برچسب: عکاس

محسن بخشنده در گفت‌وگو با ایسنا در خصوص عکاسی خبری در دوران شیوع کرونا، اظهار کرد: ثبت عکس‌ها  در آینده تاریخ را روایت می‌کند و عکاسان با عکاسی از کرونا روایتی را در تاریخ به ثبت می‌رسانند. وضعیتی که برای مردم در این حوزه به وجود آمده است باید روایت شود، چرا که در تاریخ بی‌سابقه است و عده‌ای به این خاطر این امر را مهم می‌دانند که این بیماری تمام دنیا را به صورت مشترک درگیر کرده است.

وی در خصوص نقش عکاسان در ثبت بیماری کرونا، افزود: یکی از مهم‌ترین کارهایی که در این دوران باید انجام می‌شد بحث عکاسی از موضوع کرونا است؛ عکاسان زیادی این کار را انجام داده و به آن پرداخته‌اند و به عقیده من سال‌های بعد دیده می‌شود که عکاسان چه نقش پررنگی در روایت و ثبت این تاریخ داشته‌اند.

این عکاس خبری در خصوص جذابیت عکاسی از کرونا، اضافه کرد: جذابیت این کار این است که عکاسان با عکاسی از این موضوع و درگیری کشورها با این بیماری روایتی را برای ثبت در تاریخ دارند، عکاس کاری تاریخی انجام می‌دهد و با ثبت لحظه‌ها، بعدها عکس‌ها سندیت پیدا کرده و مورد قضاوت قرار می‌گیرند.

بخشنده در مورد خطرات عکاسی از کرونا، عنوان کرد: نمی‌توان گفت خطرات پروسه عکاسی از موضوع کرونا به اندازه کادر درمان خطرناک است، اما عکاسان نیز کمتر از آن‌ها خطر را درک نمی‌کنند، برای مثال بسیاری از عکاسان از فضاهای پزشکی و درمانی عکاسی کرده‌اند و این عکاسی خطراتی را به دنبال دارد؛ ولی این رسالتی است که هر عکاسی روی دوش خود احساس می‌کند که این احساس عملا باعث می‌شود عکاسان ریسک این کار را بپذیرند.

وی ادامه داد: متاسفانه عکاسان اولویت‌شان بیشتر اوقات حفظ جان‌شان نیست، اگر اولویت آن‌ها حفظ جان باشد عکاسی قانون و قواعد پیدا می‌کند. بیشتر عکاسان برای اینکه از ثبت این اتفاق جهانی عقب نمانند بدون قاعده و قانون خاصی شروع به عکاسی می‌کنند؛ منظور من از قوانین حداقل اقداماتی است که عکاسان باید برای حفظ جانشان انجام دهند.

این عکاس خبری تصریح کرد: مانعی برای عکاسی از این موضوع نبوده  و همیشه تمام هماهنگی‌ها به خوبی انجام شده است، چرا که بخش‌های درمانی نیز برای ثبت این اتفاق در مراکز درمانی و دیده شدن تلاش‌های کادر درمان همیشه هم‌پا بوده‌اند و خوشبختانه همکاری‌های خوبی صورت گرفته است.

عکاسی از کرونا شبیه به عکاسی جنگ است

بخشنده در خصوص تجربه عکاسی از کرونا، خاطرنشان کرد: شاید بسیاری از عکاسان در این دوره تجربه عکاسی جنگ نداشته باشند، ویژگی عکاسی جنگ این است که همیشه در معرض خطر هستید؛ عکاسی از بحث کرونا نیز شبیه به عکاسی جنگ است با این تفاوت که در جنگ جبهه دشمن مشخص است و می‌دانید که خطرات کجا شما را تهدید می‌کند، اما در بحث عکاسی از کرونا جبهه مشخص نیست و خطراتش ناپیداست.

وی ابراز عقیده کرد: به نظر من همان‌طور که این بیماری بر روی ابعاد زیادی از زندگی انسان‌ها تاثیر گذاشت و زندگی انسان‌ها را متفاوت کرد، این اتفاق هم‌چنین در عکاسی رخ داد و برای عکاسان خبری تجربه متفاوت و خاصی را نسبت به دیگر شرایط رقم زد.

انتهای پیام

فرامرز عامل بردبار در گفت‌وگو با ایسنا، در خصوص نقش کلیدی عکاسان خبری در دوران شیوع ویروس کرونا، اظهار کرد: رسانه در فرهنگ‌سازی و آگاهی مردم نقشی اساسی دارد. عکس نیز به عنوان یک رسانه‌ مستقل و قوی می‌تواند در میان اقشار مختلف جامعه تاثیرگذار بوده و از مردم در برابر اتفاقات ناگوار مراقبت کند. یک عکس زمانی می‌تواند درصد بالایی از آگاهی و تاثیرگذاری را به وجود آورد که عکاسان قدم‌های خود را آگاهانه‌تر بردارند تا بتوانند نتیجه بگیرند.

وی در خصوص تاثیرات احتمالی بحران کرونا در آینده عکاسی خبری خاطرنشان کرد: همانطور که شیوع ویروس کرونا در خیلی از مشاغل و اتفاقات جامعه تاثیرگذار بوده، عکاسی خبری نیز از این قاعده مستثنی نیست. به عنوان مثال بسیاری از سخنرانی‌ها و همایش‌ها به خاطر کرونا لغو شده است. بخشی از این همایش‌ها مربوط به آگاهی، فرهنگ‌سازی و مشکلات جامعه است. نقش یک عکاس که در یک رسانه فعالیت ‌می‌کند، پوشش اخبار این همایش است. وقتی خبری وجود نداشته باشد، عملا پوشش این اخبار برای عکاس معنی پیدا نمی‌کند. وقتی دانشگاه، مدارس، بخشی از کسب و کار و… تعطیل شده باشد، به همان نسبت اطلاع‌رسانی که فعالیت عکاس خبری نیز بخشی از آن است، کاهش می‌یابد.

این پیشکسوت عکاسی خبری ادامه داد: در دورانی که چنین اتفاقاتی رخ می‌دهد، می‌توانیم نگاه‌مان را تغییر دهیم. گاهی هر بحران و تهدیدی می‌تواند به یک فرصت تبدیل شود. چندین ماه است که مسابقات ورزشی تعطیل است و همایشی هم برگزار نمی‌شود؛ در حالی که تمام این‌ها خبرساز بوده است.

عامل‌بردبار افزود: به عنوان یک عکاس خبری و اجتماعی مایلم به چیزهایی بپردازم که به آن علاقه دارم، اما به دلیل تعدد اخبار آفیش‌های خبری فرصتش را نداشتم. در حال حاضر این فرصت به وجود آمده که در این بازه زمانی به سمت اخبار و موضوعاتی بروم که ابتر و ناقص مانده است. حال این موضوعات نمی‌تواند حتما خبری باشد، می‌تواند گزارشی هم باشد.

وی گفت: در حال حاضر به دانشجویان و هنرجویان عکاسی که آموزش می‌دهیم، سفارش می‌کنیم که به سمت مجموعه‌ عکس بیایند. در حال حاضر زمان تهیه مجموعه عکس است؛ زمانی است که عکاس خبری با توجه به این که اخبار به حداقل رسیده می‌تواند خود را به سمت مجموعه‌سازی سوق دهد و قدرتمند به این سمت و سو برود.

رسانه‌ها و عکاسان تعریف درستی از کرونا ندارند

وی یادآور شد: چرا رسانه و عکاس خبری ما تعریف درستی از موضوعات کرونا ندارد و تمام عکس‌های کرونایی ما به بیمارستان، قبرستان و غسالخانه ختم می‌شود؟ مگر کرونا فقط غسالخانه و بیمارستان است؟ چرا عکاس خبری کرونا را با نگاه و تفکر متفاوتی بازتاب نمی‌دهد؟ بحران‌هایی که برای خانواده‌ها به وجود آمده، مشکلات خاصی که برای افراد به وجود آمده، مشاغلی که از دست رفته و مشاغلی که هنوز نمی‌توانند کار خود را انجام دهند. این‌ها موضوعاتی است که می‌توانیم بازتاب‌مان را در قالب یک مجموعه عکس قوی ارائه دهیم.

این پیشکسوت عکاسی خبری مشهد عنوان کرد: تقریبا یک سال است که به این نتیجه رسیده‌ام که مشهد گنجینه بسیار بزرگی از سنگ‌نگاره‌ها است. اگر اکثر کوه‌های اطراف مشهد را با نگاه‌های جست‌وجوگرانه نگاه کنید متوجه سنگ‌نگاره‌های چند هزار ساله خواهید شد. سنگ‌نگاره‌های بسیاری که تاکنون هنوز کشف، عکاسی و یا تصویربرداری نشده است.

وی بیان کرد: در حال حاضر فرصتی به وجود آمده که از این سنگ‌نگاره‌ها عکاسی می‌کنم. چقدر شهر مشهد و موضوعاتی که شهرمان در بحران‌ها درگیر آن بوده را عکاسی کرده‌ایم؟ کسی نمی‌داند در ۱۰ سال آینده مشهد از نظر مبلمان، ظاهر شهری، مردمان و اتفاقات فرهنگی چه تغییری خواهد کرد. اگر این اتفاقات را ثبت نکنم، ۱۰ سال آینده به عنوان یک عکاس باید به وجدانم پاسخگو باشم که چقدر راجع به شهرم مسئولیت داشتم.

عامل‌بردبار گفت: در حال حاضر به عنوان یک عکاس وقت کم می‌آورم. پس از دوران قرنطینه که کسب و کارها باز شده و مردم از خانه‌ها بیرون می‌آیند، کارهای زیادی مرتبط با شغلم، برای انجام دادن دارم. عکاس خبری مانند یک کارگردان می‌تواند تفکرات و موضوعات مختلف خود را که کلیشه‌ای نباشد؛ روی کاغذ بیاورد و پس از نوشتن طرح آن را اجرایی کند.

انتهای پیام