برچسب: عاشورا

  • عزاداری حسینی در هر شرایطی برگزار و مقررات بهداشتی رعایت شود

    عزاداری حسینی در هر شرایطی برگزار و مقررات بهداشتی رعایت شود

    به گزارش خبرگزاری مهر، در آستانه فرا رسیدن ماه محرم و ایام عزاداری و سوگواری حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام جامعه روحانیت مبارز بیانیه‌ای صادر و در آن تاکید کرد: عزاداری حسینی در هر شرایطی برگزار می‌شود و تمام مقررات بهداشتی باید رعایت شود.

    متن این بیانیه بدین شرح است:

    بسم الله الرحمن الرحیم

    قال رسول الله (ص): اما الحسین… خلیفه رب العالمین وغیاث المستغیثین وکهف المستجیرین وحجه الله علی خلقه اجمعین وهو سید شباب اهل الجنه وباب نجات الامه…

    پیامبر (ص) فرمود: حسین (ع) جانشین پروردگار جهانیان و یاور یاری خواهان وپناه پناه جویان و حجت خداوند بر همه بندگان وسرور جوانان بهشت ودروازه نجات امت است.

    ایام محرم و تاسوعا و عاشورای حسینی غم انگیزترین و در عین حال باشکوه‌ترین لحظات تاریخ انسان است. زینت آسمان و زمین به همراه عزیزانش به خاک و خون آغشته می‌شوند تا عرشیان به فغان آیند و فرشیان به هیجان و حرکت. زمین و زمان ناله و نوحه سر می‌دهند و قلب‌ها در فشار اشک و آه قالب تهی می‌کنند.

    پیام ماندگار عاشوراییان: پیروزی مظلومین تاریخ، شکست تبار ستم پیشگی و اشرافیت و جهالت پرچم بیداری و عزت است و حسینیه‌ها و تکیه‌ها، اردوی حق طلبان نسل‌ها و عصرها و کتیبه‌ها و بیرق‌ها تابلوی الهام بخش زندگی جاویدان انسان است.

    ملت مسلمان و ولایتمدار ایران از دیرباز با شور و شعور حسینی زیسته است و انقلاب سرافراز و پیروز خود را تداوم راه کربلائیان می‌داند و همه سرمایه خود را از حماسه حسینی (ع) وام گرفته است.

    مراسم محرم هر سال پرفروغ‌تر و گسترده‌تر برگزار و به رود پرخروش راهپیمائی اربعین تبدیل شده است.

    امسال نیز علیرغم سایه سنگین ویروس کرونا یاد و نام حسین (ع) و مراسم حسینی و عزاداری‌ها هر چه پربارتر انجام می‌شود.

    جامعه روحانیت مبارز با تسلیت و تعزیت فرارسیدن ایام محرم از همگان برای برپایی مراسم حسینی متناسب با شرایط جدید دعوت می‌کند و خاضعانه از همه ارادتمندان حضرت اباعبدالله الحسین (ع) انتظار دارد به نکات زیر توجه فرمایند:

    • مراسم عزاداری حسینی نماد اعتقاد، ارادت و اعتلای فرهنگ شیعی است لذا در هر شرایط برگزار خواهد شد.
    • حفظ جان و سلامت لازم است و لذا تمام مقررات بهداشتی باید رعایت شود.
    • خطبای محترم و مداحان بزرگوار تلاش نمایند تا از همه ظرفیت‌ها بخصوص روش‌های نو، نهایت استفاده را کرده و تحولی اساسی در حوزه تبلیغ و مرثیه سرایی و عزاداری بوجود آورند و به تبیین شرایط جهانی و تحولات منطقه‌ای و موقعیت ویژه داخلی و توطئه‌های استکباری برای عادی سازی رابطه با رژیم جعلی و اشغالگر قدس اهتمام کنند.
    • مؤمنین وشیفتگان خاندان عصمت و طهارت با سیاهپوش کردن معابر، مغازه‌ها، دفاتر و منازل و برگزاری جلسات کوچک و خانگی، مدال خدمت و برگزاری عزای آل الله را کسب و قلوب و منازل مان را محفل بی ریای عزای حسینی کنیم.
    • نذورات به شکل بسته‌های پخته یا خام میان همه عزاداران و محبین خصوصاً نیازمندان توزیع شود تا همه از سفره برکت و اطعام حسینی بهره مند شوند.
    • نذورات فرهنگی و تبلیغی را به صورت کتاب و بسته‌های فرهنگی به جوانان عزیزمان هدیه کنیم و معرفت عاشورایی را گسترش دهیم.
    • از فرصت پیش آمده بیشترین استفاده را برای فهم فلسفه عاشورا و رمز ماندگاری آن و تعمیق فرهنگ ایثار، حق طلبی، ظلم ستیزی، ولایتمداری و محبت و عشق ببریم. و هر خانه را محلی برای گفتگو یا مطالعه جمعی در این باره قرار دهیم.

    امیدواریم با عنایات خاصه حضرت ابا عبداله الحسین (ع) و فرزند بزرگوارش حضرت بقیه الله (عج) که قرن‌ها در غم جد بزرگوارش سوگوار و قلبش مالامال از غم و اندوه است، این محرم نقطه عطفی در عزاداری‌ها و ابراز ارادت و اخلاص نسبت به سرور و سالار شهیدان و فرزندان و یاران شهیدش باشد چنین باد.

    والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته

    جامعه روحانیت مبارز

    ۱۳۹۹/۵۲۷

    منبع : مهرنیوز

  • راه نجات ملت‌ها از یوغ استثمار آمریکایی، مبارزه تا رفع ظلم است

    راه نجات ملت‌ها از یوغ استثمار آمریکایی، مبارزه تا رفع ظلم است

    راه نجات ملت‌ها از یوغ استثمار آمریکایی، مبارزه تا رفع ظلم است

     

    به گزارش خبرگزاری مهر، وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح در بیانیه‌ای با گرامیداشت فرارسیدن ۱۴ و ۱۵ خرداد ماه بر زنده بودن راه حضرت امام خمینی (ره) تاکید و تنها راه نجات ملت ها از زیر یوغ استثمار آمریکایی را مبارزه تا رفع ظلم وشر دانست.

    متن کامل این بیانیه به شرح زیر است:

    «در تاریخ پر فراز و نشیب ایران اسلامی، ۱۴ و ۱۵ خرداد یادآور نام و شخصیت رهبر عظیم الشان و بزرگ انقلاب اسلامی، امام خمینی (ره) است. بزرگ مردی که با توکل به ذات باریتعالی و شجاعت در عمل و رویکرد، یک تنه در برابر قدرت‌های زورگو و استکباری ایستاد و هرگز ترس و واهمه ای به خود راه نداد.

    حضرت امام خمینی (ره) با پی ریزی حکومت مبتنی بر اسلام و برانداختن نظام منحط و منحوس سلطنتی، تحولات شگرفی را فراتر از جغرافیای ایران در سطح منطقه و بلکه در فراسوی آن رقم زدند به گونه‌ای که پس از این انقلاب شکوهمند و تحول گرا قرن جدید، قرن سقوط و افول ابرقدرت نما و قرن اوج مجدد اسلام ناب محمدی (ص) شد.

    این مرد خدائی، پاک نهاد و روشن ضمیر از تبار سلسله جنبان غدیر و عاشورا، بت‌شکنی که در نیمه‌ی خرداد بیش از نیم قرنِ پیش و به تأسّی از ابراهیم خلیل (ع)، در شب تار و سیاه ملت، با دلی پرامید اما بی‌باک، به نبرد طاغوتیان ظلم‌گسترِ ستم‌پیشه، شتافت و چنان نهالی مستحکم نشاند که از پی آن و ۱۵ سال بعد در ۲۲ بهمن ۱۳۵۷، بنیان ۲۵۰۰ ساله‌ی سراسر سیه روزی و تیره بختی را در هم پیچیده و برای همیشه به زباله‌دان تاریخ سپرد.

    امام خمینی (ره) متفکر بزرگ عصر حاضر و احیاگر اسلام ناب محمدی (ص) و بزرگ مردی بود که جهان را با اندیشه الهی خود از فرو رفتن در اندیشه‌های دنیا طلبانه قدرت های جهانی رهانید و اسلام را بعنوان یگانه مسیر رستگاری بشریت به جهان معرفی کرد. بزرگ مردی که منادی دین و عدالت و مواسات و محبوبترین رهبر مسلمانان در جهان معاصر و پناهگاه عدالت طلبان و ستمدیدگان بود و آن چنان گام برمی داشت که برکات آن برای همیشه باقی مانده و خواهد ماند.

    در این روزها که شاهد بیرون زدن دست پولادین سیاستهای استثماری مستکبرین عالم به ویژه دولتمردان جنایتکار امریکا از دستکش مخملین هستیم، که حتی از ستم به ملت خویش دریغ نکرده و علیرغم ادعای دموکراسی، مردم مظلوم رنگین پوست خویش را با پست ترین روش ها و شیوه های تبعیض نژادی سرکوب می کند، ندای حق طلبانه و ظلم ستیزانه امام راحل که از ۱۵ خرداد سال ۴۲ عالم گیر شده، بیش از پیش شنیده می شود که تنها راه نجات ملت ها از زیر یوغ استثمار امریکائی، مبارزه تا رفع ظلم وشر است.

    اینک و پس از گذشت بیش از سه دهه از عروج ملکوتی امام خمینی (ره) و چهل سال از بذر افشانی شجره‌ی طیبه‌ی انقلاب اسلامی و در طلیعه‌ی ورود به دهه‌ی پنجم عمر نظام مقدس جمهوری اسلامی، بیش از پیش آشکار و عیان شده که چگونه تقدیر الهی سبب گشت در بحبوحه‌ی جانکاه فقدان آن پیر مراد سفر کرده، خمینی دیگری همچون حضرت آیت‌الله العظمی امام خامنه‌ای، سکان کشتی انقلاب اسلامی را چونان سدّ سدید و بنیان مرصوصی در دست گرفته و آن را به سوی آرمان پیوسته‌ی بشر براند و امروز پرچم راه، تفکر، اندیشه و سلوک آن رهبر فرزانه و حکیم سفر کرده در دستان خلف صالح اش برافراشته است و نظام سلطه و استکبار در شرایطی متفاوت از سر استیصال و در ماندگی، مجد و عزمت ایران اسلامی را بیش از پیش به نظاره نشسته است.

    وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح ضمن گرامیداشت سالروز قیام مردمی ۱۵ خرداد که سرآغاز نهضت بیداری اسلامی ملت ایران و نشانگر عمق پیوند معنوی مردم با آرمان های الهی و نمایش فداکاری ملت برای حفظ اسلام و برچیده شدن سلطه طاغوتیان بود، پیشتازی و پرچمداری جبهه اسلام واقعی توسط جمهوری اسلامی ایران را از نعمات وجود بابرکت امام خمینی (ره) در تاریخ ایران اسلامی دانسته و استمرار این حرکت بزرگ الهی را در حمایت از ولایت مطلقه فقیه و نایب برحق امام راحل، حضرت امام خامنه ای (مد ظله العالی) می داند و معتقد است امام خمینی (ره) یک حقیقت همیشه زنده است و اینک که ۳۱ سال از رحلت آن ابرمرد بزرگ انقلاب اسلامی می گذرد راه و صراط آن امام همام بعنوان یک اسوه و الگو باقی مانده و چراغ راه رهپویان ایشان خواهد بود.»

    منبع : مهرنیوز

  • عاشورا، اسلام با مسئولیت و تقابل انعطاف و تزلزل!

    عاشورا، اسلام با مسئولیت و تقابل انعطاف و تزلزل!

    عاشورا، اسلام با مسئولیت و تقابل انعطاف و تزلزل!

    حالا حسین بن علی (ع) با ایمان به انتخاب مسیر خویش، قصد دارد مدینه را به سمت منزلگاه عشق و عطش ترک نماید؛

    حالا زمان مناسبی است برای تحلیل واکنش ها و می توان به تبارشناسی شخصیتها پرداخت و  حالا می توان کمیت و کیفیت خلوص داعیه داران دین را رصد نمود.

    باید دید چه کسی همراه حضرتش می شود و چه کسی در میانه راه او را رها می کند؟!، کدام گروه در لحظات آخر به او می پیوندند و چه افرادی حسرت حضور در کربلا را تا ابد بر دل خویش می نهند.

    عبدالله بن عمر یکی از مشهورترین افراد نسل اول اسلام و یکی از بزرگترین راویان حدیث است که گفته اند در انجام دستورهای دینی نیز بسیار مقید بوده است.

    وی هنگام حرکت امام حسین (ع) به سمت کربلا پیش آمد، افسار اسب ایشان را گرفت و این گونه به گفت و گو با حضرتش پرداخت:

    «یا اباعبدالله! چون مردم با این مرد (یزید) بیعت کرده‌اند و درهم و دینار در دست اوست، قهراً به او روی خواهند آورد و با سابقه دشمنی که این خاندان با شما دارد، می‌ترسم در صورت مخالفت با وی کشته شوی و گروهی از مسلمانان نیز قربانی این راه شوند.»،

    من از رسول‌ خدا(ص) شنیدم که می‌فرمود: «حسین کشته خواهد شد و اگر مردم دست از یاری و نصرت وی بردارند، به ذلت و خواری مبتلا خواهند گردید». و پیشنهاد من بر شما این است که مانند همه مردم راه بیعت و صلح را در پیش بگیری و از ریخته شدن خون مسلمانان بترسی!»

    آنچه زشتی این کلام را بر ملا ساخت زیبایی پاسخ حضرت بود آنجا که فرمودند: «أُفٍّ لِهذَا الْکَلامِ أَبَداً ما دامَتِ السَّماواتُ وَ الاَرْضُ! برای همیشه تا آنگاه که آسمان و زمین پابرجاست، نفرین بر این سخن باد!»

    اُف بر این منطق و نفرین بر این استدلال باد! کلام عبدالله بن عمر گویای چه منطقی بود که مستحق اُف و نفرین شد؟!

     عبدالله بن عمر مصلحت امام را در این می بیند که او نیز همانند سایر مردم با یزید سازش کند؛ امام خواهان رفتن است، رفتنی که ثمره اش شهادت است در سایه سار عزت اما عبدالله بن عمر دعوت به ماندن می کند، ماندنی که نتیجه اش سازش است همراه با ذلت.

    امام خواهان ترویج اسلام با مسئولیت است و کلام «ابن عمر» مُبلغ اسلام بدون مسئولیت!

    اگرچه امروز نیز برخی با مقاصد شوم خویش، اهداف عالیه  سیدالشهدا در قیام را خدشه دار می نمایند اما رصد کردن این گفتگوها به خوبی مبین این امر است که امام ازهمان ابتدا، تصمیم نهایی خود را برای مقابله با حکومت بنی امیّه گرفته بود و حاضر به پذیرش پیشنهاد افرادی چون عبدالله بن عمر نبود؛ قصد نداشت در خانه بنشیند و سکوت اختیار کند چرا که استمرار حیات اسلام را در گرو خون خویش می دید.

    و ما نیز وقتی حرکتی را آغاز می کنیم…

     وقتی تلاشی در جهت رسیدن به مقصدی می نماییم…

    حتی وقتی تصمیم نهایی خویش را برای رفتن می گیریم…

    لاجرم با عبدالله بن عمرهایی روبرو می شویم که ازدرون و بیرون سر بر می آورند و حتی با وجودی که از ارعابشان اثری نمی بینند اما باز حاضر به سکوت نیستند، درست مثل عبدالله بن عمر که از شجاعت امام باخبر است اما باز دست از تلاشهای مذبوحانه خویش بر نمی دارد.

    نکته جالبی که در ارتباط با شخصیت عبدالله بن عمر ذکر شده این است که در اواخر عمرش وقتی حجاج بن یوسف به مکه آمد و وی شبانه به قصد بیعت سراغ حجاج می رود.حجاج با دیدن او می‌گوید: «چرا با عجله قصد بیعت داری؟» و او چنین پاسخ می دهد:

    از پیامبر شنیدم که «هر کس بمیرد در حالی که امام و پیشوایی نداشته باشد به مرگ جاهلیت مرده است!!»  لذا می‌خواهم از جاهلان نباشیم؛ حجاج‌بن یوسف نیز پای خود را به سوی او دراز می کند و می گوید: «به جای دستم، پایم را ببوس» و او نیز این کار را انجام می دهد.

    اینکه ابن عمر، داشتن پیشوا را لازمه  زندگی عاقلانه می داند و با استناد به کلام نبی اکرم نمی خواهد به مرگ جاهلیت بمیرد،  نشان دهنده  نوعی اعتراف درونی است، اما در عین حال عجیب است که او در برهه ای از زمان با حضرت عل (ع) بیعت نمی کند و در برهه ای دیگر با معاویه و یزید بیعت می کند.

    انگار هم می داند و هم نمی داند.

    انگار هم درک می کند و هم درک نمی کند.

    انگار هم می خواهد و هم نمی خواهد.

    انگار هم اهل انعطاف است و هم اهل تزلزل.

    خودش می داند که عزتمندی در گرو یاری حسین است اما باز به ذلت تن می دهد.

    منطبق بر قول رسول الله (ص) و همانگونه که عبدالله بن عمر روایت کرد، اوج ذلت و زبونی برای آنها که حسین (ع) را یاری نکردند رقم خورد.

    همانگونه که عبدالله بن عمر در آخر عمر با بوسیدن پای حجاج در صفحه ی تاریخ ذلتی ابدی را برای خود ماندگار نمود و نه تنها عبد الله بن عمر بلکه در طول تاریخ هرکس یاریگر فرزند رسول خدا نباشد چیزی جز خواری در انتظار او نخواهد بود.

    *  فعال رسانه ای و کارشناس مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی

    ۴۶

    منبع : خبر آنلاین