برچسب: فرهنگ>میراث فرهنگی و گردشگری

به گزارش خبرنگار مهر، اولین بار در فرانکفورت آلمان موزه‌ای ایجاد شد که چیزی برای دیدن نداشت، نام این موزه «دیالوگ در تاریکی» بوده و هست. این موزه یکی از عجیب‌ترین و متفاوت‌ترین موزه‌های جهان است و با بازدید از آن می‌توانید دنیایی ناشناخته را تجربه کنید. در موزه دیالوگ فرصتی برای بازدیدکننده فراهم می‌شود که برای چند ساعت مانند افراد نابینا زندگی کند، احساس آنها را درک کرده، همانند آنها غذا بخورد، مثل آنها راه برود و دنیا را از نگاه نابینایان ببیند!

در واقع در موزه دیالوگ آلمان برخلاف تمامی موزه‌های جهان، هیچ چیز برای دیدن وجود ندارد! اما دنیایی برای شنیدن، احساس کردن، بوییدن و مزه کردن وجود دارد که تجربه آن، شما را با دنیای جدید و سرشار از معانی ویژه آشنا می‌کند! هدف اصلی ایجاد این موزه تغییر نگرش عموم مردم درباره ناتوانی و افزایش تحمل آنها در برخورد با «انسان‌های متفاوت» و ایجاد اشتغال برای افراد نابینا و یا کم بینا در سراسر جهان است.

شکل گیری اولین موزه دیالوگ

مفهوم گفتگو در تاریکی توسط دکتر آندریاس هاینکه در سال ۱۹۸۸ پایه گذاری شد. آندریاس که فارغ التحصیل فلسفه بود، کار خود را در یک ایستگاه رادیویی در زادگاهش «بادن آلمان» آغاز کرد. روزی از وی خواسته شد به جوانی که بینایی خود را در اثر تصادف رانندگی از دست داده بود، روزنامه نگاری را آموزش دهد. آندریاس هیچ ایده‌ای در مورد معلولیت نداشت و نمی‌توانست تصور کند که زندگی بدون بینایی چگونه می‌تواند باشد. اما برخورد با روزنامه نگار نابینا زندگی او را تغییر داد. این همکار نابینا، مردی بسیار خوش بین و سرشار از حس شوخ طبعی بود که با شرایط خود کاملاً کنار آمده بود. آندریاس فهمید که نابینا بودن پتانسیل‌هایی دارد که هرگز در موردش فکر نکرده بود.

در آن زمان آندریاس شاهد بود که افراد نابینا از فرصت دسترسی برابر به آموزش و پرورش و بازار کار محرومند. او تصمیم گرفت کار خود را در زمینه معلولیت ادامه دهد، تصمیم گرفت رویدادی با این مضمون ایجاد کند: چرا چراغ‌ها را خاموش نکنیم و افراد نابینا و بینا را به ملاقات در یک اتاق تاریک دعوت نکنیم؟ آندریاس شروع به آزمایش با طناب و صداها در تاریکی کرد و اولین نمایشگاه با موضوع ” گفتگو در تاریکی” را در سال ۱۹۸۹ افتتاح کرد.

در آن زمان بود که آندریاس به عنوان کارآفرین اجتماعی شناخته شد و زندگی خود را وقف تبلیغ مفهوم ایده خود کرد. این ایده به طور پیوسته در حال رشد بود و موضوعات جدیدی مانند شام در تاریکی (۱۹۹۳) و کارگاه‌های شغلی در تاریکی (۱۹۹۴) به آن اضافه شدند.

امروزه این موزه‌ها در قالب یک شبکه بین المللی فعالیت می‌کنند. تاکنون ۲۱ موزه به صورت دائمی در کشورهایی مانند ژاپن، استرالیا، مصر، مکزیک، برزیل و … دایر شده اند و برخی دیگر به صورت نمایشگاه تنها برای چند روز برپا بوده اند. تاکنون بیش از ۹ میلیون بازدید کننده، «گفتگو در تاریکی» را تجربه کرده اند و هزاران راهنمای نابینا از طریق این نمایشگاه‌ها و کارگاه‌های آموزشی مشغول به کار شده اند.

چگونه موزه را ببینیم؟!

در بدو ورود به موزه دیالوگ شما باید همه وسایل شخصیتان مثل تلفن همراه، ساعت و هر آنچه که تولید نور می‌کند را در کمدی قرار دهید. سپس یک راهنمای نابینا نزد شما می‌آید و توضیحات مختصری از آنچه که قرار است برایتان در موزه دیالوگ اتفاق بیفتد را ارائه می‌کند و چگونگی استفاده از عصای مخصوص نابینایان را نیز یادتان می‌دهد. بعد از تمام شدن توضیحات او، همه جا تاریک می‌شود! تاریکی مطلقی که در آن نمی‌توان هیچ چیزی را حتی با وضوح کم دید!

احتمالاً بعد از این تاریکی برای دقایقی سعی خواهید کرد که چشمانتان به این تاریکی عادت کند و بالاخره جایی را ببینید! اما بهتر است که خودتان را اذیت نکنید، چرا که همه جا در تاریکی مطلق فرو رفته است و امکان دیدن برای شما وجود ندارد. پس انرژی خودتان را هدر ندهید و به جای آن تمرکزتان را روی استفاده درست از عصای سفیدتان بگذارید. برای بازدید از موزه دیالوگ باید به صدای راهنمای خود گوش دهید و با دنبال کردن صدای او راهتان را پیدا کنید. در نهایت به ۴ اتاق مختلف هدایت می‌شوید که هر کدامشان ویژگی‌های خاصی دارند.

در این اتاق‌ها می‌توانید مسائلی را درک کنید که دیدنی نیستند و فقط قابل حس کردن هستند! مثلاً در یکی از اتاق‌ها به یک موسیقی خاص گوش دهید! در اتاقی دیگر که پر از صدای ماشین‌ها و خیابان است باید یاد بگیرید که چگونه مثل نابینایان در تاریکی مطلق از خیابان‌های شلوغ عبور کنید و چگونه بفهمید که چراغ راهنما برای عابر پیاده سبز است یا قرمز!

تجربه‌های دیگر در موزه دیالوگ

در اتاق‌های این موزه رایحه، صدا، باد، دما و بافت تنها چیزهایی هستند که احساس می‌شوند و تنها با کمک آنها می‌توانید درک واقعی از فضای موزه داشته باشید. همچنین می‌توانید در یک رستوران تاریک غذایتان را میل کنید! در این رستوران باید به عطر و مزه غذاها اعتماد کنید و غذایی را که در حال خوردن آن هستید، شناسایی کنید!

در آخر هم می‌توانید در اتاق بازی موزه دیالوگ با دوستانتان بازی‌های جذابی را انجام دهید و معماهای خاص طراحی شده را بدون استفاده از حس بینایی حل کنید! احتمالاً بعد از بازدید از موزه دیالوگ آلمان و تجربه این دنیای ناشناخته، طرز تفکر جدیدی پیدا خواهید کرد و نحوه نگرشتان به دنیا دستخوش تغییرات بسیار زیادی خواهد شد!

چرا خاص و جذاب است؟

موزه دیالوگ شما را از دایره راحت و امن تان بیرون می‌برد و به دنیایی بدون تصویر و نور سوق می‌دهد. نابینایان استاد راهنمایی در چنین محیط‌هایی هستند و از این رو احساس امنیت به بازدید کنندگان می‌دهند. این موزه با بیش از ۲۷ سال سابقه، در بیش از ۴۱ کشور در سراسر اروپا، قاره آمریکا، آفریقا و آسیا شعبه دارد. هزاران بازدید کننده از طریق این موزه توسط هزاران فرد نابینا هدایت شده اند و یاد گرفته اند که در تاریکی ببینند.

گزارش از محبوبه عزیزی

به گزارش خبرنگار مهر، تصاحب هنر و مشاهیر ایران توسط کشورهای همسایه اتفاق جدیدی نیست. وقتی کشورهای دیگر از جمله آذربایجان به عنوان مثال تار ایرانی را ثبت می‌کنند و یا در صدد ثبت چوگان بر می آیند برای آن برنامه ریزی هم می‌کنند. شغل‌های جدید ایجاد می‌شود و جشنواره‌های مختلفی که به معرفی آن بپردازند حتی برایش موزه ایجاد می‌کنند و بعد از مدت کمی هم از ان به عنوان جاذبه گردشگری یاد کرده و تلاش می‌کنند به واسطه آن گردشگر جذب کنند.

حالا ما در ایران با داشته‌های گردشگری و جاذبه هایمان چه می‌کنیم؟ کدام یک از میراث ناملموسی که به نام ایران ثبت شد، توانست برای ایران گردشگر بیاورد و کدام یک حتی به مردم خودمان هم معرفی شد چه برسد به سطح جهانی؟

در اقدامی تازه خبر رسیده که قرار است ترکیه تنبور کرمانشاهی را به نام خودش در یونسکو ثبت کند. تنبوری که خاستگاهش کرمانشاه است. این خبر را رئیس انجمن موسیقی کرمانشاه به خبرنگار مهر اعلام کرد. فرزاد شهسواری مطمئن نیست که این خبر به صورت رسمی در ترکیه اعلام شده باشد اما در ادامه افزود: سال گذشته در قونیه از یک جمع موزیسین شنیدم که می‌خواهند تنبور را ثبت کنند امسال هم چند نفر از نوازنده‌ها خبر آن را دادند. در واقع اگر از این کار ترکیه غافل شویم مانند دو تار که به اسم آذربایجان ثبت شد، این ساز هم به اسم ترکیه جهانی می‌شود.

شهسواری افزود: شاید ترک‌ها بخواهند به نام تنبور خودشان این ساز را جهانی کنند ولی بالاخره تنبور برای اولین بار به اسم ترکیه ثبت خواهد شد. ترک‌ها از یک آرامگاه هم پول در می‌آورند حتی از اسم ملانصرالدین هم جاذبه ساخته اند غیر از تنبور از یک جمع فرهنگی که شاهرودی هم بودند شنیدم که ترکیه قصد داشته تا شیخ خرقانی را هم به نام خودش بزند. حتی به فکر تأسیس فرودگاهی به نام شیخ خرقانی هم افتاده بودند.

خیز ترک‌ها برای تصاحب مشاهیر ایرانی دور از ذهن هم نمی‌تواند باشد آنچنان که ۵ ماه پیش هم خانه موزه‌ای به نام فارابی دانشمند ایرانی در استانبول افتتاح شد. ولی درباره تنبور در هیچ سایت رسمی و خبری ترکیه‌ای در این باره به صورت رسمی اعلامی صورت نگرفته است.

با این وجود بحث تصاحب تنبور در بین موزیسین‌های ایرانی پیچیده است. به همین دلیل شهسواری گفت که گروهی متشکل از ۶۰۰ نفر را دور هم جمع کرده تا برنامه‌ای برای معرفی این ساز داشته باشند. او گفت که شاید اگر وقت می‌گذاشتند این آمار به هزار و ۲۰۰ نفر هم می‌رسید. این افراد در واقع نوازنده‌هایی هستند که در شهرهای استان کرمانشاه تنبور می‌نوازند.

او معتقد است که تنبور ساز آئینی است که به جغرافیای کرمانشاه مربوط می‌شود. از پهنه شروع شده تا مرزهای غربی مانند دالاهو و گوران و گهواره می‌رسد. در این شهرها مردم همه بلدند تنبور بنوازند. شاید خیلی از افراد حرفه‌ای تنبور نزنند ولی همه آنها با این ساز آشنایی کامل دارند. حتی گستره آن به شهرهای دیگر هم رسیده و در کرمان و شیراز و الیگودرز هم این ساز رخنه کرده است.

او درباره اینکه انجمن موسیقی کرمانشاه چه کاری برای معرفی تنبور در ایران انجام داده توضیح داد: جشنواره تنبور را در کرمانشاه برگزار کرده و آن را تقویت می‌کنیم. امیدوارم که سومین دوره آن را در سال ۹۹ برگزار کنیم. شهسواری قصد دارد تا دبیرخانه ملی تنبور نیز تأسیس شود و جشنواره تنبور را به سازهایی که مادرشان تنبور است گسترش دهد.

انجمن موسیقی کرمانشاه به پیشنهاد شهرام ناظری و همکاری هنرمندان فعال تنبورنواز و سرپرستان گروه‌های تنبورنوازی استان، اقدام به تشکیل گروهی با حدود ۶۰۰ نوازنده تنبور کرده است. رئیس این انجمن گفت: قرار است با هدف ثبت و شناساندن تنبور که خاستگاه آن پهنۀ جغرافیای کرمانشاه است سه اثر فاخر مقامی را با صدای استاد شهرام ناظری در محوطه تاریخی و جهانی بیستون اجرا کرده و آن را در قالب ویدئو منتشر کنیم.

خانه تنبور در گوران که زادگاه علی اکبر مرادی یکی از ۵۰ تکنواز برتر جهان است با هزینه شخصی بعد از ۸ سال به خانه تنبور تبدیل شد. این خانه که برای معرفی این ساز و تحقیقات مربوط به آن است در دوره رئیس جمهور قبلی ایران قرار بود تخریب شود. اما اکنون سندی بر وجود این ساز در میان کرمانشاهیان شده است. شهر دالاهو نیز به عنوان شهر تنبور قرار است به ثبت ملی برسد ولی شهسواری گفت که شنیده مطالعات آن انجام شده و باید موانع آن برطرف شود. موانعی که معلوم نیست چه کسی و چرا و چطور برای آن ایجاد کرده اند! اما درباره اینکه ساز تنبور چه زمانی جهانی شود فعلاً خبری نیست. با این وجود انجمن موسیقی کرمانشاه درخواستشان را به اداره کل فرهنگ و ارشاد استان داده اند. شاید اداره کل میراث فرهنگی استان که متولی آن است، از خواب هفت ساله بیدار شود!

چون هفت سال پیش آتوسا مؤمنی، مدیر کل دفتر ثبت سازمان میراث فرهنگی از آماده کردن و ارسال پرونده تنبور کرمانشاه به سازمان یونسکو برای ثبت در فهرست میراث جهانی خبر داده و گفته بود: شیوه ساخت ساز تنبور در فهرست میراث ملی به ثبت رسیده و سازمان میراث فرهنگی در حال تهیه پرونده ثبت این ساز برای ثبت جهانی است.

پرونده جهانی تنبور هنوز هم تکمیل نشده است با این وجود تنها روش ساخت تنبور به ثبت ملی رسید نه شیوه اجرا و نوازندگی آن.

به گزارش خبرنگار مهر، دومین نشست عصرهای ماهنامه مهرپارسه، عصر روز دوشنبه دوم دی ماه در باغ موزه قصر برگزار شد. در این نشست سید احمد محیط طباطبایی، محمدرضا اصلانی و اردشیر صالح پور سخنرانی کردند و مرجان حاجی رحیمی، سردبیر ماهنامه مهرپارسه نیز درباره این مجله و موضوعات آن سخن گفت.

در این برنامه سید احمد محیط طباطبایی، رئیس ایکوم ایران گفت: «وقتی به گذشته دور برمی گردیم افراد و انسان‌ها و جامعه آن موقع در همان مکان زیست، مرده را دفن می‌کردند و ترسی وجود نداشت چون مرگ و زندگی مکمل هم هستند. اگر ترسی وجود داشته باشد ترس از جهل و نادانی است و اگر درک و معنا وجود داشته باشد ترسی وجود ندارد. در فرهنگ ایران ۶۰۰۰ سال پیش خط مرز بین مرگ و زندگی نازک‌تر و نزدیک تر است نسبت به فرهنگ‌های مختلفی که در دنیا وجود دارد».

به گفته او انسان اولیه که در اسطوره ایرانیان، کیومرث است در واقع تلفیق دو کلمه مرگ و زندگی است. انسان لغتی عربی است که معادل آن مردم است و از مرگ می‌آید و مردم جماعتی هستند که می‌میرند و از مرگشان تولدی صورت می‌گیرد.

او افزود: «محلات در گذشته گورستان‌های مخصوص به خودشان را داشتند. از گورستانهای تهران می‌توان به امامزاده علی اکبر چیذر اشاره کرد که مردم شبهای جمعه به آنجا می‌روند و ملاقات صورت می‌گیرد اما بهشت زهرا که از دهه ۴۰ به بعد شکل گرفت، دیگر قبرستان تهران نیست و قبرستان هرجای دیگری هم هست و شهروندی مردم تهران را از بین برد. قبرستان آخرین نقطه‌ای است که مبدا و تولد مجدد را در زندگی ما رقم می‌زند.»

او به نوروز اشاره کرد و گفت: «جشنهای ایرانیان به نوعی با سیکل زندگی قبل و بعد از مرگ پیوند می‌خورد. مهمترین جشنی که هنوز پابرجاست، نوروز است که از پیش از نوروز (جشن سور) تا ۱۹ فروردین ادامه دارد. جشن و سروری که زنده‌ها در کنار مرده‌ها برگزار می‌کنند. زرتشتیان بر این باور هستند؛ برای مردگان سفره‌ای می‌اندازند و چیزی که مردگان دوست داشتند می‌گذاشتند با این باور که روان او در کنار آنها قرار دارد. برای مثال اگر مرده‌ای سیگار می‌کشید سیگار روشن کرده و روی قبر می‌گذارند و غذا می‌خورند و آداب و رسوم خود را انجام می‌دهند.»

او گفت: «مرگ پایان نیست و در واقع آغاز و تحول است. چه در باورهای ایرانی و زرتشتی چه در باورهای عرفان بعد از اسلام، جایگاه خود را نشان داده و زیست ایرانی و حیات جامعه ما با گورستان و مکانی که مردگان قرار می‌گیرند پیوند خورده است.»

کیهان نشان از مرگ و هستی دارد

محمدرضا اصلانی، پژوهشگر سینما با اشاره به اینکه انسان با مرگ زندگی می‌کند، گفت: «چرخش کیهانی به صورت تمثیلی و نمادین مرگ را یادآور می‌شود. شب مرگ روز است و روز مرگ شب. همینطور آئین شب یلدا در واقع پایان مرگ و آغاز هستی است و ما مرز مرگ و هستی را جشن می‌گیریم. جشن بیم و آینده در هم تنیده می‌شود، در حقیقت آینده است که گذشته را می‌سازد.»

این شاعر معتقد است که آینده است که گذشته را می‌سازد، نه گذشته آینده را. آینده همواره مفهوم مرگ را در خود دارد چون زمان حال را می‌کشد و به گذشته تبدیل می‌کند.«آینده مرگ آفرین است نه زندگی آفرین. به همین دلیل در ناخودآگاه از آینده می‌ترسیم.»

این مستندساز با اشاره به سنت مومیایی کردن اجساد توسط مصریان ادامه داد: «در مصر کهن، بدن نشانه زندگی بود و از روح خبری نبود. بنابراین بدن نباید از بین می‌رفت، حتی وسایل شخصی و مورد نیاز برای زندگی دیگر را نیز با او دفن می‌کردند. کتاب مردگان در مصر و تبت مهمترین نشان دهنده مسیر مرگ است اینکه چطور خدایان بدن یک مرده را حمل می‌کنند بدنی که در واقع نمرده بلکه هستی تغییر شکل داده است.»

او به زندگی مارها اشاره کرد و گفت: «در اسطوره‌های کهن مار به دلیل پوست اندازی نشانه زندگی متوالی است به همین دلیل معمولاً در نقاشی‌ها دهان و دم مار را به هم وصل می‌کردند. مار ما را با مرگ آشنا می‌کند و نمی‌گذارد از مرگ بگریزیم و با زندگی جاودانه دچار غرور شویم. اگر هستی همواره در یک حالت بود خودمان را می‌باختیم.»

او گفت: «مرگ با تاریخ پیوستگی تنگاتنگ دارد. همواره در کنار زندگان مردگان هستند. زندگان در کنار مردگان احساس هستی دارند. بنابراین اگر آثار مردگان را از بین ببریم آنها را حذف نکرده ایم بلکه خودمان را حذف کرده ایم. ناخودآگاه ما انباشت هستی گذشته است. وقتی قبرستانی را از بین می بریم خودمان را از بین برده ایم.»

در خاتمه نیز اردشیر صالح پور به هفت بخش عزاداری ایل بختیاری اشاره کرد.

به گزارش خبرنگار مهر، دوازده سال از زمان برگزاری نمایشگاه بین المللی گردشگری و صنایع وابسته تهران می‌گذرد. ۱۲ سالی که در آن گردشگری با صنعت هتلداری و صنایع دستی و آداب و رسوم و حتی میراث فرهنگی تلفیق می‌شد تا جاذبه‌های گردشگری هر استان نمایش داده شود. گاهی با کیفیت خوب و گاهی با کیفیت نامناسب. برخی از اوقات از کشورهای خارجی برای شرکت در آن استقبال می‌شد و برخی اوقات هم نه.

گاهی غرفه سازی ها را به عهده یک شرکت و مجری کاربلد می‌گذاشتند و گاهی هم این شرکت‌ها و یا حتی استان‌ها نمی‌توانستند با غرفه سازی مناسب بازدیدکننده به سمت خود جذب کنند.

این نمایشگاه نام گردشگری را به همراه داشت و بنابراین همه فعالان گردشگری در آن حضور پیدا می کرده اند از آژانس‌های مسافرتی که دنبال فروش تور و معرفی خودشان به جامعه مخاطب شأن بود تا هتلداران که تلاش می‌کردند با معرفی خدمات، مسافر بیشتری جذب کنند و یا قراردادهایی را به امضا برسانند که بتوانند در نوروز و ماههای آینده مسافر بیشتری داشته باشند. عشایر کشور نیز با برپایی سیاه چادر در فضای بیرونی نمایشگاه به فروش غذاهای محلی می‌پرداختند.

در این میان اداره‌های میراث فرهنگی نیز بنا به ظرفیت خود حضور داشتند بیشتر آنها از صنایع دستی برای نمایش جاذبه‌های خود استفاده می‌کردند. عملاً صنایع دستی در نمایشگاه گردشگری حضور مهمی داشت شاید به آن تخصصی پرداخته نمی‌شد اما نمایشی از داشته‌های این حوزه کشورمان بود.

حالا قرار است نمایشگاه صنایع دستی با نمایشگاه گردشگری ترکیب شود. این خبر را خشایار نیکزاد فر رئیس شرکت مادر تخصصی ایرانگردی و جهانگردی به خبرنگار مهر اعلام کرد و گفت که برگزاری این نمایشگاه به عهده این شرکت گذاشته شده است.

او گفت: همچنین به دلیل مسائلی از جمله انتخابات مجلس تاریخ این نمایشگاه به اسفند ماه تغییر پیدا می‌کند در نظر گرفته شد تا نمایشگاه در تاریخ ۵ تا نهم اسفند ماه برپا شود. در این تاریخ هم فضای خالی وجود دارد و هم می‌توان مدت آن را افزایش داد.

وی درباره اینکه این نمایشگاه با همان تاریخ ۲۳ تا ۲۶ بهمن ماه در تقویم نمایشگاه‌های بین المللی ثبت شده است و شرکت‌های خارجی نیز با این تاریخ برنامه ریزی خواهند کرد توضیح داد: به تازگی مجری را انتخاب کرده ایم و هنوز از شرکت‌های خارجی دعوتی صورت نگرفته است.

ولی تیموری معاون گردشگری وزارت میراث فرهنگی نیز در گفتگو با مهر این خبر را تأیید کرد و گفت: ما زمان بیشتری برای نمایشگاه گردشگری و صنایع دستی نیاز داشتیم بنابراین مدت زمان ۵ روزه در بهمن ماه به ما تعلق نمی‌گرفت به همین دلیل در اسفند ماه می‌توانیم دو نمایشگاه را با هم ترکیب کنیم و از سه روز به ۵ روز افزایش پیدا کند.

به گزارش خبرنگار مهر، سفرهای نوروزی امسال بازهم با چالش گرانی رو به رو خواهد بود. گرانی بنزین و افزایش عوارض خروج از کشور به همراه بالا رفتن نرخ دلار باعث شده تا امسال نه تنها سفرهای خارجی بلکه سفرهای داخلی نیز با چالش رو به رو شود و کاهش پیدا کنند. به نحوی که پلیس راهور ناجا از کاهش سفرهای داخلی خبر می‌دهد و فعالان گردشگری نیز از ماه‌ها قبل اعلام کرده‌اند که میزان سفر مردم کمتر از قبل شده است. یکی از مهمترین دلایل آن هم همین گرانی‌هاست. گرانی عوارض خروج از کشور که از ۷۵ هزار تومان در سال ۸۶ به ۲۶۴ هزار تومان در سال ۹۹ رسید یا سهمیه بندی بنزین سفر.

کدام یک از این عوامل توانست مردم را برای نوروز ۹۹ تشویق به سفر کند آن هم به مقصد استان‌هایی که کمتر گردشگر دارند تا توزیع سفر در ایران اتفاق بیفتد؟

در این میان متولیان گردشگری چه کرده‌اند؟ چند وقت پیش ولی تیموری معاون گردشگری به امضای وزیر میراث فرهنگی نامه نوشت که در بحث سهمیه بندی بنزین فکری هم به حال گردشگری ایران شود. نامه‌ای که گویا به آن بی توجهی شد.

حالا ولی تیموری معاون گردشگری نظر دیگری دارد او به خبرنگار مهر گفت: این موضع مصوبه دولت بوده به دنبال این هستیم که فضای کار را آماده کنیم تا احتمال سوءاستفاده وجود نداشته باشد این فضا می‌تواند آماده شدن زیرساخت‌ها باشد امکان اینکه بتوانیم سهمیه‌ای برای گردشگری بگیریم وجود دارد.

منظور تیموری اختصاص بنزین سفر به عامه مردم نیست. بلکه او در نظر دارد تا برای خودروهای گردشگری پلاک ویژه صادر شود تا از این طریق خودروهای سفر بتوانند از سهمیه بنزین استفاده کنند. او در این باره گفت: ما به برخی شرکت‌های حمل و نقل گردشگری مجوز می‌دهیم تا پلاک گردشگری بگیرند در آن صورت می‌توان سهمیه‌ای برای آنها اختصاص داد. اگر بگوییم به همه سهمیه سفر بدهید امکان تشخیص اینکه برای سفر استفاده شده یا نه وجود ندارد.

وی درباره اینکه این سهمیه بنزین برای شرکت‌های گردشگری مناسب است پس این وسط سهم سفرهای مردم چه می‌شود نیز گفت: بخش به بخش انجام خواهد شد. در برنامه‌ها رسیدگی به این موضوع قرار دارد.

او دوباره از مزایای پلاک گردشگری گفت و افزود: پلاک گردشگری تنها در بحث بنزین مورد استفاده هست بلکه محدودیت‌های این خودروهای گردشگری نیز حل خواهد شد مانند توقف آنها در امکان گردشگری و ….

موضوع دیگری که سفرها را دچار چالش خواهد کرد. عوارض خروج از کشور است عوارضی که قرار بود بخش مهمی از آن صرف گردشگری شود منتها وزیر میراث فرهنگی سهم گردشگری را از عوارض ۲۲۰ هزار تومانی سفر اول و ۳۳۰ هزار تومانی سفر دوم و ۴۴۰ هزار تومانی سفر سوم در سال ۹۸ تنها ۱۷ هزار تومان اعلام کرده بود در حالی که قرار بود ۴۰ هزار تومان از سفر اول به گردشگری اختصاص یابد.

با این وجود تیموری معاون گردشگری از افزایش سهم این صنعت از محل عوارض سفر خبر داد و گفت: پیشنهاد وزارت میراث فرهنگی این بود که سهم گردشگری از عوارض خروج از کشور بیشتر شود. نه اینکه عوارض افزایش پیدا کند. این موضوع را پیگیری کردیم در دولت هم مطرح شد. زمانی که عوارض خروج از کشور افزایش پیدا کرد، سهم گردشگری نیز در سال ۹۹ به ۸۰ هزار تومان رسید. به دنبال این بودیم که سقف عوارض خروج از کشور بالا نرود. به عنوان متولی گردشگری روند را دو سویه می‌بینیم.

وی درباره اینکه چه اقدامی در این راستا انجام شد گفت: الان ما هم بخشی از دولت هستیم در جلسات وقتی تصمیمی گرفته می‌شود، نظرات تخصصی می‌دهند وقتی اکثریت تصویب می‌کنند ما هم به عنوان عضو دولت باید حمایت کنیم.

حالا تیموری یک خبر هم درباره نحوه هزینه کرد این عوارض داده است و آن هم کمک به تأمین هزینه بیمه راهنمایان است او اضافه کرد: بخش خصوصی پیشنهاد کرده از محل عوارض خروج از کشور، درصدی برای بیمه راهنمایان اختصاص داده شود. به ما اعلام شد که برای موضوع بیمه راهنمایان پیشنهاد کنیم از کدام منبع استفاده شود، که از طریق عوارض خروج می‌توان مشکل بیمه را حل کرد.

اگر سهمیه گردشگری از عوارض سفر به خارج از کشور به وزارتخانه تعلق گیرد حداقل آن است که بخشی از مشکلات صنف فعالان گردشگری حل خواهد شد.

با این وجود باید پرسید وزارت میراث فرهنگی چه برنامه‌ای برای گردشگری مردم دارد؟ این سوال را تیموری این طور پاسخ داد: همه این برنامه‌ها برای مردم است.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از  وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی، پیرو فعالیت ستاد هماهنگی و مناسب‌سازی کشور و به تبع آن تشکیل جلسات مستمر کارگروه گردشگری معلولین و جانبازان در محل معاونت گردشگری، مقرر شده است تا در راستای اجرایی شدن مصوبات مربوطه ضمن بازدید از محور خیابان «سی‌تیر» به عنوان طرح پایلوت، زمینه همکاری فرابخشی مشترک برای تهیه نقشه نقاط مستعد این محور فراهم شود.

بر این اساس، طی بازدید صورت گرفته از میدان «امام خمینی (ره)» تا خیابان «سی‌تیر»، کلیه اقدامات مناسب‌سازی انجام شده در موزه ملی ایران و نیز ورودی ساختمان‌های تاریخی به عنوان جاذبه‌های گردشگری توسط دفتر نظارت و ارزیابی خدمات گردشگری، پژوهشکده گردشگری و سایر نهادهای فرابخشی بررسی شده است تا بخش‌های تأثیرگذار در تحقق این پروژه، در جریان نیازها و الزامات محقق شدن این طرح قرار بگیرند.

طرح پایلوت مناسب‌سازی خیابان «سی‌تیر» با همکاری سازمان جهانی گردشگری در قالب ارائه مشاوره فنی و اجرایی و به صورت مشارکتی و بین‌دستگاهی پیش خواهد رفت و مدیریت اصلی آن به عهده معاونت گردشگری خواهد بود.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، علیرضا حسن زاده رئیس پژوهشکده مردم شناسی امروز «شنبه» در همایش ملی یلدا که در پژوهشگاه برگزار شد گفت: ما بنا به سنتی قدیمی که از دوره استاد محمد میرشکرایی شروع شده، هر سال یلدا را جشن گرفته ایم اما ظاهراً این همایش نخستین همایش ملی علمی یلدا دستکم در میراث فرهنگی به شمار می‌آید.

وی با بیان اینکه یلدا آئینی تقویمی است که معانی فلسفی و هستی شناختی چرخش و تغییر فصول و گذر زمان را بر اساس جهان بینی انسان ایرانی نشان می‌دهد تصریح کرد: به واقع یلدا مقارن با انقلاب زمستانی است تا اعتدال بهاری که در نوروز متجلی می‌شود، میل به نوزایی، زایندگی، برکت و شکوفایی را در نزد اقوام ایرانی نشان دهد.

او گفت: اگر نماد نوزایی و شکفتگی و زندگی در آئین همزاد یلدا یعنی کریسمس درخت کاج است در یلدا میوه‌های تر زمستانی و خشک تابستانی (خشکبار) این مفهوم یعنی ستایش زندگی، نوزایی، برکت، شکوفایی و شادمانی را نشان می‌دهند.

حسن زاده خاطرنشان ساخت: البته در کریسمس لامپ‌های روشن همان نقش میوه‌ها و خشکبار ما را بازی می‌کنند و هم نماد تولد و زایش هستند و هم نماد روشنایی یعنی همان نقشی که انار به عنوان نماد زایش و روشنایی بازی می‌کند.

وی یلدا را آئینه تنوع فرهنگی و همبستگی ملی ایرانیان دانست و گفت: این توان فرهنگی و فلسفی ایرانیان در خلق نماد است که می‌بینید انار را هم به عنوان نماد روشنایی، هم نماد زایش و هم نماد وحدت و کثرت بر می‌گزینند؛ دانه‌های فراوانی که در کنار هم مهربانانه نشسته اند و در عین کثرت، دارای وحدت اند.

حسن زاده فرهنگ یلدا را دارای پویایی خواند و افزود: این روزها در طراحی آویزه ها و تزئینات جدید انار و خورشید با هم ترکیب می‌شوند، به واقع آئین یلدا با قدرت به حوزه عمومی گره خورده و می‌توان از بازار یلدا که قدرت و زیبایی آن مثل بازار نوروز و کریسمس است یاد کرد.

به گفته رئیس پژوهشکده مردم شناسی یلدا چون اغلب آئین‌های ایرانی از باز تولد یا باز زایی یا همان “ریی برس ” حکایت دارد، که تنها یک تولد جسمانی نیست بلکه یک تولد فرهنگی، اخلاقی و انسانی است.

او با بیان اینکه از این لحاظ یلدا نقش و کاکردی چون نوروز اما با نمادپردازی متفاوت دارد افزود: یلدا چون سایر آئین‌های ایرانی آئینی زیست سالار یا مبتنی بایوکراسی است که زندگی و مظاهر آن را چون شادمانی ستایش می‌کند.

او اظهار داشت: جست و جوی روشنایی عنصر مهم دیگر در آئین یلدا است، به واقع در تمام تاریخ ایران همانگونه که کورش پادشاه عصر باستان ایران گفته است: برای جنگ با تاریکی شمشیر بر نمی کشم، چراغ بر می‌افروزم، یلدا ایین مهربانی، صلح، دوستی، مدارا و شکیبایی، همگرایی و وحدت اقوام ایرانی، و عشق بوده است.

این مردم شناس با بیان اینکه آئین‌ها صلح و دوستی را در میان اقوام ایرانی به صلح و دوستی پایدار تبدیل کرده اند، یلدا را تقدیس و ستایش زندگی و نوزایی دانست و گفت: حضور حافظ در جامعه شهری و روستایی ایران و حضور فردوسی در جامعه عشایری ایران بر سفره و خوان یلدا، پیوند شعر آئین و هویت ملی اقوام ایرانی را نشان می‌دهد.

حسن زاده با اشاره به این نکته که در تمام سنت‌های تفسیری آئین یلدا، لزوماً شب و روز در ستیز و جنگ با هم نیستند تصریح کرد: بلکه در نگاهی چون نگاه سهروردی که هم نماد عرفان اسلامی و هم جهان بینی و فلسفه عصر باستان ایرانیان است، همانگونه که جسم و جان با هم همسایه اند شب و روز هم در کنار هم به سر می‌برند.

به گفته وی، از دامن این شب بلند است که چنین نوزاد نورانی و زیبایی به نام خورشید چشم می‌گشاید.

او خاطرنشان کرد: در نظر داشته باشید که این آئین آئینی باستانی است اما لزوماً آئینی زرتشتی نیست بنابراین این آئین را نمی‌توان بر اساس دوگانه گرایی زرتشتی یعنی برخورد خیر و شر تفسیر کرد.

وی خاطرنشان ساخت: البته پارادایم نگرش زرتشتی در شعر فارسی به عنوان یک پارادایم قوی در بخشی از ادبیات فارسی از تقابل هجران و وصل سخن گفته که گاه گویی از برخورد خیر و شر سخن می‌گوئیم، این نوع نگاه به ادبیات روشنفکری عصر پهلوی و مفهوم زمستان و تقابل آن با بهار تبدیل شده است: زمستان هنجاری و بهاری احساسی یا برخورد پیری و جوانی.

حسن زاده افزود: نظام استعاری و زیبایی شناسی ادبی در اینجا با نظام فلسفی آئین یلدا به نظرم متفاوت است و می‌تواند ما را به اشتباه بیاندازد.

وی در پایان با اشاره به برگزاری نشست‌های شب افسانه و شب یلدا در سلسله شب‌های بخارا در این حوزه تصریح کرد: این همایش با هزینه چهار صد هزار تومان برگزار شد و به نظر من به ویژه باید در این شرایط سخت اقتصادی و مشکلاتی که وجود دارد در مورد هزینه همایش‌ها بسیار صرفه جویی کرد.

حسن زاده خاطرنشان کرد: این همایش توسط پژوهشکده مردم شناسی با همکاری پژوهشکده زبان شناسی، کتیبه‌ها و متون، پژوهشگاه علوم انسانی (پژوهشکده مطالعات اجتماعی و مرکز اسناد فرهنگی آسیا)، مرکز میراث ناملموس تهران، مدیریت ثبت و حفظ میراث معنوی و طبیعی، مؤسسه پاپیرار، مؤسسه رهاورد گیل و … در حال برگزاری است.

یلدا، جشن کهن ایرانیان

محمد میر شکرایی پیشکسوت مردم شناسی ایران نیز در این نشست تصریح کرد: در تاریخ هیچ ملت و فرهنگی به اندازه فرهنگ ایرانی جشن و شادی وجود ندارد، ۱۲ جشن ماهیانه به مناسبت تقارن روز و ماه، شش جشن آفرینشی به مناسبت مراحل شش گانه آفرینش، چهار جشن فصلی به مناسبت سرآغاز هر فصل و جشن نوروز و دیگر جشن‌ها همواره در فرهنگ شادی ایرانیان مورد توجه هستند.

وی ریشه همه جشن‌ها را بر پایه اعتقاد و باورهای مردم دانست و افزود: اساساً واژه جشن از نیایش گرفته می‌شود.

او با بیان اینکه یلدا جشن بلندترین شب سال نیست، بلکه جشن تولد مهر است تصریح کرد: بحث تاریخی و مردم شناسی یلدا از همدیگر قابل تفکیک نیست.

میر شکرایی تاریخ را بدون مردم بی معنی برشمرد و گفت: مردم شناسی علمی است که به مطالعه فرهنگ می‌پردازد و فرهنگ چیزی جدای از تاریخ یک جامعه نیست.

این مردم شناس پیشکسوت با بیان اینکه فلات ایران به دلیل شرایط آب و هوایی جشن‌های فصلی چهارگانه دارد گفت: ما ابتدای بهار، جشن نوروز، ابتدای تابستان، جشن تیرگان، ابتدای پاییز، جشن مهرگان و ابتدای زمستان جشن یلدا را داریم و جشن‌های مربوط به آریایی‌ها، جشن‌های دو فصلی و جشن‌های بهاره و زمستانی است.

یلدا از زوایای نجومی و آیینی

در ادامه این نشست علیرضا قلی نژاد پیر بازاری معاون فناوری و کاربردی سازی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری شب یلدا را از کهن‌ترین جشن‌های ایرانیان دانست که از دیر باز بزرگان در اهمیت آن نزد ایرانیان اقوال مختلفی رو بر شمرده اند.

او افزود: ابوریحان بیرونی دانشمند قرن چهارم هجری شمسی در آثار الباقیه در مورد شب یلدا می‌گوید: «و نام این روز میلاد اکبر است و مقصود از آن، انقلاب زمستانی است. گویند در این روز، نور از حد نقصان به حد زیادت خارج می‌شود و آدمیان به نَشو و نما آغاز می‌کنند و دیوها به زوال و فنا روی می‌آورند.»

قلی نژاد جشن یلدا را از زوایای مختلفی همچون؛ یلدا به مثابه رویدادی نجومی، یلدا به مثابه آئینی بر گرفته از مبانی اعتقادی و آئینی، یلدا به مثابه رویدادی که در تکرار ایام و سال‌ها، نو شدن را خاطر نشان می‌سازد و موضوعی که ارتباط بین جشن‌ها و اعیاد از جمله شب یلدا را به معماری مرتبط می‌سازد مورد بررسی قرار داد.

او تصریح کرد: ایرانیان تلاش کرده اند در مسیر تکرار جشن‌ها و اعیاد که به شکلی کمی ممکن است تکراری بیهوده ملال آور و خسته کننده به نظر آید با کمک محتوای فرهنگی مناسک و آئین‌های رایج هر یک از اعیاد و جشن‌ها به تغییرات حاصل شده اندر احوالات انسان‌ها متأثر از نو شدن و نوزایی باطن آدم‌ها، به نو شدن جهان اشاره کنند این مفهوم در ادبیات ایرانی جایگاه ویژه ای به خود اختصاص داده است.

وی گفت: بدین ترتیب جشن‌ها مراسم و اعیاد با کمیت‌هایی شبیه بهم اما کیفیاتی متفاوت تذکری است بر این حقیقت که گردش زمانه علی رغم شباهت‌های ظا هری در حقیقت تکرار نمی‌شوند بلکه هر لحظه و هر سال نو می‌شوند.

اهمیت ادبیات کودک در انتقال فرهنگی

لیلا کفاش زاده مسئول دفتر کودک و نوجوان مرکز معرفی فرهنگی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری نیز در ادامه این نشست با بیان مواردی در خصوص اهمیت ادبیات کودک در انتقال فرهنگی، اسطوره‌ها را شناسنامه فرهنگی دانست و افزود: اساطیر نشان دهنده فرهنگ و نحوه تفکر مردمان در دوران‌های کهن است.

او با بیان اینکه اسطوره‌ها الگوی رفتار انسانی اند افزود: اسطوره تجسم احساسات آدمیان است به گونه‌ای ناخودآگاه برای تقلیل گرفتاری‌ها یا اعتراض به اموری که برای ایشان نامطلوب است.

کفاش زاده علت مطالعه اساطیر را پی بردن به گوشه‌های تاریخ ساختارهای اجتماعی کهن و فهم و درک و شناخت بهتر رفتار و آداب یک اجتماع و شناخت ریشه‌ها دانست.

وی در ادامه به بیان تأثیر برخی عوامل بر انتقال فرهنگ فرهنگی نظیر انتقال مفاهیم فرهنگی با کمک قصه، صدای مادر یا مربی انتقال دهنده فرهنگ، نقش قصه‌ها در انتقال الگوی رفتاری، قصه و نمایش (نقش فرهنگ در الگوی رفتاری) و… اشاره و به تشریح هر یک پرداخت.

داریوش ذوالفقاری رئیس پژوهشکده زبان شناسی، کتیبه‌ها و متون نیز در ادامه این همایش به بیان مواردی در خصوص حافظ و شادی با قرائت اشعاری از حافظ پرداخت.

‌به گزارش خبرنگار مهر، براساس رأی‌گیری و شمارش آرای اعضای جامعه هتلداران ایران، کام یار اسکندریون، عبدالحم ید حرمتی، جمش ید حمزه‌زاده، عبدالباسط رضوان ی، مهرداد سم یعی، شهرام ش یروانی و ام یر ناصر طباطبایی به عنوان اعضای دوره جدید هیأت‌مدیره انتخاب شدند.

جعفر بذر ی و فر یدون رئیسی دهکردی نیز به عنوان بازرسان جامعه معرفی شدند.

در این میان امیر ناصر طباطبایی از هتلداران استان یزد دارای بیشترین آرا بود. وی ۲۵ رأی از ۳۱ رأی را داشت ولی در نهایت در جلسه هیأت مدیره، با موافقت اعضا حمزه زاده برای چهار سال آینده به عنوان رئیس هیأت مدیره جامعه معرفی شد.

در این جلسه همچنین اساسنامه جامعه اصلاحاتی نیز داشت که یکی از آنها تصویب افزودن عبارت (حرفه‌ای) به عنوان جامعه هتلداران ایران بود. بر این اساس نام این تشکل جامعه حرفه‌ای هتلداران ایران خواهد بود.

فروزنده اربابی تنها عضو ایرانی بنیاد مولانا درباره ظرفیت معرفی مفاخر ایرانی در کنار مولانا در شهر قونیه ترکیه به خبرنگار مهر گفت: حدوداً از ده ۱۵ سال پیش تا امروز ایرانی‌ها به قونیه می‌روند زمانی که من می‌رفتم کسی نبود مگر پژوهشگران و مثنوی پژوهان. بعد از حکومت اردوغان که تقریباً به این شهر به عنوان پایتخت فرهنگی جهان اسلام رسیدگی شد، ایرانی‌های زیادی هم به این شهر رفت و آمد کردند. به نحوی که این روزها در هفته بزرگداشت مولانا چندین پرواز مستقیم به قونیه داریم. همچنین تورهای گردشگری زیادی نیز وجود دارد که با پرواز مستقیم برای چهار روز از ۷ میلیون شروع شده و تا ۱۰ میلیون تومان هم قیمت دارند.

وی ادامه داد: دفاتر مسافرتی برای اینکه برنامه‌های متنوعی برای مردم داشته باشند، از هنرمندان دعوت می‌کردند تا برنامه‌ای داشته باشند. ولی متأسفانه زمانی که یکی از این آژانس‌ها برنامه‌ای داشت، به مهمانان آژانس دیگر اجازه شرکت در آن برنامه را نمی‌داد بارها می‌دیدم در میان ایرانی‌ها درگیری بوجود می‌آمد این نشان می‌داد که دفاتر مسافرتی هماهنگی لازم را با یکدیگر ندارند. یا دیده می‌شد که گروههای آماتور موسیقی در لابی هتل‌ها برنامه اجرا می‌کردند که درست نبود.

اربابی بیان کرد: بزرگداشت مولانا ۱۰ روز در آذرماه طول می‌کشد (از ۷ تا ۱۷ دسامبر) و در این مدت چندین هزار ایرانی شرکت می‌کنند. ایرانی‌ها در قونیه به دیدن سماع و موزه مولانا و … می‌روند بنابراین برنامه به اندازه کافی دارند. ولی شاید حدود ۷۰ درصد از افرادی که در زمان وفات مولانا به قونیه می‌روند برای هفتمین و یا هشتمین بار است که سفر می‌کنند بنابراین دیدن این مراکز برایشان تکراری است پس باید برنامه‌های دیگری برای آنها داشت. این افراد معتقدند که مولانا یک عارف بزرگ بوده و به آنها آرامش می‌دهد برای همین هست که بارها به قونیه می‌روند. در این میان بسیاری از افراد مذهبی هم حضور دارند.

اربابی ادامه داد: دولت ترکیه کار خودش را می‌کند پنل برگزار کرده، نشست‌های تخصصی با حضور اساتید ترک و ایرانی برگزار می‌کند و کارهایی از این قبیل که معمولاً هم به زبان ترکی است. خیلی از مردم حال و حوصله پنل را ندارند چون بیشتر در دانشگاه برگزار می‌شود و اطلاع رسانی درستی انجام نمی‌شود. در میدان موزه مولانا نیز چادری برپا می‌کنند و میزهایی برای تبادل فرهنگی میان مردم که به انگلیسی و فارسی و ترکی مشاعره برپا می‌شود و از مردم برای گفتگوی فرهنگی آزاد دعوت کرده و با چای و قهوه پذیرایی می‌کنند.

او درباره حساسیت ایرانی‌ها نسبت به مولانا نیز گفت: برخی می‌گویند که ترک‌ها مولانا را مصادره کرده‌اند که به نظر من درست نیست. چون درک نمی‌کنند که مولانا در اینجا یک عمر زندگی کرده و از زندگی در این شهر و در کنار مردمش راضی بوده و مثنوی و دیوان را نیز اینجا سروده است. در مراسم دفنش هم که از صبح تا غروب طول کشیده، مردم بدرقه بسیار با شکوهی از او کرده‌اند. ترک‌ها و مخصوصاً مردم قونیه مولانا را به عنوان آدم بزرگ و مذهبی می‌شناسند. بیشتر آنها زمانی که به آرامگاه او می‌روند کتاب دعا و قرآن در دست دارند. ایرانی‌ها هم مثنوی به دست می‌گیرند.

وی افزود: ما بهترین فرصت را در این ایام داریم پس می‌توانیم برنامه‌های متعددی هم داشته باشیم از جمله اینکه خانه‌ای داشته باشیم که در آن تفسیر مثنوی یا شعرخوانی انجام شود و یا افراد و اساتید ایرانی را دعوت کنیم. ترک‌ها هم بابت این موضوع پولی از ما نمی‌گیرند. آنها می‌گویند اگر سفارت و یا مقام فرهنگی و دولتی این درخواست را داشته باشد با کمال میل انجام خواهیم داد. این خانه فرهنگ می‌تواند به اسم شمس باشد چون مولانا آنجاست و نمی‌توان گفت که خانه فرهنگ مولانا را داشته باشیم. حتی می‌توان از ظرفیت دانشجویانی که در دانشکده‌های سلجوق و یا استانبول وجود دارد نیز بهره ببریم. یا اینکه بروشورهایی از جاذبه‌های گردشگری و زیارتی مانند خراسان، آرامگاه شیخ عطار و باباطاهر و مقام شمس که چند سال است دولت نتوانسته در ایران کاری برای آن انجام دهد، تهیه کنیم. می‌توانیم پذیرایی ایرانی داشته باشیم و یا تفسیر قرآن، مثنوی شاهنامه و یا حافظ انجام شود. اگر ما برای ایرانی‌هایی که همیشه به این مراسم می آیند برنامه داشته باشیم دیگر آنها از فرط بی برنامگی ساعت ۳ صبح شروع به دف زدن در میدان نمی‌کنند! این افراد اگر اهل بینش نباشند به گرایشات ظاهری سوق پیدا می‌کنند.

اربابی بیان کرد: آمار گردشگران قونیه از همه جای دنیا در طول یک سال ۵ میلیون نفر است که این آمار تنها در ۱۰ روز مراسم گرامیداشت مولانا به چندین هزار نفر می‌رسد. بنابراین می‌توان از این فرصت استفاده کرد و مفاخر ایرانی را به آنها معرفی کنیم.

وی همچنین درباره برنامه امسال نیز گفت: امسال در مراسم سالروز وفات مولانا سفیر ایران و سفرای کشورهای دیگر که در ترکیه مقیم هستند، به دعوت اردوغان در مراسم شرکت کرده بودند سفیر ایران هم برای اولین بار به این مراسم آمده بود. ما خوشحال می‌شویم که سفیر در این برنامه‌ها حضور داشته باشد.

به گزارش خبرنگار مهر، در این هفته نشست دستاوردهای پژوهشی پایگاه‌های جهانی و ملی کشور به مناسبت هفته ملی پژوهش و فناوری در روز ۲۶ آذرماه در سالن آمفی تئاتر وزارت میراث فرهنگی برگزار شد. در این نشست تخصصی بخشی از دستاوردهای پایگاه‌ها مانند پژوهش‌های باستان شناسی منظر فرهنگی اورامان، پژوهش‌های نوین حفاظت از مجموعه میراث جهانی تخت جمشید با مشارکت مرمت گران بدون مرز ایتالیا، پژوهش درباره الگوی حفاظت شهری از بافت قدیم شارستان میبد و تجربه حفاظت از گنبد مسجد امام (ره) و گنبد مسجد شیخ لطف الله در نقش جهان اصفهان ارائه شد.

در این نشست فریبا خطابخش مدیر پایگاه میراث جهانی میدان نقش جهان بیان کرد: از مهمترین آسیب‌های کاشی کاری مسجد لطف الله می‌توان عوامل جوی، نفوذ آب باران‌های فصلی، رطوبت نزولی و تغییرات دما در فصول مختلف سال در گذر زمان را برشمرد که باعث فرسایش شدید زیرسازی گنبد، عدم چسبندگی ملات، شسته شدن برکشی کاشیکاری و در نهایت طبله شدن و نشست‌های موضعی و ایجاد ناهمواری در سطح گنبد شده است.

وی افزود: از سال ۱۳۱۵ تا الان پاکسازی گنبد نشده است. باران‌های اسیدی و گرد و غبار روی سطح کاشی‌ها نفوذ کرده بودند. قطعاً اگر چندین سال این پاکسازی ها انجام نشود، یک وجب خاک و گل روی کار وجود دارد. پس آجرها به تمیز شدن نیاز داشتند.

وی همچنین درباره اینکه گفته شده بود از گچ مشابه سیمان استفاده شده، بیان کرد: ما گچی مشابه سیمان نداریم. ما از استاد کاری استفاده کردیم که از گچی استفاده کرده که محکم بوده و خطی روی آن به وجود نمی آمده است. ما اکنون باید دغدغه بخش‌های مرمت نشده را داشته باشیم.

نمایش نقش برجسته در برج میلاد

مراسم رونمایی از نقش برجسته سرباز هخامنشی تخت جمشید، با همکاری موزه ملی ایران و برج میلاد ۲۶ آذرماه ساعت ۱۶ در موزه مشاهیر این مجموعه با حضور وزیر میراث فرهنگی و گردشگری کشور و جمعی از مدیران شهری و اعضای شورای شهر تهران برگزار خواهد شد.

این نقش برجسته به مدت یک ماه در موزه مشاهیر برج میلاد به عنوان نماد ملی کشور از تاریخ ۲۷ آذر تا ۲۷ دی ماه نمایش داده می‌شود و عموم مردم و شهروندان می‌توانند از اثر تاریخی و فرهنگی در موزه مشاهیر برج میلاد در ارتفاع ۲۷۱ متری از ساعت ۹ الی ۲۳ بازدید کنند.

دستورات مونسان به پژوهشگاه میراث فرهنگی

مراسم گرامیداشت هفته پژوهش که از امروز شروع شده و تا ۲۷ آذر ماه ادامه خواهد داشت در سالن اجتماعات موزه ملی ایران با حضور نماینده شهرستان فردوس و پژوهشگران و باستان شناسان میراث فرهنگی برگزار شد. در این برنامه بهروز عمرانی رئیس پژوهشگاه میراث فرهنگی بیان کرد: سعی کردیم پژوهش‌های این پژوهشگاه را همانطور که وزیر خواسته کاربردی کنیم به عنوان مثال اگر دشت لوت در سال ۲۰۱۶ ثبت جهانی شد دستورالعمل بهره برداری پایدار از آن را مورد بررسی قرار دادیم این موضوع در مورد ثبت جنگل‌های هیرکانی نیز اتفاق افتاد.

وی افزود: ۲۸۷ مورد مطالعه در مورد مقاصد گردشگری انجام شده است، ۱۱۰۰ مورد اطلاعات در مورد آئین‌های مردم نگاری که می‌تواند در اطلس رویدادها قرار بگیرد از استان خراسان جنوبی استخراج و در سامانه ساترا به روز شده‌اند.

عمرانی گفت: سال آینده سال سخت‌تری است اگر اعتبارات سال ۹۹ ما به اندازه اعتبارات سال ۹۸ باشد در سال آینده دو برابر عملکردی که در استان خراسان جنوبی داشته‌ایم ارائه خواهیم کرد.

در ادامه علی اصغر مونسان وزیر میراث فرهنگی گفت: شاید قبلاً تمرکز بر میراث فرهنگی بوده اما نیاز ما در گردشگری کمتر از میراث فرهنگی نبود بنابراین می‌خواستیم در این حوزه پژوهش‌های کاربردی داشته باشیم. ما باید بدانیم در تولید علم چقدر پیشرفت کرده‌ایم، پژوهشگاه میراث فرهنگی باید به این سمت برود. باید بدانیم پژوهشگاه در حوزه بهره وری چه کاری انجام داده، پژوهش‌ها باید هدفمند باشند. اگر این پژوهشگاه هدفی نداشته باشد مسیر پژوهش‌های آن هم مشخص نخواهد بود بنابراین خوب است در این حوزه بازنگری انجام شود.

وی گفت: همچنین باید دید چقدر سازمان یونسکو یا سازمان‌های بین المللی دیگر از پژوهش‌های ما بهره برده‌اند اگر این اتفاق بیفتد نشان می‌دهد ما در سطح جهانی خوب کار کرده‌ایم بنابراین از پژوهشگاه میراث فرهنگی می‌خواهم در اولین جلسه راهبردی برنامه‌ای برای پژوهش و هدف گذاری روی آنها داشته باشد.

حمام عباس میرزا را با سرامیک سبز مرمت کردند

مجموعه تاریخی کردشت در استان آذربایجان شرقی تنها حمام نیست بلکه مجموعه‌ای از بناهای تاریخی بهم پیوسته است که به نام مجموعه کردشت شناخته شده است اما از آنجا که حمام آن بسیار زیباست همه اهالی این منطقه از لفظ حمام کردشت برای همه این مجموعه استفاده می‌کنند.

در هر حال این مجموعه تاریخی مهجور افتاده است. از طرفی در منطقه آزاد ارس قرار گرفته و از طرف دیگر اداره کل میراث فرهنگی استان مسئول نگهداری از آن است همچنین صندوق حفظ و احیای آثار تاریخی این بنا را به مزایده گذاشته تا بخش خصوصی آن را مرمت کرده و به بهره برداری برساند.

صندوق احیا برای این مجموعه که کاربری آن را خدماتی گردشگری بین راهی تعریف کرده است، قیمت پایه اجاره بهای ماهانه ۱۰ میلیون تومانی را محاسبه کرده که البته با ضریب افزایش سالانه مطابق آخرین شاخص تورم اعلامی بانک مرکزی محاسبه و اعمال می‌شود. مدت قرارداد آن نیز ۲۳ ساله خواهد بود که شامل ۳۶ ماه دوره طراحی و مرمت و مدت باقی مانده بهره برداری است. همچنین برآورد هزینه اجرای عملیات تکمیلی مرمت و آماده سازی احیای این بنای تاریخی ۱۲ میلیارد تومان است.

ماجرای فروش جرثقیل کنگاور چه بود؟

کارکنان پایگاه‌های ملی و جهانی میراث فرهنگی در ایران معمولاً دیر حقوق می‌گیرند. آنها با اینکه در بیابان‌ها و یا مناطقی کار می‌کنند که دسترسی برخی از آنها به شهر و یا امکانات کمتر است اما باز هم نه تنها سختی کار نمی‌گیرند بلکه حقوق شأن معمولاً هر چند ماه یک بار پرداخت می‌شود. یگان حفاظت پایگاه‌های میراث فرهنگی هم جزو این دسته از افراد هستند. در این میان برخی از کارکنان پایگاه‌ها هر از چند وقتی لب به اعتراض باز می‌کنند و یا دست از کار می کشند تا بتوانند به حق و حقوق شأن برسند. نمونه آن ارگ بم است که چند بار تا کنون دست به اعتراض زده‌اند. از آن طرف وزارت میراث فرهنگی نیز به سازمان برنامه و بودجه فشار اعلام می‌کند که سریع‌تر حقوق این افراد داده شود. گاهی زود گاهی دیر پرداخت می‌شود.

اخیراً وقتی مسئولان میراث فرهنگی به پایگاه کنگاور در استان کرمانشاه رفته بودند؛ یکی از این افراد درباره حقوق معوقه شأن سخن گفت. در میان حرف و حدیث‌ها درباره مزایای عقب مانده و اینکه پایگاه‌ها بودجه خوبی برای انجام فعالیت‌هایشان و پرداخت حقوق کارکنان ندارند، صحبتی مطرح شد با این مضمون که جرثقیل پایگاه برای تأمین مخارج فروخته شده است.

صحبت‌ها پیرامون فروختن این جرثقیل طور دیگری بین تهرانی‌ها نقل شد و همگی گمان کردند این اتفاق به تازگی رخ داده در حالی که مرتضی گراوند مدیر پایگاه میراث فرهنگی کنگاور این طور به خبرنگار مهر توضیح داد: این موضوع در زمان مدیریت من نبوده است بلکه در دو یا سه سال گذشته تصمیمی گرفته شد مبنی بر اینکه جرثقیل به مزایده گذاشته شود تشخیص داده شده بود این وسیله که در سال ۴۸ خریده شده، به کار نمی‌آید و دیگر کارکرد خود را از دست داده است. به همین دلیل در مزایده‌ای به فروش رفت. اما درباره اینکه هزینه آن صرف حقوق کارکنان شده و یا پایگاه اطلاعی ندارم.

چهل و چهارمین نشست ستاد مرکزی هماهنگی خدمات سفر امروز ۲۷ آذر ماه در سازمان بنادر و دریانوردی با حضور نمایندگان سازمانهای مختلف عضو این ستاد برگزار شد.

در این نشست محمد راستاد معاون وزیر راه و شهرسازی و مدیرعامل سازمان بنادر و دریانوردی بیان کرد: هم افزایی بین دستگاه‌ها می‌تواند در طول سال برای ما دستاوردهای زیادی داشته باشد. اگر بتوانیم شرایط را بهبود ببخشیم می‌توانیم امیدوار باشیم که مردم برای بهره گیری از ظرفیت‌های گردشگری دریایی به کشورهای همجوار سفر نکنند.

وی با بیان اینکه مردم می‌توانند در طول سال از ظرفیت تغییرات آب و هوایی شمال و جنوب کشور در حوزه گردشگری دریایی بهره ببرند، گفت: در این زمینه الگوهای خوبی ایجاد شده است مانند الگوی گردشگری کیش. یکی از بنادر نمونه گردشگری دریایی را در چمخاله استان گیلان در دست ساخت داریم این می‌تواند الگویی در نوار ساحلی کشور باشد.

راستاد در ادامه بیان کرد: در اواخر دهه ۷۰ و اوایل دهه ۸۰ زیر ساخت و امکانات در بنادر قشم، کیش و شهید باهنر و بوشهر برای پذیرش کشتی‌های کروز ۵ ستاره حامل گردشگران آمریکایی، اروپایی، آلمانی و روس، داشتیم امروز هم این ظرفیت وجود دارد و برخی بنادر برای پهلوگیری کروزها آماده پذیرش گردشگران هستند.