برچسب: میراث فرهنگی

به گزارش خبرنگار مهر، علی زندی عضو سابق هیأت مدیره کانون راهنمایان گردشگری کشور و رئیس سابق انجمن صنفی راهنمایان گردشگری استان کرمان و دبیر هفتمین گردهمایی سالانه راهنمایان گردشگری بود که روز گذشته به دلیل سکته قلبی دار فانی را وداع گفت.

این راهنمای گردشگری امروز ۲۸ بهمن ماه در بهشت زهرای شهر کرمان به خاک سپرده می‌شود.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی کانون جهانگردی و اتومبیلرانی جمهوری اسلامی ایران، نحوه اجرای این مسابقه که در روزهای ۱ و ۲ اسفند ۹۸ در یک کلاس و در مسیری به طول ۱۰۰ کیلومتر برگزار می‌شود، به صورت تیمی و هر تیم شامل سه خودرو، خواهد بود.

رالی خودروهای دودیفرانسیل ریگ جن در راستای اهداف وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، به‌منظور رونق گردشگری داخلی، ترویج فرهنگ صحیح سافاری بدون آسیب رساندن به طبیعت، حفاظت همه جانبه از محیط زیست، افزایش دانش و مهارت رانندگی در کویر، ایجاد شور و نشاط اجتماعی، تقویت روحیه همیاری و انجام فعالیت‌های گروهی در کویر، طراحی شده و برگزار می‌شود.

برنامه روز نخست رالی پنجشنبه یکم اسفند ماه، حرکت به صورت مختصات یابی نقطه به نقطه و با استفاده از جی پی اس از انارک به سمت ریگ جن، بازدید از کاروانسراهای تاریخی انارک و ناروسیه، روستای تاریخی علم حاج باقر، ریگ‌جن و معدن قدیمی آلمانی‌ها و اقامت و سکونت در کمپ شبانه در میان رمل‌های زیبای کویر خواهد بود.

برای روز دوم مسابقه نیز شروع از محل کمپ شبانه و حرکت به سمت انارک در نظر گرفته شده است.

پس از رسیدن به خط پایان، بر اساس نظر داوران و امتیازهای کسب شده از سوی شرکت‌کنندگان، نتایج اعلام و نفرات برتر معرفی می‌شوند.

زمان و محل تکمیل مدارک و برگزاری جلسه توجیهی، عصر روز چهارشنبه ۳۰ بهمن ۹۸ در کاروانسرای انارک واقع در بخش انارک استان اصفهان خواهد بود.

به گزارش خبرگزاری مهر، بهمن عسگری، گفت: یکی از سیاست‌های صندوق توسعه صنایع دستی و فرش دستباف و احیا و بهره برداری از اماکن تاریخی و فرهنگی این است که از طریق واگذاری بناهای تاریخی و فرهنگی به بخش خصوصی نقش به سزایی را در پویایی اقتصاد مقاومتی و درون زا داشته باشد با توجه به اینکه تعدادی قابل توجهی از بناهای تاریخی در اختیار صندوق است، می‌توانیم با واگذاری آن به افراد دارای صلاحیت اثر بخشی بیشتری داشته باشیم.

عسگری، در تشریح مراحل واگذاری بناهای تاریخی، ادامه داد: در ابتدا بناهای تاریخی دارای مجوز واگذاری، از حیث فنی و حقوقی آماده واگذاری می‌شوند و اگر این بناها از نظر معارض یا مواردی نظیر سند مشکل داشته باشند، تا حل نشدن مشکل در مزایده قرار نخواهند گرفت.

وی در مورد شرایط سرمایه‌گذاری در بناهای تاریخی، تصریح کرد: سرمایه گذاران ما نه تنها باید تمکن مالی داشته باشند بلکه باید توانمندی‌های لازم را در حوزه مرمتی نیز داشته باشند. با تکمیل طرح توجیه اقتصادی بناها، طرح مرمت، هزینه‌ها و کاربری مختص به بنا مشخص می‌شود.

مدیر اقتصادی و امور بازرگانی صندوق احیا، ادامه داد: مزایده‌های صندوق به صورت عمومی برگزار می‌شود تا هر سرمایه گذار دارای صلاحیتی بتواند در آن شرکت کند.

وی با اشاره به اطلاع رسانی گسترده پیش و هنگام برگزاری مزایده‌های صندوق، افزود: صندوق احیا در آذر ماه ۳۳ بنا را در فرآیند مزایده‌ها قرار داد که با گذشت روند بازگشایی پاکت‌ها و تحویل بنا به نتایج خوبی در این باره رسیدیم و هم اکنون نیز ۵۰ بنا برای مزایده آماده شده است که فعالیت‌های نهایی آن در حال انجام بوده و در آینده‌ای نزدیک این بناها در فرآیند مزایده قرار می‌گیرند.

عسگری بیان کرد: برای افزایش مشارکت بخش غیر دولتی مشوق‌هایی نظیر تسهیلات با نرخ ۴ تا ۶ درصد در مناطق روستایی و در مناطق شهری کمتر برخوردار تسهیلات صندوق توسعه ملی با نرخ سود ۱۰ درصد و در مناطق برخوردار تسهیلات با نرخ سود ۱۴ درصد در نظر گرفته شده است.

وی در مورد شرایط اعطای تسهیلات یاد شده، تصریح کرد: در راستای حمایت از سرمایه گذارانی که از منابع داخلی بانک‌ها استفاده کرده اند، در صورت بهره برداری از بنا یارانه تسهیلات بین ۴ تا ۸ درصد پرداخت می‌شود.

به گزارش خبرنگار مهر، شهرستان قلعه گنج در جنوب استان کرمان قلعه ندارد گنج هم به معنای طلا و یا اشیای با ارزش ندارد ولی ذخیره گاهی از مردمی مهمان نواز و خونگرم است. هنرمند و بی آلایش و ساده. قانع با هر آنچه که خشکسالی و فقر بر سرشان آورد. مردم این شهرستان دور افتاده از مرکز استان کرمان، سال‌ها در منطقه‌ای زندگی کردند که تالاب جازموریانش به کویر جازموریان تبدیل شد. نخل‌هایشان را تیغ آفتاب شهید کرد. زمین‌های خشک ماندند با دمل‌هایی پر از فقر که نامش کپر بود.

کلات گنج یا کله گنج که به قلعه گنج معروف شده قلعه نیست. کلاتی بوده که تغییر حرف داده. گنجی که به آن اضافه شده شاید به خاطر زمینهای مرغوب حاشیه جازموریان است. گنجی بوده برای خودش در سال‌های پر آبی، پر از پرنده و چرنده. کلات گنج یعنی سرزمین پر از قنات و حاصلخیز.

حالا که خشکسالی زندگی را بر اهالی قلعه گنج تیره و تار کرده گنج آنها خودشان شده اند بی آنکه از داشته‌هایشان خبر داشته باشند. خشکسالی به آنها یاد داده فقط فکر کنند هیچ ندارند. کپر نشین هستند. کپر نشینی برای آنها نشان دهنده فقر مطلق شأن بوده است.

سال ۹۵ وقتی با همان شکل و شمایل و مصالح، کپرهایی که قرن‌ها در آن زندگی می‌کردند به دست دختری معمار، تبدیل به هتلی ۴ ستاره شد، دیگر نگاه‌ها به کپر فرق کرد. مردم قلعه گنج دیدند همانند کپرهایی که خودشان دارند، اتاق‌هایی ساخته شده که وزیر و رئیس و مدیر با کلی مسافر شهری دلشان می‌خواهد آنجا اقامت کنند درست در همان کپرهایی که باعث نفرت جوانانشان شده بود. مسافران از شهرهای دیگر به این کپرها می‌آمدند و حصیرهایی می‌خریدند که آنها هیچ وقت توجهی به آن نمی‌کردند. لباس‌هایی که آنها می‌دوختند مورد پسند مسافران شد و از اینکه مردم روستاها می‌توانند با سوزن و نخ صنایع دستی تولید کنند حیرت زده می‌شدند.

حالا خیلی از آنها که در شهر قلعه گنج زندگی می‌کنند و دیده اند که چه اتفاقاتی درپی ساخت هتل و رفت و آمد مسافر و فروش صنایع دستی و غذاهای محلی می‌افتد، به اینکه در شهرشان اولین هتل کپری جهان ساخته شده افتخار می‌کنند. خبر ساخت اولین هتل کپری در قلعه گنج مثل توپی بود که صدا کرد و این شهرستان را با آن معروف کرد. حالا یک قلعه گنجی هم می‌تواند بگوید میزبان گردشگر می‌شویم چون هتل داریم.

مردم روستاهایی در مناطقی مانند رمشک و روستاهای اطراف به ابتکار مدیر داخلی همین هتل کپری یاد گرفتند که حصیرها را تمیزتر ببافند و آن را به خارج از استان بفروشند. به سوزن دوزی هایشان ابتکار و خلاقیت اضافه کنند. غذایشان را در اختیار مسافر قرار دهند. اهالی جایی مانند روستای کشیت یاد گرفتند که خانه‌های کپری شأن را برای پذیرش مهمان و مسافر آماده کنند. برایش رختخواب تمیز بگذارند و غذای خوب بپزند و در ازای آن پول بگیرند. چون کشیت یکی از روستاهایی است که آب و هوا و مناظر زیبایی به واسطه وجود رودخانه و نخل دارد.

آنها از همین نخل خرما هم استفاده‌های جالبی کردند مانند تهیه محصولی مانند «مستوک». این محصول در واقع خرمای کوبیده شده با ادویه است که داخل برگ‌های درختچه‌های داز نگهداری می‌شود. همان درختچه‌های وحشی که محصول اصلی ساخت سبد و ظرف و طناب برای آنها شده است.

برای دیدن زیبایی‌های قلعه گنج باید مسافت‌هایی را طی کرد. گاهی جاذبه‌ای در میان همین روستاها نهفته که پنهان از همه است. مانند تلاقی کویر و جنگل در جاده‌ای که از صولان به رمشک می‌رود. جایی که نخل‌ها توسط یک رود احاطه شده اند و اطرافش تا چشم کار می‌کند کویر بیابان است و در گوشه‌ای از این بیابان کویر رمل.

یا در «چشمه گارو» مردم در کنار کویر رملی خانه ساخته اند. هر چند که برای یک بازدیدکننده بسیار زیباست ولی مردم آنجا از بس که خاک‌های بلند شده این کویر آنها را آزار داده دیگر زیبایی‌های کویر گارو به چشم شأن نمی‌آید همان مردمی که در کنار کپرشان خانه‌ای سیمانی ساخته اند ولی هنوز لباس سوزن دوزی به تن دارند.

مردم روستاهای قلعه گنج یا بندری هستند و یا بلوچی. برخی از آنها هنر بندری را دارند و برخی دیگر هنر مردم بلوچ را. اما در مرکز قلعه گنج در میان آنها کرمانی کمتر دیده می‌شود و قلعه گنجی بسیار. این هم نشینی هم باعث شده در جایی مانند شهر مرکزی قلعه گنج وقتی در خیابان‌های اصلی آن قدم می‌گذاری از همه رنگ لباس و پوشش و اقوام ببینی.

سال‌ها بود که رفت و آمد به قلعه گنج زیاد نبود. کسی نمی‌دانست اگر به آنجا رفت کجا اقامت کند. بیمارستانی نداشت. غذاخوری نبود. مردم در فقر مطلق بودند هنوز هم هستند آنهایی که در روستاهای دورتر از شهر قلعه گنج زندگی می‌کنند. آنها که تا پایشان به بیمارستان تازه ساز برسد، جانشان را در جاده‌های پر پیچ و خم و کوه و کمر از دست می‌دهند یا کودکانشان تلف می‌شوند. روستاهای قلعه گنج کم نیست. اینجا از معدود شهرستان‌هایی است که تعداد روستا نشینانش از شهر نشین ها بیشتر است.

در میان همین فقر و نداری. طرح‌هایی اجرا شد که باید برای آنها ساعتها و روزها مدیران از تهران به این منطقه محروم رفت و آمد می‌کردند. مثل راه اندازی کارگاه‌ها، تجهیز کارخانه‌ها، ایجاد شغل برای مردم، طرح‌های تحقیقاتی و مطالعاتی و واردات بز مورسیای اسپانیایی برای تولید محصولات لبنی…. دستور خارج شدن این محدوده از محرومیت دستور مقام معظم رهبری بود. دستوری که اجرای آن به بنیاد مستضعفان داده شد تا به عنوان پایلوت در نظر گرفته شود. مناطقی که در حال حاضر ۱۲ منطقه آن شناسایی شده است. مثل سروآباد، زهک، قصرقند، مراوه تپه و…..

در قلعه گنج حالا که خیلی از طرح‌ها اجرایی شده و مردم این شهرستان در حال قوت گرفتن برای خودکفا شدن هستند، رفت و آمد مدیران هم به این منطقه کمتر می‌شود ولی جایش را کم کم مسافران و گردشگران می‌گیرند آنها که دلشان می‌خواهد یک شب هم که شده در قلعه گنج بمانند. از غذای محلی رستوران با ادویه‌های تند جنوبی بخورند و در سکوت کویر هوای تازه تنفس کنند. با خودشان از هنر دست زنان و مردان روستا حصیر به سوغات ببرند و از گوشه کنار مناطق گردشگری آن عکس یادگاری بگیرند. ولی تا دوری کامل فقر از روستاهای انبوه این شهرستان راه درازی در پیش است.

زوریخ بزرگ‌ترین و پرجمعیت‌ترین شهر سوئیس است. این شهر در شمال مرکزی سوئیس و ‏در دامنه کوه‌های آلپ جای گرفته‌است. زوریخ، مهمترین قطب اقتصادی سوئیس به شمار می‌رود و گاهی از آن به عنوان پایتخت ‏فرهنگی این کشور نیز یاد می‌شود؛ البته پایتخت سیاسی سوئیس، شهر برن است. زوریخ جزء شهرهای با کیفیت زندگی بالا در میان شهرهای جهان شناخته می‌شود و معمولا به عنوان یکی از شهرهای گران قیمت جهان معرفی می‌شود.

در زوریخ همه‌چیز منظم است و خبری از بی‌نظمی،‌ ترافیک، بوق ماشین‌ها، تأخیر و دیر رسیدن نیست. در ابتدای ورود به آن، ‏بیشترین چیزی که جلب توجه می‌کند، آرامش حاکم در میان مردم است؛ آرامشی که ناشی از دور بودن هیاهوهای رایج در یک ‏کلان‌شهر است. حمل‌ونقل عمومی به ویژه خطوط تراموا مهمترین ویژگی شهر زوریخ است که بخش زیادی از آرامش حاکم در ‏این شهر را سبب شده است. این شهر آرام و لوکس گردشگران بسیاری را به خود جذب می‌کند که بسیاری از آن ها برای کاهش هزینه سفر خود از طریق تورهای زوریخ و یا تورهای اروپا که بازدیدی هم از شهر زوریخ دارند استفاده می‌کنند.

همه جای شهر تحت پوشش خطوط مختلف تراموا، مترو، اتوبوس و همچنین قایق‌های مخصوص حمل مسافر است و در هر ‏ایستگاه زمان ورود هر خط اعلام می‌شود که علیرغم تداخل برخی از خطوط تراموا با مسیر عبور خودرو، کمترین تأخیری در ‏ورود و خروج آنها از ایستگاه مشاهده نمی‌شود. ‏

آشنایی با فرودگاه زوریخ

فرودگاه زوریخ یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا ‏ZRH‏ است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۲۵۰۰ متر است. ‏این فرودگاه در شهر زوریخ کشور سوئیس قرار دارد و در ارتفاع ۴۳۲ متری از سطح دریا واقع شده است.‏

با لست سکند همراه باشید تا بیشتر با کارهایی که می توان در گران ترین شهر دنیا انجام داد، آشنا شوید!

شهر قدیمی زوریخ در صدر مکان هایی هست که باید در بازدید از این شهر زیبا ببینید. شهر قدیمی زوریخ بین ‏Bahnhofstrasse ‎‏ و ‏Limmat‏ واقع شده است و امروزه بیشتر با نام ‏Lindenhof‏ شناخته می شود. اینجا مکانی ‏ست که می توانید از قلعه های تاریخی دیدن کنید. در امتداد این قسمت رودخانه زیبایی نیز جریان دارد که زیبایی ‏خاصی به طبیعت این منطقه بخشیده است. همچنین می توانید از خانه لنین که درسال ۱۹۱۷ در آن می زیسته است، در ‏خیابان ‏Spiegelgasse‏ دیدن کنید. ‏ ‏‏ ‏‏‏‏

 

‏۲٫‏ تفریح و تنفس اکسیژن خالص در ‏Uetliberg

در جنوب غربی زوریخ، کوهستان ‏Uetliberg‏ به ارتفاع ۸۷۱ متر قرار دارد. برای رسیدن به این کوهستان، مسیر ‏همواری را پیش رو دارید و می توانید لذت قدم زدن در طبیعت زیبای این کوهستان را تجربه کرده و از اکسیژن خالص ‏بهره ببرید. همچنین در بالای کوه، رستورانی وجود دارد که می توانید در آن غذا بخورید. از بالای کوهستان، نمایی ‏زیبایی از جنگل سیاه، ‏Glaurs Alps، ‏Bernese‏ و …. می توانید داشته باشید. اینجا یکی از بهترین نقاطی خواهد بود که ‏می توانید تجربه پیاده روی و کوه نوردی را تجربه کنید. ‏ ‏ ‏‏ ‏‏‏‏

 

‏۳٫‏ بازدید از موزه هنر های زیبا – ‏Kunsthaus Zurich

‎ ‎اینجا به عنوان یکی از بهترین موزه های هنر اروپا شناخته می شود. قدمت این موزه به سال ۱۷۸۷ باز می گردد. در این ‏موزه می توانید آثار هنری هنرمندان نامی مختلفی را ببینید. از نقاشی های ‏Charles Munch ‎‏ گرفته تا آثار ‏Monet‏ در ‏این موزه یافت می شود. این موزه برای دوستداران هنر، مکانی بسیار ایده آل تلقی می شود و پیشنهاد می شود که از آن ‏دیدن کنید. ‏ ‏ ‏ ‏‏ ‏‏‏‏

‏۴٫‏ بازدید از باغ وحش زوریخ

در ادامه گردش در زوریخ سوئیس، می توانید سری به باغ وحش زیبای این شهر بزنید. باغ وحشی که بیش از ۳۶۰ ‏گونه حیوان را در محیط منحصر به فرد خود جای داده است. این باغ وحش به عنوان یکی از بهترین باغ وحش های ‏اروپا شناخته می شود. و در طراحی آن سعی شده است که محیط زندگی حیوانات، منطبق بر طبیعت و محیط واقعی ‏آنها باشد. برای رسیدن به این مرکز می توانید از تراموا و قطار شهری که ازایستگاه مرکزی شهر حرکت می کنند، ‏استفاده نمایید. ‏ ‏ ‏ ‏‏ ‏‏‏‏

 

‏۵٫‏ بازدید از موزه ملی سوئیس

موزه ملی سوئیس یکی از مهمترین موزه‌های تاریخ هنر در اروپاست که در زوریخ، بزرگترین شهر سوئیس قرار دارد. ‏ساختمان موزه در سال ۱۸۹۸ توسط گوستاو گول به شیوه معماری فرانسوی در دوره رنسانس ساخته شده است. در ‏این موزه بیش از هشتصد و بیست هزار اثر نگهداری می‌شود. این موزه به چهار قسمت تقسیم شده است و هر قسمت ‏معرف یک بخش می باشد. یک قسمت مخصوص تاریخ سوئیس و نحوه اقامت و مهاجرت به این کشور است. بخش ‏های دیگر مربوط به فرهنگ و دین و تاریخ سیاسی و اقتصادی این کشور را در بر می گیرد. ‏‏ ‏ ‏ ‏ ‏‏ ‏‏‏‏

 

اینجا به عنوان خیابان اصلی زوریخ شناخته می شود و می توان گفت که بهترین مکان برای خرید تلقی می شود. این ‏خیابان از ایستگاه مرکزی قطار(‏Bahnhof‏) تا انتهای دریاچه (‏Burkliplatz‏) کشیده شده است. در سرتاسر این ‏خیابان می توانید فواره های زیبا، هنرهای تجسمی و ساختمان هایی با معماری خاص را مشاهده کنید. از همه مهمتر، ‏انواع مغازه های مد و لباس، جواهرفروشی و …. در این مکان قرار دارند و تجربه ماندگاری را برای خرید شما خلق ‏خواهند کرد. ‏ ‏ ‏ ‏ ‏ ‏‏ ‏‏‏‏

دریاچه زوریخ که در زبان محلی به آن ‏Zürisee‏ گفته می شود در جنوب شرقی شهر زوریخ قرار دارد، وسعت آن در ‏حدود ۸۸ کیلومتر مربع و عمیق ترین قسمت آن ۱۴۳ متر می باشد. درحالی که قسمت عمده این دریاچه در ایالت ‏زوریخ قرار دارد سرچشمه های آن از یخچال های طبیعی شهر گلرو بوجود آمده و بعد از تشکیل رود لینتزوریخ به ‏دریاچه می پیوندد. وسعت کمی از دریاچه در جنوب در ایالت شویتز و در شرق در ایالت سنت گالن قرار دارد. دریاچه ‏پس از عبور از مرکز شهر زوریخ، در قسمت شمال غربی شهر تبدیل به رودخانه لیمات شده و بطرف غرب ایالت امتداد ‏می یابد. تنها دو پل عبوری برروی آن وجود دارد یکی در ناحیه جنوبی در راپرزویل و دیگری در داخل شهر زوریخ در ‏بورکلی پلاتز قرار دارد. در بازدید از این دریاچه می توانید از تورهای گردشی و قایق سواری که در این دریاچه برگزار ‏می شوند نیز استفاده نمایید. ‏ ‏ ‏ ‏ ‏ ‏ ‏‏ ‏‏‏‏

 

‏۸٫‏ خوردن کیک و نوشیدن کافه در ‏Café Sprüngli

در زوریخ لذت خوردن کیک های مشهور این شهر را در بهترین کافه این شهر نباید از دست بدهید. قدمت این کافه به ‏سال ۱۸۵۶ باز می گردد و امروزه با پشتوانه ایی تاریخی و پر از تجربه، ‏Café Sprüngli‏ به عنوان یکی از پر ‏طرفدارترین کافه های این شهر شناخته می شود. این کافه در خیابان ‏Paradeplatz ‎‏ قرار دارد و میتوانید انواع کیک ‏های شکلاتی و معمولی و محلی را در اینجا میل نمایید. علاوه بر دسر و میان وعده، امکان ارائه ناهار نیز در اینجا وجود ‏دارد. ‏‏ ‏ ‏ ‏ ‏ ‏ ‏‏ ‏‏‏‏

این کلیسا یکی دیگر از مکان هایی است که می توانید در زوریخ از آن دیدن کنید. ‏‎ ‎این کلیسا نیز که قبلا به اشتباه به ‏عنوان کلیسای زنان نامیده میشد، یکی از چهار کلیسای اصلی شهر زوریخ می باشد. سه کلیسای اصلی دیگر عبارتنداز: ‏Grossmunster، ‏Prediger ‎‏ و ‏St. Peter‏ . قدمت این کلیسای تاریخی به سال ۸۵۳ میلادی باز میگردد که توسط ‏پادشاه آلمانی برای سکونت بانوان ثروتمند و صاحب منصب اروپا بنا گردید. در صورتیکه علاقه مند به تاریخ باشید، این ‏کلیسا می تواند مکان مناسبی برای بازدید شما باشد. ‏‏ ‏ ‏ ‏ ‏ ‏ ‏ ‏‏ ‏‏‏‏

 

موزه فوتبال جهانی فیفا موزه‌ای برای ورزش فوتبال است که به فیفا تعلق دارد. موزه در ستاد مرکزی فیفا، زوریخ، سوئیس قرار ‏دارد و در ۲۸ فوریه ۲۰۱۶ گشایش یافته است. موزه در فضایی به وسعت ۳٬۵۰۰ مترمربع در سه طبقه بنا گشته و ساختمان ‏همچنین شامل یک بار (مکان) ورزشی، یک بیسترو، قهوه‌خانه، یک کتابخانه، یک فروشگاه موزه و اتاق های کنفرانس. طبقه ‏فوقانی شامل فضاهای اداره و ۳۴ آپارتمان لوکس است. نمایشگاه موزه شامل خاطراتی از هر جام جهانی فوتبال و جام جهانی ‏فوتبال زنان است.‏ ‏ ‏ ‏ ‏‏ ‏‏‏‏

‏۱۱٫‏ تجربه هیجان در یکی از زیباترین تله کابین های دنیا

یکی از هیجان انگیز ترین کارهایی که می توانید در زوریخ انجام دهید، تله کابین سواری است. برای این منظور باید به ‏Felsenegg‏ بروید. می توانید از تور های یک روزه ایی که به همین مقصد در داخل شهر انجام می شود نیز استفاده ‏نمایید. به محض رسیدن به بالای تله کابین یکی از زیباترین مناظر عمرتان را خواهید دید. ‏ ‏ ‏‏ ‏‏‏‏

مراکز خرید زوریخ

۱٫مرکز خرید ایرساید

مرکز خرید ایرساید به عنوان یک مرکز خرید بزرگ مشتمل بر ۶۰ فروشگاه به روز است که در فرودگاه شهر زوریخ واقع شده است و شما در همان بدو ورود به زوریخ می‌توانید در آن به گشت و گذار و خرید بپردازید. در مرکز خرید ایرساید علاوه بر سوغاتی های مشهور سوئیس می‌توانید کالاهایی با برند های مطرح بین المللی از عطر و لوازم آرایشی گرفته تا پوشاک را خریداری نمایید.

۲٫ مرکز خرید گلات

مرکز خرید گلات را شاید بتوان دوست داشتنی ترین مرکز خرید در شهر زوریخ معرفی کرد. این مرکز خرید که خارج از شهر ساخته شده است مساحتی معادل ۴۰۰۰ متر مربع و حدود ۱۰۰۰ فروشگاه دارد. فاصله این مرکز خرید با قطار حدود ۲۰ دقیقه است و بازدیدکنندگاه می‌توانند کالاهایی نظیر؛ ساعت و جواهرات را خریداری نمایند.

۳٫مرکز خرید یوروپالی

مرکز خرید یوروپالی پاساژی است که در نزدیکی ایستگاه قطار اصلی شهر زوریخ واقع شده است. تمرکز اصلی این مرکز خرید بر ارائه پوشاک و لباس است ولی در کنار آن ها نیز لوازمی مانند؛ لوازم کوهنوردی، پیاده روی و سفر نیز عرضه می‌شود.

معروف ترین غذای زوریخ

هنگام سفر حتما دلتان می‌خواهد در کنار گشت و گذار در شهر و بازدید از جاذبه های گوناگون آن، کمی هم شکمگردی و چشیدن طعم های جدید را تجربه کنید. از معروف ترین غذاهایی که می‌توانید در زوریخ طعم آن را تجربه کنید می‌توان به؛ بیرچر موسلی، فوندی پنیر، راکلت، رستی، گوشت و قارچ، برنر پلاته، زاپف و تره فرنگی با سیب زمینی و سوسیس اشاره کرد. پس در سفر به این شهر زیبا فرصت آشنایی با این طعم های جدید را از دست ندهید.

بهترین رستوران های زوریخ

در ادامه فهرست بهترین رستوران های شهر زوریخ سوئیس براساس رتبه بندی سایت تریپ ادوایزر و نقد و بررسی کاربران این سایت ارائه شده است.البته با توجه به اینکه ممکن است هر روز نقد و بررسی جدیدی در این سایت برای هر رستوران ثبت شود، این فهرست امکان تغییرات روزانه نیز دارد. با کلیک بر روی بنر هر رستوران و ورود به صفحه مربوط به آن، می‌توانید از موقعیت جدید هر رستوران در میان بهترین رستوران های زوریخ آگاه شوید.

رستوران وایسیز روسلی در زوریخ غذاهای سوئیسی، مدیترانه ای و اروپایی را برای مشتریان خود سرو می‌کند. این رستوران که در خیابان بِدِستراسه زوریخ واقع شده است، گزینه هایی را نیز برای علاقه مندان به رژیم غذایی گیاهی در نظر گرفته است. این رستوران از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۹ گواهی رستوران با کیفیت را از کاربران تریپ ادوایزر دریافت کرده است.

رستوران لافونته منوی غذایی ایتالیایی را در اختیار مشتریان خود قرار می‌دهد، البته در کنار آن نیز غذاهای مدیترانه‌ای نیز دارد. پیتزاهای رستوران لافونته جزء غذاهای معروف آن به حساب می‌آیند. از جمله امکانات این رستوران می‌توان به محیط مناسب سازی شده برای کم توانان، پارکینگ، وای فای رایگان، و غذاهای مخصوص گیاهخواران اشاره کرد.

رستوران اکو زوریخ در میان رستوران های این شهر به عنوان رستورانی با غذاهای لذیذ شناخته می‌شود. اکثر مشتریان این رستوران علاوه بر غذای با کیفیت از کیفیت سرویس کارکنان اکو زوریخ نیز بسیار راضی بوده‌اند و در نقد و بررسی های خود به این موضوع اشاره کرده اند. این رستوران منوی غذایی شامل؛ غذاهای اروپایی، اروپای مرکزی و غذاهای گیاهی را برای مشتریان خود سرو می‌کند.

رستوران هاوس زام ریدن در خیابان لیماتکای زوریخ واقع شده است و در نزدیکی بخش قدیمی شهر (Old Town) قرار دارد. این رستوران غذاهای مدیترانه‌ای، سوئیسی و اروپایی عرضه می‌کند و بخصوص برای علاقه مندان به غذا خوردن در یک منطقه نوستالژیک (با توجه به امکان دریافت خدمات در محیط خارجی) مناسب است. 

رستوران نیهائو برای کسانی که به غذاهای آسیایی، بخصوص غذاهای چینی و ژاپنی (مخصوصا سوش) علاقه مند هستند مناسب است. این رستوران طراحی داخلی ساده و زیبایی دارد. رستوران نیهائو امکاناتی مثل، غذاهای مخصوص گیاهخواران، محیط مناسب سازی شده برای کم توانان، میز و صندلی در محیط بیرونی رستوران و وای فای رایگان را در اختیار مشتریان خود قرار می‌دهد.

 نظر شما در مورد سفر به زوریخ چیست؟ اگر به زوریخ و کشور سوئیس سفر کرده اید، آیا جاذبه دیگری را می‌شناسید که جایش در لیست جاذبه های زوریخ خالی باشد؟

کشوری عجیب که روی آب، سوار است! +تصاویر

 

همواره کشور های آسیایی در عرصه گردشگری جهش های چشمگیری را در سال های اخیر شاهد بوده‌اند و توانسته‌اند به یکی از قطب های گردشگری بدل شوند. یکی از کشور هایی که همواره در سال های اخیر توانسته است انقلابی در صنعت گردشگری خود ایجاد نماید، کشور سریلانکا است. در این مطلب سعی داریم شما را با تفریحات و کارهایی که می‌توانید در شهر کلمبو، یکی از شهر های مهم و توریستی سریلانکا، انجام دهید، آشنا نماییم. البته می‌توانید برای سفر به این شهر از تور‌های کلمبو نیز استفاده کنید.

با لست سکند همراه باشید!

کلمبو کجاست؟

کلمبو بزرگ ‌ترین شهر و پایتخت تجاری سریلانکا است. ابن بطوطه ، جهانگرد معروف ، در قرن چهاردهم از جزیره سریلانکا دیدن کرده بود که با نام کلانپو از این بندر یاد کرده است. جهانگردان پرتغالی در قرن شانزدهم میلادی پا به جزیره سریلانکا گذاشتند و نیروهای هلندی در قرن هفدهم و نیروهای بریتانیایی در اواخر قرن هجدهم کلمبو را تسخیر کردند. نام «کلمبو» ، نخستین بار در سال ۱۵۰۵ میلادی توسط پرتغالی‌ها مطرح شد. باور بر این است که کلمبو از نام سنتی سینهالی کولون توته (Kolon thota) به معنی درگاه رود کلانی ریشه گرفته است.

همچنین به نظر می‌ رسد که این واژه از نام سینهالی کولا-آمبا-توته (Kola-amba-thota) به معنی «بندری از درختان پربرگ انبه» باشد. این شهر در کرانه  غربی جزیره و نزدیک شهر سری جایاواردنپورا کوته ، پایتخت سیاسی سری لانکا جای دارد. کلمبو شهری شلوغ و پرجنب و جوش با آمیزه‌ای از زندگی مدرن و بناها و ویرانه‌های استعماری است. کلمبو شهری چند قومی و چند فرهنگی است. همچنین اجتماعات کوچکی از تبار چینی‌ها ، پرتغالی‌ها ، هلندی‌ها ، مالایی‌ها و هندی‌ها علاوه بر تعداد زیادی از مهاجران اروپایی نیز در این شهر زندگی می کنند. این شهر در بیش از ۲۰۰۰ سال پیش، برای تاجران رومی، چینی و عربی شناخته شده بود.

دسترسی به کلمبو

شهر کلمبو از راه‌های مختلفی قابل دسترس است و می توان به از طریق هوایی و یا دریایی به این شهر رسید. بهترین راه برای رسیدن به کلمبو استفاده از روش هوایی است. فرودگاه کلمبو یک فرودگاه نظامی و همگانی با کد یاتا کلمبو است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۳۵۰ متر است. این فرودگاه در کشور سری‌لانکا قرار دارد و در ارتفاع ۸ متری از سطح دریا واقع شده‌است.

این پارک در خط ساحلی شهر کلمبو و در قلب تجاری این شهر در مساحتی به میزان ۵ هکتار ایجاد شده است. در ابتدا از این پارک بیشتر به عنوان مسابقات سوارکاری، فوتبال، راگبی و یا تنیس استفاده می شد، ولی امروزه کاربری آن تغییر یافته است. نمای زیبای اقیانوس هند از این مکان، طلوع و غروب زیبای خورشید، اینجا را محلی آرمش بخش برای مردم اهل کلمبو کرده است. همچنین در کنار این مکان، هتل هایی زیبایی نیز احداث شده است که گردشگران می توانند از آنها برای اقامت در این شهر استفاده نمایند.

موزه ملی کلمبو یکی دیگر از نقاطی است که باید در سفر به کلمبو از آن دیدن کنید. این موزه زیبا یکی از دو موزه موجود در شهر کلمبو می باشد و به عنوان بزرگترین موزه کشور سریلانکا شناخته می شود. قدمت این موره به سال ۱۸۷۷ میلادی باز می کردد و از آن زمان تاکنون بازدید کنندگان بسیاری را به خود جذب کرده است.

این معبد بودایی در فاصله هفت کیلومتری شهر کلمبو قرار گرفته است. از نظر بودایی ها، این معبد توسط خدایگان بودا مقدس پنداشته می شده است، لذا همواره مورد توجه پیروان این دین قرار گرفته است. این معبد به دلیل مجسمه های بودایی و همچنین نقاشی های یک نقاش سریلانکایی به نام Solias Mendis مورد توجه بوده است.

این پارک که در گذشته نام پارک ویکتوریا شهرت داشت، یک پارک عمومی زیبا در شهر کلمبوست. این پارک درست در کنار موزه ملی سریلانکا واقع شده اشت و به عنوان قدیمی ترین و بزرگترین پارک کلمبو شناخته می شود. این پارک در زمانی که سریلانکا مستعمره انگلستان بود، به خاطر ملکه ویکتوریای انگلستان به این نام مشهور بود، ولی بعد ها به نام فعلی خود تغییر یافت. همچنین در این پارک یک مجسمه بزرگ بودا و یک باغ وحش کوچک نیز وجود دارد.

این موزه، در اصل خانه ی فرماندار هلندی ” توماس ون رهای‎” (Thomas van Rhae) ‎بوده است و ‏ساخت آن به قرن ۱۷ بازمی گردد. این ساختمان برای اهداف گوناگونی در طی سال ها مورد استفاده ‏قرار می گرفت. در سال ۱۶۹۶ به مدرسه ی کاتولیک ها و در سال ۱۷۹۶ به بیمارستان نظامی ‏بریتانیایی ها تبدیل گشت. زمانی هم از آن به عنوان دفتر پست، پرورشگاه و دفتر پلیس استفاده می شد‎.

یکی از اماکن دیدنی کلمبو “پتاه بازار‎” (Pettah bazaar) ‎نام دارد. اینجا، محلی است که هم می توان ‏به خرید پرداخت وهم از دیدن جاذبه هایی مانند معابد هندو، بودا، خانه های اشرافی، موزه کلمبو‎ ‎‎(Colombo)‎، سالن کنفرانس بین المللی “باندارانایک‎” (Bandaranaike)‎، ساختمان جدید پارلمان ‏در “سری جایاوارداناپور ‎و مرکز هنرهای فولکلور لذت برد‎.‎‎ بازار پتا در شهر کلمبو در منطقه پتا واقع شده است. ورودی این بازار یک بنای تاریخی بلند در ‏مرکز میدان قرار گرفته که به برج ساعت خان‎ (Khan) ‎مشهور است. این برج توسط خانواده ‏‏”فرامجی بهیکاجی خان‏ ‎ساخته شد، که اهل بمبئی و از تاجران ‏معروف و مالک شرکت کلمبو اویل میلز ‎بودند‎.‎‎

یکی دیگر از جاهایی که می توانید در سفر به کلمبو از آن دیدن کنید، بازدید از باغ وحش Dehiwala است. این باغ وحش که بیشتر یک منطقه حفاظت شده از حیوانات است، در سال ۱۹۳۶ تاسیس شده است. این باغ وحش بیش از ۳۰۰۰ حیوان مختلف در ۳۵۰ گونه مختلف را در خود جای داده است.

دریاچه بیرا یکی دیگر از مقاصدی است که نباید در سفر به کلمبو از دست داد. این دریاچه که در وسط شهر کلمبو واقع شده است، همواره مورد توجه گردشگران ورودی این شهر قرار می گیرد. بیشتر اطراف این دریاچه توسط ساختمان های بلند و تجاری احاطه شده است. در گذشته از این دریاچه برای حمل و نقل استفاده می شد.

 مراکز خرید کلمبو

۱٫مرکز خرید Majestic City

مرکز خرید Majestic City یک مجتمع ۷ طبقه است که در نزدیک ایستگاه راه آهن Bambalapitiya قرار دارد. این مرکز خرید با سال ساخت ۱۹۹۰ یکبار در سال ۲۰۰۸ مورد بازسازی قرار گرفته است وبه امکانات آن افزوده شده است. امکاناتی از قبیل سینماهای سه بعدی و یک سری امکانات رفاهی به این مرکز اضافه شده است.

۲٫خرید در Dutch Hospital Shopping Precinct

این مرکز خرید که قبلا یک بیمارستان هلندی بوده است، امروزه به یکی از جاذبه های گردشگری کلمبو بدل شده و همچنین یکی از بهترین مراکز خرید این شهر تلقی می شود. کافه رستوران های متعددی در این مرکز هستند و بیشتر مورد علاقه جوانان قرار می‌گیرند.

۳٫ مرکز خرید  Crescat Boulevard

مرکز خرید کریسکات ساختمانی سه طبقه است که در یکی از خیابان های شلوغ کلمبو قرار دارد. در این مرکز خرید اجناسی مانند؛ کفش، لباس و محصولات اسپا در دسترس خریداران قرار می‌گیرد. همچنین در این مرکز خرید یک کافه و رستورانی شیک همراه با غذاهای لذیذ سریلانکایی برای بازدیدکنندگان در نظر گرفته شده است.

  معروف ترین غذای کلمبو

تجربه غذایی در سفر به هر مقصد یکی از جذابترین بخش های یک سفر را تشکیل می‌دهد. برای داشتن این تجربه لذت بخش، بهتر است قبل از سفر درباره غذاهای معروف و محبوب هر مقصد اطلاعاتی کسب کنید. اگر بخواهیم چند غذای معروف کلمبوی سریلانکا را به شما معرفی کنیم، می‌توانیم از؛ هاپرز رشته ای که در واقع از آرد برنج و شیر نارگیل تهیه می‌شود و سمبوسه، کوتو روتی، هاپرز تخم مرغ، و وود اپل نام ببریم.

 بهترین رستوران های کلمبو

در ادامه فهرست بهترین رستوران های شهر کلمبو سریلانکا براساس رتبه بندی سایت تریپ ادوایزر و نقد و بررسی کاربران این سایت ارائه شده است.البته با توجه به اینکه ممکن است هر روز نقد و بررسی جدیدی در این سایت برای هر رستوران ثبت شود، این فهرست امکان تغییرات روزانه نیز دارد. با کلیک بر روی بنر هر رستوران و ورود به صفحه مربوط به آن، می‌توانید از موقعیت جدید هر رستوران در میان بهترین رستوران های کلمبو گاه شوید.

رستوران کینگ آو دِ مامبو در شهر کلمبو غذاهای دریایی، بین المللی و همچنین غذاهای کبابی را برای مشتریانش سرو می‌کند. این رستوران که در گالا فیس هتل سریلانکا واقع شده است، محیطی ترکیبی از فضای مدیترانه‌ای و روحی کوبایی را در اختیار شما قرار می‌دهد. در رستوران کینگ آو دِ مامبو علاوه بر محیط عالی موسیقی بسیار گوشنوازی نیز برای لذت بیشتر مشتریان در نظر گرفته شده است.

سافیر لونج کافه رستورانی است که منویی بین المللی را در اختیار مهمانان خود قرار می‌دهد و در میان این غذاها برای علاقه مندان به رژیم غذایی گیاهخواری نیز گزینه هایی را در نظر گرفته است. این رستوران علاوه بر غذای باکیفیت، برخورد خوب کارکنان و محیط زیبا، فضای موسیقی زنده را نیز توسط پیانو نوازی چیره دست برای شما در نظر گرفته است.

رستوران سی لا وی در قسمت بالایی هتل کینگزبری قرار گرفته است.چشم انداز اقیانوس هند از رستوران سی لا وی بسیار دیدنی و جذاب است. این رستوران مدرن آسیایی منویی متنوع از خوشمزه ترین غذاهای قاره کهن (بخصوص غذاهای آسیای شرقی) را برای مشتریان سرو می‌کند. همچنین سوشی های رستوران سی لا وی بسیار معروف و پر طرفدار هستند.

رستوران اقیانوس، کینگزبری منویی بی نظیر و متنوع از غذاهای دریایی را در اختیار مشتریان قرار می‌دهد. این رستوران علاوه بر غذاهای دریایی، غذاهای خاص سریلانکا و همچنین چندین نوع غذای آسیایی را عرضه می‌کند. از جمله امکانات رستوران اقیانوس کینگزبری می‌توان به؛ وای فای رایگان، دسترسی مطلوب برای کم توانان و همچنین وجود فضای مخصوص جلسات تجاری اشاره کرد.

آشپزخانه گِرِیز غذاهای ایتالیایی، چینی و ژاپنی عرضه می‌کند. این رستوران در سال های ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ توانسته است نشان برتر کیفیت را از نظر کاربران سایت تریپ ادوایزر دریافت کند. این رستوران نیز برای بالابردن کیفیت محیط در هنگان سرو غذا از موسیقی زنده بهره می‌برد.

 آیا تا به حال پایتخت زیبای این کشور سوار بر آب را دیده‌اید؟ آیا جاذبه‌ای در کلمبو هست که ما به آن اشاره نکرده باشیم؟ آن را در بخش نظرات برایمان بنویسید.

این تنها تعداد لپ تاپ هایی است که در ماه نوامبر در فرودگاه آمریکا جا مانده اند.

مدیر امنیت حمل و نقل آمریکا(TSA) می گوید: وقتی لپ تاپی در فرودگاه جا می ماند، به قسمت اشیا گمشده تحویل داده می شود و در مکان امنی نگه داشته می شوند. رایج ترین راهی که افراد لپ تاپ خود را فراموش می کنند به این صورت است که وسایل خود را بر روی لپ تاپ در سبدهای بازرسی می گذارند و در نتیجه آن را فراموش می کنند. روش های زیر راه های پیشنهادی TSA  برای پیدا کردن اشیا الکترونیکی گمشده در فرودگاه است:

 با شماره محل اشیا گمشده در فرودگاه تماس بگیرید

افراد در این قسمت می توانند کمک کنند تا وسیله تان را سریعا پیدا کنید.

شماره تماس خود را در زیر رایانه تان بنویسید

این ایده که مانند چمدان خود یک تگ اسم و شماره تلفن زیر لپ تاپ قرار دهید ممکن است بسیار کمک کننده باشد.

TSA میگوید حتما شماره تماس خود را به پشت لپ تاپ بچسبانید. این کار کمک می کند که قبل از سوار هواپیما شدن با شما تماس گرفته شود. حتی پیدا کردن‌تان بعد ار ترک آن جا نیز بسیار آسان تر است.

لپ تاپ را توسط موبایل تان رد یابی کنید

برای افرادی که لپ تاپ اپل دارند پیدا کردن آن کار بسیار آسانی است. فقط باید مطمئن شوند برنامه Find My Mac بر روی لپ تاپ‌شان نصب است. برای این کار کافی است به تنظیمات لپ تاپ روند و در منو iCloud پیدا کردن لپ تاپ را روشن کنند. در صورت گم شدن می توانید از طریق موبایل و یا رایانه ای دیگر آن را پیدا کنید.

منبع: Travelandleisure.com

۲۱۲۱

به گزارش خبرنگار مهر، سیزدهمین نمایشگاه بین المللی گردشگری و سی و سومین نمایشگاه ملی صنایع دستی همزمان با سومین نمایشگاه خدمات و تجهیزات هتلداری در محل دائمی نمایشگاه‌های بین المللی تهران از ۲۳ تا ۲۶ بهمن ماه برگزار شد. تفاوت اصلی این برنامه نسبت به سالهای گذشته در انتخاب مجری جدید آن بود. مجری که بعد از ۱۲ سال تغییر کرد.

در واقع این نمایشگاه که تا کنون توسط بخش خصوصی برپا می‌شد، این بار به شرکت مادرتخصصی ایرانگردی و جهانگردی زیر نظر وزارت میراث فرهنگی سپرده شد و این شرکت هم آن را به شرکت دیگر برای اجرا واگذار کرد.

طراح اولیه برپایی نمایشگاهی برای صنعت گردشگری از اولین تا ۱۲ مین دوره فرهاد امینیان مدیر اجرایی نمایشگاه بین المللی گردشگری بود. در دوره هشتم این نمایشگاه، سازمان میراث فرهنگی وقت به عنوان شورای سیاست گذاری وارد این موضوع شد.

پس از آن و با برگزاری چهار دوره با همکاری سازمان میراث فرهنگی امسال سازمان توسعه و تجارت اعلام کرد که نمایشگاه گردشگری متولی دولتی دارد و چون متولی آن وزارت میراث فرهنگی است مجوز برگزاری نمایشگاه را به شرکتی می‌دهد که این وزارتخانه آن را معرفی کرده باشد.

علی اصغر مونسان وزیر میراث فرهنگی این بار برخلاف ۱۲ دوره قبل نمایشگاه را به شرکت مادرتخصصی ایرانگردی و جهانگردی واگذار کرد. مونسان دلیل خود را از این واگذاری بهمن ماه امسال در نشست هم اندیشی با تورگردانان کشور این طو بیان کرد: «در حوزه نمایشگاه‌ها شرکت مادر تخصصی ایرانگردی و جهانگردی وارد شده است و نقش کمک کننده دارد چه در نمایشگاه‌های خارجی و چه در نمایشگاه تهران. برخی می‌گفتند که فردی چندین سال هست که نمایشگاه گردشگری تهران را برگزار می‌کند و سود زیادی می‌گیرد ما جلوی آن را گرفتیم و به شرکت خودمان دادیم که منافع شخصی نیز پشت آن نباشد و اگر سودی حاصل می‌شود نیز به حوزه گردشگری برگردد.»

این موضوع موجب بحث‌های زیادی در میان فعالان گردشگری شد. برخی از عملکرد آن شرکت راضی بودند و برخی دیگر دچار تردید شدند که شاید در سالهای قبل اتفاقاتی افتاده که از آن بی خبرند. بعضی‌ها نگران شرکت زیرمجموعه وزارت یعنی همان شرکت ایرانگردی و جهانگردی بودند چرا که بعد از سال‌ها به تازگی مسئولیت‌های مهمی به آن سپرده و پس از مدتها منفعل بودن، شروع به کار کرده است.

با این وجود نمایشگاهی که همیشه به امینیان داده می‌شد تا آن را برپا کند، این بار به شرکت مادرتخصصی ایرانگردی و جهانگردی سپرده شد، این شرکت نیز آن را به شرکت دیگری سپرد که سابقه برگزاری نمایشگاه گردشگری در حوزه سلامت کشورهای عراق و باکو را داشته است.

موضوعی که پشت این ماجرا بود، بحث‌های تأمل برانگیز مونسان درباره منافع شخصی و شرکت برگزار کننده بود که فرهاد امینیان درباره آن با خبرنگار مهر گفتگو کرد و بر این موضوع تاکید داشت که اگر در طول سالیان متمادی برگزاری نمایشگاه، برگزارکننده تخلفی کرده باشد، اول از سوی سازمان توسعه تجارت مورد بازخواست قرار می‌گرفت.

او گفت: سود نمایشگاه‌ها براساس تعرفه‌های مصوب وزارت صمت است و هیچ سود مازادی دریافت نمی‌شد. در این ۱۲ دوره اگر خارج از تعرفه‌ها مبلغی گرفته شده بود، حتماً اعتراض یا شکایتی مطرح می‌شد ولی در این سال‌ها حتی یک مورد شکایت نه به سازمان توسعه تجارت، نه شرکت سهامی نمایشگاه‌ها و نه وزارت میراث فرهنگی در خصوص این نمایشگاه واصل نشده است که اگر بود من آن می‌پذیرم.

وی درباره هزینه‌های مشارکت در نمایشگاه‌ها گفت: بخش عمده درآمد نمایشگاه‌ها متعلق به شرکت سهامی نمایشگاه‌ها است و درصد جزئی آن هم سهم برگزار کننده هاست.

امینیان در این مورد که آیا وزارت میراث فرهنگی بودجه‌ای برای نمایشگاه پرداخت میکرده گفت: خیر، تنها مبلغی که از سوی وزارتخانه به ما پرداخت می‌شد بابت هزینه دکوراسیون ویژه سالن اختصاصی بود که در اختیار وزارت میراث فرهنگی بوده. چون وزارتخانه با شرکتهای غرفه ساز طرف حساب نبود با شرکت ما قراردادی منعقد می‌کرد و این مبلغ را به ما پرداخت می‌کرد و ما هم عیناً به شرکت‌های غرفه ساز مجری طرح سالن وزارتخانه پرداخت می‌کردیم. ما از سازمان میراث فرهنگی وقت هیچ بودجه یا کمک مالی برای این نمایشگاه دریافت نکردیم.

امینیان ادامه داد: هر شرکت برگزار کننده نمایشگاه چه خصوصی و یا دولتی، منافع مشخص شده‌ای دارد. درصد و محدوده این منافع هم از سوی وزارت صمت مشخص شده و ما هم صرفاً طبق تعرفه‌ای که دولت تعیین کرده آن هزینه را نه بیشتر و نه کمتر می‌گرفتیم. سود تعریف شده برای برگزار کننده هم کاملاً مشخص است و توسط وزارت صمت به شرکت سهامی نمایشگاه‌ها ابلاغ شده است. در شرکت نمایشگاه‌ها واحدهای نظارتی مثل سازمان بازرسی مستقر هستند و اگر تخلفی اتفاق افتاده بود این موضوع را ثبت می‌کردند.

وی همچنین درباره نحوه برگزاری نمایشگاه و تغییر آن از نمایشگاه تخصصی به نمایشگاه فروش کالای گردشگری گفت: تا قبل از ورود وزارت میراث فرهنگی به سیاستگذاری این نمایشگاه، هدف خود ما از برپایی این نمایشگاه تقویت جنبه‌های اقتصادی در حوزه صنعت گردشگری بود تا فعالان گردشگری از نظر اقتصادی بنیه خود را تقویت کنند. بعد از دوره هشتم نمایشگاه و ورود وزارت میراث فرهنگی به آن، سیاستگذاری‌ها توسط وزارتخانه انجام می‌شد و ما هم از آن تبعیت می‌کردیم. فروش مواد غذایی و خوراک‌های محلی توسط عشایر مورد نظر ما نبود ولی چون مد نظر وزارت میراث فرهنگی بود ما هم تابع بودیم.

به گزارش خبرنگار مهر، سی و سومین نمایشگاه ملی صنایع دستی با سیزدهمین نمایشگاه بین‌المللی گردشگری و سومین نمایشگاه خدمات و تجهیزات هتلداری از ۲۳ بهمن آغاز به کار کرده و تا آخر وقت امروز ۲۶ بهمن نیز از ساعت ۹ صبح تا ۱۸ ادامه خواهد داشت.

این نمایشگاه قرار بود به دلیل ترکیب صنایع دستی با گردشگری در ۵ روز برگزار شود، اما چنین نشد و برخلاف وعده‌های علی اصغر مونسان وزیر میراث فرهنگی که می‌گفت باید شادمانی در میان مردم با برگزاری جشنواره‌ها و نمایشگاه‌ها بیشتر شود، این اتفاق نیفتاد و نمایشگاه صنایع دستی عیدانه که هرسال در اسفند ماه برگزار می‌شد، حذف و با گردشگری ترکیب شد. ترکیبی که هنوز هم معلوم نیست دلیلش چیست. البته که این ترکیب موجب شد تا سایه بلند گردشگری روی صنایع دستی بیفتد و بخش مربوط به صنایع دستی نیز به حاشیه برود.

چون در این نمایشگاه آنقدر که به برگزاری نشست‌های حاشیه‌ای و رونمایی از اقلام تبلیغاتی و کارگاه‌ها پرداخته شد، چنین برنامه‌هایی برای صنایع دستی در نظر گرفته نشد و در بخش مربوط به صنایع دستی تنها به حوزه فروش پرداختند. فروش محصولاتی که امسال تنوع بیشتری داشتند و مانند سالهای دیگر زیورآلات بیشتر فروخته می‌شد. ولی دیگر از برگزاری کارگاه‌های زنده صنایع دستی جز در چند مورد نمایشی خبری نبود. ضمن اینکه امسال گرانی و جهش قیمت موجب شد تا محصولات کمتری خریداری شود به خصوص برای کسانی که سال پیش هم به این نمایشگاه آمده بودند و شاهد این جهش قیمت در مواد اولیه و محصولات، بودند.

رنگ و لعاب صنایع دستی و لباس‌های سنتی در نمایشگاه زیاد است اما شلختگی در چیدن غرفه‌ها و قرار دادن آنها کنار هم این نمایشگاه را به بازارچه تبدیل کرده است. بازارچه‌ای شبیه به بازارچه‌های بهاره در ایام نزدیک به عید.

شتر وسط نمایشگاه!

شاید اگر این نمایشگاه، «نمایشگاه بهاره گردشگری» نامیده می‌شد؛ قابل درک تر بود تا نمایشگاه بین المللی و تخصصی. در آن صورت توقع از چنین نمایشگاهی در همین حدی بود که الان برگزار می‌شود. یعنی افراد در غرفه‌ها به نحوی حضور پیدا کنند که لازم به نظارت سختگیرانه در چیدمان و غرفه سازی آنها وجود نداشته باشد. بیرون محوطه آش دوغ و نان و سوغات و حتی کفش پلاستیکی فروخته شود.

ورود دست فروشان به سالن‌ها

صدای موسیقی کلام مذاکره کنندگان در سالن هتل‌ها و آژانس‌ها را قطع کند و حتی صدای ساز و دهلشان به نشست هم اندیشی وزیر میراث فرهنگی با آژانس داران هم برسد و کسی اعتراض نکند. مردم در حال شادی باشند و خوراکی به دست از قیمت گران صنایع دستی حرف بزنند و بی آنکه خریدی داشته باشند.

تبلیغ تور برای مقاصد گردشگری خارجی

اما وقتی محمد ابراهیم لاریجانی مدیرکل تبلیغات و بازاریابی گردشگری سال گذشته همزمان با دوازدهمین نمایشگاه گردشگری مدعی شد که «قصد داریم در چهلمین دوره از نمایشگاه گردشگری تهران، مانند نمایشگاه گردشگری برلین بدرخشیم.» آن وقت است که دیگر توقعات از دوره سیزدهم بالا می‌رود.

در آن صورت دیگر فعالان گردشگری توقع ندارند نشست‌های تخصصی جای خود را به رونمایی از اپلیکیشن‌هایی که هر روز در حال متولد شدن هستند، بدهند و یا نشست‌هایی برگزار شود که مخاطبش چند نفری بیشتر نیستند و سخنرانان هم باید فریاد زنان چند ساعتی سخنرانی کنند.

هر کسی در هر جایی از نمایشگاه بساطی را برای فروش پهن کرده است

توقع این بود که در دوره سیزدهم اشکالات چند سال پیش رفع می‌شد اما همچنان این مشکلات بر پایه خود استوار مانده است. هر چند که برای مردم عادی این نمایشگاه اتفاقاً نمایشگاه خوبی است چون در آن هم رقص و آواز و خوراکی وجود دارد هم می‌توانند تور خارجی قیمت کنند و هم از هتل‌ها تخفیف بگیرند و نهایتاً بروشورهای گردشگری استان‌ها را دریافت کنند البته اگر تا دقیقه اخر بروشورها و اقلام تبلیغاتی شرکت کنندگان آماده شده باشد نه مانند استان هرمزگان که با کمترین اقلام آمده بود و یا سازمان منطقه آزاد اروند که پیمانکار نتوانسته بود اقلام را به نمایشگاه برساند.

بسیاری از غرفه‌ها نام ندارند

حال باید پرسید وزیر میراث فرهنگی که در نشست با آژانسداران جایگاه گردشگری کشور را نسبت به دو سال پیش ده برابر بالاتر عنوان می‌کند، آیا از خیابان سئول به محل دائمی نمایشگاه آمده و یا از ورودی چمران. از هر طرف که آمده باشد تبلیغات محیطی را ندیده است جز در خیابان نمایشگاه از سمت سئول که چندین و چند تبلیغ برای فروش تورهای خارجی وجود دارد!

ضمن اینکه باید پرسید آیا ورودی دو هزار تومانی آن را هم پرداخت کرده است یا نه و آیا تمام اطلاعات شخصی خود را نیز هنگام ورود در اختیار برگزار کنندگان قرار داده یا خیر. چون تنها در هنگام ورود به نمایشگاه از درب بزرگراه چمران می‌بایست اطلاعاتی مانند شماره تلفن، تحصیلات، سال تولد و … در سامانه بازدیدکنندگان ثبت شود.