برچسب: فرهنگ>تلویزیون

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، مهدی میامی، بازیگر تلویزیون و تئاتر که تحصیلات آکادمیک خود را در کنار بهرام بیضایی گذرانده است از خاطرات کلاس درس این استاد می‌گوید و از جای خالی این هنرمند در زمینه نمایشنامه نویسی و کارگردان گله مند است.

میامی با اشاره به یکی از مفاخر سینمای ایران که افتخار شاگردی او را داشته است گفت: «از نظر من بهرام بیضایی یکی از مفاخر نمایشنامه‌نویسی ما است و من افتخار شاگردی ایشان را، زمانی که درس می‌خواندم در دانشکده داشتم و ایشان جزو سرشاخه‌های نمایشنامه‌نویسی ما هستند. به همین دلیل وقتی وارد سینما شد بسیار موفق بود. به این دلیل که یک تفکر نو، عظیم و گسترده وارد سینما شد. همچنین تحقیقات بزرگی که انجام دادند باعث شد که دیگر تنها یک نویسنده محسوب نشوند بلکه یک اندیشمند و متفکر نیز به حساب بیایند.»

او ادامه داد: « من معتقدم که نویسنده‌ای همچون او در تئاتر کمتر داریم یا شاید اصلا نداریم و نبود چنین آدمی قطعا به عرصه تئاتر و یا دیگر عرصه‌ها آسیب می‌زند. نه تنها در هنر بلکه در دانشگاه، در بانک‌ها و در همه زمینه‌ها انگار نوابغ ما پرکشیدند و رفتند و این تعداد اندکی هم که ماندند متاسفانه خیلی حواسمان به آنها نیست و این همان جایی است که مقداری سینمای ما لنگ می‌زند، بانک‌های ما اشکال پیدا می‌کنند و جامعه دچار معضل می‌شود. چرا چون متخصصین ما نیستند و انگار زمانه عوض شده و متخصصین ما دیگر نمی‌خواهند متخصص باشند و به عبارتی شرایط دگرگون شده است.»

متن کامل گفتگو را بخوانید.

۲۴۱۲۴۵

فاطمه پاقلعه‌نژاد: از سال ۹۴ و با گسترش شبکه‌های اجتماعی «دیرین دیرین» یکی از محصولات فرهنگی‌ای بود که کار خود را با طرح موضوعات روز در یک قالب جدید آغاز کرد و به سرعت خود را به مردم شناساند. این محصول که در قالب انیمیشن‌های یک‌دقیقه‌ای تولید و پخش می‌شود با بیان موضوعات روز اجتماعی از یک سو و برخی معضلات فرهنگی سعی دارد با زبان خودش حرف بزند و از همان ابتدا هم با استقبال مردم روبه‌رو شد. یک دهکده کوچک، با شخصیت‌های جذاب که خیلی ساده طراحی شده بودند و ریش سفیدی به نام «وی» که با لهجه و بیانی شیرین به اهالی «دیرین دیرین» و البته به مخاطبانش پند می‌دهد. محمدرضا علیمردانی، صداپیشه تمام شخصیت‌های این انیمیشن جذاب که به بهانه اجرای برنامه «چهل تیکه» مهمان کافه خبر بود، در بخشی از صحبت‌هایش به سوالات ما درباره «دیرین دیرین»  هم پاسخ داد که در ادامه می‌خوانید.

در این کار «دیرین دیرین» هر چه در ذهنتان است می‌خوانید و می‌زنید و … 

بله.

احتمالا اگر بخواهید رویش فکر کنید ۸۰ درصدش را باید همان اول خودسانسوری و حذف کنید.

بله و خیلی هم قلع و قمع می‌شویم. خیلی کار سختی است. ما در یک دقیقه حرفمان را می‌زنیم. در یک دقیقه یک موضوع را باید شروع و وسط و پایان برایش بگذاریم و شما فکر کن بالای دو هزار و ششصد و هفتصد برنامه ساختیم.

چندتا ساختید که نتوانستید پخش کنید؟

نشمرده ام.

شده جایی به خاطر یک برنامه که ساختید و پخش شده بخواهند توضیح بدهی؟

بله. بعضی وقت‌ها تهدید و بعضی وقت‌ها خوانده می‌شویم و ما هم باید اثبات کنیم که دشمن نیستیم. توضیح می‌دهیم که همان چیزی که در اخبار گفته می‌شود با این زبان می‌گوییم و بعضی اوقات تندترش می‌کنیم. شما دقت کنید ببینید اگر انتقاد می‌کنیم از چه چیزی است. مگر ضد نظام و ضد هموطن خودمان حرف می‌زنیم؟ همان حرف‌هایی که شما با ادبیات و سیاست مخصوص رسانه خودتان می‌گویید و با ادبیات رسانه خودمان می‌گوییم. در گفت‌وگوها فکر می‌کنم اینطور می‌شود که قانع می‌شوند ولی تذکر می‌دهند و باز ما باید رعایت کنیم و راه دیگری پیدا کنیم. باید خلاقیت به خرج بدهیم. مثلا من چی کار دارم چه کسی پشت خودروسازی است ولی می‌خواهم بگویم هموطن من که آنجا مسوولیت داری این همه که هم پول می‌گیری خودرو را ایمن بساز. هموطن من، خواهر من، برادر من، پدر من است. توی جاده می‌رود، ممکن است حواسش پرت شود با یک درخت برخورد کند. نباید یک خودرو با چنین حادثه‌ای طوری باشد که یک خانواده عزادار شوند. یک عمر زندگی و سرنوشت یک فرد تغییر کند. تو که این همه پول می‌گیری این را ایمن بساز؛ تو که سود برمی‌داری، یک مقدار کمتر بردار. این انتقاد غلطی است؟ با جاهای دیگر دنیا مقایسه شوید ناراحت می‌شوید؟ ما می‌گوییم نمی‌توانی با آن کیفیت بسازی؟ می‌فهمیم. ولی دیگر جعبه دستمال کاغذی تحویل مردم نده به عنوان ماشین. بعد مگر ما فقط به فلان مسوول گیر می‌دهیم؟ چند برابر بیشتر به خودمان گیر می‌دهیم و اصلا این دغدغه‌مان است. ما خیلی خودی هستیم و مال همین خاک هستیم و دوستان می‌دانند که ماهواره‌ای نیست که ما را دعوت نکرده باشد ولی قاطعانه گفتم نه. شما حتی نمی‌توانید با تمام پیشنهادهایی که برای اقامت و زندگی فرزندم و … دارید من را وسوسه کنید. من می‌گویم بی‌جهت که اینجا به دنیا نیامده ام. حتما یک رسالتی دارم. الان حس می‌کنم متوجه شده ایم که نباید منتظر باشیم کسی بیاید ما را درست کند. خودمان باید این کار را انجام بدهیم. خودمان باید مدام درباره اینکه مراعات هم را کنیم به نفعمان هست کار کنیم. درباره اینکه این منابع در حال اتمام هستند خودمان باید حفظشان کنیم کار کنیم. اینکه تو در ترافیک بوق می‌زنی، لایی می‌کشی، راه دیگری را سد می‌کنی و اعصاب خودت را به هم می‌ریزی کار کنیم. درباره اینکه وقتی مسواک می‌زنی چرا شیر آب باز مانده باید کار کنیم. و من اگر بازخورد نداشتم کار نمی‌کردم. دوست خودم به من می‌گوید محمدرضا من اصلا به این فکر نمی‌کردم که موقع مسواک زدن شیر آب را ببندم. این عادات ما هست من هم داشتم. این اشتباه من بوده، متوجه شدم نباید این کار را بکنم. بگذار به بقیه هم بگویم. رفیقم زنگ می‌زند می‌گوید من آنقدر توی ذهنم داستان دارم هیچوقت به این فکر نمی‌کردم که الان بین خطوط رانندگی می‌کنم یا روی خطوط. ولی الان صدای تو در گوشم می‌آید می‌آیم بین خطوط. دمت گرم. اثر داری.

درباره مسائل اجتماعی هم خیلی فوری واکنش نشان می‌دهید.

سعی می‌کنیم جا نمانیم.

همچنان با علی درخشی کار می‌کنید؟

بله. علی نویسنده و طراح است. خیلی جاها نوشتند علیمردانی خالق دیرین دیرین ولی این اشتباه است. علی خالق دیرین دیرین است. درست است که در ایده و اجرا خیلی پاسکاری داریم ولی ایده اصلی از علی است. او به من میدان می‌دهد من ایده‌هایم را می‌دهم و خودش بهترین چیدمانی را که می‌تواند انجام می‌دهد. 

اول می‌خوانی بعد تصویر می‌سازند؟

بیشتر قسمت‌ها الان اینطور است. به خاطر زمانمان است. ترجیحمان این است که من بخوانم بعد بچه‌ها تصویر را طراحی کنند ولی گاهی هم من نمی‌رسم یا مشکلی دارم، بچه‌ها با یک صدای شاهد خودشان می‌سازند بعد من سر ضبط آن صدای شاهد را حذف می‌کنم و من می‌خوانم. بعضی موارد هم من سر ضبط روی کار ساخته شده یک چیز دیگر به ذهنم می‌رسد، علی درخشی می‌بیند خیلی بهتر است می‌گوید تو نگران نباش بگو من کار را اصلاح می‌کنم.

هر قسمت از ایده تا اجرا چقدر وقت می‌برد؟

ما در دنیا یک رکورد داریم. فکر می‌کردیم این رکورد را در ایران داریم. آن زمان که آقای ابوالحسنی آمد گفت یک کار مینیمال انیمیشن مثل روزنامه می‌خواهم، نظرش این بود که یک انیمیشن مثل روزنامه داشته باشیم. از نظر علی اوایل اصلا شدنی نبود. مدت زیادی با هم بحث کردیم که چطور شدنی شود تا به این تکنیک کات آوت و اینکه چه کنیم تا با هم بهترین مراوده را داشته باشیم رسیدیم. خیلی کاراکتر ساختیم و حذف کردیم و بعضی می‌آیند و می‌روند ولی به این رسیدیم که اینها اصلی‌ها باشند و شما به همین تعداد ایده‌های مختلف می‌بینید. ما دلمان گاهی می‌سوزد. چون بعضی کارهایمان ایده یک مجموعه است ولی ما در یک دقیقه خرجش می‌کنیم. بعضی کارهای تبلیغاتی وقتی ساخته می‌شود حرص می‌خوریم آنقدر که خوب می‌شود. 

این پروژه را توانستید سودده کنید و یک مقدار در مدار اسپانسرینگ رفت. خودتان افسوس نمی‌خورید که مجبورید کاراکترهایتان را خرج حیات کار کنید؟

خیلی حسرت می‌خوریم. آقای ابوالحسنی دو سال فقط سرمایه‌گذاری کرد و هزینه کار را داد ما هم همه با دستمزدهای کم و به عشق اینکه داریم کار فرهنگی می‌کنیم، دغدغه اجتماعیمان را پیاده می‌کنیم کار کردیم. ایشان که هیچ سودی برنداشت. بعد دیدیم که تلویزیون که پشتمان نیست، مردم هم که رایگان می‌بینند، آقای ابوالحسنی آقای درخشی را قانع کرد که بعضی کارها را تبلیغاتی کن تا بتوانیم درآمد کسب کنیم. ما هم دیدیم انصاف نیست. تلویزیون هم یک مدت فقط برنامه‌های ما پخش می‌کرد. گفتیم پولش، گفتند ما پخش می‌کنیم شما را معروف می‌کنیم. یک مقدار این معنای کلام فشار آورد و به این نتیجه رسیدیم که پخش نکنند. 

۲۵۸۲۵۸

محمد مسلمی، بازیگر، نویسنده و کارگردان آثار کودک درباره برنامه‌های کودک حال حاضر تلویزیون و کیفیت آنها گفت: «ما دیگر برنامه کودکی نداریم. در مجموع، تمام کارهایی که ساخته شده، در سال‌های گذشته بوده است. در حال حاضر، بچه‌ها برنامه‌ جدیدی را شاهد نیستند که درخور و شایسته‌شان باشد و به برند تبدیل شود. با اینکه شبکه کودک داریم، اما کار عروسک، سریال و فیلم کودک نداریم. چند کار به‌عنوان مجری و عروسک و برنامه‌های این‌چنینی هستند که گروه‌های حرفه‌ای فعالیت نمی‌کنند.»

او ادامه داد: «متأسفانه نسبت به سال‌های پیش خیلی عقب افتاده‌ایم و به نظر من کلاً توجه خاصی به این سنین نمی‌شود. در همه جای دنیا کارهای کودک مختص دختران و پسران و در سنین و ژانرهای مختلف برنامه‌سازی می‌شود. به دلیل اینکه کسانی که به‌صورت حرفه‌ای کار می‌کنند، دیگر حضور ندارند و شرایط خوبی برای ساخت سریال و فیلم کودک و برنامه عروسکی هم وجود ندارد. چند سالی می‌شود که ما شاهد برنامه جدیدی برای بچه‌ها نیستیم و کودک را دیگر جدی نمی‌گیرند. امیدوارم تغییر و تحولات خاصی صورت بگیرد و بتوانیم برای بچه‌ها برنامه اجرا کنیم.»

توقف به دلیل کمبود بودجه

وی درباره دلایل ساخته نشدن آثار با کیفیت کودک در تلویزیون عنوان کرد: «ما یک اثری برای شبکه دو در حال ساخت داریم که سه سری است؛ به دلیل اینکه بودجه ندارند قطع می‌شود و دوباره تولید می‌کنیم. به خاطر همین، هر کسی که به این حوزه می‌آید وقتی می‌بینند شرایط خوبی وجود ندارد، دیگر ورود نمی‌کند.  سریالی که ما درگیرش هستیم به خاطر بودجه چند بار متوقف شده است.»

سیاست صحیح برای ساخت برنامه کودک نداریم

مسلمی، کارگردان برنامه فیتیله در پاسخ به این پرسش که تا چه اندازه آموزش‌محور بودن برنامه‌های کودک لازم و ضروری است، بیان کرد: «در کشورهای دیگر هم به این شکل است که برخی برنامه‌ها به دلیل آنکه مخاطب هیجانات خود را آنجا تخلیه کند و تخیلات خود را ببینید، تولید می‌شود و برخی دیگر هم محوریت آموزشی پیدا می‌کنند. اما به این شکل نیست که برنامه‌هایی صرفاً آموزشی داشته باشیم. برخی از برنامه‌ها می‌تواند تعریف آموزشی به خود بگیرد بعضی دیگر  تفریحی و برخی دیگر هم می‌تواند اطلاعات عمومی بچه‌ها را بالا ببرد. اما در کل، ما سیاست صحیح برای ساخت برنامه کودک نداریم. به خاطر همین نمی‌توانیم برایش تعریف بگذاریم که باید همه برنامه‌ها آموزشی باشد، چون الان برنامه خاصی نداریم.»

به کار کودک نگاه کودکانه‌ای شده است

کارگردان سریال نمایش خانگی «هشتگ خاله سوسکه» درباره موفقیت برنامه‌های کودک دهه شصت و هفتاد بیان کرد: «در گذشته مدیرانی که وجود داشتند، خودشان در این حوزه فعال بودند.  به یاد دارم که در دهه شصت و هفتاد افرادی مانند آقای عسگرپور، قاضی‌نظام، مجید راستی، نعیمی ذاکر و محمدکاظم اخوان که زی زی گلو را نوشته در این حوزه حضور داشتند و کسانی که در رأس مدیریت بودند به یک شکلی با فضا و دنیای کودک شناخت داشتند. در حال حاضر  این فضا و زبان مشترک وجود ندارد. من فکر می‌کنم به این دلیل است که در حال حاضر مدیرانی که وجود دارند تخصص کار کودک ندارند و به همین دلیل برنامه‌هایی ساخته نمی‌شود و تیم‌های حرفه‌ای هم کلاً دیگر وارد نمی‌شوند. خانم مرضیه برومند، علیرضا خمسه، اکبرعبدی و آتیلا پسیانی تمام کسانی که در گذشته در حوزه کودک کار می‌کردند دیگر حضور ندارند و  دیگر یک نفر هم  حاضر نیست در این حوزه کار کند. چون بسترش آماده نیست و سیاستی هم وجود ندارد که برنامه خوب تولید شود. به کار کودک یک نگاه کودکانه‌ای شده است.»

سطح توقع بچه‌ها را دهه شصت می‌دانند

این بازیگر تاکید کرد: «در جاهای دیگر دنیا روی برنامه‌های کودک مانور می‌دهند و برای بچه‌ها آینده را ترسیم می‌کنند و  از نظر تغذیه، بهداشت، رفتار و تمام حوزه‌ها رصد می‌شوند و بر اساس آنها برنامه‌سازی می‌کنند. سطح توقع بچه‌ها را دهه شصت می‌دانند؛ که البته با این وجود هم می‌بینیم آن برنامه‌ها ساخته نمی‌شوند. ما برنامه‌هایی مانند  «محله برو بیا»، «خونه مادربزرگه» و برنامه «فیتیله» که با حمایت آقای ضرغامی بود و می‌دانستند که تا چه اندازه تأثیر مثبت روی کودک و خانواده دارد، داشتیم. مدیران جدید که می‌آیند می‌خواهند آثار جدید تولید کنند به همین دلیل آثار قدیمی را کنار می‌گذارند و چون در آثار جدید هم تخصصی ندارند می‌بینید موفقیتی حاصل نمی‌شود.  چند سالی می‌شود که کار جدی در حوزه کودک ساخته نشده که سر و صدا کند و بچه‌ها دوستش داشته و پیگیرش باشند. انیمیشن‌های داخلی هم که ساخته می‌شوند چون فکر درست و حسابی رویش نمی‌شود، ساخته شدن یا نشدنش زیاد تفاوتی ندارد. »

طرحی که ارزان باشد ساخته می‌شود

مسلمی با اعلام اینکه «به هر حال بچه‌ها در کنار پدر، مادر برنامه‌ها را می‌بینند» درباره اهمیت خانواده‌محور بودن برنامه‌های کودک افزود: «سریال «هشتگ خاله سوسکه» که نگاه خانوادگی داشت یا «فیتیله» یا آثار دیگری که ما کار کردیم.  همیشه دنبال این بودیم که  خانواده در کنار هم برنامه‌ها را ببینند. چون برخی از برنامه‌ها درباره کودک و برخی برای کودک است. اما کلاً سیاستی وجود ندارد. اگر طرحی ببرند که ارزان باشد و اسپانسر داشته باشد ساخته می‌شود، در غیر این صورت ساخته نمی‌شود. این همه سریال داریم می‌بینیم که در شبکه‌های مختلف می‌سازند، اما برای بچه‌ها هیچ کاری تولید نمی‌شود. سیاست بر این است که برای بزرگ‌ترها سریال بسازند.»

۵۷۵۷

دو سال است که جنبش «من هم» (Me Too Movement) با استفاده از رسانه‌های اجتماعی، با تمرکز آزار و اذیت زنان در پشت صحنه فیلم‌های سریال‌ها و رسانه‌های به راه افتاده است.

اکنون شرکت “اپل” که به تازگی بخش تلویزیون را به خود اضافه کرده و “اپل تی وی پلاس” را راه‌اندازی کرده است، قصد دارد با یک سرمایه‌گذاری ۳۰۰ میلیون دلاری به این مسئله بپردازد.

“اپل تی وی” در حال ساخت سریالی با عنوان «برنامه صبحگاهی» (The Morning Show) با بازی جنیفر آنیستون، ریس ویترسپون و استیو کرل است.

برای هر قسمت از این برنامه ۱۵ میلیون دلار بودجه نظر گرفته شده و ساخت و پخش آن دو سال به طول خواهد انجامید.

۲۴۱۲۴۱

اوایل کار به نظر نمی‌آمد که قصه‌های یک خانواده معمولی از خطه شمال آن هم در قالب یک سریال تلویزیونی در چارچوب سریال‌ تلویزیونی بتواند مخاطبان بسیاری را به خود جذب کند اما زمانی که فصل اول سریال «پایتخت» در فروردین سال ۹۰ به روی آنتن رفت، همه این تصورات از بین رفت. تا جایی که اولین سریال تلویزیونی بود که در سال‌های اخیر به فصل ۶ هم رسید!

 تعویقی که در تولید و پخش افتاد!

در این هشت سالی که از شروع فصل اول سریال پایتخت می‌گذرد، تا سال ۹۳ همه ساله در نوروز شاهد این سریال پرمخاطب تلویزیونی بودیم، اما در سال ۹۴ پایتخت در قالب سی قسمت و در ماه رمضان پخش شد. نکته دیگر در مورد پایتخت این است که غیر از فصل ۵ و ۶ سایر فصل‌های سریال به طور هر ساله پخش شد. اما دو فصل پایانی هر کدام با دو سال وقفه تولید و پخش شد.

خانواده دوستی، از ارکان «پایتخت» است

پایتخت قصه‌های خانواده‌ای اهل شمال را به تصویر می‌کشید که سادگی و صمیمیت آنها زبانزد خاص و عام بود. خانواده دوستی، احترام به بزرگترها، تربیت درست فرزندان و … مهمترین مواردی بود که در این سریال در قالب و قصه‌های مختلف به آنها پرداخته شده بود.

درگذشت ناگهانی نویسنده «پایتخت»

در شرایطی که قرار بود سال گذشته و برای نوروز ۹۸ یک قسمت از پایتخت در قالب فیلم تلویزیونی ساخته شود درست چند روز مانده به آغاز تصویربرداری، خشایار الوند نویسنده این سریال بر اثر ایست قلبی درگذشت. با فوت الوند عملا این یک قسمت بلاتکلیف ماند و هنوز مشخص نیست که این یک قسمت از فیلم‌نامه ساخته می‌شود یا نه.

 مرگ باباپنجعلی اتفاق خوشایند و ناخوشایند

اما محسن تنابنده بازیگر و سرپرست نویسندگان «پایتخت» در گفت‌وگویی که با یک برنامه تلویزیونی داشت، به عدم حضور باباپنجعلی و مرگ او در فصل ۶ اشاره کرد. شخصیتی که به عقیده بسیاری شاید کارکرد خود را از قصه و همراهی این خانواده از دست داده بود.اما نمی‌توانیم منکر این شویم که بابا پنجعلی در فصل‌های نخست رنگ و بوی جدیدی داشت و خیلی‌ها نقی را به واسطه احترامی که به پدر می‌گذاشت، دوست داشتند. 

قطعا با تغییر نویسنده و بعد از گذشت ۶ فصل از ابتدای این سریال برخی اتفاق‌های جدید در بخش نگارش و نوع چیدمان قصه‌ها و شخصیت‌ها در کنار هم رخ داده است. یکی از این اتفاق‌های پر از سوال و جالب توجه حضور گروه تولید در اروپا، اضافه شدن ۳ بازیگر جدید و حضور مهران احمدی به شکل جدید در فصل ۶ پایتخت است. درباره تمامی اتفاق‌های جدید با «آرش عباسی» نویسنده جدید این سریال گفت‌وگو کردیم.

نگارش قسمت ۶ به پایان رسید

آرش عباسی که این روزها به همراه محسن تنابنده نگارش این سریال را به عهده دارد تاکید کرد که تاکنون نزدیک به ۶ قسمت را نوشته است و مابقی که حدود ۱۵ قسمت است را به طور روزانه می‌نویسد. به عقیده او شکل پایتخت به گونه‌ای است که باید دید قصه‌ در چند قسمت به پایان می‌رسد.

آغاز تصویربرداری از اوایل آذرماه در شمال کشور

او گفت به این دلیل که سریال برای باکس نوروزی شبکه یک سیما تهیه و تولید می‌شود بنا است تا هر چه زودتر مراحل تولید را شروع کند. بر همین اساس قرار است نویسنده تا ۸ قسمت را بنویسد و بعد تصویربرداری از شمال کشور آغاز شود.

عدم حضور گروه نویسندگان!

با اینکه به دلیل شتاب زدگی و شروع تولید نزدیک به پخش و حین پخش، همیشه از حضور گروه نویسندگانی مثل مرحوم خشایار الوند، حسن وارسته، کوروش نریمانی، امیر حسین صادقی و … برای نگارش پایتخت بهره می‌بردند، اما امسال در عدم حضور الوند، تنها نویسنده سریال «آرش عباسی» است و این یکی از نگرانی‌های مخاطبین این سریال است که در نبود نویسنده‌های دیگر در کنار عباسی آیا سریال سر و شکل گذشته را خواهد داشت؟

سختی‌های نگارش سریالی مثل پایتخت

 عباسی معتقد است: نگارش سریالی مثل پایتخت کار ساده‌ای نیست و قطعا در زمان پخش سخت‌تر هم می‌شود. الان همه تلاشمان را به کار بستیم تا قبل از اینکه تصویربرداری شروع شود از نظر متنی به جای قابل قبولی برسیم که دیگر زمان تولید با شتاب زدگی مواجه نشویم. از آنجایی هم که تنابنده بازی هم می‌کند بعد از شروع تولید کار سختی پیش رویم هست.

نویسنده‌هایی که از تئاتر آمدند

عباسی که در گذشته بیشتر به نگارش نمایش‌نامه مشغول بوده است، چند سریال هم برای مراکز استان‌ها نوشته است، اما شاخص‌ترین و جدی‌ترین کار وی سریال پایتخت است. او معتقد است نمایش‌نامه نویس تقریبا همه کارهای سخت را انجام داده است و سخت‌تر از نمایش‌نامه نویسی وجود ندارد و فیلم‌نامه و سریال نوشتن به نسبت نمایش‌نامه نویسی کار راحت‌تری است آنهم به دلیل اینکه شما در سریال و فیلم با تنوع زمان و مکان روبرو هستید که در نمایش‌نامه نویسی خیلی کمتر است. ضمن اینکه تمامی نویسنده‌های این سریال تاکنون از نویسنده‌های با سابقه در تئاتر هستند. 

اشتباهات هم به خوبی دیده می‌شوند

قطعا هر مخاطب تلویزیون و حتی مخاطبی که ادعا می‌کند تلویزیون تماشا نمی‌کند، لااقل سریال پایتخت را دیده است. این نویسنده ضمن بیان سختی نگارش این سریال اعتقاد دارد که در پایتخت شما با یک سریال امتحان پس داده مواجهید. این سریال در ۵ فصل ساخته شده و در هر فصل هم موفقیت‌هایی را برای خود کسب کرده است و تمامی کاراکترهایش شکل و شمایل خود را پیدا کرده‌اند و مخاطب آنها را دوست دارند و همذات‌پنداری می‌کند. البته همین موضوع که کوچکترین اشتباه هم باعث می‌شود مخاطب متوجه شود نیز کار را سخت می‌کند.

حضور ۳ بازیگر جدید

در هر فصل از این سریال تعدادی بازیگران جدید اضافه و حذف می‌شوند. از جمله آنها می‌توان به حذف باباپنجعلی بعد از ۵ فصل اشاره کرد. اما عباسی می‌گوید که کاراکترها به همان شکل و شمایل قبلی پیش خواهند رفت و شخصیت‌های قبلی همگی در این فصل هم حضور دارند، اما ۳ کاراکتر جدید به سریال اضافه خواهند شد که هنوز بازیگرانشان انتخاب نشده است. به این دلیل که قصه در شمال کشور می‌گذرد طبیعتا این سه کاراکتر جدید هم برای همان خطه هستند که در کنار این آدم‌ها زندگی می‌کنند. البته در تمامی این فصل‌های پایتخت به همین شکل بوده است و در کنار کاراکترهای اصلی کاراکترهای دیگری هم حضور داشتند.

بازگشت بهبود و ایجاد یک ابهام!

یکی از اتفاق‌هایی که قرار است در فصل جدید پایتخت رخ دهد، بازگشت شخصیت بهبود با بازی مهران احمدی است. مهران احمدی که همسر خواهر نقی را ایفا می‌کرد در فصل سه و به طور ناگهانی از این سریال جدا شد. دلیل سازندگان ایفای نقش همزمان او در یک فیلم سینمایی بود و در خلال قصه سیروس مقدم گفت: در قسمت قبلی ما اعلام کردیم بهبود سارس گرفته و به آفریقا رفته است و حین آموزش و پرورش فیل فوت کرده و جسد او را آتش زده اند. اما او برمی گردد و چگونگی برگشتن او هم بامزه است. یکی از من پرسید قرار است برای این فصل به آفریقا برویم، اما من به او گفتم که آفریقا را به سریال می‌آوریم و قصه جذابی دارد که خود بهبود هم در آن هست و روح نیست.

در قسمت ابتدایی فصل چهار برای بهبود مجلس ترحیمی برگزار کردند. حال بعد از عدم حضور این بازیگر در دو فصل، در نبود شخصیت بابا پنجعلی این نقطه ابهام وجود دارد که نویسنده در فصل جدید چطور می‌خواهد از حضور او رونمایی کند که قطعا این یکی از نکات ویژه و جذاب برای مخاطبین پایتخت در فصل ۶ خواهد بود.عباسی در اینباره می‌گوید: یادم است زمانیکه کاراکتر بهتاش به سریال اضافه شد مردم ارتباط خوبی با او برقرار کردند. در این فصل می‌توانیم این کاراکتر را در بهبود ببینیم، مطمئنا بازگشت بهبود بعد از گذشت دو فصل، شکل تازه‌ای به کار می‌دهد.

دوری از فانتزی در یک سریال کمدی

تا به الان و در این ۵ فصل «پایتخت» گاهی فانتزی‌هایی از جمله کاریکاتورهایی که برای زندگی شخصی ارسطو و از دست دادن همسرش طراحی شده بود، وجود داشته است. اما این بار نویسنده سریال با رد این موضوع می‌گوید: خیلی تلاش کردیم تا در این فصل از فانتزی دوری کنیم و معتقدم در سریالی که مردم با آن به خوبی ارتباط برقرار کردند دیگر فانتزی جواب نمی‌دهد. حتی هیچ کس جایگزین شخصیت پنجعلی نشده است و در خواب و رویا هم او را نمی‌بینیم، اما ترفندهایی چیده شده که از نبودش هم به نحو احسن استفاده شود.

«پایتخت ۶» سفر به اروپا را تجربه می‌کند

گروه تولید پایتخت تا به حال سفرهای مختلفی را تجربه کرده‌اند و غیر از جنوب کشور و شهرستان قشم، به چین و ترکیه نیز رفته‌اند اما در فصل جدید طبق گفته نویسنده قرار است گروه تولید به همراه چند بازیگر اصلی به اروپا سفر کنند و سکانس‌های کوتاهی را در یک کشور اروپایی مقابل دوربین ببرند. دلیل انتخاب اروپا این است که یکی از کاراکترهای اصلی بنا به قصه مجبور است به اروپا برود و به همین دلیل قصه هم درآنجا ضبط خواهد شد. در شرایطی که ممکن است هزینه‌های بالای تولیدی به گروه تحمیل شود، باید گفت که از قبل برنامه‌ای برای سفر به اروپا نداشتیم اما به اقتضای نقش و قصه مجبور شدیم، البته هنوز مشخص نیست که قرار است کدام بازیگران به این سفر بروند.

ساخت تله فیلم در نبود خشایار الوند/ استفاده از ایده‌های خشایار الوند

همانطور که می‌دانید قبل از فوت خشایار الوند قرار بود در شب نوروز سال ۹۸ شاهد یک قسمت از سریال پایتخت باشیم، اما با از دست دادن این نویسنده محقق نشد. در شرایطی که متن‌های این تک قسمت موجود است، عباسی می‌گوید که این احتمال وجود دارد تا همان یک قسمت با اینکه پایان‌بندی مشخصی ندارد یک روز بالاخره ساخته شود. او می‌گوید که در متن‌هایی که نوشته است از آن یک قسمت استفاده نکرده است، اما قطعا از ایده‌های خشایار الوند استفاده می‌کند.

۲۴۱۲۴۱

رسول توکلی در گفت‌وگویی از کم‌کارشدن گفت که بسیاری از کارگردانان می‌پرسند چرا نیستی و چرا سر کار نیامدی و من تعجب می‌کنم که کسی ما را دعوت نکرده است.

وی تأکید کرد: کارگردانانی را دیدم که از من می‌پرسیدند کجایی؟ چرا سر کار ما نیامدی؟ دستیار ما گفته که دیگر ایشان بازی نمی‌کند و سرکار نمی‌آید. چنین بحث‌هایی بوده، به همین دلیل در برخی از فیلم‌ها چند سکانس کوتاه بازی کردم که بگویم ما هستیم! دوستان جدید بیایند بحثی نیست اما از تجارب دهه‌های قبل هم نباید بی‌بهره باشند. جوان‌هایی که می‌آیند و برخی از آنها بسیار مستعدند اما نباید قدیمی‌ها را فراموش کنند. با تجربه‌ها و حرفه‌ای‌های ما نباید خانه‌نشین شوند!

توکلی با اشاره به اینکه ستاره شدن به خودنمایی در فضای مجازی نیست،‌گفت: واقعاً برخی در فضای مجازی چند عکس می‌گیرند و می‌گذارند باورشان این است که ستاره‌اند! ستاره شدن به این خودنمایی‌ها نیست! ستاره باید در قلب مردم باشد؛ ستاره‌ای که در قلب مردم باشد و بخواهد از مردم خودش جدا شود ستاره نیست.

بازیگر نقش شهید مطهری در سریال “معمای شاه” در خصوص اینکه چرا سینما و تلویزیون قهرمان ندارد، گفت: برخی از سینماگرها کپی خوب می‌کنند اما برای دیگران؛ برخی از سلبریتی‌هایی که از درآوردن لباس‌شان به شهرت می‌رسند؛ با فحاشی خودنمایی می‌کنند و درباره هر موضوعی اظهارنظرهای غیرتخصصی انجام می‌دهند، قهرمان عده‌ای می‌شوند که همه این سرمنزل‌ها جز پوچ‌گرایی چیزی نیست. اگر ما درباره قهرمان واقعی بنویسیم و فیلم آن شخصیت قهرمان و یا قهرمان‌پروری را بسازیم حداقل فرصت کمی برای این خودنمایی‌ها پیدا می‌کنند و آدرس‌های غلطی به جامعه می‌دهند. در صورتیکه ما پهلوانان و قهرمانان ملی داریم؛ کسانی که مردم به آنها عشق می‌ورزند و تاریخ به نیکی از آنها یاد می‌کند؛ جامعه به این قهرمانان نیازمند است و باید درباره‌شان فیلم و مستندهای زیادی ساخته شود تا مردم خصوصاً جوانان با نام و نشان‌شان آشنا شوند؛ شهدا، رزمندگان، ایثارگران و جانبازانی که دردهای جنگ را با خودشان به همراه دارند.

توکلی با انتقاد از دستمزدهای میلیاردی برخی از بازیگران، گفت: جشنواره‌های دهه ۶۰ ماشین نداشت و امکانات و بودجه‌های امروزی را در هم در اختیار نداشت؛ چرا باید بازیگری امروز یک میلیارد دستمزد بگیرد؛ در حالیکه ما “عبور از میدان مین” را با یک میلیون و ۳۰۰ و پنجاه هزار تومان ساختیم که هنوز در ذهن مردم باقی مانده است؛ آن موقع دعوایی بود که تخصص بهتر است یا تعهد! سوژه‌های ما از در و دیوار پیدا می‌شد شخصاً می‌گویم مافیایی در چهره برخی روشن شده که کارشان ندارند و برخی‌ها هم روشن می‌شود؛ آن هم به دلیل بی‌ثباتی مسئولین وزارت ارشاد که مسئول این کارند.

وی در پایان با انتقاد از نوع رفتار نامناسب با “معمای شاه”، خاطرنشان کرد: پیشنهاداتی از تلویزیون داشتم که جذاب نبود؛ بعد از سریال “معمای شاه” که نقش شهید مطهری را ایفا کردم و ۵ سال در خدمت گروه بودم عده‌ای در تلویزیون هستند با شاکله فیلم “معمای شاه” مشکل دارند؛ کسانی که در “معمای شاه” کار کردند عمدتاً مورد کم‌لطفی قرار گرفتند؛ در صداوسیما و جاهای دیگر برخورد نامناسبی کردند؛ چرا و به چه دلیل باید از خودشان بپرسید.

۲۴۱۲۴۱