به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی پروژه، سارا بهرامی، ویشکا آسایش، ستاره اسکندری و مونا فرجاد به عنوان گروه اصلی بازیگران زن در فیلم سینمایی «چپ، راست» به کارگردانی حامد محمدی حضور دارند.
نخستین تصویر از گریم این بازیگران در حالی منتشر شد که فیلمبرداری فیلم «چپ، راست» به دلیل شیوع ویروس کرونا همچنان متوقف است و ضبط چند سکانس پایانی این اثر پس از بازگشت به شرایط عادی از سر گرفته خواهد شد.
رامبد جوان، پیمان قاسمخانی، سروش صحت و حامد محمدی در این پروژه با یکدیگر همکاری میکنند.
خبرگزاری مهر– گروه هنر- زهرا منصوری: از ویروس کرونا میتوان به عنوان بزرگترین بحرانی که در حال حاضر جهان را به خود گرفتار کرده است، یاد کرد؛ بحرانی که خیلی زود گریبانگیر ایران شد و تبعات آن به اصناف و مشاغل مختلف کشور رسید.
سینماها هم به عنوان محفلی برای تجمع افراد از اولین مراکزی بود که برای پیشگیری از شیوع کرونا تعطیل شدند. هرچند این اقدام در کلیت یک حرکت عقلانی و قابل دفاع بود اما آنچه سینماگران را نگران کرده، تبعات ثانویه این تعطیلات است.
اقتصاد شکننده سینما در این سالها همواره موضوع بحث اهالی سینما بوده و پیشنهاداتی برایش مطرح شده تا این هنر- صنعت در کشور ما بیش از آنچه که در قامت هنر ظاهر شود، در مقوله صنعت هم حرفی برای گفتن داشته باشد و مانند دیگر کشورها به یکی از صنایع ارزآور هم تبدیل شود. اما این، فقط یک «رویا» در طی این سالها بوده و هنر تصویری به اذعان بسیاری از کارشناسان بیشتر به «پولهای نفتی» متصل بوده که اتفاقاً در بزنگاهها نتوانسته گلیم خود را از آب بیرون بکشد.
این حرف امروز و دیروز سینماگران نیست بلکه سابقهای طولانی دارد. حالا هم با شیوع کرونا چرخهای سینما به لرزه درآمده و آن را آسیب پذیرتر کرده است تا آنجا که برخی از سینماداران از آن به عنوان زنگ خطری یاد میکنند که دیر و دور نیست منجر به تعطیلی برخی سینماها شود.
شیوع بیمار کرونا درست با زمانی تقارن پیدا کرد که به آن طلاییترین زمان اکران و سینما اطلاق میشود. پیش از این توصیفهای زیادی درباره اکران نوروزی شده و به نظر میرسد نیاز چندانی به تشریح ندارد. هر سینمادوستی این روزها میداند اساسا اصلیترین بخش اقتصاد سینما به این فصل از سال گره خورده است که میتواند ضررهای ناشی از فصلهای کم رمق مانند ماه مبارک رمضان، محرم و صفر را جبران کند اما حالا با وضعیت پیش آمده عملا این فرصت طلایی از دست رفته که به نظر میرسد برای جبران مافات باید یارانهای در نظر گرفته شود تا سینما بتواند خود را از این سراشیبی که در آن گیر کرده است، نجات دهد.
این اما تنها یک بخش کوچک از تحولات سینمای ایران در نیمه دوم سال پرفرازونشیب ۹۸ بود؛ در این گزارش سعی داریم طبق سنت هر ساله به مرور ۵ رویداد مهم که در سال گذشته بر سینما حادث شد، بپردازیم.
روایت اول؛ چالش بیپایان «ردهبندی سنی»
حسین انتظامی چه در زمانی که به عنوان سرپرست در سازمان سینمایی مشغول به کار بود و چه حالا که سکان هدایت آن را بر عهده دارد، واقعیتی عینی به «شفافیت و دسترسی آزاد به اطلاعات» بخشیده که اساسا با شعارش وارد این عرصه شد. این را میتوان از انتشار ریز هزینههای موسسات تابع سازمان سینمایی متوجه شد اما اعمال درجهبندی سنی روی آثار سینمایی را میتوان از کلیدی ترین اقدامات حسین انتظامی دانست که البته حاصلی نداشت.
اعمال درجهبندی سنی فیلمهای سینمایی از آنجایی ناشی شد که مجموعه سازمان سینمایی معتقد بود با توجه به سطح گسترده تماس و استفاده مردم از محصولات سینمایی، ضرورت دارد با ملاحظه موازین تربیتی و اخلاقی و نیز باورهای اجتماعی به منظور پیشگیری از هرگونه آسیب به کودکان و نوجوانان، نظام ردهبندی سنی برای انتخاب و تماشای آثار تصویری در سینماها و نمایش خانگی تبیین و ابلاغ شود.
هرچند اعمال درجه بندی سنی فیلمها طرحی منطقی است و در اکثر کشورهایی که صاحب صنعت سینما هستند و درآمد زیادی هم از این مسیر عایدشان میشود، اجرا میشود اما آنچه انجام این طرح را در سینماهای کشور با چالش مواجه میکرد، نبود زیرساختهای مناسب برای عملیاتی کردن آن بود.
از همان روزهای نخست ابلاغ این دستورالعمل، سینماداران که اصلی ترین بازوی اجرایی این طرح هستند، اعلام کردند انجام این موضوع نشدنی است. ۲ مساله جدی که در این باره هم مطرح میشد عدم ممانعت از ورود افرادی که سنشان تناسبی برای تماشای آن فیلم نداشت و فرهنگسازی نکردن برای این طرح بود. ضمن اینکه بخش اعظمی از خرید بلیت سینماها، از بسترهای سایبری و به صورت مکانیزه انجام میشود که به خودی خود نفس اعمال درجه بندی را بیتاثیر میکرد چراکه در فرآیند خرید اینترنتی به سن افراد توجهی نمیشود.
حسین انتظامی اما در اولین نشست رسانهای خود ابلاغ این دستورالعمل را یک کار فرهنگی به منظور بالا بردن سواد رسانهای افراد خواند نه یک قوه بازدارنده. او عنوان کرد: «این نظام میخواهد کمک کند سواد رسانهای بالا برود و مردم با توجه بیشتری، فیلمها را انتخاب کنند. طبعاً این نظام محدودیتهایی هم خواهد داشت و آثاری که به نحوی گروههای آسیبپذیر را تهدید میکند، محدود میشوند اما رویکرد کلی این نظام فرهنگی است.»
تراکم فیلمهای ردهبندیشده در اکران پاییز امسال خبرساز شد
در این میان اما برخی کارشناسان به وجه دیگر این نظام پیشگیری کننده پرداختند و عنوان کردند با ابلاغیه جدید هر فیلم مشکل داری با زدن یک برچسب (۹+)، (۱۲+) و (۱۵+) در گوشه اقلام تبلیغاتیاش میتواند این قاعده و قانونها را دور بزند و به راحتی وارد چرخه اکران شود که رییس سازمان سینمایی همان زمان اعلام کرد با توجه به اینکه ۲ مرجع مختلف این مجوزها را میدهند و درجهبندی سنی را گروهی متشکل از روانشناسان و… انجام میدهند، نمیشود گفت که هر فیلمی با این توجیه میتواند اکران شود.
پیش بینی سینماداران اما درست بود؛ قاعده تازه متولد شده تنها در حد یک قاعده ماند. نه سینماداران توانستند مانع از ورود افراد شوند و نه فرهنگش در میان خانوادهها جا افتاد. البته باید به این نکته توجه داشت که عملیاتی شدن و فرهنگسازی هر طرحی نیازمند گذر زمان و تبلیغات است تا خانوادهها از ابعاد مختلف آن آگاه شوند. به هر حال ردهبندی سنی فیلمهای سینمایی یک نیاز فرهنگی برای هشدار به خانوادههاست.
اما این فقط بخشی از ماجرا بود. بحث تا جایی پیش رفت که دیوان عدالت اداری در مهرماه و به فاصله تنها ۴ ماه از اجرایی شدن آن، با شکایت دادستان کل کشور حکم به توقف ردهبندی سنی فیلمهای سینمایی را داد. داستان از این قرار بود که دادستانی کل کشور درخواست ابطال دستورالعمل ردهبندی سنی فیلمهای سینمایی را به دیوان عدالت اداری داد و دیوان هم دستور توقف اجرای آن را صادر کرد که طبق قانون یکی از دلایلش این بود که «حکم به مجازات و اجرای آن باید تنها از طریق دادگاه صالح و به موجب قانون باشد.»
خیلی زود اما مشخص شد ابلاغیهای که دادستان برای توقف اجرای آن ورود کرده همان ابلاغیهای است که سازمان سینمایی پیشتر با انتشار پیشنویسی از یک قانون تازه آن را ملغی کرده بود. مهمترین ویژگی پیشنویس تازه هم شورای کارشناسان غیرسینمایی بود که عهدهدار اعمال نظر کارشناسی در زمینه ردهبندی فیلمها شدند.
با همه اینها در جشنواره سی و هشتم، چهار فیلم با قید درجه سنی در گوشه بلیتها به نمایش درآمد. بنابراین باید دید سرانجام کلی اجرای این طرح در سال آینده چه میشود.
روایت دوم؛ بیدار شدن غول قاچاق فیلمها
«رحمان ۱۴۰۰» به عنوان یکی از فیلمهای اکران نوروزی نام خود را به عنوان اولین فیلم توقیفی سال ۹۸ ثبت کرد، فیلمی که به فاصله ۲۰ روز از اکران، پخشش به دلیل رعایت نکردن برخی از اصلاحیهها و اکران نسخه اصلاحنشده متوقف شد تا زمینهای برای ارایه نسخه قاچاق این فیلم در مجاری اینترنتی فراهم شود که البته شائبههایی درباره قرار گرفتن این فیلم در بستر اینترنت توسط سازندگان این فیلم وجود داشت به طوری که محمدمهدی طباطبایی نژاد معاون ارزشیابی و نظارت سازمان سینمایی اشارهای تلویحی به این موضوع و بیان کرد «نسخهای که از این فیلم منتشر شده با کیفیت و بدون آرم است و این موضوع برای اهل فن، به اندازه کافی گویاست.»
اما «رحمان ۱۴۰۰» تنها فیلمی نبود که در سال ۹۸ قاچاق شد.
«متری شیش و نیم» ساخته سعید روستایی و از فیلمهای پرفروش سال ۹۸ در حالی که هنوز روی پرده بود به یکباره از فضاهای اینترنتی سر درآورد. نسخه منتشر شده اما یک نسخه بی کیفیت و فیلمبرداری شده از روی پرده سینماها توسط مخاطبان نبود.
در گوشه نسخه قاچاق شده عنوان «جهت بازبینی شورای پروانه نمایش» قید شده بود که نشان میداد عوامل سازنده برای حضور در سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر این نسخه را به سازمان سینمایی ارایه داده بودند. به عبارتی فیلم از درون سازمان سینمایی به بیرون درز کرده و در اختیار مخاطبان قرار گرفته بود. جمال ساداتیان تهیهکننده این فیلم همان زمان ارشاد را محل قصور این امر خواند که در مقابل وزارت ارشاد از او به دلیل صحبتهای بیپردهاش شکایت کرد که البته سرانجام این شکایت مشخص نشد.
«رستاخیز» از مهمترین فیلمهایی بود که عرضه غیرمجاز آن خبرساز شد
دوبله عربی «رستاخیز» ساخته احمدرضا درویش نیز در یوتیوب منتشر شد؛ فیلمی که گفتنیها بسیار دارد. «رستاخیز» در سال ۹۱ ساخته شد و در سال ۹۴ اکرانی نیم روزه را تجربه کرد که از همان موقع تا امروز به محاق توقیف رفته، تلاشهای چهار ساله سازندگان نیز تاکنون نتیجهای نداشته، اصلیترین دلیل توقیف این فیلم نمایش چهره حضرت عباس است. موضوعی که نه کارگردانش برای حذف یا هاله انداختن روی چهره کوتاه میآید و نه مراجع با اکران بدون اصلاحش کنار میآیند.
هرچند در زمان ارایه نسخه غیرقانونی فیلم، درویش عنوان کرد که به زودی نسخه قانونی آن در اختیار مخاطبان قرار میگیرد اما هنوز خبری از انتشار این نسخه نشده است.
«سرخپوست» ساخته نیما جاویدی و «شبی که ماه کامل شد» به کارگردانی نرگس آبیار از دیگر فیلمهایی بودند که پیش از ورود به شبکه نمایش خانگی، نسخهای بی کیفیت و پردهای از آنها منتشر شد.
نیما جاویدی همان زمان، قاچاق این فیلم را دزدیای علنی خواند و محمدحسین قاسمی تهیهکننده «شبی که ماه کامل شد» این اقدام را به عدهای باج بگیر منتسب کرد که از او مبالغی کلان میخواستند و لینک تماشایش را در یک کانال تلگرامی قرار دادند. او در ادامه مردم را به صبوری و تماشای نسخه با کیفیت تر این فیلم فراخواند.
از «خانه پدری» ساخته کیانوش عیاری میتوان به عنوان عجیبترین مورد اکران یاد کرد فیلمی که شمار توقف و اکران مجددش از دست در رفته و فراز و نشیبی جدی را پشت سر گذاشته است. نسخه با کیفیت و بدون آرم «خانه پدری» هم سرانجام از فضای مجازی سردر آورد که در توضیح این مساله محمدمهدی طباطبایی نژاد دبیرکل ستاد صیانت و مبارزه با تکثیر و عرضه غیرمجاز آثار سینمایی عنوان کرد: «این نسخه تنها در اختیار تهیهکننده و نهاد فنی آن یعنی لابراتوآر بوده، ارشاد اساساً این نسخه را در اختیار نداشته و بنابراین فیلم یا از مجرای تهیهکننده یا لابراتوآر قاچاق شده است. همانطور هم که دیدهاید نسخه منتشر شده، نسخه کامل و بدون هیچ نشانی از سوی وزارت ارشاد است. بنابراین نه شما میتوانستید آن را منتشر کنید نه ما! چرا که این نسخه تنها در اختیار تهیهکننده و لابراتوآر بوده است. ضمن اینکه «رحمان ۱۴۰۰» هم درست همینطور قاچاق شد»
فارغ از کیفیت نسخههای قاچاق شده و شکایتبازیهای ارشاد و سینماگران از یکدیگر و متهم کردن هم، آنچه قابل تامل است بیدار شدن غول قاچاق فیلم هاست که اگر از حق نگذریم سازمان سینمایی در این سالها برای کنترل آن تلاشهای جدی ای کرده بود اما ناگهان در سالی که گذشت مجدد از خواب بیدار شد و چند فیلم را به محاق کشاند.
در این میان وظیفه ستاد صیانت و مبارزه با تکثیر و عرضه غیرمجاز آثار سینمایی بیشتر عیان میشود که اتفاقا باید در بزنگاهها مسئولیت خود را به درستی انجام دهد چون تداوم و استمرار این امر چیزی جز متضرر شدن گیشه ها، صاحبان آثار و در نتیجه نحیف تر شدن قامت سینما را در پی ندارد.
روایت سوم؛ بحران اکران، افول تماشاگران
در ابتدای این گزارش به وضعیت اکران نوروزی به عنوان طلایی ترین فرصت عرضه و فروش فیلمها اشاره کردیم که چگونه با بروز بیماری کرونا از دست رفت. اما بحران اکران مسالهای نبود که در انتهای سال سر برآورده باشد بلکه بعد از اکران نوروزی ۹۸ گریبان سینما را فشرد. نقطه اتکای این بحران اتفاقا همین اکران نوروزی ۹۸ بود یعنی زمانی که شورای صنفی نمایش تصمیم گرفت به یکباره چند فیلم پرفروش و پرمخاطب را به طور همزمان به نمایش بگذارد به طوری که این تصمیم حتی به شکست فیلمهایی که انتظار میرفت پرفروش باشند، منجر شد.
«ژن خوک» و «غلامرضا تختی» در همان ابتدای سال در فهرست شکست خوردهها قرار گرفتند؛ فیلمهایی که برخی سینماگران و سینماداران عنوان میکردند اگر در بازه دیگری به نمایش در میآمدند، میتوانستند چیزی بیشتر از آنچه که در نوروز فروختند، به دست آورند. این البته فقط ناشی از تصمیم شورای اکران نبود بلکه اشتباه محاسباتی صاحبان فیلم را هم باید در آن دخیل دانست. عمده دلیلش این است که صاحبان فیلمها میپندارند همه فیلمها در فرصت طلایی نوروز میتوانند به فروشی قابل توجه برسند اما بهنظر میرسد توانایی کم فیلمهای خود در قبال فیلمهای قدرتمندتر و ناتوانی در رقابت را فراموش میکنند.
چنین ساز و کاری ضمن اینکه سبب میشود فیلمها آسیب ببینند در ادامه سال برای سینماداران در زمینه فیلمهای «بفروش» مساله ایجاد کند چون نبود چنین فیلمهایی باعث میشود حتی نتوانند هزینههای جاری خود را مرتفع کنند.
پنج روایت از تحولات «سینمای ۹۸»
بحران اکران تا جایی پیش رفت که به شکست نامها در گیشه منجر شد به طوری که هرچند تا پیش از این چهرهای مانند شهاب حسینی متضمن گیشه فیلمها بود اما «نبات» با بازی او حتی نتوانست به فروش یک میلیاردی برسد، یا فیلم پر هزینهای مثل «ما همه با هم هستیم» که اکثر ستارهها و کمدینهای مشهور سینمای ایران را در ترکیب بازیگرانش داشت، حتی با برخورداری از سالنها و تبلیغات زیاد باز هم نتوانست به فروش مورد نظر برسد. یا در مثالی دیگر میتوان به فیلم «دختر شیطان» ساخته قربان محمدپور اشاره کرد که پیش از آن «سلام بمبئی» را با یک اکران موفق پشت سر گذاشته بود و سرمایهای به نام «سابقه ذهنی مخاطب» را داشت اما «دختر شیطان» هرچند المانهای مخاطب پسند مثل رقص و آواز را داشت اما نتوانست اقبال مخاطبان را به همراه داشته باشد و به گفته کارگردانش به صف فیلمهای شکست خورده پیوست.
از این موارد در سال گذشته در سینمای ایران کم نبودند که حتی نتوانستند در مجموع ۱۰ هزار مخاطب را هم در سالن هایشان تجربه کنند. البته ضلع مشترک همه ناکامان اکران؛ نبود تبلیغات مناسب هم بود که نمیتوان از تاثیر فوق العاده آن در فروش به راحتی صرف نظر کرد.
نمیشود دلایل شکست فیلمها در سال گذشته را فهرست کرد و به حوادث ملتهب این سال اشاره نکرد. گرانی بنزین، اعتراضات آبان ماه و سقوط هواپیمای اوکراینی از جمله حوادثی بود که جامعه ایرانی را در شوکی بزرگ فرو برد و طبعیتاً در چنین بازههایی انتظار نمیرود رمقی در تماشاگران برای رفتن به سینماها مانده باشد به ویژه اینکه با قطعی اینترنت در آبان ماه عملا امکان خرید بلیتهای سینما محدود شد.
تمام این عوامل دست به دست هم داد تا سازمان سینمایی اعلام کند: «بررسی آمار فروش فیلمها در یازده ماه سال ۹۸ نشان میدهد که میزان فروش سینما نسبت به مدت مشابه در سال ۹۷ افزایش داشته است، ولی تعداد مخاطبان، اندکی کاهش یافته است.» البته به نظر میرسد در این آمار افزایش قیمت بلیتها به نسبت سال ۹۷ لحاظ نشده که اگر محاسبه میشد، ضررها آماری بیش از این را نشان میدادند.
روایت چهارم؛ درخشش سینمای مستند
تا همین چند سال پیش بحث اصلی مستندسازان فراهم آوردن شرایطی برای اکران عمومی فیلم هایشان بود تا کارکردی بیش از حضور در جشنوارههای داخلی و خارجی داشته باشند و بتوانند با اصلی ترین صاحبانشان که همان مخاطبان هستند، ارتباط برقرار کنند.
اما حالا یکی دو سالی میشود که به لطف گروه «هنر و تجربه» این امر مسجل شده و مستندها هم رنگ پرده به خود دیدهاند به طوری که «ترور سرچشمه» ساخته محمدحسین مهدویان، «مهین» ساخته محمدحسین حیدری، «بهارستان خانه ملت» ساخته بابک بهداد و… در سال ۹۸ توانستند اکرانی موفق را پشت سر بگذارند.
اما شاید در همان زمانی که مستندسازان خواهان تحقق اولیترین و طبیعیترین حق خود یعنی فراهم آمدن امکان نمایش فیلمهایشان، بودند کمتر کسی حتی فکرش را میکرد روزی برسد که مستندی به عنوان نماینده سینمای ایران به اسکار معرفی شود.
«در جستجوی فریده» مستندی که به نمایندگی سینمای ایران به اسکار ۲۰۲۰ معرفی شد
سال گذشته مستند «در جستجوی فریده» ساخته آزاده موسوی و کورش عطایی به عنوان نماینده سینمای ایران در اسکار ۲۰۲۰ معرفی شد که میشود از آن به عنوان اقبال بلند سینمای مستند یاد کرد. این انتخاب البته به سادگی صورت نگرفت و حاشیههایی هم داشت به طوری که ابهامات حول محورش نه تنها رفع نشد که سر به مهر هم باقی ماند.
نیمه شب ۲۷ مردادماه بود که به یکباره و در حالی که کسی تصور نمیکرد کمیته انتخاب نماینده سینمای ایران به این زودیها برای این امر دست به کار شود، نماینده سینمای ایران به اسکار ۲۰۲۰ را معرفی کرد تا رکوردی بی سابقه را در «ابهام یک انتخاب» بر جا بگذارد. به ویژه اینکه فهرست اولیه این کمیته به گونهای بود که هر یک رقیبی قَدَر برای دیگری محسوب میشد.
انتخاب «در جستجو فریده» از میان فیلمهای «مغزهای کوچک زنگزده» ساخته هومن سیدی، «بمب، یک عاشقانه» ساخته پیمان معادی، «سرو زیر آب» ساخته محمدعلی باشهآهنگر، «آشغالهای دوست داشتنی» ساخته محسن امیر یوسفی، «قصر شیرین» ساخته رضا میرکریمی، «عرق سرد» ساخته سهیل بیرقی، «متری شش و نیم» ساخته سعید روستایی، «سرخپوست» ساخته نیما جاویدی و «شبی که ماه کامل شد» ساخته نرگس آبیار صورت گرفت.
براساس همین انتخاب بود که بعدها زمزمههایی مبنی بر این شنیده شد که رای هیات انتخاب از میان گزینش ۲ فیلم داستانی به تساوی رسیده بوده و در نهایت در پی بالاگرفتن بحث ها، برای رسیدن به اجماع و آرامش، به یکباره رای اکثریت به سمت «در جستجوی فریده» چرخیده است؛ موضوعی که هرگز پاسخ روشنی درباره حاشیه هایش داده نشد. در اینکه «در جستجوی فریده» فیلمی ارزشمند و پرافتخار بوده تردیدی نیست اما همین حاشیهها از حلاوت انتخابش کاست.
هرچند «در جستجوی فریده» بعدها به فهرست اولیه اسکار هم راه نیافت اما همین انتخاب زمینهای برای جدی گرفتن سینمای مستند شد تا بیش از پیش به آن بها داده شود.
در کنار مسیر رسمی اکران فیلمهای مستند اما سال گذشته مستندهای خبرساز دیگری هم بودند که از مرحله رونمایی و یا عرضه اینترنتی موردتوجه رسانهها قرار گرفتند. قسمت سوم مستند «انقلاب جنسی» به کارگردانی حسین شمقدری، مستند «ایکسونامی» به کارگردانی محسن آقایی و مستند «اختاپوس» به کارگردانی مهدی انصاری از جمله همین آثار بودند که هر یک در مرحله رونمایی و عرضه اینترنتی توانستند مخاطبان را با خود همراه کنند.
همه این موارد نشان از آن دارد که جریان سینمای مستند ایران فارغ از طیفبندی حاکم بر مستندسازان فعال در این حوزه، ظرفیت بالایی برای حضور جدیتر دوشادوش سینمای داستانی ایران در سالهای پیش رو پیدا کرده است.
روایت پنجم؛ مدیریت توئیتری سینما
این روزها توییتر به عنوان یکی از اصلیترین منابع خبری محسوب میشود که مدیران، دولتمردان در بالاترین سطح و وزیران فعالیتی جدی در آن دارند و ترجیح میدهند گزارش کارها و اخبار دست اولشان را ابتدا در حساب شخصی خود در توییتر منتشر کنند؛ اپلیکشینی که اتفاقا هنوز فیلتر است و همین فیلترینگ احتمالا استفاده از آن را به یک امر غیرقانونی مبدل میسازد. با این همه مدیران همچنان علاقه مند به استفاده از آن هستند تا تناقضی آشکار را به نمایش بگذارند.
سیدعباس صالحی وزیر ارشاد و فرهنگ اسلامی، حسین انتظامی رییس سازمان سینمایی و ابراهیم داروغهزاده معاون پیشین ارزشیابی و نظارت سازمان سینمایی و دبیر فعلی جشنواره فیلم فجر از جمله مدیران سینمایی هستند که با پشت سر گذاشتن تیم روابط عمومی، خبرهایشان را توییت میکنند و در طول یک سال گذشته نشان دادند که علاقه ویژهای به اعمال مدیریت از طریق توئیتر دارند به طوری که ردپای اکثر خبرهای دست اول در حوزه مدیریت سینما را میشد در اکانت شخصی آنها پیدا کرد!
نمونه اخیر این جنس اطلاعرسانی هم اشاره وزیر ارشاد به اهم برنامههای سازمان سینمایی در روزهای کرونایی بود که در میانه روز در حساب شخصی وزیر منتشر شد تا تیم روابط عمومی بعدا از همان توییت، اسکرین شات بگیرند و برای رسانهها ارسال کنند، دیگری پیشنویس نظامنامه اکران را توییت میکند، آن یکی هم موضعگیریهایش درباره فیلمهای جشنواره را به توییتر موکول میکند تا توضیحاتش درباره قهر یکی از کارگردانان سینما از مراسم اختتامیه از همان طریق رسانهای شود.
به نظر میرسد این روزها داشتن اکانت در توییتر یکی از شروط لازم مدیر شدن است!
اسم رمز اولین انفجار هستهای سوژه مستند شد/ آماده سازی «ترینیتی»
اسم رمز اولین انفجار هستهای سوژه مستند شد/ آماده سازی «ترینیتی»
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی موسسه اوما فیلم، فیلم مستند «ترینیتی» به تاریخچه انرژی اتم و فواید و بلایای این ذرات کوچک برای مردم دنیا و همچنین علت نیاز به این انرژی برای مردم جهان می پردازد.
وقتی قرار شد اولین بمب اتم توسط ارتش ایالات متحده آمریکا منفجر شود، اسم رمز این عملیات ترینیتی نام گرفت و در فیلم مستند «ترینیتی» به فواید بهرهمندی از انرژی هستهای و تنازعات سیاسی و اقتصادیِ شکلگرفته حول این مساله پرداخته شده است.
پس از آزمایش تی ان تی، قرار شد اولین بمب اتم توسط ارتش ایالات متحده آمریکا منفجر شود و اسم رمز این عملیات ترینیتی نام گرفت. اسم رمزی که به معنای تثلیث یا همان سه گانه باوری پدر، پسر و روح القدس در اعتقادات مسیحی بود و قرار بود بزرگترین کشتار بشری با نام مسیح آغاز شود. ترینیتی، اسم رمز نخستین آزمایش انفجار سلاح هستهای بود. بمباران هستهای هیروشیما و ناکازاکی تنها چند هفته پس از این آزمایش رخ داد.
در مستند «ترینیتی» از سویی به فواید بهرهمندی از انرژی هستهای و کاربردهای متنوع این صنعت در زمینههای مختلف علمی پرداخته میشود و از سوی دیگر تنازعات سیاسی و اقتصادیِ شکلگرفته حول این مساله مورد توجه قرار میگیرد.
فیلم مستند ۲۶ دقیقه ای «ترینیتی» به کارگردانی مسعود کارگر و تهیه کنندگی سیدجمال عودسیمین، تهیه شده در موسسه اوما فیلم و محصول سازمان هنری رسانهای اوج است.
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی شتابدهنده رضوان، اسدالله دیانتی مدیر شتابدهنده رضوان گفت: مسابقه ایده تولید انیمیشن «آدینه رویداد» در قالب طنز و با موضوع رویکردهای نادرست اجتماعی برای پیشگیری از شیوع کرونا جمعه ۲۳ اسفندماه به صورت کاملا مجازی برگزار شد.
وی بیان کرد: ۲۴ ایده به این رویداد ارسال شد که گروه «مشکات» با اعضای الهه سبحانی، فاطمه افشاری و زهرا مقدم به عنوان گروه برگزیده؛ رضا کیخا و سبحان دهقان زاده از گروه «نارون» و مهتا صالحی و نجمه بنیطالبی از گروه «هور» به عنوان ایده های خلاق برگزیده شدند. کارشناسان محتوایی و ایده پردازی شتابدهنده رضوان فرایند منتوری و داوری آثار ارسالی را انجام دادند.
مدیر شتابدهنده رضوان در پایان گفت: «آدینه رویداد» با حمایت ستاد فرهنگسازی اقتصاد دانش بنیان و برخی مجموعه های دیگر از سال آینده هر دو هفته یکبار با موضوعات متنوع روز در حوزه های مختلف برگزار خواهد شد. هدف از برگزاری آدینه رویدادها که در واقع همان استارتاپ ویکند است؛ شناسایی، جذب و پرورش استعدادهای بالقوه است و از برنامه های مرکز رویدادهای شتابدهنده رضوان به شمار می رود.
علی اکبر ثقفی تهیه کننده و کارگردان سینما در گفتگو با خبرنگار مهر با اشاره به توقف تولید فیلم سینمایی «کوچه ژاپنی ها» به کارگردانی امیرحسین ثقفی گفت: قرار بود این فیلم سینمایی اواخر سال جاری جلوی دوربین برود که به دلیل شیوع بیماری کرونا این پروژه متوقف شد.
وی بیان کرد: با توجه به شرایط موجود نمی توانیم پیش بینی کنیم که این پروژه چه زمانی کلید می خورد. البته باید این مساله را نیز مورد توجه قرار داد که قراردادی که با عوامل پشت و جلوی دوربین بسته بودیم به دلیل ادامه دار بودن این شرایط، بی اعتبار می شود.
این تهیه کننده سینما تاکید کرد: قراردادهای عوامل سینمایی تاریخ دارد و آنها براساس همین زمان قراردادها با پروژه های دیگر نیز قرارداد می بندند.
وی ادامه داد: البته این امکان هم وجود داشت که مانند دیگر پروژه های سینمایی در چنین شرایطی کار خود را آغاز کنیم اما امنیت و سلامت عوامل فیلم برای ما از اهمیت بیشتری برخوردار بود به همین دلیل پروژه را متوقف کردیم.
ثقفی در پایان گفت: درحال حاضر در شرایطی نیستیم که برنامه ریزی مناسبی برای ادامه فعالیت خود پیشبینی کنیم.
به گزارش خبرنگار مهر، ۲ فیلمنامه کوتاه تولید نشده به نویسندگی سعید زمانیان با نام های «مثل یک راز» و «گل بازی» به جشنواره ۱۶th American Screenwriting Conference در کشور آمریکا راه پیدا کرد.
این رویداد که به صورت سالانه برگزار می شود بخشی از بیست و پنجمین دوره جشنواره بین المللی فیلم ساکرامنتو است که از تاریخ ۳ تا ۵ می در شهر ساکرامنتو آمریکا برگزار می شود. فیلمنامه نویسان منتخب تحت آموزش لوهانتر، فیلمنامه نویس آمریکایی و استاد دانشگاه UCLA قرار می گیرند و برگزیدگان جایزه بزرگ توسط هیات داوران به ریاست این فیلمنامه نویس در ۵ می در افتتاحیه ۲۵th Sacramento International Film Festival در سه بخش فیلمنامه بلند درام، فیلمنامه بلند کمدی و فیلمنامه کوتاه معرفی می شوند.
فیلمنامه کوتاه «مثل یک راز» پیش از این در جشنواره های فیلیکر رود آیلند امریکا، اوکساکا مکزیک، جوایز مستقل آمریکا و رم پرسیما حضور داشته و از جشنواره فلورانس ایتالیا جایزه بهترین فیلمنامه کوتاه را دریافت کرده است. همچنین این نخستین حضور بین المللی فیلمنامه کوتاه «گل بازی» است.
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی سازمان سینمایی، نخستین جلسه کارگروه بررسی آسیب های کرونا در سینما امروز ۲۴ اسفندماه برگزار شد.
در این جلسه که با حضور حسین انتظامی رئیس سازمان سینمایی برگزار شد، پس از بحث و تبادل نظر درباره پیشنهادات مطرح شده برای جبران ضرر و زیان صنعت سینما در پی شیوع ویروس کرونا مقرر شد از قشرهای آسیب پذیر سینما از طریق پرداخت مستقیم و همچنین فعالیتهایی که بر اثر کرونا دچار آسیب و تعطیلی شدهاند، حمایت شود.
تعویق پرداخت اقساط اعضای خانه سینما به مدت سه ماه و پرداخت وام قرضالحسنه به سینماهای بخش خصوصی به ازای هر پرده، ۱۰ میلیون تومان از دیگر موارد مطرح شده در این جلسه بود.
همچنین مقرر شد از اسفندماه تا زمانی که فعالیتهای سینمایی تعطیل است هزینه سهم کارفرمای بیمه تامین اجتماعی کارکنان آموزشگاهها، لابراتورها، شرکت های پخش و سینماها از طریق اعتبارات حمایتی سازمان سینمایی عودت شود.
در این جلسه، پیشنهادهایی هم برای کمک به خرید حق پخش نمایش خانگی مطرح شد که تصمیمگیری به جلسه آینده موکول شد.
جلسه بعدی کارگروه بررسی آسیب های کرونا در سینما قبل از پایان سال برگزار میشود.
اعلام گزارش عملکرد مالی مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی در سال ۹۸
اعلام گزارش عملکرد مالی مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی در سال ۹۸
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی سازمان امور سینمایی و سمعی بصری، در راستای سیاست شفافسازی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و در چارچوب قانون انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات، جزییات گزارش عملکرد مالی مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی از موسسات تابعه سازمان سینمایی در ۱۱ ماه سال ۹۸ منتشر شد.
اطلاعات گزارش عملکرد مالی مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی بر اساس کمک به برگزاری جشنواره بین المللی «سینماحقیقت» و برگزاری همزمان در استان ها، کمک به تولید فیلم مستند (کوتاه، نیمه بلند، بلند)، حمایت از تولید فیلم سینمایی تجربی، حمایت از اکران فیلم های هنری و تجربی، حمایت از تولید مشترک فیلم مستند با دیگر کشورها، کمک به خانه مستند استان ها و سایر مجامع سینمایی، حمایت از تولید و انتشار فصلنامه های «انیمیشن» و «سینما حقیقت»، حمایت از تولید فیلم انیمیشن سینمایی، حمایت از تولید فیلم انیمیشن کوتاه، حمایت از تولید مشترک فیلم انیمیشن با دیگر کشورها، پروژه سینمایی «لاله»، حمایت از تولید فیلم سینمایی خلاق (کم بودجه) و هزینه های جاری و حقوق و دستمزد تنظیم شده است.
گزارش عملکرد مالی مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی در ۱۱ ماه سال ۹۸ در اینجا قابل مشاهده است.
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی انجمن سینمای جوانان ایران، فیلم کوتاه «گیر» به نویسندگی و کارگردانی محمد رحمتی در بخش مسابقه نهمین دوره جشنواره فیلم کوتاه Discover Film Awards به عنوان تنها نماینده سینمای ایران حضور دارد.
جشنواره بینالمللی Discover Film Awards که از ۲۸ مارس در شهر لندن انگلستان برگزار میشود، یکی از جشنوارههای اروپایی است که سالانه بیش از پنج هزار فیلم از صدها کشور جهان در آن شرکت میکنند.
«کاج فیلم» به مدیریت شاهین نعمتی پخش این فیلم را بر عهده دارد.
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی فیلم، تصاویر جدیدی از فیلم سینمایی «گیجگاه» به کارگردانی عادل تبریزی منتشر شد.
حسن رضایی و رضا صفاییپور از بازیگران پیشکسوت سینمای ایران و همچنین حامد شیخی و داوود ونداده آخرین بازیگرانی بودند که جلوی دوربین کوهیار کلاری رفتند.
حسن رضایی و رضا صفایی پور (طوفان) پس از سال ها دوری از سینما با شمایل نقش های دوران سینمای قهرمان دهه ۶۰ و ۷۰ در فیلم «گیج گاه» نخستین سینمایی بلند عادل تبریزی قرار گرفتند.
جمشید هاشم پور، حامد بهداد، باران کوثری، سروش صحت، فرهاد آییش، بهرنگ علوی، امیرحسین رستمی، نادر سلیمانی، بیژن بنفشه خواه، سیاوش چراغیپور، محمد الهی، مریم همتیان، ایمان اسماعیل پور، علی باغفر و بازیگر نوجوان علی راد بازیگران این فیلم سینمایی هستند.
انتشار اولین تصاویر در «گیجگاه»
این فیلم سینمایی هماکنون در مرحله تدوین با شرایط کاملا ایزوله قرار دارد و فیلمبرداری آن به پایان رسیده است.
تهیه این فیلم را میرولی الله مدنی برعهده دارد و سرمایهگذاری این پروژه بعهده محمد حسینخانی و حنیف سروری است.
دیگر عوامل فیلم عبارتند از مشاور کارگردان: علی مصفا، نویسندگان: ارسلان امیری و عادل تبریزی، مدیرفیلمبرداری: کوهیار کلاری، تدوین: عماد خدابخش، سرپرست گروه کارگردانی و برنامهریزی: علی جناب، برنامه ریز: مسعود جیرانی، دستیار اول کارگردان: سعید غلامی، منشی صحنه: آنیتا فیروزبخت، صدابرداران: سعید بجنوردی و محسن نانکلی، طراح گریم: امید گلزاده، طراح صحنه: مرتضی شریف پناهی، طراح لباس: حدیث حسنوند، لابراتوار دیجیتال: فرهاد قدسی (استودیو فام)، مدیر تولید: مهدی چراغی، جانشین تولید: وحید رحمتی، مدیر تدارکات: محمد عزیزی زاده، مستند پشت صحنه: علی اصغری، مهدی وثوقی، عکاس: نوشین جعفری، مشاور رسانهای: آیدا اورنگ، تهیه کننده اجرایی و مدیر پروژه: حنیف سـروری.
