری این روستا می‌باشد که گردشگران به خاطر آن‌ها به آنجا سفر می‌کنند.

بید‌های بلند و باغ‌های میوه

این روستای دیدنی پر از بید‌های بلند و باغ‌های میوه می‌باشد که با وزش نسیم دائمی در میان ابر‌ها و مه تصویری رویایی از روستا بر بوم نقاشان برجسته تداعی می‌شود.

حیوانات وحشی

سیاهگوش، عقاب، خرس، کرکس، انواع شاهین و انواع دیگر حیوانات وحشی که زیستگاه اصلی آن‌ها در بخش‌های غربی البرز می‌باشد در اطراف روستای مرگ دیده می‌شوند.

چشمه پر آب و زلال

در فاصله ۵ کیلومتری روستا چشمه زلال و پر آبی به سمت دره الموت وجود دارد که حوالی آن همه ساله پر است از گردشگرانی که از تمام نقاط کشور به منطقه سفر کرده اند.

خانه‌های روی هم چیده شده

شیب این روستا به گونه‌ای است که به نظر می‌رسد خانه‌ها بر روی هم چیده شده و هر لحظه امکان سقوط آن‌ها وجود دارد. هرگاه از شیب تند روستای مرگ بالا بروید و به بالاترین نقطه آن برسید تمام دره الموت در یک چشم انداز زیبا نمایان می‌شود.

جاذبه‌های گردشگری قزوین

شب که چراغ خانه‌ها یکی یکی روشن می‌شود و دریاچه‌ای از نور زیر پای شما تشکیل می‌شود. از بلندای روستای مرگ روستا‌های دیگر منطقه همچون جزیره‌های تابان می‌درخشد و یک شب خاطره انگیز در روستای مرگ را به نمایش می‌گذارد.
بهترین زمان برای بازدید از روستای مرگ قزوین

روستای مرگ از اواخر فروردین تا اوایل آبان یکی از زیباترین چشم انداز‌های ایران را در برابر شما ترسیم خواهد کرد.

پاییز فصلی دوست‌داشتنی است. فصل هزاررنگ دلدادگی و عاشقی است؛ فصلی که طبیعت با قلم زیبا و رنگین خود، عظمت و شکوه خداوند را به نظاره می‌نشیند. ایران در زمره کشور‌هایی است که فصل خزانش، یکی از رؤیایی‌ترین مناطق جهان است.

این فرصت را به‌عنوان شهروند ایرانی از دست ندهید و به دیگران هم پیشنهاد دهید. امروز که پاییز هزاررنگ، هزارنقش و هزارچهره، نزدیک به نیمه می‌شود قصد داریم برای رمانتیک‌باز‌ها و نوستالژی‌بازها، مقصد‌های فوق‌العاده برای عکاسی در طبیعت پاییزی اطراف تهران را معرفی کنیم؛ جا‌هایی که شاید باورش کمی سخت باشد که در برابر دید‌گان شما تابلوی نقاشی قرار دارد یا فضایی واقعی.

در این سفر علاوه بر تماشای طبیعت زیبا، از میوه‌های تازه و پاییزی این فصل هم بی‌بهره نخواهید ماند. ناگفته نماند که پاییزگردی حسن دیگری هم دارد و آن خلوت و ارزان‌تر بودن سفر در این فصل نسبت به فصول تابستان و بهار است. پس با گزارش امروز همراه باشید تا چند مقصد پاییزی ایران که تنها ۶ هفته برای دیدن آن‌ها فرصت دارید را معرفی کنیم.

طبیعت فوق‌العاده روستای آهار

در کوتاه‌ترین سفر می‌توان در روستا‌های اطراف تهران، لذت پاییزگردی را چشید. یکی از روستا‌های اطراف تهران که در این فصل فوق‌العاده است، روستای آهار است؛ روستایی که در مسیر جاده لشکرک به فشم واقع شده و همچون فیروزکوه و دماوند، طبیعتی فوق‌العاده دارد. این روستا به نام اوهر نیز شناخته می‌شود که به‌معنای آب و آسیاب است.

در دو سوی این روستا، ۲ رودخانه پر آب قرار دارد که در پایین روستا به هم می‌پیوندند. یکی از زیبایی‌های طبیعت را می‌توان در آبشاری به نام آبشار شکرآب دید. آتشگاه باستانی قصران را نیز در ارتفاعات روستا فراموش نکنید که قدمتش به زمان ساسانیان برمی‌گردد و گویا، به اردشیر بابکان تعلق داشته.

از این‌رو کوچه باغ‌های رؤیایی آهار که بوی تاریخ می‌دهد، برای نوستالژی‌باز‌ها و سلفی‌بگیر‌های اینستاگرامی، فضایی جذاب خلق می‌کند. اگر به‌دنبال فضای شاعرانه و لمس برگ‌های هزاررنگ خزان هستید، نباید آهار را از دست بدهید. رفتن به آهار خیلی هزینه‌بر نیست و برای تهرانی‌ها، با کمتر از یک ساعت رانندگی در آخر هفته، گردش شیرینی را رقم می‌زند.

آهار برای کسانی که حوصله طی مسافت چندصدکیلومتری برای سفر به استان‌های شرق و غرب و شمال پایتخت را نداشته و فرصت زیادی هم برای طبیعت‌گردی و روستاگردی ندارند، مقصدی فوق‌العاده به شمار می‌رود.

دسترسی: از اتوبان شهید بابایی وارد جاده لشگرک شد ه و از آنجا به سمت فشم و روستای آهار حرکت کنید.

فشم؛ ییلاق پرمیوه

فشم قسمتی از شهری بزرگ‌تر به نام «اوشان فشم میگون» است که در زبان عامیانه آن را به‌عنوان «اوشون فشم» می‌شناسیم؛ باغشهری ییلاقی در ۳۰کیلومتری شمال شرق تهران و از توابع شمیرانات.

منطقه فشم را بیشتر به واسطه روستا‌ها و باغ‌های میوه‌اش می‌شناسند؛ روستا‌هایی نظیر آهار، شکرآب، ایگل و باغگل که دارای آب و هوایی معتدل و روح‌افزا به‌ویژه در بهار و تابستان هستند.

اما در فصل زمستان هم فشم خالی از گردشگر نمی‌ماند؛ چرا که به واسطه کوهپایه‌ای بودن منطقه، دارای ۳ پیست اسکی در اطراف است که پیست اسکی شمشک از بقیه معروف‌تر است. طبیعت فشم دارای چند آبشار معروف نیز هست: آبشار‌های لالون و لارمحله و آبشار یخی آبنیک و نیز دشت چشم‌نواز جانستون در شمال آن که یکی از زیباترین ییلاق‌های اطراف تهران به‌شمار می‌آید.

دسترسی: جاده لشگرک اصلی‌ترین مسیر از تهران به فشم است.

شهرستانک؛ ییلاقی باصفا و بکر

بد نیست سری هم به ییلاق‌های غرب تهران بزنیم. به سمت کرج برویم و مسیر جاده چالوس را در پیش بگیریم؛ جاده‌ای که زیبایی و چشم‌نوازی‌اش را کمتر کسی ندیده. پس از گذشتن از آسارا و ماهان و درده به دو راهی‌ای می‌رسیم که تابلوی راهنمای «شهرستانک» را به ما نشان می‌دهد؛ روستایی بکر و زیبا در شمال کوه توچال که در هر فصل سال رنگ تازه‌ای به‌خود می‌گیرد.

طبیعتِ منحصربه‌فرد و رنگارنگ و آب و هوایی روح‌افزا که ناصرالدین‌شاه قاجار را نیز وسوسه کرد تا کاخ ییلاقی خود را در آنجا بنا کند، بسیار چشم‌نواز است. کاخ ناصری یا همان کاخ شهرستانک بنایی تاریخی واقع در کنار رودخانه شهرستانک است که می‌تواند بُعدی تاریخی نیز به گشت‌و‌گذار شما بدهد.

کوهنوردانی هم که مسیر توچال را انتخاب می‌کنند، می‌توانند از غرب توچال به سمت پایین حرکت کنند و بعد از ساعتی پیاده‌روی به شهرستانک برسند. باغ‌های زیادی در شهرستانک وجود دارد و درختان میوه در آن‌ها خودنمایی می‌کنند. این باغ‌ها یا دیوار ندارند و دارای حصار‌های کوتاه هستند و همین باعث شده تا مسافران از دیدن جلوه زیبای‌شان بی‌نصیب نمانند.

در پاییز باغداران به سراغ سیب‌هایشان می‌آیند. البته باید به یاد داشته باشید که باغ‌های شهرستانک جزو حریم خصوصی ساکنان این روستا هستند و هرگز نباید بدون هماهنگی با صاحبان باغ، وارد آن‌ها شوید.

دسترسی: از کرج به سمت جاده چالوس بروید. بعد از گذشتن از آسارا و ماهان و درده به شهرستانک می‌رسید.

معجزه در جنگل

جنگل‌های انجیلی واقع در منطقه زیرآب از توابع سوادکوه زیبایی‌های پاییز را با رنگ‌های مختلف به تصویر کشیده است؛ رنگ‌هایی مانند زرد پررنگ، نارنجی سوخته و پررنگ و قرمز روشن و حتی بنفش. این جنگل‌ها، می‌توانند مقصد سفری یک‌روزه از تهران برای شما باشند.

البته در دل این جنگل آبشاری زیبا قرار دارد که لذت سفر را دوچندان می‌کند. برای سفر به جنگل‌های انجیلی باید از جاده فیروزکوه استفاده کرد، در نتیجه پیشنهاد می‌شود، پیش از ورود به فصل زمستان و بارش برف این منطقه را در لیست سفر خود قرار دهید.

اگر زمان سفر شما ابتدا تا اواسط پاییز باشد با برگ‌های هزاررنگ روی درختان مواجه می‌شوید، اما نگران نباشید؛ پس از این زمان و پیش از شروع فصل زمستان شما در سفر به این منطقه با فرشی هزاررنگ از برگ درختان روبه‌رو می‌شوید که بدون شک آن هم هیجان‌انگیز خواهد بود.

اگر خوش‌شانس باشید و لحظاتی پیش از رسیدن شما به جنگل در این منطقه باران باریده باشد، استشمام بوی برگ‌های باران‌خورده سفر شما را با چاشنی رؤیا و احساسات همراه می‌کند.

دسترسی: از شهرستان سوادکوه به میدان اصلی شهر زیراب بروید و از آنجا به سمت راست ادامه مسیر دهید.

پاییزگردی استان‌های دیگر کشور

جنگل ابر؛ هزاررنگ و تاریخی، جنگل‌های استان سمنان

اگر برای پاییزگردی وقت بیشتری دارید درباره‌ی مناطق بکر استان‌های دیگر مثل استان سمنان هم مطالعه کنید؛ استانی تاریخی در نزدیکی استان تهران که درباره‌اش باید بسیار گفت و بسیار شنید.

جنگل‌های اینجا یکی از مقصد‌های اصلی پاییزگرد‌های رمانتیک‌باز بوده و برخی از آژانس‌های گردشگری، گشتن و حتی اقامت یک‌روزه در این جنگل را در فهرست پکیج‌های ویژه پاییزگردی قرار می‌دهند.

سمنان با ریگ جن و حمام پهنه و بسیاری از آثار طبیعی و باستانی‌اش، مقصد بکر عاشقان حرفه‌ای گردشگری در داخل و خارج از کشور به شمار می‌رود که طبیعتش در فصل پاییز، رؤیایی‌تر از همیشه می‌شود.

جنگل ابر در شهرستان شاهرود قرار دارد؛ جنگلی که گونه‌های گیاهی و جانوری متعدد دارد و همواره خاطره‌انگیز‌ترین مناظر را برای عکس‌برداری در اختیار عاشقان سلفی‌بازی و معتادان اینستاگرام می‌گذارد. اینجا هم مثل مازیچال و فیلبند و سوباتان گیلانی‌ها، فضایی رؤیایی را روبه‌روی دیدگان شما به تصویر می‌کشد.

جنگلی به وسعت ۳۶ هزارهکتار، اقیانوسی از ابر را در فضای رمانتیک هزاررنگ و هزارنقش پیش چشمان شما تداعی می‌کند که گوشه‌هایی از جلوه بی‌نظیر پاییز در ایران زمین است. در جنگل ابر، بیش از ۸۰ گونه گیاهی مانند بلوط، افرا، توسکا، گونه‌های کلاه میرحسن، اسپرس، دمروباهی، آویشن و سبدر و نارون در دسترس خواهد بود. برای دیدن این جنگل، یک آخر هفته را اختصاص دهید.

پاییزگردی در ناهارخوران، جنگل‌های استان گلستان

اگر اهل گردش و طبیعت‌گردی باشید جنگل ناهارخوران گرگان را حتما می‌شناسید. این منطقه زیبا در استان گلستان قرار گرفته و یکی از مقصد‌های بکر طبیعت‌گردی ایران به شمار می‌رود. این جنگل بیش از ۳۰۰ هکتار وسعت دارد و درختان تنومند و سرو قامتی دارد که پاییز هزاررنگ را به خوبی در آن می‌توان احساس کرد و سلفی‌های به‌یادماندنی گرفت.

دلیل نامگذاری جنگل به این نام، مربوط به مسیر حجاج خانه خداست که از این منطقه به سمت نقاط دیگر کشور برای عزیمت به سمت عربستان استفاده می‌کردند و گویا منزلگاهی برای استراحت و صرف ناهار بوده است. پوشش گیاهی ناهارخوران گلستان، فوق‌العاده است.

درختان ممرز، افرا پلت، نمدار، گیلاس وحشی، آزاد، خرمندی و درختچه‌های تمشک، کوله خاص، ازگیل و درختان تنومند بلوط، بخشی از ظرفیت‌های طبیعی این جنگل پاییزی به شمار می‌آید. وقتی درختان زیبای پاییزی هزاررنگ، با شاخه‌های خود طنازی می‌کنند بهترین فرصت برای قدم‌زدن در این فضای شاعرانه است.

اگر عاشق ماگنولیا، شمشاد و بید مجنون و مینا نیز هستید، جنگل ناهارخوران از این پوشش‌های گیاهی هم برخوردار است و در پاییز، رنگ نارنجی و قرمز و سبز بر تن می‌کنند و آماده پذیرایی از عاشقان طبیعت‌گردی در ایران هستند. اگر به این جنگل رفتید، چشمه سفید را نیز مشاهده خواهید کرد.

اسالم به خلخال؛ جاده رمانتیک‌ها! جنگل‌های استان اردبیل

برای عاشقان پاییزگردی در ایران، جاده اسالم به خلخال، یکی از رویایی‌ترین نقاط ایران زمین است که می‌توان پاییز هزاررنگ را به تماشا نشست و گوشه‌هایی از جلوه‌های ایران بکر را تماشا کرد؛ جاده‌ای ۷۰ کیلومتری که بخشی از بهشت ایران‌زمین به شمار می‌رود و به‌نظر می‌رسد که هر چهار فصلش، فوق‌العاده دیدنی باشد.

تصویری زیبا از جاده مه‌گرفته اسالم به خلخال با چشم‌انداز‌های رؤیایی که فقط در سوئیس می‌توان دید. این جاده را جاده بهشتی هم می‌نامند؛ چرا که بهشت هزاررنگ ایران، بخشی از چهره خود را در این فضا به رخ می‌کشد. در جای‌جای این جاده مه‌گرفته می‌توان رنگ‌های زیبا و مسحور‌کننده طبیعت را مشاهده کرد و لذت برد.

چشم‌انداز‌هایی رؤیایی که در جاده اسالم به خلخال فرا روی عاشقان طبیعت‌گردی ایران است، یکی از منحصربه‌فرد‌ترین چشم‌انداز‌های طبیعی نقاط شمال کشور به‌نظر می‌رسد. جنگل، آبشار و دریاچه و گلزار‌ها، بخشی از پاییز هزاررنگ و هزارنقش جاده اسالم به خلخال است.

جالب است که بدانید این جاده دارای مکان‌های اقامتی بوده و وجود فروشگاه‌ها و خانه‌هایی برای اجاره شبانه، فرصت خوبی را برایتان فراهم می‌کند تا در این فضا استراحت کنید و از زیبایی‌های طبیعت ایران در این فصل شاعرانه لذت ببرید.

از مازیچال تا لَوَندِویل، پاییزگردی در استان گلستان

پاییز گیلان، همچون بهار و تابستانش دیدنی و وصف‌ناشدنی است. از مازیچال و فیلبند و سوباتان که بگذریم، جنگل‌های لوندویل گیلانی‌ها، بخشی از پاییز هزاررنگ و هزارنقش این سرزمین هستند که زیبایی خود را در معرض دید عاشقان طبیعت گردی ایران قرار می‌دهند.

لوندویل، منطقه‌ای رؤیایی مملو از جنگل و چشمه و آبشار و کوه در آستارا است. آرامش و زیبایی این جنگل در پاییز را نباید از دست داد. یکی از زیبایی‌های این منطقه، آبشار لاتون است که در میان کوهی از رنگ‌های پاییزی، جاری شده و برای پیاده‌گردی‌های پاییزی، منطقه‌ای رؤیایی خواهد بود.

همچنین آستارا، یکی از نقاط دیدنی خطه گیلان است که در پاییز، منطقه خوبی برای گردش و سیاحت و تجارت به شمار می‌رود. روستای کوته‌کومه جایی است که آبشار لاتون در آن قرار دارد. استفاده از راه‌بلد‌های آستارایی برای رسیدن به این منطقه زیبا توصیه می‌شود. آبشار لاتون، بلند‌ترین آبشار ایران است که در ۱۵ کیلوکتری جنوب شهر آستارا و در مرز استان اردبیل قرار دارد.

منبع:روزنامه همشهری

هر چه می‌گذرد پیش بینی‌های علمی در مورد آثار تغییرات آب و هوایی زمین از وقوع رویداد‌های مصیبت بارتری حکایت می‌کنند. این پیش بینی‌ها یکی پس از دیگری در حال وقوع هستند و تهدیدات ناشی از توفان‌های شدید، سیل‌های فاجعه بار، امواج گرما و خشکسالی، شکل عیان‌تر و وحشت انگیزتری پیدا کرده اند.

طبق پیش بینی‌های هیئت بین دولتی تغییر اقلیم، دمای جهانی هوا تا سال ۲۰۴۰، به ۱/۵ درجه‌ی سانتیگراد بالاتر از دمای هوا در دوران پیش از انقلاب صنعتی خواهد رسید. تا پایان قرن بیست و یکم، دمای هوا به مراتب بیشتر خواهد شد که معنای آن وقوع فاجعه در برخی نقاط دنیا است.

شهر‌هایی که مستعد سیل یا امواج گرما هستند، در آینده، شرایط آب و هوایی وخیم‌تر و مرگبارتری پیدا خواهند کرد. با توجه به این مسأله، دانشمندان شهر‌هایی که ممکن است تا سال ۲۱۰۰، برای انسان‌ها غیر قابل سکونت شوند را مشخص کرده اند.

در ادامه با ۱۱ شهری آشنا خواهیم شد که در آینده‌ی نزدیک دیگر جای زندگی برای انسان نخواهند بود. بسیاری از آن‌ها همین حالا هم با آثار ویرانگر تغییرات آب و هوایی دست و پنجه نرم می‌کنند.

۱- میامی- آمریکا، ایالت فلوریدا

بیشتر از ۳/۳ میلیون ساکن شهر میامی تا سال ۲۱۰۰ با سیل‌های فاجعه بار رو به رو خواهند شد.

در سال ۲۰۱۶ تحقیقی منتشر شد که در آن به ریسک افزایش سطح آب دریا در کشور آمریکا پرداخته شده بود.

طبق این تحقیق، از سال ۲۰۱۰ تا ۲۱۰۰، بیشتر از ۱۳ میلیون نفر در آمریکا در معرض افزایش ۱/۸ متری سطح آب دریا خواهند بود. یک چهارم این جمعیت ساکن شهر میامی ایالت فلوریدا هستند.

در صورت وقوع این رویداد فاجعه بار، شهر میامی آمادگی کافی برای مواجهه با آن را نخواهد داشت.

۲- نیواورلئان- آمریکا، ایالت لوئیزیانا

شهر نیواورلئان هم به زیر آب خواهد رفت.

به گفته‌ی دانشمندان، نیواورلئان هم یکی دیگر از شهر‌های آمریکا است که بیشترین آسیب پذیری را در برابر سیل دارند.

اگر سطح آب دریا‌ها فقط ۹۱ سانتیمتر افزایش پیدا کند، بیشتر از ۱۰۰ هزار نفر از ساکنان نیولورلئان یعنی حدود یک سوم جمعیت این شهر به زیر آب خواهند رفت.

با بیشتر شدن توفان ها، سیل‌های جزر و مدی و همه‌ی وقایع مرتبط با آن ها، جمعیت بسیار بیشتری تحت تأثیر قرار خواهند گرفت.

۳- شیکاگو- آمریکا، ایالت ایلینوی

شیکاگو یکی از طاقت فرسا‌ترین مناطق حرارتی آمریکا است.

در سال ۱۹۹۵، این شهر با موج گرمایی چنان خطرناک رو به رو شد که منجر به مرگ بیش از ۷۰۰ نفر شد. در آن زمان دمای خارجی هوا به ۴۱ درجه‌ی سانتیگراد و دمای حباب‌تر هوا که در آن هم گرما و هم رطوبت هوا در نظر گرفته می‌شود – به ۲۹ درجه‌ی سانتیگراد رسیده بود.

تحقیقات نشان داده قرار گرفتن در معرض دمای حباب‌تر بیشتر از ۳۵ درجه‌ی سانتیگراد می‌تواند کشنده باشد، چون در چنین حالتی بدن انسان دیگر قادر به خنک کردن خود نخواهد بود.

شهر شیکاگو در تابستان‌ها و در گرمای معمول قاره‌ای با رطوبت بالایی رو به رو می‌شود و به گفته‌ی محققان، موج گرمایی با این شدت می‌تواند دوباره در هر زمان دیگر در این شهر تکرار شود.

۴- دبی- امارات متحده عربی

از سال ۲۰۷۰ دمای تابستان‌ها در دبی به ۴۵ درجه‌ی سانتیگراد خواهد رسید.

به گفته‌ی دانشمندان آمریکایی، تغییرات آب و هوایی در خلیج فارس تلفات شدیدی برجای خواهد گذاشت.

تحقیقی در سال ۲۰۱۵ نشان داد شهر‌های حاشیه‌ی خلیج فارس مثل دبی از بعد از سال ۲۰۷۰ در تابستان‌ها دمای ۴۵ درجه سانتیگراد را تجربه خواهند کرد و از آن زمان، هر یک یا دو دهه، دمای حباب‌تر آن‌ها از آستانه‌ی مرگبار یعنی ۳۵ درجه سانتیگراد عبور خواهد کرد.

در سال ۲۰۱۶ بعضی از ساکنان دبی اظهار کردند که از ماه ژوئن (اوایل خرداد) تا ماه سپتامبر (اوایل مهر) از رفتن به بیرون خودداری کرده بودند.

۵- ابوظبی- امارات متحده عربی

از بعد از سال ۲۰۷۰ دمای هوا در شهر ابوظبی هم غیر قابل تحمل خواهد شد.

ابوظبی یکی دیگر از شهر‌هایی است که بیشترین آسیب پذیری را در برابر گرمای شدید دارند.

به گفته‌ی محققان، ظرف نیم قرن آینده، شهر ابوظبی بیشترین دمای ثبت شده‌ی خود را بار‌ها تجربه خواهد کرد.

بیشترین دمای ثبت شده در ابوظبی ۵۲ درجه است. اما تا سال ۲۰۷۰، ساکنان این شهر تعداد دفعات بیشتری با این میزان گرما رو به رو خواهند بود.

۶- جاکارتا- اندونزی

تا سال ۲۰۵۰، بخش‌های وسیعی از شهر جاکارتا به زیر آب خواهد رفت.

بیش از یک دهه است که سیل‌های مکرر باعث ویرانی خانه ها، وسایل نقلیه و کسب و کار‌ها در جاکارتا، پایتخت اندونزی شده است. در سال ۲۰۰۷، وقوع سیل باعث کشته شدن نزدیک به ۸۰ نفر از ساکنان این شهر و به زیر آب رفتن خانه‌های بسیاری زیادی شد که تعداد آن‌ها ۷۰ هزار عدد تخمین زده شده. در سال ۲۰۱۳ هم شکست سد در این منطقه به دلیل بارش شدید باران نزدیک به ۵۰ کشته بر جای گذاشت.

نزدیک به نیمی از شهر جاکارتا پایین‌تر از سطح دریا قرار دارد و همین مسأله به ویژه موجب فاجعه بار بودن سیل‌های این منطقه شده است. به علاوه، این شهر، هر ساله حدود ۱۷ سانتیمتر بیشتر در آب فرو می‌رود، مسأله‌ای که جاکارتا را به طور فزاینده‌ای در برابر مشکل افزایش سطح آب دریا‌ها آسیب پذیر می‌سازد.

طبق تخمین‌های محققان، شمال شهر جاکارتا تا سال ۲۰۵۰ به زیر آب خواهد رفت.

برای مقابله با این مشکل، رئیس جمهور اندونزی با برنامه‌ی جا به جایی پایتخت به کالیمانتان شرقی که استانی در جزیره‌ی بورنئو است موافقت کرد.

۷- شانگهای- چین

شهر شانگ‌های از سال ۲۰۷۰ با افزایش دمای مرگباری رو به رو خواهد بود.

دشت شمال چین که جمعیتی حدود ۴۰۰ میلیون نفر را در خود جای داده، تا پایان قرن اخیر با مرگبارترین امواج گرمای کره زمین مواجه خواهد شد.

در سال ۲۰۱۸ تحقیقی منتشر شد که در آن بیان شده بود این منطقه از سال ۲۰۷۰ تا ۲۱۰۰ با امواج گرمای شدید و متعددی رو به رو خواهد بود.

شانگهای، که سومین شهر پرجمعیت دنیا است، با ۲۵ میلیون نفر جمعیت، یکی از شهر‌هایی خواهد بود که بیشترین تأثیر را از این امواج گرما خواهند دید. محققان پی برده اند در آن بازه‌ی ۳۰ ساله، دست کم پنج بار دمای حباب‌تر از آستانه‌ی مرگبار (دما‌های حباب‌تر بالاتر از ۳۵ درجه‌ی سانتیگراد) عبور خواهد کرد.

۸- پکن- چین

مه دود پکن زندگی در این شهر را غیر ممکن خواهد کرد.

پکن هم جزء دشت شمال چین است، به همین دلیل این شهر هم مستعد امواج گرمای شدیداست.

مانند بسیاری از شهر‌های بزرگ دنیا، پکن یکی از بزرگ‌ترین منتشر کنندگان گاز‌های گلخانه‌ای به شمار می‌رود که در آلودگی هوا هم نقش دارد. این شهر به مشکل مکرر مه دودهایش معروف است، مسأله‌ای که ساکنان آن را مجبور به استفاده از ماسک می‌کند.

آلودگی هوا مرگبارتر از سیگار است، به طوری که میزان تلفات آن ۱۵ برابر بیشتر از مجموع قربانیان جنگ و خشونت است. طبق تخمین صورت گرفته در سال ۲۰۱۵، نُه میلیون نفر بر اثر بیماری‌های مرتبط با آلودگی هوا دچار مرگ زودرس شدند که این میزان ۱۶ درصد از کل مرگ و میر‌های دنیا محسوب می‌شد.

۹- دهلی نو- هند

ساکنان دهلی نو به دلیل مه دود هوا مشکلات جسمانی بیشتری مثل سردرد و حالت تهوع را تجربه خواهند کرد. ریسک سکته قلبی هم در روز‌های گرم بالا می‌رود.

دهلی هم مانند پکن و شانگ‌های با گرمای شدید رو به رو خواهد بود.

تحقیقی در سال ۲۰۱۷ نشان داده دمای حباب‌تر در شهر‌های جنوب آسیا مثل دهلی تا سال ۲۱۰۰ به میزان کشنده‌ی ۳۵ درجه‌ی سانتیگراد خواهد رسید. چنین اتفاقی معمولاً هر ۲۵ سال یک بار رخ می‌دهد.

این تحقیق نشان داده حدود ۲ درصد از جمعیت هند در حال حاضر در معرض دمای حباب‌تر ۳۲ درجه‌ی سانتیگراد قرار دارند. تا پایان قرن اخیر، این میزان به حدود ۷۰ درصد از جمعیت هند افزایش خواهد یافت.

به علاوه، هوای مملوء از مه دود می‌تواند باعث بروز ضایعات پوستی، تهوع و سردرد شود.

۱۰- بنگلادش

سیل‌ها در حال نابودی اراضی بنگلادش هستند.

بنگلادش یکی از آسیب پذیرترین کشور‌های دنیا در برابر تغییرات هوایی دنیا است.

این کشور مستعد امواج گرما است و همین حالا هم با سیل‌های ویرانگری دست و پنجه نرم می‌کند. در تابستان سال ۲۰۱۷، سیل بیش از ۸ میلیون نفر را در بنگلادش تحت تأثیر قرار داد، نزدیک به ۱۴۰ کشته بر جای گذاشت و به حدود ۷۰۰ هزار خانه صدمه وارد کرد.

فرسایش ساحل رودخانه‌ها هر ساله باعث آوارگی جمعیتی تا حدود ۲۰۰ هزار تن در بنگلادش می‌شود. طبق تخمین‌های هیئت بین دولتی تغییر اقلیم، تنها ۹۱ سانتیمتر افزایش سطح آب دریا، تا حدود ۲۰ درصد از اراضی این کشور را از بین خواهد برد.

مردم زیادی در بنگلادش به دلیل مشکلات آب و هوایی از مناطق روستایی به داکا، پایتخت این کشور می‌گریزند، اما این منطقه، به ویژه در فصل توفان‌های موسمی (مانسون) کماکان مستعد سیل است.

۱۱- لاگوس- نیجریه

شهر لاگوس علیرغم برجسته‌تر شدن خطر افزایش سطح آب دریا، به سرعت در حال رشد است.

جمعیت شهر لاگوس شاید در حال رشد باشد، اما این شهر هر چه می‌گذرد بیشتر در برابر افزایش سطح آب دریا آسیب پذیر می‌شود. لاگوس به دلیل پایین بودن از سطح دریا و قرار گیری آن بر روی دلتای یک رودخانه، به ویژه مستعد سیل است. در سال ۲۰۱۶، محققان پی بردند لاگوس طی ۱۰ سال آینده به دلیل وقوع سیل با ۲۶۰ هزار کشته رو به رو خواهد شد.

افزایش وقوع سیل و تجربه‌ی گرمای شدید در کشور‌هایی مثل لاگوس، کار آبادانی و احیا بعد از هر رویداد را در این مناطق دشوار خواهد کرد.

منبع: روزیاتو

حدود ۱۰۰ سال پیش، زمانی که یوسف نامی در روستایی که با نام خودش شناخته می‌شد (کلاته یوسف یا مزرعه یوسف)، کشت و زرعی در دل کویر داشت، وقتی با بی‌آبی کویری مواجه شد دست به کار شد تا با کندن چاه جبران بی‌آبی‌ها را بکند. چند سال بعد از بهره‌برداری از این چاه، دوباره سفره‌های زیرزمینی آب پایین‌تر رفت تا اینکه یوسف چاه عمیق‌تری را در روستایش حفر کرد، به همین دلیل اهالی روستا‌های همجوار، این روستا را “چاه دراز” نامیدند. اما از آنجایی که یوسف این نام را دوست نداشت از اهالی خواست، چون نام وی یوسف بود و داستان یوسف پیامبر نیز در سرزمین مصر اتفاق افتاده بود از آن به بعد نام این روستا را مصر بنامند. اهالی روستا نیز از آنجا که برای یوسف احترام زیادی قایل بودند، این روستا را “مصر” نامیدند و مدت‌ها بعد روستای مصر، هم به واسطه نامش معروف شد و هم به واسطه جاذبه‌های طبیعی‌اش.

روستای مصر کجاست؟

روستای مصر روستایی کوچک از توابع شهرستان خور و بیابانک در استان اصفهان است که به واسطه طبیعت خاص و جاذبه‌های طبیعی که دارد علاقه‌مندان زیادی را به سمت خود می‌کشاند. کویر مصر به همراه دو روستای بسیار کوچک دیگر به نام‌های “امیرآباد” و “فرحزاد” در یک خط شمالی-جنوبی به طول حدود ۶ کیلومتر واقع شده‌اند. منطقه امیرآباد در فاصله دو کیلومتری روستا دارای تپه‌های شنی و پوشش گیاهان غنی از درختچه‌های گز و تاق و نخل‌های زیبا است که مناظر بسیار زیبایی را پدید آورده است. روستای فرحزاد نیز در شمال روستای مصر دارای نخلستان‌های زیبایی است که با شن‌های روان در اطرافش محصور شده است.

برای رفتن به سمت این روستا از تهران باید حدود ۶۳۰ کیلومتر یعنی چیزی حدود ۱۱ ساعت را طی کنید. در این مسیر بعد از حرکت از تهران به سمنان می‌رسید و در نهایت وارد استان اصفهان می‌شوید و انتهای مسیر هم به کویر مصر ختم می‌شود. اگرچه دسترسی به این کویر با ماشین شخصی هم ممکن است؛ اما تور‌های گردشگری به مقصد این کویر بسیارند؛ بنابراین بهترین و بی‌دردسرترین راه، سفر با تور است.

دیدنی‌های مصر

وجود چاه آب عمیق، سرسبزی منطقه بیابانی و کشت درخت گز به منظور جلوگیری از جابجایی شن‌های روان، وجود بلواری به عرض حدود ۵۰ متر داخل روستا، وجود خانه‌های قدیمی و بازسازی آن‌ها به منظور اسکان توریست، موتورسواری و شترسواری در کویرهمگی جذابیت‌های خاص این منطقه هستند، اما به جز این‌ها کویر مصر دیدنی‌های دیگری هم دارد.

“کویر طبقه یا دریاچه نمک خور” بزرگترین دریاچه نمک فصلی ایران است که در همین محدوده روستای مصر واقع شده است. زمین نمکی این منطقه باعث شده که از هرگونه پوشش گیاهی و زندگی جانوری خالی باشد. اما شکل شگفت‌انگیز کویر طبقه آن را به جاذبه‌ای شگفت‌انگیز بدل کرده است. زمین کویر طبقه پوشیده از اشکال پنج ضلعی نمک است که در زمستان و با مخلوط شدن با خاک رس به رنگ سیاه و در تابستان به رنگ سراسر سفید در می‌آید. نمک این دریاچه، قدیمی‌ترین نمک سراسر ایران است.

“نیزار مصر” هم جای دیدنی دیگری است که در ۶ کیلومتری شمال‌شرقی روستای مصر و ۲ کیلومتری شرق روستای فرحزاد در شمال‌شرقی استان اصفهان واقع شده است. محصور شدن نیزار توسط شن‌های روان، جلوه منحصر به فردی به آن داده است. این نیزار آبشخور اصلی حیات وحش کویر منطقه است و ارتفاع نی‌ها در پاره‌ای از موارد به ۴ متر هم می‌رسد. اگر اهل عکاسی هستید باید بدانید که این نیزار مکان مناسبی برای عکاسی از حیات‌وحش کویر مصر است.

آنتونیو «التنتو» به معنی احمق که لقب دزدان دریایی کامیون‌ها را داشت، یکی از موفق‌ترین جنایتکاران در تاریخ گرانادا اسپانیا بود که در طول زندگی خود بیش از ۶۰ بار بازداشت شد.

او بیشتر به اتهام ربودن کامیون‌ها و کالاهایی، چون عطر و رایانه مشهور بود و معاملات زیادی در خرید و فروش ماری جوانا نیز انجام می‌داد. آنتونیو همچنین سوپر مارکتی افتتاح کرده بود تا بتواند اقلام سرقتی خود را در آنجا به فروش برساند. او سال گذشته در سن ۴۶ سالگی در حال سرقت از هفت کامیون، کشته شد، اما همچنان در خاطرات مردم شهر باقی مانده است، چون خانواده او مقبره‌ای بسیار منحصر به فرد برایش ساخته‌اند که این روز‌ها از جاذبه‌های شهر گرانادا اسپانیا شده است.

بالای قبر او مجسمه‌ای از برنز در ابعاد متوفی با همان شکل و شمایل ساخته شده که روی پله‌های مرمر نشسته است، ولی آنچه که توجه مردم را جلب می‌کند، جزئیاتی از نظر پوشش و جواهرات و لوازم جانبی است که در مجسمه رعایت شده است. همچنین مقابل مجسمه او اتومبیلی در ابعاد آئودی Q۵ نیز ساخته شده است که طبق گفته‌ها، آنتونیو برای سرقت کامیون‌ها از این اتومبیل استفاده می‌کرده است.

منبع: برنا