برچسب: پالایشگاه نفت

به گزارش خبرنگار مهر، تحریم خرید نفت خام ایران از یک سو و جنگ قیمت نفت و سقوط آزاد ارزش آن از سویی دیگر، موجب شد تا صنعت پالایشی و فرآورده‌های آن بیش از پیش محل بحث کارشناسان قرار گیرد. هرچند شیخ الوزرا عقیده راسخی به توسعه و سیاست گذاری در زمینه صنایع پالایشی در کارنامه خود ندارد، اما سال گذشته به همت نهادهای پژوهشی طرح پتروپالایشگاه ها و جزئیات آن مورد موافقت بهارستانی‌ها قرار گرفت و برای اجرا به وزارت نفت ابلاغ شد. این وزارتخانه نیز آستین بالا زد و پس از بررسی جزئیات این طرح، موافقت خود را با اجرای آن اعلام کرد. به دنبال تصویب این طرح، وزارت نفت طی جلساتی در روزهای پایانی سال گذشته به تشریح جزئیات آن و نحوه ارائه درخواست متقاضیان پرداخت. طی این جلسات آخرین روز اردیبهشت سال ۹۹ به عنوان زمان ارائه مطالعات امکان سنجی متقاضیان اعلام کرد.

طبق اطلاعات به دست آمده برخی از متقاضیان، مطالعات امکان سنجی طرح پتروپالایشگاه های خود را به وزارت نفت ارسال کردند و این وزارت خانه نیز ۶۰ روز کاری مهلت دارد تا این طرح‌ها را بررسی و تعدادی از بهترین‌ها را انتخاب کرده و مجوز ارائه دهد.

در این میان نکات ریزی درباره جزئیات طرح پتروپالایشگاه ها وجود دارد که محل بحث است. بر اساس اطلاعات به دست آمده برخی درباره بند ۱۶ آئین نامه اجرایی پتروپالایشگاه ها توضیح و شفافیت بیشتری نیاز دارند. به گفته منتقدین از آنجایی که قرار است تنفس خوراک نفتی پتروپالایشگاه‌ها از محل سهم صندوق توسعه ملی باشد و از طرفی ۳۰ درصد درآمد نفتی کشور متعلق به صندوق توسعه است و از آنجایی که رقم صادراتی نفت و درآمد آن به دلیل شرایط تحریمی رقم ثابتی نیست، لازم است که معاونت امور بین‌الملل شرکت ملی نفت ایران جدول حدودی را در این زمینه تدوین و در اختیار صندوق توسعه ملی قرار دهد تا هیأت امنای این صندوق بتوانند بر اساس آن تصمیم گیری های لازم درباره طرح پتروپالایشگاه‌ها را انجام دهند.

چرا که خوراک تخصیص داده شده به پتروپالایشگاه ها در حکم نفت صادراتی است و نرخ و میزان آن باید بر همین اساس برآورد شود.

وام ارزی، بازپرداخت ارزی

به گزارش خبرگزاری مهر، هوشنگ فلاحتیان، مدیر برنامه‌ریزی وزارت نفت پیش از این درباره طرح پتروپالایشگاه ها گفته بود: زمانی که این پالایشگاه‌ها یا پتروپالایشگاه ها محصولاتشان را بفروشند ارزش سرمایه گذاری خود را به کسانی که کمکشان کرده‌اند باز می‌گردانند البته این خوراک نسیه از سهم صندوق توسعه است و قواعد بازپرداخت آن همانند سایر قواعد تسهیلات و وام‌های ارزی است.

به گفته این مقام مسئول، بر اساس قوانین کسانی که در مناطق متعارف یعنی توسعه یافته اقدام به احداث پالایشگاه یا پتروپالایشگاه می‌کنند سرمایه دریافتی را باید پس از ۸ سال برگردانند و اگر در مناطق محروم اقدام به احداث کنند می‌توانند ۱۰ تا ۱۲ ساله بازپرداخت کنند. این در حالی است که نرخ بهره پروژه‌های نفتی صندوق توسعه ۶ درصد است در حالی که نرخ بهره سایر پروژه‌های صنعتی ۳ درصد است. وام دریافتی از صندوق توسعه، ارزی است و باید ارزی نیز پرداخت شود.

جای خالی پتروپالایشگاه در بهاربورس/۷۲متقاضی در صف بررسی وزارت نفت

به گزارش خبرنگار مهر، با شیوع کرونا در جهان، حفظ سلامت عمومی تبدیل به اولویت کشورها شده است و در همین راستا میزان فعالیت‌های اقتصادی به طور قابل توجهی کاهش یافت. در این میان ایران نیز از این اوضاع مستثنی نبود.

از حدود دو ماه پیش که شیوع کرونا در ایران روند صعودی به خود گرفت بسیاری از پروژه‌های عمرانی، مشاغل خدماتی، کسب و کارها و اصناف رو به تعطیلی رفت. در شرایطی که چراغ اکثر مشاغل و فعالیت‌های اقتصادی قرمز بود، اوضاع بورس حال و هوای بهاری مثبتی را تجربه می‌کرد. در چنین شرایطی بورس به عنوان بازاری شفاف تبدیل به محلی برای تمرکز سرمایه‌های خرد و کلان مردمی شد. در پی استقبال مردمی و سبز شدن چراغ بورس، بسیاری از شرکت‌ها اقدام به عرضه سهام خود در بورس کردند که البته در میان آنها برخی شرکت‌های پتروشیمی نیز به چشم می‌خورد.

در همین راستا حسن روحانی در گفتگوی تلفنی با وزیر نفت با اشاره به ارائه سهام شرکت‌های دولتی در بازار سرمایه با هدف تقویت بورس کشور، بر ضرورت حضور بیشتر و فعال‌تر شدن شرکت‌های نفتی و پتروشیمی در بورس تاکید کرد.

یکی از طرح‌هایی که از ابتدا عمده سرمایه گذاری آن بر اساس جذب سرمایه مردمی از طریق عرضه در بورس است، طرح پتروپالایشگاهها است. توضیح و تشریح روند حضور برای سرمایه گذاری، تأمین و تجهیز این طرح روزهای پایانی سال ۹۸ از سوی وزارت نفت انجام شد. در این روزها که استقبال مردم از بازار سرمایه رشد چشمگیری پیدا کرده، عرضه سهام این پتروپالایشگاه ها با اقبال زیادی روبرو خواهد شد.

به گزارش خبرنگار مهر، طبق آخرین اطلاعات بدست آمده درخواست متقاضیان برای دریافت مجوز پتروپالایشگاه ها به وزارت نفت ارسال شده و در این میان درخواست ۷۲ شرکت تأیید شده است. این شرکت‌ها فرصت دارند تا پایان ۳۱ اردیبهشت ۹۹، مطالعات امکان سنجی خود درباره این پروژه را به وزارت نفت دهند؛ این وزارتخانه پس از بررسی پیشنهادات، پس از ۶۰ روز کاری به ۳ یا ۴ شرکت که بهترین طرح امکان سنجی را ارائه داده باشند، مجوز احداث پتروپالایشگاه خواهد داد.

هرچند طی شدن این روال قانونی لازم است، اما به نظر می‌رسد باتوجه به اوضاع مثبت بورس و روانه شدن حجم بالایی از نقدینگی به این بازار و همچنین تاکید رئیس جمهوری که هر دو مورد پتانسیل‌های مطلوبی هستند، لازم است این روند تسریع شود تا با تأمین هرچه سریع‌تر نقدینگی مورد نیاز، شاهد تسریع در پیشبرد طرح پتروپالایشگاه ها باشیم.

سکان پالایشگاه آناهیتا در دست قرارگاه سازندگی خاتم الانبیا(ص)

به گزارش خبرنگار مهر، با روی کار آمدن دولت تدبیر و امید و سکانداری بیژن زنگنه در وزارت نفت، باز هم نان خام فروشی نفت در روغن افتاد. شیخ الوزرا که در سابقه فعالیتی خود علاقه‌ای به صنعت پالایشی نشان نداده است، بار دیگر و در آخرین دوره قدرت گرفتنش، هزینه بالای سرمایه گذاری در ساخت پالایشگاه‌ها را بهانه کرد تا طی ۷ سال زمام داری اش در ساختمان حافظ، کلنگ هیچ طرح تازه پالایشی زمین نخورد.

در پی گرانی بنزین در آبان ۱۳۹۸، تولید بنزین و لزوم افزایش ظرفیت پالایشی کشور بار دیگر سر خط اخبار قرار گرفت و زیر ذره بین کارشناسان رفت و سیل سوالات به سوی وزیر نفت روانه شد. در همین راستا وزیر نفت ۲۴ آذرماه سال ۹۸ دراظهارات خود مطرح کرد که ساخت پالایشگاه بسیار بسیار گران است و برای هر بشکه تصفیه نفت خام حداقل ۲۰ هزار دلار در یک پالایشگاه متعارف باید سرمایه‌گذاری شود، یعنی با فرض یک پالایشگاه ۳۰۰ هزار بشکه‌ای ۶ میلیارد دلار باید هزینه شود که چهار تا پنج سال نیز زمان می‌برد و تنها ۲۵ درصد آن بنزین خواهد بود.

ساخت یا توسعه پالایشگاه مسئله این است!

با این سبک استدلال شیخ الوزرا، سیاست پالایشگاه سازی، توسعه و بهبود آن در تمام دنیا زیر سوال رفت! به عبارتی آمریکا، چین، هند، روسیه، عربستان و بسیاری دیگر از غول‌های پالایشی دنیا باید این صنعت را رها کرده و به خام فروشی صرف روی آورند.

زنگنه در بخش دیگری از اظهارات خود با تاکید بر اینکه اقدام‌های وزارت نفت در پالایشگاه‌سازی بسیار مهم و بزرگ است، افزود: نمونه آن توسعه پالایشگاه تبریز، اصفهان و بندرعباس، آبادان و ستاره خلیج‌فارس است. که به نظر می‌رسد وزیر نفت سیاست‌های حمایتی از «ساخت پالایشگاه» را با «توسعه ظرفیت تولید و ارتقا کیفی محصولات پالایشگاه» خلط کرده است.

این اظهار نظر وزیر نفت در حالی مطرح شد که بهره برداری و ثمر دهی پروژه‌های عمرانی زمان بر بوده و هر دولتی در حقیقت بهره بردار اقدامات دولت پیشین خود است و پالایشگاه ستاره خلیج فارس که ساخت آن به همت دولت دهم کلید خورد، شیرین کامی بهره برداری از آن نصیب دولت یازدهم شد اما دولت یازدهم و دوازدهم تاکنون برای ساخت هیچ پالایشگاهی استین همت بالا نزده است.

تفاوت ساخت پالایشگاه با بهبود کیفی فرآورده‌های پالایشی

به گزارش خبرنگار مهر، سیاست گذاری در زمینه «ساخت پالایشگاه» دامنه صدور مجوز، بسترسازی برای حمایت مالی، ضمانتی و… برای متقاضیان را در بر می‌گیرد. در حقیقت هر چند وزارت نفت راسا به عنوان نهادی دولتی در بحث صنعت پالایشی ورود نمی‌کند، اما می‌تواند ریل گذاری در این صنعت را عهده دار شود. مقوله‌ای که به دلیل بی میلی وزیر نفت به آن، حاشیه نشین شده است. این در حالی است که زنگنه، برنامه‌های توسعه‌ای پالایشگاه‌ها را به عنوان دستاورد حمایت از سیاست «ساخت پالایشگاه» اعلام می‌کند. در حالی که افزایش ظرفیت و بهبود کیفیت تولید از جمله برنامه‌های روتین پالایشگاه‌های کشور است و ارتباطی به سیاست گذاری وزارت نفت در دولت یازدهم و دوازدهم ندارد.

کلنگ طراحی و ساخت پالایشگاه میعانات گازی ستاره خلیج فارس که زنگنه از آن به عنوان دستاورد دولت تدبیر و امید یاد می‌کند، در دولت هشتم و نهم زمین خورد. در شرایطی که کشور ناچار به تولید میعانات گازی به دلیل تولید گاز طبیعی و افزایشی بودن روند تولید آن بود و از سویی دیگر به دلیل وجود تحریم‌ها سهولت صادرات آن وجود نداشت، با طراحی این پالایشگاه عظیم میعانات گازی دو هدف نشانه رفت؛ نخست با ایجاد ارزش افزوده کلان برای مصرف میعانات گازی کشور راه حل پایدار ایجاد کرد و طرفی دیگر چالش واردات بنزین در شرایط تحریم را حل کرد. به نحوی که با تکمیل و بهره برداری از فازهای این پالایشگاه ایران برای نخستین بار تبدیل به صادر کننده بنزین شد و این یعنی خداحافظی با تحریم بنزین. و با بهره برداری از این پالایشگاه بود که گزینه «تحریم بنزین» پس از حدود ۳۵ سال برای همیشه از روی میز تحریم کنندگان برداشته شد.

دستگیری سپاه از دولت در ایام تحریم / باز هم قرارگاه سازندگی خاتم الانبیا پای کار آمد

به گزارش خبرنگار مهر، پس از تجربه موفقی که قرارگاه سازندگی خاتم الانبیا (ص) در ساخت پالایشگاه میعانات گازی ستاره خلیج فارس بر جای گذاشت، پس از مخالفت وزارت نفت برای احداث فاز ۴ این پالایشگاه در قالب یک طرح جدید و سرشکن کردن ظرفیت فاز ۴ روی ۳ فاز دیگر، این مجموعه پیشنهاد احداث فاز ۵ پالایشگاه میعانات گازی ستاره خلیج فارس را مطرح کرده و در حال دریافت مجوزهای لازم و کلید زدن آن است.

از مزیت‌های احداث این فاز جدید می‌توان در وهله نخست به افزایش ظرفیت تولید بنزین و از سویی دیگر سرعت ثمردهی آن اشاره کرد. چرا که می‌توان برای طراحی آن از تجربه ۴ فاز دیگر استفاده کرد و طرح را طی ۲ سال به بهره برداری کامل رساند. از طرفی لازم به تاکید است که بر اساس اطلاعات بدست آمده خوراک رسانی، واحد یوتیلیتی، آبگیر، اسکله و سایر بخش‌های این طرح عظیم از ابتدا برای ظرفیتی بالغ بر ۶۰۰ هزار بشکه طراحی شده است. ایجاد تمرکز در تولید بنزین کشور نیز می‌تواند موجب شود تا پدافند دفاعی کشور با تمرکز و قدرت بیشتری برای یک نقطه حفاظتی عمل کند. از طرفی به دلیل افزایش ظرفیت تولید گاز پارس جنوبی و در پی آن رشد تولید میعانات گازی، باید طرح‌هایی برای استفاده از این خوراک ارزشمند به ویژه در شرایط تحریمی تعریف شود.

«آناهیتا» به ثمر می‌نشیند؟

یکی دیگر از طرح‌هایی که قرارگاه سازندگی خاتم الانبیا (ص) انجام آن را بر عهده گرفته، پالایشگاه آناهیتا است. آناهیتا قرار است یک پالایشگاه نفت با ظرفیت ۱۵۰ هزار بشکه باشد و در استان کرمانشاه ساخته شود؛ طرح ساخت آن در سال ۱۳۸۵ تصویب و عملیات ساخت آن ظاهراً از سال ۱۳۹۱ آغاز شده، ولی هنوز یک زمین فنس کشی شده و فاقد هرگونه سازه‌ای است. در ابتدا سهامدار اصلی این طرح شرکت سرمایه گذاری تأمین اجتماعی یا شستا با ۵۵ درصد سهم بود و صندوق بازنشستگی کشوری با ۲۵ درصد و شرکت پالایش نفت کرمانشاه با ۲۰ درصد دیگر سهامداران طرح بودند که پس از اینکه شرکت پالایش نفت کرمانشاه به بخش خصوصی واگذار شد، این ۲۰ درصد به شرکت ملی پالایش و پخش فرآورده‌های نفتی به نمایندگی از دولت واگذار شد.

در ابتدا قرار بود که شستا مسئولیت ساخت این پالایشگاه را برعهده گرفته و عملیات عمرانی آن را به پایان برساند، اما عملیات عمرانی این پالایشگاه به صندوق بازنشستگی واگذار، و در ادامه به وزارت نفت سپرده شد و اینک ۱۴ سال پس از کلنگ زنی، برای به سرانجام رسیدن، به قرارگاه سازندگی خاتم الانبیا واگذار شده تا همانگونه که برای ساخت ستاره خلیج فارس کمر همت بست، این پالایشگاه را که ۱۴ سال بر روی کاغذ مانده را به تاسیساتی قابل بهره برداری و در خدمت کشور تبدیل کند.

ساخت سیستم تقطیر نفت خام بر پایه انتگراسیون توسط پژوهشگر ایرانی

آرمان پاکرو مخترع این سیستم روز یکشنبه در گفت و گوبا خبرنگار علمی ایرنا افزود: در این اختراع نفت خام پس از فرآیند نمک زدایی وارد قلب حرارتی سیستم شده و در آنجا برش های مختلف نفتی درفشار اتمسفری طی فرآیند انتقال حرارت جداسازی می شوند.

وی بیان کرد: در این سیستم بخار حاصل از این جداسازی به سینی خالص سازی مربوط به همان برش منتقل شده و از اختلاط بخار برش های مختلف جلوگیری بعمل می آید.

پاکرو ادامه داد:  عمل تقطیر نفت خام در برج های تقطیر انجام می شود که این برج ها بین ۲۵ تا ۳۰ سینی دارند ، بخاری که داخل برج می شود شامل همه برش ها و ترکیبات نفت خام می شود اما در این سیستم در همان مقاطع حرارتی که وجود دارد هر برش را جدا می کند، در این سیستم  یک برشی که در دمای ۸۰ درجه جدا می شود که در حالت عادی این برش به دمای ۴۰۰ درجه  می رسد، این امر باعث شده از اضافه حرارتی که دارد جلوگیری شود و این فرآیند باعث کاهش مصرف سوخت در حوزه پالایشگاه های کوچک می شود.

پاکرو گفت: قلب حرارتی در مرکز این سیستم قرار گرفته و خودش باعث می شود که اتلاف انرژی به حداقل برسد.

این پژوهشگر  اظهار کرد: درحالت عادی کل خوراک نفت خام در کوره به دمای ۴۰۰ درجه می رسد و تمام برش های نفتی را شامل می شود ، اما در این سیستم در مقاطع مختلف حرارتی برش های مختلف را جدا می کند ، به طور مثال در دمای ۸۰ درجه یک برش را جدا می کند، در دمای ۱۵۰ درجه یک برش دیگر را جدا می کند و این امر باعث شده که بین ۲۰ تا ۳۰ درصد کاهش مصرف انرژی داشته باشیم .

وی بیان کرد: این سیستم در صنعت پالایشگاه مورد استفاده قرار می گیردو سعی داریم این سیستم را نیز در حوزه میعانات گازی نیز وارد کنیم  چرا که یکی از حوزه های کاری این سیست میعانات گازی است ، ثبت اختراع این محصول انجام شده و در پژوهشگاه مهندسی شیمی ایران نیز تاییدیه علمی آن صادر شده است ، در حال حاضر در مرحله ساخت پایلوت و نمونه صنعتی هستیم.

وی، کاهش حداقل ۲۰ درصدی در فرآیند مصرف انرژی، به حداقل رساندن اتلاف انرژی با ورود منبع انتقال حرارت به داخل سیستم ، کاهش ۵۰ درصدی در مصرف متریال ساختاری، کاهش ۶۰درصدی از ابعاد سازه فرایند تقطیر اتمسفری را از مزایای اقتصادی این سیستم بر شمرد.

این فناور افزود: تا کنون درایران این سیستم وجود نداشته و در دنیا نیز این سیستم در صنایع مختلف بررسی شده اما در صنعت نفت و گاز تا کنون چنین سیستمی در دنیا نداشته ایم، ایده محوری این اختراع با سیستم های موجود در دنیا برای صنایع مختلف متفاوت است و نمی توان گفت که این سیستم مهندسی عکوس است بلکه ایده و طراحی کاملا ایرانی است.