برچسب: موزه گردی مجازی

«موزه مصر» که به عنوان بزرگترین مجموعه آثار باستانی فرعونی در جهان شناخته می‌شود، در قلب قاهره و در نزدیکی میدان تحریر واقع شده و عنوان برترین مکان نگهداری از مجموعه آثار باستانی مصر را با خود یدک می‌کشد.

در این موزه چیزی حدود ۱۲ هزار اثر تاریخی نگهداری می‌شود که تنها نمونه کوچکی از این آثار در مجموعه به نمایش عموم گذاشته می‌شود، موزه مصر میزبان قطعات مهمی از تاریخ مصر باستان است و بزرگترین مجموعه از اشیاء عتیقه فرعونیان، مخصوصا پادشاه «‌توت عنخ آمون» را در خود جای داده است.

ساخت این موزه در سال ۱۸۳۵ در نزدیکی بوستان «ایزبکیا» صورت گرفت و در سال ۱۸۵۸ به دلیل کوچک بودن فضای ساختمان موزه برای نگهداری تمام اشیاء هنری ساختمان موزه به «بولاک» منتقل شد.

در این مجموعه اتاقی وجود دارد که ۲۷ مومیایی‌ سلطنتی از دوران فرعونی درون آن قرار گرفته و با دستور رئیس جمهور انور سادات در سال ۱۹۸۱ تعطیل شد. البته بازگشایی این مجموعه در سال ۱۹۸۵ با نمایش مختصری از سلطنت جدید پادشاهان و ملکه‌ها انجام شد.

ساختمان قرمز رنگ این موزه که در میدان «تحریر» قاهره واقع شده است، از دو طبقه تشکیل می‌شود. در طبقه همکف این موزه، مجموعه گسترده‌ای از رول‌های پاپیروس و سکه‌ها به نمایش گذاشته شده است؛ سکه‌های به نمایش گذاشته شده در این طبقه همگی از جنس طلا، نقره و برنز ساخته شده‌اند و در میان آن‌ها علاوه بر سکه مصری، سکه‌های یونانی، رومی و اسلامی دیده می‌شود که از ارزش بسیاری بالایی نیز برخوردار هستند.

در طبقه اول اما علاقه‌مندان و گردشگران شاهد آثار هنری از دو سلسله آخر مصر باستان شامل اشیایی از مقبره فرعون «توتموزیس سوم»، «توتموزیس چهارم»، «آمنوفیس دوم»، «حتشپسوت» و «ماهرین» و بسیاری از آثار هنری که از دوره پادشاهان به یادگار مانده است، هستند.

یکی دیگر از جاذبه‌های این موزه برای علاقه‌مندانی که از این مجموعه دیدن کرده‌اند، نمایش ۹ مومیایی در «موزه مصر» بوده که یکی از آن‌ها مومیایی ملکه «حتشپسوت» است. اما این موزه علاوه بر مجسمه‌های عظیم‌الجثه، مومیایی‌های سلطنتی، رول‌های پاپیروس و سکه‌ها، میزبان جواهرات قیمتی و حتی اسباب‌بازی‌های هزاران سال قبل نیز بوده است. موزه مصر سالانه میزبان بازدیدکنندگان و گردشگران زیادی از سراسر جهان است.

منبع:

sca-egypt.org

britannica.com

انتهای پیام

«موزه مصر» که به عنوان بزرگترین مجموعه آثار باستانی فرعونی در جهان شناخته می‌شود، در قلب قاهره و در نزدیکی میدان تحریر واقع شده و عنوان برترین مکان نگهداری از مجموعه آثار باستانی مصر را با خود یدک می‌کشد.

در این موزه چیزی حدود ۱۲ هزار اثر تاریخی نگهداری می‌شود که تنها نمونه کوچکی از این آثار در مجموعه به نمایش عموم گذاشته می‌شود، موزه مصر میزبان قطعات مهمی از تاریخ مصر باستان است و بزرگترین مجموعه از اشیاء عتیقه فرعونیان، مخصوصا پادشاه «‌توت عنخ آمون» را در خود جای داده است.

ساخت این موزه در سال ۱۸۳۵ در نزدیکی بوستان «ایزبکیا» صورت گرفت و در سال ۱۸۵۸ به دلیل کوچک بودن فضای ساختمان موزه برای نگهداری تمام اشیاء هنری ساختمان موزه به «بولاک» منتقل شد.

در این مجموعه اتاقی وجود دارد که ۲۷ مومیایی‌ سلطنتی از دوران فرعونی درون آن قرار گرفته و با دستور رئیس جمهور انور سادات در سال ۱۹۸۱ تعطیل شد. البته بازگشایی این مجموعه در سال ۱۹۸۵ با نمایش مختصری از سلطنت جدید پادشاهان و ملکه‌ها انجام شد.

ساختمان قرمز رنگ این موزه که در میدان «تحریر» قاهره واقع شده است، از دو طبقه تشکیل می‌شود. در طبقه همکف این موزه، مجموعه گسترده‌ای از رول‌های پاپیروس و سکه‌ها به نمایش گذاشته شده است؛ سکه‌های به نمایش گذاشته شده در این طبقه همگی از جنس طلا، نقره و برنز ساخته شده‌اند و در میان آن‌ها علاوه بر سکه مصری، سکه‌های یونانی، رومی و اسلامی دیده می‌شود که از ارزش بسیاری بالایی نیز برخوردار هستند.

در طبقه اول اما علاقه‌مندان و گردشگران شاهد آثار هنری از دو سلسله آخر مصر باستان شامل اشیایی از مقبره فرعون «توتموزیس سوم»، «توتموزیس چهارم»، «آمنوفیس دوم»، «حتشپسوت» و «ماهرین» و بسیاری از آثار هنری که از دوره پادشاهان به یادگار مانده است، هستند.

یکی دیگر از جاذبه‌های این موزه برای علاقه‌مندانی که از این مجموعه دیدن کرده‌اند، نمایش ۹ مومیایی در «موزه مصر» بوده که یکی از آن‌ها مومیایی ملکه «حتشپسوت» است. اما این موزه علاوه بر مجسمه‌های عظیم‌الجثه، مومیایی‌های سلطنتی، رول‌های پاپیروس و سکه‌ها، میزبان جواهرات قیمتی و حتی اسباب‌بازی‌های هزاران سال قبل نیز بوده است. موزه مصر سالانه میزبان بازدیدکنندگان و گردشگران زیادی از سراسر جهان است.

منبع:

sca-egypt.org

britannica.com

انتهای پیام

«موزه ملی تاریخ روسیه» که به موزه تاریخی دولت نیز شناخته می‌شود، در مسکو، نزدیکی دروازه وسکرسنسکی و ورودی محوطه کرملین واقع شده است، این موزه تاریخی که در یکی از اضلاع میدان سرخ قرار گرفته است، در سال ۱۸۷۲ به دستور امپراطور الکساندر دوم تاسیس شد. البته بنای این موزه مربوط به قرن نوزدهم میلادی بوده که در ابتدا کاربرد دیگری داشته و به وسیله دو معمار به نام‌های شروود و سیمونوف طراحی شده است.

ساختمان این موزه از برج‌هایی مربع شکل تشکیل شده که با سقف‌هایی هرمی شکل پوشانده شده است، نمای بیرونی این موزه با آجرهایی قرمز رنگ تزیین شده که باعث به چشم آمدن ساختمان این موزه در میدان سرخ مسکو می‎‌شود.

«موزه ملی تاریخ روسیه» گستره وسیعی از اشیاء بازمانده اقوام دوران ماقبل تاریخ که در قلمروی امروزی روسیه زندگی می‌کرده‌اند را شامل می‌شود. این موزه هم‌چنین آثار هنری با ارزشی که توسط دودمان رومانوف جمع‌آوری شده‌ را به نمایش گذاشته است.

در این موزه حدود ۲۲ هزار شی تاریخی از دوره‌های مختلف امپراطوری‌های روسیه مانند کتاب‌های تاریخی و دست نوشته، شمایل‌ باستانی، تسلیحات، شاهکارهای سرامیکی و شیشه‌ای، جواهرات و لباس‌های محلی روسیه به نمایش گذاشته شده است.

این موزه شامل ۳۹ سالن در دو طبقه بوده که تاریخ قدیمی روسیه تا ابتدای قرن بیستم را به نمایش گذاشته است؛ در طبقه دوم این مجموعه علاقه‌مندان می‌توانند نظاره‌گر جوامع اولیه روسیه، روسیه باستان، دوره چندبخش بودن سرزمین روسیه، جنگ با مهاجمان خارجی، یکپارچه شدن کشور، فرهنگ روسیه و کشف سیبری باشند. در بخشی از «موزه ملی تاریخ روسیه» هم‌چنین آثار نقاشی‌ هنرمندان این کشور با سبک‌های گوناگون از قرن هجدهم تا بیستم به نمایش درآمده است.

برخی معتقدند که این موزه به عنوان دروازه‌ای برای ورود به تاریخ روسیه شناخته می‌شود، هم‌چنین این بنا به منظور ردیابی پیشرفت روسیه و یادآوری تاریخ ملی مردم کشور ساخته شده است.

در این موزه آثاری هم‌چون مجسمه‌های طلایی و فلزی از الهه‌ها، خدایان و پادشاهان نیز وجود دارد. همچنین یکی از دیدنی‌ترین آثار این موزه قایق تفریحی قابل توجه و نسبتا بزرگی است که از ساحل رودخانه ولگا کشف شده است.

نسخه‌های خطی، طومارها و نوشته‌هایی بر روی پوست درختانی مانند غان، نسخه‌های خطی که به قرن ششم میلادی باز می‌گردد، سرامیک محلی روسی و اشیاء چوبی ارزشمند و دیدنی نیز در این موزه علاقه‌مندان زیادی را برای تماشا جذب می‌کند.

به طور کلی می‌توان گفت نکته قابل توجه در مورد «موزه ملی تاریخ روسیه» وجود میلیون‌ها اثر تاریخی از گوشه و کنار این کشور است، به همین دلیل این موزه بیشترین مجموعه آثار تاریخی در تمام خاک روسیه را داراست.

منبع:
bridgetomoscow.com

انتهای پیام

موزه «پرادو» نیز از مجموعه‌های ارزشمندی است که در شهر مادرید و در خیابانی به همین نام «پاسئو دل پرادو» واقع شده است. این موزه علاوه بر این که یکی از مجموعه‌های فرهنگی مهم مادرید به حساب می‌آید، به عنوان یکی از بهترین گالری‌های هنری جهان نیز شناخته می‌شود.

ساختمان موزه «پرادو» در سال ۱۷۸۵ و با ذهنیت ایجاد یک خانه علم شکل گرفت، اما در سال ۱۸۱۴ پادشاه فرناندو تصمیم گرفت این قصر را به موزه تبدیل کند که این اتفاق در سال ۱۸۱۹ رخ داد و ساختمان قصر برای موزه استفاده شد. ساختمان بعدی موزه که در سال ۲۰۰۷ افتتاح شد، بر خلاف ساختمان غربی قدیمی با ظاهری مدرن و در بخش شرقی ساخته شد، این بخش به نمایشگاه موقت اختصاص داده شده که یک کتاب‌فروشی نیز علاقه‌مندان به این مجموعه را همراهی می‌کند.

این موزه در ابتدا با ۳۱۱ نقاشی کار خود را آغاز کرد، اما در حال حاضر بیش هشت هزار و ۶۰۰ نقاشی و ۷۰۰ مجسمه در این مجموعه برای علاقه‌مندان به نمایش درآمده است. آثار این موزه شاهکارهایی از استادان معروفی چون «ولاسکِز»، «گویا»، «رافائل»، «روبنس» و «بوش» است.

هدف از بازگشایی این موزه در ابتدا تنها نمایش آثار معروف هنرمندان اسپانیایی و معرفی هنر اسپانیا به مردم بوده، اما پس از گذشت زمان آثار هنرمندان مشهوری از کشورهای فرانسه، ایتالیا، انگلیس، آلمان و … نیز در این مجموعه به نمایش درآمده است.

برخی ادعا می‌کنند که موزه «پرادو» دارای یکی از منسجم‌ترین مجموعه نقاشی‌های اسپانیایی در جهان است. همچنین امروزه این موزه به لحاظ اهمیت با موزه لوور پاریس در حال رقابت است و سالانه تعداد زیادی از گردشگران و علاقه‌مندان از آن بازدید می‌کنند.

از آثاری که در این موزه به نمایش درآمده می‌توان به نقاشی مصلوب کردن مسیح؛ اثر «خوان دِ‌فلاندس»، نجیب‌زاده با دست روی شانه‌اش؛ اثر «اِل گرکو»، ندیمه‌ها؛ اثر «ولاسکز»، رویای یعقوب؛ اثر «خوزه دِریبرا»، سوم ماه می ۱۸۰۸ در مادرید؛ اثر «گویا»، عروج؛ اثر «فرا آنجلیکو»، کاردینال؛ اثر «رافائل»، امپراتور چارلز پنجم روی اسب، اثر «تیسین»، باغ خوشی‌ها؛ اثر «بوش»، خود نگاره «دورر» و آرتمیس؛ اثر «رامبراند» اشاره کرد.

از آثار معروف در این موزه می‌توان به تابلوی «ندیمه‌ها» اشاره کرد که در آن شاهزاده مارگاریتای جوان را جمع ندیمه‌ها، ملازم، محافظ، دو کوتوله و یک سگ دوره کرده‌اند و درست پشت آن‌ها، ولاسکز در حال کار کردن روی بومی بزرگ است، همچنین همان‌طور که اشاره شد، یکی دیگر از آثار دیدنی این موزه، تابلوی معروف «باغ خوشی‌ها» اثر بوش است که یکی از هنرمندان محبوب شاه فیلیپ دوم بود.

موزه «پرادو» از دسته موزه‌هایی بود که در تعطیلی‌های کرونا با راه‌اندازی بازدید مجازی در وب‌سایت خود امکان بازدید از ۱۰ هزار اثر هنری بیش از هزار و ۸۰۰ هنرمند را فراهم کرد و بازدید حدود دو میلیون نفر را از طریق این سایت به ثبت رساند.

منبع:

www.inexhibit.com

انتهای پیام

«موزه ون‌گوگ» یکی از معروف‌ترین موزه‌های آمستردام هلند است که در سال ۱۹۷۳ افتتاح شده و میزبان آثار نقاش معروف ون‌گوگ است. اغلب آثار ون گوگ که در این موزه به نمایش گذاشته شده توسط پسرش در سال ۱۹۲۵ که آن‌ها را به ارث برده بود به موزه شهری آمستردام قرض داده شد و سرانجام سال ۱۹۶۲ به بنیاد ونسان ون گوگ منتقل شد و امروزه به نام «موزه ون‌گوگ» شناخته می‌شود.

طراحی ساختمان «موزه ون‌گوگ» در سال ۱۹۶۳ به معمار هلندی «گرید ریتود» سپرده شد، اما این طراح یک سال بعد درگذشت و ساختمان تا سال ۱۹۷۳ نیمه کاره رها شد. در نهایت ساختمان جدید این موزه توسط یک مدرنیست ژاپنی در سال ۱۹۹۹ به این مجموعه افزوده شد.

ساختمان قدیمی «ریتولد» و ساختمان جدید موزه «کوروکاوا» نام دارد که در حال حاضر هر دو ساختمان موزه مورد استفاده قرار گرفته و هریک میزبان بخشی از مجموعه‌ها هستند. ساختمان ریتولد هم‌اکنون مجموعه‌های دائمی موزه را در خود جای داده است. پس از ورود به ساختمان قدیمی، ابتدا زندگی‌نامه ون‌گوگ به شکلی جذاب به نمایش درآمده است و علاقه‌مندان می‌توانند از نخستین آثار و طراحی‌های اولیه این نقاش معروف بازدید کنند؛ ساختمان دیگر موزه هم مخصوص نمایشگاه‌های موقتی و مهم است.

این موزه به دلیل جمع‌آوری و نمایش بزرگترین مجموعه ون‌گوگ که شامل ۲۰۰ نقاشی، ۴۰۰ طراحی و ۷۰۰ نامه از اوست به شهرت رسیده و از جاذبه‌های مهم گردشگری در آمستردام هلند به شمار می‌آید. آثار این نقاش در سالن اصلی موزه به ترتیب زمانی چیده شده است، البته در میان نمایشگاه‌های دائمی ۹ پرتره از خود ون‌گوگ و تعدادی از اولین نقاشی‌های او که قدمت آن ها به سال ۱۸۸۲ بازمی‌گردد هم به نمایش گذاشته شده‌اند.

از آثار معروف این موزه می‌توان به نقاشی تابلوی گل‌های آفتاب‌گردان، مزرعه گندم و کلاغ، خانه زرد، خودنگاره نقاش، زوج‌های عاشق در باغ، خورندگان سیب زمینی، زنبق‌ها و شکوفه‌های بادام اشاره کرد.

موزه ون‌گوگ همچنین از بخش‌هایی از جمله زندگی ونسان، نامه‌های برادرانه، داستان‌ها و رازهای ونسان ون‌گوگ، مجموعه دوستان هنرمند، مجموعه چاپ‌ دستی فرانسوی، تاثیر ون‌گوگ بر نقاشان پس از خود و مجموعه نقاشی‌های ژاپنی تشکیل شده است.

یکی از بخش‌های متفاوت این موزه مجموعه نامه‌های ونسان ون‌گوگ به برادرش، دوستان و سایر اعضا خانواده است. در این موزه می‌توان نسخه اصلی نامه‌ها و ترجمه‌ آن‌ها را دید و با فراز و نشیب‌های زندگی این نقاش هلندی آشنا شد.

از دیگر بخش‌های مورد توجه موزه «ون‌گوگ» می‌توان به بخش نمایشگاه ژاپن اشاره کرد که بازدیدکنندگان در آن چگونگی تاثیر ون‌گوگ از هنر خاص ژاپنی را درک خواهند کرد. در این موزه به غیر از اینکه می‌توان از آثار ون‌گوگ بازدید کرد، می‌توان مراحل پیشرفت هنری او را نیز شاهد بود و آثارش را با دیگر هنرمندان قرن ۱۹ مقایسه کرد.

این موزه همچنین هر ساله میزبان نمایشگاه‌های مختلف است. در یکی از این نمایشگاه‌ها که در سال ۲۰۱۶ برپا شد، مدیران موزه به دلیل استقبال بسیار خوب بازدیدکنندگان تصمیم گرفتند آن را به شکل دائم برگزار کنند و به عنوان بخشی از موزه در معرض دید همگان قرار دهند.

این نمایشگاه کارهایی از نقاشان ممتاز قرن ۱۹ و ۲۰ را به نمایش گذاشت که از آن جمله می‌توان به آنری گابریل ایبل نقاش فرانسوی، تئو ون ریسلبرگ نقاش بلژیکی، موریس دنی نقاش فرانسوی، هرمان پل نقاش آلمانی و… اشاره کرد.

منبع:

www.dbnl.org

www.vangoghmuseum.nl

انتهای پیام

در پاریس ایستگاه قطاری پس از بازسازی به موزه‌ای با عنوان موزه «اورسای» تبدیل شد. این موزه بر حاشیه رود سن واقع شده است و به عنوان یکی از نمونه‌های برجسته از معماری جنبش‌های هنرهای زیبای فرانسه شناخته می‌شود.

ساختمان ابتدایی موزه که ایستگاه قطار بوده است توسط «لوسیان مگن»، «امیل بنارد» و «ویکتور لالوکس» طراحی شده که پس از سال‌ها برای استفاده خدمات خط اصلی نامناسب شده بود و در سال ۱۹۷۰ مجوز تخریب این ایستگاه صادر شد.

پس از این اتفاق اداره موزه فرانسه پیشنهاد داد که این ایستگاه به موزه تبدیل شود تا فاصله بین «موزه لوور» و «موزه ملی هنرهای مدرن» شکسته شود. طرح پیشنهادی توسط «ژرژ پمپیدو» پذیرفته و در سال ۱۹۷۸ مسابقه‌ای برای طراحی موزه جدید در پاریس برگزار شد که «پیر کلبوک»، «رنو باردون» و «ژان پاول فیلیپون» در این مسابقه موفق شدند و کار طراحی ساختمان موزه را بر عهده گرفتند؛ در همین سال نیز ساختمان موزه در فهرست آثار تاریخی به ثبت رسید.

موزه «اورسای» پس از جمع‌آوری ۶۰۰ مجسمه و آثار دیگر در دسامبر ۱۹۸۶ توسط «فرانسوا میتران» رئیس جمهور وقت فرانسه افتتاح شد که از شگفتی سازه آن می‌توان به سقف گنبدی شکل این ساختمان که از ۳۵۰۰ متر مربع شیشه تشکیل شده است، اشاره کرد.

موزه «اورسای» حاوی مشهورترین مجموعه آثار هنر ملی امپرسیونیسم و پست‌امپرسیونیسم فرانسه است که در سال‌های ۱۸۴۸ تا ۱۹۱۴ میلادی خلق شده‌اند. آثاری از سبک‌های کمتر شناخته شده مانند سمبولیسم، نقاشی نقطه نقطه، واقع‌گرایی و آثاری از هنرمندانی چون «اوژن دولاکروا»، «ادوار مانه»، «پل گوگن»، «پل سزان»، «کلود مونه»، «پیر آگوست‌رنوآر»، «آلفرد سیسلی» و «ون گوگ» برای علاقه‌مندان به نمایش گذاشته شده است.

از آثار موجود در موزه «اورسای» می‌توان به نقاشی، مجسمه، عکس و مبلمان اشاره کرد. یکی از دلایل شهرت آن به خاطر مجموعه‌های سبک دریافتگری از جمله آثار «کلود مونه» و «رنوار» است؛ بسیاری از این آثار تا پیش از بازگشایی اورسای در «موزه ژو دو پوم»، «موزه لوور» و «موزه ملی هنرهای مدرن» نگهداری می‌شد.

طبقه همکف این موزه میزبان برخی آثار متأخر و کمتر شناخته شده از «ادوار مانه»، «پل سزان»، «اوژن دولاکروا» و «ژان اگوست دومینیک اَنگر» است. طبقه دوم این مجموعه همچنین میزبان آثار هنر نو است، در بخش دیگری از موزه، مجموعه‌ای از مجسمه‌ها، مبلمان و سایر وسایل تزئینی به سبک هنر نو برای علاقه‌مندان به نمایش گذاشته شده است که برخی از آن‌ها توسط معماران مشهور فرانسوی «هکتور گیمار»، «چارلز لوئیس تیفانی» و «رُنه لالیک» خلق شده‌اند.

در طبقه سوم نیز علاقه‌مندان می‌توانند از تمام آثار مشهور نقاشان امپرسیونیست مانند «کلود مونه»، «کامی پیسارو»، «پیر آگوست رنوآر»، «ادوار مانه» و البته آثاری از هنرمندان سبک پست امپرسیونیسم مانند «پل سزان»، «ون گوگ» و … دیدن کنند.

علاقه‌مندان به عکس و فعالیت‌های عکاسی نیز می‌توانند از گالری عکاسی این موزه دیدن کنند. هدف موزه اورسای از ایجاد چنین گالری، تجلیل از صنعت عکاسی در تمامی مراحل تکاملش به عنوان هنری رو به رشد بود.

نخستین کلکسیون این مجموعه متعلق به آثار دوران اولیه عکاسی (سال ۱۸۳۹) تا عصر طلایی عکاسی فرانسه و انگلیس ( سال ۱۸۶۳) است؛ امروزه بازدیدکنندگان از گالری عکاسی این موزه می‌توانند به مشاهده ۴۵ هزار اثر بپردازند.

آثار شاخصی چون نقاشی «سیب‌ها و پرتقال‌ها» اثر پل سزان، «نیلوفرهای آبی» اثر کلود مونه، «مونمارتر» اثر پیر آگوست رنوآر و «ناهار در چمنزار» اثر ادوار مانه، راهروی مرکزی و ساعت قدیمی ایستگاه اورسای، میدان اورسای که ۶ مجسمه برنزی نمادین متعلق به نمایشگاه جهانی سال ۱۸۷۸ را شامل شده است، مجموعه ‌آثاری متعلق به موزه لوور، موزه لوکزامبورگ و گالری Jeu de Paume که قدمتشان به اوایل قرن هجده میلادی باز می‌گردد، مجموعه نقاشی‌های موزه اورسای و کلکسیون نقاشی‌های اورسای که به سال ۱۸۱۸ زمانی که شاه لوئی هجدهم موزه لوکزامبورگ را تأسیس نمود باز می‌گردد، این موزه را برای هر بازدیدکننده و گردشگری منحصر به فرد کرده است.

منبع:

culturetrip.com

انتهای پیام