برچسب: فناوری نانو

به گزارش روز چهارشنبه ستاد ویژه توسعه فناوری نانو، در ادامه چالش‌های نوآوری و فناوری، با هدف توسعه راه‌کارهای حل مشکلات صنعتی و رفع نیازهای فناورانه کشور، ستاد ویژه توسعه فناوری نانو اقدام به برگزاری یک چالش نوآوری در پلتفرم آی‌چلنج (ichallenge.ir) کرده است. این چالش به‌دنبال توسعه راهکارهایی مبتنی بر فناوری نانو برای کاهش آب شویی و هدررفت کود اوره است که قابل استفاده در مصارف کشاورزی باشد.

جمعیت رو به رشد جهان، یافتن راه‌حل‌های نوآورانه را در صنعت کشاورزی، اجتناب‌ناپذیر کرده است،  کود اوره یکی از پرکاربردترین کودهایی است که در بهره‌وری کشاورزی تاثیرگذار است. در نتیجه هر گونه راه‌حل نوآورانه برای ارتقای بازدهی آن‌ها، منافع بسیاری به دنبال دارد. نیتروژن منبع مهم و ضروری برای رشد گیاه است. کود اوره (Fertilizer Urea) یا کاربامید (Carbamide) با فرمول شیمیایی CO(NH۲)۲ یکی از کودهای نیتروژن‌دار پرکاربرد است که ۴۶% نیتروژن دارد. این کود از واکنش بین آمونیاک مایع و دی‌اکسیدکربن در فشار بالا تولید می‌شود.

فراورده این واکنش بلورهای سفیدرنگی است که می‌توان آن را به صورت جامد یا مایع (مخلوط با آب) مستقیم به خاک افزود یا روی گیاهان اسپری کرد، این ترکیب یکی از پرمصرف‌ترین اجزاء کودهای نیتروژن‌دار در جهان است، بیشترین کاربرد کاربامید در صنعت کشاورزی به عنوان افزودنی خوراک حیوان و کود است، امروزه قاره آسیا به دلیل داشتن سطح وسیع مزارع برنج یکی از بزرگ‌ترین مصرف‌کننده‌های این محصول به شمار می‌آید، مشکل اصلی در استفاده از این کودها هدررفت آن به دلایل مختلفی چون آبشویی، نیتریفیکاسیون، تصعید و … است؛ اما در این بین مهم‌ترین عامل هدررفت، آبشویی ناشی از آبیاری خاک و بارش باران به ویژه در مناطق پربارش است.

بنابر اعلام دبیرخانه چالش‌های فناوری و نوآوری ایران، شرکت‌کنندگان تا ۱۲ مردادماه ۹۹ فرصت دارند طرح مفهومی اولیه خود را به دبیرخانه چالش ارسال کنند. پس از اتمام مهلت دریافت طرح‌ها و غربال اولیه آن‌ها، داوری حضوری طرح‌ها انجام خواهد شد و سرانجام طرح‌های برگزیده به مرحله دوم راه می یابد.

برگزیدگان مرحله نخست، حدود سه ماه فرصت خواهند داشت تا ضمن تکمیل مستندات فنی و اقتصادی، نمونه‌ای آزمایشگاهی از طرح خود را مطابق با ملاحظات فنی چالش بسازند. در این مرحله شرکت‌کنندگان به‌صورت گام‌به‌گام، پیشرفت طرح خود را گزارش می‌دهند و بر اساس آن، از حمایت‌های نقدی و غیرنقدی تا سقف ۷ میلیون تومان بهره‌مند می‌شوند. شرکت‌کننده‌ای که بهترین نتیجه را در ارزیابی‌های فنی و اقتصادی به دست آورد ضمن دریافت جایزه ۳۰ میلیون تومانی، می‌تواند از سایر حمایت‌های تجاری‌سازی شرکت خدمات حمایتی کشاورزی بهره‌مند شود.

علاقه‌مندان می‌توانند برای کسب اطلاعات بیشتر در خصوص جزئیات چالش (نحوه ثبت‌نام، شرایط ارسال راه‌حل، جوایز و…) به نشانی ichallenge.ir  مراجعه کنند.

تبدیل دی ان ای به واکسن کرونا با نانومهندسی

به گزارش روز سه شنبه ستاد ویژه توسعه فناوری نانو، راهبرد جدیدی برای تولید واکسن ارائه شده که در آن رشته‌های DNA تا زده شده و شبیه به ساختار ویروس در می‌آید، سپس روی سطح آن با پروتئین‌های ویروسی پوشش داده می‌شود، محققان موسسه فناوری ماساچوست (MIT) ) در حال استفاده از این فناوری برای تولید واکسن ضدکرونا هستند.

رشته‌های تاخورده DNA در این پروژه، از نظر ابعاد و شکل بسیار شبیه به ویروس است و روی سطح آنها با استفاده از پروتئین‌های ویروس HIV پوشانده شده ‌است. این پروتئین‌ها که در واقع آنتی‌ژن بوده، دارای الگوهایی هستند که موجب تحریک سیستم ایمنی بدن می‌شود و پاسخ جدی در بدن ایجاد می‌کنند.

پژوهشگران از این فناوری برای تهیه واکسن استفاده می کنند. آنها در حال تهیه واکسن ضد کرونا با این فناوری هستند و پیش‌بینی می‌کنند که این نوع واکسن‌ها را بتوان برای طیف وسیعی از بیماری‌های ویروسی به کار برد.

دارل ایروان، از محققان این پروژه گفت: قوانین طراحی که در این پروژه به کار رفته از نظر ژنتیکی قابل استفاده برای آنتی‌ژن‌های بیماری‌های مختلف است.

بث یکی دیگر از محققان این پروژه افزود: ساختار DNA شبیه به گیره است، بنابراین می‌توان آنتی‌ژن‌ها را در آنجا قرار داد، این ذرات شبیه به ویروس به ما این امکان را می‌دهد که برای اولین بار اصول مولکولی بنیادین تشخیص توسط سلول ایمنی بدن را دریابیم.

ویروس‌های طبیعی، نانوذرات حاوی آنتی‌ژن هستند که تصور می‌شود سیستم ایمنی بدن (به ویژه سلول‌های B) برای شناخت موثر چنین آنتی‌ژن‌هایی تکامل یافته است، اکنون واکسن‌ها از ساختارهای ویروس طبیعی تقلید می‌کنند و اعتقاد بر این است که چنین واکسن‌های حاوی نانوذرات در تولید پاسخ سیستم ایمنی بدن بسیار موثر هستند.

با این حال، تعیین اندازه ذرات و فاصله میان آنتی‌ژن‌ها و تعداد آنتی‌ژن در هر ذره برای دانشمندان چالش‌برانگیز بوده است، این گروه نشان دادند که با استفاده از تا زدن DNA می‌توان این شاخص‌ها را به دلخواه مدیریت کرد. نتایج این پروژه در نشریه Nature Nanotechnology به چاپ رسیده است.

تولید هیدروژن و اکسیژن در نانوباغچه‌هایی از جنس فسفید کبالت

به گزارش روز سه شنبه پایگاه خبری ساینس‌دیلی، معمولا برای آماده‌سازی نانوساختارها به ویژه در صنایع نیمه‌رسانا از تکنیک‌هایی مانند لیتوگرافی استفاده می‌شود. اما این تکنیک‌ها برای کاربردهای خاص، زمان‌گیر و پرهزینه است. به همین علت از یک شیوه جایگزین مانند ساختارهای خودسامان یا چیدمان قطعات ساختار در مقیاس نانو برای ساخت از پایین به بالای نانوساختارها استفاده می‌شود.
اکنون محققان یک تکنیک ساده لایه‌نشانی الکتریکی (electro-deposition) هیدروکسید کبالت را جایگزین روش‌های قبلی کرده‌اند و با استفاده از این تکنیک، نانوساختارهایی شبیه به اجزای مختلف یک باغ شامل خاک، گیاهان، گل‌ها و برگ‌ها را تولید کردند.
این نانوباغچه‌ها از فیبرهای کربنبا ضخامت حدود ۱۰ میکرومتر و ماده‌ای که به عنوان الکترود درون سلول‌های سوختی کاربرد دارد، تشکیل شده‌اند. فیبرهای کربن با یک لایه ضخیم از هیدروکسید کبالت که عملکردی شبیه به خاک باغچه دارد، پوشانده می‌شوند. این ماده موجب افزایش پایداری نانوساختار می‌شود. سپس محققان با جمع کردن یون‌ها در بخش‌های مختلف فیبرهای کربنی، ساختارهایی شبیه به گیاه به طول ۱.۵ میکرومتر و ضخامت حدود ۱۰۰ نانومتر ایجاد کردند که درون خاک نانوباغچه ریشه دوانیده‌اند.
محققان قادرند این نانوباغچه‌ها را به‌گونه‌ای بسازند که با استفاده از یک فرایند ساده فسفید شدن، مانند یک کاتالیزور فعال عمل کنند. محصول جانبی این فرایند، شکل‌گیری نانوساختارهایی از جنس فسفید کبالت است که موجب بهینه‌سازی فرایند تولید اکسیژن و هیدروژن در جریان الکترولیز آب می‌شود.
گزارش کامل این تحقیقات در نشریه Journal of Materials Chemistry A منتشر شده است.

به گزارش روز سه شنبه ستاد ویژه توسعه فناوری نانو، راهبرد جدیدی برای تولید واکسن ارائه شده که در آن رشته‌های DNA تا زده شده و شبیه به ساختار ویروس در می‌آید، سپس روی سطح آن با پروتئین‌های ویروسی پوشش داده می‌شود، محققان موسسه فناوری ماساچوست (MIT) ) در حال استفاده از این فناوری برای تولید واکسن ضدکرونا هستند.

رشته‌های تاخورده DNA در این پروژه، از نظر ابعاد و شکل بسیار شبیه به ویروس است و روی سطح آنها با استفاده از پروتئین‌های ویروس HIV پوشانده شده ‌است. این پروتئین‌ها که در واقع آنتی‌ژن بوده، دارای الگوهایی هستند که موجب تحریک سیستم ایمنی بدن می‌شود و پاسخ جدی در بدن ایجاد می‌کنند.

پژوهشگران از این فناوری برای تهیه واکسن استفاده می کنند. آنها در حال تهیه واکسن ضد کرونا با این فناوری هستند و پیش‌بینی می‌کنند که این نوع واکسن‌ها را بتوان برای طیف وسیعی از بیماری‌های ویروسی به کار برد.

دارل ایروان، از محققان این پروژه گفت: قوانین طراحی که در این پروژه به کار رفته از نظر ژنتیکی قابل استفاده برای آنتی‌ژن‌های بیماری‌های مختلف است.

بث یکی دیگر از محققان این پروژه افزود: ساختار DNA شبیه به گیره است، بنابراین می‌توان آنتی‌ژن‌ها را در آنجا قرار داد، این ذرات شبیه به ویروس به ما این امکان را می‌دهد که برای اولین بار اصول مولکولی بنیادین تشخیص توسط سلول ایمنی بدن را دریابیم.

ویروس‌های طبیعی، نانوذرات حاوی آنتی‌ژن هستند که تصور می‌شود سیستم ایمنی بدن (به ویژه سلول‌های B) برای شناخت موثر چنین آنتی‌ژن‌هایی تکامل یافته است، اکنون واکسن‌ها از ساختارهای ویروس طبیعی تقلید می‌کنند و اعتقاد بر این است که چنین واکسن‌های حاوی نانوذرات در تولید پاسخ سیستم ایمنی بدن بسیار موثر هستند.

با این حال، تعیین اندازه ذرات و فاصله میان آنتی‌ژن‌ها و تعداد آنتی‌ژن در هر ذره برای دانشمندان چالش‌برانگیز بوده است، این گروه نشان دادند که با استفاده از تا زدن DNA می‌توان این شاخص‌ها را به دلخواه مدیریت کرد. نتایج این پروژه در نشریه Nature Nanotechnology به چاپ رسیده است.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ستاد توسعه فناوری نانو، محققان ایرانی مقاله‌ای در مجله Biosensors and Bioelectronics به چاپ رساندند که در آن جزئیات مربوط به ساخت دستگاهی برای تشخیص زودهنگام کرونا با استفاده از اندازه‌گیری میزان گونه‌های اکسیژن فعال (ROS) در خلط درج شده است.

محمد عبدالاحد محقق آزمایشگاه ادوات نانوبیوالکترونیک دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر دانشگاه تهران گفت: در این مقاله نشان دادیم که چگونه می‌توان از گونه‌های اکسیژن فعال برای تشخیص بیماری‌های مربوط به ریه استفاده کرد. افزایش گونه‌های اکسیژن فعال در خلط یکی از شاخص‌هایی است که می‌تواند نشان دهنده بیماری کرونا باشد.

وی افزود: در بیماران کرونایی، حتی زمانی که هنوز علائم بیماری مشخص نشده است، میزان گونه‌های اکسیژن فعال در خلط بیمار تغییر می‌کند که این حسگر با استفاده از این شاخص می‌تواند وجود بیماری را مشخص کند. دلیل افزایش گونه‌های اکسیژن فعال در خلط را می‌توان به عملکرد التهابی بدن در برابر حضور ویروس نسبت داد. همچنین فعالیت‌های سلولی نیز در زمان درگیری با ویروس موجب تشکیل گونه‌های اکسیژن فعال می‌شوند.

عبدالاحد درباره توسعه این فناوری و تجاری‌سازی آن خاطر نشان کرد: این پروژه در مرحله تجاری‌سازی است و تاکنون این فناوری روی بیش از ۶۰۰ بیمار در بیمارستان‌های امام خمینی، بیمارستان لقمان حکیم، بیمارستان امام حسین و نورافشار مورد آزمایش قرار گرفته و نتایج مثبتی به دست آمده است. در حال حاضر این فناوری در شرکتی در حال تجاری‌سازی است. نتایج آزمون‌های به دست آمده از این دستگاه برای دریافت مجوزهای لازم به سازمان‌های مربوطه ارسال شده است.

عضو هیئت علمی دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر دانشگاه تهران خاطر نشان کرد: این دستگاه تنها برای تشخیص ویروس کووید ۱۹ نیست، بلکه برای تشخیص بیماری‌های ریوی قابل استفاده است. برخی از بیماری‌ها نظیر آسم و سل نیز می‌توانند در خلط بیمار تغییراتی ایجاد کنند که با استفاده از این دستگاه قابل رهگیری هستند.

وی ادامه داد: این دستگاه می‌تواند برای تشخیص زودهنگام بیماری کرونا استفاده شود. در واقع اگر کسی توسط این دستگاه مشکوک به کرونا تشخیص داده شد باید برای تست‌های تکمیلی اقدام کند. این دستگاه برای پایش جمعی و عام مناسب است تا افراد کرونایی بی علامت را مشخص کند.

به گفته عبدالاحد انتشار این مقاله در دومین نشریه مهم در حوزه الکتروشیمی نشان از اهمیت و تاثیرگذاری این فناوری دارد.

به گزارش مهر، دکتر محمد عبدالاحد درجه کارشناسی فیزیک را از دانشگاه علم و صنعت، کارشناسی ارشد فیزیک را از دانشگاه صنعتی شریف و دکترای مهندسی نانوالکترونیک را از دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر دانشگاه تهران دریافت کرده و به عنوان عضو هیئت علمی در دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر دانشگاه تهران فعالیت دارد. در طی چهار سال گذشته وی موفق به ثبت بیش از ۲۰ اختراع در آمریکا و انتشار بیش از ۵۰ مقاله در معتبرترین مجلات علمی دنیا شده که بیشتر آنها به روش‌های تشخیص سرطان مربوط است.

این مقاله با عنوان Real-time diagnosis of reactive oxygen species (ROS) in fresh sputum by electrochemical tracing; correlation between COVID-۱۹ and viral-induced ROS in lung/respiratory epithelium during this pandemic برای انتشار در مجله Biosens Bioelectron مورد پذیرش قرار گرفته است.

به گزارش روز سه شنبه ستاد ویژه توسعه فناوری نانو، راهبرد جدیدی برای تولید واکسن ارائه شده که در آن رشته‌های DNA تا زده شده و شبیه به ساختار ویروس در می‌آید، سپس روی سطح آن با پروتئین‌های ویروسی پوشش داده می‌شود، محققان موسسه فناوری ماساچوست (MIT) ) در حال استفاده از این فناوری برای تولید واکسن ضدکرونا هستند.

رشته‌های تاخورده DNA در این پروژه، از نظر ابعاد و شکل بسیار شبیه به ویروس است و روی سطح آنها با استفاده از پروتئین‌های ویروس HIV پوشانده شده ‌است. این پروتئین‌ها که در واقع آنتی‌ژن بوده، دارای الگوهایی هستند که موجب تحریک سیستم ایمنی بدن می‌شود و پاسخ جدی در بدن ایجاد می‌کنند.

پژوهشگران از این فناوری برای تهیه واکسن استفاده می کنند. آنها در حال تهیه واکسن ضد کرونا با این فناوری هستند و پیش‌بینی می‌کنند که این نوع واکسن‌ها را بتوان برای طیف وسیعی از بیماری‌های ویروسی به کار برد.

دارل ایروان، از محققان این پروژه گفت: قوانین طراحی که در این پروژه به کار رفته از نظر ژنتیکی قابل استفاده برای آنتی‌ژن‌های بیماری‌های مختلف است.

بث یکی دیگر از محققان این پروژه افزود: ساختار DNA شبیه به گیره است، بنابراین می‌توان آنتی‌ژن‌ها را در آنجا قرار داد، این ذرات شبیه به ویروس به ما این امکان را می‌دهد که برای اولین بار اصول مولکولی بنیادین تشخیص توسط سلول ایمنی بدن را دریابیم.

ویروس‌های طبیعی، نانوذرات حاوی آنتی‌ژن هستند که تصور می‌شود سیستم ایمنی بدن (به ویژه سلول‌های B) برای شناخت موثر چنین آنتی‌ژن‌هایی تکامل یافته است، اکنون واکسن‌ها از ساختارهای ویروس طبیعی تقلید می‌کنند و اعتقاد بر این است که چنین واکسن‌های حاوی نانوذرات در تولید پاسخ سیستم ایمنی بدن بسیار موثر هستند.

با این حال، تعیین اندازه ذرات و فاصله میان آنتی‌ژن‌ها و تعداد آنتی‌ژن در هر ذره برای دانشمندان چالش‌برانگیز بوده است، این گروه نشان دادند که با استفاده از تا زدن DNA می‌توان این شاخص‌ها را به دلخواه مدیریت کرد. نتایج این پروژه در نشریه Nature Nanotechnology به چاپ رسیده است.

به گزارش روز شنبه پایگاه خبری ساینس‌دیلی، محققان این فناوری را با استفاده از یک قطعه شیشه بسیار نازک ساختند که قابلیت خم شدن دارد.

برای این منظور با استفاده از شیشه مذکور، یک محفظه دیسک‌مانند حاوی نوعی مایع شفاف ساختند. روی شیشه مجموعه‌ای از ۱۸ موتور کوچک نصب شده است که با استفاده از یک کامپیوتر کنترل می‌شوند و شیشه را به‌گونه‌ای خم می‌کنند که بهترین دید را در اختیار بگذارد.
به اعتقاد محققان می‌توان این فناوری را در سایر حوزه‌ها از جمله ارتباطات اپتیکی در فضای آزاد، به منظور افزایش نرخ تبادل اطلاعات و همچنین برقراری ارتباطات اپتیکی در مناطق دور افتاده و خارج از دسترس، به‌ کار گرفت.
گزارش کامل این تحقیقات در نشریه Optical Society منتشر شده است.

به گزارش روز سه شنبه ستاد ویژه توسعه فناوری نانو،  شرکت نانو پارت خزر با استفاده از فناوری‌ نانو، ضدعفونی کننده سطوح محوطه نگهداری دام و طیور تولید و به بازار عرضه کرد، این شرکت محلول‌های ضدعفونی خود را با نام‌های تجاری نانونیپ WD، نانونیپ LD و نانونیپ HD  تولید می‌کند.

ضد عفونی‌کننده بسیار قوی این شرکت (نانونیپ HD) به واسطه‌ داشتن میزان بسیار بالای نانو ذرات نقره توانایی از بین بردن میکروارگانیسم‌های مختلف را دارا است.

به ادعای تولیدکننده این محصول، ضدعفونی‌کننده نانونیپ HD قادر است میکرواورگانیسم‌هایی را که ضد عفونی کننده‌های رایج قادر به از بین بردن آن نیستند را از بین ببرد.

این محصول در مناطقی که از لحاظ آلودگی در شرایط بسیار حاد قرار دارند و عاری بودن از هر نوع آلودگی میکروبی بسیار برای آنها حایز اهمیت است، قابل استفاده بوده و می‌توان آن را حتی در بیمارستان‌ها، اتاق عمل، مزارع پرورش دام و طیور و کشتارگاه‌ها استفاده کرد.

این محصول با غلظت پنج دهم درصد به میزان ۱۰۰ سی سی به ازای هر مترمربع از سطح اسپری می‌شود، همچنین به منظور کاهش بار آلودگی هوا در مزارع پرورش طیور، یک لیتر از محلول رقیق سازی شده پنج دهم درصد این محصول در ۱۰۰ متر مکعب از فضا اسپری می‌شود، به منظور تسهیل در اجرا می‌توان از سیستم های مه پاش نیز استفاده کرد.

ضد عفونی کننده عمومی (نانونیپ LD) به منظور ضدعفونی کردن سطوح، وسایل، تجهیزات، بستر و پوشال، محوطه، کامیون‌ها، حوضچه‌های ورودی و غیره و در مناطقی که بار میکروبی بالایی ندارند با غلظت ۱ درصد (۱ لیتر در ۹۹ لیتر آب) و در صورت آلودگی شدید با غلظت ۲ درصد (۲ لیتر در ۹۸ لیتر آب) مورد استفاده قرار می‌گیرد،  نانونیپ WD می‌تواند به واسطه داشتن اثر کاتالیزوری اقدام به از بین بردن زیست‌فیلم‌ها از محیط کند.

این شرکت دانش بنیان در راستای ارائه خدمات تخصصی و مشاوره در زمینه فناوری نانو با اعتقاد به اهمیت تحقیقات و لزوم توسعه اقدام به راه‌اندازی بخش تحقیق و توسعه (R&D) کرده است، این شرکت با تولید نانو ذرات نقره با برند تجاری نانونیپ فعالیت خود را گسترش داده و به طور مستمر در عرصه صنعت نانو کشور و همچنین حوزه بهداشت با بهره گیری از کارشناسان مختلفی در زمینه دامپزشکی، کشاورزی، پزشکی، داروسازی، شیمی، میکروبیولوژی، نساجی وغیره در شرکت و همچنین همکاری و مشاوره اساتید برجسته دانشگاه‌ها و مراکز معتبر علمی همواره تلاش نموده با ارایه محصولات جدید و با کیفیت و همچنین با قابلیت های متفاوت، در جهت توسعه فناوری‌نانو در گام بردارد.

به گزارش روز سه شنبه ستاد ویژه توسعه فناوری نانو، عملکرد ضدویروسی جوهر کامپوزیتی حاوی نانوذرات نقره و اکسید گرافن که توسط شرکت زنگرافن تولید شده، در دانشگاه وسترن اونتاریو کانادا مورد تایید قرار گرفته است.

آزمایش اثربخشی این جوهر برای از بین بردن ویروس کرونا در آزمایشگاه ایمنی زیستی سطح سه دانشگاه وسترن انجام شده ‌است. علاوه براین، جوهر گرافنی برای از بین بردن ویروس‌های نوع A و B آنفولانزا در آزمایشگاه سطح دو ایمنی در بریتانیا و آمریکا مورد بررسی قرار خواهد گرفت.

شرکت زنگرافن (ZEN Graphene) اعلام کرد گزارشی از بخش ایمنی زیستی دانشگاه وسترن درباره نمونه‌های ارسالی خود دریافت کرده است، زنگرافن پیش‌ از این، چند نمونه حاوی جوهرهای کامپوزیتی نانوذره‌ای مبتنی بر نقره و اکسیدگرافن برای تست‌های ضدویروسی به این دانشگاه داده بود.

این شرکت پنج فرمولاسیون مختلف حاوی ترکیبات دارای نانوذرات نقره و اکسیژن را آماده و با غلظت ۴ گرم در لیتر برای انجام تست ضدویروسی ارائه کرد. هر پنج فرمولاسیون با غلظت‌های مختلف رقیق شده و برای جلوگیری از تکثیر ویروس‌ها مورد آزمایش قرار گرفته است. این جوهر با هدف استفاده علیه ویروس کرونا ساخته شده که قرار است در محیطی که سلول‌های انسانی رشد می‌کنند، مانع از تکثیر ویروس کرونا شود.

براساس گزارشی که دانشگاه وسترن منتشر کرد، نمونه‌های حاوی این جوهر با غلظت‌های مختلف و رقیق شده، تکثیر ویروس‌های کووید ۱۹ را کاهش داد؛ به طوری که این کاهش میزان ویروس در حد ۲۵ تا ۵۰ درصد بوده است.

با توجه به نیاز جهانی به تجهیزات محافظت شخصی پیشرفته با قابلیت ویروس‌کشی، تلاش می‌شود فرآیند آزمایش تسریع شود.

فرانسیس دوبه، مدیرعامل شرکت زنگرافن گفت: نتایج اولیه آزمایش نشان می‌دهد اکسیدگرافن حاوی نانوذرات نقره می‌تواند در مبارزه با ویروس کرونا نقش مهمی داشته باشد. زنگرافن به سرعت در حال اثبات، بهینه‌سازی و تحویل محصولاتی است که می‌تواند در جلوگیری از شیوع کرونا تاثیرگذار باشد. استفاده از گرافن در این فرمولاسیون جدید گامی مهم در تجهیزات محافظت شخصی است.

نانوسیستم هوشمند برای کاهش عوارض داروهای شیمی‌درمانی

به گزارش روز دوشنبه ستاد توسعه فناوری نانو، داروهای شیمی‌درمانی هسته اصلی روش‌های درمان سرطان هستند. با این حال به دلیل اثرات جانبی منفی این نوع داروها، استفاده از آنها با مشکلاتی روبرو است و در عین حال استفاده از داروهای شیمی‌درمانی منجر به مقاومت‌هایی در سلول‌های سرطانی می‌شود.

بنابراین، لازم است داروهای شیمی‌درمانی به‌گونه‌ای اصلاح شوند که کمترین اثرات منفی را داشته و همچنین مقاومت دارویی در تومورهای سرطانی ایجاد نکنند. با استفاده از نانوساختار طلا و لیپوزوم، نانوسیستم هوشمندی ساخته شده که می‌تواند اثربخشی داروهای شیمی‌درمانی را بهبود بخشیده و در عین حال عوارض جانبی دارو را کم کند.

این نانوسیستم هوشمند شامل لیپوزوم حساس به دما است که روی سطح نانوقفس‌های طلا را پوشش داده است. درون این نانوقفس‌ها، داروی شیمی‌درمانی دوکسوروبیسین قرار داده شده ‌است. این ساختار به طول موج پرتوهای مادون قرمز نزدیک حساس بوده و درصورت تابش این طول موج، دارو از درون این نانوسیستم رهاسازی می‌شود. در واقع این نانوسیستم با ترکیب شیمی‌درمانی و نوردرمانی ایجاد شده و برای مقابله با سرطان پستان به کار گرفته شده‌ است.

پوشش لیپوزوم‌های زیست‌سازگار موجب بهبود جذب دارو از طریق سلول می‌شود و همچنین میزان نشت دارو در طول چرخه حیات دارو به حداقل می‌رسد.

این نانوسیستم هوشمند دارای قابلیت تبدیل انرژی بوده و تابش نور را به گرما تبدیل می‌کند.در نتیجه، استفاده از حرارت کم که در اثر تابش پرتوهای مادون قرمز نزدیک ایجاد می‌شود نه تنها موجب رهایش داروی شیمی‌درمانی شده و دارو را از لیزوزوم به هسته می‌برد، بلکه همین گرما نیز روی از بین بردن سلول‌های سرطانی اثربخش بوده و می‌تواند فرآیند درمان را تسریع کند.

بررسی‌های محققان نشان داده است گرمای ملایم می‌تواند مقاومت دارویی را معکوس کرده و نشانگرهایی را که موجب مقاومت دارویی می‌شوند، سرکوب ‌کند و با این کار از تخلیه داروی شیمی‌درمانی از درون به بیرون سلول جلوگیری و حساسیت دارویی را افزایش می‌دهد. در نتیجه می‌توان گفت که این نانوسیستم موجب افزایش کارایی داروی شیمی‌درمانی می‌شود.

نتایج این پروژه در نشریه Journal of Controlled Release به چاپ رسیده است.