به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، قطعه «رویا» با نام لاتین السوینیو از آلبوم «صداها و پلها» برنده مدال برنز جایزه موسیقی جهانی سال ۲۰۱۹ شد.
قطعهای از علیرضا قربانی برنده جایزه جهانی شد
این قطعه به آهنگسازی احسان مطوری و خوانندگی علیرضا قربانی و سولانژ مردینیان در مرداد ماه گذشته منتشر شد.
آلبوم «صداها و پلها» به زبان فارسی و چند زبان دیگر با همکاری ساندیپ داس، علی منتظری، مایک بلاک، سیلیا وود اسمیت، کورش بابایی، علی جعفری پویان، همایون نصیری و دیگر موزیسینهای ایرانی و خارجی در دست تولید است.
گفتنی است؛ تا به حال فقط این آهنگ از آلبوم ذکر شده منتشر شده است و توانسته در قسمت موسیقی جهانی و زیر نظر داوران معتبری مثل چارلز دیوید دنلر حائز این رتبه در مسابقه شود.
فرزاد مظفری: صدای گرم و گیرایی داشت، آنکه سالها پا به پایش زمزمه کردهایم: «بوی عیدی، بوی توپ، بوی کاغذ رنگی». مرد تنهایی که چون بسیاری از سرمایههای نجیب این آب و خاک قدر ندید.
شیفته موسیقی بود و هر چند استادی نداشت تا الفبای موسیقی را از او بیاموزد، آنقدر استعداد داشت که تا آخرعمر نت خواندن نداند ولی سختترین قطعات را بنوازد و زیباترین نغمهها را بخواند.
فرهاد مهراد ستاره درخشانی در آسمان موسیقی ایران معاصر بود. بیادعا، نجیب و متواضع. آوازخوانی که به وطنش دل باخت و با ظرافتی عاشقانه «دخت شرمگین امید» نامیدش.
فرهادی که نمیشناختیم
همه آنچه نوشتم، وصف خوانندهای محبوب بود اما تمام فرهاد نبود. در کتاب «چون بوی تلخ خوش کندر» که روایتی از فراز و نشیبهای زندگی فرهاد مهراد است، میتوان پا را از موسیقی فراتر گذاشت و از نزدیکتر زندگیاش را تماشا کرد.
آنکه دنبالش میگردیم اینجا است، فرهادی که دوست حسین الهیقمشهای است، عاشق کتاب خواندن است، نماز میخواند، عربی میداند و آنقدر با قرآن مانوس است که بر ترجمه بهاءالدین خرمشاهی حاشیه مینویسد و از ترجمهاش ایراد میگیرد.
انتقاد فرهاد مهراد از ترجمه قرآن خرمشاهی
دوستی فرهاد با الهیقمشهای به روزهای پیش از انقلاب برمیگردد. آن روزهایی که الهیقمشهای جلساتی هفتگی داشت و فرهاد هم که مشتاق گفتن و شنیدن از دنیای زیبای سخنوران بزرگ ایران زمین بود، پای ثابت این جلسات شد. «به گفته الهی قمشهای بیشتر گفتگوهای او و فرهاد درباره نکتههایی شکل گرفت که دیگران ساده از کنارش می گذاشتند.»
فرهاد به گواه دوستان و آشنایان بسیار کتاب میخواند و به «دایرهالمعارف متحرک» مشهور بود. عربی دانستنش هم چیز عجیبی نیست چرا که علاوه بر مطالعه بسیار به خاطر شغل پدر مدتی را میان اعراب زندگی کرده بود. در کتاب «چون بوی تلخ خوش کندر» هم تسلط فرهاد بر عربی و ارمنی تایید شده، هر چند خودش در گفتگویی که متنش در انتهای کتاب چاپ شده است، با تواضع میگوید «بنده فقط کمی زبان انگلیسی بلدم و دیگر هیچ!».
نکتهبینی فرهاد، و ایرادهایی که به ترجمه خرمشاهی میگیرد
پس از خواندن کتاب هر چه جلوتر میروی، باورت به اینکه فرهادی انسان مومنی بود، محکمتر میشود. اهل ریا نبود اما نمازش پابرجا بود و قرآن میخواند و در معنایش ژرف میاندیشید.
شاید به همین دلیل است که ترجمه بهاءالدین خرمشاهی از قرآن را با دقت بالا و پایین میکند و در سطرهای آن ایرادهایی میبیند.
فرهاد وقتی به ترجمه آیه ۹۲ از سوره نحل میرسد، با خواندن ترجمه راضی نمیشود. اینجا است که در حاشیه مینویسد: ««وا میتافت»، حال آنکه آنچه در زبان بانوان و در نوشتن نیز به کار میرود، شکافتن است. پس مترجم بایستی مینوشت: «پشمهایی را که میبافت…رشته رشته میشکافت»
او که به گفته دوستش خسرو لاوی، تورات و تلمود را هم خوانده بود، از خرمشاهی ایراد میگیرد که نشانی غلط به خواننده ندهد. در جایی که به داستان آغابوس در کتاب رسولان ارجاع داده شده است، فرهاد مینویسد: «آغابوس در باب ۱۱ و ۲۱ است نه در باب ۱۶»
ترجمه قرآن، ترجمه کتابی آسمانی و کلامی الهی است، پس در انتخاب واژهها دقت و ظرافت بسیار لازم است. فرهاد در این زمینه هم از ترجمه خرمشاهی گلایه دارد. درباره ترجمه خرمشاهی از آیه ۳۱ سوره «یس» مینویسد: «این ترجمه در خور قرآن نیست»
با خواندن زندگینامه فرهاد متوجه میشویم که او انسان اخلاقمداری است. شاید به همین دلیل درست نمیداند که مترجم قرآن در جایی برای توضیح بحث توکل در قرآن کتاب خودش را تبلیغ میکند. وقتی بهاءالدین خرمشاهی به کتاب «حافظنامه» که خودش نوشته، ارجاع داده است، فرهاد با تعجب میپرسد: «آیا درست است که برای فهم و درک توکل در قرآن به حافظنامه مترجم ارجاع شود؟»
حاشیهنویسیهای فرهاد به ترجمه بهاءالدین خرمشاهی از قرآن به مواردی که اشاره شد، محدود نیست و چندین نمونه دیگر از آن در انتهای کتاب «چون بوی تلخ خوش کندر» وجود دارد.
سرانجام فرهاد
او در بامداد ۹ شهریور ۱۳۸۱ خورشیدی در فرانسه از دنیا رفت. پیکرش ۵ روز بعد در ۱۴ شهریور بدون اطلاع رسانهها در پاریس به خاک سپرده شد.
حمله ترکیه به مناطق کردنشین شمال سوریه با واکنشهای شدیدی مواجه شد و حتی اتحادیه اروپا با وجود تهدید رئیس جمهور ترکیه مبنی بر ارسال موج میلیونی پناهنده به سمت اروپا، تهدید به تحریم ترکیه کرده است. در این میان برخی چهرههای فرهنگی و اجتماعی نیز واکنشهایی نسبت به این حملات که بیشک تلفاتی از میان غیرنظامیان خواهد داشت، نشان دادند و در کنار کردهای سوریه قرار گرفتند و از میان این چهرهها، کیهان کلهر موسیقی دان و نوازنده و نامزد جایزه گرمی، تا اینجا مطرحترین این چهرهها بوده است.
کیهان کلهر به همراه گروه «رامبرانت تریو» در لندن اجرایی داشت که در دو بخش روی صحنه رفت و مورد توجه قرار گرفت. کلهر در پایان کنسرتش، قطعهای به زبان کردی خواند و آن را به کودکان کرد تقدیم کرد اما پیش از آن تاکید کرد که کنسرتش را در ترکیه در اعتراض به حمله ترکیه به سوریه لغو کرده است؛ اقدامی که با واکنش گسترده حاضران در سالن میزان این کنسرت همراه شد و در شبکههای اجتماعی نیز مخاطبان به تحسین این هنرمند پرداختند و واکنش او را متعهدانه قلمداد کردند.
کیهان کلهر افزود: «قرار بود در استانبول نیز کنسرتی داشته باشم که آن را لغو کردم. به نشانه احترام به برادران کردم، قطعه آخر را به زبان کردی برای بچههای کرد میخوانم که حالا در این جنگ هستند. امیدوارم روزی در دنیایی زندگی کنیم که خبری از جنگ نباشد و مطمئن باشیم همه در بستری آرام میخوابند. من نمیتوانم حرف بزنم و کلامی ندارم که بگویم و این قطعه آخر را تقدیم میکنم به کودکان کرد.»
مجید انتظامی پس از ۶ سال دوری از رهبری ارکستر قصد دارد در آیین «چله عشق» که به همت کتابخانه ملی ایران و با هدف تجلیل از هنرمندان بنام عاشورایی برگزار میشود، حضور یابد و به اجرای قطعه «روز واقعه» بپردازد.
همزمان با ایام صفر و اربعین حسینی، آیین «چله عشق» با هدف تجلیل از اسناد چهرههایی که طی یک قرن اخیر در حوزه واقعه عاشورا آثار ماندگاری خلق کردهاند، برگزار خواهد شد.
در این مراسم از خالقان ۴۰ اثر برجستهای که در گونههای مختلف فرهنگی و هنری مرتبط با واقعه عاشورا از جمله تالیف و پژوهش، هنرهای تجسمی و ترسیمی، هنرهای دراماتیک، موسیقی و ادبیات تولید شده، تجلیل میشود.
آیین «چله عشق» که به همت سازمان اسناد و کتابخانه ملی تدارک دیده شده، ۲۹ مهر ۱۳۹۸ در تالار قلم مرکز همایشهای سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران برگزار خواهد شد.
از استاد محمود فرشچیان خالق آثار متعددی از جمله تابلو «عصر عاشورا»، بهرام بیضایی نویسنده فیلمنامه «روز واقعه»، مرحوم سیدجعفر شهیدی برای کتاب «قیام حسین(ع)» و مجید انتظامی آهنگساز و موسیقیدان و ۴۰ هنرمند دیگر که پدید آورنده این اسناد هستند، تقدیر خواهد شد.
انتظامی خالق موسیقی ماندگار و به یادماندنی فیلم سینمایی«روز واقعه» در سال ۱۳۷۳ توانست برای موسیقی این فیلم از سیزدهمین دوره جشنواره فیلم فجر، سیمرغ بلورین بهترین موسیقی متن را از آن خود کند.
حسین دهلوی، در سال ۱۳۰۶ در تهران به دنیا آمد. او موسیقی را از پنج سالگی نزد پدرش، معزالدین دهلوی که از شاگردان علی اکبر شهنازی بود، آغاز کرد و در ۹ سالگی با تشویق مادرش به ساز ویولن علاقهمند شد. دهلوی در محضر ابوالحسن صبا به یادگیری ویلن پرداخت و در هنرستان عالی موسیقی نزد حسین ناصحی و هایمو تویبر آهنگسازی را فرا گرفت.
دهلوی در سال ۱۳۳۹ از هنرستان عالی موسیقی در رشته آهنگسازی فارغ التحصیل شد و پس از درگذشت استاد صبا در سال ۱۳۳۶ رهبری ارکستر شماره یک اداره هنرهای زیبا که بعداً «ارکستر صبا» نامیده شد به دهلوی واگذار شد. این ارکستر از زمان گشایش تلویزیون ایران در سال ۱۳۳۷ به صورت هفتگی در تلویزیون به اجرای برنامه پرداخت.
دهلوی در سال ۱۳۴۱ به ریاست هنرستان موسیقی ملی برگزیده شد و تا فروردین ۱۳۵۰ این سمت را عهدهدار بود. او خود در دوره دوم هنرستان رشتههای تئوری موسیقی ایران، تلفیق شعر و موسیقی، فرم موسیقی ایران، هارمونی و ارکستر را شخصاً آموزش میداد. در این سال، وی برای سفر دوساله مطالعاتی به آلمان و اتریش رفت.
دهلوی از سال ۱۳۵۶ تصنیف اپرای مانا و مانی را به مناسبت سال جهانی کودک (۱۹۷۹) آغاز کرد. ساخت این اثر دو سال به طول انجامید که پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران به خاطر محدودیتهای استفاده از صدای خواننده زن تا به حال به اجرا درنیامده (در بخشی از اپرا، یک دزد بره یک دختر کوچک را میرباید و دخترک که صاحب بره بوده به جنگل میرود و آواز میخواند) و تنها موسیقیِ سازیِ آن در خرداد ۱۳۷۹ با تلاش و رهبری مایسترو علی رهبری با ارکستر فیلارمونیک اسلواکی در براتیسلاوا اجرا و ضبط شدهاست.
دهلوی در زمینه نوآوری در موسیقی ایرانی تلاشهای زیادی کرده است. تدوین متد تمبک به وسیله او و جمعی دیگر از جمله حسین تهرانی، مصطفی پورتراب، فرهاد فخرالدینی و هوشنگ ظریف برای بهبود جایگاه تمبک در موسیقی ایرانی و آسانسازی آموزش این ساز، توجه به ساخت سنتور کروماتیک برای جبران مشکل کوک این ساز برای استفاده در ارکستر از جمله این مواردند.
حسین دهلوی، در زمینه موسیقی فیلم هم فعالیت و البته بیشتر برای فیلمهای مستند، نقش مشاور و انتخابکننده موسیقی را بر عهده داشته و در تیتراژ فیلمها، از او به نام مستعار «فریبا» یاد شدهاست. دهلوی برای چند فیلم مستند از ابراهیم گلستان مانند یک آتش (چشماندازها)، موج و مرجان و خارا و گنجینههای گوهر و همچنین فیلم هفده روز به اعدام اثر هوشنگ کاووسی موسیقی نوشته است.
حسین دهلوی علاوه بر ساخت و تنظیم آثار متعدد و رهبری ارکستر آثار مکتوب و مرجع مهمی در زمینه موسیقی به رشته تحریر درآورد. پیوند شعر و موسیقی آوازی از بارزترین آثار اوست که حاصل بیش از ۴۰ سال تجربه وی در تلفیق موسیقی با شعر است.
آخرین کوشش دهلوی در زمینه کارهای جمعی موسیقی ملی، پایهگذاری ارکستر مضرابی است که با همکاری ۶۶ نفر از نوازندگان سازهای مضرابی ایرانی تشکیل شد و در سال ۱۳۷۲ روی صحنه رفت. این اسطوره موسیقی ایران صبح امروز (۲۳ مهر ۱۳۹۸) و در سن نودودوسالگی پس از مدتها بیماری و ابتلا به آلزایمر آخرین نت موسیقی زندگی پر افتخار خود را نواخت.
آهنگ «کودک عزیزم» محصول سال ۱۹۸۷ میلادی از گروه گانز ان راوزز به باشگاه میلیاردیهای یوتیوب پیوست.
این نه تنها اولین آهنگ از دهه هشتاد میلادی است که این رکورد را به دست میآورد بلکه این گروه جایگاه بهترین هنرمند دهه ۸۰ و ۹۰ میلادی را نیز به خود اختصاص داده است.
بهترین آهنگ دهه ۹۰ این گروه «باران ماه نوامبر» نام دارد که این اثر نیز به عنوان تنها آهنگ این دهه که از مرز یک میلیارد بار بازدید در یوتیوب گذشت، ثبت شده است. اولین آلبوم این گروه با فروش بیش از ۳۰ میلیون نسخه به عنوان پرفروشترین آلبوم ایالات متحده ثبت شد.
هادی حسینی، تهیهکننده آلبومهای «ابراهیم»، «امیر بیگزند» و جدیدترین اثر محسن چاوشی، خواننده پاپ، از رفع موانع برای اخذ مجوز شعر آلبوم جدید چاوشی خبر داد و گفت: «بعد از مذاکرات مختلف، بهتازگی جلسهای با محمد الهیاری، مدیر دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی داشتیم. او از اول قول مساعدت داد و گفت هر کمکی از دستش بر بیاید، انجام میدهد که همین اتفاق هم افتاد.»
او ادامه داد: «الهیاری برخلاف دیگر مدیران دفتر موسیقی در جلسات شورای شعر و شورای موسیقی شرکت کرد. شاید هم خیلی راحتتر میتوانست دستوری این کار را انجام دهد، اما سعی کرد با مذاکره و اقناع شورای شعر و موسیقی و حتی جلساتی که خارج از شورای شعر و موسیقی با اساتید این حوزه برقرار کرد، موانع را برطرف کند.»
حسینی افزود: «خدا را شکر در یکی دو روز اخیر مجوز شعر آلبوم محسن چاوشی صادر شد. البته روند اخذ مجوز به دلیل سوءتفاهم بین ما و دفتر موسیقی زمان زیادی را سپری کرد. دفتر موسیقی فکر میکرد، ما میخواهیم حاشیهسازی کنیم و با فشارهای رسانهای نسبت به گرفتن مجوز اقدام کنیم؛ اما با صحبتهایی که انجام شد، این سوءتفاهم حل شد.»
او بیان کرد: «موضع دفتر موسیقی این بود که ما میخواهیم همکاری کنیم و دوست داریم سمت هنرمندان باشیم؛ اما اگر قرار باشد زیر فشار کار تصمیم بگیریم، کاری انجام نمیدهیم. خوشبختانه این سوءتفاهمها رفع شد. آقای الهیاری گفت که میداند چاوشی نیازی ندارد با حاشیه فروش آلبومش را بالا ببرد.»
تهیهکننده آلبوم «ابراهیم» در پایان گفت: «مواردی جزئی برای اصلاحات مطرح شده که باید مرتفع شود تا مجوز شورای موسیقی هم صادر شود. اصلاحیات تکنیکال و بسیار جزئی است و به زودی با رفع این موارد، مجوز شورای موسیقی هم صادر میشود. امیدوارم که آلبوم جدید را بتوانیم آبان ماه امسال بعد از ماه صفر منتشر کنیم. به محض صدور مجوز آلبوم، تاریخ دقیق انتشار را اعلام خواهیم کرد.»
این روزها اتفاق جدیدی در حوزه موسیقی آیینی افتاده و آن حضور خوانندگان مطرح پاپ در تولید آثار مناسبتی به ویژه در ایام محرم و صفر است. حسین حقیقی و محسن توسلی دو خواننده حوزه موسیقی آیینی درباره اینکه انگیزههای تبلیغاتی و تجاری و ایجاد سهولت در دریافت مجوز انگیزه اصلی این حضورهاست یا ریشههای اعتقادی منجر به پررنگتر شدن حضور ستارههای موسیقی پاپ در عرصه تولید قطعات مناسبتی شده است؟ سخن گفتند.
توسلی در این باره گفت: «ممکن است در برخی از موارد از جمله تولید آثار انقلابی و دفاع مقدس پای مباحثی چون صدور مجوز و مواردی از این دست مطرح شود، که آن هم به نظرم بعید است اما در حوزه امام حسین(ع) من با اطمینان میگویم که چنین رویکردی که شما به آن اشاره داشتید اصلا وجود ندارد.»
او ادامه داد: «من بر این باورم تولید آثار در این عرصه چه در حوزه خوانندگان مشهور پاپ و چه در حوزههای دیگر کاملا اعتقادی است. مطمئن باشید اگر امام حسین(ع) به کسی اجازه ندهد، او هم نمیتواند بخواند. بنابراین اگر کسی برای امام حسین(ع) میخواند یقینا در دل خود گرهای دارد که ما از این دل خبری نداریم، زیرا این دل خود را به زلف حضرت سیدالشهدا(ع) گره زده است. حتی در بدترین شکل ممکن من حس میکنم اگر کسی به نیت مجوز و این داستانها دست به تولید یک اثر مناسبتی زده باشد، یقینا ته دلش ریشه اعتقادی داشته که به این فکر رسیده است. چون در همین چارچوب خیلیها اصلا به فکرشان هم نمیرسد که چنین کارهایی را انجام دهند.»
حقیقی هم اینطور نظر خود را بیان کرد: «من هم کاملا با آقای توسلی هم عقیدهام. در فضای کار برای امام حسین(ع)، خودِ حضرت هم نیتخوانی نمیکند. در این فضا کار به قدری دارای ارزش است که حتی اگر یک نفر یک استکان چای را برای خودنمایی در محضرسیدالشهدا(ع) جابهجا کند در آن دنیا اجر خود را در حد همین یک مقدار جا به جایی دریافت میکند. اینکه ما بیاییم و بگوییم که شما برای دریافت مجوز و مواردی از این قبیل، دست به تولید آثاری با موضوع حضرت سیدالشهدا(ع) زدید اصلا به ما ارتباط ندارد.»
این خواننده تاکید کرد: «در این دنیا این همه آدمهای معاند وجود دارند که دائم در حال تخریب شخصیت امام حسین(ع) هستند، پس دم همین هنرمندان گرم که حتی برای دریافت مجوز از امام حسین(ع) حرف میزنند. به اعتقاد من اصلا چنین رویکردی در خوانندگان ستاره ما وجود ندارد، حتی اگر هم برای چنین اهدافی باشد، ایرادی نداشته و به هیچ کس هم مربوط نیست. اگر فلان هنرمند برای کاری دیگر دست به تولید یک اثر هنری با موضوع حضرت سیدالشهدا(ع) میزند، ولو منتج به گرفتن مجوز و گشایش مشکلات کاریاش شود، به ما مربوط نیست. نکته مهم فقط اینجاست که ما اکنون مگر گیر مجوز و ماجراهایی از این دست هستیم؟»
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، حسین دهلوی، موسیقیدان، آهنگساز و رهبر ارکستر صبح سهشنبه (۲۳ مهر ۱۳۹۸) پس از مدتها بیماری و ابتلا به آلزایمر در سن ۹۲ سالگی آخرین نت موسیقی زندگی پرافتخار خود را نواخت.
حسین علیزاده که در این مراسم حضور داشت گفت: «من ایرانی تر از دهلوی به عمرم ندیدم؛ او بهترین جانشین برای مدیران قبلی هنرستان بود. با مدیریت او سرنوشت موسیقی ایران عوض شد. نام این تالار قبلا رودکی بود چرا شد وحدت نمیدانم؛ اما میشود همین الان نامش را دهلوی گذاشت. در دوران ساخت این تالار ارکستری همنام این تالار به نام رودکی بود اما امروز پیکر دهلوی اینجاست. بسیاری دهلوی را درک میکنند، بر خلاف مدیرانی که درکش نکردند. دهلوی از نادر هنرمندانی بود که از تمام زوایای او میتوان آموخت. متاسفانه باید گفت دهلوی عصاره رنج موسیقی امروز ایران بود باعث افتخار ماست که با وجود همه بی مهریها اینچنین تشییع میشود؛ من از طرف همه شاگردان دهلوی دست همسرشان را میبوسم و سر تعظیم فرود میآورم برای دهلوی که شاید قرنها مانند او دیگر نیاید.»
برگزاری مراسم تشییع پیکر حسین دهلوی/ حسین علیزاده: ایرانیتر از دهلوی ندیدهام
این مراسم با حضور مدیران هنری؛ از جمله سیدمحمد مجتبی حسینی، معاون امور هنری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، محمد اللهیاری فومنی مدیر کل دفتر موسیقی و چهره های مختلف عرصه موسیقی از جمله شهرام صارمی، آهنگساز و پژوهشگر، علی ترابی مدیر کل پشین دفتر موسیقی، حسین علیزاده آهنگساز پیشکسوت، علی ثابت نیا، مدیرعامل انجمن موسیقی، محمد سریر، آهنگساز و موسیقیدان، هوشنگ کامکار، حمیدرضا نوربخش، مدیر عامل خانه موسیقی پری ملکی، خواننده و موسیقیدان، جمال الدین منبری، مزدا انصاری، نوازنده پیانو مجید فروغی روابط عمومی معاونت هنری سیمون آیوازیان، نوازنده پیشکسوت گیتار، جاوید مجلسی، رهبر اکستر سازهای بادی، اکبر محمدی استاد هنرستان موسیقی، مسعود اللهیاری، رافائل میناسکانیان، علی مرادخانی، رئیس موزه موسیقی، داود گنجهای، عضو شورای عالی خانه مومسیقی، داریوش پیرنیاکان، بیژن بیژنی، بیژن کامکار و جمعی از نوازندگان ارکستر سمفونیک از ساعت ۹ صبح امروز (یکشنبه/ ۲۸ مهر) در تالار وحدت تهران آغاز شد.