به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛رضا شجیع و پژمان معتمدی با حکم افشین مولایی به سمت سرپرستی سازمان توسعه فعالیت بدنی و سازمان آمادگی جسمانی و روش های تمرینی منصوب شدند.
رضا شجیع که همزمان مسئولیت دبیرخانه سلامت وزارت ورزش و جوانان را عهده دار است در گفتگو با خبرآنلاین از ساختار جدید فدراسیون برای همگانی شدن ورزش خبر داد و افزود: ساختار جدید فدراسیون به دنبال پر کردن خلاء های موجود در حوزه ورزش همگانی است و قرار است طیف وسیعی از فعالیت های جدید و را ساماندهی کند.
وی با اشاره به فعالیت های ارزشمند فدراسیون در ادوار گذشته تأکید کرد: اقدامات جدید در راستای سیاست های وزارت ورزش و جوانان برای پاسخگویی به نیازهای جامعه بویژه در عرصه افزایش سهم ورزش در سلامت عمومی طراحی شده و تحقق این هدف با ساختار قبلی و نگاه سنتی فدراسیون امکان پذیر نبود.
وی توسعه همکاریهای بین بخشی و هماهنگیهای ملی در حوزه ورزش همگانی، شبکه سازی و استفاده فعالانه از ظرفیت سمن ها و شرکت های بخش خصوصی، فعال سازی ظرفیت استارتاپ ها و توسعه نوآوری ها در حوزه ورزش همگانی، اعتباربخشی و همچنین پایش ملی هدفمند و دوره ای اقدامات این حوزه را از مهمترین اهداف تشکیل سازمان توسعه فعالیت بدنی ذکر کرد.
مسئول دبیرخانه کمیسیون فرهنگی تربیتبدنی و ورزش کشور ابراز امیدواری کرد: با استفاده از ظرفیت انجمن ها و کمیته های فدراسیون که همگی آنها با قدرت به کارشان ادامه خواهند داد، به زودی شاهد اتفاقات بسیار خوبی در حوزه ورزش همگانی خواهیم بود.
شجیع در پاسخ به این سوال که لزوم تشکیل این سازمان ها چه بود گفت: فدراسیون ورزش های همگانی به دلیل ماهیت ذاتی خود دارای انجمن های بی شماری است که این انجمن ها هر کدام دارای ماموریت ها و مخاطبان متفاوت بودند و صرفا از طریق یک دفتر مشترک نظارت می شدند که از منظر مدیریت عملکرد کافی نبود. در ساختار جدید فدراسیون، تفکر این است که به عنوان مثال ماموریت ها و سیاست های انجمنی محور مثل انجمن ورزش کودکان با انجمن آمادگی جسمانی متفاوت است و ضروری است سیاستگذاری انجمن هایی که از نظر ماهیتی با یکدیگر متفاوت هستند ذیل سازمان هایی چابک انجام شود که در نهایت با تایید وزارت ورزش و جوانان مقرر شد سازمان هایی ماموریت محور ایجاد شود که فکر میکنم با این اتفاق، فعالیت انجمن ها پویاتر از قبل دنبال خواهد شد.
در پایان شجیع از هیأت های استانی، انجمن ها و کمیته های فدراسیون به عنوان قلب ورزش همگانی یاد کرد و افزود: ورزش همگانی ورزشی مقدس است و هر کس که با نیت خیر قدمی برای آن بر می دارد شایسته تقدیر و احترام است.
عرفان حاجبابایی: فرار مغزها فقط مختص به ریاضیات و فیزیک و رشته های علمی نیست گاهی حتی پایش به ورزش هم باز می شود. پدیده مهاجرت طی سالهای گذشته بین نخبگان ایرانی بیشتر رواج داشته و آن را با نام “فرار مغزها” میشناسیم. در این میان مهاجرت هنرمندان و ورزشکاران بیش از دیگر اقشار مورد توجه است؛ مهاجرتی که به دلایل مختلف رخ میدهد و هر از چندگاهی نیز سر و صدای زیادی را برپا میکند. طی سالیان اخیر ورزشکاران ایرانی زیادی بوده اند که عطای ورزش و افتخار آفرینی در کشور خود را به لقایش بخشیدند و برای ادامه دوران حرفه ای خود راهی سایر کشور ها شدند. علت های زیادی هم برای این کار وجود داشت. از کسب پول و درآمد بیشتر گرفته تا احترامی که ورزشکاران خود را لایق دریافت آن می دانند تا داشتن امکانات بیشتر برای پیشرفت، همه و همه می تواند دلایلی باشد که یک ورزشکار را به سمت گرفتن پناهندگی از کشوری خارجی و مسابقه دادن زیر پرچم آن کشور سوق دهد.
در این میان آخرین ورزشکار ایرانی ای که تصمیم به پناهندگی گرفت،پوریا جلالی پور است. چندی پیش مسابقات کسب سهمیه پارالمپیک ۲۰۲۰ توکیو برای رشته تیراندازی با کمان در کشور هلند برگزار شد و جلالی پور موفق به کسب یک مدال طلا در کامپوند تیمی مردان و یک سهمیه در میکس تیم کامپوند و ۶ سهمیه در ریکرو و کامپوند انفرادی زنان و مردان شد.
او اما پس از پایان مسابقات به همراه تیم به ایران بازنگشت تا شائبه پناهنده شدنش به گوش برسد. غلامرضا شعبانی بهار رئیس فدراسیون تیروکمان که خود نیز همراه تیم ملی در هلند حضور داشت، در آن زمان گفت: در حال حاضر تیم ریکرو زنان و مردان برای شرکت در مسابقات قهرمانی جهان به منظور کسب سهمیه بازیهای ۲۰۲۰ المپیک در هلند به سر میبرند و .امید نجاری سرپرست تیم نیز در این مسابقات حضور دارد و پیگیر این قضیه هستند تا ببینیم پوریا جلالی پور در کجا به سر میبرد و به چه علتی همراه تیم به ایران برنگشته است
در نهایت این ورزشکار روز چهارشنبه ۲۲ خرداد اعلام کرد که در کانادا حضور دارد و منتظر است تا بحث مهاجرتش به آمریکا نهایی شود. احتمالا به زودی جلالی پور در مسابقات مختلف با .پرچمی غیر از پرچم ایران پا به میدان خواهد گذاشت
پناهندگی ورزشکاران؛ ۲ روی یک سکه
پناهندگی؛ خوشبختی یا سراب؟
قطعا هر ورزشکاری که تصمیم به پناهندگی بگیرد برای خود دلایل محکم و قابل قبولی دارد که دست به چنین تصمیم مهم و سختی زده با این حال نتیجه این اتفاق همیشه هم برای آنان مثبت و خوب نبوده است. طی این سال ها ورزشکاران ایرانی در رشته های کشتی و تکواندو تصمیم به پناهندگی گرفتند و بیش از همه به چشم آمدند. با این حال رشته هایی نظیر جودو،شطرنج،قایق سواری و حتی هندبال هم در بین ملی پوشان خود، افرادی را داشته اند که پا به این سفر بی بازگشت گذاشته اند. در بین فوتبالیست ها هم مهرداد پولادی شاید جدید ترین مورد باشد. بازیکنی که حتی در جام جهانی ۲۰۱۴ هم به عنوان بازیکن فیکس تیم ملی مورد استفاده قرار گرفت و در جام ملت های آسیای ۲۰۱۵ هم برای ایران به میدان رفت اما در !نهایت بخاطر مسئله سربازی اش دیگر هرگز به ایران بازنگشت امروز حتی کسی دقیقا نمی داند که او کجاست و چه کار می کند
شاید یکی از بهترین صحبت ها را طی سالیان اخیر در مورد پناهندگی،سامان طهماسبی انجام داد. کشتی گیر سرشناس تیم ملی ایران که با پیشنهاد آذربایجانی ها تصمیم گرفت برای این کشور کشتی بگیرد. آذربایجانیها سرمایهگذاری خاصی روی این کشتیگیر کرده بودند و دوبنده تیم ملی این کشور خیلی زود به طهماسبی سپرده شد. طهماسبی توانست برای آذربایجان به ترتیب مدال نقره جام جهانی ۲۰۱۳ بوداپست، مدال نقره جام جهانی ۲۰۱۴ تاشکند و مدال برنز جام جهانی ۲۰۱۵ لس آنجلس را به ارمغان بیاورد. المپیک ۲۰۱۶ لندن اما پایان راه او بود. طهماسبی با قبول باخت در دور اول، در شانس مجدد به حبیب الله اخلاقی برخورد کرد و مقابل این کشتیگیر ایرانی شکست خورد و با پارگی رباط خود از مسابقات کشتی خداحافظی کرد.
او که پس از پایان دوران حرفه ای اش به ایران بازگشت در خصوص پناهندگیاش گفت:« اگر تجربه الان را داشتم هیچوقت برای آذربایجان کشتی نمیگرفتم چرا که یکسری ارزشهایی وجود دارد که بهتر از مقام، مال و این چیزهاست. من با رفتن به آذربایجان یک چیزهایی را از دست دادم که جبران آن بسیار سخت است. هر چند اولویت من برای رفتن به آذربایجان مسائل مالی نبود اما به لحاظ مالی هم حضور در تیم ملی آذربایجان آنطور که ما فکر میکردیم نبود.در مجموع از رفتن به آذربایجان و کشتی گرفتن برای این کشور پشیمانم.»
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، نشست خبری انجمن کوه نوردان ایران صبح امروز در در محل این انجمن برگزار شد. در ابتدای این نشست خبری کاوه کاشفی رییس سابق هیات کوهنوردی استان تهران درباره ی تعلیق فعالیت دو باشگاه کوه نوردی آزادگان و پلنگ برفی گفت: «حادثه تلخی در آذر ۹۶ رخ داد و ۹ نفر که مربی و هیمالیانورد بودند، جان باختند. حق خانوادهها بود موضوع را از طریق مراجع قضایی پیگیری کنند که پرونده هم روند خود را دنبال میکند. میخواهیم در مورد نامه وزارت ورزش مبنی بر لغو مجوز باشگاهها صحبت کنیم. وقتی هنوز رای دادگاه صادر نشده چرا باید وزارت ورزش چنین اقدامی را انجام دهد؟ اقدامی که در جامعه کوه نوردی مشکلات تازهای ایجاد خواهد کرد.»
او افزود: «نمونه اتفاقی که برای دو باشگاه پلنگ برفی و آزادگان رخ داد، بار مسئولیتی باشگاهها را بیشتر میکند. یکی از این باشگاهها که تعلیق شده نزدیک به ۴۰ سال سابقه فعالیت دارد و در این مدت ۹ هزار ۶۰۰ نفر عضویت ثبت کرده بود. لغو پروانه باشگاه باعث از هم گسیختگی نفرات عضو خواهد شد. ما با این خطر روبرو شدهایم که مدیران باشگاهها منفعل خواهند شد و تن به اجرای برنامهها نمیدهند. ورزشکاران هم از باشگاه جدا میشوند و عضو گروههای غیر رسمی خواهند شد. انجمن نگران فعالیت باشگاهها است چرا که خطر تعطیلی باشگاهها مسئله جدی است. ما جلسه دفاعیه از باشگاه آزادگان را نداریم.»
کاشف درباره وضعیت حکم تعلیق باشگاهها گفت: «در نامهای که صادر شده حرفی از موقت مطرح نشده است. پیگیری که خود باشگاه آزادگان از وزارت ورزش داشته و در کمیسیون ماده پنج وزارت ورزش این تصمیم گرفته شده است. قرار شده در یکی دیگر از جلسات بررسی مجددی در مورد تعلیق فعالیت این دو باشگاه مطرح شود. البته باشگاه پلنگ برفی تازه تاسیس بود و متاسفانه موسس و مسئول فنی این باشگاه در آن حادثه جان خود را از دست دادند. بنابراین باشگاه پلنگ برقی تعطیل شد.»
انتقاد انجمن کوهنوردان از لغو مجوز ۲ باشگاه: شرایط را وخیمتر میکنید
پرویز امرایی حقوقدان و رییس سابق انجمن در ادامه افزود: «ما جلسه بررسی داشتیم و خود مسئولان باشگاهها و خانواده درگذشتگان هم بودند. در مورد این پرونده، دادگاه رسیدگی کننده فعلاً رسیدگی به پرونده را متوقف کرده است. اما وزارت ورزش زودتر حکم داده است. شکایت خانوادهها هم برای خسارت و دیه است که این مطالبه به حقی است. برای اینکه بیمه مبلغ دیه را بدهد باید شکایت انجام شود و تعاملی بین خانوادهها و باشگاه انجام گرفت که شکایت کنند تا بیمه دیه را پرداخت کند که البته الان تبدیل به یک دعوای حقوقی شده است. اشکالی که اینجا وجود دارد بیمه سقف دارد و تا پنج نفر دیه کامل را پرداخت میکند. پول دیه پنج نفر هم بین هشت نفر که درگذشتهاند تقسیم خواهد شد. مابقی را باشگاه در صورتی که تقصیر داشته باشد، باید پرداخت کند. اتفاقی که هنوز ثابت نشده است.»
در پایان یونس رضاخانی، رییس انجمن در پاسخ به این پرسش که چرا فدراسیون به این مسئله ورود نکرده است، گفت: «فدراسیون کوهنوردی در جلسات کارشناسی شرکت کرده اما یکی از وظایف انجمن دفاع از کوهنوردان و باشگاهها است. با توجه به تصمیم وزارت ورزش، مسیر درست طی نشده است.»
مترجم سابق کیروش در فدراسیون اسکواش پست گرفت/ عکس
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛آرین قاسمی که در زمان حضور کارلوس کی روش در تیم ملی ایران به عنوان مترجم او فعالیت می کرد از این پس به عنوان سرپرست در تیم ملی اسکواش فعالیت خواهد کرد.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، تیمملی بیسبال ایران که در مسابقات قهرمانی بیسبال غرب آسیا شرکت کرده است، توانست در دیداری برتر با نتیجه ۸ بر ۴ از سد تیم ملی بنگلادش بگذرد و به مرحله نیمه نهایی بازیها صعود کند.
شاگردان علی امامزاده در این بازی توانستند در ۹ اینینگ، ۸ ران داشته باشند و در مقابل ۴ ران حریف، در رقابتی برتر از سد رقیب بگذرند.
آنها بعد از این پیروزی درحالی که موسیقی ما فرزندان ایرانیم را می خواندند، جشن پیروزی گرفتند.
در فینال مسابقات پارا سنگنوردی قهرمانی جهان -بریانس فرانسه – در گروه PR2، «بهنام خلجی» به عنوان آخرین رقابتکننده گروه، موفق به تاپ کردن مسیر تنها در ۱ دقیقه و ۵۰ ثانیه شد و بار دیگر عنوان قهرمانی جهان را به خود اختصاص داد.
لازم به ذکر است؛ امیر سبزی نیز در این گروه در جایگاه ششم ایستاد.
مسابقات سنگنوردی معلولین قهرمانی جهان طی روزهای ۲۵ و ۲۶ تیرماه در شهربریانسن فرانسه برگزار شد و تیم سه نفره کشورمان متشکل از بهنام خلجی، امیر سبزی و حسن میرزاحسینی در این رقابتها حضور داشتند.
بیسبالیستها به میزبان قهرمان باختند و به فینال نرفتند
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ تیم ملی بیس بال ایران که تنها با اردویی ۴ روزه به مسابقات قهرمانی غرب آسیا اعزام شده است، در دیدار نیمه نهایی به مصاف میزبان مسابقات رفت. مسابقه ای سخت برابر میزبان و در شرایط جوی نامناسب مسابقات که تعدادی از اینینگ های مسابقه به خاطر بارش باران با وقفه روبرو شد.
تیم ملی ایران به این دلیل که توانست تا پایان اینینگ ۷ مسابقه، اختلاف امتیازش از حریف کمتر از ۱۰ باشد ، توانست برای اولین بار برابر یکی از دو تیم قهرمان سریلانکا و پاکستان، بازی را به اینینگ نهم بکشاند.
بچه های ایران در حالی که دو سال قبل با مربی اسپانیایی شان به سریلانکا و در ۵ اینینگ ۲۲ بر صفر باخته بودند این بار با نتیجه ۱۰ بر ۲ مغلوب حریف شدند.
تیم ایران در دو اینینگ پایانی درحالی که ۸ بر ۲ عقب بود ، به جوانترهایش بازی داد.
تیم ملی ایران عصر جمعه برای بازی رده بندی به مصاف بازنده بازی هند و پاکستان می رود.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ تیم ملی ایران در این مسابقه که آخرین شانسش برای کسب مدال بود بر خلاف بازی نیمه نهایی برابر سریلانکا نمایش موفقی نداشت .
ایران که در شروع بازی ۴ ران به حریف داده بود در اینینگ سوم می توانست بازی را برگرداند. درحالی که سه بیس ایران پر بود، رانر ایران بعد از زدن توپ از رانر بیس یک رد شد و خود را به بیس دو رساند که این خلاف مقررات بازی بیس بال است.
اعتراض هندی ها درحالی که بچه های ایران شانسی بالا برای رسیدن به اقلا سه امتیاز دیگر داشتند و پرتاب کننده شان حسابی خسته شده بود، چیزی نزدیک به یک ساعت با اعتراضات شان بازی خواباندند.
این وقفه طولانی سبب شد تمرکز بازیکنان ایران به هم بریزد و این فرصت طلایی برای برگرداندن بازی از دست برود.
در ادامه بازی هم توالی اشتباهات کار را به جایی رساند که در نهایت ایران این مسابقه را ۸ بر یک به حریف واگذار کند و به مقام چهارم بازی ها بسنده کند.
مهری رنجبر:مجتبی عابدینی باز هم تاریخ را برای شمشیربازی ایران ورق زد.آن هم با مدال برنز قهرمانی جهان. مدالی که با سردرد شدید گرفت. مدالی برای دخترش پرنیان. با مبارزه هایی دیدنی که دنیا را به وجد آورد. دوئلی فوق العاده در روز بد رقبایش.
دوباره خاطره المپیک ریو برایت زنده شد ؟
دقیقا همان اتفاق افتاد. شاید اشکی که بعداز صعود به جدول هشت تایی ریختم ،یادآوری سه سال پیش و المپیک ریو بود .جای مدال جهانی در کلکسیون مدالهایم خالی بود . من ۲۰۱۲ برای اولین بار سهمیه المپیک گرفتم و ۲۰۱۶ هم در المپیک ریو چهارم شدم. دوست داشتم باز هم تاریخ سازی کنم چرا که مدال گرند پریکس و جام جهانی داشتم اما قهرمانی جهان نه.
پس برای مدال به مجارستان رفته بودی؟
من به بوداپست تنها برای مدال جهانی آمدم. در اردو هم تنها به نیت دخترم تمرین می کردم تا مدال بگیرم. حتی در بازی یک هشتم نهایی هم پیمان فخری سرمربی تیم هم به من گفت مجتبی برای دخترانمان بجنگ ومدال بگیر. البته از طرفی هم دلم می خواست با مدال جهانی باز هم خودم را ثابت کنم.
و ثابت هم کردی.
من خودم را خیلی وقت پیش ثایت کردم. اما نمی دانم چرا بعضی ها نمی بینند. مدال جام جهانی و گرند پریکس کم نیست اما مدال جهانی چیز دیگری است که ان را به چنگ اوردم.
مجتبی عابدینی: برای دخترانمان جنگیدیم و مدال گرفتیم
از مبارزه ات و مدال برنز راضی هستی؟
معلوم است که راضی ام. بازی من با حریف روسی ام بی نظیر بود. مسابقه که نه یک کلاس آموزش ششمیربازی سابر ایرانی بود برای هزار تماشاگر در سالنو بیشتر بابت همین راضی ام.چرا که معمولی بازی نکردم. من با مبارزه هایم همه را به وجد اوردم طوری که حتی روسها و کره ای ها هم مرا تشویق می کردند. در جدول هشت تایی مقابل هارتونگ آلمانی وقتی بردم ،او گفت :« از شانس بد من تو فوق العاده بودی» حتی تورانتینو قهرمان المپیک و جهان به فخری گفته بود دوست دارم کار بزرگی بکنی و بعداز مدال من گفت می دانستم. همین حرفها باعث غرور ما است.
این مدال انگیزه شما و بقیه بچه ها رو برای نتیجه در مسابقه تیمی بیشتر کرد؟
شک نکنید انگیزه زیادی به وجود امده . به هر حال ما تنها به مدال برنز انفرادی راضی نیستیم و دنبال کار های بزرگتری هستیم. من حالا با این مدال و ۱۴ پله صعود ، نفر دهم رنکینگ جهانی شمشیربازی شدم و البته سهمیه المپیک هم در مشتم است،ولی سهمیه تیمی المپیک آرامم می کند.من ،علی پاکدامن، محمد رهبری و محمد فتوحی می خواهیم با مدال تیمی جهان و سهمیه تیمی المپیک ۲۰۲۰ بهترین نتیجه را رقم بزنیم. ما بعداز نائب قهرمانی آسیا ۳۰-۴۰ درصد سهمیه تیمی المپیک را گرفته ایم اما می خواهیم آن را قطعی کنیم. ممکن است با صعود به نیمه نهایی ۷۰-۸۰ درصد قطعی شود . حالا همه فکر و ذکر ما سکوی جهانی است و بس.
چرا در بازی نیمه نهایی با اینکه جلو بودی اما در امتیاز ۴ متوقف شدی و حریف پیش افتاد؟
من بعداز بازی با هارتونگ تنها سه ساعت برای نیمه نهایی فرصت داشتم فشار زیادی هم در بازیهای قبل تحمل کردم. حریف ژاپنی ،تونسی کمیل ابراهیموف روسی نفر پنجم رنکینگ جهان و حتی هارتونگ نفر سوم دنیا را بردم تا به نیمه نهایی رسیدم. بعداز ان سر درد عجیبی داشتم و نمی توانستم قرص بخورم ،دردم به حدی بود که نمی توانستم خم شوم بند کفشم را ببندم، به همین خاطر عملکردم به صفر رسید. حتی وسط بازی می خواستم بگویم مصدوم و ادامه نمی دهم اما پیشمان شدم و جنگیدم.
در این بین باوجود افزایش قیمت، برخی از مردم همچنان نسبت به بضاعت مالی خود این نوع کالاها را خریداری و استفاده میکنند اما در این میان عدهای هم هستند که با وجود هزینهی زیاد بعد از مدتی استفاده، این کالاها را در گوشهای از منزل رها میکنند و پس از مدت کوتاهی این کالاها در بسیاری از خانههای ما بدل به شیئی تزیینی میشود.
خبرنگار ما به منظور کسب اطلاع از قیمت و آمار استفادهی مردم از کالاهای ورزشی به میدان منیریه رفت و با چندین مغازهی فروش کالاهای لوکس ورزشی از جمله تردمیل، کفش ورزشی فوتبال، وسایل بدنسازی، فوتبال دستی، دارت و وسایل بوکس، گفتوگو کرد که در زیر میخوانید:
وسایل بدنسازی
فروشندهی وسایل بدنسازی به خبرنگار انصاف نیوز دربارهی این وسایل و مدت مصرف آن گفت: وسایل بدنسازی با توجه به اینکه در ارتباط با ورزش و سلامتی است همیشه مورد توجه مردم است و خریداری میکنند اما مدت مصرف آن مداوم نیست؛ چرا که بعد از مدتی ورزش کردن و ساختن بدن خود به گوشهای انداخته و مدت زیادی را خاک میخورند.
او همچنین اضافه کرد بعضی از مردم بعد از استفاده و تمام شدن کارشان با آن، این وسایل را به صورت جنس دست دوم به مغازهدارها یا باشگاههای ورزشی میفروشند.
او در ادامه تاکید کرد: مردم میتوانند به جای هزینهی اضافی برای خرید لوازم بدنسازی به باشگاههای بدنسازی نزدیک منزل خود رفته و روند ورزشی خود را آنجا دنبال کنند.
در ادامه این مغازهدار در جواب سؤال خبرنگار انصاف نیوز دربارهی اینکه چند درصد مردم بعد از خرید وسایل بدنسازی همچنان آنها را نگهداری میکنند گفت: «میزان درصد مشخصی را نمیتوان گفت اما در کل میشود گفت که حدود دو سوم، مردم بعد از استفاده همچنان آنها را نگهداری میکنند.»
یکی از فروشندگان وسایل بدنسازی به خبرنگار انصاف نیوز گفت: «ما در اینجا فقط با باشگاههای بدنسازی همکاری داریم و خردهفروشی نداریم اما وسایل بدنسازی در بین باشگاهها با توجه به اهمیت سلامت بدن و ورزش همیشه مورد توجه بوده و با هر هزینهای میتوان از وسایل بدنسازی استفاده کرد.»
یکی دیگر از فروشندگان وسایل بدنسازی گفت: «میزان استفاده از وسایل بدنسازی مثل دمبل در بین مردم بالا است، بهطوری که اگر شش ماه مفید برای ورزش را در نظر بگیریم، پنج ماه آن کامل مورد استفاده قرار میگیرد ولی وسایل دیگر با توجه به ابعاد بزرگی که دارند حدود نود درصدشان، فقط در باشگاهها استفاده میشود آن ده درصد هم برای افرادی است که منزل آنها متراژ بالایی دارد و قسمتی از خانه را با این وسایل پر میکنند. میزان استفاده از این وسایل به طور تقریبی نصف است یعنی به این صورت که یک فردی در مناطق شمال تهران دو طبقه خانه دارد و یک طبقه آن را برای ورزش کردن درست کرده و هزینه بالایی هم پرداخت میکند ولی در سال ممکن است فقط چهار ماه از آن استفاده کند و بقیه ماههای سال آن را به حال خود رها کند.»
هزینههای بیفایده برای کالاهای لوکس ورزشی
تردمیل و وسایل برقی ورزشی
فروشنده تردمیل و لوازم برقی ورزشی به خبرنگار انصاف نیوز درباره میزان مصرف مردم از اجناس برقی مثل تردمیل، دوچرخه بدنسازی بعد از خرید برای منزل گفت: «به طور کل مردم فقط برای پز دادن آنها را میخرند و با توجه به وضعیت بد اقتصادی و افزایش قیمت سه برابری نسبت به سال گذشته اما همچنان میخرند و بعد از گذشت حدوداً دو الی سه ماه دیگر به سراغ آنها نمیروند و صرفاً جنبه تزئینی در منزل پیدا میکند.»
او همچنین گفت: «تردمیلی که در سال گذشته ۱٫۵ میلیون تومان بود امسال ۶ میلیون تومان به فروش میرسد با همین افزایش قیمت اما عدهای از مردم هستند که قدرت خرید آن را دارند و تهیه هم میکنند اما بعد از مدت کوتاهی مصرف آن را به امان خدا ول میکنند.»
او در ادامه گفت: «من با توجه به اینکه هم فروشندهی این لوازم و هم تعمیرکار هستم به طور کل بگویم کمتر از یک سوم مردم از این وسایل استفاده میکنند. مثلا مشتری داشتم که بعد از ایام تعطیلات نوروز یک تردمیل با قیمت ۷ میلیون خریداری کرد ما هم برای چکآپ فصلی به آنها زنگ زدیم اما گفتند بعد از یک ماه استفاده آن را در گوشهای گذاشته و خیلی استفاده نمیکنیم. از آنها دربارهی علت خرید پرسیدم که گفتند فقط برای یک ماه کاهش وزن به دلیل عدم زمان برای پیاده روی مجبور به خرید آن شدیم اما بعد از یک ماه دیگر استفاده نداریم.»
این مغازه دار همچنین تاکید کرد: «واقعاً ارزشی ندارد که این مقدار پول برای مصرف نکردن خرج شود؛ به جای آن با برنامه ریزی میشود با پیاده روی مشکل افزایش وزن را حل کرد. او همچنین افزود تردمیلها بیشتر برای باشگاهها مناسب هستند نه منزل، چرا که اگر در منزل باشد به دلیل عدم مصرف صرفاً جنبه تزئینی پیدا کرده و به عنوان جا لباسی استفاده میکنند.»
اما یکی دیگر از فروشندگان تردمیل و وسایل برقی ورزشی به خبرنگار انصاف نیوز درباره میزان مصرف مردم از این وسایل گفت: «میزان خرید این نوع وسایل نسبت به سال گذشته تقریبا نصف شده، اما از میزان مصرف خیلی اطلاع دقیقی ندارم، البته میتوان نسبت به سالهای گذشته که برای تعمیر قطعات به برخی منازل میرفتیم، حدس زد به طور تقریبی از ۵ خانوادهای که این وسایل را گرفتهاند ۲ خانواده استفاده دارند و بقیه این وسایل را به صورت دکوری استفاده میکنند.»
یکی دیگر از فروشندگان این وسایل گفت: «امسال که فروش نداشتیم ولی سال گذشته تا اوسط آبانماه ۲۴ دستگاه تردمیل فروختیم. برای تعمیر و تعویض قطعات هم تا آن موقع از سال، به حدود ۸ دستگاه رسیدگی کردیم ولی سایر مشتریان ما از خریدن پشیمان شدند و درخواست فروختن این وسایل را کردند که برای ما مقدور نبود.»
او همچنین اضافه کرد: «بعضی از این تردمیلها را باشگاههای ورزشی به صورت دست دوم از سایتها میخرند که توصیه میکنیم قبل از خریداری حتما یک سرویس کامل شده باشد تا مشکلی پیش نیاید.»
یکی از دیگر فروشندگان تردمیل و دوچرخههای برقی ورزشی دربارهی میزان مصرف مردم از این وسایل گفت: «آمار دقیقی در این زمینه وجود ندارد به این دلیل که در اوایل خرید، مردم ذوق مصرف دارند. حدود ۲ ماه مداوم استفاده میکنند و بعد از ماه سوم خیلی کمتر به سراغ آن میروند و بعد از مدتی مثلا ۶ ماهه، بار دیگر به سراغ این وسیله میروند. اگر ۱۰ خانواده را در نظر بگیریم از این ۱۰ خانواده به طور حدودی ۴ خانواده مصرف مداوم دارند و بقیه اگر دو ماه استفاده کنند ۴ ماه استفاده مصرف نمیکنند.»
لوازم بوکس
خبرنگار انصاف نیوز از فروشنده لوازم بوکس درباره میزان مصرف مردم از این لوازم در منزل پرسید که این فروشنده در جواب گفت: «صرفاً کسانی که به این رشته علاقه دارند این لوازم را میخرند و با توجه به برنامهریزی خود از آن استفاده میکنند اما یک عده از مردم هستند به دلیل علاقه به مشت زدن و همچنین خالی کردن انرژی خود یک کیسه بوکس به قیمت ۳۰۰ هزار تومان میخرند تا انرژی خود را تخلیه میکنند آن را در گوشه انباری میگذارند تا موقع بعدی که چه زمانی هست تا از آن استفاده میکنند.»
این فروشنده دربارهی درصد مصرف مردم از لوازم بوکس گفت: «درصد مشخصی را نمیتوانم بگویم اما بیش از یک سوم افراد از کیسه بوکس و اقلام دیگر استفاده میکنند، البته این یک سوم واقعاً استفاده میکنند و برای وقت تلف کردن نیست.»
او دربارهی مردمی که این وسایل را میخرند اما استفاده نمیکنند گفت: «هر رشتهای باشگاه مختص خود را دارد، هر رشتهای که وسایل گرانقیمت دارد در باشگاهها این امکان را برای مردم فراهم کرده تا با هزینهای کمتر از این وسایل استفاده کنند. اگر مردم واقعاً علاقه دارند باید به صورت نیمه حرفهای پیگیری کنند تا هزینهای که میکنند هزینهی الکی نباشد.»
یکی از فروشندگان وسایل بوکس به خبرنگار انصاف نیوز گفت: «میزان استفادهی مردم از وسایل بوکس خیلی کم است. به صورت جوزده یک پولی را خرج این وسایل میکنند بعد از یک ماه که جو ورزش بوکس خوابید وسایل جمع و در انباری خاک میخورند و تا قیامت از آن هیچ استفاده نمیکنند. من معمولا به ورزشکاران حرفهای این وسایل را میفروشم اما بارها شده که مردم عادی به اینجا آمده و کیسه و دستکش بوکس را خریداری کردهاند.»
او دربارهی اینکه اطلاعات مربوط به اینکه مردم چقدر مصرف میکنند را از کجا دارد گفت: «افرادی که این وسایل را میخرند بارها آنها را به مغازه برمیگردانند و تقاضا دارند که این وسایل را به صورت دست دوم خریداری کنم اما از خریدن آنها صرف نظر میکنم چون هیچ سود اقتصادیای برای من ندارد. چه اینجا و چه در منزل مردم باشد خاک میخورد.
یکی دیگر از فروشندگان وسایل بوکس گفت: «بیش از دو سوم وسایل بوکس را باشگاهها میخرند و درصد کمی از مردم عادی این وسایل را میخرند، چون این وسایل وارداتی هستند باشگاههای لوکس شمال تهران بیشتر آنها را تهیه میکنند. از میزان مصرف مردم هم آمار دقیقی نداریم اما تا آنجا که از سایر همکاران در جریان هستیم معمولا مردم عادی که این وسایل را میخرند کمتر از یک سوم استفاده دارند و بقیه استفادهی چندانی ندارند.»
کفش فوتبالی
فروشنده کفشهای فوتبالی یا در اصطلاح مرسوم -کفشهای استوک- به خبرنگار انصاف نیوز درباره میزان مصرف این کالا در بین مردم با توجه به افزایش قیمت گفت: «کفشهای ورزشی که وارد میکنیم به صورت عمده از دوبی است و با توجه به افزایش قیمت، آن مردانی که علاقه به ورزش فوتبال بر روی چمن دارند با هزینهی کمتری اجناس درجه دوی چینی یا تایوانی را خریداری میکنند و کمتر به سمت اجناس اورجینال میروند؛ اما مصرف این نوع استوکها بستگی به حال طرف دارد. اگر حال داشته باشد و جیبش پر باشد مصرف میکند.»
او در پاسخ به این سؤال که چند درصد مردم از این کفشها استفاده میکنند، گفت: «کمتر از یک سوم خریداران استفادهی مداوم دارند و بیش از یک سوم هم استفادهی فصلی، ولی در کل اگر میانگین بخواهیم بگیریم فقط یک سوم خریداران از کفشهایی که خریدند استفاده میکنند و بقیه در جاکفشی خاک میخورد.»
او درباره هزینهها و اینکه بهتر است در این حوزه چه اجناسی مصرف شوند گفت: «مغازههایی هستند که کفشهای فوتبالی را به صورت یک ماهه یا یک فصلی یا حتی روزانه اجاره میدهند؛ آنهایی که سالن و یا چمن برای فوتبال اجاره میکنند میتوانند با هزینهی کم کفشهایی را بهآن صورت که گفته شد اجاره کنند تا مصرف درستی صورت بگیرد.
دو نفر از فروشندگان کفش فوتبالی دربارهی میزان مصرف استوکهای چمن در بین مردم، به خبرنگار انصاف نیوز گفتند: «این مدل کفشها چون قیمت بالایی دارند، به طور طبیعی کسانی استفاده میکنند که بازی فوتبال را انجام می دهند. اما در این میان کسانی هم هستند که برای تفریح این کفشها را میخرند و بعد از یک مدت خیلی کوتاه برای مثال یک ماه استفاده، دیگر استفاده نمیکنند. بیشتر مردم عادی که از این کفشها میخرند طیف پسران سن ۲۲ تا ۲۸ سال هستند. فصل تابستان اوج استفادهی آنها از این کفشها است، در بقیهی فصول میزان استفاده خیلی کم میشود، به خصوص فصل زمستان و پاییز اوج کممصرفی است.»
لوازم ورزشی کوهنوردی
فروشندهی لوازم کوهنوردی به خبرنگار انصاف نیوز دربارهی مصرف لوازم کوهنوردی توسط مردمی که خریداری میکنند گفت: «وسایل کوهنوردی چون ۹۰ درصد وارداتی هستند، قیمت آنها به طور معمول ۳ الی ۴ برابر افزایش یافته؛ کفش کوهنوردی در سال گذشته حدود ۳۰۰ هزار تومان بود، اما با این روند اقتصادی و افزایش سه برابری حدود ۹۰۰ هزار تومان به فروش میرسد. وسایل کوهنوردی هم به طور معمول برای افرادی است که علاقه به کوهنوردی دارند و کمتر مردم عادی به خرید این وسایل رجوع میکنند.
افراد کوهنورد هم با توجه به وضعیت آب و هوا به ارتفاعات میروند و درصد خیلی کمی از این وسایل استفاده میکنند؛ در این شرایط آمار کوهنوردی در ایران در بین مردم فقط ۱۰ درصد است که بدون وسایل میروند اما درمیان کوهنوردان اگر وسایلی بخرند فقط حدود یک سوم آنها از جمله کوله، کفش، زیرانداز استفاده میکنند و در بقیهی موارد خیلی مصرف ندارد.»
یکی از فروشندگان وسایل کوهنوردی گفت: «بیشتر این وسایل ساخت کشورهای خارجی است و هزینهی بالایی برای آنها صرف میشود. کسانی هم که از آن استفاده میکنند علاقهی زیادی به این رشته دارند. مشتریهای من بیشتر افرادی با درآمد بالا هستند که معمولا در ماه حداکثر سه بار به کوه میروند و برای سرویس وسایل فیزیکی و همچنین خرید زاپاس به این مغازه میآیند. مردم عادی، کمتر به سراغ خرید این وسایل میآیند، اما مردم عادی هم وقتی وسایل کوهنوردی را میخرند در سال شاید دو بار به کوه بروند. به خاطر همین این وسایل مصرف چندانی در بین مردم عادی ندارد اگر هم داشته باشد در سال شاید دو بار استفاده شود.
فروشندهی دیگر وسایل کوهنوردی توضیح داد: «مصرف وسایل این رشته بیشتر برای علاقمندان به کوهنوردی است و در بین مردم عادی خیلی کم طرفدار دارد چرا که مردم نه زمان آن را دارند و نه پولش را. کوهنوردان حرفهای هم معمولا در ماه چهاربار کوهنوردی میکنند، کوهنوردان نیمه حرفهای هم در سال شاید تقریبا هشت بار کوهنوردی کنند.»
فروشنده لوازم تنیس
فروشنده لوازم تنیس نیز به خبرنگار انصاف نیوز دربارهی لوازم تنیس و مصرف آن در بین مردم گفت: «در حال حاضر لوازم تنیس کم فروشترین لوازم ورزشی در بین مردم است؛ آنهم به دلیل قیمت بالا و نبود زمین تنیس درست و حسابی است که باعث شده مردم خیلی از این رشته استقبال نکنند. وسایل تنیس از جمله راکت و توپ به دلیل وارداتی بودن بیشتر برای ورزشکاران این رشته است.
او همچنین افزود: میزان مصرف وسایل تنیس بین ورزشکاران به دلیل نبود زمین مناسب خیلی کم شده و اکثراً حدود بیش از دو سوم این ورزشکاران راکت و توپهایشان را به صورت دست دوم میفروشند.
سه فروشندهی تنیس میزان مصرف وسایل این رشته را به صورت میانگین، در بین مردم تقریبا زیر ده درصد میدانند و میگویند با توجه به بالا بودن قیمت، خرید آن برای مردم صرفهی اقتصادی ندارد و خیلی کم پیش میآید که به سراغ تهیهی این وسایل بروند. افرادی هم که این وسایل را میخرند به صورت تفریحی در مدت خیلی کمی از سال آنها را استفاده میکنند؛ به طوری که ممکن است در سال فقط پنج تا هشت بار استفاده کنند وگرنه در بیشتر زمانها این وسایل در خانه است.
افزایش تولیدات داخلی وسایل لوکس ورزشی به دلیل واردات کم
به گزارش انصاف نیوز اکثر در وسایل لوکس ورزشی به دلیل واردات کم و مسالهی تحریمها تعدادی از برندهای ورزشی روی به تولید داخلی آوردهاند و بعضی از وسایل از جمله دمبل، وسایل کوهنوردی مثل کوله پشتی، زیرانداز، راکت تنیس، عینک شنا در داخل هم ساخته میشوند اما به دلیل عدم رضایت مردم از کیفیت کالای ایرانی همچنان با وجود قیمت بالا از جنس خارجی استفاده میکنند.
یکی از تولید کنندگان که بیشتر برای باشگاهها وسایل ورزشی تولید میکرد به خبرنگار انصاف نیوز دربارهی رضایت باشگاهها از کیفیت تولید داخلی گفت: «ما برای ۲۰ باشگاه بدنسازی وسایل میسازیم، اکثر آنها از تولیدات ما رضایت دارند و حتی پیش آمده با توجه به وسایل خارجی پیشنهاداتی به ما میدهند تا کیفیت ما بیشتر شود.»
او همچنین افزود: «به دلیل افزایش قیمت بالای وسایل لوکس برندهای خارجی ما قیمتهای خود را افزایش ندادیم تا باشگاها بتوانند با توجه به وضعیت اقتصادی این وسایل را خریداری و استفاده کنند.»
همچنین یکی از فروشندگان وسایل بوکس به خبرنگار انصاف نیوز درباره تولیدات داخلی وسایل این رشته ورزشی گفت: «تولیدات داخلی این رشته با کیفیت هستند و دوام خوب و قیمت مناسبی دارند و مردم هم از این اجناس استفاده میکنند. با توجه به تحریمها برندهای ورزشی هم رو به تولید داخلی آوردند اگر حمایت دولت باشد کیفیت اجناس هم از این بهتر میشود.»
