برچسب: فرهنگ>ادبیات

  • همبستگی هنرمندان عرب با مردم ایران در مبارزه با کرونا

    همبستگی هنرمندان عرب با مردم ایران در مبارزه با کرونا

    به دنبال انتشار بیانیه‌ای انسان‌دوستانه با امضای شمار کثیری از هنرمندان، نویسندگان و شاعران ایرانی، که در آن درخواست شده بود به تحریم‌های اقتصادی‌، درمانی و بهداشتی علیه مردم ایران پایان داده شود، محمدامین الکرخی شاعر و مترجم عراقی ساکن هلند، پس از اطلاع از این بیانیه، آن را در رسانه‌های خبری جهان عرب بازتاب داده و باعث شد که تا کنون صدها شاعر، نویسنده و هنرمند عرب ساکن کشورهای مختلف جهان همبستگی و همدردی خود را با ملت ایران اعلام کنند.

    الکرخی در بخشی از این بیانیه آورده است اکنون که بلای دامنگیر کرونا جان تعدادی از مردم انساندوست ایران را گرفته و جان بسیاری را در معرض خطر قرار داده، ما امضاکنندگان این بیانیه بدون توجه به گرایش‌های سیاسی، مذهبی، قومی یا رنگ پوست، خواهان پایان دادن به تحریم‌های جائرانه امریکا علیه ملت ایران هستیم.

    بیانیه همبستگی هنرمندان و ادیبان عرب، علاوه بر پایگاه خبری تحلیلی بین المللیAvaaz.org که به مسائل انساندوستانه جهان می‌پردازد، در سایت‌های معتبر و صفحات مجازی فیسبوک بازتاب فراوانی داشته است. شمار امضاکنندگان این بیانیه که از نام آوران ادب و هنر جهان عرب هستند، اکنون لحظه به لحظه در حال افزایش است.

    الکرخی تا کنون آثار متعددی از ادبیات ایران را به زبان عربی ترجمه و منتشر کرده است.

    متن این بیانیه و فهرست امضاء کنندگان به شرح زیر است:

    «جزء من قائمه بأسماء المبدعین المتضامنین مع البیان

    عریضه من أجل رفع الحصار القاتل عن الشعب الإیرانی ومدّه بالمستحضرات الطبیه لمواجهه جائحه کورونا.

      وجّه یوم أمس الأول مجموعه من الفنانین والکتّاب الإیرانیین رساله إلی مثقفی العالم طالبوا فیها بمساندتهم لمطالبه الولایات المتحده لرفع العقوبات التی ساهمت فی فقدان کثیر من المواطنین الإیرانیین لصحتهم ووظائفهم ودخلهم وذلک فی ظل أسوأ تفش لفیروس کورونا فی الشرق الأوسط. انطلاقا من مبدأ التضامن الإنسانی وبعیدا عن أی انحیاز سیاسی نطالب نحن المثقفین والفنانین والمواطنین المجتمع الدولی للضغط علی الولایات المتحده لرفع العقوبات الاقتصادیه الجائره عن الشعب الإیرانی. لقد کشف تفشی وباء کورونا عن معدن الإنسان الحقیقی فوجدنا هناک من یقدم مصلحته السیاسیه علی التضامن الإنسانی ووجدنا من ناحیه أخری من یلبی نداء الحس الإنسانی ویتضامن مع من یختلف معه فی السیاسه والدین والعرق واللون وعلی المثقف بلا مواربه أن یکون مع الفریق الثانی فی هذه اللحظات الاستثنائیه. لیست هذه أول موجه وباء تمر بها البشریه، لکنها أول امتحان حقیقی أمام الوباء لإنسانیتنا جمیعا منذ بدء القرن الحادی والعشرین فلنعمل معا بالإیمان لنجتاز هذا الامتحان.
      للتواصل حول البیان :   alamin۶۲@gmail.com 
      الموقعون / الموقعات:
     رشید وحتی/ شاعر، المغرب حسن نجمی / شاعر وکاتب، المغرب فاطمه المحسن/ کاتبه – بریطانیا زکریا محمد/ شاعر وباحث، فلسطین رؤیا سعد سلطان فنانه تشکیلیه / العراق د. خزعل الماجدی/ شاعر وأکادیمی، هولندا أمیر عبد العزیز علوان/ باحث، العراق أحمد شرجی/ فنان مسرحی – العراق ایمان الخطابی / شاعره، المغرب صلاح فائق/ شاعر، بریطانیامحمد علی شمس الدین / شاعر لبنانی عبدالهادی سعدون/ شاعر وروائی- اسبانیا محمد بنطلحه / شاعر، المغرب فخری رطروط / شاعر ، نیکاراغوا محمد ناصر الدین/ شاعر لبنانی عزالدین الوافی / ناقد سینمائی ، المغرب فائز صبری/ کاتب وصحفی، هولندا بدر السویطی/ شاعر، ألمانیا علی نویّر / شاعر، العراق عبدالکریم الرضی/شاعر، البحرین محمد مقصیدی/ شاعر، فرنسا محمد خطاب/ أستاذ جامعی – الجزائر محمد شویکه/ کاتب واعلامی – المغرب حیاه الریس/ روائیه – تونسعبدالرحیم الخصار / شاعر، المغرب عبد الإله الجوهری / مخرج سینمائی – المغرب محمد أمزیان / کاتب أمازیغی – هولندامحمد الأمین الکرخی، شاعر، هولندا ذیاب الطائی /روائی وأکادیمی- هولندا صادق الطائی.. کاتب وصحفی عراقی فؤاد شردودی – شاعر و تشکیلی – المغرب صالح رحیم/ شاعر، العراق قرطیط مصطفی / ناشط حقوقی- المغرب عبدالکریم الخالقی / شاعر، تونسی عثمان بوشوک/ کاتب. المغرب عبد الفتاح بنحموده/ شاعر، تونس لینه کریدیه/ روائیه، لبنان صلاح حسن، شاعر عراقی ، هولندا عباس الطائی/ اعلامی، هولندا محرز العبیدی/ فنان موسیقی، تونس د. الحبیب ناصری / استاذ باحث. المغرب عبد الأحد بودریقه / مواطن مغربی فیولیت أبو الجلد / شاعره لبنانیه عدی شبیب / اکادیمی عراقی وسام هاشم / کاتب عراقی عادل السمار / ناقد سینمائی – المغرب مصطفی الرادقی/ شاعر و مترجم ، المغرب نجیب مبارک/ شاعر وکاتب، المغرب فؤاد زویریق/ قاص وناقد سینمائی، هولندا علیه الإدریسی البوزیدی، شاعره مغربیه سعید الباز/ شاعر، المغرب علی سالم صخی .ترکیا صباح فهد، کاتب، هولندا سراج الدین الورفلی / لیبیا عدنان محسن، شاعر – فرنسا رائد أبو زهره / نحات / الأردن صدیق إبراهیم / کاتب ومدوّن. السودان صلاح بوسریف. شاعر، المغرب محمد املعاب/ مخرج سینمائی، المغرب محمد البوعیادی/ ناقد سینمائی، المغرب عدنان عادل / بلجیکا صالح لبرینی صالح لبرینی/ شاعر/ المغربالتهامی الهانی /فنان تشکیلی.المغرب تمام أحمد میهوب /صحفی ومترجم/سوریه صلاح الودیع / شاعر من المغرب د حسن السودانی أکادیمی عراقی محمد عابد / شاعر ، المغرب عادل سلیم – فنان تشکیلی – العراق عبد الکریم کاصد – شاعر – العراقخضیر کریم روائی وشاعر – الدنمارک جمال حیدر – کاتب، بریطانیا محمد علاء الدین/ روائی، مصر خلیفه الدرعی،تشکیلی وشاعر مغربی عزالعرب العلوی /مخرج سینمائی، المغرب امل الجبوری / شاعره، المانیا اسماء بنکیران / شاعره ، فرنسا یزن یعقوب/ ناشر، السوید رشید مؤمن مواطن عراقی فدوی الزیانی/ شاعره، المغرب سعد القرش/ روائی، مصر البشیر الدامون/ روائی، المغرب عزالدین بورکه/ شاعر وباحث، المغرب عزیز السالمی/ مخرج سینمائی، المغرب نجاه میلاد / ناشره فرنسا -تونس مراد الخطیبی،کاتب من المغرب باسم سلیمان کاتب من سوریه عباس ثائر – العراق وائل ابوعرفه. طبیب وشاعر. فلسطین عماد عبدالوهاب / فنان تشکیلی . امریکا إبراهیم أبو هشهش، ناقد ومترجم وأکادیمی من فلسطین نایف جراد/ اکادیمی وباحث /فلسطین نبیل عنانی فنان تشکیلی زهراء حسن/شاعره وکاتبه من العراق محمد علی دیب / مسرحی فلسطینی المصطفی روض/ صحفی / المغرب  بوشعیب المسعودی ، ناقد سینمائی – المغرب نور الدین ضِرَار / شاعر ومترجم من المغرب عبداللطیف الوراری، شاعر وناقد مغربی عریب الرنتاوی، کاتب وصحفی/ الأردن عبد السلام المساوی / المغربأحمد علی القذافی … کاتب من لیبیا نبیله احمد علی کاتبه وناقده من سوریا /السوید عزیز العرباوی، کاتب وناقد مغربیالعالیه ماءالعینین /کاتبه/ المغرب نورالدین بوصباع شاعر وقاص المغرب آمال الرحماوی شاعره من المغرب/ »

    ۲۵۵۷

  • ژیلا تقی‌زاده درگذشت

    به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، ژیلا تقی‌زاده، داستان‌نویس، صبح امروز (شنبه دوم فروردین) پس از سال‌ها مبارزه با بیماری سرطان، در ۶۰ سالگی درگذشت.

    این نویسنده، در رمان «اندازه یک نقطه» که سال ۱۳۹۴ منتشر شد، از رویارویی خود با بیماری سرطان گفته بود. «جیبی پر از بادام و ماه»، «کهنه رباط»، «ماه را نشانه بگیر»، «لباس آبی روی بند رخت»، «من با یه پریزاد دوستم» و «خودنویس‌های بیچاره» از دیگر آثار او هستند.

    تقی‌زاده علاوه بر نویسندگی، دستی هم در نقاشی داشت و در چهار دهه گذشته، چندین نمایشگاه هنری برگزار کرده بود. طراحی و اجرای پوستر، تصویرگری کتاب‌ها و نشریه‌ها، طراحی صحنه تئاتر و … از دیگر فعالیت‌های هنری او به شمار می‌آید.

    ۵۷۵۷

  • مرگِ شاعر، پایانِ بخشی از خوشی‌های جهان است

    مرگِ شاعر، پایانِ بخشی از خوشی‌های جهان است

    در حقیقت سهم شاعر را به حساب زندگی‌ات می‌ریزی؛ سهمی که در جهان تو مجهول است، نه احصا و نه ابتیاع می‌شود، نه در شماره می‌آید و نه نقدا محاسبه می‌شود، اما جریان دارد: مثل زمان، مثل هوا، مثل زندگی که نزدیک توست و تو فکر می‌کنی باید باشد…

    شاعر که بمیرد، صدایی از جهان کم می‌شود و رازهایی پنهان می‌ماند و حرف‌هایی نگفته؛ مرگِ شاعر پایانِ بخشی از خوشی‌های جهان است…

    شاعری که بین آهن‌پاره‌های ابزارِ زیست در جهانِ مدرن له شد، بخشی از خاطرات شما بود؛ ملایم و طناز، آرام و امن، مالک لبخند اولِ پیش از سلام و تبسم آخرِ پیش از وداع، صلح‌بان و آشتی‌جو، نازک و ظریف و راه‌گشا و چاره‌گر.

    از افشین یداللهی، جز نیکی نشنیدم و ندیدم، از شاعری رفته‌رفته به ضرورتِ تصنیف و ترانه در حیات بشر امروز پی برد و در علم عروض و ایقاع مجرب شد؛ تلفیق و آراستن کلام و چاشنی عرفانی کم‌رنگ در ترانه‌های معنوی -نه‌چندان که پیچیده و عامه‌گریز باشد- و غنای تغزل و حماسه در وطنیات و جوشِ عاطفه در عاشقانه‌ها.

    معلم و مربی و مدیر و مرجع جوانان جویای ترانه و تصنیف بود و امین، خانه‌ ترانه و دوست من در میدانی که آشفته و پررهرو بود، فانوسی که اطراف و اطرافیانش را به نظر می‌آورد و روحِ پذیرنده‌ای که سبک بود و سبکبار.

    حفره‌ها بیشتر به چشم می‌آیند و شاعران در نبودن چشم‌گیرترند…

    * ۲۵ اسفند، سومین سالگرد درگذشت افشین یداللهی است

    ۵۷۲۴۵

  • محسن پرویز در بیمارستان بستری شد

    محسن پرویز در بیمارستان بستری شد

    این نویسنده که چند سال‌ پیش عمل قلب باز داشته است. وضعیتی رو به بهبود دارد. بر اساس گفته‌ها، ریه‌های محسن پرویز درگیر بیماری است.

    محسن پرویز (متولد ۱۳۴۲) از نوزده‌سالگی و زمانی که به عنوان یک رزمنده در جبهه‌های دفاع مقدس حضور داشت، داستان‌نویسی را شروع کرد. او بین سال‌های ۱۳۸۵ تا ۱۳۸۹ معاون فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بود. 

    «با پرستوهای مهاجر»، «عکسی در آیینه دلم»، «زائران دیار زخم»، «قاب عکس‌های روی دیوار»، «معلم خودمانی»، «بوی گل، بوی او»، «عبدالله»، «دیگر از پرستوها خبری نیست»، «یک روز در باغ زندگی» و «آن روز در کنار تو» از جمله آثار او هستند.

    ۲۵۵۷

  • یوسف سقالی، نویسنده ترکمن درگذشت

    یوسف سقالی، نویسنده ترکمن درگذشت

    یوسف سقالی از نویسندگان ترکمن و بازنشسته صدا و سیمای مرکز گلستان که سال‌ها در برنامه‌های برون مرزی ترکمنی فعالیت داشت، پس از یک‌دوره دست و پنجه نرم کردن با بیماری سرطان، صبح امروز (دوشنبه ۱۹ اسفند) چشم از جهان فرو بست.

    وی که زاده روستای قره‌قاشلی از توابع شهرستان ترکمن بود، خالق کتاب‌هایی «چون دوتار» (۵ قصه از ترکمن صحرا)، «عروسی مایا»، «صیادان قره‌سو»، «کومه‌نشین‌ها»، «مختومقلی شناسی»، «جاذبه‌های قلمرو مسکین قلیچ»، «صدای زمین»، «قصه‌نویسی به زبان ساده» و … بود.

    زنده‌یاد سقالی همواره می‌کوشید با قلم روان خود، فضا و زیست بوم ترکمن صحرا را برای خوانندگان آثارش به تصویر بکشد.

    وی از نویسندگان ترکمن در ایران بود که در آثارش سعی می‌کرد عناصر قصه‌هایش را از زندگی ترکمن‌ها بگیرد؛ این ویژگی در عمده مقالات او در نشریات هم به چشم می‌خورد.

    ۵۷۵۷

  • مثنوی معنوی به زبان گرجی ترجمه و منتشر شد

    مثنوی معنوی به زبان گرجی ترجمه و منتشر شد

    به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، دفتر اول مثنوی معنوی برای اولین بار توسط گئورگی لوبژانیدزه به زبان گرجی ترجمه و با حمایت رایزنی فرهنگی و مرکز ساماندهی ترجمه و نشر معارف اسلامی و علوم انسانی از سوی انتشارات سولاکائوری (SULAKAURI PUBLISHING) در تیراژ ۲۰۰۰ نسخه چاپ و منتشر شد.

    مترجم همچنین کار برگردان دفتر دوم و سوم این اثر بزرگ مولانا را به‌زودی به پایان می‌رساند. او ترجمه دفترچهارم را نیز در دست اقدام دارد. قرار است ترجمه دفاتر دوم و سوم در سال ۱۳۹۹ با حمایت رایزنی فرهنگی ایران در گرجستان در دسترس اهالی این کشور قرار بگیرد.

    حمید مصطفوی، رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در گرجستان با اعلام خبر چاپ دفتر اول مثنوی معنوی به زبان گرجی با اشاره به پیشینه کهن و سرشار از ارزش‌های انسانی متون ادبی فارسی که به وسیله نوابغ این عرصه آفریده شده گفت: «آموزش زبان و ادبیات فارسی پیشینه‌ای افتخارآمیز و کهن دارد و نمایندگان فکری و ادبی آن جایگاهی ممتازی در سطح نخبگان و ایرانشناسان گرجستان دارند. توجه دانشمندان و محققان گرجی به ترجمه گرجی مجموعه آثار منظوم و منثور فارسی، از قرن ۱۲ میلادی تاکنون، مؤید این ادعاست.»

    وی افزود: «در میان مجموعه آثار ادبی ایرانیان، برخی از منابع در عرصه اندیشه و عرفان منحصر به فردند و مثنوی معنوی، نمونه‌ای دیگر از حاصل نبوغ و شناخت شهودی ملّت ایران است و به علت دارا بودن تجربه‌های ناب و آموزه‌های متعالی انسانی، دلپذیرترین و جذاب‌ترین متن در تناسب با ناخودآگاه و خودآگاه ذهن بشر است.»

    دکتر گئورگی لوبژانیدزه از ایران شناسان برجسته گرجستان است که تعدادی از آثار ادبیات کلاسیک و معاصر فارسی و قرآن کریم را پیش از این به زبان گرجی ترجمه کرده است. ترجمه گرجی قرآن کریم وی در بیست و پنجمین دوره کتاب سال جمهوری اسلامی ایران به عنوان اثر برتر انتخاب و جایزه جهانی کتاب سال ایران به وی اهدا شد.

    ۵۷۵۷

  • پیام فردوسی و سعدی برای روزهای کرونایی/ شاعران بزرگ چه سروده‌اند؟

    پیام فردوسی و سعدی برای روزهای کرونایی/ شاعران بزرگ چه سروده‌اند؟

    امروز چهاردهم اسفند، روز احسان و نیکوکاری است و چه نیکی‌ و احسانی بالاتر از روحیه و امید دادن به یکدیگر در این روزهای سختِ مبارزه با یک ویروسِ موذی؟ دقیقاً در همین روزهاست که هر کدام از ما به کلام و نگاهِ امیدوارانه یکدیگر به شدت نیازمندیم. ادبیات شیرین فارسی، پر است از این کلام‌های حکیمانه و امیدوارکننده؛ سخنانی که با خواندنشان امیدمان به آمدنِ فردا و روزهای آرام بیشتر و بیشتر می‌شود.

    امید در سخنِ فردوسی

    شاهنامه کتابخانه بزرگی است که در آن می‌توان درباره موضوعات مختلف خواند و آموخت. فردوسی از آن آدم‌هایی است که هیچ‌گاه نگاه بدبینانه و سیاه به روزگار و دنیا نداشته و همیشه از تأثیر لطف و رحمت الهی در پیروزی و موفقیت انسان‌ها در مراحل مختلف زندگی گفته است. برای نمونه در شاهنامه، شخصیتی مانند رستمِ جهان پهلوان را داریم که با همه توانایی و قدرتمندی‌اش، باز هم در لحظات سخت و دشوارِ مبارزه با حریفان خدا را صدا می‌زند و به کمک و پشتیبانی او امیدوار است. علاوه بر این، در مقدمه داستان‌ها و در آغاز نامه‌هایی که شخصیت‌های شاهنامه به هم می‌نویسند،   نام خدا می‌آید و بعد از امیدوار بودن به لطف و رحمتِ او سخن گفته می‌شود؛ مثلاً در جایی که فریدون به دو پسرش، سلم و تور نامه می‌نویسد، در ابتدای نامه از زبان او در وصف خداوند می‌خوانیم: «نماینده شب به روز سپید/ گشاینده گنج پیش امید/ همه رنج‌ها گشته آسان بدوی/ برو روشنی اندر آورده روی».

     امید در سخنِ سعدی

    مگر می‌شود شعر سعدی را خواند و به زندگی امیدوار نشد؟ همه‌مان آن بیت معروفش را که از تک تک واژه‌هایش امید می‌بارد، حفظ هستیم: «بنی آدم اعضای یکدیگرند/ که در آفرینش ز یک گوهرند». این بیت در عین این که از لزوم کمک و نیکی در حق هم‌نوعان می‌گوید، حاوی یک پیام امیدوارکننده هم هست. سعدی در یکی از غزل‌هایش بیت نابی دارد که می‌گوید: «هنوز با همه دردم امید درمان است/ که آخری بود آخر شبانِ یلدا را». او در غزلی دیگر تأکید می‌کند که سختی‌ها و دردها اگر چه تحملشان همراه با رنج است اما بالاخره به پایان می‌رسند و باید امیدوار بود: «خوش است درد که باشد امید درمانش/ دراز نیست بیابان که هست پایانش».

    امید در سخنِ حافظ

    دیوان حافظ برای ما ایرانی‌ها حکم یک داروی امیدبخش را دارد. هر وقت گرفتار هستیم یا گرهی در کارمان پیش می‌آید، به امیدِ داشتنِ سرانجامی خوش، به سراغ دیوان حافظ می‌رویم و تفأل می‌زنیم. حافظ هم با آن کلام رندانه و سحرآمیزش، ناامیدمان نمی‌کند و هر بار با یکی از غزل‌هایش یادآور می‌شود که سختی‌ها به آخر می‌رسند و از لطف حق نباید ناامید شد. یکی از بیت‌های طلایی حافظ با موضوع تمام شدنِ سختی‌ها و رنج‌ها، این بیت است: «صبح امید که بُد معتکف پرده غیب/ گو برون آ که کارِ شبِ تار آخر شد». حافظ در بیتی دیگر هم این‌طور می‌گوید: «تو بودی آن دم صبح امید کز سر مهر/ برآمدی و سرآمد شبانِ ظلمانی».

    امید در سخنِ مولانا

    کلام مولانا جلال‌الدین محمد بلخی، چه در مثنوی و چه در غزلیات شمس، سراسر شور و امید است. مولانا در غزلیات شمس که جلوه هر چه تمام‌ترِ شور و شوق او به معبود و معشوق است، کلامی لطیف و امیدبخش دارد. او در یکی از این غزل‌ها، به زیبایی مفهومِ نیکوکاری و امیدواری را با هم می‌آمیزد و این گونه می‌سراید: «تو مگو همه به جنگند و ز صلح من چه آید/ تو یکی نه‌ای هزاری تو چراغ خود برافروز». مولانا در بیتی دیگر دل انسان را آینه‌ای می‌داند که با امیدواری و دوری از سیاهی‌ها مانند خورشیدی می‌درخشد: «دل پر امید کن و صیقلیش ده به صفا/ که دل پاک تو آیینه خورشید فَر ست».

    ۲۳۲۳

  • ​سهیل زکار، مترجم تاریخ اسلام درگذشت

    ​سهیل زکار، مترجم تاریخ اسلام درگذشت

    وزارت فرهنگ سوریه درگذشت این محقق ۸۴ساله، پژوهشگر و مترجم پرکار در تاریخ اسلام را اعلام کرد.

    زکار، نویسنده، مورخ، مترجم، محقق سوری در سال ۱۹۳۶ در شهر حماه سوریه به دنیا آمد. پدرش به تجارت مشغول بود، با تسلط فرانسه بر سوریه اوضاع مالی پدرش رو به وخامت گذاشت او مجبور شد برای کار و همکاری با خانواده در تامین معاش مدرسه را ترک کند.

    وی هرگز مطالعه را کنار نگذاشت بلکه در زمینه انواع مختلف کتب تاریخی، قوم‌گرایی و هستی‌گرایی به مطالعه پرداخت. در سال ۱۹۵۲ مطالعات در مورد گواهی تاریخ انجام داد و سپس به عنوان معلم درحومه حماه مشغول به کار شد.

    زکار در سال ۱۹۶۳ از دانشگاه فارغ‌التحصیل شد و به تدریس تاریخ پرداخت. پس از مدتی برای ادامه تحصیلات به انگلیس رفت و در آن‌جا با مستشرق معروف، برنارد لوییس آشنا شد و با او همکاری کرد. پس از تکمیل تحصیلات به کشور خود بازگشت و در آن‌جا با همکاری شاگردانش،در سال۱۹۹۱م کتاب بزرگ «الموسوعه الشامله فی الحروب الصلیبیه» در ۵۰ جلد را به رشته تحریر درآورد.

    تاریخ دمشق یکی از کتاب‌های ارزشمند زرکار است که در دو مجلد و به زبان عربی نوشته شده است. زکار در این اثر تاریخ دمشق را از سال ۴۴۸ تا ۶۹۲ق از سه منبع مهم تاریخی گردآوری کرده است. یکی از منابع تاریخ دمشق ابن‌قلانسی است که جداگانه کتاب‌شناسی شده است.

    ۲۴۱۲۴۱

  • بیماری کرونا را ۴۰سال پیش،نویسنده امریکایی پیش بینی کرده بود

    بیماری کرونا را ۴۰سال پیش،نویسنده امریکایی پیش بینی کرده بود

    به‌نظر می‌رسد که «کرونا»ی نازنین موجب وحدت میان مردم دنیا شده و این خبر خوبی است مگر کرونا به داد ما برسد…
    من اشتباهات بزرگی در زندگی داشته‌ام، سال‌ها پیش وقتی می‌گفتند دو نفر در چین یا هندوستان بر اثر اتفاقی فوت کرده‌اند چندان ناراحت نمی‌شدم و با خود می‌گفتم از دومیلیارد نفر جمعیت یکی- دونفر خیلی مهم نیست اما بعدها متوجه شدم هر انسانی به تنهایی همه عالم است و اگر از میان این ۸ میلیارد جمعیت، یک نفرهم از دنیا برود باید غصه خورد و اشک ریخت… امیدوارم این اتفاقات تلخ موجب شود قدر همدیگر را بیشتر بدانیم و برای جان انسان‌ها احترام قائل باشیم و آبرو و وجدان یکدیگر را فراموش نکنیم.
    بعد از دو جنگ جهانی عالم‌سوز که میلیون‌ها انسان مظلوم و بی‌گناه کشته شدند، متفکرین برای ریشه‌یابی این موضوع نشست‌های بسیاری برگزارکردند و به این نتیجه رسیدند که سر منشأ این جنگ‌ها از غرب بوده و این اروپایی‌ها هستند که جنگ‌های جهانی را به پا می‌کنند، بنابراین برای پیشگیری از وقوع جنگ جهانی سوم تصمیم گرفتند با یکدیگر متحد شوند و این اتفاق نشاندهنده آن بود که جنگ جدا از اتفاقات تلخ و مرگ میلیون‌ها انسان، موجب وحدت میان مردم دنیا شده است. به طور مثال پیمان پاریس یا پیمان آب و هوایی پاریس، اتحاد گسترده و خوبی برای آحاد بشر در سراسر دنیا است، هر چند که امریکا و آقای ترامپ و جمهوریخواهان از این پیمان خارج شدند. اما منظور من از بیان این صحبت‌ها این است که در یک زمان‌هایی یک ویروس می‌تواند انسان‌ها را نسبت به هم همدل و مهربان‌تر کند و به داد هم برسیم. هیچ انسانی مرگ را نمی‌بیند بنابراین چون دیده نمی‌شود، نباید ترس و دلهره داشته باشیم ضمن اینکه مرگ یک سرنوشت محتوم است و فکر کردن درباره آن باعث می‌شود نسبت به یکدیگر مهربان باشیم و مدارا کنیم و امیدوارم ثروتمندان هم در این روزهای سخت به فکر تهیدستان باشند.
     خدا را شکر ویروس کرونا با کودکان و نوجوانان ما کاری ندارد و سرو کارش فقط با میانسال‌ها و بازنشسته‌ها است و راه علاجش این است که بازنشسته‌ها هر روز ورزش کنند، در استخر خانه خود شنا کنند! به ویلای لواسانشان بروند! و هوای پاک تنفس کنند و هر روز میوه تازه و غذاهای مقوی مصرف کنند. امیدوارم «کرونا» فکری هم برای بازنشسته‌ها داشته باشد تا راه‌حلی برای تهیه این هزینه‌ها پیدا کند. چرا که الزاماً کرونا چیز بدی نیست اگر ما را به یاد هم بیندازد و موجب شود که با یکدیگر زلف گره بزنیم و در کنار هم باشیم.
    اما نکته‌ای که لازم به گفتن است و نباید فراموش شود، توجه به کتابخوانی است، ادبیات خدمات چشمگیری به بشریت داشته و به نظر من نویسنده‌ها و رمان‌نویسان جادوگرند. حدود ۴۰ سال پیش رمانی منتشر شد با عنوان «چشمان تاریکی» (The Eyes of Darkness) به نویسندگی «دین کونتز» که در سال ۱۹۸۱ چاپ شد. «موضوع این کتاب در مورد یک ویروس است با نام «ووهان ۴۰۰» و داستان درباره مادری است که فرزندش به طرز مرموزی ناپدید شده و پس از مدتی از شهر ووهان چین (منشأ ویروس جدید کرونا) سر در می‌آورد. مادر پسر برای یافتن او به ووهان می‌رود و در آنجا در جریان یک سلاح بیولوژیک (ویروس مصنوعی) جدید و خطرناک به‌نام «ووهان-۴۰۰» قرارمی‌گیرد که در آزمایشگاه ساخته شده و افراد زیادی را مبتلا کرده است.
    در رمان «چشمان تاریکی»، هر فردی که ویروس ووهان-۴۰۰ وارد بدن او شود، بیشتر از ۲۴ ساعت زنده نمی‌ماند؛ چرا که بخشی از مغز را که وظیفه کنترل اعمال ارادی بدن از جمله ‍نفس کشیدن را برعهده دارد، نابود می‌کند. کونتز در این رمان می‌گوید که این بیماری تنفسی جدید بسرعت در سراسر جهان همه‌گیر شده و در برابر تمام درمان‌های شناخته‌شده مقاومت خواهد کرد.»
    این رمان درونمایه هولناکی دارد و نشان می‌دهد یک ویروس می‌تواند به یک تهدید بزرگ برای بشریت تبدیل شود و به نظر من موضوعاتی چون «کشتی نوح» یک واقعیت تاریخی است گرچه در کتاب مقدس هم به آن اشاره شده است. همه ما در کشتی نوح زندگی می‌کنیم و اگر یک بخشی از این کشتی سوراخ شود، همه بشریت مورد تهاجم قرار می‌گیرند و این اتفاق بسیار خطرناکی است و همه ما باید نگران یکدیگر باشیم به همین خاطر می‌گویم تنها فایده «کرونای عزیز» شاید این باشد که از این به بعد به داد هم برسیم و در کنار هم قرار بگیریم.
    درحال حاضر مشکلات اقتصادی که در چین به وجود آمده آسیب اقتصادی بزرگی را برای مردم دنیا به وجود خواهد آورد و پیشنهاد من این است بار دیگر به تاریخ رجوع کنیم و موضوعاتی که پیش از این باور نداشتیم بار دیگر بخوانیم و بدانیم در زمان تنهایی و دور بودن از همدیگر چقدر ضعیف و ناتوان هستیم و چقدر زندگی هراسناک و سخت است؛ اما اگر با هم باشیم زندگی زیباست…
  • نادره بدیعی درگذشت

    پیکر نادره بدیعی چهارشنبه (۳۰ بهمن‌ماه ۹۸) در خانه ابدی او در مقبره خانوادگی مظفر بختیار، همسرش، در بهشت زهرا آرام گرفت. 

    بنا بر اعلام نزدیکان نادره بدیعی، مراسم خاکسپاری این چهره فرهنگی بر اساس رسم خانوادگی و ملاحظاتی که درباره احتمال شیوع بیماری جدید در محیط بهشت زهرا وجود داشت، به صورت خصوصی برگزار شد و بنا بر وصیت او مراسمی برای درگذشتش برگزار نخواهد شد. 

    نادره بدیعی، شاعر، پژوهشگر و متخصص حوزه غرب چین و آسیای میانه بود که از او آثاری در زمینه‌های فرهنگی به‌جا مانده است. کتاب «تاریخچه ادبیات آهنگین ایران» او درباره گذشته ترانه‌سرایی ایران است. او همچنین به مدت سه سال در چین ماند و همین باعث شد تا کنکاش‌هایی درباره راه‌یابی فرهنگ و زبان پارسی در چین به‌ویژه درباره فرهنگ و زبان ملیت اویغور چین انجام دهد. کتاب «دل‌سروده‌های ایران‌زمین» مجموعه شعر اوست که انتشارات پازینه در سال ۹۳ آن را منتشر کرده است.

    ۲۵۲۵۸