به گزارش مدیکال نیوز سازمانهای بهداشت و درمان اعلام کردند که بیشترین میزان ویروس در هنگام سرفه یا عطسه فرد آلوده به فرد دیگر سرایت میکند. این ویروس در قطرات رها شده از دهان و بینی قابلیت انتقال به دیگران را دارد. به همین دلیل برای شکستن زنجیره انتقال به همه افراد توصیه میشود ماسک بپوشند.
محققان اظهار کردند هیچ دستورالعمل خاصی درباره مواد مورد استفاده در ماسک و طراحی آن وجود ندارد تا در به حداقل رساندن پراکندگی قطرات تنفسی موثر باشد. در حال حاضر انواع مختلفی از ماسکها در دسترس است که شامل ماسکهای پارچهای و ماسکهای پزشکی میشود.
محققان معتقدند که حدود ۳۵ درصد از افراد مبتلا به کووید ۱۹ به دلیل نداشتن علائم از بیماری خود آگاه نیستند. این عده به راحتی کروناویروس را از طریق قطرات تنفسی خود به دیگران انتقال میدهند.
البته نهفقط در این بیماری بلکه سایر بیماریهایی که از راه تنفس انتقال مییابند مانند سرماخوردگی، آنفلوآنزا، سل، سارس و مُرس نیز این روش انتقال وجود دارد. به همین دلیل گروهی از محققان از شبیهسازی عطسه و سرفه برای درک تاثیر بیشتر انواع ماسکهای موجود استفاده کردند.
ماسکهای دستساز خانگی چندین لایه و ماسکهای مخروطی شکل در کاهش انتقال ذرات تنفسی بسیار موثرتر از سایر ماسکهاست
برای شبیهسازی سرفه از سر مانکن متصل به دستگاه مهساز استفاده شد. دستگاه مهساز قادر به ایجاد بخار از گلیسیرین و آب است. برای بیرون راندن بخار از بینی و دهان مانکن نیز از پمپ استفاده شد. این قطرات بخار با استفاده از یک ورق لیزر با عبور پرتوهای لیزری سبز از طریق میله استوانهای مشاهده شد. این گروه از بخارهای سبز بیرون آمده از دهان مانکن که انواع مختلفی از ماسکها را پوشیده بود، عکسبرداری کردند.
سپس میزان پرتاب قطرات بیرون آمده از مانکن بدون ماسک و با ماسک ساخته شده از الیاف انعطافپذیر موجود در تیشرت، دستمالگردن پنبهای، ماسکهای ساخته شده با مواد پنبهای باکیفیت و ماسکهای تجاری با مواد ناشناخته را بررسی کردند.
نتایج نشان داد میزان پرتاب قطرات تنفسی در ماسکهای پارچهای ۸۵، در بافت دستمالگردن ۵۵، در بافت تیشرتی و ماسکهای تجاری با مواد مختلف ۷۰ در هر اینچ الیاف است.
محقق اصلی این تحقیق، سیدهارتا ورما، استادیار دانشکده مهندسی و علوم رایانه دانشگاه فلوریدا، گفت: تصاویر به کار رفته در این تحقیق قوانین بهداشتی رعایت فاصله اجتماعی و توصیههایی برای پوشیدن ماسک را تصدیق میکند.
نتایج نشان داد، ماسکهای شل و ماسکهای پارچهای بستهشده روی دهان کمترین میزان حفاظت در برابر کروناویروس را دارد.
محققان تاکید کردند که استفاده از ماسکهای دستساز خانگی چندین لایه و ماسکهای مخروطی شکل در کاهش انتقال ذرات تنفسی بسیار موثرتر از سایر ماسکهاست.
میزان انتقال ویروس به شرح ذیل است:
بدون ماسک حدود ۸ فوت (تقریبا ۲ متر)
پوشاندن صورت با پارچه یکلایه ۳ فوت (تقریبا یک متر) در ۷ اینچ الیاف
دستمالگردن یک فوت در ۳ اینچ الیاف
ماسک با پارچههای قابلانعطاف مناسب، ۲.۵ اینچ الیاف
ماسکهای تجاری مخروطی شکل، ۸ اینچ الیاف
محققان خاطرنشان کردند که ماسکهای مناسب و ماسکهای تجاری باعث کاهش سرعت و کاهش محدوده قطرات تنفسی میشوند. با این وجود، خطر نشت از طریق مواد ماسک و شکافهای موجود در امتداد لبههای آن وجود دارد.
محقق این تحقیق گفت: در حال حاضر، ارتقای آگاهی گسترده از اقدامات پیشگیرانه موثر بسیار مهم است. درک این نکته ضروری است که پوشش صورت در مسدود کردن عوامل بیماریزای تنفسی به طور صددرصدی موثر نیست. به همین دلیل ضروری است که فاصله اجتماعی، پوشش صورت، شستشوی دست و سایر توصیههای بهداشتی نیز رعایت شود.
نتایج این تحقیق و تحقیق اخیر دانشگاه سینسینتی ایالاتمتحده نشان میدهد که چه نوع پارچههایی کارایی بهتری برای پیشگیری از ابتلا به کروناویروس دارند.
این گروه میزان آبگریزی پارچهها (ابریشم، پنبه، پلیاستر) را موردبررسی قرار دادند تا میزان مقاومت آن در برابر نفوذ قطرات آب کوچک موجود در هوا را اندازهگیری کنند.
محققان دریافتند که در هنگام حافظت از صورت، ابریشم بهترین نوع پارچه در کاهش نفوذ قطرات و کمترین جذب آب به دلیل ویژگی بسیار شدید آبگریزی نسبت به سایر پارچههای آزمایش شده است.
نتایج این تحقیق در نشریه Physics of Fluids منتشرشده است.
انتهای پیام
