برچسب: میراث فرهنگی

به گزارش خبرنگار مهر، براساس گزارش‌های اتحادیه صنایع دستی آلمان، ۱۰۰ هزار شرکت در بخش صنایع‌دستی فعالیت می‌کنند و بیش از ۵ میلیون نفر در این بخش مشغول به کار هستند. آن‌طور که این گزارش نشان می‌دهد، صنایع‌دستی هم‌زمان در توسعه اقتصادی و فرهنگی آلمان نقش مهمی ایفا می‌کند.

بسیاری معتقدند بروز انقلاب صنعتی اروپا در اواخر قرن هجدهم میلادی، هنر صنایع‌دستی را در بسیاری از کشورهای اروپایی به طرز قابل توجهی متحول کرد. در آن زمان به تدریج، ماشین‌های صنعتی جای خود را به نیروی انسانی دادند و هنرهای دستی مانند مجسمه‌سازی، شیشه‌گری، سفال‌گری و حکاکی بر روی چوب و فلز وارد مرحله جدیدی شدند. از آن زمان، این هنرها از یک سو نشان‌دهنده اعتقادات، آداب و رسوم، سنن، فرهنگ و تمدن کشورهای مختلف به شمار می‌آیند و از سوی دیگر در ایجاد اشتغال، افزایش تولید ملی، درآمد سرانه کشور و همچنین توسعه صادرات، نقش ویژه‌ای ایفا می‌کنند. آلمان نیز از این امر مستثنی نیست.

طبق اطلاعات و گزارشی که رایزنی فرهنگی ایران در آلمان در اختیار خبرگزاری مهر قرار داده، آلمانی‌ها در سال‌های اخیر تلاش کرده‌اند تا با حفظ کیفیت صنایع‌دستی خود، نه‌تنها گردشگران و شهروندان کشورهای مختلف را با هنرهای بومی و اصیل خود آشنا کنند، بلکه درآمد سرانه کشور را نیز در این بخش افزایش دهند.

آثار دست‌ساز در صدر

هرچند آلمان با وجود کارخانه‌های متعدد و پیشرفته، به تولید محصولات مدرن معروف است، اما بین صنایع‌دستی این کشور، آثار دست‌ساز، هنوز هم محبوبیت بیشتری دارند. در این میان، شیشه‌گری دستی، ساخت فراورده‌های سرامیکی و چاقوسازی هنوز هم در آلمان از رونق بیشتری برخوردارند. شیشه‌گری دستی در آلمان تا حد زیادی از صنعت شیشه‌گری در و نیز تأثیر پذیرفته است. هرچند، شیشه‌گری در کشور ژرمن‌ها بر اثر رقابت صنعت‌گران انگلیسی در قرن هیجدهم و هنرمندان چک در قرن نوزدهم، رو به افول نهاد، اما امروزه این صنعت در آلمان از اهمیت زیادی برخوردار است.

چاقوسازی نیز از ۷۰۰ سال پیش در آلمان رونق داشته است. امروزه در شهر زولینگن بیش از هر جای دیگر کارگاه‌های کوچک و متوسطی دیده می‌شوند که وسایل غذاخوری و چاقو تولید می‌کنند. شهرت و اعتبار جهانی تولیدات زولینگن موجب شده که بیش از ۶۰ درصد محصولات آن به سراسر جهان به ویژه سایر کشورهای اروپایی صادر شود.

علاوه بر این‌ها، فرآورده‌های سرامیکی نیز یکی دیگر از صنایع دستی پر طرفدار در آلمان است. فنجان، کاسه، بشقاب، لیوان و قوری‌های سرامیکی آلمان شهرتی جهانی دارند و توجه بسیاری از گردشگران را به خود جلب می‌کنند. کارخانه مایزن که در سال ۱۷۱۰ در زاکسن تأسیس شده است، قدیمی‌ترین کارخانه تولید محصولات سرامیکی در کل اروپا به حساب می‌آید. در این کارخانه ظرف‌های سرامیکی به شکل‌های قدیمی و جدید و در رنگ‌های بسیار متنوع تولید می‌شوند.

فعالیت ۵۰ هزار شرکت در بخش صادرات

آن‌طور که گزارش اتحادیه مرکزی صنایع‌دستی آلمان نشان می‌دهد؛ کشورهای بسیاری در سطح جهان خواهان صنایع دستی آلمان هستند. در همین‌راستا، ۵۰ هزار شرکت در سراسر آلمان، صنایع دستی این کشور را به خارج صادر می‌کنند. این شرکت‌ها، صنایع‌دستی آلمان را به بیش از ۸۰ کشور جهان ارسال می‌کنند و در این میان، کشورهای اروپایی بهترین خریدار صنایع‌دستی آلمان هستند. علاوه بر این‌ها، سازمان‌های صنایع‌دستی آلمان با سایر سازمان‌های صنایع دستی جهان ارتباط دارند. فعالیت این سازمان‌ها بسیار متنوع و گسترده است و از برگزاری نمایشگاه‌های صنایع‌دستی تا دوره‌های آموزشی را در بر می‌گیرد.

کمبود نیروی کار

هرچند اکثر گزارش‌های منتشر شده در سایت اتحادیه مرکزی صنایع‌دستی آلمان نشان می‌دهد که شرایط هنرهای صنعتی و بومی در این کشور خوب است، اما کارشناسان این بخش معتقدند که تا رسیدن به شرایط ایده‌آل فاصله زیادی وجود دارد. براساس گزارش شبکه خبر آلمان، شرکت‌ها و کارخانه‌های مرتبط با صنایع‌دستی در سال‌های اخیر به دلیل کمبود نیروی انسانی نمی‌توانند سفارشات زیادی را بپذیرند. این امر موجب شده تا شرکت‌های چینی و سایر کشورهای آسیایی بتوانند با نیروی کار کافی، محصولات آلمانی را با هزینه کمتری تولید کنند. به گفته مسئولان اتحادیه مرکزی صنایع‌دستی آلمان، در چند سال اخیر، در حدود نیمی از شرکت‌های صنایع‌دستی فرصت پذیرش سفارشات تازه را ندارند و با درماندگی دنبال نیروی کار می‌گردند. این در حالی است که از ماه مارچ سال ۲۰۲۰ قانون مهاجرت نیروی کار متخصص در آلمان اجرا می‌شود. این قانون قرار است راه نیروهای متخصص از کشورهای خارج از اتحادیه اروپا را به سوی آلمان هموار سازد. مسئولان دولت فدرال امیدوارند که با این قانون، کمبود نیروی کار در آلمان در بسیاری از حوزه‌ها مانند صنایع‌دستی کمتر شود.

جایگاه ویژه آموزش

آلمانی‌ها معتقدند که برگزاری دوره‌های آموزشی می‌تواند در توسعه صنایع‌دستی نقش ویژه‌ای ایفا کند و مشکل کمبود نیروی کار متخصص را نیز کم‌تر کند. از این رو، صنایع‌دستی در میان آموزش‌های فنی‌وحرفه‌ای آلمان، جایگاه ویژه‌ای دارد. در بسیاری از آموزشگاه‌های فنی‌وحرفه‌ای، آموزش در این حوزه به صورت عملی و تئوری وجود دارد. این دوره‌ها در ایالت‌های بادن‌-‌وورتمبرگ، بایرن، هسن، نوردراین-وستفالن، زاکسن-آنهالت و زاکسن وجود دارد. این دوره‌های آموزشی که بین سه‌سال تا سه‌سال‌ونیم طول می‌کشد، بیشتر در رشته‌های حکاکی بر روی فلز و چوب، شیشه‌گری، بافندگی، کار بر روی سنگ‌های قیمتی و کاشی‌کاری است. شرکت‌کنندگان در پایان این دوره‌ها، گواهینامه دریافت می‌کنند. همچنین فارغ‌التحصیلان این دوره‌ها می‌توانند در دانشگاه‌ها نیز به تحصیلات خود ادامه دهند.

با این وجود، بر اساس برآوردهای جدید در آلمان، در سال‌های اخیر تعداد جوانان آلمانی که مایل به گذراندن دوره‌های آموزشی در حوزه صنایع‌دستی هستند، به شدت کاهش یافته است. در این شرایط، به نظر می‌رسد که جوانان پناهجو و مهاجر بیشتر تمایل به شرکت در این دوره‌ها دارند. به گفته رئیس اتحادیه مرکزی صنایع دستی آلمان، نیمی از پناهجویانی که در دوره‌های آموزشی فنی‌وحرفه‌ای سال ۲۰۱۹ شرکت داشته‌اند، دوره‌های مربوط به صنایع‌دستی را انتخاب کرده‌اند. به گفته او، بیشتر این کارآموزان از کشورهای افغانستان، سوریه و عراق بوده‌اند. از این رو، مسئولان اتحادیه مرکزی صنایع‌دستی آلمان از مسئولان دولت فدرال خواسته‌اند تا قوانین مربوط به پذیرش پناهجویان و مهاجران در دوره‌های آموزشی را نیز تسهیل کنند. کارشناسان حوزه صنایع‌دستی امیدوارند که با برگزاری دوره‌های آموزشی برای پناهجویان و مهاجران و ورود نیروی تخصصی از خارج از آلمان، مشکل کمبود نیروی کار نیز برطرف شود.

به گزارش خبرنگار مهر، محمودرضا حاجی نصرالله رئیس موقت هیئت مؤسس تشکل حرفه‌ای دفاتر گردشگری نامه‌ای را به رئیس کمیسیون اقتصادی مجلس، رئیس مجلس شورای اسلامی و وزیر میراث فرهنگی نوشت که این نامه در اختیار مهر قرار گرفته است.

در این نامه با متن آمده است:

«در شرایط فعلی مهم‌ترین موضوع، حفظ اشتغال فعلی است تا کسب درآمد مالیاتی که با نارضایتی از مردم و بخش خصوصی گرفته می‌شود. متأسفانه دولتمردان در سال‌های اخیر هدف گذاری مالیاتی را فقط به سوی تأمین درآمد از بخش خصوصی گردشگری قرار داده‌اند از جمله بخش وزارت اقتصاد و دارایی در تهیه بودجه سال ۹۹ که نه تنها نتوانسته‌اند شرایط را برای توسعه‌ای در بخش اشتغال پایدار ایجاد کنند بلکه با سیاستگذاری ناصواب خود، باعث تعطیلی بیش از ۵۰ درصد دفاتر خدمات مسافرتی، گردشگری و زیارتی خواهند شد.

متأسفانه نمایندگان مجلس در روز اول بهمن در جلسه علنی، ماده ۲۳ لایحه مالیات بر ارزش افزوده را تصویب کردند که بر اساس آن، سازمان امور مالیاتی می‌بایست برای خروج مسافر ایرانی به جز موارد تبصره ۳ این ماده، از مرزهای هوایی، دریایی و زمینی وجوهی را به عنوان مالیات از مسافران دریافت و به حساب درآمد عمومی نزد خزانه‌داری کل کشور واریز کند. دریافت این عوارض از مسافران خروجی در حالی است که هر شهروند در هنگام خرید بلیت هواپیما، مبلغی به عنوان عوارض و خدمات فرودگاهی پرداخت می‌کند و بر اساس عوارض خروج کشور، هر مسافر باید علاوه بر پرداخت این وجه، مبلغ ۲۲۰ هزار تومان نیز به عنوان عوارض پرداخت کند و حسب مصوبه اخیر ظاهراً مالیات خروج از کشور نیز به آن اضافه شده است یعنی هر فرد برای مسافرت به خارج از کشور می‌بایست ۱ _ عوارض خروج و خدمات فرودگاهی ۲ _ عوارض خروج از کشور ۳ _ مالیات خروج از کشور پرداخت کند.

برخی از نمایندگان اظهار داشته‌اند این مالیات پایه جدید نیست و همان عوارض خروج است چون عوارض باید به شهرداری پرداخت شود، سؤالی که به ذهن می‌آید، آن است که اگر مالیات همان عوارض خروج است چرا از ابتدا به صراحت موضوع آن در مصوبه مشخص نشده است و درباره تغییر عنوان، تبصره‌ای وجود ندارد.

ضمناً سوال بعدی آن است که با وجود ماده ۲۵ قانون مالیات بر ارزش افزوده که عنوان می‌کند (به دولت اجازه داده می‌شود بابت خروج هر مسافر از مرزهای هوایی ۲۵۰ ریال و از مرزهای دریایی و زمینی ۵۰ هزار ریال از مسافران دریافت و به حساب درآمد عمومی نزد خزانه واریز کند، تغییرات این مبالغ هر سه سال یکبار با توجه به تورم با تصویب هیئت وزیران تعیین می‌شود)، ماده ۲۳ مالیات بر ارزش افزوده چه جایگاهی دارد؟ البته موضوع عوارض خروج به سال ۶۴ برمی‌گردد که دولت وقت لایحه دریافت آن را با توجه به شرایط ویژه آن دوره و کمبود درآمدهای دولت در زمان جنگ تقدیم مجلس کرد که پس از بررسی این لایحه در صحن علنی مجلس، لایحه مذکور مشروط بر موقتی بودن به لحاظ شرایط خاص کشور تصویب و به تائید شورای نگهبان رسید.

البته شورای نگهبان در نامه مورخ اول مرداد سال ۶۴ خطاب به رئیس مجلس نوشت (حق مسافرت و آزادی سفر از اعمال عادی و حقوق مسلم فردی و اجتماعی هر شخص است که طبق اصل ۲۰ قانون اساسی، همگان از آن برخوردارند و با بند ۷ اصل سوم قانون اساسی مغایرت دارد ولی نظر به وضع فوق‌العاده فعلی و جنگ تحمیلی، اکثریت آرا تائید می‌شود) و پس از آن متأسفانه همه ساله این عوارض در بودجه سنواتی تکرار شد و در سال ۸۷ مطابق ماده ۴۵ قانون مالیات بر ارزش افزوده به آن تصریح شد. اکنون بیش از ۴۲۰۰ دفتر گردشگری با بیش از ۲۰ هزار کارمند در حال تعطیلی قریب‌الوقوع هستند. اگر در شرایط فعلی نتوانید با تعدیل یا تعویق قوانین مالیاتی و ارزش افزوده مشکلات این صنعت را حل کنید، در سال ۹۹ با مشکل بیکاری و بیمه بیکاری آنها و مدیران بخش خصوصی روبرو می‌شوید.

در شرایط اقتصادی فعلی افزایش فشار به کسب و کارهای صنعت گردشگری، نتیجه‌ای جز رکود بیشتر نخواهد داشت و تصویب این قانون نه تنها باعث نخواهد شد درآمدهای دولت افزایش یابد بلکه نتیجه معکوس دارد بنابراین با توجه به موارد مطرح شده، به نمایندگی از دفاتر هوایی، گردشگری و زیارتی، درخواست اصلاح مالیات و عوارض مواد ۲۳ و ۴۵ قانون مالیات بر ارزش افزوده را داریم.»

به‌تازگی شماری جنگجو که در ارتش مجسمه‌ای مشهور تراکوتای چین خدمت می‌کرده‌اند، در یک مکان گسترده از زمین بیرون آورده شدند. ارتش تراکوتا را بزرگ‌ترین یافته قرن بیستم در حوزه باستان‌شناسی دانسته‌اند و اهمیت این یافته اکنون بیشتر نیز شده است. چین باستان منبعی پرمایه است که باستان‌شناسان یافته‌های شگفت‌آوری را منسوب به آن پیدا می‌کنند و هر چند وقت یک‌بار نیز در محل استخراج ارتش تراکوتا یافته‌های بیشتری بیرون آورده می‌شود.

آرامگاه امپراتور کین شی هانگ را نخستین بار کشاورزان شمال غرب چین به‌طور تصادفی در سال ۱۹۷۴ کشف کردند. از آن هنگام تاکنون مصنوعات و گنجینه‌های فراوانی در محل کشف پیدا شده است که مهم‌ترین آن‌ها ارتش تراکوتا است: هزاران سرباز مجسمه‌ای کوچک و تراشیده که می‌بایست از امپراتور در جهان پس از مرگ محافظت می‌کردند

شمار بیشتری سرباز تراکوتا به ارتش افزوده شده‌اند.

کارشناسان می‌گویند این سربازها مربوط به سده دوم پیش از میلاد مسیح هستند و بیش از ۲۰۰۰ سال قدمت دارند. باستان شناسان افزون بر این سربازها، چیزهای دیگری مانند چندین اسب، ارابه، اسلحه و غیره نیز یافتند که از تمام آن‌ها به‌خوبی محافظت شده بود.

به‌تازگی، ۲۰۰ جنگجوی دیگر را در یکی از زمین‌های این محل گسترده از دل خاک بیرون آوردند؛ زمینی که کارشناسان نامش را پیت ۱ یا گودال ۱ گذاشته‌اند. این زمین حدود ۴۰۰ مترمربع مساحت دارد؛ البته تنها بخشی از کل محل دفن است که مساحتش به گفته کارشناسان تقریباً ۱۰۰ کیلومترمربع می‌باشد.

جنگجویان تراکوتا

باستان شناسان در زمین به‌ جز این ۲۰۰ جنگجو، چند ده اسب گلی و قطعاتی از دو ارابه را نیز پیدا کرده‌اند. این بخش از محل دفن در سال ۲۰۰۹ کاوش شد و تاکنون ۶۰۰۰ اسب و سرباز گِلی و نیز شماری شمشیر و کمان در آن پیدا شده است.

ارتش تراکوتا با اسب‌هایشان

دانشمندان هنوز هم از این‌که جنگجویان و دیگر مصنوعات با چه کیفیتی نگه داشته شده بودند انگشت‌ به‌ دهان مانده‌اند و برخی از آن‌ها پیش‌تر بر این گمان بودند که نوعی پوشش ضد زنگ دلیل دوام بالای مجسمه‌ها بوده است. البته اکنون باور دارند ماده‌ای در خاک این مجسمه‌ها بوده است که این پایداری شگفت‌انگیز و همچنین شکل عالی را به آن‌ها بخشیده است.

شهر شیان، کشور چین: گودال شماره ۱ در موزه ارتش تراکوتا

یکی از متخصصان حفاری گودال ۱ به نام مارکوس مارتینون تورِز از دانشگاه کمبریج در مصاحبه با خبرگزاری نیوزویک Newsweek در سال ۲۰۱۹ گفت: «محل ارتش تراکوتا را می‌توان یک زمین‌ بازی هیجان‌انگیز برای باستان‌شناسان دانست. بزرگ و پیچیده است، به‌خوبی از آن محافظت شده است، به‌دقت حفاری شده است و بسیار لذت‌بخش است.»

بااینکه سلسله این امپراتور تنها ۱۵ سال دوام آورد (که با توجه به تاریخ چین خیلی هم طولانی نیست)، ولی به‌ فرمان او بود که دیوار بزرگ چین و ارتش تراکوتا ساخته شدند. کارشناسان می‌گویند که این محل بزرگ افزون بر ارتش تراکوتا یک گورستان بزرگ هم دارد که پیشه‌وران و کارگران در آن به خاک سپرده می‌شده‌اند. آن‌ها همچنین بیان می‌کنند که ساخت کل مجموعه احتمالاً حدود ۳۰ سال، زمان برده است. افسوس که کارشناسان هنوز نمی‌توانند درک کنند این محل چگونه ساخته شده و تکنیک‌هایی که سده‌ها پیش برای تکمیل چنین شاهکار پیشرفته‌ای به کار رفته، چه بوده است. متخصصان چینی و بریتانیایی همچنان به همکاری با یکدیگر ادامه خواهند داد تا به روش‌های ساخت این محل دفن پی ببرند.

آن‌ها سال‌ها هنر، دانش و روش‌های ساخت چین باستان را بررسی کرده‌اند تا بیاموزند که چینی‌ها در آن دوره چگونه این سه را در هم می‌آمیخته‌اند تا به گفته مارتینون تورِس «چیزی به بزرگی و پیشرفتگی آرامگاه امپراتور اول بیافرینند». او می‌گوید: «ما همیشه این ایده را در ذهن خود داشتیم که ممکن است هنرمندان دوره امپراتور کین از نوعی تکنولوژی فراپیشرفته برای محافظت از سلاح‌هایشان در جهان پسامرگ استفاده کرده باشند. این ایده واقعاً برای ما هیجان‌انگیز بود.»

او افزود «کار پیشگامانه» دانشمندان امروزی چین در قرن‌های ۷۰ و ۸۰ میلادی دانش آن‌ها را در این زمینه بالاتر برده است. اکنون دانشمندان باور دارند که عوامل محیطی بیش از آنچه ابتدا تصور می‌شده است در محافظت از این محل نقش ایفا کرده‌اند. برای نمونه، درصد بالای قلع به محافظت از مصنوعات و جلوگیری از فرسایش طبیعی آن‌ها کمک شایانی کرده است.

برخی از این گفته‌ها هنوز در حد حدس و گمان‌اند و باستان‌شناسان نیز همواره گنجینه‌ها، جنگجوها و الماس‌های پنهان بیشتری را در کنار ارتش تراکوتا می‌یابند. همان‌طور که مارتینون می‌گوید این موضوع بخشی از چالش کار و «لذت بزرگی» است که این محل دفن بسیار گسترده برای محققان و باستان شناسان خوش‌شانس فراهم می‌کند.

منبع: thevintagenews.com

به‌گزارش خبرگزاری مهر و به‌نقل از روابط‌عمومی اداره‌کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خراسان جنوبی، رسول بهبهانی افزود: این جایزه از طرف مؤسسه Studienkreis für Tourismus und Entwicklung هرساله از طریق فراخوان عمومی و بررسی تمام طرح‌های گردشگری از کل دنیا، به پروژه‌ای اهدا می‌شود که در حوزه مشارکت در گردشگری فعال باشد و سودآوری حاصل از این پروژه به مردم محلی تعلق گیرد، همچنین از دیگر شاخصه‌های مهم برای این جایزه می‌توان به زیست‌محیطی بودن و عدم تبعیض جنسیتی اشاره کرد.

او ادامه داد: این جایزه در یکی از بزرگ‌ترین نمایشگاه‌های گردشگری دنیاitb برلین در اوایل ماه مارس از طرف این مؤسسه و در برلین به اصفهک اهدا خواهد شد و همچنین اصفهک در این رویداد بزرگ گردشگری فرصت ارائه پروژه خود را خواهد داشت.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی منطقه آزاد قشم، مرتضی شیخ زاده ضمن اعلام اعتراض معاونت گردشگری سازمان منطقه آزاد قشم نسبت به واگذاری غیرقانونی و غیراصولی زمین‌های واقع شده در حریم ژئوسایت جهانی نمکدان، گفت: درخواست ما از مراجع قانونی توقف فعالیت این پروژه در کنار اصلاح تمام تخریب‌ها و پرداخت غرامت است.

شیخ زاده با اشاره به موفقیت ژئوپارک جهانی قشم در دریافت کارت سبز از سوی سازمان جهانی یونسکو افزود: با تلاش‌های فراوان کارشناسان ژئوپارک قشم، حدود ۴ سال است که قشم توانسته وارد زنجیره ژئوپارک های جهانی شود.

شیخ زاده حفظ و پاسداشت این موهبت‌های الهی و انتقال آن به آیندگان را وظیفه همه مردم و مسؤولین دانست و افزود: درست است که در دهانه غار نمکدان فعلاً تخریبی صورت نگرفته اما از نظر کارشناسان زمین شناسی، حریم ژئوسایت گنبد نمکی، تا شعاع ۱۰ کیلومتری این دهانه ادامه دارد و برای جلوگیری از آسیب به این ساختار و حفظ کارت سبز ژئوپارک جهانی قشم، نباید هیچ تخریبی در این حریم اتفاق بیفتد.

معاون فرهنگی، اجتماعی و گردشگری سازمان منطقه آزاد قشم واگذاری‌های صورت گرفته در محدود غار نمکی را خلاف مقررات سازمان جهانی یونسکو دانست و گفت: با توجه به بازبینی مجدد وضعیت ژئوپارک جهانی قشم برای تمدید کارت سبز در سال ۹۹ از سوی یونسکو، تخریب‌های صورت گرفته در برترین ژئوسایت منطقه این موضوع را با مشکل مواجه خواهد کرد.

وی تاکید کرد: ژئوپارک جهانی قشم، تنها ژئوپارک خاورمیانه و جنوب غربی آسیاست که از سوی سازمان جهانی یونسکو به عنوان ممیزی برای ژئوپارک های آینده این محدوده معرفی شده تا به توسعه آینده این منطقه از دنیا کمک کند بنابراین نگهداری کارت سبز برای جمهوری اسلامی ایران و ادامه حضور در سازمان جهانی یونسکو و حفظ حق رأی ایران در جهان بسیار مهم است.

معاون فرهنگی، اجتماعی و گردشگری سازمان منطقه آزاد قشم ضمن قدردانی از مردم و مسوولینی که در پیگیری حل این مشکل تلاش می‌کنند، گفت: قبل از اتلاف وقت و به منظور جلوگیری از تخریب بیشتر، لازم است دستور توقف پروژه از سوی مقام قضائی صادر شده و سپس نظر کارشناسی ارائه شود.

شیخ زاده توقف این پروژه را مسؤولیتی اجتماعی در قبال آیندگان دانست و افزود: بعد از توقف پروژه باید آنچه از عوارض طبیعی از بین برده شده و آنچه که خاک برداری شده برگردانده شود و خسارت وارده محاسبه شود.

وی با تاکید بر لزوم پرداخت غرامت بابت خسارات وارد شده گفت: خواسته ما به عنوان ژئوپارک جهانی قشم بررسی این میزان خسارت و بازگشت آن به ژئوپارک جهانی در هر قالب مسؤولیت اجتماعی و کمک به توسعه ژئوسایت هاست تا ما بتوانیم شاهد توسعه بیش از پیش این ژئوپارک جهانی باشیم.

به گزارش خبرنگار مهر، نخستین نشست تخصصی توسعه گردشگری در شهرهای جهانی خلاق ایران عصر روز گذشته ۱۲ بهمن ۹۸ در سالن جلسات اتاق بازرگانی ایران با حضور نمایندگانی از شهرهایی که در ایران به عنوان شهر جهانی خلاق شناخته شده‌اند؛ برگزار شد. در این نشست، امیر روشن بخش معاون ارتباطات و امور مشارکت‌های کمیسیون ملی یونسکو در ایران گفت: مدل مشارکت و توسعه شهرهای خلاق با ایران متفاوت است. اگر شهرها و نمونه‌های موفق دنیا را ببینید متوجه می‌شوید که دولتها هیچ نقشی در آنها ندارند. شهر خلاق یکی از محصولاتی بوده که یونسکو به عنوان طرح توسعه‌ای پیشنهاد کرده است و پروژه‌های مشابه دیگری نیز دارد. الان شهرهای خلاق دارای تب و تاب بیشتری شده‌اند. به تازگی شهرهای دوستدار آب، محیط زیست و محصولات دیگر نیز اضافه شده است که می‌تواند در حوزه شهری تسری پیدا کند. چون یونسکو معتقد است که شهرها از کشورها مهمتر هستند.

وی درباره اینکه گفته شده بود یونسکو شهر خلاق رشت را به دلیل کم کاری در حوزه خوراک تهدید به خروج از فهرست کرده گفت: این موضوع را تکذیب می‌کنم. در فضای مجازی یکی از مسئولان ناراضی این موضوع را مطرح کرده بود در صورتی که یونسکو چنین تهدیدی نکرده است.

روشن بخش ادامه داد: مدلی که اکنون در شهرهای خلاق ایجاد می‌شود، مبتنی بر مشارکت محلی و بوم است ولی در واقع پیامدهای آن را مردم نمی‌دانند. قبلاً هیچ برون داد عملی از اصفهان نداشتیم سایت شهرهای خلاق معمولاً بازتاب دهنده گزارش‌ها و پروژه‌های دولتی است. ما به شهر بم رفته بودیم گفتند که از جهانی شدن این شهر ناراضی هستیم چون این شهر از توسعه محوری به صیانت محوری تبدیل شده است.

این مسئول در کمیسیون ملی یونسکو گفت: در سال ۲۰۱۹ جمعاً ۶۶ شهر به عنوان شهر خلاق ثبت شده‌اند که به عنوان مثال در حوزه خوراک، موسیقی، ادبیات و صنایع دستی بوده‌اند. همه این شهرها یک الگو دارند که ما تنها کافی است آن را محلی و بومی کنیم. برخی از این شهرهای خلاق همتا دارند مانند شهر رشت و شهر رام الله. می‌توان روزها را به نام این شهرهای خلاق نامگذاری کرد و برای آنها برنامه داشت.

وی همچنین از فعالیت‌های مجزای شهرها برای ثبت گفت و توضیح داد: از طرف یونسکو به ما اعلام شد که ۴ شهر در ایران ثبت جهانی شده ولی ۱۳ شهر به صورت مجزا درخواست داده‌اند مانند ملایر که می‌خواست به عنوان شهر خلاق منبت جهانی شود. درحالی که باید این شهرها از مسیر کمیسیون ملی یونسکو در ایران پرونده خود را تهیه و ارسال کنند. به همین دلیل این شهرها پذیرفته نشده اند.

معاون ارتباطات و امور مشارکت‌های کمیسیون ملی یونسکو در ایران افزود: یونسکو الگوی توسعه برند شهری را برای سال ۲۰۱۹ معرفی کرد ولی از ایران هیچ شهری معرفی نشد. اکنون لندن معروف ترین برند شهری را دارد. غیر از توکیو و سنگاپور هیچ شهر دیگری از آسیا این برند را ندارد. معمولاً شهرداران شهرهای خلاق از یونسکو حکم می‌گیرند و طرح‌های خوبی هم ارائه می‌دهند اما زمانی که به مرحله اجرا می‌رسد می‌بینید که از آن اهداف فاصله گرفته اند.

وی گفت: سال ۲۰۱۸ و ۲۰۱۸ دو رخداد متعلق به ایران در رویدادهای جهانی ثبت شد مانند تولد شیخ اشراق و ۱۷۵۰ مین سال تولد قدیمی ترین دانشگاه دنیا که همان جندی شاپور است و ۵۰۰ سال قبل از سوربن فرانسه بوجود آمد. امسال نیز به عنوان سال عطار و فارابی اعلام شد.

روشن بخش بیان کرد: در سال شیخ اشراق به خیابان سهروردی رفته و از مردم درباره او پرسیدم متوجه شدم هیچ کسی او را نمی‌شناسد. درحالی که کتاب عقل سرخ سهروردی در آمریکا و اروپا تدریس می‌شود. عطار نیز نماد مشارکت است.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، نشست «یک میراث فرهنگی در خطر؛ سایت‌های ایران در فهرست جهانی یونسکو» در پاسخ به تهدید حمله رئیس جمهور آمریکا به میراث فرهنگی ایران، به ابتکار رایزنی فرهنگی کشورمان در ایتالیا و با مشارکت انجمن بین‌المللی مطالعات مدیترانه و شرق؛ در کتابخانه “وَلّیچِلیانا” شهر رم برگزار شد.

در این نشست با حضور حمید بیات سفیر ایران در ایتالیا، اکبر قولی رایزن فرهنگی؛ طاها هاشمی سفیر ایران در واتیکان آدریانو رُوسّیمدیر انجمن بین‌المللی مطالعات مدیترانه و شرق؛ و پروفسور پیِر فرانچسکو کالییِری استاد دانشگاه بلونیا، برگزار شد.

در این نشست، رُوسّی؛ مدیر انجمن بین‌المللی مطالعات مدیترانه و شرق، با نمایش تصاویری از واکنش جوامع دانشگاهی و فرهنگی در سراسر جهان نسبت به تهدید حمله رئیس جمهور امریکا به میراث فرهنگی ایران گفت: اظهارات ترامپ خشم ایران شناسان سراسر دنیا را برانگیخت و استولپر؛ ایران‌شناس برجسته امریکایی، بیانیه‌ای را در محکومیت اظهارات ترامپ منتشر کرد که در مدت ۴۸ ساعت اعضا جامعه بین‌المللی ایران شناس، آن را امضا و انجمن ایران شناسان اروپا نیز با صدور بیانیه جداگانه‌ای در سایت خود، اظهارات ترامپ را محکوم و سخنان ترامپ را به عملکرد داعش تشبیه کردد و ما ایران شناسان ایتالیایی نیز، با همکاری رایزنی فرهنگی سفارت ایران در ایتالیا، این نشست را برای محکوم کردن این تهدید برگزار کردیم. ما که هنوز خسارت‌های میراث بشری در جنگ ایران و عراق؛ و حمله طالبان به مجسمه بودا را فراموش نکرده ایم؛ چگونه می‌توانیم اجازه دهیم؛ خسارات و ویرانی بیشتری به میراث بشری وارد شود.

ارتقا درک متقابل، با هدف تحکیم صلح و دوستی میان ایران و ایتالیا

در ادامه، حمید بیات؛ سفیر ایران در رم گفت: برخورداری دو کشور ایران و ایتالیا از فرهنگ و تمدنی غنی؛ قدمت مناسبات فرهنگی؛ و میراث و ریشه‌های تاریخی مشترک؛ موجب شده؛ در بسیاری موارد دیپلماسی فرهنگی راهگشای دیگر مناسبات ایران و ایتالیا باشد؛ تا آن جا که، مقامات عالی رتبه دو کشور در سفرهای متقابل بر روابط فرهنگی تاکید فراوان داشته؛ مناسبات را فرهنگ محور ارزیابی کرده؛ و ارتقا درک متقابل، با هدف تحکیم صلح و دوستی میان دو ملت و دولت را، همواره مد نظر قرار داده اند.

بیات، سپس با ارائه آمارها در خصوص میراث ایران در فهرست جهانی یونسکو، و یادآوری همکاری ایران با انجمن بین‌المللی مطالعات مدیترانه و شرق در کاوش و مرمت برخی از آن‌ها افزود: برگزاری چنین نشستی، گواه دیگری از جایگاه والای فرهنگ و تمدن دو کشور، به عنوان میراث مشترک بشری است. مکان‌ها و آثار فرهنگی و تمدنی شاید از لحاظ تاریخی و جغرافیایی متعلق به یک قوم یا ملت باشند، اما از لحاظ نقشی که در بازشناسی هویت بشری و انباشت لایه‌های تاریخی معرفت دارند؛ متعلق به همگان و فارغ از جغرافیا و مکان هستند بنابراین شایسته است؛ از مفهوم میراث مشترک بشری برای توصیف این دستاوردهای بشری بهره ببریم. احترام به آثار فرهنگی و تمدنی، در واقع رعایت حرمت انسانی، و کرامت ذاتی انسانی است و نقطه مقابل آن؛ یعنی حمله به اموال و میراث فرهنگی، حمله به انسانیت؛ حمله به روح بشریت؛ و حمله به تاریخ است.

وی همچنین، با اشاره به کنوانسیون‌های بین‌المللی در خصوص حفاظت از میراث فرهنگی و تأکید بر ضرورت التزام بین‌المللی به آن‌ها گفت: امروز، نه تنها از سوی برخی گروه‌ها و جریان‌های افراط‌گرا آثار و ارزش‌های فرهنگی و تمدنی در معرض تهدید و خطر قرار دارد؛ بلکه اخیراً شاهد اقدامات و اظهارات رئیس جمهور آمریکا بودیم؛ که مردم و فرهنگ و تمدن ایرانی را مورد تهدید قرار داد. تهدید رئیس جمهور امریکا برای نابودی مراکز فرهنگی و تمدنی ایران، مصداق بارز تروریسم فرهنگی بین‌المللی است؛ و ادامه قانون شکنی آمریکا برای شکستن مقاومت مردم ایران است؛ که از یک سو، با تروریسم اقتصادی، با صراحت منابع تأمین غذا و داروی مردم مقاوم ایران را مورد هدف قرار داده است؛ و از سوی دیگر، به تهدیدات نظامی و فرهنگی مبادرت می‌کند. امریکا علیرغم ادعای خود بارها نشان داده؛ که اعتقادی به مذاکره و پایبندی به تعهدات قبلی و فعلی ندارد؛ و دشمنی با فرهنگ؛ و حتی خصومت با یک ملت نیست؛ بلکه مخاصمه و مبارزه با ارزش‌های مشترک فرهنگی، و دستاوردهای تمدنی ملل مختلف جهان است.

سفیر ایران گفت میراث فرهنگی نقش به سزایی در تقویت عناصر معنوی و مادی تحقق صلح و توسعه پایدار دارد. آثار تاریخی میراث گذشتگان و امانت آیندگان است. ایران به عنوان وارث یکی از تمدن‌های کهن، همواره منادی تعامل و همکاری فرهنگ‌ها و گفت و گوها بوده؛ تا نسل‌های آینده از بالندگی و پویایی و تعامل فرهنگی برخوردار باشند و نسل کنونی از بلای افراط و خشونت رها شود.

۸ محوطه تاریخی ایران با همکاری ایتالیا کاوش مرمت معرفی و به ثبت رسیده است

پروفسور کالییِری استاد دانشگاه بولونیا که در تخت جمشید نیز به عنوان استاد باستان شناسی با تیم ایرانی همکاری می‌کند در این نشست گفت: صحبت‌های ترامپ در خصوص حمله به مراکز فرهنگی ایران، در جامعه بین‌المللی ایران شناسان؛ به خصوص ایران‌شناسان آمریکایی؛ که در زمره برترین ایران‌شناسان دنیا هستند؛ نگرانی عمیقی ایجاد کرد.

وی افزود: ایران بین کشورهای جهان رتبه نهم و در آسیا رتبه سوم برخورداری از میراث فرهنگی بشری را دارد و سرمایه‌گذاری زیادی در خصوص حفظ معرفی و ثبت میراث خود در فهرست میراث فرهنگی بشری کرده است. از ۲۴ سایت ثبت شده در این فهرست؛ ۸ سایت با همکاری ایتالیا کاوش؛ مرمت؛ معرفی و به ثبت رسیده؛ که مهم‌ترین آنها نیز بوده اند و این باعث افتخار کشور ایتالیا و ایران شناسان آن است تحریم‌ها تأثیر زیادی بر روند امور در عملیات شناسایی؛ حفاری؛ و مرمت آثار باستانی ایران داشته و برای ما نیز مشکلات عدیده‌ای ایجاد کرد ترامپ از ویرانی میراثی سخن می‌گوید که ذره‌ای آن را نمی‌شناسد؛ زیرا اگر می‌شناخت؛ به خود اجازه این اظهارات را نمی‌داد. فعالیت‌های ایران‌شناسان ایتالیایی در ایران، همیشه نزد ایرانیان و مسؤلین میراث فرهنگی ایران ارج یافته و برای آن احترام خاصی قائل هستند بسیار مفتخر هستیم که توانسته‌ایم؛ اطمینان و احترام ایرانیان را جلب کنیم.

این نشست با حضور خبرنگاران؛ از جمله خبرنگار صدا و سیمای ایران در شهر رم؛ خبرنگار خبرگزاری رسمی ایتالیا “آنسا”؛ روزنامه رِپوبلیکا و پوشش تصویری بخش خبر بیست و چهارساعته تلویزیون سراسری ایتالیا RAI 24، برگزار شد.

به گزارش خبرنگار مهر، نخستین نشست تخصصی توسعه گردشگری در شهرهای جهانی خلاق ایران عصر روز گذشته ۱۲ بهمن ۹۸ در سالن جلسات اتاق بازرگانی ایران با حضور نمایندگانی از شهرهایی که در ایران به عنوان شهر جهانی خلاق شناخته شده اند؛ برگزار شد. در این نشست، مهنا نیک بین مدیر کمیته آموزش فرهنگ محور کمیسیون گردشگری اتاق بازرگانی بیان کرد: ثبت جهانی شهرهای خلاق در ایران از سال ۲۰۱۵ با ثبت دو شهر اصفهان و رشت کلید خورد اما از آن زمان تا کنون به توسعه گردشگری در این شهرها که قرار بود با ثبت جهانی رخ دهد، دست پیدا نکرده ایم. بنابراین قصد داریم تا در این جلسه به چرایی این موضوع بپردازیم.

وی گفت: سازمان جهانی یونسکو هر ساله کمک کمی می‌کند به شهرهای کوچک که از این طریق دارای برند می‌شوند تا این شهرها از آن کمک برای توسعه شهری استفاده کنند. در این میان برخی از شهرها به عنوان شهرهای خلاق خوراک، هنرهای سنتی، فیلم و… شناخته می‌شوند. این شهرهای کوچک ایده‌ای برای پیدا کردن مسیر خود به سمت جهانی شدن می‌گیرند.

نیک بین در ادامه بیان کرد: من شنیدم که گفتند یونسکو شهر خلاق رشت را به دلیل عدم انجام فعالیت‌های مرتبط تهدید به خروج از این فهرست کرده بنابراین باید بدانیم که نگه داشتن برند شهر خلاق از به دست آوردن آن مهمتر است. برخی محورهای سازمان‌های میان بخشی نیز لازم است که به این شهرها کمک کنند. رسانه‌ها در این زمینه بسیار مهم هستند اما زمانی که درباره یک شهر جستجو می‌کنیم تصاویر مناسبی از آنها در فضای مجازی پیدا نمی‌شود در صورتی که تصاویر این شهرها باید خیلی خوب تبلیغ شوند. استانداری‌ها نیز در هر شهری مهمترین نهادی است که می‌تواند به رونق آن شهر کمک کنند.

برند سازی مشکل دوم شهرهای خلاق است

وی با بیان اینکه جوامع محلی عنصر مهمی در گردشگری شهرهای جهانی محسوب می‌شوند افزود: شهرهای بین المللی خارجی به دنبال این هستند تا از این برندها برای تبلیغ شهرشان استفاده کنند و این برندها را به دست بیاورند ما توانسته ایم برای شهرهای مهم کشورمان این برند را کسب کنیم ولی چرا کاری برای تبلیغ آن انجام نمی‌شود؟ درحالی که می‌توان حتی کنفرانس‌های بین المللی نیز درباره شهرهای جهانی برگزار کرد.

اسعد اردلان رابط ملی شهر خلاق سنندج نیز در این برنامه گفت: ما باید مشکل گردشگری را از مشکل شهرهای خلاق جدا کنیم. برندسازی برای این شهرها مشکل دوم ماست. مسئله اساسی ما این است که استراتژی گردشگری ما مشابه استراتژی گردشگری شهرهای دیگر دنیا نیست. یک گردشگر چند سالی پول در می‌آورد و چند وقتی زمان صرف می‌کند تا مقصدی را پیدا کند وقتی به ایران می‌آید ما او را با مسائلی از جمله ویزا پشیمان می‌کنیم.

این پژوهشگر افزود: جمعیت ۹ میلیونی مجارستان در سال ۱۹۹۴ حدود ۳۱ میلیون گردشگر داشته است یعنی چهار برابر جمعیت خودش. باید بنیان گردشگری را این طور گذاشت و از راه گردشگری درآمد کسب کرد. درحالی که اکنون ایرانی‌ها ۳ میلیارد دلار پول به ترکیه برای گردش می‌برند.

اردلان با بیان اینکه سنندج به عنوان شهر خلاق موسیقی معرفی شد گفت: باور ما این بود که جایگاه موسیقی در این شهر نسبت به سایر استان‌ها بیشتر است و موسیقی در برنامه ریزی کلان کشور به دلیل ثروت ناشی از دانش عمومی و ایده پردازی، می‌تواند پشتوانه خوبی باشد. ضمن اینکه در این استان کشاورزی و گردشگری نیز بسیار مهم است. از طرفی گردشگری نیز با شهر جهانی در ارتباط است. در برخی جاها و در بحث‌های کلی توسعه، ایده شهرهای خلاق را داشته ایم و اینکه چقدر موسیقی می‌تواند به توسعه کمک کند.

سنندج ۶۰ خانه در حال تخریب دارد

سید مختار هاشمی رئیس کمیسیون گردشگری، اقتصاد ورزش و اقتصاد هنر اتاق بازرگانی سنندج نیز در این نشست با اعلام اینکه شهر خلاق روشی برای برنامه ریزی شهری است بیان کرد: مشکلات زیادی در این راه می‌بینیم یکی اینکه زیرساختهای فرهنگی لازم را نداریم. سنندج به عنوان شهر هزار تپه معروف است ولی به دلیل توسعه ناپایدار و زمین خواری‌های زیاد، این تپه‌ها در حال تهدید شدن هستند. همچنین ۶۰ خانه تاریخی در حال تخریب داریم که برنامه‌ای برای حفاظت از آنها نیست. پارک آبیدر نیز در حال تهدید است. چند روز پیش یکی از تپه‌های مهم زیر تیغ توسعه رفت.

وی ادامه داد: یونسکو، شهرداری‌ها و میراث فرهنگی در این قضایا بسیار دخیل هستند ولی آنها جامعه محلی را دخیل نمی‌کنند. مردم هم پیامد این اتفاقات را متوجه نمی‌شوند پیشنهاد می‌کنم که نمایشگاه‌ها و جشنواره‌های متعددی را به خصوص درباره صنایع دستی در شهر سنندج برگزار کنیم. همچنین باید آکادمی موسیقی کردی در سنندج ایجاد شود مانند آنچه که در سلیمانیه شکل گرفت.

احمد پایدار مدیر مرکز خلاقیت و فناوری‌های نوین شهرداری بندرعباس هم درباره فعالیت‌های انجام شده در این شهر جهانی صنایع دستی بیان کرد: یکی از اقدامات انجام شده ایجاد بازار مجازی صنایع دستی با همکاری پارک فناوری بود که به سه زبان انگلیسی، فارسی و عربی فضایی را برای عرضه محصولات صنایع دستی در مدل‌های مختلف به وجود بیاورد. همچنین در سال ۲۰۲۱ جشنواره بین المللی خلیج فارس را در روز خلیج فارس برگزار می‌کنیم.