برچسب: فریدون برکشلی

  • انتخابات آمریکا چه تاثیری بر بازار نفت دارد؟

    انتخابات آمریکا چه تاثیری بر بازار نفت دارد؟

    فریدون برکشلی، رئیس دفتر مطالعات انرژی وین در گفتگو با خبرنگار مهر با اشاره به اینکه نفت شیل هم به پیچیدگی معادلات بازار نفت در شرایط کنونی افزوده است، گفت: تا زمانی که شیل محدود به بازار داخلی آمریکا بود، تولید کنندگان نفت خام‌های متعارف را خیلی نگران نمی‌کرد. اما زمانی که شیل، به تولید ۱۰ میلیونی رسید و شروع به دست اندازی به بازارهای سنتی نفت خام‌های متعارف کرد، دیگر مطلقاً قابل تحمل نبود.

    وی افزود: در واقع پیوند امروزی اوپک و غیر اوپک، مدیون ظهور شیل است. نفت شیل از خط قرمز اوپک و اوپک پلاس تجاوز کرد. در چنین شرایطی پاسخ اوپک پلاس، آغاز جنگ قیمتی بود که بر اساس آن قیمت از مرز ۶۰ دلار آن قدر دور بماند که بخش مهمی از تولید شیل از دسترس خارج شود. در عین حال قیمت آن چنان پایین هم نیاید که تولید کنندگان نفت خام‌های متعارف را با بحران‌های اقتصادی و مالی جدی روبرو سازد.

    حساسیت اوپک به افزایش سطح ذخیره سازی نفت

    این کارشناس بین المللی بازار نفت اظهار داشت: باید بررسی کرد که تحت شرایط کنونی بازار، میزان مصرف چقدر است. چه میزان از نفتی که بازار جهانی عرضه می‌شود، واقعاً مصرف می‌شود و چه میزان ذخیره سازی می‌شود. اوپک نسبت به سطح ذخایر، حساسیت بالایی دارد. بنابراین هدف مهم اوپک پایین آوردن متوسط سطح ذخایر در سطح متوسط پنج ساله گذشته است.

    برکشلی با بیان اینکه اطلاعات دبیر خانه اوپک، حکایت از آن دارد که متوسط سطح ذخیره سازی ها، اندکی کاهش یافته است، ادامه داد: اوپک پلاس مدتی است که رصد و پیگیری شرایط بازار بین المللی را به صورت اجلاس‌های وزارتی ماهانه برگزار می‌کند. چنین اقدامی در تاریخ اوپک، فقط در دهه ۱۹۸۰ میلادی، مدت کوتاهی در اوایل دهه ۱۹۹۰ در جریان بود که اوپک با بحران‌ها و تلاطم‌های سخت سیاسی مواجه بود.

    نفت ارزان در سبد چینی‌ها

    به گفته رئیس دفتر مطالعات انرژی وین قیمت‌های پایین از یکسو وکاهش هزینه حمل و نقل دریایی از سوی دیگر، برخی از کشورهای مصرف کننده را به خرید بیشتر نفت ترغیب کرده است. این رویه در چین و کشورهای منطقه آ. سه. آن بیش از بقیه کشورهاست.

    وی توضیح داد: در عین حال هم گزارشات دبیرخانه اوپک، به دو موضوع توجه کرده است؛ اول اینکه، کاهش جهانی تقاضا، کمتر از آن سطحی است که در ابتدای شیوع کرونا، برآورد شده بود. به این ترتیب که در سه ماهه اول ۲۰۲۰ میلادی، برآوردها از کاهش تقاضا در سطح ۳۰-۲۵ میلیون بشکه در روز، دور می‌زد. برآوردهای کنونی، بر روی کاهش تقاضا در سطح ۱۲-۱۵ میلیون بشکه در روز متمرکز است. دوم اینکه، بازگشت اقتصاد و زندگی به شرایط نسبتاً عادی، سریع‌تر از ارزیابی‌های اولیه اتفاق افتاده است. اگر چه هنوز هم برآوردهای قطعی دشوار است، اما شرایط در کانون‌های عمده مصرف نفت، مانند چین، آسیای جنوب شرقی، اروپا و تا حدی هم آمریکا، امیدواری برای بازگشت تدریجی به شرایط نسبتاً عادی را تقویت کرده است.

    خودکفایی در انرژی به هر قیمتی

    برکشلی با اشاره به اینکه عامل مهم دیگری که کمتر به آن توجه می‌شود، آینده انتخابات آمریکا و بازگشت بحث امنیت عرضه است، تصریح کرد: ترامپ در استراتژی انرژی و خودکفایی آن، مسیری را ادامه داد که سال‌ها قبل دیک چینی، معاون بوش پسر، طراحی کرده بود. خود کفایی انرژی به هر قیمتی و به هر هزینه‌ای.

    وی گفت: تولید نفت شیل با هزینه و آسیب‌های پرهزینه و بعضاً غیر قابل جبران زیست محیطی همراه است. در حقیقت آنچه که امروز از تولید و عرضه شیل حاصل می‌شود، به ناچار در سال‌های بعد صرف اصلاح و جبران خسارات ناشی از فرایند کراکینگ می‌شود.

    طبق اظهارات رئیس دفتر مطالعات انرژی وین بازار این نگرانی را دارد که در صورت پیروزی احتمالی دمکرات‌ها، فعالیت تولید شیل، کند شود.

    قیمت کمتر از ۵۰ دلار باقی می‌ماند

    برکشلی در پاسخ به پیش بینی نرخ قیمت نفت در آینده نیز توضیح داد: احتمال اینکه در طول ماه‌های باقیمانده ۲۰۲۰، قیمت جهانی نفت بتواند، رقم ۵۰ دلار در هر بشکه را رد کند، کم است. اوپک و غیر اوپک، در بیرون راندن شیل از بازار هم راستا هستند. البته این بدان معنا نیست که اوپک پلاس بخواهد یا حتی بتواند نفت شیل را از صحنه صنعت جهانی نفت خارج کند.

    وی افزود: این جنگ سهمیه‌ها را ما در دهه ۱۹۸۰ هم با نفت تازه وارد نروژ در بازار داشتیم. شیل هم باید بتواند تا به قاعده بازی کند. سهم بازار برای نفتی‌ها مثل حق حاکمیت ملی است. جنگ بر سر سهم بازار واقعی و جدی است. در درون اوپک، یک جنگ سهمیه مابین عربستان و عراق خواهد بود و یک جنگ سهمیه دیگر بین اوپک و غیر اوپک.

     

  • ایران و ونزوئلا؛ از شکستن اعتصاب صنعت نفت تا بریدن حلقه تحریم

    ایران و ونزوئلا؛ از شکستن اعتصاب صنعت نفت تا بریدن حلقه تحریم

    ایران و ونزوئلا؛ از شکستن اعتصاب صنعت نفت تا بریدن حلقه تحریم

    به گزارش خبرنگار مهر، فورچون، دومین نفتکش حامل فرآورده‌های نفتی ایران به ونزوئلا رسید و این یعنی تغییر آرایش بین المللی به نفع ایران و ریشه آن را می‌توان در اقتدار جمهوری اسلامی ایران در آب‌های گرم خلیج فارس جستجو کرد.

    چندی پیش خبرگزاری رویترز از حرکت ۵ نفتکش ایرانی به نام‌های پتیونیا، فارست، فاکسون، کلاون و فورچون از مبدا ایران به سوی دریای کارائیب و مقصد احتمالی ونزوئلا خبر داد. طولی نکشید که این خبر به تأیید مقامات ونزوئلا و ایران رسید که مهره چینی آمریکایی‌ها در حیاط خلوت شأن را بر هم زد.

    حرکت ۵ نفتکش حامل فرآورده‌های نفتی ایران در دوره تحریم‌های نفتی ایران، آن هم با پرچم سه رنگ الله نشان، زیر نفوذ و رصد ثانیه‌ای ماهواره‌ها، پهپادها، جنگنده‌ها و ناوهای آمریکا با رادارهای روشن و شناسه‌های رسمی جمهوری اسلامی ایران، یعنی دهن کجی به هر آنچه قدرت آمریکایی نام دارد. یعنی زوال تفکری که ۴۲ سال به خیال خود حصار دور ایران کشید اما جمهوری اسلامی ایران، با در اختیار داشتن سومین ناوگان عظیم نفتکش دنیا، سینه کش دریای کارائیب را با اقتدار شکافت.

    ۱.۵ میلیون بشکه فرآورده نفتی در مسیر کاراکاس

    صادرات محموله بنزین و گازوئیل به میزان یک میلیون و ۵۲۰ هزار بشکه و همچنین محموله کاتالیستی و اعزام تیمی از مهندسین و متخصصین صنعت نفت ایران به کاراکاس دو پیام مهم را مخابره کرد؛ نخست تغییر موقعیت ایران از واردکننده بنزین به صادرکننده این فرآورده استراتژیک و همچنین جولان دادن با پرچم رسمی ایران بیخ گوش آمریکایی‌ها در حالی که رسماً آمریکایی‌ها را تهدید کردیم که حتی نزدیک نفتکش‌های ایرانی شدن می‌تواند عواقب سریع الاثر و محکمی را در پی داشته باشد.

    ریشه قدرت نمایی در دریای کارائیب در لباس سبز پاسداری

    این تغییر موازنه را می‌توان متأثر از برخورد ایران در مواجهه با نفتکش انگلیسی گریس ۱ در خلیج فارس دانست. از سویی دیگر اقدام بی بدیل ایران در عین الاسد و همچنین قدرت موشکی کشور به این اقتدار ضریب بیشتری داد و ایران ثابت کرد با وجود تمام تحریم‌ها، قدرتمند است. هم به لحاظ فناوری و تکنولوژیکی و هم از جهت نظامی و بین المللی.

    ونزوئلا، متحد روزهای دور ایران

    فریدون برکشلی، رئیس دفتر مطالعات انرژی وین در گفتگو با خبرنگار مهر درباره اقدام اخیر جمهوری اسلامی ایران در ارسال فرآورده نفتی به مقصد ونزوئلا، گفت: جمهوری اسلامی ایران و ونزوئلا همواره روابط خوبی داشته اند. هر دو کشور از اعضای مؤسس سازمان اوپک هستند و در سال‌های سخت دوره ۲۰۰۰-۱۹۸۰ و البته پس از آن هم کم و بیش در کنار هم بوده اند. هر چند رؤسای جمهور این کشور بر اساس انتخابات توسط مردم انتخاب می‌شوند ولی در ارتباط با نفت و در درون سازمان اوپک، ونزوئلا حتی با وجود دولت‌های راستگرا و در اوج جنگ تحمیلی عراق صدام، هنوز ترجیح می‌داد که در کنار جمهوری اسلامی ایران باشد.

    اتحاد غیر عربی برای موازنه قدرت

    وی افزود: البته و نزوئلایی ها استدلال‌هایی هم دارند که مربوط به خودشان است. مثلاً اینکه می‌گویند، ایران و ونزوئلا تنها کشورهای غیر عرب مؤسس اوپک هستند. در اوایل دهه ۱۹۸۰ میلادی هنگامی که کریسانتی، وزیر نفت ونزوئلا بود و برای میانجی گری درمورد آشتی نفتی ایران و عراق در زمان جنگ تحمیلی به تهران آمده بود، گفت که می کوشد مکزیک را به سازمان اوپک وارد کند تا جناح عربستانی اوپک را متوازن سازد. البته این امر تحقق پیدا نکرد، زیراکه بخشی از تولید مکزیک توسط کمپانی‌های آمریکایی انجام می‌شد که با نظر دولت مکزیک مخالف بودند.

    ۱۲ میلیارد دلار سرمایه ایرانی‌ها در حیاط خلوت آمریکا

    به گفته برکشلی، طی دو دهه گذشته روابط جمهوری اسلامی ایران و ونزوئلا با تغییراتی که در کاراکاس پیش آمد و با رویکردی که جمهوری اسلامی ایران در پیش گرفت، جنبه استراتژیک پیدا کرد. در سال ۲۰۱۸ ایران حدود ۱۲ میلیارد دلار در بخش‌های مختلف ونزوئلا سرمایه گذاری کرد که عمدتاً توسط بخش خصوصی انجام شد.

    ایران، ناجی قدیمی صنعت نفت ونزوئلا / اتحاد علیه کدخدا

    برکشلی با اشاره به اینکه در سال ۲۰۰۰ میلادی، به تحریک علنی امریکا، کارکنان صنعت نفت ونزوئلا دست به اعتصابات سراسری زدند، اظهار داشت: در نتیجه این اعتصاب صنعت نفت ونزوئلا کاملاً از حرکت ایستاد و تولید نفت متوقف شد. در آن مقطع جمهوری اسلامی ایران به کمک کاراکاس شتافت و با ارسال چند محموله فراورده نفتی و محصولات پایه پتروشیمیایی و کمک‌های فنی، تخصصی، دولت ونزوئلا را حمایت کرد. در آن مقطع ۵۰ هزار نفر از کارکنان شرکت نفت ونزوئلا در اعتصاب کامل قرار گرفتند. نهایتاً هوگو چاوز نیمی از آنان را اخراج کرد.

    تکرار تاریخ

    این کارشناس حوزه بین المللی نفت با تاکید براینکه صنعت نفت ونزوئلا از همان زمان با کمک‌های جمهوری اسلامی توانست به فعالیت‌های خود ادامه دهد، تاکید کرد: حالا با این مقدمه، جمهوری اسلامی ایران بار دیگر از دولت جانشین چاوز یعنی مادورو حمایت کرد. اما این بار حمایت ایران در شرایطی انجام شد که هر دو کشور تحت تحریم امریکا هستند. در واقع روابط نفتی و اقتصادی دو کشور تحت تحریم، فصل تازه ای در روابط بین المللی و بین الدولی باز کرده است. این روابط با همان شرایطی انطباق دارد که در سال ۱۹۵۹ میلادی، منجر به تشکیل سازمان اوپک شد.

    وی توضیح داد: در سال ۱۹۵۹ میلادی کمپانی‌های نفتی بین المللی، به طور یک جانبه قیمت نفت خام برداشتی از ونزوئلا و متعاقباً سایر کشورهای خاورمیانه را ۱۰ سنت در بشکه کاهش دادند. ونزوئلا با تولید کنندگان خاورمیانه و ایران رایزنی کرد و متعاقباً سازمان اوپک برای حفظ و حراست از قیمت نفت و ثبات بازار شکل گرفت. در همان مقطع این بحث مطرح بود که اوپک، شکل یک سازمان فراگیر به خود بگیرد و در تمام زمینه‌ها همکاری و رایزنی داشته باشد. اما با مخالفت عربستان، در اساسنامه سازمان اوپک، فقط اقدام مشترک به منظور ثبات بازار جهانی نفت و در آمد کشورهای عضو منظور شد.

    برکشلی ادامه داد: به تدریج با پیوستن اعضای جدید به سازمان اوپک، تغییراتی در اساسنامه منظور شد، ولی هیچگاه دامنه آن به مسائل سیاسی مانند تحریم و یا همکاری‌های فراتر از قیمت و سقف تولید نرفت. لیبی که در دهه ۱۹۷۰ کشوری انقلابی بود، سعی کرد تا بحث تحریم‌ها را وارد صحن اجلاس‌های اوپک نماید، اما نهایتاً نا موفق بود.

    هم پیمانان روزهای تحریمی / تغییر آرایش دلار به نفع ایران

    رئیس دفتر مطالعات انرژی وین با بیان اینکه با این تفاسیر حالا برای اولین بار کشورهای تحت تحریم امریکا، راهی را برگزیدند که در چهارچوب قوانین بین المللی و با رعایت تمام موازین هرچند ظالمانه موجود، با یکدیگر روابط نفتی داشته باشند، گفت: این روابط به ویژه از این روی اهمیت دارد که دلار را به طور کامل از صحنه مبادلات حذف کرده است. در حقیقت بخش اصلی و مهم قدرت بین المللی امریکا از سال ۱۹۷۱ شروع شد که ریچارد نیکسون، استاندارد طلا را جایگزین دلار کرد و حالا این سلطه در روابط کشورهای تحریمی رنگ باخته است.

    حمایت صادرکنندگان فرآورده‌های نفتی از حذف دلار

    وی تاکید کرد: امریکا پس از آن با چاپ و انتشار دلار، امریکا را با پول بدون پشتوانه تحت استقراض جهانی قرار داد. امروز امریکا معادل ۳۰ برابر تولید ناخالص داخلی خود، دلار چاپ کرده است. معاملات جهانی نفت بر مبنای دلار است. نفت جدای از افت کنونی قیمت‌های جهانی و تا اواخر ۲۰۱۹ به تنهایی بالاترین حجم معاملات فقط یک قلم کالا را در اختیار داشت. بنابراین حذف دلار از چرخه معاملات جهانی که مورد توجه و علاقمندی تمام کشورهایی است که معاملات گسترده نفت و فراورده‌های نفتی و پتروشیمیایی دارند، از اهمیت به سزایی برخوردار است.

    ثبت یک نقطه عطف تاریخی در صنعت نفت جهان

    وی گفت: در واقع آنچه که خشم امریکا را بر انگیخته است، بیش از حمل چند محموله فراورده نفتی بین ایران و ونزوئلا، حذف سوئیفت و دور زدن دلار است. ضمن اینکه ایران، بعنوان کشوری که تا ۲۰۱۷ وارد کننده بنزین بود، حالا توانسته تحت شدید ترین تحریم‌های امریکا، به صادر کننده بنزین بدل شود و این امریکا را سخت آشفته کرده است.

    برکشلی اظهار داشت: در واقع آنچه که در تاریخ ۲۳ ماه مه ۲۰۲۰ و در روز عید سعید فطر اتفاق افتاد، نقطه عطفی است که مطمئناً در تاریخ صنعت نفت جهان، از آن یاد خواهد شد.