برچسب: میراث فرهنگی

  • ۱۲ کاری که نباید در هواپیما انجام داد

    ۱۲ کاری که نباید در هواپیما انجام داد

    برخی از این موارد را هر آدم متمدنی می‌داند اما گاهی اوقات فراموش می‌کند که منجر به بحث، دعوا و گاهی فرود اضطراری می‌شود.

    ۱.فقط در صندلی خود بمانید

    شما فقط پول صندلی خود را داده‌اید و اجازه دارید تا جایی که می‌توانید از آن لذت ببرید. خلبان‌ها به افرادی که بیش از حد در طول پرواز در کابین پرسه می‌زنند تذکر می‌دهند. رفتن به دستشویی و یا یک کشش مختصر به بدن دادن مشکلی ایجاد نمی‌کند. اما مسافری که دائما در کابین رفت و آمد می‌کند باعث نگرانی خدمه می‌شود.

    ۲.مواظب رفتار و گفتارتان باشید

    خلبان ها به تنهایی کارشان را انجام نمی دهند، بلکه در تیمی همراه مهماندارها کار می‌کنند در نتیجه حواس‌شان هست که مسافرها چگونه با مهماندارها برخورد می‌کنند. تعرض به مهاندارها از جمله اشتباهات بزرگی است که باعث می‌شود فرد را از پرواز بیرون کنند.

    ۳.فقط آرام باشید

    این کار از جمله اشتباهاتی است که افراد انجام می‌دهند و فراموش می‌کنند که آرام باشند. آنها عصبی و نگران می شوند و این استرس را به دیگر مسافران و خدمه نیز منتقل می کنند.

    ۴.کفش‌های خود را در نیاورید

    درست است که همه می‌خواهند در طول پرواز راحت باشند اما این راحتی حدی دارد. در آوردن کفش‌ها هیچ وقت کار درستی نیست. این کار بی‌احترامی به باقی مسافران است.

    ۵.فرد کناری شما بالشت شما نیست

    در برخی از پروازهای طولانی، چرت زدن ایده ی خوبی است اما به شرطی که سبب آزار فرد دیگری نشود. اگر قصد خوابیدن در هواپیما را دارید حتما با خود بالش مخصوص گردنی ببرید تا مطمئن شوید که سر خود را بر روی مسافر کناری تکیه نمی‌دهید.

    ۶.قدر صندلی خود را بدانید

    صندلی کنار پنجره معمولا صندلی محبوب همه است، در نتیجه اگر خوش شانس بودید و آن جا نشستید قدر آن را بدانید. در نظر نگرفتن دیگران برای بستن یا باز نگه داشتن کاور پنجره بی احترامی محسوب می‌شود و بهتر است زمانی که دیگران خوابند کاور پنجره را قبل از اینکه بحثی صورت بگیرد تا نیمه ببندید.

    ۷.اجازه دهید وسایلتان همان جا که هستند بمانند

    تقریبا همه ی مسافران کیفی دارند که در ابتدا در جاهای مخصوص گذاشته‌اند. از جابه‌جایی آن‌ها در طول پرواز بپرهیزید. زیرا هم باعث اشغال شدن راهرو می‌شوید و هم فردی که زیر آن نشسته را آزرده می‌کنید.

    ۸.کارهاش شخصی را در هواپیما انجام ندهید

    بهداشت شخصی حتما علتی دارد که شخصی خوانده می‌شود. برای جلوگیری از دعوا و بحث نباید کارهای مربوط به بهداشت شخصی مانند کوتاه کردن ناخن، نخ کشیدن دندان و یا شانه کردن مو را در صندلی هواپیما انجام داد.

    ۹.کیفتان را خودتان جا به جا کنید

    مهماندارها آن جا هستند که کمک کنند اما این کمک نیز حد و حدودی دارد. اشتباهی که اغلب مردم می کنند این است که ار آنها می‌خواهند که چمدان‌شان را بلند کنند. مهماندارها نباید چمدان‌ها را بلند کنند تا از آسیب‌های احتمالی دوری شود.

    ۱۰.کنترل صدا

    یکی از نگرانی های اصلی خلبانان حفظ آرامش کابین است و گاهی مردم در این مورد اشتباهاتی را مرتکب می‌شوند. باید حواستان باشد که در هواپیما آرام صحبت کنید زیرا هواپیما خیلی بزرگ نیست و صدای شما دیگران را آزار خواهد داد.

    ۱۱. نبستن کمربند اشتباه بزرگی است

    خلبان ها معتقدند نبستن کمربند در هر زمانی اشتباه است. حتی اگر چراغ مخصوص روشن نیست شما باید همواره کمربند خود را ببندید زیرا تکان ها و چاله های هوایی ممکن است به یکباره رخ دهند.

    ۱۲. حواستان به کودکتان باشد

    معمولا وقتی خانواده‌ای با فرزند کوچک وارد هواپیما می شود حس نارضایتی را در چهره دیگر مسافران می توان دید. درست است که کودکان غیر قابل پیش بینی هستند اما والدین موظف به کنترل آنها هستند و اگر در مسئولیت خود کوتاهی کنند، خلبان می‌تواند به راحتی از آنها بخواهد که پرواز را ترک کنند.

    منبع:thetravel.com

  • عجیب‌ ترین مومیایی‌ های جهان که همچنان قابل تشخیص هستند!

    عجیب‌ ترین مومیایی‌ های جهان که همچنان قابل تشخیص هستند!

    مومیایی‌ها در سراسر جهان یکی از قدرتمندترین تصاویر موجود از تاریخ باستانی ما هستند. عمل پیچیدن بدن با پارچه که امروزه نیز در برخی سنت‌ها به چشم می‌خورد، به لطف مصریان، حالا بسیار شناخته‌ شده است. اما سایر فرهنگ‌ها نیز در این زمینه آداب‌ و رسوم مخصوص به خود را دارند. در اینجا به برخی از عجیب‌ترین مومیایی‌های اقصی نقاط جهان اشاره می‌کنیم، پس در لست سکند با ما همراه باشید.

    بدن‌های باتلاقی

    در این روش خبری از تابوت و پارچه نیست. قرن‌ها پیش در ایرلند، اجساد مردگان را داخل باتلاق‌ها رها می‌کردند. شاید آن‌ها فکر می‌کردند که این قبرستان گل‌آلود بتواند اجساد مردگانشان را بپوشاند. اما در حقیقت این وضعیت باعث حفظ اجساد حداقل بر اساس استانداردهای باستان‌شناسی می‌شد.

    عجیب‌ترین مومیایی‌های جهان

    سر جسد یک مرد دانمارکی که در باتلاق رها شده است.

    زغال‌سنگ چگونه جادو می‌کند؟ نبود اکسیژن باعث از بین رفتن باکتری می‌شود. اما برخی از عوامل ژنتیکی نیز از بین می‌روند، بنابراین این اجساد ازنظر DNA کامل نیستند و محققان تنها می‌توانند بر اساس رژیم غذایی و سبک زندگی جسد یافت شده، حدس و گمان‌هایی درباره آن‌ها داشته باشند.

    عجیب‌ترین مومیایی‌های جهان

    مردی از اهالی گرابال که در باتلاق پیدا شده است.

    به نوشته نشنال جئوگرافیک: برخی از دانشمندان بر این باورند که اجساد ایرلندی‌های یافت شده در باتلاق متعلق به پادشاهانی باشد که به خاطر ناتوانی در حفاظت از مردمانشان در برابر بیماری یا قحطی در باتلاق رها شده‌اند.

    عجیب‌ترین مومیایی‌های جهان

    چهره فردی که به‌عنوان یکی از اهالی گرابال شناخته می‌شود که در سال ۱۹۵۲ در دانمارک کشف شد.

    اجساد متعددی که در زغال‌سنگ دفن شده بودند در اسکاندیناوی کشف شدند و توانستند مانند مرد دانمارکی توجه بسیاری را به‌سوی خود جلب کنند.

    مومیایی‌های سیاه

    مصری‌ها امتیاز انحصاری مومیایی را در دست داشتند اما نمونه‌هایی که هم‌اکنون یافت شده از مومیایی‌های مصری نیز قدیمی‌تر هستند. صحرای آتاکاما در شمال شیلی دارای یک قبرستان قدیمی است که آرامگاه مردمان مرموز چینکورو می‌باشد.

    عجیب‌ترین مومیایی‌های جهان

    مومیایی یک نوزاد چینکورو که در موزه باستان‌شناسی سن میگوئل د آزاپا در شیلی به نمایش گذاشته‌ شده است.

    این قوم که حدود ۹۰۰ سال پیش در حوالی شیلی و پرو زندگی می‌کردند، زندگی خود را از طریق شکار و ماهی گیری می‌گذراندند. آن‌ها مردگان خود را به شکل عجیبی مومیایی می‌کردند که به مومیایی‌های سیاه معروف‌اند.

    عجیب‌ترین مومیایی‌های جهان

    سر یک مومیایی متعلق به قوم چینکورو که در شمال شیلی کشف‌ شده است.

    طبق گزارش نشنال جئوگرافیک: پوست جسد کنده‌ شده بود و مجدداً به بدن چسبانده شده بود، مانند درآوردن و پوشیدن جوراب. سپس قبل از چسباندن مجدد پوست، داخل بدن را با گیاهان مختلف، شن و ماسه و چوب‌ پر می‌کردند و صورتش را با یک ماسک می‌پوشاندند.

    عجیب‌ترین مومیایی‌های جهان

    مومیایی چینکورو

    قدیمی بودن این مومیایی‌ها (به باور عده‌ای قدیمی‌ترین مومیایی‌های جهان) به معنای عدم تأثیر دنیای امروزی بر روی آن‌ها نیست. تغییر الگوهای آب و هوایی بر روی این مومیایی‌ها تأثیر گذاشته است و رطوبت به نسبت زمان خشکی آن روزگار افزایش‌ یافته است. حالا در موزه شرایطی فراهم‌ شده تا از این مومیایی‌های سیاه حفاظت بهتری به عمل آورد.

    مومیایی‌های چین

    چین نیز روش خاصی برای حفظ اجساد در اختیار دارد که با باور عموم درباره مومیایی تفاوت دارد. کشف مومیایی‌های مو قرمز نشان می‌دهد که چگونه هزاران سال پیش جمعیت بروی زمین پراکنده شد.

    عجیب‌ترین مومیایی‌های جهان

    یافتن مومیایی‌های چینی در سلت در سال ۲۰۰۶ توسط ایندیپندنت انجام شد. به گفته این روزنامه: «موی مردان قهوه‌ای متمایل به قرمز با رگه‌هایی از خاکستری است و دارای گونه‌هایی برجسته، دماغی دراز، با لبانی برجسته و ریش هستند. سه هزار سال پیش این اجساد دارای ۶ فوت قد بودند و یک لباس دوتکه و پابندی از جنس پارچه پیچازی به پا داشتند.»

    عجیب‌ترین مومیایی‌های جهان

    این مومیایی‌ها را بانام “چرچن” می‌شناسند و اولین بار در سال ۱۹۷۸ در حوزه رود تارم کشف شدند. این رودخانه هم‌اکنون در صحرای ترکمنستان در غرب چین قرار دارد. چرچن نام رودخانه یک شهر بیابانی است. در این مکان سه زن به همراه یک نوزاد کشف‌ شده‌اند. طبق گزارش نوزاد در داخل یک پارچه قهوه‌ای بسیار زیبا پیچیده شده بود که با یک نوار آبی و قرمز قنداق شده بود و یک سنگ آبی بروی هریک از چشمانش قرار داده بودند.

    چیزی که باعث شده این افراد به این مکان غیرمسکونی بیایند هنوز مشخص نیست اما نشانه‌هایی از سفرهای عجیب سلت ها را در اختیار کارشناسان قرار می‌دهد.

    مومیایی‌های مصریان

    مصریان باستان ایده مومیایی کردن را به جهان معرفی کردند. بر اساس نوشته نشنال جئوگرافیک: «مومیایی کردن مصریان از نظر محققان همچون گشوده شدن پنجره‌ای به سمت گذشته بود.»

    عجیب‌ترین مومیایی‌های جهان

    مومیایی مصری از دوره بطلیموس

    فراعنه‌ای مانند توتانخامون افسانه‌ای  و رامسس دوم برای سفر به زندگی و جهان دوم خود در داخل پارچه‌های رنگی پیچیده شده بودند. یکی از کارهای ترسناکی که برای مومیایی کردن انجام می‌دادند، خارج کردن مغز از داخل حفره‌های بینی بود که برای این کار باید مغز را به حالت مایع درمی‌آوردند.

    عجیب‌ترین مومیایی‌های جهان

    اما مومیایی کردن تنها مخصوص پادشاهان و افراد بلندمرتبه اجتماع نبود. مثلاً مومیایی پرندگان در مصر برای خشنود کردن خدایان انجام می‌شد. گربه‌ها نیز به خاطر حرمتی که در جامعه داشتند مومیایی می‌شدند.

    عجیب‌ترین مومیایی‌های جهان

    مومیایی مصریان در موزه بریتیش

    عجیب‌ترین مومیایی‌های جهان

    مومیایی‌های مصری باندپیچی‌شده

    طبق گزارش گاردین: «لک‌لک به‌عنوان خدای بصیرت، خدای جادو و قضاوت و با نام توت در نظر گرفته می‌شد. اگر شما رئیسی داشتید که شما را اذیت کرده بود، نزد توت می‌رفتید و از او عدالت و دادخواهی طلب می‌کردید، در عوض باید یک لک‌لک مومیایی‌شده را در جشن سالانه به او تقدیم می‌کردید.»

    بهترین مومیایی

    عجیب‌ترین مومیایی‌های جهان

    مومیایی یک زن ریش‌دار که در یک خیریه در غرب فرانسه به نمایش درآمد.

    عجیب‌ترین مومیایی‌های جهان

    مومیایی یک فرد پرویی با موهای سالم

    مومیایی‌های جهان

    عجیب‌ترین مومیایی‌های جهان 

    عجیب‌ترین مومیایی‌های جهان

    سر یک مومیایی فراعنه، ستی اول متعلق به سلسله نوزدهم پادشاهی مصر، پسر رامسس اول و سیتره و پدر رامسس دوم

    به نوشته نشنال جئوگرافیک: «راهبان وقتی که به پایان زندگی خود نزدیک می‌شدند درحالی‌که یک لوله هوا و یک زنگوله به دست داشتند وارد معبد می‌شدند. این راهبان هرروز زنگوله را به صدا درمی‌آورند تا به افراد بیرون از معبد، زنده‌ بودن خود را نشان دهند. وقتی زنگوله دیگر به صدا درنمی‌آمد، لوله هوا قطع می‌شد و معبد مهروموم می‌شد.

    آیا شما هم به مومیایی شدن علاقه دارید؟ به نظرتان اگر تمام انسان‌های کره زمین مومیایی می‌شدند، چه اتفاقی رخ می‌داد؟ حتی تصور این همه جسد سالم هم لرزه به اندام انسان می‌اندازد!

    منبع: thevintagenews.com

  • چگونه با یک کوله‌ پشتی کوچک به همه جای دنیا سفر کنیم؟

    چگونه با یک کوله‌ پشتی کوچک به همه جای دنیا سفر کنیم؟

    اگر تاکنون چمدان سنگینی را در سنگفرش خیابان‌های شهری خارجی با خود حمل کرده باشید و یا ناامیدانه به دنبال تخته‌سنگی برای قراردادن کوله‌پشتی خود گشته باشید، حتماً به‌خوبی می‌دانید جمع‌کردن وسایل برای تعطیلات، کاری است که بسیاری از ما در آن زیاده‌روی می‌کنیم. اگرچه هستند افرادی که ۳ کوله‌پشتی را برای دو شب محیا می‌کنند و یا افراد کهنه‌کاری که یک کوله‌پشتی عظیم برای پیاده‌روی را تنها در ۳۰ دقیقه جمع می‌کنند. ولی بسیاری از ما برخلاف این افراد مدت زیادی را صرف این کار می‌کنیم، حتی ممکن است نیمی از مدت تعطیلات را فقط در خانه و مشغول جمع‌آوری وسایل سفر باشیم. اما با کمی نظم و خلاقیت می‌توانید با یک کوله‌پشتی متوسط به هر جای دنیا سفر کنید. کوله‌پشتی‌هایی که دقیقا شبیه کیفی هستند که فقط کتاب‌هایتان را در آن‌ها می‌گذارید. در لست سکند ما روش کار را به شما نشان می‌دهیم، پس همراهمان بمانید.

    چگونه با یک کوله‌پشتی کوچک به همه جای دنیا سفر کنیم؟

    عزیزانتان را بکُشید! (از اقلام موردعلاقه غیرضروری خود چشم‌پوشی کنید.)

    این توصیه‌ای است که اغلب به نویسندگان جهت خلاصه‌نویسی می‌شود که راهی کاربردی در بسته‌بندی کوله‌پشتی سفر نیز می‌باشد.”عزیزانتان را بکُشید!”اغلب ما تمایل داریم هر آنچه که در کمد لباسمان است با خود بیاوریم اما همه‌ی آن‌ها ضروری نیستند. اگر قرار است مسافرت ۳ شبه داشته‌ باشید قطعاً به ۵ دست پیراهن، ۴ شلوار و ۳ جفت کفش نیازی ندارید. اگر در مورد هرکدام از آن‌ها درست فکر کنید هنگام دیدن لباس‌ها متوجه خواهید شد به خیلی از آن‌ها نیازی نخواهید داشت. به‌ روزهای سفر خود فکر کنید و ببینید قصد انجام چه‌ کارهایی را دارید و چه لباس‌هایی واقعاً مورد نیازتان است. با این رویکرد وزن کوله‌پشتی‌تان نصف خواهد شد.

    چگونه با یک کوله‌پشتی کوچک به همه جای دنیا سفر کنیم؟

    کمی هوشمندی

    در مورد نبردن ضروریات و لباس‌ها نگران نباشید، زیرا همیشه برای آن‌ها جایی پیدا می شود. اما هوشمندانه عمل کنید، برای جوراب و یا لوازم‌ آرایشتان به کیف دیگری نیاز ندارید. جمع‌آوری لوازم سفر را با ملزومات بزرگ‌تر آغاز کنید و سپس اقلام کوچک‌تر را در هرجایی جا دهید. می‌توانید با قراردادن کفش‌ها بقیه لوازم را مانند قطعات پازل جا بدهید، یعنی بعد از کفش، شلوارها و تی‌شرت‌ها را قرار دهید. لباس‌ زیر و جوراب‌ها در جیب‌های کنار کوله‌پشتی جا می‌شود، اگر پیراهن زیبایی دارید که نمی‌خواهید چروک شود از محفظه لپ تاپ استفاده کنید. این محفظه فقط برای کامپیوتر شما نیست، لباس را به‌درستی تا کنید، از شکاف‌ها به‌خوبی استفاده کنید و مطمئن باشید هنوز جا برای لپ تاپتان هست.

    چگونه با یک کوله‌پشتی کوچک به همه جای دنیا سفر کنیم؟

    به قسمت بیرونی کوله‌پشتی هم فکر کنید

    در جمع‌آوری وسایل، خلاقیت بسیار راه گشاست. کوله‌ی خود را خیلی سنگین نکنید، بطوری که به‌راحتی قادر به حرکت باشید، مخصوصاً برای مسافرت به مناطق سردسیر! زیرا در آنجا نیاز به ژاکت و لباس‌های سنگین‌تر نیز دارید و ممکن است لباس‌ها در کوله جا نشود. پوشیدن چند لایه لباس روی‌ هم زمانی که در هواپیما هستید وحشتناک است، اما می‌توانید یک شال پشمی به دور کمرتان ببنید و یک جفت چکمه به بند کوله‌پشتی‌تان اضافه کنید. اگر از بدن خود خلاقانه استفاده کنید خواهید دید که چقدر وسایل بیشتری را می‌توانید با خود بیاورید و درعین‌حال در هواپیما راحت باشید. پیراهن‌تان را مثل کمربند به دور کمرتان ببندید و زیر پیراهن و ژاکت خود یک عایق حرارتی به تن کنید. البته برای جلوگیری از احساس گرما در هواپیما می‌توانید لباس حرارتی را در هواپیما به تن نداشته باشید. شلوارهای چندلایه نیز گزینه خوبی هستند، آن‌ها را بپوشید چراکه جای زیادی در کوله‌تان می‌گیرند. البته درآوردن شلوار اضافه در هواپیما ممکن است کمی خجالت‌زده‌تان کند.

    چگونه با یک کوله‌پشتی کوچک به همه جای دنیا سفر کنیم؟

    منبع: matadornetwork.com

  • خانه‌ای با طراحی منحصر به‌ فرد در بیابان های تگزاس!

    خانه‌ای با طراحی منحصر به‌ فرد در بیابان های تگزاس!

    مارفا (Marfa) شهری در غرب تگزاس (Texas) است که به دلیل طراحی‌های خاصش معروف است اما با این‌ وجود طراحی مجموعه ویلووی هاوس در این میان چیز دیگری است. مجموعه ویلووی هاوس در ترلینگ (Terlingua) در چند کیلومتری پارک ملی بیگ ‌بِند (Big Bend) قرار گرفته است. این گوشه‌ی دنجِ کویر شامل ۱۲ خانه کوچک است که در زمینی به مساحت بیش از ۱۰۰ هکتار قرار گرفته‌اند. منظره آن‌ها‌ نیز چشم‌انداز کوه چیسوس و دره سانتا اِلنا است. همراه ما در لست سکند باشید تا بیشتر با این مجموعه آشنا شویم.

    خانه‌ای با طراحی منحصربه‌فرد در بیابان تگزاس!

    مغز متفکر ساخت این خانه‌ها طراح یا معمار نیست، بلکه بنیان‌گذار آن کسی است که اولین هتلداری خود را تجربه می‌کند. لورن ورنر و تیمش سعی کرده‌اند با وجود اینکه طراحی مدرنی را ایجاد کرده‌اند ولی طرحی مطابق با زیبایی‌های بیگ بِند ایجاد کنند. هدف آن‌ها این بوده است که ماهیت محیطی را حفظ کنند.

    خانه‌ای با طراحی منحصربه‌فرد در بیابان تگزاس!

    در جای‌جای این ساختمان‌ها عشقِ ورنر به بیابان احساس می‌شود. او علاوه بر اینکه سعی کرده است از نشانه‌های غرب تگزاس در طراحی الهام بگیرد عناصر مختلفی از‌جمله ماسه‌ها، مرجان‌ها و سنگ‌های کهربا را در کنار هم قرار داده است.

    خانه‌ای با طراحی منحصربه‌فرد در بیابان تگزاس!

    او همچنین اهمیت بسزایی برای آثار هنری که ماهیت منطقه‌ی محل قرارگیری خانه‌ها را منعکس می‌کند قائل است. تقریباً همه‌چیز در آنجا توسط طراحانی صورت گرفته است که یا ساکن غرب تگزاس بوده‌اند و یا مدتی در محل ساخت ویلووی هاوس اقامت داشته‌اند.

    خانه‌ای با طراحی منحصربه‌فرد در بیابان تگزاس!

    همچنین در فضای داخلی از گل رز لس‌آنجلسی و در مبلمان خارجی از سرسبزی به شیوه ویرجینیایی الهام گرفته‌ شده است. مهمانان می‌توانند یکی از شفاف‌ترین و زیباترین قسمت‌های آسمان تگزاس را برای داشتن خلوتی همراه با سکوت در اختیار داشته باشند.

    خانه‌ای با طراحی منحصربه‌فرد در بیابان تگزاس!

    بااین‌حال قسمت اشتراکی و فضای باز این محل بخصوص قسمتی که گودال آتش در آن قرار گرفته است در کنار یک نوشیدنی گرم می‌تواند فرصت پیدا کردن دوستان جدیدی را برای مهمانان فراهم کند.

    خانه‌ای با طراحی منحصربه‌فرد در بیابان تگزاس!

    نظر شما درباره خانه‌هایی در دل طبیعت و سازگاری بصری آن‌ها با محیط اطراف چیست؟

    منبع: wallpaper.com

  • ابوالحسن خرقانی و تنبور کرمانشاهی به نام ترکیه جهانی می شود؟

    ابوالحسن خرقانی و تنبور کرمانشاهی به نام ترکیه جهانی می شود؟

    به گزارش خبرنگار مهر، تصاحب هنر و مشاهیر ایران توسط کشورهای همسایه اتفاق جدیدی نیست. وقتی کشورهای دیگر از جمله آذربایجان به عنوان مثال تار ایرانی را ثبت می‌کنند و یا در صدد ثبت چوگان بر می آیند برای آن برنامه ریزی هم می‌کنند. شغل‌های جدید ایجاد می‌شود و جشنواره‌های مختلفی که به معرفی آن بپردازند حتی برایش موزه ایجاد می‌کنند و بعد از مدت کمی هم از ان به عنوان جاذبه گردشگری یاد کرده و تلاش می‌کنند به واسطه آن گردشگر جذب کنند.

    حالا ما در ایران با داشته‌های گردشگری و جاذبه هایمان چه می‌کنیم؟ کدام یک از میراث ناملموسی که به نام ایران ثبت شد، توانست برای ایران گردشگر بیاورد و کدام یک حتی به مردم خودمان هم معرفی شد چه برسد به سطح جهانی؟

    در اقدامی تازه خبر رسیده که قرار است ترکیه تنبور کرمانشاهی را به نام خودش در یونسکو ثبت کند. تنبوری که خاستگاهش کرمانشاه است. این خبر را رئیس انجمن موسیقی کرمانشاه به خبرنگار مهر اعلام کرد. فرزاد شهسواری مطمئن نیست که این خبر به صورت رسمی در ترکیه اعلام شده باشد اما در ادامه افزود: سال گذشته در قونیه از یک جمع موزیسین شنیدم که می‌خواهند تنبور را ثبت کنند امسال هم چند نفر از نوازنده‌ها خبر آن را دادند. در واقع اگر از این کار ترکیه غافل شویم مانند دو تار که به اسم آذربایجان ثبت شد، این ساز هم به اسم ترکیه جهانی می‌شود.

    شهسواری افزود: شاید ترک‌ها بخواهند به نام تنبور خودشان این ساز را جهانی کنند ولی بالاخره تنبور برای اولین بار به اسم ترکیه ثبت خواهد شد. ترک‌ها از یک آرامگاه هم پول در می‌آورند حتی از اسم ملانصرالدین هم جاذبه ساخته اند غیر از تنبور از یک جمع فرهنگی که شاهرودی هم بودند شنیدم که ترکیه قصد داشته تا شیخ خرقانی را هم به نام خودش بزند. حتی به فکر تأسیس فرودگاهی به نام شیخ خرقانی هم افتاده بودند.

    خیز ترک‌ها برای تصاحب مشاهیر ایرانی دور از ذهن هم نمی‌تواند باشد آنچنان که ۵ ماه پیش هم خانه موزه‌ای به نام فارابی دانشمند ایرانی در استانبول افتتاح شد. ولی درباره تنبور در هیچ سایت رسمی و خبری ترکیه‌ای در این باره به صورت رسمی اعلامی صورت نگرفته است.

    با این وجود بحث تصاحب تنبور در بین موزیسین‌های ایرانی پیچیده است. به همین دلیل شهسواری گفت که گروهی متشکل از ۶۰۰ نفر را دور هم جمع کرده تا برنامه‌ای برای معرفی این ساز داشته باشند. او گفت که شاید اگر وقت می‌گذاشتند این آمار به هزار و ۲۰۰ نفر هم می‌رسید. این افراد در واقع نوازنده‌هایی هستند که در شهرهای استان کرمانشاه تنبور می‌نوازند.

    او معتقد است که تنبور ساز آئینی است که به جغرافیای کرمانشاه مربوط می‌شود. از پهنه شروع شده تا مرزهای غربی مانند دالاهو و گوران و گهواره می‌رسد. در این شهرها مردم همه بلدند تنبور بنوازند. شاید خیلی از افراد حرفه‌ای تنبور نزنند ولی همه آنها با این ساز آشنایی کامل دارند. حتی گستره آن به شهرهای دیگر هم رسیده و در کرمان و شیراز و الیگودرز هم این ساز رخنه کرده است.

    او درباره اینکه انجمن موسیقی کرمانشاه چه کاری برای معرفی تنبور در ایران انجام داده توضیح داد: جشنواره تنبور را در کرمانشاه برگزار کرده و آن را تقویت می‌کنیم. امیدوارم که سومین دوره آن را در سال ۹۹ برگزار کنیم. شهسواری قصد دارد تا دبیرخانه ملی تنبور نیز تأسیس شود و جشنواره تنبور را به سازهایی که مادرشان تنبور است گسترش دهد.

    انجمن موسیقی کرمانشاه به پیشنهاد شهرام ناظری و همکاری هنرمندان فعال تنبورنواز و سرپرستان گروه‌های تنبورنوازی استان، اقدام به تشکیل گروهی با حدود ۶۰۰ نوازنده تنبور کرده است. رئیس این انجمن گفت: قرار است با هدف ثبت و شناساندن تنبور که خاستگاه آن پهنۀ جغرافیای کرمانشاه است سه اثر فاخر مقامی را با صدای استاد شهرام ناظری در محوطه تاریخی و جهانی بیستون اجرا کرده و آن را در قالب ویدئو منتشر کنیم.

    خانه تنبور در گوران که زادگاه علی اکبر مرادی یکی از ۵۰ تکنواز برتر جهان است با هزینه شخصی بعد از ۸ سال به خانه تنبور تبدیل شد. این خانه که برای معرفی این ساز و تحقیقات مربوط به آن است در دوره رئیس جمهور قبلی ایران قرار بود تخریب شود. اما اکنون سندی بر وجود این ساز در میان کرمانشاهیان شده است. شهر دالاهو نیز به عنوان شهر تنبور قرار است به ثبت ملی برسد ولی شهسواری گفت که شنیده مطالعات آن انجام شده و باید موانع آن برطرف شود. موانعی که معلوم نیست چه کسی و چرا و چطور برای آن ایجاد کرده اند! اما درباره اینکه ساز تنبور چه زمانی جهانی شود فعلاً خبری نیست. با این وجود انجمن موسیقی کرمانشاه درخواستشان را به اداره کل فرهنگ و ارشاد استان داده اند. شاید اداره کل میراث فرهنگی استان که متولی آن است، از خواب هفت ساله بیدار شود!

    چون هفت سال پیش آتوسا مؤمنی، مدیر کل دفتر ثبت سازمان میراث فرهنگی از آماده کردن و ارسال پرونده تنبور کرمانشاه به سازمان یونسکو برای ثبت در فهرست میراث جهانی خبر داده و گفته بود: شیوه ساخت ساز تنبور در فهرست میراث ملی به ثبت رسیده و سازمان میراث فرهنگی در حال تهیه پرونده ثبت این ساز برای ثبت جهانی است.

    پرونده جهانی تنبور هنوز هم تکمیل نشده است با این وجود تنها روش ساخت تنبور به ثبت ملی رسید نه شیوه اجرا و نوازندگی آن.

  • وقتی قبرستانی را از بین می‌بریم خودمان را نابود کرده‌ایم

    وقتی قبرستانی را از بین می‌بریم خودمان را نابود کرده‌ایم

    به گزارش خبرنگار مهر، دومین نشست عصرهای ماهنامه مهرپارسه، عصر روز دوشنبه دوم دی ماه در باغ موزه قصر برگزار شد. در این نشست سید احمد محیط طباطبایی، محمدرضا اصلانی و اردشیر صالح پور سخنرانی کردند و مرجان حاجی رحیمی، سردبیر ماهنامه مهرپارسه نیز درباره این مجله و موضوعات آن سخن گفت.

    در این برنامه سید احمد محیط طباطبایی، رئیس ایکوم ایران گفت: «وقتی به گذشته دور برمی گردیم افراد و انسان‌ها و جامعه آن موقع در همان مکان زیست، مرده را دفن می‌کردند و ترسی وجود نداشت چون مرگ و زندگی مکمل هم هستند. اگر ترسی وجود داشته باشد ترس از جهل و نادانی است و اگر درک و معنا وجود داشته باشد ترسی وجود ندارد. در فرهنگ ایران ۶۰۰۰ سال پیش خط مرز بین مرگ و زندگی نازک‌تر و نزدیک تر است نسبت به فرهنگ‌های مختلفی که در دنیا وجود دارد».

    به گفته او انسان اولیه که در اسطوره ایرانیان، کیومرث است در واقع تلفیق دو کلمه مرگ و زندگی است. انسان لغتی عربی است که معادل آن مردم است و از مرگ می‌آید و مردم جماعتی هستند که می‌میرند و از مرگشان تولدی صورت می‌گیرد.

    او افزود: «محلات در گذشته گورستان‌های مخصوص به خودشان را داشتند. از گورستانهای تهران می‌توان به امامزاده علی اکبر چیذر اشاره کرد که مردم شبهای جمعه به آنجا می‌روند و ملاقات صورت می‌گیرد اما بهشت زهرا که از دهه ۴۰ به بعد شکل گرفت، دیگر قبرستان تهران نیست و قبرستان هرجای دیگری هم هست و شهروندی مردم تهران را از بین برد. قبرستان آخرین نقطه‌ای است که مبدا و تولد مجدد را در زندگی ما رقم می‌زند.»

    او به نوروز اشاره کرد و گفت: «جشنهای ایرانیان به نوعی با سیکل زندگی قبل و بعد از مرگ پیوند می‌خورد. مهمترین جشنی که هنوز پابرجاست، نوروز است که از پیش از نوروز (جشن سور) تا ۱۹ فروردین ادامه دارد. جشن و سروری که زنده‌ها در کنار مرده‌ها برگزار می‌کنند. زرتشتیان بر این باور هستند؛ برای مردگان سفره‌ای می‌اندازند و چیزی که مردگان دوست داشتند می‌گذاشتند با این باور که روان او در کنار آنها قرار دارد. برای مثال اگر مرده‌ای سیگار می‌کشید سیگار روشن کرده و روی قبر می‌گذارند و غذا می‌خورند و آداب و رسوم خود را انجام می‌دهند.»

    او گفت: «مرگ پایان نیست و در واقع آغاز و تحول است. چه در باورهای ایرانی و زرتشتی چه در باورهای عرفان بعد از اسلام، جایگاه خود را نشان داده و زیست ایرانی و حیات جامعه ما با گورستان و مکانی که مردگان قرار می‌گیرند پیوند خورده است.»

    کیهان نشان از مرگ و هستی دارد

    محمدرضا اصلانی، پژوهشگر سینما با اشاره به اینکه انسان با مرگ زندگی می‌کند، گفت: «چرخش کیهانی به صورت تمثیلی و نمادین مرگ را یادآور می‌شود. شب مرگ روز است و روز مرگ شب. همینطور آئین شب یلدا در واقع پایان مرگ و آغاز هستی است و ما مرز مرگ و هستی را جشن می‌گیریم. جشن بیم و آینده در هم تنیده می‌شود، در حقیقت آینده است که گذشته را می‌سازد.»

    این شاعر معتقد است که آینده است که گذشته را می‌سازد، نه گذشته آینده را. آینده همواره مفهوم مرگ را در خود دارد چون زمان حال را می‌کشد و به گذشته تبدیل می‌کند.«آینده مرگ آفرین است نه زندگی آفرین. به همین دلیل در ناخودآگاه از آینده می‌ترسیم.»

    این مستندساز با اشاره به سنت مومیایی کردن اجساد توسط مصریان ادامه داد: «در مصر کهن، بدن نشانه زندگی بود و از روح خبری نبود. بنابراین بدن نباید از بین می‌رفت، حتی وسایل شخصی و مورد نیاز برای زندگی دیگر را نیز با او دفن می‌کردند. کتاب مردگان در مصر و تبت مهمترین نشان دهنده مسیر مرگ است اینکه چطور خدایان بدن یک مرده را حمل می‌کنند بدنی که در واقع نمرده بلکه هستی تغییر شکل داده است.»

    او به زندگی مارها اشاره کرد و گفت: «در اسطوره‌های کهن مار به دلیل پوست اندازی نشانه زندگی متوالی است به همین دلیل معمولاً در نقاشی‌ها دهان و دم مار را به هم وصل می‌کردند. مار ما را با مرگ آشنا می‌کند و نمی‌گذارد از مرگ بگریزیم و با زندگی جاودانه دچار غرور شویم. اگر هستی همواره در یک حالت بود خودمان را می‌باختیم.»

    او گفت: «مرگ با تاریخ پیوستگی تنگاتنگ دارد. همواره در کنار زندگان مردگان هستند. زندگان در کنار مردگان احساس هستی دارند. بنابراین اگر آثار مردگان را از بین ببریم آنها را حذف نکرده ایم بلکه خودمان را حذف کرده ایم. ناخودآگاه ما انباشت هستی گذشته است. وقتی قبرستانی را از بین می بریم خودمان را از بین برده ایم.»

    در خاتمه نیز اردشیر صالح پور به هفت بخش عزاداری ایل بختیاری اشاره کرد.

  • تبدیل زندان به بهشت گردشگری در برزیل

    تبدیل زندان به بهشت گردشگری در برزیل

    افراد بسیار کمی هستند که می توانند ادعا کنند از سواحل سفید رنگ و جنگل های انبوه مجمع الجزایر فرناندو د نورونها (Fernando de Noronha) در برزیل دیدن کرده اند. علت این است که در سال ۱۹۸۸، سازمان حمایت از منابع طبیعی برزیل ۳۵۰ کیلومتر از این جزیره را به مناطق حفاظت شده تغییر داد تا از آسیب های احتمالی به آنها پیشگیری شود. در نتیجه این تصمیم تنها ۴۲۰ نفر بازدید کننده در روز اجازه ورود به این بهشت را دارند.

    با این که سفر به این منطقه امروزه برای توریست ها بسیار جذاب است اما شرایط در گذشته این طور نبود. بین قرن ۱۸ تا ۲۰، جزیره اصلی محل نگه داری خطرناک ترین زندانیان برزیل بوده است.

    این مجمع الجزایر که از ۲۸.۵ کیلومتر مربع سنگ آتشفشانی و ۲۰ جزیره کوچکتر تشکیل شده است، برای اولین بار توسط دریانورد پرتقالی فرناندو د نورونها در قرن ۱۶ کشف شد. این جزیره مستعمره ارتش هلند و پرتغال بود تا این که در سال های ۱۷۰۰ جزیره اصلی آن تبدیل به زندان شد. در سال ۱۹۵۷ زندان بسته شد اما برخی از زندانیان قبلی آن جا را ترک نکردند و اجداد آنها هنوز هم در آن جا ساکن هستند.

    امروزه بازدید کنندگان می توانند بناهای به جا مانده از زندان را ببینند که تقریبا با پوشش گیاهی انبوه پوشیده شده اند. این مجمع الجزایر با اینکه بیش از پیش شناخته شده است اما هنوز هم دور افتاده به حساب می آید. در سال ۱۸۲۲ زمانی که برزیل اعلام استقلال از پرتغال کرد، تقریبا ۲ سال طول کشید تا خبر آن به ساکنین این جزیره برسد.

    نرونها امروزه ثبت میراث جهانی یونسکو است و مقصدی برای موج سواری و غواصی در آمریکای جنوبی است. آب های گرم زمردی جزیره را احاطه کرده اند. این منطقه برای خرچنگ ها، لاک پشت ها و بیشترین اجماع دلفین ها در جهان مشهور است.

    منبع: bbc.com

  • لذیذترین کیک های پای جهان که هر گردشگری باید امتحان کند!

    لذیذترین کیک های پای جهان که هر گردشگری باید امتحان کند!

    در آمریکا پای نوعی دسر محسوب می‌شود. پای را معمولاً در انتهای غذا می‌خورند یا اگر چیزی از آن بماند صبح روز بعد به‌عنوان صبحانه میل می‌کنند. با اینکه در قسمت‌های دیگر دنیا نیز همه پای شیرین را دوست دارند، اما اسنک یا دسر پرشده لذیذتر است.

    اسنک به‌ روزهای اول پیدایش پای بازمی‌گردد. این کلمه از واژه لاتین پیکا گرفته‌ شده است که به معنای کلاغ است. علت نام‌گذاری این غذا شاید محبوبیت پرندگان شکم پر باشد. علت دیگر هم می‌تواند علاقه کلاغ یا پرندگان دیگر به برداشتن هر چیزی و قرار دادن آن در لانه‌هایشان باشد، ولی در گذشته هر نوع پرنده‌ای را داخل ظرف‌های پای می‌پختند. رفته‌ رفته انواع مختلفی از خمیر پای اختراع‌ شده و در سراسر جهان مورد استفاده قرار گرفت.

    امروزه انواع مختلفی از پای در سراسر دنیا وجود دارد که به چند مورد اشاره می‌کنیم.

    1. پای قابلمه‌ای

    قدمت این نوع پای که یکی از رایج‌ترین اشکال پخت پای است، به یونان و رومیان باستان بازمی‌گردد. پای مرغ قابلمه‌ای که امروزه نیز محبوب‌ترین پای قابلمه‌ای است، با پای آن دوران خیلی فاصله دارد، زیرا در آن زمان مردم تمایل چندانی به خوردن پرندگان نداشتند. انگلیسی‌ها علاقه زیادی به خوردن پای گوزن، گوسفند و سایر گوشت‌ها داشتند.

    استفاده از انواع مختلف پای‌ به‌ مرور در قسمت‌های مختلف انگلستان باب شد. اولین دستور پخت پای در آمریکا در اولین کتاب آشپزی آمریکا با نام آشپزی آمریکایی ثبت‌ شده است و شامل پای گوشت گوساله و پای دریایی است. پای دریایی برای اولین بار در کشتی‌هایی تهیه می‌شد که از هر گوشتی که از دریا تهیه می‌کردند در پخت پای استفاده می‌کردند.

    پای قابلمه‌ای

    1. اسفیها

    این پای که ریشه‌ای شرقی دارد، در واقع یک پای روباز است که به‌صورت سنتی از شیره انار، ارده، گوجه، پیاز، جعفری، پنیر نرم و گوشت‌کوبیده شده گوسفند یا گاو تهیه می‌شود. این پای تقریباً چیزی شبیه به پیتزاست و بیشتر در کشورهای شرقی مدیترانه رواج دارد. این پای در برزیل و آرژانتین نیز بسیار شهرت دارد و بانام اسفیها شناخته می‌شود. مهاجران در سده ۱۹۰۰ این پای را به این بخش از دنیا آورند.

    اسفیها

    1. ژیان بینگ

    این پای گوشت چینی از خمیرهای بخارپز شده یا سرخ‌شده‌ای تهیه‌ شده که داخل آن‌ها را با گوشت، سبزیجات و ادویه پر می‌کنند. ژیان بینگ به شکل دایره‌ای و اندازه کف دست است که می‌توان آن را به‌عنوان اسنک و حین راه رفتن خورد.

    ژیان بینگ

    1. پای گوشت

    انگلستان خانه پای گوشت است. پای گوشت مانند پای قابلمه‌ای همراه با سربازان و نیروهای انگلیسی به قسمت‌های مختلف جهان برده می‌شد. تفاوت اصلی میان این دو نوع پای این است که پای گوشت کوچک‌تر بوده و طوری پخته می‌شوند که بتوان بجای کارد و چنگال به‌راحتی آن‌ها را با دست خورد. شکل آن نیز می‌تواند نوع کوچک‌تر پای دایره‌ای قدیمی یا شکل هلالی باشد.

    بنا به گفته‌ها مشهورترین پای‌های گوشت در استرالیا خورده می‌شوند، در این کشور پای یک غذای غیررسمی است و آن را با سس کچاپ میل می‌کنند. پای گوشت نیجریه برگرفته از پای سنتی انگلیس است. این نوع پای را عموماً در خیابان‌ها و بیشتر در لاگوس می‌خورند که درگذشته بندر مهمی برای سربازان انگلیسی بود. این پای‌های گوشت شامل گوشت معمولی و سبزیجات‌اند اما پودر کاری، فلفل قرمز و سایر ادویه‌ها نیز به آن افزوده می‌شود.

    پای گوشت

    1. امپاناداس

    این پای‌های هلالی شکل در اقصی نقاط جهان شهرت دارند. این پای‌ها در اصل اسپانیایی هستند اما می‌توان انواع مختلف آن‌ها را در کشورهای حوزه کارائیب و آمریکای مرکزی و جنوبی دید. این پای‌ها که شبیه به پای‌هایی است که سربازان انگلیسی با خود به قسمت‌های مختلف جهان برده بودند، توسط ارتش اسپانیا به کشورهای دیگر رفت. تاریخچه نوع دریایی این پای به سده ۱۵۰۰ بازمی‌گردد، نوع دیگری از این پای را با سوسیس تهیه می‌کنند. امروزه هر ناحیه در اسپانیا یا نقاط دیگر جهان مواد اولیه مخصوص به خود را دارد. آرژانتین و اروگوئه در پخت امپانادای گوشت گوساله بسیار شهرت دارند.

    امپاناداس

    1. پاستیلا

    پاستیلا پای گوشت اسپانیایی است که از یک‌لایه نازک خمیر ترد تهیه‌ شده است. تاریخچه پخت این پای به زمانی بازمی‌گردد که تأثیرات حضور عرب‌ها، آفریقایی‌ها و گالیسیایی ها همگی در جزایر ایبری باهم ترکیب شد. یکی از معروف‌ترین انواع پاستیلا را می‌توان در مراکش یافت، جایی که نام آن را بیستیا نهاده‌اند. در مراکش این پای با استفاده از تکه‌های جوجه یا پرنده‌ای دیگر به همراه انواع ادویه و تخم‌مرغ تهیه می‌شود. بر روی پای نیز شکر و دارچین می‌ریزند.

    پاستیلا

  • مسجد صورتی، خیره‌ کننده ترین مسجد ایران از دید یک وب سایت خارجی!

    مسجد صورتی، خیره‌ کننده ترین مسجد ایران از دید یک وب سایت خارجی!

    میان دیوارهای نمای بیرونی سنتی مسجد خیره‌کننده نصیرالملک رازی خوش‌نما نهفته است و گام برداشتن به درون این عبادتگاه مانند قدم زدن در یک زیبابین رنگارنگ است. پرتوی خورشید صبحگاهی هرروز از پنجره‌های رنگی مسجد به درون آن می‌تابد و راهروهایش را به سرزمین عجایب درخشانی از رنگ و نور و الگوهای گوناگون که انگار در کف مسجد می‌رقصند، تبدیل می‌کند.

    به‌کارگیری کاشی‌های رُز رنگ زیبا در طرح داخلی مسجد نصیرالملک سبب شده است تا این مسجد در فرهنگ‌ عامه لقب «مسجد صورتی» را از آن خود کند. گرچه نصیرالملک به دیگر مساجد بزرگ شهر مانند مسجد و آرامگاه شاه‌چراغ نزدیک است، اما به دلیل داشتن شیشه‌های رنگی که در معماری مساجد کم‌تر دیده می‌شود، در میان سایر مساجد برجستگی ویژه‌ای پیدا کرده است. این بنا که در شهر شیراز واقع شده است. محمدحسن معمار و محمدرضا کاشی‌پز شیرازی طراحان این سازه زیبا بودند.

    البته فقط طرح داخلی این بنای دینی نیست که می‌تواند خاطره‌ای ماندگار در روان شما بر جای بگذارد. مسجد صورتی افزون بر نمایش شکوهمندی که با نور و رنگ اجرا می‌کند، عناصر حیرت‌آور دیگری از طراحی و معماری را نیز در خود دارد که از آن جمله می‌توان به طراحی هندسی ظریف کاشی‌ها، طاق‌ها و طاقچه‌های نقاشی شده و گنبدهای دیدنی اشاره کرد. نمای بیرونی مسجد نیز به همان اندازه شگفت‌انگیز بوده و حیاطی روباز با یک استخر بلند مستطیلی درخشنده دارد. کاشی‌کاری‌های خیره‌کننده مسجد به رنگ‌های صورتی، آبی و زرد، جوی متعالی و باشکوه برای عبادت می‌سازند.

    با وجود این ویژگی‌ها، جای هیچ شگفتی نیست که جو فرهمند مسجد نصیر الملک یا مسجد صورتی، آن را به یکی از پربازدیدترین مکان‌های ایران تبدیل کرده است. اگر مایلید نگاهی به آن بیاندازید، بهتر است صبح را برای این کار انتخاب کنید زیرا در آن هنگام پرتوی خورشید اثر پرجلوه‌تری بر داخل مسجد می‌گذارد. همچنین حواستان باشد که هنگام بازدید با جمعیت انبوهی روبرو خواهید شد.

     در ادامه تصاویر زیبایی از این مسجد را باهم می بینیم:

    «مسجد صورتی» خیره‌کننده ایران که گویا با یک زیبابین رنگارنگ نورافشانی شده است

    «مسجد صورتی» خیره‌کننده ایران که گویا با یک زیبابین رنگارنگ نورافشانی شده است

    «مسجد صورتی» خیره‌کننده ایران که گویا با یک زیبابین رنگارنگ نورافشانی شده است

    «مسجد صورتی» خیره‌کننده ایران که گویا با یک زیبابین رنگارنگ نورافشانی شده است

    «مسجد صورتی» خیره‌کننده ایران که گویا با یک زیبابین رنگارنگ نورافشانی شده است

    «مسجد صورتی» خیره‌کننده ایران که گویا با یک زیبابین رنگارنگ نورافشانی شده است

    «مسجد صورتی» خیره‌کننده ایران که گویا با یک زیبابین رنگارنگ نورافشانی شده است

    «مسجد صورتی» خیره‌کننده ایران که گویا با یک زیبابین رنگارنگ نورافشانی شده است

    «مسجد صورتی» خیره‌کننده ایران که گویا با یک زیبابین رنگارنگ نورافشانی شده است

    «مسجد صورتی» خیره‌کننده ایران که گویا با یک زیبابین رنگارنگ نورافشانی شده است

    «مسجد صورتی» خیره‌کننده ایران که گویا با یک زیبابین رنگارنگ نورافشانی شده است

    منبع: mymodernmet.com

  • جمجمه های این نوزادان ۲۰۰۰ سال قبل کلاه ایمنی داشته است!

    جمجمه های این نوزادان ۲۰۰۰ سال قبل کلاه ایمنی داشته است!

    باستان شناسان در کشفی عجیب، بقایای نوزادانی را در اکوادور یافته‌اند که جمجمه آن‌ها توسط یک جمجمه دیگر پوشیده شده است و درواقع جمجمه آن‌ها نوعی کلاه‌خود از نوع جمجمه داشته است. دانشمندان سعی کردند بفهمند که چرا آن‌ها برای کودکان خود چنین کاری را انجام می‌داده‌اند. با ما در لست سکند همراه باشید تا با هم کمی بیشتر در مورد این جمجمه‌های عجیبِ تاریخی بدانیم.

    یکی از این جمجمه‌هایی که بررسی‌ شده است متعلق به کودکی یک و نیم ساله است و یکی دیگر مربوط به یک کودک شیرخوار است و جمجمه‌ای که مثل کلاه‌خود بر روی سر نوزاد بزرگ‌تر قرارگرفته است مربوط به یک کودک ۴ تا ۱۲ ساله است. همچنین جمجمه کلاهخودی نوزادِ کوچک‌تر مربوط به یک کودک ۲ تا ۱۲ ساله است.

    جمجمه های این نوزادان 2000 سال قبل کلاه ایمنی داشته است

    دانشمندان حدس می‌زنند این کار برای محافظت از جمجمه نرم کودکان بعد از مرگ بوده است، درواقع برای اینکه کودکان در سن پایین فوت می‌کرده‌اند، جمجمه‌ای دیگر را بر روی سر آن‌ها قرار می‌داده‌اند تا از روح کودک بعد از دفن محافظت کند و جمجمه وی متلاشی نشود. البته این‌ها فقط نظریاتی خام و به‌صورت حدس است و گروه تحقیقاتی هنوز در حال تدوین نظریات جدید و تکمیل نظریات قبلی خود است تا بتواند آن‌ها را راستی آزمایی کند.

    دانشمندان در حال حاضر به‌وسیله آزمایش‌هایی مثل آزمایش دی‌ان‌ای (DNA) و ایزوتوپ (Isotope) سعی دارند تجزیه‌ و تحلیل‌هایی ژنتیکی و تاریخی را انجام دهند و متوجه شوند که آیا این نوزادان و کودکانی که جمجمه آن‌ها به‌عنوان کلاه‌خود بر روی سر نوزادان استفاده‌ شده است با یکدیگر نسبت خویشاوندی دارند یا خیر.

    جمجمه های این نوزادان 2000 سال قبل کلاه ایمنی داشته است

    البته محققان تئوری‌های دیگری نیز دارند که از جمله آن می‌توان به جایگاه مهم سر در فرهنگ اکوادور اشاره کرد و در واقع این کار می‌توانسته نشانه قدرت بخشیدن به یک فرد باشد یا نشانگر تسلط بیشتر باشد یا حتی به‌نوعی استفاده از جمجمه سَرِ کودکِ دشمنان باشد.

    از دیگر کشفیاتی که حین عملیات باستان‌شناسی به آن دست پیدا کرده‌اند، تأثیر وجود آتش‌فشان و خاکستر آن بر روی محیط‌ زیست و کشاورزی بوده است. آن‌ها متوجه شده‌اند که این آتش‌فشان بر روی محیط‌ زیست و کشاورزی تأثیر منفی داشته است و باعث سوء تغذیه شده است؛ بنابراین گرسنگی نسبتاً گسترده‌ای در این منطقه به وجود آمده است. بیشترین تأثیر آن نیز بر روی افراد خیلی جوان مثل نوزادان و کودکان و افراد خیلی پیر بوده است.

    جمجمه های این نوزادان 2000 سال قبل کلاه ایمنی داشته است

    درنهایت ساده‌ترین پاسخ برای این کار محافظت از جمجمه کودکان در مقابل فعالیت‌های آتش‌فشانی در زندگی پس از مرگ بوده است. به نظر شما این کار عجیب مردم ۲۰۰۰ سال پیش اکوادور چه دلیلی می‌تواند داشته باشد؟

    جمجمه های این نوزادان 2000 سال قبل کلاه ایمنی داشته است

    منبع: thevintagenews.com