برچسب: عزاداری محرم

  • سوگواری در حسینیه‌هایی به عظمت یک شهر

    سوگواری در حسینیه‌هایی به عظمت یک شهر

    سوگواری در حسینیه‌هایی به عظمت یک شهر
    سوگواری در حسینیه‌هایی به عظمت یک شهر

    ایسنا/خراسان رضوی اگر بخواهیم قاب محرم را از لابه‌لای سال‌های سپری شده عمرمان بیرون بیاوریم و توصیفش کنیم، به نمادهای مشترک بسیاری در گوشه‌گوشه این قاب می‌رسیم؛ محال است کودکی‌ ما از دسته‌روی‌ها و صدای سنج‌ها و زنجیرهایی که هر بیننده از تماشای نظم موجود در آن به وجد می‌آید، خالی باشد، یا کسی نیست که محرم را بی چای روضه و نذری‌های مرسوم در ایستگاه‌های صلواتی گوشه و کنار شهر تجربه کرده باشد.

    این روزها اما واژه‌ای عجیب‌تر و در عین حال قریب‌تر و تکراری‌تر از کرونا نیست که یک جهان را در بی‌حساب و کتابی خود غرق و کلافه کرده باشد. گرد و خاک همین واژه تکراری، خرده‌عادت‌هایی را از قاب محرم ذهن ما کنار زد. هیات‌ها و مراسم عزاداری حالا باید متاثر از این شیوع، مسیر جدیدی در برپایی عزاداری‌ها می‌پیمودند؛ از خلاقیت‌ها و تغییرات در نذری‌ها گرفته تا رعایت فاصله‌ها در مراسم، همه و همه باید دست به دست می‌دادند.

    با این حال اما محرم همان محرم و غم نهفته در تاسوعا و عاشورایش همانی بود که سال‌های سال است می‌شناسیم. باوجود برگزاری باشکوه بسیاری از مراسم‌ها، عزادارانی هم بودند که به دلیل نگرانی خود و خانواده‌شان از ابتلا به کرونا از هیات‌ها و روضه‌های حضرت سیدالشهدا(ع) دور بودند؛ دوری که علاوه بر غم غریبانگی حسین(ع) غمی دیگر بر دل عزاداران وارد کرد.

    خبرنگار ایسنا، با حضور در هیات‌ها و گفت‌وگو با عزاداران حسینی، از حال و هوای آنان در محرم ۹۹ روایت می‌کند:

    مردم به روضه‌های حضرت سیدالشهدا (ع) عادت دارند و نمی‌توانند از آن دوری کنند

    یک خانم که در گوشه‌ای از خیابان مشغول عزاداری بود، درباره حال و هوایش در محرم ۹۹ می‌گوید: محرم امسال از روضه‌ها گرفته تا حرم امام رضا (ع) همه چیزش غریبانه بوده است. مردم ۶ ماه است در هیچ مراسم و جلسه مذهبی مانند دعای توسل، دعای کمیل، شب‌های قدر در ماه رمضان و… شرکت نکرده‌اند و حسابی دل‌شان گرفته و داغدار هستند. هر جایی را نگاه می‌کنید، خیابانی را بسته‌اند تا مردم بتوانند در عزاداری‌های ماه محرم شرکت کنند. مردم به حضور در این مراسم‌ها عادت داشته‌اند و نمی‌توان آن‌ها را از جلسات روضه سیدالشهدا(ع) دور نگه‌داشت.

    وی اضافه می‌کند: خداراشکر مردم خودشان هم پروتکل‌های بهداشتی را به خوبی رعایت می‌کنند و هیچ‌گونه پذیرایی هم صورت نمی‌گیرد. اگر قرار است برای شرکت در مراسم ماه محرم نگران سلامتی خود باشیم، باید همان‌قدر هم در هنگام خرید و انجام کارهای ضروری خود در بیرون از خانه نگران سلامتی خود باشیم. کسانی که نگران سلامتی خود هستند، معمولا بیشتر فاصله خود را رعایت می‌کنند. گاهی اوقات هم حریف جوانان نمی‎شویم، اما معمولا خادمان و پرسنل برگزاری هیات مدام تذکر داده و ماسک و پلاستیک توزیع می‌کنند.

    آقایی که به همراه کودک شیرخوار خود با فاصله بیشتری نسبت به سایر عزاداران مشغول عزاداری بود، ادامه می‌دهد: به خاطر بچه‌ام مجبور شدم فاصله‌ام را با سایر عزاداران بیشتر رعایت کنم. با وجود کرونا باز هم خدا را شاکر هستیم که مراسم امسال برگزار شد و هیات‌هایی هستند که برنامه‌های خود را باشکوه برگزار کردند. شب‌های اول محرم را در خانه سپری و از تلویزیون برنامه‌ها را دنبال می‌کردیم. شب‌های آخر دیگر دل‌مان دوام نیاورد و به این هیات آمدیم. قطعا مراسمی که در خانه و از طریق صدا و سیما پخش می‌شود قابل مقایسه با روضه‌های هیات نیست. مادرم به خاطر سن بالایش در هیچ یک از مراسم هیات‌ها نتوانست شرکت کند و به لحاظ روحی ضربه دید و دلش حسابی پر است.

    وی خاطرنشان می‌کند: این شرایط به طور ناگهانی برای محرم امسال به وجود آمد. اگر تعداد این هیات‌ها افزایش یابد، جمعیت شرکت‌کننده در هیات‌ها نیز متعادل‌تر می‌شود و مردم هم مجبور نیستند برای حضور در مراسم باشکوه یک هیات فاصله زیادی از خانه خود را طی کنند. اگر فضاهای باز بیشتری در سطح شهر در اختیار هیات‌ها قرار دهند، قطعا با ازدحام کمتری روبرو خواهند شد.

    روضه‌های امام حسین (ع) به دلم آرامش می‌دهد

    جوانی که برای روزهای پایانی دهه نخست محرم به مشهد سفر کرده، با اشاره به این که در این محرم غریبانگی امام حسین(ع) را به خوبی حس کرده است، می‌گوید: به دلیل فاصله‌های زیاد میان عزاداران، شاید جمعیت عزاداران در هیات‌مان به ۱۰۰ نفر می‌رسید، اما سال گذشته در همین هیات بیش از ۱۰۰۰ نفر در مراسم آن حضور پیدا می‌کردند؛ هیئتی است که مداح و سخنران خوب دارد و مردم همیشه از برنامه‌های آن استقبال می‌کردند، اما امسال به خاطر شرایط شیوع کرونا مردم تا حدودی عزاداری‌های خود را در خانه برگزار می‌کردند.

    وی ادامه می‌دهد: هر ساله با آغاز ماه محرم در خیابان‌ها چادرها و ایستگاه‌های صلواتی مداحی پخش می‌کرده و چای و نذری توزیع می‌شد، اما امسال مردم به خاطر ترسی که از کرونا داشتند، در خانه قرنطینه بودند و برخی محرم را در خانه‌هایشان سپری کردند. هیات‌ها شور همیشگی را نداشتند. هیات باید شور داشته باشد. به خاطر فواصلی که میان عزاداران به وجود آمده بود، اغلب مراسم از گرمی همیشگی برخوردار نبود.

    این جوان بیان می‌کند: امسال مشکلاتی برایم پیش آمده بود و به مراسم ماه محرم نیاز داشتم. دلم می‌خواست در یک مجلس روضه شرکت کرده و خودم را خالی کنم. وقتی که حس امسال را با سال گذشته مقایسه کنیم، متوجه تفاوت‌ها می‌شویم. به خصوص این که اگر در سال گذشته هم به کربلا رفته باشیم، تمام صحنه‌ها، خاطرات و غریبی امام حسین(ع) برایمان مدام تداعی می‌شود. دنبال بهانه‌ای بودم تا در مراسم پرشوری شرکت کنم و به حس و حال مدنظرم دست یابم؛ حسی که به آن نیاز دارم، اما هنوز پیدایش نکرده‌ام.

    وی خاطرنشان می‌کند: متاسفانه صدا و سیما برنامه‌ریزی مناسبی ندارد. صدا و سیما باید برنامه‌ریزی داشته باشد که در ساعت مشخص چه مراسمی پخش خواهد کرد تا کسانی که در خانه هستند خود را با برنامه‌های تلویزیون هماهنگ کنند. اگر هم کسی از یک برنامه‌ای جا ماند، بتواند صبح، ظهر یا شب از برنامه دیگری استفاده کند.

    خانم دیگری که در حاشیه کوه‌پارک مشهد مشغول عزاداری بود، ضمن تقدیر از برگزاری روضه‌های امام حسین(ع) در فضای باز و با رعایت کامل پروتکل‌های بهداشتی می‌گوید: شب اولی است که در برنامه این هیات شرکت می‌کنم. خدا خیرشان بدهد که با وجود این بیماری نگذاشتند مردم از روضه‌ها دور بمانند. سایر شب‌های دیگر محرم را یا در خانه می‌ماندیم و یا به همراه خانواده همسرم دور هم جمع شده و زیارت عاشورا می‌خواندیم. اما حس و حال مراسم هیات را نمی‌توان در روضه‌های خانگی جست وجو کرد. اگر مسئولان توصیه دارند که حسینیه خانگی داشته باشید، باید به برنامه‌ها و مراسم‌های تلویزیون نیز سر و سامان دهند.

    زائر مجاور حرم امام رضا(ع) در خصوص شرایط و حال و هوای خود در ماه محرم امسال می‌گوید: در محرم سال‌های گذشته دفعات بیشتری به حرم امام رضا (ع) می‌آمدم که معمولا این اتفاق با همراهی دوستانم رخ می‌داد، اما در سال جاری تقریبا این کار نشدنی بود و تقریبا هیچ کدام از دوستانم حاضر به خروج از خانه و رفتن به اماکن پرازدحام نبودند.

    وی عنوان می‌کند: شب‌های محرم زمان‌هایی است که تا سال بعد تکرار نخواهد شد و هر آدمی تمایل دارد در این ایام کاری انجام دهد. ماه رمضان نیز همین‌گونه گذشت و تقریبا تمام ایام آن ماه هم در خانه بوده و نتوانستم به اماکن مذهبی بروم. البته چند مرتبه‌ای به حرم و یا سایر اماکن مذهبی رفتم، شاید اگر تمام مردم توجه بیشتری به مسائل بهداشتی می‌کردند، مخاطرات ابتلا به بیماری کاهش می‌یافت و شرایط بهتری را در محرم امسال تجربه می‌کردیم. تنها آرزویم در این شب‌ها پایان این روزهای سیاه کرونایی و پیدا شدن راه درمانی برای این بیماری است تا بتوان با خیالی آسوده به زندگی عادی بازگشت.

    بچه هیاتی‌ها باید در رعایت پروتکل‌های بهداشتی الگوی جامعه باشند

    یکی از عزاداران حسینی که به دلیل شرایط شیوع کرونا ترجیح داده دهه نخست محرم را در خانه سپری کند، عنوان می‌کند: در شب نخست در مسجد محل‌مان شرکت کردم، اما به دلیل نگرانی بابت ابتلای خود و خانواده‌ام ترجیح دادم سایر شب‌های دهه نخست محرم را در خانه بمانم و از برنامه‌های تلویزیون استفاده کنم. در سال‌های گذشته در هیات محل‌مان شرکت می‌کردم، اما امسال به خاطر کرونا مجبور شدم در خانه بمانم. برنامه‌ای که از تلویزیون و فضای مجازی پخش می‌شود نمی‌تواند با برنامه‌هایی که در هیات‌ها و مساجد برگزار می‌شود برابری کند. مساجد را باید همیشه پر نگه‌داریم، اما امسال شرایط خاصی به وجود آمده است. مراسم‌ها و برنامه‌هایی که از تلویزیون پخش می‌شد بهتر از سال‌های گذشته بود. با این حال با توجه به این که تعداد زیادی از مردم نمی‌توانستند در هیات‌ها حضور یابند، برنامه‌های بیشتری در تلویزیون باید تدارک دیده می‌شد.

    وی در خصوص نقش مداحان و سخنرانان در ایام سوگواری حضرت سیدالشهدا (ع) خاطرنشان می‌کند: ستاد کرونا دستوراتی داده که لازم‌الاجرا است و برگزاری مراسم محرم نیز باید برگزار شده و تعطیل نشود. همانطور که مداحان و سخنرانان برای سایر نکات دیگر امر به معروف و نهی از منکر می‌کنند، باید مدام به جوانان برای استفاده مرتب از ماسک تذکر داده و الگو سایر افراد باشند. کرونا ویروسی است که با کسی شوخی ندارد. هرکسی رعایت نکند، چه مذهبی و چه غیرمذهبی امکان ابتلایش وجود دارد. از افراد مذهبی و بچه هیاتی‌ها انتظار می‌رود که با رعایت صحیح و کامل پروتکل‌های بهداشتی بهانه دست بیگانگان ندهند. هیاتی‌ها و مداحان وظیفه دارند که تذکر بیشتری در این خصوص داده و به این نحو از انتشار بیشتر این بیماری جلوگیری کنند.

    توجه به پروتکل‌های بهداشتی در راستای توجه به دستورات امام حسین(ع) است

    این عزادار حسینی ضمن اشاره به تاکیدات مقام معظم رهبری و لزوم رعایت پروتکل‌های بهداشتی می‌گوید: اجرای دستوراتی که ستاد کرونا ابلاغ کرده بر همه واجب است. مقام معظم رهبری که برای اجرای دستورات ستاد مبارزه با کرونا تاکید داشته‌اند، خودشان به خوبی رعایت می‌کنند و مراسم در بیت رهبری فقط با حضور سخنران و مداح برگزار می‌شود. بنابراین اگر من بچه هیاتی مدعی هستم که از ولی‌فقیه اطاعت می‌کنم، باید بیشتر از سایر افراد به رعایت پروتکل‌های بهداشتی توجه داشته باشم. اکثر هیات‌ها پروتکل‌های بهداشتی را به خوبی رعایت کرده و مراسم خود را در فضای باز برگزار می‌کنند. جای تقدیر دارد که علاوه بر توجه به نکات بهداشتی، به روضه‌های محرم هم توجه داشته‌اند. برخی از هیات‌ها که تعداد آن‌ها اندک است به نکات بهداشتی توجه کمتری دارند. در حالی که در این مساله نیز باید از ولی فقیه پیروی کرد.

    وی اضافه می‌کند: حضرت عباس (ع) زمانی که امامش به او دستور می‌دهد برای طفلان آب بیاورد اطاعت می‌کند و فقط برای آب آوردن به شریعه فرات می‌رود. ایشان نیز به دنبال اطاعت از دستور امام حسین (ع) به علقمه می‌رود و هدف جنگ ندارد. بنابراین پا گذاشتن روی میل نفس مهم‌تر از اجرای مراسم عزاداری تحت هر شرایطی است. ولی فقیه و نماینده امام زمان(عج) وقتی دستور می‌دهد که رعایت نکات بهداشتی باید در اولویت قرار گیرد، بر تمام عزاداران اطاعت از این دستور واجب است. اگر به این دستورات عمل نکنیم مانند این است که مراسم عزاداری امام حسین(ع) را اجرا کرده‌ایم اما به سخنان صاحب این عزا توجهی نداشته‌ایم.

    این عزادار حسینی عنوان می‌کند: خداوند یک سری قوانین تغییرناپذیر دارد. اثرات ویروس کرونا نیز یکی از این قوانین است. اگر کسی ضریح امام رضا (ع) را ببوسد و ضریح به ویروس آلوده باشد، آن فرد مبتلا خواهد شد. این خاصیت این ویروس است. چرا نکات بهداشتی را رعایت نکرده و خود را آلوده کنیم و بگوییم امام رضا و امام حسین (ع) از ما حفاظت خواهند کرد! امام رضا (ع) خودشان به وسیله سم به شهادت رسیده‌اند. سم و یا ویروس مسلمان و غیرمسلمان را درگیر خواهد کرد. نمی‌توانیم از امامان انتظار داشته باشیم که در تجمعات حضور یابیم و بگوییم به خاطر حفاظتی که از ما دارند مبتلا نخواهیم شد. در واقع طلبکارانه است که خطا کنیم و امامان خطای ما را بپوشانند.

    کرونا خلاقیت‌های جدیدی در برگزاری مراسم سوگواری ماه محرم ایجاد کرد

    کارگردان برگزاری یکی از هیات‌های مشهد ضمن اشاره به خلاقیت‌های ایجاد شده در برگزاری مراسم عزاداری محرم ۹۹ می‌گوید: شیوع ویروس کرونا فرصتی فراهم کرد تا مردم بیشتر برای امام حسین (ع) دور هم جمع شوند و سازمان‌ها و ارگان‌های مختلف را دور هم جمع کرد، شهرداری، نقاط مختلف از فضاهای باز شهر را در اختیار هیات‌ها و مردم قرار داد. شاید کسی فکرش را هم نمی‌کرد که در زمین چمن‌ها، پارک‌ها و کوه مکانی برای برگزاری مراسم عزاداری برپا شود. با ویروس هم نمی‌توان از کنار عشق امام حسین(ع) گذشت. با وجود این که چند شبی است که هوای مشهد رو به سردی می‌رود، اما باز هم مردم از مراسمی که روی کوه و یا در پارک‌ها برگزار می‌شود استقبال خیلی خوبی کرده‌اند. امسال خلاقیت‌هایی در برگزاری مراسم عزاداری‌ها داشته‌ایم و به نظرم همین که مراسم عزاداری از زیر سقف‌ها خارج و به فضای باز منتقل شده، ایده خوبی شکل گرفته است.

    اجرای نکات بهداشتی از قدیم‌الایام وجود داشته و در حال حاضر شکیل‌تر شده است

    مهدی اکبری، مداح و ذاکر اهل‌البیت (ع) در خصوص حال و هوای محرم ۹۹ با توجه به شیوع و حضور ویروس کرونا، اظهار می‌کند: با وجود این که خیلی‌ها توقع داشتند، مردم روضه‌های محرم امسال را تنها بگذارند، جای تقدیر دارد از همه کسانی که در این موقعیت حساس محفل روضه‌ها را خالی نگذاشتند.

    وی با اشاره به رعایت پروتکل‌های بهداشتی و دستورات ستاد ملی مبارزه با کرونا جهت برگزاری مراسم هیات‌های مذهبی ماه محرم خاطرنشان می‌کند: رعایت پروتکل و آداب بهداشتی از قدیم‌الایام هم وجود داشته، اما در حال حاضر به آن شکل و شمایل داده و آن را منظم‌تر کرده‌اند. در سال گذشته که بیماری وجود نداشت، پس از بازگشت از مجلس روضه، نخستین کاری که انجام می‌دادیم شستن دست‌ها بود. پیش از ورود به هیات وضو می‌گرفتیم. با این وجود در حال حاضر هیات‌ها دستگاه ضدعفونی کننده دارند. فاصله‌ها را رعایت می‌کنند و قسمت عظیمی از مردم در خیایان بیرون از هیات می‌نشینند. تمیز بودن کار سختی نیست. عادتی بوده که پیش از این هم وجود داشته، اما در حال حاضر توجه بیشتری به آن می‌شود.

    این مداح و ذاکر اهل‌البیت (ع) می‌گوید: امیدوارم آمار کرونا به هیچ وجه افزایش پیدا نکند و تمام جامعه بشریت از شر این بیماری راحت شوند. حساسیت‌ها را افزایش داده‌اند تا مردم در برابر رعایت پروتکل‌های بهداشتی توجه بیشتری به خرج دهند. تنها مکان‌هایی که دیده‌ام به خوبی پروتکل‌های بهداشتی را رعایت می‌کنند مجالس روضه‌ها و هیات‌ها هستند. با این وجود، ستاد کرونا سخت‌گیری بیشتری به هیات‌های عزاداری داشته است.

    اکبری بیان می‌کند: ۱۴۰۰ سال است امام حسین (ع) غریب است و این فقط مختص امسال نیست. غربت امام حسین (ع) باید باشد تا کسانی که به بیراهه می‌روند در مسیر ایشان قرار گیرند، خیلی از کسانی که خدایی شدند و در مسیر حق قرار گرفتند به واسطه غربت امام حسین (ع) بود. غربت امام حسین (ع) امسال یک عده را بسیار غیرت‌مندتر نسبت به روضه‌ها کرده است.

    سوگ بر حسین(ع) حتی اگر طبق رسم و رسومات همیشگی ما پیش نرود، همچنان زیباست

    خانم دیگری به شرایط به وجود آمده کرونا اشاره دارد و می‌گوید: همانند سال‌های گذشته در مراسم هیات‌مان شرکت کردم، اما به خاطر شرایط شیوع کرونا مراسم هیات ما که هرساله در مسجد برگزار می‌شد، به یک مدرسه با محیط بزرگ‌تر منتقل شده بود. کرونا با تمام نحسی‌هایش، برایم یک پیام عجیب و دوست‌داشتی به همراه داشت. این ویروس تمام ما انسان‌ها را از جهان ساختگی خود رها کرده و ما را به تنهایی خودمان که همیشه در مبارزه با آن بودیم نزدیک‌تر کرده است. در روضه‌های هیات محرم امسال که امکان نشستن در کنار خواهر و دوست خودمان وجود نداشت، می‌توانستم در تنهایی خود در زیر سقف آسمان همراه با نسیم ملایم شب‌های مشهد تفکر و تعقلی عمیق‌تر نسبت به امام حسین (ع) و خدایش داشته باشم.

    وی عنوان می‌کند: ورای مراسم پرشور هیات‌ها، در حوزه دین به فهم عمیق و تفکر بیشتری نیاز داریم. محرم امسال شلوغی و هیاهوی دسته‌های عزاداری، چای روضه و ایستگاه‌های صلواتی سال‌های گذشته را به همراه نداشت، اما سکوتی برای‌مان ایجاد کرد که حرف‌های جدیدی داشته است. کرونا، باعث شد در محرم بیشتر با خودمان تنها باشیم و ناگزیر ما را بیشتر به اندیشیدن تشویق کرد. کرونا نهیبی زد بر تمام نگرانی‌های پیش از محرم و ثابت کرد سوگ بر حسین (ع) حتی اگر طبق رسم و رسوم‌های همیشگی ما هم پیش نرود، اما همچنان زیباست چون «اصلا حسین، جنس غمش فرق می‌کند…»

    کرونا، خوب یا بد درس‌هایی به ما داد که بارزترین آن بیرون کشیدن ما از خرده عادت‌های‌مان بود؛ این درس خوبی است برای آن که بفهمیم «عزای حسین(ع)» بزرگتر و شکوه‌مندتر از آن است که در خرده‌عادت‌های ما خلاصه شود و اصلا شاید همین خاصیت است که در تاریخ جاودانش کرده و فراموش‌ناشدنی، که اگر نه «رستخیز عام» خوانده نمی‌شد. محرم امسال آمد تا در عین حال که شور و حرارت سوگ تکرارنشدنی تاریخ را در جهان فریاد کند، بار دیگر در گوش‌هامان تعقل، شعور و فرهنگ چگونه حسینی زیستن در زمان را زمزمه کند.

    شاید محرم امسال با مهمان ناخوانده‌اش خیلی از رسوم سال‌های گذشته را کنار زد، اما به ما یادآوری کرد فرهنگ عاشورا به تناسب زمان همواره پویا و در هر مقطعی از تاریخ زنده است و غم‌نامه حسین(ع) فراموش‌نشدنی خواهد ماند.

    انتهای پیام

  • روایت‌ سفرنامه‌نویسان از آیین‌های عزای حسینی در ایران

    روایت‌ سفرنامه‌نویسان از آیین‌های عزای حسینی در ایران

    روایت‌ سفرنامه‌نویسان از آیین‌های عزای حسینی در ایران
    روایت‌ سفرنامه‌نویسان از آیین‌های عزای حسینی در ایران

    ایسنا/خراسان رضوی برگزاری مراسم و آیین‌های مذهبی از دیرباز یکی از عوامل مورد توجه خارجیان بوده و آشنایی با مراسم مذهبی و نحوه برگزاری آن در کنار تهیه گزارش از فعالیت‌های سیاسی، نظامی و اقتصادی ایران برای گردشگران خارجی از اهمیت بالایی برخوردار بوده است.

    با توجه به تمایل ثبت مراسم‌های مذهبی و تعزیه‌ها توسط جهانگردان خارجی، پای ایران از زمان صفویان به سفرنامه‌های خارجیان باز شد، البته به تصویر کشیدن تعزیه‌ها و مراسم آیینی محرم تنها دلیل سفر سیاحان خارجی به ایران نبود؛ آن‌ها در سفر خود به ایران و اقامت چندماهه یا چندساله در کنار ثبت فعالیت‌های سیاسی، اقتصادی و نظامی به ثبت فرهنگ و انواع مراسم ایرانی که تعزیه و آیین‌های عزا در محرم یکی از آن‌هاست علاقه خاصی نشان می‌دادند.

    سفرنامه‌ها از این جهت که تمام زوایا و مسائل یک فرهنگ را مورد توجه قرار می‌دهند و مطالب آن‌ها اختصاصی نویسنده آن و از نگاه او بوده است و در کتاب دیگری نمی‌توان آن مطالب را پیدا کرد بسیار مورد توجه قرار می‌گیرند. از آن‌جایی که تاریخ‌نگاران ایرانی بیشتر به شرح جنگ‌ها و فتوحات نظامی شاهان و سلاطین می‌پرداختند، مسائلی چون آداب و رسوم، اخلاقیات عامه مردم و مواردی از این دست مورد غفلت واقع می‌شد؛ این مساله اما در سفرنامه‌های سیاحان خارجی و گردشگران علاقه‌مند به ایران که بیشتر به شرح احوال مردم و خصوصیات زندگی عامه می‌پرداختند، کمی تا قسمتی جبران شد.

    با این حال، نباید تنها آثار سفرنامه‌نویسان منبع اصلی برای ارجاع باشد؛ زیرا در نوشتارهای آن‌ها نیز به دلیل نداشتن اطلاعات کافی، اقامت کوتاه در کشور، آشنا نبودن با زبان فارسی و پیش‌داوری اشتباهات شایعی وجود دارد.

    حال قصد داریم مراسم عزاداری عاشورا و تعزیه‌خوانی‌هایی که در دوره‌های گذشته ایران برگزار می‌شده و در چند مورد از سفرنامه‌های سیاحان خارجی به آن‌ها اشاره شده است، معرفی کنیم.

    یکی از سفرنامه‌ها متعلق به «نوبویوشی فوروکاوا» است که همراه با یک هیات هفت نفره به دستور وزیر دارایی ژاپن برای گسترش روابط بازرگانی با کشورهای آسیایی به ایران سفر کرد. این سفرنامه حاصل گزارش‌هایی از سفر ۱۵۲ روزه این هیات از بوشهر به تهران در زمان قاجاریه است.

    فوروکاوا در سفرنامه خود از ایجاد دسته‌های سینه‌زنی نوشته است: «اقامتم در مازندران اتفاقا مصادف با این ایام بود و دیدم که در مدت این ۱۰ روز مردم چنان که گویی از خود بی‌خود شده‌اند، هر چند ۱۰ نفر از بزرگسالان و بچه‌ها دسته‌ای به راه انداخته، چیزی را که مانند نیزه بود، بالا می‌برند که به آن علامت می‌گویند. این علامت را با چراغ و هر چیزی که نذر شده است، آراسته و آن را به همراه این آویزه‌ها برمی‌دارند و در کوچه‌ها و خیابان‌های شهر می‌برند و مردم که به همراه این علامت هستند با صدای بلند همسرایی می‌کنند».

    وی هم‌چنین نوشته است: «می‌گویند که شبیه‌خوان‌ها اجرت نمی‌گیرند و مردم نیز لباس‌های فاخرشان را به ایشان امانت می‌دهند تا تعزیه را با شکوه و عظمت برگزار کنند. در محوطه باغ شاهی، عمارت بزرگی هست به شکل گرد که معمولا فقط تیرهای سقفش را از دور می‌بینیم. اما در ایام عزاداری عاشورا بر تیرهای سقف چادر سفید می‌کشند و داخل عمارت را با چند ده‌هزار چراغ روشن می‌کنند و در آن‌جا روضه‌خوان معتبری به منبر می‌رود …».

    سفرنامه «ایران و ایرانیان» توسط ادوارد پولاک از ماجراهای ایران در زمان حضور امیرکبیر که پولاک را برای تدریس در دارالفنون دعوت کرده بود، گفته است. در سفرنامه پولاک اطلاعات خاص و منحصر به فردی درباره آداب و رسوم مردم قاجار ارائه شده که یکی از این آداب و رسوم برگزاری مراسم عزا و تعزیه‌خوانی است.

    ادوارد پولاک اتریشی در مورد ایام محرم می‌نویسد:

    «ایام عاشورا (ده روز اول ماه محرم) را می‌توان جزو روزهای رسمی به حساب آورد. در این روزها، مراسم تعزیه شبیه به یاد شهادت آل علی در کربلا برپا می‌شود. عزای عمومی و سراسری در مملکت است. همه لباس سیاه در بر می‌کنند، دسته‌ها در شهرها به راه می‌افتند و با آهنگ‌های غم‌انگیز که ترجیع آن «آی حسین، آی حسین» است بر رنج‌های این سلطان شهیدان اشک می‌ریزند».

    «… وقتی ترجیع خوانده می‌شود، کودکان از جا می‌جهند و دو حلقه‌ چوبی را به صورت موزون بر یکدیگر می‌زنند. بزرگ‌ترها هم با آنکه سینه‌شان کبود شده، با کف دست بر سینه می‌کوبند به طوری که صدای آن تا فاصله‌ای دور به گوش می‌رسد. بعضی‌ها که از کابل و کشمیر به تهران آمده‌اند، حتی زنجیر به سینه می‌زنند. یکنواختی آهنگ، صدای گنگ ضربات کف دست به سینه و برخورد حلقه‌های چوبی و جرنگ جرنگ زنجیرها تا مدت‌ها پس از نیمه‌شب در خیابان‌ها به نحوی غم‌انگیز طنین‌افکن می‌شود».

    «در بسیاری از میدان‌های عمومی شهرها تکیه وجود دارد که بر اثر موقوفات مذهبی ایجاد شده و نگهداری می‌شوند. در وسط فضایی محصور، صفه‌ای هست که به عنوان صحنه برای برگزار کردن مراسم تعزیه به کار می‌رود. در روزهایی که مراسم برپا می‌شود، چادری را سقف آن صفه می‌کنند. دیوارهای تکیه را با چیت گلدار و شال می‌آرایند. ظروف چینی گران‌قیمت، لیوان‌های کریستال اروپایی، شمعدان‌ها و غیره چشم را خیره می‌کند».

    «پیترو دلاواله» نیز سیاح ایتالیایی است که در دوره حکومت شاه عباس به ایران سفر کرده و شاهد برگزاری مراسم عزاداری و تعزیه‌خوانی شیعیان در اصفهان بوده است.

    او در مورد ایام عاشورا می‎نویسد:

    «ایرانیان تمام این مدت را به‌طور مداوم سوگواری می‌کنند و ضمن تظاهرات عمومیِ عظیم، برای پایان غم‌انگیز زندگی حسین بن‌علی، فرزند فاطمه زهرا، یگانه دختر پیامبر اسلام که در نظر همه مسلمانان مقدس ولی در نظر ایرانیان شیعی، امام بر حق نیز هست، به عزاداری مشغولند».

    «همه غمگین و مغموم به‌نظر می‌رسند و لباس عزاداری به رنگ سیاه، یعنی رنگی که در مواقع دیگر هیچ‌وقت مورد استفاده قرار نمی‌گیرد، به تن می‌کنند. هیچ کس سر و ریش خود را نمی‌تراشد و به علاوه نه تنها از ارتکاب هرگونه گناه پرهیز می‌کند، بلکه خود را از هرگونه خوشی و تفریح نیز محروم می‌سازد… تمام این تظاهرات برای نشان دان مراتب سوگواری و غم و اندوه آنان در عزای امام حسین است».

    «… دورادور تابوت‌ها را با مخمل سیاه پوشانده بودند و روی هر تابوت، یک عمامه سبز و یک شمشیر گذاشته و سلاح‌هایی از اطراف آن آویخته بودند. این اشیاء را، روی طَبَق‌هایی چند، بر سر عده‌ای گذاشته بودند و به آهنگ سنج و کرنا حرکت می‌کردند».

    «اوژن فلاندن» باستان‌شناس از دیگر سیاحانی است که در زمان محمدشاه قاجار به اتفاق هموطن هنرمند خود به نام پاسکال به ایران سفر کرد و در کتاب «سفر به ایران» تجربه حضور خود در کشور را به رشته تحریر درآورد. فلاندن اولین‌بار سینه‌زنی پرهیجان مردم ایران را در آرامگاه حسین قزوینی به چشم می‌بیند و به توصیف مراسم عزاداری عمومی در تکیه‌ها و مساجد می‌پردازد.

    وی در مورد عزاداری‌های مردم ایران در آن زمان نوشته است:

    «عده‌ای با مشت سخت به سینه کوبیده و در نتیجه سایرین را برانگیخته، شورش در جمعیت و بازیگران برپا می‌نمودند… در مدت عزاداری عده‌ای از مقدسین در شهر به راه افتاده از اعماق وجود منقبت حسین(ع) و علی(ع) را می‌نمایند. برخی پابرهنه با چهره سیاه شده در کوچه‌ها دم از حسین(ع) می‌زنند و ادعا می‌کنند که تشنگی و گرما را بر خود هموار خواهند ساخت».

    «صحنه‌ای که بیش از همه نظر من را به خود جلب کرد، نبردی بود که میان خاندان و پیروان امام حسین(ع) و لشکریان یزید به نمایش درآمد. این صحنه آنچنان بر تماشاگران تأثیر می‌گذاشت که آدمی تصور می‌کرد شاهد نبردی حقیقی است. تعزیه به صورت شعرخوانی اجرا می‌شد و بازیگران شعرها را با آهنگ و حالات و حرکاتی می‌خوانند که در مردم شور و هیجان ایجاد می‌کرد».

    سفرنامه «سفر به شمال ایران» نیز توسط ساموئل گوتلیب گملین آلمانی نوشته شده است که برای پیگیری طرح علمی در مورد گیاهان، جانوران و… به همراه چندتن از دانشجویانش به ایران سفر کرده بود.

    گوتلیب گملین در سفرش به رشت در مورد ایام عزاداری ایران نوشته است:

    «در هر محله، درِ خانه‌ها را با پارچه‌ سیاه می‌پوشانند و شب‌ها با مشعل و شمع در خیابان‌ها حرکت می‌کنند. هر محله با پرچم و علم خود حرکت می‌کند و آوازهایی می‌خوانند که برای این مراسم ساخته شده است. آنان با پای برهنه حرکت می‌کنند و به شدت بر سینه خود می‌زنند. آنان بارها نام پیامبر سوگوارشان را فرا می‌خوانند و در هر گوشه به دنبالش می‌گردند. در روزهای اول دسته‌های عزاداران فقط شب‌ها به راه می‌افتند. ولی روزهای آخر روز هم برپاست…».

    «… یک شیپور دسته را با پرچم‌ها همراهی می‌کند و یک یا دو اسب هم که به جواهرات آراسته‌اند به نشانه‌ اسب حسین در پیشاپیش دسته حرکت داده می‌شود. پسِ این گروه سینه‌زنان ظاهر می‌شوند که فریادشان را دو برابر بلندتر کرده‌اند و در پشت سر آنان اهالی محله شمع‌دردست در چند گروه حرکت می‌کنند. آن وسایلی که به یاد حسین در تکیه قرار داده شده بود همراه دسته حمل می‌شود. به این ترتیب دسته به سوی خانه‌ خان حرکت می‌کند. در آن‌جا نوحه می‌خوانند و گریه می‌کنند. شبیه مراسمی که در تکیه اجرا کرده بودند. از آن‌جا همه‌ خیابان‌های شهر را دور می‌زنند. چون اینک در رشت هشت محله وجود دارد هشت دسته است و چون هر دسته یک روز در شهر می‌گردد، هر روز در خیابان‌های شهر غوغاست».

    «کارستن نیبور» از دیگر سیاحانی بود که همراه با هیاتی دانمارکی برای انجام ماموریتی در حوزه هندسه به ایران سفر و سفرش را از جنوب ایران آغاز کرد. گفته‌ها و تجربیات نیبور از سفرش به ایران در کتابی به نام «سفرنامه نیبور» به چاپ رسیده است.

    نیبور شاهد مراسم عزاداری شیعیان مردم جنوب بوده و در این مورد نوشته است:

    «… در حالی که شیعه‌ها به سینه‌ خود می‌زدند و با ناله و زاری غم و اندوه خودشان را نشان می‌دادند و عده‌ زیادی حسین‌حسین‌گویان به‌شدت گریه می‌کردند. کسانی که نقش سپاه یزید و سردار او، شمر را بازی می‌کردند با شمشیرهای برهنه دور میدان می‌دویدند و چنین وانمود می‌کردند که پی کسی می‌گردند… نقش عباس، برادر حسین، که در کنار چشمه‌ای هر دو دست خود را از دست داده بود خیلی طبیعی اجرا شد. او لباسش را طوری پوشیده بود که آستین‌های بدون دست او از دو طرف آویزان بود و به تماشاچی این احساس دست می‌داد که او واقعاً دست‌هایش را از دست داده است. چون در جزیره‌ خارک اسب خیلی کم است و از شتر اصلاً خبری نیست بلندپایگان سوار بر اسب بودند و بقیه پیاده و چون بیشتر مردم جزیره‌ خارک فقیرند، لباس همه‌ بازیگران خیلی بد بود. اما این لباس‌ها طوری بودند که تماشاچی به‌راحتی می‌توانست یکی از سپاهان ۱۱۰۰ سال پیش اعراب را در میدان جنگ تجسم بکند. موزیک نظامی فقط از سنج تشکیل می‌شد که به‌شدت نواخته می‌شد. صدای سنج با صدای حسین‌حسین قیل‌وقالی را به وجود آورده بود».

    از دوران صفویه تا انقلاب اسلامی سفرنامه‌های زیادی در مورد آنچه سیاحان از عزاداری ایرانیان دیده بودند، به نگارش درآمده است. به واسطه تعداد زیاد سفرنامه‌های نوشته شده در این حوزه امکان معرفی تمام آن‌ها وجود نداشت و ما تنها به معرفی چند مورد از آن‌ها بسنده کردیم.

    منابع:

    سفرنامه فوروکاوا

    سفرنامه «ایران و ایرانیان»

    سفرنامه «سفر به ایران»

    سفرنامه «سفر به شمال ایران»

    سفرنامه کارستن نیبور

    سفرنامه پیترو دلاواله

     انتهای پیام

  • روایت‌ سفرنامه‌نویسان از آیین‌های عزای حسینی در ایران

    روایت‌ سفرنامه‌نویسان از آیین‌های عزای حسینی در ایران

    روایت‌ سفرنامه‌نویسان از آیین‌های عزای حسینی در ایران
    روایت‌ سفرنامه‌نویسان از آیین‌های عزای حسینی در ایران

    ایسنا/خراسان رضوی برگزاری مراسم و آیین‌های مذهبی از دیرباز یکی از عوامل مورد توجه خارجیان بوده و آشنایی با مراسم مذهبی و نحوه برگزاری آن در کنار تهیه گزارش از فعالیت‌های سیاسی، نظامی و اقتصادی ایران برای گردشگران خارجی از اهمیت بالایی برخوردار بوده است.

    با توجه به تمایل ثبت مراسم‌های مذهبی و تعزیه‌ها توسط جهانگردان خارجی، پای ایران از زمان صفویان به سفرنامه‌های خارجیان باز شد، البته به تصویر کشیدن تعزیه‌ها و مراسم آیینی محرم تنها دلیل سفر سیاحان خارجی به ایران نبود؛ آن‌ها در سفر خود به ایران و اقامت چندماهه یا چندساله در کنار ثبت فعالیت‌های سیاسی، اقتصادی و نظامی به ثبت فرهنگ و انواع مراسم ایرانی که تعزیه و آیین‌های عزا در محرم یکی از آن‌هاست علاقه خاصی نشان می‌دادند.

    سفرنامه‌ها از این جهت که تمام زوایا و مسائل یک فرهنگ را مورد توجه قرار می‌دهند و مطالب آن‌ها اختصاصی نویسنده آن و از نگاه او بوده است و در کتاب دیگری نمی‌توان آن مطالب را پیدا کرد بسیار مورد توجه قرار می‌گیرند. از آن‌جایی که تاریخ‌نگاران ایرانی بیشتر به شرح جنگ‌ها و فتوحات نظامی شاهان و سلاطین می‌پرداختند، مسائلی چون آداب و رسوم، اخلاقیات عامه مردم و مواردی از این دست مورد غفلت واقع می‌شد؛ این مساله اما در سفرنامه‌های سیاحان خارجی و گردشگران علاقه‌مند به ایران که بیشتر به شرح احوال مردم و خصوصیات زندگی عامه می‌پرداختند، کمی تا قسمتی جبران شد.

    با این حال، نباید تنها آثار سفرنامه‌نویسان منبع اصلی برای ارجاع باشد؛ زیرا در نوشتارهای آن‌ها نیز به دلیل نداشتن اطلاعات کافی، اقامت کوتاه در کشور، آشنا نبودن با زبان فارسی و پیش‌داوری اشتباهات شایعی وجود دارد.

    حال قصد داریم مراسم عزاداری عاشورا و تعزیه‌خوانی‌هایی که در دوره‌های گذشته ایران برگزار می‌شده و در چند مورد از سفرنامه‌های سیاحان خارجی به آن‌ها اشاره شده است، معرفی کنیم.

    یکی از سفرنامه‌ها متعلق به «نوبویوشی فوروکاوا» است که همراه با یک هیات هفت نفره به دستور وزیر دارایی ژاپن برای گسترش روابط بازرگانی با کشورهای آسیایی به ایران سفر کرد. این سفرنامه حاصل گزارش‌هایی از سفر ۱۵۲ روزه این هیات از بوشهر به تهران در زمان قاجاریه است.

    فوروکاوا در سفرنامه خود از ایجاد دسته‌های سینه‌زنی نوشته است: «اقامتم در مازندران اتفاقا مصادف با این ایام بود و دیدم که در مدت این ۱۰ روز مردم چنان که گویی از خود بی‌خود شده‌اند، هر چند ۱۰ نفر از بزرگسالان و بچه‌ها دسته‌ای به راه انداخته، چیزی را که مانند نیزه بود، بالا می‌برند که به آن علامت می‌گویند. این علامت را با چراغ و هر چیزی که نذر شده است، آراسته و آن را به همراه این آویزه‌ها برمی‌دارند و در کوچه‌ها و خیابان‌های شهر می‌برند و مردم که به همراه این علامت هستند با صدای بلند همسرایی می‌کنند».

    وی هم‌چنین نوشته است: «می‌گویند که شبیه‌خوان‌ها اجرت نمی‌گیرند و مردم نیز لباس‌های فاخرشان را به ایشان امانت می‌دهند تا تعزیه را با شکوه و عظمت برگزار کنند. در محوطه باغ شاهی، عمارت بزرگی هست به شکل گرد که معمولا فقط تیرهای سقفش را از دور می‌بینیم. اما در ایام عزاداری عاشورا بر تیرهای سقف چادر سفید می‌کشند و داخل عمارت را با چند ده‌هزار چراغ روشن می‌کنند و در آن‌جا روضه‌خوان معتبری به منبر می‌رود …».

    سفرنامه «ایران و ایرانیان» توسط ادوارد پولاک از ماجراهای ایران در زمان حضور امیرکبیر که پولاک را برای تدریس در دارالفنون دعوت کرده بود، گفته است. در سفرنامه پولاک اطلاعات خاص و منحصر به فردی درباره آداب و رسوم مردم قاجار ارائه شده که یکی از این آداب و رسوم برگزاری مراسم عزا و تعزیه‌خوانی است.

    ادوارد پولاک اتریشی در مورد ایام محرم می‌نویسد:

    «ایام عاشورا (ده روز اول ماه محرم) را می‌توان جزو روزهای رسمی به حساب آورد. در این روزها، مراسم تعزیه شبیه به یاد شهادت آل علی در کربلا برپا می‌شود. عزای عمومی و سراسری در مملکت است. همه لباس سیاه در بر می‌کنند، دسته‌ها در شهرها به راه می‌افتند و با آهنگ‌های غم‌انگیز که ترجیع آن «آی حسین، آی حسین» است بر رنج‌های این سلطان شهیدان اشک می‌ریزند».

    «… وقتی ترجیع خوانده می‌شود، کودکان از جا می‌جهند و دو حلقه‌ چوبی را به صورت موزون بر یکدیگر می‌زنند. بزرگ‌ترها هم با آنکه سینه‌شان کبود شده، با کف دست بر سینه می‌کوبند به طوری که صدای آن تا فاصله‌ای دور به گوش می‌رسد. بعضی‌ها که از کابل و کشمیر به تهران آمده‌اند، حتی زنجیر به سینه می‌زنند. یکنواختی آهنگ، صدای گنگ ضربات کف دست به سینه و برخورد حلقه‌های چوبی و جرنگ جرنگ زنجیرها تا مدت‌ها پس از نیمه‌شب در خیابان‌ها به نحوی غم‌انگیز طنین‌افکن می‌شود».

    «در بسیاری از میدان‌های عمومی شهرها تکیه وجود دارد که بر اثر موقوفات مذهبی ایجاد شده و نگهداری می‌شوند. در وسط فضایی محصور، صفه‌ای هست که به عنوان صحنه برای برگزار کردن مراسم تعزیه به کار می‌رود. در روزهایی که مراسم برپا می‌شود، چادری را سقف آن صفه می‌کنند. دیوارهای تکیه را با چیت گلدار و شال می‌آرایند. ظروف چینی گران‌قیمت، لیوان‌های کریستال اروپایی، شمعدان‌ها و غیره چشم را خیره می‌کند».

    «پیترو دلاواله» نیز سیاح ایتالیایی است که در دوره حکومت شاه عباس به ایران سفر کرده و شاهد برگزاری مراسم عزاداری و تعزیه‌خوانی شیعیان در اصفهان بوده است.

    او در مورد ایام عاشورا می‎نویسد:

    «ایرانیان تمام این مدت را به‌طور مداوم سوگواری می‌کنند و ضمن تظاهرات عمومیِ عظیم، برای پایان غم‌انگیز زندگی حسین بن‌علی، فرزند فاطمه زهرا، یگانه دختر پیامبر اسلام که در نظر همه مسلمانان مقدس ولی در نظر ایرانیان شیعی، امام بر حق نیز هست، به عزاداری مشغولند».

    «همه غمگین و مغموم به‌نظر می‌رسند و لباس عزاداری به رنگ سیاه، یعنی رنگی که در مواقع دیگر هیچ‌وقت مورد استفاده قرار نمی‌گیرد، به تن می‌کنند. هیچ کس سر و ریش خود را نمی‌تراشد و به علاوه نه تنها از ارتکاب هرگونه گناه پرهیز می‌کند، بلکه خود را از هرگونه خوشی و تفریح نیز محروم می‌سازد… تمام این تظاهرات برای نشان دان مراتب سوگواری و غم و اندوه آنان در عزای امام حسین است».

    «… دورادور تابوت‌ها را با مخمل سیاه پوشانده بودند و روی هر تابوت، یک عمامه سبز و یک شمشیر گذاشته و سلاح‌هایی از اطراف آن آویخته بودند. این اشیاء را، روی طَبَق‌هایی چند، بر سر عده‌ای گذاشته بودند و به آهنگ سنج و کرنا حرکت می‌کردند».

    «اوژن فلاندن» باستان‌شناس از دیگر سیاحانی است که در زمان محمدشاه قاجار به اتفاق هموطن هنرمند خود به نام پاسکال به ایران سفر کرد و در کتاب «سفر به ایران» تجربه حضور خود در کشور را به رشته تحریر درآورد. فلاندن اولین‌بار سینه‌زنی پرهیجان مردم ایران را در آرامگاه حسین قزوینی به چشم می‌بیند و به توصیف مراسم عزاداری عمومی در تکیه‌ها و مساجد می‌پردازد.

    وی در مورد عزاداری‌های مردم ایران در آن زمان نوشته است:

    «عده‌ای با مشت سخت به سینه کوبیده و در نتیجه سایرین را برانگیخته، شورش در جمعیت و بازیگران برپا می‌نمودند… در مدت عزاداری عده‌ای از مقدسین در شهر به راه افتاده از اعماق وجود منقبت حسین(ع) و علی(ع) را می‌نمایند. برخی پابرهنه با چهره سیاه شده در کوچه‌ها دم از حسین(ع) می‌زنند و ادعا می‌کنند که تشنگی و گرما را بر خود هموار خواهند ساخت».

    «صحنه‌ای که بیش از همه نظر من را به خود جلب کرد، نبردی بود که میان خاندان و پیروان امام حسین(ع) و لشکریان یزید به نمایش درآمد. این صحنه آنچنان بر تماشاگران تأثیر می‌گذاشت که آدمی تصور می‌کرد شاهد نبردی حقیقی است. تعزیه به صورت شعرخوانی اجرا می‌شد و بازیگران شعرها را با آهنگ و حالات و حرکاتی می‌خوانند که در مردم شور و هیجان ایجاد می‌کرد».

    سفرنامه «سفر به شمال ایران» نیز توسط ساموئل گوتلیب گملین آلمانی نوشته شده است که برای پیگیری طرح علمی در مورد گیاهان، جانوران و… به همراه چندتن از دانشجویانش به ایران سفر کرده بود.

    گوتلیب گملین در سفرش به رشت در مورد ایام عزاداری ایران نوشته است:

    «در هر محله، درِ خانه‌ها را با پارچه‌ سیاه می‌پوشانند و شب‌ها با مشعل و شمع در خیابان‌ها حرکت می‌کنند. هر محله با پرچم و علم خود حرکت می‌کند و آوازهایی می‌خوانند که برای این مراسم ساخته شده است. آنان با پای برهنه حرکت می‌کنند و به شدت بر سینه خود می‌زنند. آنان بارها نام پیامبر سوگوارشان را فرا می‌خوانند و در هر گوشه به دنبالش می‌گردند. در روزهای اول دسته‌های عزاداران فقط شب‌ها به راه می‌افتند. ولی روزهای آخر روز هم برپاست…».

    «… یک شیپور دسته را با پرچم‌ها همراهی می‌کند و یک یا دو اسب هم که به جواهرات آراسته‌اند به نشانه‌ اسب حسین در پیشاپیش دسته حرکت داده می‌شود. پسِ این گروه سینه‌زنان ظاهر می‌شوند که فریادشان را دو برابر بلندتر کرده‌اند و در پشت سر آنان اهالی محله شمع‌دردست در چند گروه حرکت می‌کنند. آن وسایلی که به یاد حسین در تکیه قرار داده شده بود همراه دسته حمل می‌شود. به این ترتیب دسته به سوی خانه‌ خان حرکت می‌کند. در آن‌جا نوحه می‌خوانند و گریه می‌کنند. شبیه مراسمی که در تکیه اجرا کرده بودند. از آن‌جا همه‌ خیابان‌های شهر را دور می‌زنند. چون اینک در رشت هشت محله وجود دارد هشت دسته است و چون هر دسته یک روز در شهر می‌گردد، هر روز در خیابان‌های شهر غوغاست».

    «کارستن نیبور» از دیگر سیاحانی بود که همراه با هیاتی دانمارکی برای انجام ماموریتی در حوزه هندسه به ایران سفر و سفرش را از جنوب ایران آغاز کرد. گفته‌ها و تجربیات نیبور از سفرش به ایران در کتابی به نام «سفرنامه نیبور» به چاپ رسیده است.

    نیبور شاهد مراسم عزاداری شیعیان مردم جنوب بوده و در این مورد نوشته است:

    «… در حالی که شیعه‌ها به سینه‌ خود می‌زدند و با ناله و زاری غم و اندوه خودشان را نشان می‌دادند و عده‌ زیادی حسین‌حسین‌گویان به‌شدت گریه می‌کردند. کسانی که نقش سپاه یزید و سردار او، شمر را بازی می‌کردند با شمشیرهای برهنه دور میدان می‌دویدند و چنین وانمود می‌کردند که پی کسی می‌گردند… نقش عباس، برادر حسین، که در کنار چشمه‌ای هر دو دست خود را از دست داده بود خیلی طبیعی اجرا شد. او لباسش را طوری پوشیده بود که آستین‌های بدون دست او از دو طرف آویزان بود و به تماشاچی این احساس دست می‌داد که او واقعاً دست‌هایش را از دست داده است. چون در جزیره‌ خارک اسب خیلی کم است و از شتر اصلاً خبری نیست بلندپایگان سوار بر اسب بودند و بقیه پیاده و چون بیشتر مردم جزیره‌ خارک فقیرند، لباس همه‌ بازیگران خیلی بد بود. اما این لباس‌ها طوری بودند که تماشاچی به‌راحتی می‌توانست یکی از سپاهان ۱۱۰۰ سال پیش اعراب را در میدان جنگ تجسم بکند. موزیک نظامی فقط از سنج تشکیل می‌شد که به‌شدت نواخته می‌شد. صدای سنج با صدای حسین‌حسین قیل‌وقالی را به وجود آورده بود».

    از دوران صفویه تا انقلاب اسلامی سفرنامه‌های زیادی در مورد آنچه سیاحان از عزاداری ایرانیان دیده بودند، به نگارش درآمده است. به واسطه تعداد زیاد سفرنامه‌های نوشته شده در این حوزه امکان معرفی تمام آن‌ها وجود نداشت و ما تنها به معرفی چند مورد از آن‌ها بسنده کردیم.

    منابع:

    سفرنامه فوروکاوا

    سفرنامه «ایران و ایرانیان»

    سفرنامه «سفر به ایران»

    سفرنامه «سفر به شمال ایران»

    سفرنامه کارستن نیبور

    سفرنامه پیترو دلاواله

     انتهای پیام

  • نگذارید عده‌ای دوگانه عزاداری و سلامت ایجاد کنند

    نگذارید عده‌ای دوگانه عزاداری و سلامت ایجاد کنند

    نگذارید عده‌ای دوگانه عزاداری و سلامت ایجاد کنند
    نگذارید عده‌ای دوگانه عزاداری و سلامت ایجاد کنند

    ایسنا/خراسان رضوی تولیت آستان قدس رضوی ضمن تاکید بر رعایت پروتکل‌های بهداشتی در برگزاری مراسم عزاداری محرم گفت: باید در این شرایط به گونه‌ای عمل کرد که ضمن برگزاری مراسم محرم با شور و هیجان، دوگانه دین و عقلانیت ایجاد نشود چرا که عده‌ای به دنبال این موضوع هستند؛ لذا نگذارید دوگانه عزاداری و سلامت ایجاد کنند.

    حجت‌الاسلام احمد مروی که در مراسم اذن عزا و اهدای پرچم به هیئات مذهبی در حرم مطهر رضوی سخن می‌گفت، با تاکید بر اینکه نام امام حسین(ع) نباید کم‌رنگ شود، اظهار کرد: روضه‌ها نباید کم‌رنگ شود اما عزاداران به گونه‌ای عمل کنند تا دشمنان نگویند مسلمانان دارای عقلانیت نیستند؛ لذا پروتکل‌ها را رعایت کنید و دچار احساسات جاهلانه نشوید چرا که اسلام دین عقلانیت و منطق است. پس پرچم عزا را کم‌رنگ نکنیم.

    وی بیان کرد: بار دیگر پرچم عزا، پرچم عزت و افتخار حسینی به اهتزاز درآمد و بار دیگر نام پربرکت، حیات‌بخش و عزت‌آفرین امام حسین(ع) فضای کشور ما و بسیاری از کشورها و جوامع اسلامی را عطرآگین نمود. عاشورای امام حسین(ع) صرفا یک حادثه و یک اتفاق تلخ نبود که در یک مقطع تاریخی به وجود آمده باشد و سپس در یک مقطع پایان یابد. عاشورا یک جریان زنده و جاویدان است که در طول تاریخ برای تمام حق‌جویان الهام‌بخش و هدایت‌گر است.

    مروی افزود: عاشورا برای همه مبارزان راه خدا، تمام مبارزان راه حق، جهادگردان و برای همه عالم بشریت که جویای سعادت ابدی و شرافت هستند، تابلوی راهنما، قطب‌نمای آنان و الگو و اسوه است. امروز اگر ارتباط قلبی و عمیق ما با حضرت اباعبدالله‌الحسین(ع) و مکتب عاشورا برقرار است و اگر نام حضرت در عمق وجود ما نشسته و عشق به ایشان دل‌های ما را تسخیر کرده، مسئولیتی بسیار بزرگ در مقابل حفظ این میراث عظیم  و گران‌قدر داریم.

    وی عنوان کرد: مسئولیت ما در برابر مکتب عاشورا، مراقبت از فرهنگ و معارف نورانی و حیات‌بخش عاشورایی است؛ لذا هیئات، محافل و مجالس روضه‌خوانی ما باید هم دارای شور و هم دارای شعور باشد.

    تولیت آستان قدس رضوی تصریح کرد: در مراسم عزاداری که با نام حضرت برپا می‌شود، باید احساس و معرفت‌افزایی توامان باشد. جهل‌زدایی، دشمن‌شناسی به‌هنگام، جسارت و شهامت در اتخاذ تصمیمات سخت و سرنوشت‌ساز، ظلم‌ستیزی، مقاومت و ایستادگی در برابر طاغوت و امویان زمان، پیام محوری نهضت حسینی است.

    وی با تاکید بر اینکه باید مراسم عزا را با شور برگزار کنیم و هر سال باید پرشورتر از سال قبل باشد ولی نباید به احساس و شور بسنده کنیم، عنوان کرد: عاشورا یک مکتب و دارای پیام است؛ لذا در این محافل باید انتقال‌دهنده پیام زندگی‌بخش عاشورا به نسل جدید باشیم. جامعه حسینی باید مشمول معارف حسینی باشد. عزادار امام حسین(ع) کسی که لباس سیاه برای اباعبدالله(ع) می‌پوشد؛ دلش در عزای حضرت غمگین و اشکش در عزای امام جاری است. پس باید فرهنگ عاشورایی در رفتار و منش او پیدا باشد.

    مروی با بیان این که باید معارف و فرهنگ عاشورایی در رفتار، سلوک و زندگی ما نمایان باشد، اظهار کرد: درباره فلسفه قیام حضرت تحلیل‌ها بسیار است اما آنچه در تحلیل مهم است، پیامی خواهد بود که از سخنان خود حضرت درک می‌شود چرا که حضرت اباعبدالله(ع)، خود به عنوان خالق عاشورا بهترین سخنان را پیش روی ما قرار داده‌اند.

    قیام امام حسین(ع) برای جهل‌زدایی از افکار جامعه بود

    تولیت آستان قدس رضوی با اشاره به وصیت‌نامه امام حسین(ع) که به محمد حنفی فرمود «برای اصلاح دین جدم قیام می‌کنم»، بیان کرد: در آن زمان منکری بالاتر از جایگزین اسلام اموی به جای اسلام نبوی و اسلام علوی نبود و قیام سیدالشهدا(ع) نیز برای همین منکر بزرگ بود؛ لذا مبارزه امام حسین(ع) برای اصلاح این مورد، یعنی برای احیای اسلام نبوی و احیای اسلام علوی بود اما در این میان حضرت دنبال چگونه اصلاحی بودند؟ در واقع ایشان به دنبال اصلاح فکر، اندیشه و باورهای غلط مردم بودند؛ باورهایی که نتیجه آن، این شد که یزید خلیفه و جانشین رسول‌الله است.

    مروی گفت: این تفکر و باور غلط باید اصلاح می‌شد. مردم آن روزها با کسی که اعتقادی به خدا و پیامبر(ص) و آموزه‌های دینی نداشت، کما اینکه پدر و  پدر جدش نیز این اعتقاد را نداشتند، بیعت کردند و جانشین پیامبر(ص) خطابش کردند. این اندیشه باید اصلاح می‌شد که چه کسی را جای پیامبر(ص) نشاندند؛ لذا اصلاح جامعه یعنی رفع جهالت چرا که جهل مردم بود که موجب شد معاویه خلیفه شود و امام حسین(ع) را در عاشورا به شهادت رساند؛ در واقع امویان از جهل مردم نهایت استفاده را کردند.

    تولیت آستان قدس رضوی با اشاره به حدیث امام صادق(ع) که فرمود «امام حسین(ع) خون خود را بخشید تا مردم را از سرگردانی نجات دهد»، عنوان کرد: این معارف باید بیان شود. اینکه با انقراض امویان جریان ضد دین از بین رفت یا همچنان باقی است، که البته بدون شک همچنان باقی است، اما باید دانست نماینده اسلام اموی امروز کیست.

    مروی با اشاره به اینکه چرا عاشورا اتفاق افتاد، اهداف حضرت از قیام عاشورا چه بود و امروز ما چه وظیفه‌ای داریم، ابراز کرد: امسال با شرایط تلخی مواجه هستیم. محدودیتی که در زیارت و اعتاب مقدسه و در هیئات و روضه‌ها به وجود آمده، حقیقتا کام همه را تلخ کرده و هرکس که محب اهل بیت(ع) است، این شرایط برایش تلخ است. در محرم امسال غم ما دوچندان شده است.

    صیانت از سلامت مردم مهم است

    وی تاکید کرد: هم عزاداری، هم نکات بهداشتی و صیانت از سلامت مردم مهم است؛ لذا باید محرم امسال جلوه دیگری از مکتب اباعبدالله‌الحسین(ع) را برپا کنیم و با دستگیری از نیازمندان با توجه به اینکه در این شرایط بسیاری از افراد آبرومند فقیر شدند، فرهنگ اباعبدالله(ع) را زنده کنیم.

    تولیت آستان قدس رضوی با اشاره به حدیثی از امام حسین(ع) در خصوص اینکه «وقتی مردم به شما احتیاج پیدا می‌کنند، این نعمت خداست؛ پس نعمت خدا را به دیگری حواله ندهید»، گفت: هر تهی‌دستی که وارد مدینه می‌شد، او را به خانه امام حسن(ع) و امام حسین(ع) حواله می‌دادند و هیچ نیازمند و فقیری نبود که به این بزرگواران مراجعه کرده و دست خالی بازگردد.

    مروی بیان کرد: پهن کردن سفره‌ها در هیئات و پذیرایی از عزاداران زیبا بود اما امسال با این شرایط و اعمال ممنوعیت‌ها، باز هم راه خیر بسته نیست. همه این نذورات را عزتمندانه به نیازمندان برسانید.

    انتهای پیام

  • نگذارید عده‌ای دوگانه عزاداری و سلامت ایجاد کنند

    نگذارید عده‌ای دوگانه عزاداری و سلامت ایجاد کنند

    نگذارید عده‌ای دوگانه عزاداری و سلامت ایجاد کنند
    نگذارید عده‌ای دوگانه عزاداری و سلامت ایجاد کنند

    ایسنا/خراسان رضوی تولیت آستان قدس رضوی ضمن تاکید بر رعایت پروتکل‌های بهداشتی در برگزاری مراسم عزاداری محرم گفت: باید در این شرایط به گونه‌ای عمل کرد که ضمن برگزاری مراسم محرم با شور و هیجان، دوگانه دین و عقلانیت ایجاد نشود چرا که عده‌ای به دنبال این موضوع هستند؛ لذا نگذارید دوگانه عزاداری و سلامت ایجاد کنند.

    حجت‌الاسلام احمد مروی که در مراسم اذن عزا و اهدای پرچم به هیئات مذهبی در حرم مطهر رضوی سخن می‌گفت، با تاکید بر اینکه نام امام حسین(ع) نباید کم‌رنگ شود، اظهار کرد: روضه‌ها نباید کم‌رنگ شود اما عزاداران به گونه‌ای عمل کنند تا دشمنان نگویند مسلمانان دارای عقلانیت نیستند؛ لذا پروتکل‌ها را رعایت کنید و دچار احساسات جاهلانه نشوید چرا که اسلام دین عقلانیت و منطق است. پس پرچم عزا را کم‌رنگ نکنیم.

    وی بیان کرد: بار دیگر پرچم عزا، پرچم عزت و افتخار حسینی به اهتزاز درآمد و بار دیگر نام پربرکت، حیات‌بخش و عزت‌آفرین امام حسین(ع) فضای کشور ما و بسیاری از کشورها و جوامع اسلامی را عطرآگین نمود. عاشورای امام حسین(ع) صرفا یک حادثه و یک اتفاق تلخ نبود که در یک مقطع تاریخی به وجود آمده باشد و سپس در یک مقطع پایان یابد. عاشورا یک جریان زنده و جاویدان است که در طول تاریخ برای تمام حق‌جویان الهام‌بخش و هدایت‌گر است.

    مروی افزود: عاشورا برای همه مبارزان راه خدا، تمام مبارزان راه حق، جهادگردان و برای همه عالم بشریت که جویای سعادت ابدی و شرافت هستند، تابلوی راهنما، قطب‌نمای آنان و الگو و اسوه است. امروز اگر ارتباط قلبی و عمیق ما با حضرت اباعبدالله‌الحسین(ع) و مکتب عاشورا برقرار است و اگر نام حضرت در عمق وجود ما نشسته و عشق به ایشان دل‌های ما را تسخیر کرده، مسئولیتی بسیار بزرگ در مقابل حفظ این میراث عظیم  و گران‌قدر داریم.

    وی عنوان کرد: مسئولیت ما در برابر مکتب عاشورا، مراقبت از فرهنگ و معارف نورانی و حیات‌بخش عاشورایی است؛ لذا هیئات، محافل و مجالس روضه‌خوانی ما باید هم دارای شور و هم دارای شعور باشد.

    تولیت آستان قدس رضوی تصریح کرد: در مراسم عزاداری که با نام حضرت برپا می‌شود، باید احساس و معرفت‌افزایی توامان باشد. جهل‌زدایی، دشمن‌شناسی به‌هنگام، جسارت و شهامت در اتخاذ تصمیمات سخت و سرنوشت‌ساز، ظلم‌ستیزی، مقاومت و ایستادگی در برابر طاغوت و امویان زمان، پیام محوری نهضت حسینی است.

    وی با تاکید بر اینکه باید مراسم عزا را با شور برگزار کنیم و هر سال باید پرشورتر از سال قبل باشد ولی نباید به احساس و شور بسنده کنیم، عنوان کرد: عاشورا یک مکتب و دارای پیام است؛ لذا در این محافل باید انتقال‌دهنده پیام زندگی‌بخش عاشورا به نسل جدید باشیم. جامعه حسینی باید مشمول معارف حسینی باشد. عزادار امام حسین(ع) کسی که لباس سیاه برای اباعبدالله(ع) می‌پوشد؛ دلش در عزای حضرت غمگین و اشکش در عزای امام جاری است. پس باید فرهنگ عاشورایی در رفتار و منش او پیدا باشد.

    مروی با بیان این که باید معارف و فرهنگ عاشورایی در رفتار، سلوک و زندگی ما نمایان باشد، اظهار کرد: درباره فلسفه قیام حضرت تحلیل‌ها بسیار است اما آنچه در تحلیل مهم است، پیامی خواهد بود که از سخنان خود حضرت درک می‌شود چرا که حضرت اباعبدالله(ع)، خود به عنوان خالق عاشورا بهترین سخنان را پیش روی ما قرار داده‌اند.

    قیام امام حسین(ع) برای جهل‌زدایی از افکار جامعه بود

    تولیت آستان قدس رضوی با اشاره به وصیت‌نامه امام حسین(ع) که به محمد حنفی فرمود «برای اصلاح دین جدم قیام می‌کنم»، بیان کرد: در آن زمان منکری بالاتر از جایگزین اسلام اموی به جای اسلام نبوی و اسلام علوی نبود و قیام سیدالشهدا(ع) نیز برای همین منکر بزرگ بود؛ لذا مبارزه امام حسین(ع) برای اصلاح این مورد، یعنی برای احیای اسلام نبوی و احیای اسلام علوی بود اما در این میان حضرت دنبال چگونه اصلاحی بودند؟ در واقع ایشان به دنبال اصلاح فکر، اندیشه و باورهای غلط مردم بودند؛ باورهایی که نتیجه آن، این شد که یزید خلیفه و جانشین رسول‌الله است.

    مروی گفت: این تفکر و باور غلط باید اصلاح می‌شد. مردم آن روزها با کسی که اعتقادی به خدا و پیامبر(ص) و آموزه‌های دینی نداشت، کما اینکه پدر و  پدر جدش نیز این اعتقاد را نداشتند، بیعت کردند و جانشین پیامبر(ص) خطابش کردند. این اندیشه باید اصلاح می‌شد که چه کسی را جای پیامبر(ص) نشاندند؛ لذا اصلاح جامعه یعنی رفع جهالت چرا که جهل مردم بود که موجب شد معاویه خلیفه شود و امام حسین(ع) را در عاشورا به شهادت رساند؛ در واقع امویان از جهل مردم نهایت استفاده را کردند.

    تولیت آستان قدس رضوی با اشاره به حدیث امام صادق(ع) که فرمود «امام حسین(ع) خون خود را بخشید تا مردم را از سرگردانی نجات دهد»، عنوان کرد: این معارف باید بیان شود. اینکه با انقراض امویان جریان ضد دین از بین رفت یا همچنان باقی است، که البته بدون شک همچنان باقی است، اما باید دانست نماینده اسلام اموی امروز کیست.

    مروی با اشاره به اینکه چرا عاشورا اتفاق افتاد، اهداف حضرت از قیام عاشورا چه بود و امروز ما چه وظیفه‌ای داریم، ابراز کرد: امسال با شرایط تلخی مواجه هستیم. محدودیتی که در زیارت و اعتاب مقدسه و در هیئات و روضه‌ها به وجود آمده، حقیقتا کام همه را تلخ کرده و هرکس که محب اهل بیت(ع) است، این شرایط برایش تلخ است. در محرم امسال غم ما دوچندان شده است.

    صیانت از سلامت مردم مهم است

    وی تاکید کرد: هم عزاداری، هم نکات بهداشتی و صیانت از سلامت مردم مهم است؛ لذا باید محرم امسال جلوه دیگری از مکتب اباعبدالله‌الحسین(ع) را برپا کنیم و با دستگیری از نیازمندان با توجه به اینکه در این شرایط بسیاری از افراد آبرومند فقیر شدند، فرهنگ اباعبدالله(ع) را زنده کنیم.

    تولیت آستان قدس رضوی با اشاره به حدیثی از امام حسین(ع) در خصوص اینکه «وقتی مردم به شما احتیاج پیدا می‌کنند، این نعمت خداست؛ پس نعمت خدا را به دیگری حواله ندهید»، گفت: هر تهی‌دستی که وارد مدینه می‌شد، او را به خانه امام حسن(ع) و امام حسین(ع) حواله می‌دادند و هیچ نیازمند و فقیری نبود که به این بزرگواران مراجعه کرده و دست خالی بازگردد.

    مروی بیان کرد: پهن کردن سفره‌ها در هیئات و پذیرایی از عزاداران زیبا بود اما امسال با این شرایط و اعمال ممنوعیت‌ها، باز هم راه خیر بسته نیست. همه این نذورات را عزتمندانه به نیازمندان برسانید.

    انتهای پیام

  • نگذارید عده‌ای دوگانه عزاداری و سلامت ایجاد کنند

    نگذارید عده‌ای دوگانه عزاداری و سلامت ایجاد کنند

    نگذارید عده‌ای دوگانه عزاداری و سلامت ایجاد کنند
    نگذارید عده‌ای دوگانه عزاداری و سلامت ایجاد کنند

    ایسنا/خراسان رضوی تولیت آستان قدس رضوی ضمن تاکید بر رعایت پروتکل‌های بهداشتی در برگزاری مراسم عزاداری محرم گفت: باید در این شرایط به گونه‌ای عمل کرد که ضمن برگزاری مراسم محرم با شور و هیجان، دوگانه دین و عقلانیت ایجاد نشود چرا که عده‌ای به دنبال این موضوع هستند؛ لذا نگذارید دوگانه عزاداری و سلامت ایجاد کنند.

    حجت‌الاسلام احمد مروی که در مراسم اذن عزا و اهدای پرچم به هیئات مذهبی در حرم مطهر رضوی سخن می‌گفت، با تاکید بر اینکه نام امام حسین(ع) نباید کم‌رنگ شود، اظهار کرد: روضه‌ها نباید کم‌رنگ شود اما عزاداران به گونه‌ای عمل کنند تا دشمنان نگویند مسلمانان دارای عقلانیت نیستند؛ لذا پروتکل‌ها را رعایت کنید و دچار احساسات جاهلانه نشوید چرا که اسلام دین عقلانیت و منطق است. پس پرچم عزا را کم‌رنگ نکنیم.

    وی بیان کرد: بار دیگر پرچم عزا، پرچم عزت و افتخار حسینی به اهتزاز درآمد و بار دیگر نام پربرکت، حیات‌بخش و عزت‌آفرین امام حسین(ع) فضای کشور ما و بسیاری از کشورها و جوامع اسلامی را عطرآگین نمود. عاشورای امام حسین(ع) صرفا یک حادثه و یک اتفاق تلخ نبود که در یک مقطع تاریخی به وجود آمده باشد و سپس در یک مقطع پایان یابد. عاشورا یک جریان زنده و جاویدان است که در طول تاریخ برای تمام حق‌جویان الهام‌بخش و هدایت‌گر است.

    مروی افزود: عاشورا برای همه مبارزان راه خدا، تمام مبارزان راه حق، جهادگردان و برای همه عالم بشریت که جویای سعادت ابدی و شرافت هستند، تابلوی راهنما، قطب‌نمای آنان و الگو و اسوه است. امروز اگر ارتباط قلبی و عمیق ما با حضرت اباعبدالله‌الحسین(ع) و مکتب عاشورا برقرار است و اگر نام حضرت در عمق وجود ما نشسته و عشق به ایشان دل‌های ما را تسخیر کرده، مسئولیتی بسیار بزرگ در مقابل حفظ این میراث عظیم  و گران‌قدر داریم.

    وی عنوان کرد: مسئولیت ما در برابر مکتب عاشورا، مراقبت از فرهنگ و معارف نورانی و حیات‌بخش عاشورایی است؛ لذا هیئات، محافل و مجالس روضه‌خوانی ما باید هم دارای شور و هم دارای شعور باشد.

    تولیت آستان قدس رضوی تصریح کرد: در مراسم عزاداری که با نام حضرت برپا می‌شود، باید احساس و معرفت‌افزایی توامان باشد. جهل‌زدایی، دشمن‌شناسی به‌هنگام، جسارت و شهامت در اتخاذ تصمیمات سخت و سرنوشت‌ساز، ظلم‌ستیزی، مقاومت و ایستادگی در برابر طاغوت و امویان زمان، پیام محوری نهضت حسینی است.

    وی با تاکید بر اینکه باید مراسم عزا را با شور برگزار کنیم و هر سال باید پرشورتر از سال قبل باشد ولی نباید به احساس و شور بسنده کنیم، عنوان کرد: عاشورا یک مکتب و دارای پیام است؛ لذا در این محافل باید انتقال‌دهنده پیام زندگی‌بخش عاشورا به نسل جدید باشیم. جامعه حسینی باید مشمول معارف حسینی باشد. عزادار امام حسین(ع) کسی که لباس سیاه برای اباعبدالله(ع) می‌پوشد؛ دلش در عزای حضرت غمگین و اشکش در عزای امام جاری است. پس باید فرهنگ عاشورایی در رفتار و منش او پیدا باشد.

    مروی با بیان این که باید معارف و فرهنگ عاشورایی در رفتار، سلوک و زندگی ما نمایان باشد، اظهار کرد: درباره فلسفه قیام حضرت تحلیل‌ها بسیار است اما آنچه در تحلیل مهم است، پیامی خواهد بود که از سخنان خود حضرت درک می‌شود چرا که حضرت اباعبدالله(ع)، خود به عنوان خالق عاشورا بهترین سخنان را پیش روی ما قرار داده‌اند.

    قیام امام حسین(ع) برای جهل‌زدایی از افکار جامعه بود

    تولیت آستان قدس رضوی با اشاره به وصیت‌نامه امام حسین(ع) که به محمد حنفی فرمود «برای اصلاح دین جدم قیام می‌کنم»، بیان کرد: در آن زمان منکری بالاتر از جایگزین اسلام اموی به جای اسلام نبوی و اسلام علوی نبود و قیام سیدالشهدا(ع) نیز برای همین منکر بزرگ بود؛ لذا مبارزه امام حسین(ع) برای اصلاح این مورد، یعنی برای احیای اسلام نبوی و احیای اسلام علوی بود اما در این میان حضرت دنبال چگونه اصلاحی بودند؟ در واقع ایشان به دنبال اصلاح فکر، اندیشه و باورهای غلط مردم بودند؛ باورهایی که نتیجه آن، این شد که یزید خلیفه و جانشین رسول‌الله است.

    مروی گفت: این تفکر و باور غلط باید اصلاح می‌شد. مردم آن روزها با کسی که اعتقادی به خدا و پیامبر(ص) و آموزه‌های دینی نداشت، کما اینکه پدر و  پدر جدش نیز این اعتقاد را نداشتند، بیعت کردند و جانشین پیامبر(ص) خطابش کردند. این اندیشه باید اصلاح می‌شد که چه کسی را جای پیامبر(ص) نشاندند؛ لذا اصلاح جامعه یعنی رفع جهالت چرا که جهل مردم بود که موجب شد معاویه خلیفه شود و امام حسین(ع) را در عاشورا به شهادت رساند؛ در واقع امویان از جهل مردم نهایت استفاده را کردند.

    تولیت آستان قدس رضوی با اشاره به حدیث امام صادق(ع) که فرمود «امام حسین(ع) خون خود را بخشید تا مردم را از سرگردانی نجات دهد»، عنوان کرد: این معارف باید بیان شود. اینکه با انقراض امویان جریان ضد دین از بین رفت یا همچنان باقی است، که البته بدون شک همچنان باقی است، اما باید دانست نماینده اسلام اموی امروز کیست.

    مروی با اشاره به اینکه چرا عاشورا اتفاق افتاد، اهداف حضرت از قیام عاشورا چه بود و امروز ما چه وظیفه‌ای داریم، ابراز کرد: امسال با شرایط تلخی مواجه هستیم. محدودیتی که در زیارت و اعتاب مقدسه و در هیئات و روضه‌ها به وجود آمده، حقیقتا کام همه را تلخ کرده و هرکس که محب اهل بیت(ع) است، این شرایط برایش تلخ است. در محرم امسال غم ما دوچندان شده است.

    صیانت از سلامت مردم مهم است

    وی تاکید کرد: هم عزاداری، هم نکات بهداشتی و صیانت از سلامت مردم مهم است؛ لذا باید محرم امسال جلوه دیگری از مکتب اباعبدالله‌الحسین(ع) را برپا کنیم و با دستگیری از نیازمندان با توجه به اینکه در این شرایط بسیاری از افراد آبرومند فقیر شدند، فرهنگ اباعبدالله(ع) را زنده کنیم.

    تولیت آستان قدس رضوی با اشاره به حدیثی از امام حسین(ع) در خصوص اینکه «وقتی مردم به شما احتیاج پیدا می‌کنند، این نعمت خداست؛ پس نعمت خدا را به دیگری حواله ندهید»، گفت: هر تهی‌دستی که وارد مدینه می‌شد، او را به خانه امام حسن(ع) و امام حسین(ع) حواله می‌دادند و هیچ نیازمند و فقیری نبود که به این بزرگواران مراجعه کرده و دست خالی بازگردد.

    مروی بیان کرد: پهن کردن سفره‌ها در هیئات و پذیرایی از عزاداران زیبا بود اما امسال با این شرایط و اعمال ممنوعیت‌ها، باز هم راه خیر بسته نیست. همه این نذورات را عزتمندانه به نیازمندان برسانید.

    انتهای پیام

  • پیشنهاد متفاوت جهانگیری درباره عزاداری‌ها در روزهای کرونایی

    پیشنهاد متفاوت جهانگیری درباره عزاداری‌ها در روزهای کرونایی

    به گزارش خبرآنلاین، اسحاق جهانگیری، معاون اول رئیس جمهور در توئیتی با اشاره به فرا رسیدن ماه محرم و ایام عزاداری امام حسین (ع) نوشت: «‏به آستانه ‎محرم رسیده‌ایم؛ ماه بازآفرینی حماسه حیات بخش عاشورا، ماهی که هر روز و شبش زمان آموختن درس‌های آزادگی و عدالت و کرامت انسانی است.»

    همچنین او در توئیتی دیگر نوشت: ‬«امسال ‎کرونا میدان سوگواری جمعی را پرمخاطره کرده است، باید به صورتی دیگر آن شعله عشق و چراغ عقل را روشن داشت؛ ‏امسال باید در خانه ماند و ‎عزاداری کرد. رهبر معظم انقلاب و مراجع عظام و علمای بزرگ هم ضرورت رعایت پروتکل‌های بهداشتی را یادآور شده اند. پس در این محرم ‎هر خانه را یک حسینیه کنیم.»

    پیشنهاد متفاوت جهانگیری درباره عزاداری‌ها در روزهای کرونایی
    پیشنهاد متفاوت جهانگیری درباره عزاداری‌ها در روزهای کرونایی

    ۲۱۶۲۱۵

    منبع : خبرآنلاین

  • برخی از روی عناد با عزاداری محرم مخالفت می‌کنند

    برخی از روی عناد با عزاداری محرم مخالفت می‌کنند

    اعتمادآنلاین| سید احمد خاتمی، امام جمعه موقت تهران گفت: گروهی از مخالفان برگزاری عزاداری محرم در شرایط کرونا افرادی هستند که انسان به وضوح لمس می کند که مخالفت اینها از روی عناد است، یعنی حتی در زمانی که کرونا هم نبود اینها با این مجالس روی خوشی نداشتند.

    سید احمد خاتمی گفت: منصفانه می خواهم بگویم کسانی که منتقد هستند و می گویند نباید مجالس عزاداری برپا شود هر چند با رعایت پروتکل ها، اینها بر دو گروه هستند. یک گروه شان کسانی هستند که مغرض نیستند و معتقدند رعایت نمی شود؛ می گویند اگر رعایت بشود عیبی ندارد، ولی چون در عمل چنین امری اتفاق نمی افتد بنابراین برپا نشود.

    او افزود: حساب اینها را باید جدا کنیم، همه را به یک چوب نرانیم، عزیزی، تحلیلگری به این مطلب رسیده ما باید او را قانع کنیم که می شود هم مجالس را برپا کرد و هم مجالس را به گونه ای برپا کرد که آسیبی پیش نیاید.

    او ادامه داد: اما گروه دیگری هستند که انسان به وضوح لمس می کند که مخالفت اینها از روی عناد است، یعنی حتی در زمانی که کرونا هم نبود اینها با این مجالس روی خوشی نداشتند حالا بهانه ای هم پیدا کرده اند که آنچه در دل دارند ابراز کنند. «قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاءُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ وَمَا تُخْفِی صُدُورُهُمْ أَکْبَرُ» من به این مغرضان می گویم نه به آنهایی که دلسوزانه انتقاد می کنند که شما راه به جایی نخواهید برد؛ قدرت مندتر از شما که رضا خان قلدر بود با خشونت می خواست جلوی عزاداری ابی عبدالله الحسین(ع) را بگیرد و نتوانست.

    خاتمی ادامه داد: عزاداری بر سالار شهیدان یک هنجار نهادینه شده در بین ملت ما است، نه تنها شیعه، اهل سنت هم برای سالار شهیدان عزاداری می کنند و نه تنها مسلمانان بلکه اقلیت ها هم برای سالار شهیدان برنامه عزاداری دارند. من به این جماعت که مغرضانه با مجالس عزاداری برخورد می کنند می گویم که این روش و منشی که شما دارید، در بین ملت ایران جواب نداده و نمی دهد.

    او افزود: همین جا آفرین می گویم بر ستاد ملی مبارزه با کرونا که روانشناسی ملت را خوب شناخته اند، که مجالس عزاداری اباعبدالله(ع) به جان مردم وابسته است، پروتکل و برنامه ریزی کرده اند و با رعایت این دستورالعمل ها و پروتکل ها باید مجالس و محافل عزاداری برگزار شود.

    منبع: رسا

  • واکنش یک فعال اصلاح طلب به برگزاری مراسم عزاداری محرم

    واکنش یک فعال اصلاح طلب به برگزاری مراسم عزاداری محرم

    واکنش یک فعال اصلاح طلب به برگزاری مراسم عزاداری محرم

     

    اعتمادآنلاین| اسفندیار عبداللهی عضو شورای مرکزی حزب جمهوریت، با اشاره  بر لزوم معیار قرار دادن ضوابط کارشناسان بهداشتی و تصمیمات ستاد ملی مقابله با کرونا در برگزاری عزاداری‌های محرم، گفت: کارشناسان بهداشت و درمان کشور همواره نگران بودند که تجمعات حاصل از عزاداری‌ها باعث شتاب گرفتن شیوع ویروس کرونا و به تبع آن به خطر افتادن بیش از پیش جان مردم شود.

    او افزود: مقام معظم رهبری هم با توجه به این نگرانی متخصصان مثل همیشه، تصمیم درباره کیفیت برگزاری مراسم محرم را به عهده کارشناسان گذاشتند، البته دولت هم بر حفظ پروتکل‌های بهداشتی در مراسم عزاداری محرم تاکید کرده است.

    این فعال سیاسی اصلاح‌طلب گفت: در شرایط خاص و هنگام شیوع بلا و زمانی که جان مردم در خطر است، واجباتی مانند حج هم به تاخیر افتاده یا متوقف می‌شود؛ زیرا در دین مبین اسلام، احکام ثانویه در مواردى جایگزین احکام اولیه می‌شوند.

    عضو شورای مرکزی حزب جمهوریت، ادامه داد: در اسلام حتی بنا به ضرورت «روزه واجب» و «حَجّه واجب» نیز تعطیل می‌شود؛ موضوعی که در حدیث  (رُفع عن امّتی… مااضطرّوا الیه) هم به آن اشاره شده است، حال آیا مراسم عزاداری دسته جمعی در مساجد و تکایا در این شرایط پرخطر، با اضطرار و ضرورت نفی نمی‌شود؟

    عبداللهی بیان کرد: هرچند امیدواریم عزاداری برای ائمه و به خصوص سیدالشهدا هرگز متوقف نشود، ولی وقتی رهبری تصمیم متخصصان را صراحتا «مرجع» عمل خود عنوان کردند، اگر ستاد ملی مقابله با کرونا با برگزاری مراسم در هیئت‌های عزاداری مخالفت کند، همه مکلف به پذیرش این تصمیم هستیم.

    منبع: باشگاه خبرنگاران جوان

  • مراعات کنیم تا بعد از پایان عزاداری‌های محرم، عزادار عزیزان خود نباشیم

    مراعات کنیم تا بعد از پایان عزاداری‌های محرم، عزادار عزیزان خود نباشیم

    اعتمادآنلاین| عبدالرضا رحمانی فضلی وزیر کشور صبح امروز در حاشیه صد و سی و سومین جلسه شورای اجتماعی کشور طی سخنانی اظهار داشت: امروز جلسه دیگری از شورای اجتماعی را داشتیم که چند دستور در این نشست مطرح شد، یکی از مباحث گسترش کار دستگاه‌های متولی بهزیستی درباره امر مشاوره در ازدواج و طلاق بود و زحماتی که در مراکز مشاوره طبق مصوباتی که از قبل داشتیم در سراسر کشور ارائه شد.

    وی افزود: با توجه به هدف‌گذاری که در تأسیس مراکز مشاوره‌ای قبل و حین ازدواج بوده، توانستند به هدف ۱۵ الی ۲۰ درصد برسند و دستگاه‌ها هم نظرات خود را ارائه دادند. مقرر شد با هماهنگی‌های مستمر و رفع اشکالات در عمل و استفاده از ظرفیت مردمی در این حوزه و به ویژه مراکز مشاوره‌ای خصوصی که در کشور هستند و اتصال آنها به این شبکه بتوانیم از امر خانواده صیانت بیشتری داشته باشیم و شاهد کاهش طلاق در جامعه باشیم و خانواده‌ها به ثبات برسند.

    وزیر کشور بیان کرد: در این خصوص قرار شد یک استان را به عنوان پایلوت انتخاب کنیم که دوستان با شیوه‌های ابتکاری در این استان عمل کنند که الگوی مناسب اجرا شده را به استان‌های دیگر تسری بدهیم.

    رحمانی فضلی درباره موضوع دیگری که در این جلسه مطرح شد، گفت: بحث کودکان کار خیابانی در این جلسه مطرح شد که این موضوع برای سومین بار در این جلسات مطرح شده و آیین نامه ای از قبل مصوب دولت بوده و دستگاه ها قبلا اظهار نظر کرده بودند و این آیین نامه در جلسه امروز تصویب و قرار شد به دولت ارسال شود تا ضعف‌ها و چالش هایی که در عمل مواجه بودیم و مانع موفقیت در برخی موارد بوده در دولت مصوب شود.

    وی ادامه داد: یکی از سمن‌های که در این حوزه موفق عمل کردند و توانستند با ایجاد مراکزی در استان‌ تهران و سایر مناطق این کودکان را در امر آموزش و اجتماعی سازی و تربیت روابطشان موفق باشند، گزارش ارائه دادند و مقرر شد این مراکز تقویت و حمایت شوند و بتوانیم این الگوها را در سراسر کشور داشته باشیم.

    وزیر کشور اظهار داشت: در جلسه یحث شد که چون عمده کودکان کار خیابانی به مهاجرین افغانستانی مربوط می‌شوند، البته قبلا هم درباره این موضوع با مسئولین دولت افغانستان و سفیرشان در ایران و وزیر خارجه شان بحث داشتیم و قرار شد دولت افغانستان همکاری کند و مانع ورود اطفال و کودک به کشور شویم و اگر لازم شود عودت آنها با رعایت شرایط لازم به کشورشان انجام شود و می‌توانند برگردند و نوعی نظارت مستمری از سوی افغانستان صورت بگیرد.

    رحمانی فضلی درباره عزاداری محرم گفت: قرار شد دستگاه‌های که نقش مهمی در فرهنگ سازی دارند ظرفیت خود را بکار بگیرند تا امسال محرم متفاوتی داشته باشیم و ضمن رعایت پروتکل‌های بهداشتی، بتوانیم مراسم را به نحو احسن برگزار کنیم.

    وی گفت: با فرمایشات مقام معظم رهبری، علما و همراهی مداحان، خطابا و کسانی که در امر محرم موثر هستند، کارما در انجام این امر راحت‌تر خواهد بود ولی به همکاری مردم نیاز داریم تا مراعات کنیم که بعد از پایان عزاداری‌ها، عزادار عزیزان خود نباشیم و توضیح داده شد که دستگاه گ‌ها کار خود را انجام دهند.

    وزیر کشور با بیان اینکه ماه رمضان امسال با نهضتی که ایجاد شد و با حمایت مقام معظم رهبری و رییس‌جمهور و مردم خیّر ما، کمک‌های مومنانه به دست مردم نیازمند رسید، خاطر نشان کرد: نذری‌هایی که در ماه محرم و به ویژه دهه اول انجام می‌شود عظیم و موثر خواهد بود ولی تقاضا داریم این کمک‌ها استمرار یابد و کسانی که نیازمند هستند با کمک مردم و در کنار سفره مردم بنشینند. امیدواریم بتوانیم این مشکل را در این مدت کوتاه حل کنیم و ان‌شاءالله بزودی شاهد تولید واکسن و درمان موثر برای این بیماری باشیم و باید همکاری در جامعه را افزون کنیم و امیدواریم مردم نیز همکاری موثر داشته باشند‌.

    منبع: تسنیم