به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، ارکستر هنگام، هفته گذشته، میزبان بسیاری از علاقهمندانِ موسیقی فیلم بود و در این کنسرت، آثار آهنگسازانی چون هانس زیمر، جان ویلیامز، انیو موریکونه، هنری مانچینی، زبیگنیف پرایزنر و آلکساندر دسپلا نواخته شد.
ارکستر هنگام از ابتدای تاسیس در سال ۹۱ تا به امروز، همواره به دنبال تجربههای جدید بوده است. یکی از ویژگیهای همیشگی،انتخاب رپرتوار این ارکستر ، وجود موضوع یا موضوعاتی محوری و جداگانه برای هر کنسرت بوده است، به طوری که قطعات اجرا شده در هر کنسرت، حول آن محور انتخاب میشوند.
در این راستا، ارکستر هنگام، هفته گذشته با موضوع موسیقی فیلم در تبریز به روی صحنه رفت. علی رحمجو، رهبر ارکستر هنگام در خصوص این کنسرت، گفت: «سینما از بدو پیدایش تا کنون پیوندی ناگسستنی با موسیقی داشته است؛از کامی سنسان (به عنوان اولین آهنگساز شناختهشدهای که اختصاصا برای مدیوم سینما موسیقی نوشته است) تا به امروز، شماری از برجستهترین آهنگسازان قرن بیستم و بیست و یکم از جمله پروکوفیف، برنستاین، شوستاکوویچ، کوپلند، گلس و… آثاری برای موسیقی فیلم نوشتهاند. در ابتدا مانند هر پدیده نوظهور دیگری مقاومت شدیدی از سوی برخی منتقدان (به ویژه آدورنو و آیزلر) در برابر موسیقی فیلم وجود داشت؛ به طوری که جایگاه هنری موسیقی فیلم عموما پایینتر از جایگاه موسیقی ارکسترال صرفا صحنهای محسوب میشد. اما امروزه ژانر موسیقی فیلم تبدیل به یکی از مهمترین و محبوبترین ژانرهای موسیقی ارکسترال (و غیرارکسترال) شده است. بهطوری که حتی برخی از پرآوازهترین و در عین حال محافظهکارترین ارکسترهای حال حاضر دنیا مانند ارکستر فیلارمونیک وین، پیوسته کنسرتها و برنامههای اختصاصی موسیقی فیلم برگزار میکنند. همچنین در دهههای اخیر حوزههای پژوهشی و موسیقیشناختی پویایی به منظور مطالعهی جدی موسیقی فیلم به وجود آمده است.»
او در پاسخ به این سوال که «اهمیت برگزاری کنسرتهای موسیقی فیلم در چیست»، گفت: «موسیقی فیلم (به تعبیر کلودیا گوربمن)، موسیقی ناشنیده است؛ چرا که حین تماشای فیلم، تلاشهای آهنگساز (بهرغم نقش کلیدیاش در ایجاد تجربه حسی و ادراکی معین، برای بیننده) عموما زیر صدای دیالوگها و افکتهای صوتی مدفون میماند. از طرفی بسیاری از این «موسیقیهای ناشنیده» شامل ظرافتهای بکر و غنای هنری و موسیقایی پرباری است که عملا کشفنشده باقی میمانند. کنسرت موسیقی فیلم فرصتی رها از حصار تصویر و داستان برای کشف ظرافتهای ناب موسیقایی است.»
رحمجو، معتقد است: «لزوما رابطه یک به یکی میان شهرت آثار موسیقایی و محتوای هنریشان وجود ندارد. به بیان دیگر، عوامل بسیار متعددی در جاودانه و معروف شدن یک اثر موسیقایی در طول تاریخ دخیل هستند که محتوای موسیقایی ممکن است تنها یکی از این عوامل باشد. بنابر این، آثار بسیار زیبا و شنیدنیای وجود دارند که به دلایلی نتوانستند از شهرت برخی از آثار دیگر برخوردار شوند. به همین دلیل، ارکستر هنگام، همواره اجرای آثار موسیقایی کمتر شنیده شده اما در عین حال غنی را (در کنار آثار معروف) در برنامه کاری خود قرار داده است و این برنامه نیز از این قاعده مستثنی نبود.»
یکی از ویژگیهای این کنسرت، حضور مازیار ظهیرالدینی (نوازنده ویلن) به عنوان سولیست بود که دو قطعه خاطرهانگیز از فیلمهای «فهرست شیندلر» و «خوب، بد، زشت» را به همراهی ارکستر اجرا کرد.
۵۷۵۷
