شعبانخانی یکی از بازماندههای نسلی است که کارهای ماندگاری را در موسیقی پاپ از خود به جا گذاشت و همچنان هم دلش و قلبش برای این موسیقی میتپد. اتفاقاً برای همین هم به همدان رفته بود تا در یک کارگاه آموزشی با موضوع آسیبشناسی ۱۰۰ سال ترانه در ایران سخنرانی کند که نامساعد شدن حالش باعث شد تا این سخنرانی انجام نشود.
آهنگساز «آدمک» چهرههای بسیاری را به موسیقی پاپ ایران معرفی کرد و عاشق استعدادیابی است و گاهگداری که با هم حرفی میزدیم میگفت اگر کسی را میشناسی که استعدادی در خوانندگی دارد به من معرفی کن. شعبانخانی از آن دست هنرمندان بیادا و اصولی است که هر وقت شماره تلفنش را میگرفتیم و سؤالی میپرسیدم با حوصله تمام به آن جواب میداد و فروتنی، متانت و البته هنرمندیاش چیزی است که همیشه در ذهن میماند و خواهد ماند و جامعه هنری ایران که البته متأسفانه کمترین واکنشی به وخامت حال او و بستری شدنش در بیمارستان داشته باز او را سرپا ببیند و بیشتر قدرشناس شعبانخانیهای این مملکت باشد.
تورج شعبانخانی فعالیت حرفهای موسیقی خود را با موسیقی متن و آهنگسازی فیلم «آدمک» و معرفی فریدون فروغی شروع کرد و با چهرههای بسیاری همکاری کرد و آثاری که خلق کرد همچنان در گوش و هوش موسیقی پاپ ایران هست. دوستی نزدیک او با فرهاد مهراد و بسیاری دیگر، او را علاوه بر وجههنریاش به یک راوی قابل استناد و مرجع برای شناخت هر چه بیشتر هنرمندان معاصر موسیقی تبدیل کرده بود که میشد به آن اعتنا کرد و باور داشت.
شعبانخانی بعد از انقلاب برخلاف بسیاری دیگر هرگز از کشور خارج نشد و وقتی دلیلش را از او میپرسیدم: «میگفت دلیلی برای رفتن ندارم و من به این خاک و ریشه وابستهام و هر اتفاقی هم که بیفتد اینجا خواهم ماند.» از کارهایی که او بعد از انقلاب منتشر کرد و بسیار معروف شد میتوان به «بهار بهار» اشاره کرد که مرحوم ناصر عبداللهی هم آن را اجرا کرد و او به جز عبداللهی با چهرهای جوان دیگری همچون حسین بختیاری، محمدرضا عیوضی، هومن بختیاری و… همکاری کرد. بههر صورت تورج شعبانخانی که این روزها در بستر بیماری است از آن دست هنرمندان تکرار نشدنی است که جا دارد غریب نماند و ارج ببیند و هنرمندانی که در شعارها و کپشنهای اینستاگرامیاش جملات قصار درباره معرفت و… مینویسند یادشان بیاید که تورج شعبانخانی که آهنگهایش نوستالژیسازیهای بسیار کرده، امروز حال مساعدی ندارد.
۲۴۱۲۴۱
