برچسب: علم

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ایونینگ استاندارد، فردی که سعی داشت ثابت کند زمین صاف است، به دلیل سقوط موشکی که خودش ساخته بود، فوت کرد.

 «مایکل هیوز» که  «مایک دیوانه» لقب گرفته بود تصمیم داشت همراه موشکی  از صحرایی در شمال غرب لس آنجلس به ارتفاع ۱۵۲۵ متری زمین برود. وی این موشک را که با نیروی بخار کار می کرد، خودش ساخته بود. اما موشک ۲۰ ثانیه پس از پرتاب سقوط کرد.

 هیوز ۶۴ ساله تصمیم داشت با عکاسی از  عدم انحنای زمین از فضا نظریه مسطح بودن سیاره خاکی را ثابت کند. قرار بود این پروژه برای یک برنامه تلویزیونی به نام «فضانوردان خانگی» فیلمبرداری شود.

این برنامه تلویزیونی با تایید فوت این فرد نوشت: مایکل هیوز  امروز هنگام تلاش برای پرتاب موشک خانگی خود فوت کرد. به خانواده و دوستان او تسلیت می گوییم.  او همیشه آرزو داشت این موشک را به فضا پرتاب کند.

شغل اصلی هیوز رانندگی لیموزین بود!

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از دیجیتال ترندز، فضاپیمای «جونو» ناسا به اطلاعات مهمی درباره سیاره مشتری دست یافته است. طبق اطلاعات به دست آمده در این سیاره آب وجود دارد. البته میزان آب در برخی مناطق بیشتر از بقیه اماکن است. تحقیق جدید نشان می دهند حدود ۰.۲۵ درصد اتمسفر مشتری از آب تشکیل شده است. این در حالی است که در آزمایش های پیشین مقدار آب کمتری در سیاره رصد شده بود.

قبلا، مشاهدات کاوشگر «ویاژر» و ابزارهای فضایی دیگر نشان داده بود در مشتری صاعقه اتفاق می افتد. برای وقوع این امر باید آب وجود داشته باشد اما تا پیش از این تخمین مقدار آب موجود در مشتری ممکن نبود.

اما نتایج تحقیق جدید نشان می دهد مقدار آب در نقاط مختلف سیاره، متفاوت است. در ماموریت « گالیله» که در ۱۹۹۵ میلادی انجام شد ، تخمین زده شد مقدار آب موجود در اتمسفر مشتری بسیار کم باشد. زیرا نمونه بررسی شده مربوط به نقطه ای کم آب از سیاره بود.

«چنگ لی» یکی از محققان  پروژه جونو در دانشگاه برکلی کالیفرنیا می گوید: ما  متوجه شدیم آب موجود در خط استوای این سیاره بیشتر از مقداری است که در ماموریت گالیله اندازه گیری شده بود. زیرا منطقه استوایی مشتری شرایط خاصی دارد. ما باید این نتایج را با میزان آب در مناطق دیگر مقایسه کنیم.

محققان پروژه جونو برای اندازه گیری آب در مشتری از ابزاری به نام « MWR» استفاده کردند که به طور همزمان فرایند اندازه گیری آب را در عمق های مختلف از اتمسفر سیاره انجام می دهد. محققان با کمک این روش توانستند به خوانش دقیق تری از اتمسفر  مشتری تا عمق ۹۳ مایلی دست یابند. این در حالی است که  در ماموریت گالیله  محققان تا عمق ۷۵ مایلی اتمسفر مشتری را بررسی کردند.

فضاپیمای جونور هنوز در مدار مشتری است و  در ۱۷ فوریه (هفته گذشته) از فاصله نزدیک آن رشد. قرار است در ۱۰ آوریل ۲۰۲۰ یکبار دیگر جونو از فاصله نزدیک مشتری گذر کند.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از دیجیتال ترندز، فضاپیمای «جونو» ناسا به اطلاعات مهمی درباره سیاره مشتری دست یافته است. طبق اطلاعات به دست آمده در این سیاره آب وجود دارد. البته میزان آب در برخی مناطق بیشتر از بقیه اماکن است. تحقیق جدید نشان می دهند حدود ۰.۲۵ درصد اتمسفر مشتری از آب تشکیل شده است. این در حالی است که در آزمایش های پیشین مقدار آب کمتری در سیاره رصد شده بود.

قبلا، مشاهدات کاوشگر «ویاژر» و ابزارهای فضایی دیگر نشان داده بود در مشتری صاعقه اتفاق می افتد. برای وقوع این امر باید آب وجود داشته باشد اما تا پیش از این تخمین مقدار آب موجود در مشتری ممکن نبود.

اما نتایج تحقیق جدید نشان می دهد مقدار آب در نقاط مختلف سیاره، متفاوت است. در ماموریت « گالیله» که در ۱۹۹۵ میلادی انجام شد ، تخمین زده شد مقدار آب موجود در اتمسفر مشتری بسیار کم باشد. زیرا نمونه بررسی شده مربوط به نقطه ای کم آب از سیاره بود.

«چنگ لی» یکی از محققان  پروژه جونو در دانشگاه برکلی کالیفرنیا می گوید: ما  متوجه شدیم آب موجود در خط استوای این سیاره بیشتر از مقداری است که در ماموریت گالیله اندازه گیری شده بود. زیرا منطقه استوایی مشتری شرایط خاصی دارد. ما باید این نتایج را با میزان آب در مناطق دیگر مقایسه کنیم.

محققان پروژه جونو برای اندازه گیری آب در مشتری از ابزاری به نام « MWR» استفاده کردند که به طور همزمان فرایند اندازه گیری آب را در عمق های مختلف از اتمسفر سیاره انجام می دهد. محققان با کمک این روش توانستند به خوانش دقیق تری از اتمسفر  مشتری تا عمق ۹۳ مایلی دست یابند. این در حالی است که  در ماموریت گالیله  محققان تا عمق ۷۵ مایلی اتمسفر مشتری را بررسی کردند.

فضاپیمای جونور هنوز در مدار مشتری است و  در ۱۷ فوریه (هفته گذشته) از فاصله نزدیک آن رشد. قرار است در ۱۰ آوریل ۲۰۲۰ یکبار دیگر جونو از فاصله نزدیک مشتری گذر کند.

۴۱۴۱

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از اینترستینگ اینجینیرینگ، کسب توانایی کنترل و نگهداری اتم‌ها توسط انسان دستاوردی بسیار بزرگ محسوب می‌شود که علم فیزیک کوانتوم را چند گام به جلو خواهد برد.

پژوهشگران بعد از شکار و کنترل اتم‌های مجزا توانستند برای اولین بار تعاملات آنها با یکدیگر را به صورت دقیق و با دقتی بی سابقه زیر نظر بگیرند.

فیزیکدانان برای شکار اتم‌ها و کنترل آنها از تجهیزات مختلف لیزری، آینه‌های متعدد، یک محفظه خلاء ویژه و میکروسکوپ‌های متعددی استفاده کرده‌اند. البته فعلاً اطلاعات فنی بیشتری در این زمینه منتشر نشده، اما به این نکته اشاره شده که این تجهیزات برای به دام انداختن و سردکردن سه اتم در دمای یک میلیونیوم کلوین به کار رفته‌اند. برای این کار اشعه‌های لیزر با تمرکز بسیار بالا به درون محفظه خلأ تابانده شده‌اند.

این تحقیق علمی موجب افزایش دانش بشر در مورد نحوه تصادم اتم‌ها و نحوه واکنش اتم‌ها در برابر برخوردهای مختلف شده است. با تکمیل این روش علمی، بشر در آینده با کنترل اتم‌های مختلف قادر به خلق مولکول‌هایی خواهد بود که هر یک از آنها بر حسب نیاز و علایق بشر دارای ترکیبات شیمیایی دلخواه دانشمندان هستند.

از این طریق می‌توان رایانه‌های کوانتومی قدرتمند با توان پردازش بسیار بالا و امکانات فوق العاده خلق کرد و همین طور ترکیبات مولکولی فوق العاده ای را خلق کرد که تا به حال در جهان وجود نداشته‌اند.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از دیلی میل، ستاره شناسان برای نخستین بار مولکول‌های اکسیژن را در یک کهکشان خارج ازمنظومه شمسی رصد کردند.

گروهی از محققان در رصد خانه «شانگهای آسترونومیکال» این کشف را انجام داده‌اند. ستاره شناسان با تحلیل امواج نوری که از کهکشان «مارکاریان ۲۳۱» به زمین می‌رسد، متوجه حضور مولکول‌های اکسیژن در آن شدند. این کهکشان در فاصله ۵۸۱ میلیون سال نوری زمین قرار دارد.

جالب آنکه به طور معمول وجود اکسیژن و گازهای دیگر در اتمسفر زمین، خوانش دقیق امواج نوری از کهکشان‌های دوردست را سخت‌تر می‌کند. این امواج نوری به طور معمول در عناصر گازی مختلف جذب یا به وسیله آنها به سمت دیگری تابیده می‌شوند و به همین دلیل خوانش دقیق آنها غیر ممکن است.

اما امواج نوری «مارکاریان ۲۳۱» از «یک شی آسمانی شبه ستاره ای»(QSO)تابیده شده‌اند. اشیا شبه ستاره‌ای طبقه‌ای از اشیاء فراتر از کهکشان راه شیری هستند که از نظر بصری شبیه ستاره هستند اما طیف نوری که می‌تابانند قرمز است. کوازارها منابع امواج رادیویی قدرتمند و شبیه ستاره هستند.

خوانش امواج نور از دو نقطه مختلف انجام شد که یکی از آنها تلسکوپ ۳۰ متری IRAM در گرانادا اسپانیا و دیگری تلسکوپ Northern Extended Millimeter Array در کوه‌های آلپ فرانسه بود.

با توجه به خوانش ها دانشمندان تخمین زدند اکسیژن موجود در کهکشان «مارکاریان ۲۳۱» احتمالاً ۱۰۰ بار بیشتر از مقدار رصد شده در کهکشان راه شیری است.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از اینترستینگ اینجینیرینگ، محققان انگلیسی بعد از کشف یک روش ژن درمانی در سپتامبر گذشته برای درمان نابینایی حالا توانسته‌اند آن را عملیاتی کنند.

این روش تنها برای افرادی کاربرد دارد که از زمان تولد با مشکل دیستروفی شبکیه دست به گریبان بوده‌اند. مشکل مذکور در اشخاصی به وجود می‌آید که دارای نسخه‌ای معیوب از ژن RPE۶۵ باشند که از پدر و مادر به کودک منتقل می‌شود. مشکل مذکور موجب کاهش تدریجی بینایی کودکان می‌شود. زیرا این ژن وظیفه تغذیه سلول‌هایی را بر عهده دارد که باید نور محیط را جذب چشم کنند.

این نقص در ابتدا موجب کم بینایی در شب شده و در نهایت با نابودی سلول‌های جاذب نور موجب کوری کامل می‌شود. ژن درمانی تا حدی بینایی را به افراد دارای این مشکل باز می‌گرداند. به خاطر همین نسخه‌هایی سالم از ژن RPE۶۵ به پشت چشم تزریق می‌شود و آنها دقیقاً در درون یک ویروس بی آزار جای گذاری می‌شوند.

در نهایت این ویروس به درون سلول‌های شبکیه نفوذ می‌کند و دستورات خود را به پروتئین RPE۶۵ منتقل می‌کند تا بینایی فرد تا حدی احیا شود.

روش مذکور همچنین تنها بر روی کودکانی مؤثر است که بینایی خود را به علت این مشکل هنوز به طور کامل از دست نداده‌اند و برای افراد بالغ کارآیی نخواهد داشت.