شهره اویسی ـ فرزند این استاد موسیقی_ خبر فوت پدر را تأیید و علت آنرا کهولت سن عنوان کرد.
زندهیاد فضل الله اویسی در سن ۹۷ سالگی درگذشت. او ۲۸ اسفند سال ۱۳۰۲ خورشیدی در یکی از محلههای جنوبی تهران، کوی یاورخان (چاله میدان) دیده به جهان گشود. نخستین استاد او حسین تعزیه خان بود. سپس نزد حسن خان لحنی معروف به حسن قصاب شاگردی کرد.
او شاگرد حسین طاهرزاده، قمرالملوک وزیری، حسن سنجرانی و ابراهیم خان منصوری بود و با ارکسترهای متعدد در رادیو مانند ارکستر ابراهیم خان منصوری، ارکستر ابراهیم سرخوش، ارکستر قاسم نیکپور و ارکستر شاپور نیاکان همکاری کرد.
فضل الله اویسی در شاعری و ادبیات نیز مورد قبول اهل فن بود. کتابهای «گلبانگ اویسی»، «هفت شهرعشق» ،«نفایس اویسی» و «گنج بی رنج» (ارمغان اویسی) از آثار مکتوب این اندیشمند هستند.
جشن دنیای تصویر از سال ۱۳۷۶ راهاندازی شد. این جشن بهترینهای حوزه سینما و بهترین مجموعههای داستانی تلویزیون و شبکه نمایش خانگی را معرفی میکند. این جشن تندیسی با عنوان «حافظ» دارد و از این روی، جایزه این جشن به جایزه «حافظ» مشهور است.بنیانگذار این جایزه مرحوم علی معلم بود.
این جایزه در سالهای اخیر به بهترین تیتراژ فیلمهای سینمایی هم جایزه میداد. جایزهای که برای جلب توجه بیشترِ اهالی موسیقی به جشنی سینمایی بود. روز گذشته اما سینا سرلک خواننده موسیقی کشورمان، در صفحه شخصیاش مطلبی منتشر کرد که ادعاهایی درباره جایزه «حافظ» و البته جایزه بخش موسیقی را مطرح میکند.
در ادامه متنی را میخوانید که سینا سرلک نوشته است:
«علی خانِ معلم عزیز و بزرگوار با قلبی بزرگ
روحتون شاد و یاد تو تا همیشه گرامی
در بین ما نیستین و جاتون بسیار خالیه. اما یقیناً روح بزرگتون آگاه هست که دو سال پشت سر هم چه رفتار عجیبی شد با من در جشن حافظ، که یقیناً و بدون شک اگر شما بودین اجازه نمیدادین تندیسی که متعلق به من بود رو به دیگران بدهند. به بهانه اول شدن و دریافت تندیس، من رو دعوت کردن به اون مراسم و دقیقه ۹۰ ورق برگشت و دو سال این اتفاق تکرار شد!!!
همون دو دفعه هم که به اون مراسم رفتم فقط و فقط به احترام شما بود و خانواده محترمتون و لطفی که به من داشتین.
علی اوجی که همیشه ادعا کرده رفیقِ منه!!! به من زنگ زد و گفت سینا جان کار شما (زیر سقف دودی) اول شده و سریع خودتو برسون به سالن برج میلاد. دوست من علیرضا امینی شاهد این موضوع هست و ما سریع راه افتادیم. ولی هفت دقیقه بعد زنگ زد و حرف رو عوض کرد و نتیجه عوض شد و گفتن چون در سالن نبودی جایزه به همایون شجریان تعلق گرفت!
در صورتی که همایون جان هم اون شب در سالن نبود و برادرش رایانِ عزیز تندیس رو به جای همایون دریافت کرده بود!
بعد از اون شب چند تماس با من گرفته شد (آذر معماریان عزیز همسر جناب معلم و امید معلم عزیز) برای دلجویی و اینطور مسائل و گفتن سال بعد ۱۰۰ درصد نوبت شماست!
که سال بعد رسید و باز هم همین اتفاق افتاد و من دعوت شدم و یکی از دوستانم قسم خورد که لوح من رو در بک استیج دیده.
حتی دوستان عزیز من دکتر هومن عشقی و حمید علاءالدین شاهد این ماجرا بودن و هومن و حمید به قدری ناراحت شدن که از سالن رفتن بیرون و باز دقیقه ۹۰ ورق برگشت و تندیس رو در ژانر ما دادن به علیرضا قربانی عزیز.
همایون و علیرضا هر دو برای من عزیزن. همایون که همیشه برای من عزیزه و مثل یک برادر دوستش دارم و علیرضا قربانی هم سالهاست دوست بسیار خوب منه و مبارکشون باشه هر جایزهای که تا به حال گرفتن.
اما این رفتار با من بسیار رفتار غیرحرفهای و دور از معرفت بود! و بعد از این اتفاقات دیگه با خودم عهد بستم پا در هیچ مراسمی نزارم که اینطور با من رفتار بشه!
اینطور رفتارهای عجیب و غریب، تمام اعتماد من رو به همه چیز و همه کس از بین برده.
یقینا اون شخص یا اشخاصی که باعث این اتفاقات شدن، ۱۰۰ درصد انکار میکنن این موضوع رو. اما پیغامهای این دوستان رو هم دارم که اگر لازم شد میذارم روی صفحه که ببینین که من جز حقیقت حرفی رو به زبان نمیارم. این رو بدونین که من تا به امروز با همه سختیها جنگیدم به خاطر عشق و ارادت به هنر و شما دوستان و هوادارانِ عزیزم
چرا کنسرت آنلاین ۱۲۸ میلیون دلاری در کشور ما برگزار نشد ؟
فعلا حرف اول را در دنیا او میزند. تمام دنیا را مطیع خود کرده و هنوز تصمیمی برای رفتن ندارد. ویروس کرونا بعد از گذشت چندین ماه همچنان یکهتازی میکند. اتفاقی غیرقابل پیشبینی که همه دنیا را به اتحادی ناخواسته دعوت کرده است. مردم در اکثر کشورهای دنیا در منازلشان قرنطینه هستند و قدر اینترنت و فضای مجازی را این روزها بیشتر میدانند .
اما هنرمندان، ورزشکاران، افراد مشهور و سلبریتیها نقش بسزایی در کمک و فرهنگسازی صحیح برای تسهیل شرایط حال حاضر چه از لحاظ مالی چه معنوی دارند. در همین روزها اجرای آنلاین چندین خواننده با یکدیگر منجر به درآمد ۱۲۸ میلیون دلاری شد. اتفاقی که در کنسرت «یک جهان: با هم در خانه» افتاد و قرار است همه درآمد آن را صرف تلاشهایی برای مبارزه با ویروس کرونا کنند. در این کنسرت گروهی که چند روز پیش برگزار شد، خوانندههای مشهوری چون رولینگ استونز، پل مککارتنی، لیدی گاگا و … اجرا داشتهاند.
سوالی که وجود دارد و تنها هم مختص به شرایط حال حاضر نیست، این است که چرا همکاری گروهی و اتحاد برای انجام چنین کارهایی در میان هنرمندان کشور ما بسیار اندک و انگشتشمار است. هنرمندانی که دلسوزانه همیشه به فکر مردم بودهاند، اما چنین کارهای جمعی و بزرگ را از آنها کمتر شاهد هستیم.
به همین بهانه با این دو هنرمند گفتوگو کردیم و از چرایی نبود چنین همکاریهایی پرسیدیم .
اگر کسی قدم بگذارد و متولی شود چرا که نه ؟
وحید تاج، خواننده موسیقی سنتی درباره عدم همکاری و اتحاد بین خوانندگان و آهنگسازان گفت: با توجه به شرایط خاص و ویژهای که در کشور ما وجود دارد و نگاهی که به موسیقی بوده و هست، فکر میکنم چنین کنسرتهایی هم که انجام شده اتفاق بسیار خوبی است. تا همین جا باید آن را به فال نیک گرفت. چون بیسابقه بوده و تا به حال به این اندازه کنسرت مجازی، آنلاین و رایگان برای مردمی که در خانههایشان نشستهاند، اجرا نشده بود. البته شاید در همه جای دنیا بیسابقه بوده است. اما اتفاق عجیبی هم نیست. یعنی اگر شرایطی پیش بیاید و کسی قدم بگذارد و متولی این کار شود تکرار این کارها رخ میدهد و چرا که نه؟ یا همین الان کسی بگوید که با همکاری ۱۰ خواننده در خانههایشان این کار را انجام دهیم، به شخصه این پیشنهاد را میپذیرم. نویدی به شما بدهم که خود من با ارکستر ملی، قطعهای را به همین شیوه یعنی از منزلم در حال ضبط هستم و احتمالا تا چند روز آینده منتشر میشود. چون سازها زده شده و فقط من ماندهام و چند ساز دیگر که زده شود.
وی در ادامه با تاکید بر این نکته که اگر یک متولی پیدا شود، اتفاقات بسیار خوبی میافتد، افزود: همین کنسرتهای آنلاین اگر بنیاد رودکی، موسسه هنرهای معاصر یا دیگر عزیزان مربوط به تالار وحدت و عزیزانی که دستاندراند، پیش قدم نمیشدند، انجام نمیشد. چون من به عنوان هنرمند، نه یک تالار در اختیار دارم و نه چندین دوربین، فیلمبردار یا تدوینگر دارم. اگر بخواهم این کار را به تنهایی انجام دهم بسیار هزینه دارد و عملا امکانپذیر نیست. بازگشایی تالار وحدت که یکی از بزرگترین و نامیترین تالارهای کشور است کار شخص من یا هنرمند دیگری نیست. چون باید ۱۰ دوربین بیاورید و با کارگردانی در لحظه، تدوین شود و به دید مردم برسد. واقعا کار دشواری است و کار مجموعهای بزرگ را میطلبد.
دلیل اصلی نداشتن زیر ساخت مناسب اینترنتی است
از کیوان ساکت که نوازنده تار و آهنگساز است هم، درباره چرایی عدم همکاری بین هنرمندان مطرح و کارهای اندک گروهی پرسیدیم که در جواب گفت: نداشتن زیر ساخت مناسب اینترنتی و قطع و وصل شدن زیاد نت یکی از دلایل آن است. قرار بود با یک نوازنده خارجی در این شرایط همکاری داشته باشم، اما هر کاری کردیم به دلیل این مشکلات به سرانجام نرسید. یا اینکه در ابتدا قرار بود با آقای وحید تاج، زمانی که ایشان در دزفول بودند، چنین کاری انجام دهیم که دوباره به دلیل کمبودهای زیرساخت اینترنتی با تاخیر در برقراری ارتباط مواجه میشدیم و عملا نشد که این کار را انجام دهیم.
این آهنگساز با تجمید از کنسرتهای آنلاین تصریح کرد: البته کنسرتهای آنلاین به این شکل برای مردم و کشور ما پدیده جدیدی است. خیلیها ممکن است هنوز دسترسی به اینستاگرام نداشته یا شرایط و امکاناتش را نداشته باشند. ما این کنسرت را بدون هیچگونه توقع و چشمداشت مادی به مردم تقدیم کردیم. کنسرتی که برای آن واقعا زحمت بسیار کشیده شده بود. با اینکه کنسرت زنده بود و هیچ ساز الکترونیکی در آن به کار گرفته نشده بود، خیلی خوب اجرا شد. در صورتی که در کنسرتهای پاپ، با اینکه همه سازها و صداها دیجیتال و طراحی شده است، باز هم فالش، اشکال و ایراد وجود دارد.
به گزارش خبرآنلاین، این قطعه با ترانهای از پیام ربیعی، آهنگسازی و تنظیم مهدی ابراهیمینژاد و صدای رضا صادقی به عنوان تیتراژ ابتدایی ویژهبرنامه «دعوت» در نظر گرفته شده است که همزمان با پخش اولین قسمت از برنامه شنیده خواهد شد.
برنامه «دعوت» به تهیهکنندگی مجتبی کشاورز و حضور حجتالاسلام محمدبرمایی به عنوان مجری_کارشناس از ابتدای ماه مبارک رمضان روی آنتن شبکه یک سیما خواهد رفت و محور اصلی آن متفاوت از سال گذشته، تقویت بنیان خانواده است که شامل سرفصلهایی نظیر فرزندآوری، حسن معاشرت در خانواده، نظم و انضباط، وجود روحیه مشورت در خانواده، فرزندخواندگی، سبک زندگی و تربیتی ایرانی اسلامی میشود.
ویژهبرنامه «دعوت» کاری از گروه اجتماعی شبکه یک سیما به تهیهکنندگی مجتبی کشاورز است که برای پنجمین سال متمادی از شنبه ۶ اردیبهشت، ساعت ۱۹ و ۲۰ دقیقه روی آنتن میرود.
متیو سلیگمن نوازنده بیس که برای دیوید بویی خواننده مشهور و فقید بریتانیایی نواخته بود، در ۶۴ سالگی به دلیل ابتلا به ویروس کرونا جان باخت.
وی که پس از مثبت شدن نتیجه تست کرونا در بیمارستانی در لندن بستری بود، ۲ هفته آخر را به کما رفت و در نهایت دچار خونریزی شدید و سکته مغزی شد.
دوست وی توماس دالبی که خود آهنگساز است با انتشار این توضیحات بخشهایی از ترانه وی را نوشت: کلمات هم برای خواندن غمگین هستند … .
سلیگمن در سال ۱۹۸۵ همکاریاش را با دیوید بویی شروع کرد و برای ترانه فیلم «لابیرنت» وی در سال ۱۹۸۶ بیس زد. او همچنین از اعضای کروه «سافت بویز» در دهه ۱۹۷۰ بود.
شماری از چهرههای موسیقی بریتانیا در رسانههای اجتماعی از وی و آثارش نوشتند و از فقدان ناگهانی او ابراز تاسف کردند.
کیوان ساکت:صدا وسیما به خانه تکانی نیاز دارد/کنسرت آنلاین ادامه یابد
مهدی یاورمنش: شامگاه شنبه ۳۰ فروردین، دومین شب از کنسرتهای آنلاین در تالار وحدت برگزار شد. در این اجرا، گروه وزیری به سرپرستی و آهنگسازیِ کیوان ساکت و با خوانندگی وحید تاج روی صحنه رفت.
در این اجرا، محمد دلنوازی (عود)، سروش عازمیخواه (پیانو)، اشکان مرادی (کمانچه)، علی فربدنیا (نی)، یحیی علوی (سنتور)، مهدی غلامی (دف و بندیر)، سیاوش ساکت (سازهای کوبهای)، سالار زمانیان (تار) و کیارش ساکت (شورانگیز) به عنوان نوازنده حضور داشتند.
به همین بهانه به سراغ کیوان ساکت، آهنگساز و نوازنده موسیقی ایرانی رفتیم و با او به گفتوگو پرداختیم که میخوانید.
از زمان همهگیری ویروس کووید ۱۹ در ایران، چندین کنسرت آنلاین برگزار شده است که بیشتر آنها مربوط به خوانندگان و گروههای پاپ و تعدادی اجرای محلی یا تلفیقی بوده است. شما را باید نخستین گروهی دانست که به طور کامل در قالب موسیقی ایرانی (سنتی) کار میکنید و آنلاین کنسرت دادید. این اجرا چطور شکل گرفت؟
ما به احترام مردمی که در خانه نشسته و خود را قرنطینه کردهاند کنسرت دادیم؛ با افتخار و بدون چشم داشت مالی هم آمدیم، چون این را وظیفه خود در این روزهای همهگیری کرونا میدانستیم. وقتی زمینه کار به همت بنیاد رودکی آماده شد، همه اعضای گروه وزیری با جان و دل پای کار آمدند.
هر کنسرتی، نیاز به تمرین و هماهنگی گروه دارد، چطور برای اجرا آماده شدید؟
همه ما در خانه و خلوت خودمان تمرینها را انجام دادیم، البته هر چندگاه هم از طریق اینستاگرام و دیگر شبکههای اجتماعی با هم ارتباط میگرفتیم. در نهایت هم یک جلسه تمرین گروهی در کنار هم در تالار وحدت داشتیم و کار شکل گرفت.
با این که کنسرت آنلاین بود، شیوهای متفاوت با اجراهای زنده را در انتخاب قطعات و چیدمان آن ها در پیش نگرفتید. چرا؟
نه. به نظرم نمیبایست با اجرای زنده تفاوتی میداشت. من همیشه در کنسرتهایم، موج سینوسی را رعایت میکنم. مثلا با یک قطعه که تمپو کُند دارد، آغاز میکنم و آهنگ دوم بالا میرود و این تا پایان کار، یک در میان ادامه پیدا میکند؛ یک آهنگ آرام و بعدش یک کار پر هیجان و … همین طور پیش میرویم. البته شاید برعکس با یک قطعه تند و پرهیجان شروع کنم و دومی آهنگی آرام و کند باشد و ادامه دهم. در کنسرت آنلاین هم این روال را در پیش گرفتیم.
نبودن تماشاگر در تالار وحدت، حس و حالی متفاوت به این کنسرت آنلاین داده بود، اما این واقعیت که میدانستیم از همیشه بیشتر مخاطب داریم که دارند ما را میبینند و اجرا را میشنوند، ما را سرذوق میآورد
شما با تالار وحدت آشنا هستید، بارها روی صحنه آن با ارکسترهای بزرگ کلاسیک و ایرانی و سنتی کنسرت دادهاید. اینبار که برای سالن خالی اجرا کردید، چه حسی داشت؟
حضور تماشاگر پای اجرای کنسرت، در حس و حال نوازندگان و خواننده خیلی موثر است؛ تشویقی که میکنند، انگیزهای که میدهند و حس و حالی که بر سالن حاکم میکنند همه مهم است. با وجود نبودن تماشاگر در سالن، این کنسرت، حس و حال متفاوتی داشت، چرا که میدانستیم از همیشه بیشتر مخاطب داریم که دارند ما را میبینند و اجرا را میشنوند، این بیشتر از همیشه ما را سرذوق میآورد.
در اجرای زنده، بنا به ظرفیت سالن، ۴۰۰، ۱۰۰۰ تا حداکثر ۲۰۰۰ نفر ممکن است در سالن باشند، اما در کنسرت آنلاین، این عدد میتواند به دهها هزار نفر برسد.
مخاطبی تشنه که شاید تا حالا هرگز شاهد اجرای هیچ کنسرتی نبوده است.
مخاطبانی که شاید به دلیل زندگی در شهرهای کوچک و روستاهای چهارگوشه کشورمان، هیچ گاه شاهد کنسرت نشده باشند. ایرانیان خارج از کشور را هم به این گروه باید اضافه کنیم.
و آنها که از پس هزینههای کنسرت زنده برنمیآیند.
بله. همه این علاقهمندان در کنسرت آنلاین میتوانند در خانه و در کنار خانواده اجرا را ببینند.
با توجه به سیاست تلویزیون که سازهای موسیقی و اصولا اجرای زنده را نشان نمیدهد و پخش هر قطعه موسیقی تنها با لبخوانی خواننده یا تصاویر دیگر همراه میشود، این کنسرتهای آنلاین فرصتی است که مردم و بهویژه نسل جوان در چهار گوشه کشور، فرصت تماشای واقعی یک کنسرت را با حضور نوازندگان روی صحنه داشته باشند. این اتفاق، تاثیری مثبت در گسترش موسیقی ایرانی میتواند داشته باشد. فکر نمیکنید این تجربه موفق، خودش شاید گشایشی برای تغییر سیاستهای مدیران صدا و سیما باشد.
تلویزیون در شکلگیری فرهنگ هر جامعه نقشی بسیار مهم دارد اما به نظرم در کشور ما، بیشتر، نقشی تخریبی داشته است تا مثبت؛ متاسفانه به زبان فارسی و فرهنگ و هنر ایرانی در حال صدمه زدن است
اگر از من میپرسید، باید بگویم صدا و سیما به یک خانه تکانی اساسیتر از این حرفها نیاز دارد؛ مدیران و برنامههایی را میخواهد که اهداف فرهنگی را بر اساس اصول آکادمیک و علمی دنبال کنند. خیلی مسائل مهم و حیاتی در این سازمان به دست فراموشی سپرده شده است یا اصلا مورد توجه قرار نمیگیرد.
تلویزیون در شکلگیری فرهنگ هر جامعه نقشی بسیار مهم دارد اما به نظرم در کشور ما، بیشتر، نقشی تخریبی داشته است تا مثبت؛ متاسفانه به زبان فارسی و فرهنگ و هنر ایرانی در حال صدمه زدن است…
حالا شما همین یک مورد را که پخش کنسرت و نشان دادن سازها است پیگیری کنید تا …
شرمنده هستم اما به نظرم اشتباهی به جای آنکه با آقای عسگری [رییس صدا و سیما] صحبت کنید به من زنگ زدهاید. شما این درخواستها را باید از مدیران صدا و سیما بخواهید و نه اینکه به من تحمیل کنید تا بر زبان بیاورم. اینها را بارها گفتهایم و گوش شنوایی نیافتهایم.
بگذریم و برویم سراغ بحث اصلی. فکر میکنید در دوران پسا کرونایی هم میتوان از این قابلیت کنسرت آنلاین استفاده کرد؟
چرا که نه. مثلا هر چهار سال جام جهانی فوتبال است، آیا همه مردم جهان این فرصت و توان را دارند که بروند استادیوم و از نزدیک به تماشای بازیها بنشینند، هرگز چنین امکانی فراهم نیست. فکر میکنم هر کنسرت زندهای را که با حضور تماشاگران برگزار میشود، میتوان به صورت آنلاین هم پخش کرد، چون همانطور که قبلا گفتم، ایرانیان خارج از کشور، علاقهمندان ساکن در شهرهای کوچک و روستاها که امکان رفتن گروه موسیقی به آنجاها فراهم نیست و … به طیف مخاطبان افزوده خواهند شد که نباید از این سرمایه غفلت کنیم.
به گزارش خبرگزاری فارس، بیانیه خانه موسیقی ایران با تاکید بر مطالبات صنفی هنرمندان در شرایط بحران شیوع ویروس کرونا و دغدغه معیشتی جدی اهالی موسیقی منتشر شد.
بیانیه خانه موسیقی ایران به شرح زیر است:
«روزگار سخت و طاقت فرسایی را شاهدیم و بحران فزاینده ناشی از شیوع بیماری و تبعات آن، چنان صعب و سنگین است که اگر همدلی و مساعدت همگان و تدبیر و مدیریت مسئولان نباشد کسی را یارای مقاومت و پیروزی در مقابل این موج سهمگین رنج و نابسامانی نیست.
شرایط اجتماعی و اقتصادی و فشارهای موجود اگر چه همگانی و در سطح بینالمللی است اما در یک نگاه کلی و منصفانه در مییابیم که شرایط هنرمندان بویژه اهالی موسیقی بسیار اسفناکتر و شکنندهتر از دیگر صنوف است، اهل موسیقی و فرهنگ به نیکی آگاهند که شرایط کنونی حاصل سوء مدیریت و مسایل مختلف و متعدد دیگری همچون تحریمهای ظالمانه و مسایل فراملّی و منطقهای حادث شده است و تبعا انتظارات خود را در حد معقول و میسور مطرح میکنند و مهمتر از رسیدن و اخذ مطالبات بحق خود خواهان تحرک و واکنش مثبت و مناسب مسئولان مرتبط با امور هنری وزارت ارشاد هستند امری که متاسفانه در دولت دوم تدبیر و امید به کلی مغفول بوده و اکثریت قریب به اتفاق هنرمندان از برکات یک مدیریت دلسوز و آگاه در این زمینه محروم و غالبا بیبهره ماندهاند.
اینک که شرایط ویژه فعلی که بیکاری و تبعات سنگین اقتصادی را نیز به فعالان فرهنگی تحمیل کرده است این خلا بیش از پیش احساس میشود. خانه موسیقی به نمایندگی از قاطبه فعالان حوزه موسیقی کشور ضمن سپاسگزاری از وزیر محترم ارشاد به دلیل موافقت با پرداخت حق بیمه سه ماهه هنرمندان و برآورد خسارات و درخواست مطالبات هنرمندان از هیئت دولت، اعلام میدارد که این اقدام به عنوان اولین قدم در حمایت از هنرمندان کشور قابل تقدیر است اما کافی نیست و ضرورت دارد تا در ادامه همراهی و حمایت از هنرمندان عزیز و موسیقیدانان فعال و هنرمندان ارزشمندی که به علل اشاره شده در شرایط فعلی بیکار شده و در مضایق شدید مالی و اقتصادی گرفتارند اقدامات بعدی و پیگیری مطالبات از هیئت دولت را در دستور کار قرار دهد.
خانه موسیقی با تاکید و تایید مطالبات دیگر صنوف در خانههای هنر از جمله خانه تئاتر و خانه سینما شامل سه مورد مشخص ذکر شده:
تامین نیاز معیشتی همکاران در ایام بیکاری
توجه به زیان و عدمالنفع تولیدکنندگان و فعالان هنری
تامین و پرداخت شش ماهه سرانه درمان و حق بیمه تامین اجتماعی
مطالبات صنف موسیقی را پیگیری خواهد کرد.
در پایان خانه موسیقی به نمایندگی از صنف و اعضای خود ضمن اعلام آمادگی در همکاری و همیاری برای تدوین برنامهریزی درست و اصولی جهت رسیدگی به مشکلات موسیقیدانان شریف کشور اعم از آموزشگاهها، ناشران، گروههای موسیقی و بویژه قشر محرومتر و آسیبپذیرترین این صنف نظیر فعالان موسیقی نواحی و مدرسان زحمتکش از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی خواستار پیگیری و رسیدگی جدیتر به امور اشاره شده است.»
روزهای سختِ یک آهنگساز ایرانی پس از ابتلا به کرونا
مهران مهرنیا نوازنده و آهنگساز شناخته شده موسیقی ایرانی که طی سالهای اخیر فعالیتهای متعددی در عرصه تولید آلبوم و برگزاری کنسرت داشته است، با اشاره به تجربه خود از شکست بیماری کووید ۱۹ در روزهای پایانی سال گذشته، گفت: «روزهای پایانی سال گذشته بود که متوجه نشانههایی از نفوذ ویروس کرونا در بدنم شدم. پس از اینکه با پزشکم در این مورد صحبت کردم شرایطی هماهنگ شد که بروم و تست بدهم. در ابتدا برخی از دوستان پزشک گفتند که این شرایط نشانه بیماری «کووید ۱۹» نیست، اما بعد از اینکه آزمایشات دیگری روی من انجام گرفت، نتیجه مثبت اعلام شد و من بنا به توصیه پزشکان خودم را به صورت کامل در خانه قرنطینه و با تجویزهای پزشکی درمان را آغاز کردم.»
وی ادامه داد: «در دورانی که به این بیماری گرفتار بودم تمام تلاشم را انجام دادم تا با حفظ روحیه پیروز میدان مبارزه باشم و خوشبختانه هم این اتفاق افتاد. اما در این مدت چند روز را گذراندم که برایم بینهایت سخت بود.»
مهرنیا در تشریح دوران ابتلای خود به بیماری گفت: «در ساعتهایی به نبودن در این دنیا فکر میکردم، چرا که عمده تمرکز ویروس در بدنم روی ریههایم بود و به قدری من را رنج میداد که به سختی نفس میکشیدم، ولی رفتهرفته شرایط بهتر شد و ماجرا به گونهای پیش رفت که توانستم از مرحله سخت بیماری عبور کنم. اکنون نیز دوران قرنطینه کامل را پشت سر گذاشتهام و مشغول استراحت و گذراندن دوران نقاهت بیماری هستم و این بهانه تصمیمی بود که من را مجاب کرد تا سبک زندگی جدیدی را آغاز کنم.»
این نوازنده اظهار کرد: «شرایطی که در دوران این بیماری برایم به وجود آمد و امیدوارم برای هیچ انسانی روی زمین اتفاق نیفتد اکنون انگیزهام برای زندگی را دگرگون کرده به طوری که وقتی از بستر بیماری بلند شدم و به جریان اصلی زندگی بازگشتم، بلافاصله قطعهای را تولید کردم. این شرایط برای من در داخل منزل موجب شد که بار دیگر رجعتی به تمامی ملودیها و آثاری داشته باشم که در حافظه رایانه شخصیام در منزل وجود داشت اما از نگاهم مغفول مانده بود، ولی این دوران باعث شد که سری به آن فایلها بزنم و کارهایی را انتخاب کنم که برایم بسیار جذاب و ارزشمندند.»
مهرنیا در بخش دیگری از صحبتهای خود با اشاره به فعالیتهای جدیدش در عرصه موسیقی گفت: «به تازگی نماهنگ «انتظار» به آهنگسازی بنده و خوانندگی وحید تاج توسط سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران منتشر شده است. همزمان ضبط آلبوم جدیدی با استفاده از اشعار سعید میرزایی و اسماعیل امینی را با حضور یک هنرمند از دیار شهر کرد به پایان بردهام که به زودی این اثر منتشر خواهد شد.»
وی افزود: «کارهایی را نیز با خوانندگان دیگری چون محسن بهاروند و مسعود مدنی انجام دادهام که در ماههای قبل درباره آن اطلاعرسانی شده بود. از سوی دیگر برنامهریزیهایی برای راهاندازی یک پاتوق مجازی موسیقایی در باغ موزه هنرهای ایرانی انجام گرفته که بنا داریم در این چارچوب، نشستهایی را با موضوعات تخصصی موسیقی ترتیب بدهیم که فکر میکنم میتواند در نوع خود جالب توجه باشد. این نشستهای مجازی محلی برای اجرای آثار موسیقایی مختلف و گپ و گفتهای صمیمانه میان اهالی موسیقی خواهد بود.»
قدردانی ارکستر سازهای ملی از کادر درمانی با «سه تابلو از سویت ابنسینا»
ارکستر سازهای ملی با قدردانی از کادر درمان کشور، در یک اجرای خانگی اثر « سه تابلو از سویت ابن سینا» را از فرهاد فخرالدینی با تنظیم علی اکبر قربانی به هنردوستان تقدیم میکند.
نوازندگان این اثر شامل کمانچه: علیرضا دریایی، حبیب جدیری، مهرداد مسعودیفرید، تار: شاهین صفایی، سنتور: علی عابدین، قیچک آلتو: شیما شاهمحمدی، عود: مریم خدابخش، امین حیدری، ویولنسل: مسعود فیروزی نژاد، پیانو: فروغ فضلی، نقاره: وحید اسدالهی، تمبک: بهنام معصومی هستند.
این اثر توسط موبایل و به صورت خانگی ضبط و تدوین شده است.
پیروز ارجمند در رابطه با پخش زنده کنسرت های موسیقی در ایام شیوع کرونا گفت: امید در بحران بیش از گذشته ایجاد می شود نسبت به زمانی که انسان در رفاه و صلح به سر می برد! امروز در دوره ای تاریخی به سر می بریم و همواره زیبایی ها را شاهد بودیم و امروز رخدادی که کرونا برای فرهنگ و موسیقی پدید آورده، زیبا و منحصر به فرد است.
ارجمند با بیان اینکه همواره شاهد برخوردهایی از این دست از سوی هنرمندان موسیقی با بحران های مختلف در کشور بوده ایم، گفت:این روند را به طور خاص در دوران مشروطیت تجربه کردیم که تعدادی از موسیقی دانان از جمله عارف قزوینی، درویش خان و… کنسرت های عام المنفعه برگزار می کردند. بعدها در زمان انقلاب موسیقی حماسی را تجربه کردیم و در دوره دفاع مقدس نیز نمونه هایی از این موسیقی را داشتیم.
ارجمند شکل کنونی کنسرت های برخط را نمونه ای از موسیقی بحران نامید و افزود: انسان امروز دچار بحران شده و ما همچون همیشه بر این باوریم که هنر هیچگاه تمامی ندارد و هنرمندان هیچگاه بازنشستگی ندارند.موسیقی دانان از طریق فضای مجازی برای مردم آثار مختلفی ایجاد کرده و این روند که بنده نام کنسرت بالکنی را بر آن می نهم، در کشورهای مختلف از جمله ایتالیا و اسپانیا شکل گرفت.
ارجمند همچنین در خصوص زیر ساخت های مورد نیاز برای گسترش این نوع از موسیقی گفت: موسیقی هیچگاه قدرت بالایی برای مانایی نداشته و لذا در بستر حمایت ها شکل گرفته اما موسیقی مردمی و خیابانی وجود داشته که همچون موسیقی محلی صرفا برای مردم و بدون دریافت وجه اجرا می شود. هرگاه هنر شکلی مردمی به خود گرفته، دریچه های روشنی پیش روی آن باز شده است.
ارجمند همچنین به تجربه خود در حوزه هنری اشاره کرد و گفت: بنده در ارشاد و حوزه هنری تجربه های مشترکی از گفتمان و رفت و آمد فرهنگی را کسب کردم و معتقدم کرونا باعث شد برای اولین بار مرزهای جغرافیایی و سیاسی در دنیا برداشته شود و همه مردم از دریچه های واحد به هنر نگریستند.
