سینمای ایران
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از «هنر و تجربه»، پردیس هویزه مشهد شنبه دوم آذر ساعت ۱۷ میزبان نمایش مستند «بهارستان خانه ملت» به کارگردانی بابک بهداد است. پس از نمایش نیز نشست نقد و بررسی این مستند با همراهی بابک بهداد برگزار میشود.
مستند «بهارستان خانه ملت» به تاریخ جغرافیای سیاسی منطقه بهارستان می پردازد که شامل باغ بهارستان، باغ نگارستان، باغ نظمیه، عمارت مسعودیه، مسجد، ساختمان سپهسالار، ساختمان ملیجک و بخش اصلی وقایع میدان بهارستان می شود.
خبرگزاری مهر– گروه هنر: «زنانی با گوشوارههای باروتی» بهعنوان یکی از مستندهای تحسینشده در جشنوارههای داخلی و خارجی، این روزها در گروه «هنروتجربه» در حال اکران است. مستندی با نگاهی متفاوت به جریان داعش و حوادث تلخی که این گروه در کشور عراق رقم زدهاند دارد و برای نخستین بار پای صحبت خانواده اعضای این گروه تروریستی نشسته است.
نکته جالب این مستند اما در کنار نگاهی متفاوتی که به موضوع گروههای تکفیری دارد، انتخاب یک راوی متفاوت است؛ «روزنامهنگاری به نام نور در مسیری دشوار با همراه شدن با نیروهای ضد داعش عراقی، با زنان قربانی یا همسران داعشیها، مصاحبه کرده و مصائب آنها را جویا میشود. در این مستند، زنان، نالان و پشیمان نیستند و داعش را موجودی خوب دانسته و از رفتن آنها راضی نبودهاند.»
«زنانی با گوشوارههای باروتی» که پیشتر در جشنواره سینماحقیقت و جشنواره فیلم فجر هم اکران و تحسینشده است را رضا فرهمند کارگردانی کرده و تهیهکنندگی آن را مرتضی شعبانی برعهده داشته است.
مرتضی شعبانی از چهرههای باسابقه سینمای مستند ایران است که فعالیت هنریاش را در گروه مستند روایت فتح با همراهی سیدمرتضی آوینی آغاز کرد و این روزها هم عهدهدار مدیریت مرکز «سینمای حقیقت» است که با تمرکز ویژه بر مستندسازی با موضوع مقاومت، فعالیت مستندسازان در این حوزه را ساماندهی میکند.
به بهانه اکران «زنانی با گوشوارههای باروتی» گفتگویی با مرتضی شعبانی داشتهایم که در ادامه میخوانید؛
* با توجه به اینکه مستند «زنانی با گوشوارههای باروتی» این روزها در سینماها روی پرده است، به نظر خودتان مهمترین ویژگی این مستند برای همراه شدن مخاطب عام و در عین حال علاقمند به سینما با آن چیست؟
جنگ همیشه با خشونت همراه است و زنان معمولاً از جنس جنگ نیستند. نسبت یک زن با محیط جنگ و مشخصاً حضور یک خبرنگار زن در میدان جنگ بهعنوان یک گزارشگر، میتواند موضوع جذابی برای مخاطبان باشد. مخاطب با دیدن این فیلم میفهمد اینگونه نیست که فقط مردان در عرصه جنگ نقش آفرین باشند. زنانی هم هستند که با علاقهمندی و شجاعت پا در این میدان میگذارند. مشخصاً درباره این خانم خبرنگار، معتقدم مهمتر از نفس حضورش در این فضا، کاری است که انجام میدهد؛ کاری که میتوان فراتر از یک فیلم به آن پرداخت.
* اتفاقاً یکی از امتیازات این مستند همین است که زنان را صرفاً «قربانی جنگ» تصویر نمیکند و خودشان راوی اتفاقات هستند؛ چگونه به انتخاب این راوی رسیدید؟
طبیعتاً درباره این انتخاب، بهتر است که جزییات را رضا فرهمند بهعنوان کارگردان، توضیح دهد اما از ابتدا وقتی برای تولید این مستند وارد منطقه شدند، یک خبرنگار مرد را برای راوی مدنظر داشتند، که او هم ویژگیهای منحصر به فردی داشت. وقتی کار آغاز شد، در دل جریانات فیلم با خانم نور الحلی مواجه شدند که انتخاب ویژهتری محسوب میشد.
بالاخره معمولاً در آثار جنگی، زن حضور جدی ندارد و این در حالی است که همواره ۵۰ درصد مخاطبان سینما و تلویزیون، زنان هستند. از این منظر وقتی یک زن وارد یک روایت میشود، طبیعتاً برای این ۵۰ درصد میتواند جذابیت بیشتری داشته باشد. مضافبر اینکه روایت مستند را از مردانگی صرف هم خارج میکرد. این به نظرم یک انتخاب درست از طرف آقای فرهمند بود که به نتیجه خوبی هم منتهی شد…
* یعنی بهطور اتفاقی و در مسیر تولید با این شخصیت مواجه شدید؟
بله. بهطور کاملاً اتفاقی در حال تولید مستند در منطقه بودیم که با این خانم خبرنگار مواجه شدیم. بعد ایده جابهجایی راوی مطرح شد. آقای فرهمند تلفنی این ایده را با بنده عنوان کردند و طبیعتاً من هم استقبال کردم.
* خود خانم «نور» چطور به این همراهی رضایت دادند؟ طبیعتاً بهعنوان یک خبرنگار زن آن هم در منطقه جنگی، ملاحظات و مراقبتهایی داشته که مبادا بیش از اندازه دیده و شناسایی شود.
ابتدا به ساکن و در روزهای اول مواجهه، در واقع خانم خبرنگار مشغول کار خود بود و تیم ما هم صرفاً بهعنوان مستندساز در حال ضبط وقایع بود. از جایی به بعد بود که کار جدیتر شد و تصمیم بر این گرفته شد که بهعنوان راوی با گروه ما همراه شود. مذاکراتی انجام شد تا او راضی به این همراهی شود. به نظرم این همراهی به نفع هر دو طرف هم بود. هم این خبرنگار بعد از حضور در این مستند، امکان بیشتری برای جریانسازی رسانهای در منطقه پیدا کرد و هم مستند ما توانست یک راوی قدرتمند پیدا کند.
اصلیترین وجه تمایز مستند «زنانی با گوشوارههای باروتی» این است که وارد جریان انسانی جنگ میشود. ما کمتر در مستندهای مرتبط با جریان مقاومت سراغ این وجه رفتهایم و بیشتر راوی متن نبرد و جنگ بودهایم* شما سابقه طولانی در ساخت مستندهای مرتبط با جریان مقاومت در منطقه دارید، خودتان فکر میکنید مهمترین وجه ممیزه و حرف متفاوت «زنانی با گوشوارههای باروتی» به نسبت دیگر مستندهای شاخص این حوزه چیست؟
اصلیترین وجه تمایز این مستند این است که وارد جریان انسانی جنگ میشود. ما کمتر در مستندهای مرتبط با جریان مقاومت سراغ این وجه رفتهایم و بیشتر راوی متن نبرد و جنگ بودهایم. این فیلم در کنار اینکه روایت مستند از جنگ و مقاومت و شهادت را دارد، به وجه انسانی ماجرا بهویژه از منظر حضور زنان قربانی در این جریان هم پرداخته است؛ هم زنانی که عضو خانواده داعشیها هستند و قربانی این تفکر شدهاند و هم زنانی که بهواسطه اقدامات داعش، قربانی شدهاند. در هر صورت این زنان هستند که قربانی اصلی تفکر داعش شدهاند…
* اگر اشتباه نکنم، این اولین حضور زنان خانواده داعشیها در یک مستند بوده…
بله. این یکی از نکات برجسته «زنانی با گوشوارههای باروتی» است. پیش از این، مستندسازان به این شکل سراغ جریان داعش نرفته بودند. پیشتر مثلا در مستند «A۱۵۷» شاهد زنانی بودهایم که قربانی اقدامات داعش شدهاند، اما تا کنون سراغ خانواده داعشیها نرفته بودیم تا ببینیم اینها چگونه فکر میکنند و اساساً چه نگاهی به این جریانات دارند…
* این میزان نزدیک شدن به خانواده داعشیها حساسیتبرانگیز نبود؟ خود این افراد برای قرار گرفتن در مقابل دوربین یک گروه مستندساز ایرانی مقاومتی نداشتند؟
بله همهشان گارد داشتند. منتها این افراد در شرایط خاصی قرار داشتند. مثلا شخص خانم «نور» در حال کمک به آنها بود تا نجات پیدا کنند. حتی در بخشی از فیلم یکی از همین زنان دست «نور» را میگیرد و از او میخواهد در کنارشان بماند.
این خانم خبرنگار اطمینان قلبی به آنها داده بود و بهواسطه همین اعتماد، با گروه همراه شدند. میدانستند قرار نیست بابت این همراهی اذیت و آزاری ببینند. به تعبیری رفتار انسانی «نور» و حتی ارتش عراق نسبت به این خانوادهها، باعث شکلگیری این اعتماد شده بود تا به راحتی در مقابل دوربین حرف بزنند. این اعتماد آنقدر پررنگ شد که حتی برخی از این افراد که هنوز با افکار داعش احساس همراهی داشتند هم حرفهایشان را با ما مطرح کردند.
* یعنی اینگونه نبود که صرفاً سراغ بریدهها از جریان داعش بروید…
اصلاً اینها بریده نیستند. بعضی حتی بهشدت دلبسته همسرانشان هستند و از آنها دفاع میکنند. البته هستند تعدادی که از این تفکر بریدهاند اما گروه دیگری هم در فیلم میبینیم که بهنوعی میتوان گفت، خودشان هنوز «داعشی» هستند.
این درست است که «داعش» امروز از نظر سرزمینی محدود شده و دیگر جایی را در اختیار خود ندارد، چیزی به نام حکومت که پیشتر مدعی آن بودند هم دیگر در اختیار ندارند اما نمیتوان افکار داعشی را نادیده گرفت* جریان داعش از نظر سیاسی و نظامی رو به فروپاشی و مرگ همیشگی است، فکر میکنید مستندهایی از جنس «زنانی با گوشوارههای باروتی» از این منظر تاریخ انقضا دارند؟
واقعیت این است که اینگونه نیست. کمااینکه در همین مستند هم شاهد هستیم که «داعش» صرفاً یک گروه نیست، یک تفکر و عقیده است که تبعات آن سالها در جوامع مختلف انسانی باقی میماند و آرامآرام با کار فرهنگی باید آن را از بین برد. این درست است که «داعش» امروز از نظر سرزمینی محدود شده و دیگر جایی را در اختیار خود ندارد، چیزی به نام حکومت که پیشتر مدعی آن بودند هم دیگر در اختیار ندارند اما نمیتوان افکار داعشی را نادیده گرفت.
این افکار کماکان وجود دارد. مستندی مانند «زنانی با گوشوارههای باروتی» اتفاقاً همین هشدار را میدهد که ما باید حواسمان به ریشههای این تفکرات باشد. باید مراقب بچههای معصومی باشیم که ناخواسته گرفتار پسماندههای این تفکر شدهاند.
* بهعنوان سوال پایانی درباره ظرفیت ایجاد شده در گروه «هنروتجربه» برای امکان تماشای آثار مستند بر پرده سینما چه نظری دارید؟
بالاخره این ظرفیتی است که در سالهای اخیر ایجاد شده و واقعاً «هنروتجربه» در این زمینه فعالیت خوبی داشته است. این گروه نشان داده است که مردم علاقمندند فیلمهای خوبی که در گونه مسند هم ساخته میشود را در سینماها تماشا کنند. مانند مستند خوب «صفر تا سکو» که فروش خوبی هم در گیشه داشت و حتی از برخی فیلمهای سینمایی رقیب هم بیشتر فروخت و توانست اکران عمومی هم داشته باشد. و یا همین مستند «در جستجوی فریده» که برای نمایندگی ایران در اسکار هم انتخاب شد و در اکران توانست کارنامه موفقی داشته باشد.
اینها نشان میدهد ظرفیت مستندسازی در کشور ما بسیار پیشرفت کرده و توانمندیهای بالایی به دست آوردهایم. حیف این که حاصل این فعالیتها را مخاطب بر پرده سینما نبیند. درست است که برخی از این آثار شاید بعدها در تلویزیون هم نمایش داده شوند اما لذت فیلم دیدن بر پرده سینما چیز دیگری است که طبیعتاً مخاطب سینمای مستند هم نمیخواهد آن را از دست بدهد.
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از «هنر و تجربه»، سیودومین جشنوره فیلم مستند آمستردام (ایدفا) که به عنوان یکی از مهمترین رویدادهای سینمای مستند جهان شناخته میشود، برای اولین بارا فیلمی از ایران را در افتتاحیه به نمایش گذاشت. مستند «سایههای بیخورشید» ساخته مهرداد اسکویی در مراسم افتتاحیه ایدفا در شهر آمستردام به نمایش درآمد.
مستند «سایههای بی خورشید» که در بخش فیلمهای بلند این جشنواره به رقابت میپردازد، داستان پنج زن در کانون اصلاح و تربیت را روایت میکند که به جرم همدستی در قتل پدر، همسر و یا عضو مذکر خانواده دوران محکومیت خود را سپری میکنند. این مستند مونولوگهای نفسگیری دارد که هر یک از این زنان شرایط ارتکاب به قتل و در برخی مواقع انگیزه اعمال خود را توضیح میدهند.
سی و دومین دوره از جشنواره بینالمللی مستند آمستردام «ایدفا» از ۲۹ آبان تا ۱۰ آذر در کشور هلند برگزار میشود.
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی خانه سینما، برنامه آینده کانون فیلم خانه سینما، در تاریخ یکشنبه ۳ آذر، ساعت ۱۸، به نمایش فیلم کوتاه اختصاص دارد.
در این برنامه که با مشارکت انجمن صنفی فیلم کوتاه برگزار می شود، ۴ فیلم کوتاه از ۴ فیلمساز زن به نمایش در می آید و پس از آن، کارگردان های آثار و کاوه سجادی حسینی در نشستی درباره فیلم ها حضور خواهند داشت.
این ۴ فیلم عبارتند از «زرد خالدار» باران سرمد، «به چیزی دست نزن» ارغوان حیدراسلام، «رای» سپیده برنجی، «اضافه بار» یاس میلانی.
حضور در این برنامه برای همه، آزاد و رایگان است و علاقه مندان می توانند در تاریخ یادشده به نشانی خیابان بهار، خیابان سمنان، خانه سینما، سالن سیف الله داد، مراجعه کنند.
علیاصغر کاراندیش معاون حقوقی و امور مجلس و استانهای وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در گفتوگو با خبرنگار مهر با اشاره به پیشنویس جدید لایحه اصلاح برخی قوانین و مقررات مالیاتی که بر اساس آن پیشنهادات لغو معافیت مالیاتی کلیه فعالیتهای فرهنگی-هنری در حوزههایی چون انتشارات، تئاتر، سینما و موسیقی (مشمول مالیات با ضریب ۲۵ درصد) است بیان شده است، اظهار کرد: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در این زمینه با پیشنهاد سازمان امور مالیاتی مخالف است و مراتب این مخالفت را به صورت کتبی به مراجع مربوط اعلام کرده است و هم در معاونت توسعه مدیریت منابع و هم در معاونت حقوقی هم پیگیری لازم را انجام داده است.
وی ادامه داد: سازمان امور مالیاتی پیشنهادهای مالیاتی خود را راساً تنظیم کرده است و در این زمینه با دستگاههای ذیربط هماهنگی صورت نداده است. در خصوص پیشنهاد حذف معافیت مالیاتی فعالیتهای فرهنگی و هنری نیز این وزارتخانه با ما هماهنگی نداشته است و ما هم به جد معتقدیم که نباید این اتفاق شکل بگیرد.
معاون امور حقوقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تاکید کرد: تصویب چنین پیشنهادی لطمههای جبرانناپذیری به بدنه فعالیتهای فرهنگی در ایران وارد میکند. ما به همین خاطر با حذف این معافیت مخالفیم. این مخالفت را نیز کتباً اعلام کردیم و در حال پیگیری آن هم هستیم. امیدواریم در لایحهای که در نهایت در زمینه اصلاح برخی قوانین مالیاتی مصوب میشود این مساله حذف شود.
وی تاکید کرد: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در این زمینه دلایل محکمی دارد و آن را ابراز کرده و خواهد کرد اما در نهایت این موضوع باید در هیات دولت مصوب شود.
به گزارش خبرگزاری مهر در دومین برنامه «روایتخوانی» که به همت باشگاه معماران حوزه هنری برگزار می شود، فیلم مستند «قسمت ششم آلزایمر» با موضوع فراموشخانه با حضور نوید سالاری مقدم کارگردان فیلم، نقد و بررسی میشود.
علاقهمندان میتوانند برای مشاهده و حضور در جلسه اکران، نقد و بررسی این مستند، دوشنبه ۱۱ آذرماه از ساعت ۱۶ در مرکز معماری اسلامی حضور به هم رسانند.
«قسمت ششم آلزایمر» در پی پاسخ به این پرسش است که «چطور یک موزه میتواند به فراموشخانه تبدیل شود و یا مصداق یک موزه سرزنده باشد؟»
حضور برای تمامی علاقه مندان آزاد و رایگان بوده و رزرو ضروری است.
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی جشنواره بینالمللی «سینماحقیقت»، فیلم مستند «هنوز تاریک نیست» ساخته فرانکی فنتون با روایت کالین فارل هنرپیشه هالیوودی در سیزدهمین جشنواره بینالمللی «سینماحقیقت» به نمایش درمیآید. این فیلم ایرلندی یکی از آثار منتخب بخش مرور جشنواره «میلینیوم» بلژیک است.
در خلاصه موضوع مستند ۷۷ دقیقهای «هنوز تاریک نیست» It’s Not Yet Dark آمده است: «این فیلم که توسط کالین فارل روایت میشود، داستان حیرتانگیز سایمون فیتز موریس است؛ فیلمساز جوان ایرلندی که با وجود تشخیص بیماری نورون حرکتی، فیلم بلندی را تنها با استفاده از چشمانش کارگردانی میکند که برنده جایزه میشود. این مستند، تجلیلی است از عشق سایمون به فیلم، آفرینش هنر و روایت داستانهای زیبای انسانی بدون توجه به موانع پیشرو. حامی هنری او، کالین فارل، این فیلم را که بر اساس کتاب سایمون و به همین نام «هنوز تاریک نیست» ساخته شده، به زیبایی روایت میکند.»
عوامل تولید این مستند عبارتند از نویسنده و کارگردان: فرانکی فنتون، فیلمبردار: کیت مککالو، تدوینگر: درموت دیسکین، تهیهکننده: کندی فیلمز و نیوگرنج پیکچرز
«هنوز تاریک نیست» در جشنوارههای مستند هاتداکس، ساندنس، تسالونیکی، CPH:DOX کپنهاگ، سیدنی، استکهلم، هزاره لهستان و… به نمایش درآمده است.
کالین فارل ۴۳ ساله زاده شهر دوبلین ایرلند و از چهرههای مشهور سینمای جهان است. از جمله فیلمهای او میتوان به گزارش اقلیت، تایگرلند، باجه تلفن، بیباک، تازهکار، اسکندر، در بروژ، تریاژ، بلوار لندن، شب وحشت، یادآوری کامل، نجات آقای بنکس، افسانه زمستان، خرچنگ، فریبخورده، بیوهها، دامبر اشاره کرد. فارل در این فیلمها، با کارگردانان نامآشنایی چون جوئل شوماخر، اولیور استون، وودی آلن، ترنس مالیک، مایکل مان، اسکات کوپر، پیتر ویر، تیم برتون، لیو اولمان اشاره کرد.
سیزدهمین دوره جشنواره بینالمللی فیلم مستند ایران «سینماحقیقت» طی روزهای ۱۸ تا ۲۵ آذرماه ۱۳۹۸ به دبیری محمد حمیدیمقدم در پردیس سینمایی چارسو برگزار خواهد شد.
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی جشنواره بینالمللی «سینماحقیقت»، پردیس سینمایی چارسو واقع در خیابان جمهوری، تقاطع پل حافظ، با برخورداری از ۶ سالن مجهز، از صبح روز ۱۸ آذرماه تا شامگاه ۲۴ آذر ۹۸، میزبان سیزدهمین جشنواره بینالمللی «سینماحقیقت» خواهد بود.
امسال عموم صاحبان آثار، اعضای صنوف، عوامل و دستاندرکاران سینمای مستند، اهالی رسانه، هنرجویان کارگاههای آموزشی و علاقه مندان فیلم مستند (باشگاه مستند)، تنها با ثبتنام روی وبسایت جشنواره و دریافت کارت، امکان رزرو بلیت هر سانس برای ورود به سالنها را به دست خواهند آورد. ضمن این که برای خرید بلیت تکسانس توسط سایر دوستداران فیلم مستند به میزان محدود هم پیشبینیهایی شده که متعاقباً اعلام خواهد شد.
کارگاههای آموزشی جشنواره «سینماحقیقت» در سالن شماره ۲ چارسو و بازار فیلم مستند نیز در انتهای طبقه ششم این مجموعه برپا خواهد شد. اتاق VIP، پلاتوی برنامه زنده شبکه ۴ و سایر برنامههای تلویزیونی و رادیویی، جلسات فیلم – خبر، video Library، غرفه بخشهای مختلف جشنواره اعم از دبیرخانه، روابط عمومی، وبسایت، ستاد خبری، نشریه روزانه، پژوهش، بازرگانی، بینالملل، غرفه فروش، کانتر ارائه بلیت و … هم در طبقه ششم پردیس چارسو مستقر خواهند شد.
فرصت برای ثبتنام کارگاههای «سینماحقیقت» روی وبسایت www.irandocfest.ir هنوز مهیا است. ثبتنام باشگاه مستند هم به زودی آغاز خواهد شد.
سیدابراهیم عامریان تهیهکننده فیلم سینمایی «نارگیل» به کارگردانی سیدداوود اطیابی که به تازگی پروانه ساخت دریافت کرده است، در گفتگو با خبرنگار مهر درباره زمان ساخت این فیلم سینمایی گفت: سید داوود اطیابی، برادر مسعود اطیابی است و قرار است هر ۲ این فیلم را کارگردانی کنند، از همین رو «نارگیل» طی چند روز آینده در تهران کلید میخورد.
تهیهکننده فیلمهای «تگزاس» و «تگزاس۲» افزود: از آنجایی که ما پیش از این چند فیلم تجاری ساخته بودیم که اتفاقاً توانست به فروش خوبی برسند، تصمیم به ساخت یک فیلم کودک گرفتیم از همین رو «نارگیل» را با موضوع کودک میسازیم. هرچند میدانیم ممکن است به ضرر مالی منجر شود. در این مورد ما به برگشت سرمایه و سود هم فکر نمیکنیم.
عامریان عنوان کرد: ما در بخش خصوصی کار میکنیم و از کسی وامی نمیگیریم، با این وجود بعد از ساخت چند فیلم تجاری فکر کردیم لازم است یک فیلم کودک بسازیم. چرا که این ژانر همواره نادیده گرفته میشود و فکر میکنم این حق بچههای ایرانی است که فیلم کودکی داشته باشند.
این تهیهکننده در پایان بیان کرد: «نارگیل» یک فیلم رئال- عروسکی است که به طور کامل در تهران ساخته میشود ضمن اینکه این روزها مشغول مذاکره با بازیگران برای حضور در این فیلم هستیم.
به گزارش خبرنگار مهر، مراسم اختتامیه چهل و نهمین جشنواره بینالمللی فیلم رشد با حضور محسن حاجی میرزایی وزیر آموزش و پرورش، مهدی سالم مدیر شبکه تلویزیونی امید، جمعی از مدیران آموزشی و هنری کشور و هنرمندان و فیلمسازان عصر جمعه اول آذر ماه در سالن اندیشه حوزه هنری برگزار شد.
در ابتدای این مراسم، وحید گلستان دبیر جشنواره بینالمللی فیلم رشد با ارائه گزارشی از برپایی جشنواره، گفت: در دوره چهل و نهم جشنواره رشد شاهد برگزاری یک جشنواره منحصر به فرد بودیم و تلاش میکنیم جنبههای آموزشی آن را تقویت کنیم.
وی بیان کرد: کارگروه طرح آموزشی این امکان را به ما داد تا قبل از برگزاری جشنواره در ۷ مدرسه فیلمها به نمایش گذاشته شوند و در یک روند آزمایشی طرح آموزشی را آماده کنیم و برای اولین بار در قالب یک کتابچه به همکاران فرهنگی خود ارائه کردیم. به هنرمندان نیز این نوید را میدهم که با توجه به برنامه درسی ملی، فیلم یک رسانه تزیینی نخواهد بود و به یک رسانه رسمی آموزشی تبدیل شده است. اینترنت فرصت انتشار وسیع و کم هزینه را به ما میدهد و امسال تلاش کردیم تا بستر بازار فیلم آموزشی ایجاد کنیم.
گلستان از دیگر دستاوردهای این دوره را تماشای فیلمهای منتخب جشنواره توسط چهل هزار دانشآموز دانست.
اجرای این مراسم برعهده محمد سلوکی بود و پس از صحبتهای وحید گلستان دبیر جشنواره فیلم رشد به سراغ معرفی برگزیدگان بخشهای جنبی و اصلی جشنواره رفت.
اسامی برگزیدگان بخشهای مختلف به شرح زیر است:
بخش دانشآموزان فیلمساز
رتبه اول: بومیکا ابونه سینهه برای فیلم مستند شش ماه شش ثانیه دور ریختن از هند
رتبه دوم: فیلم داستانی حباب به کارگردانی دیانا حیدری از ایران
رتبه سوم: فیلم پویانمایی قوانین وسواسیها به کارگردانی نرگس رفاهی از ایران
دیپلم افتخار این بخش به پویانمایی طغیان به کارگردانی ماژان کیمیایی و علیرضا احدنوری و فیلم مستند هزار سال زندگی به کارگردانی امیرحسین دهقان از ایران اهدا شد.
بخش فرهنگیان فیلمساز
رتبه اول: فیلم داستانی بابردوو به کارگردانی سیاوش ساعدپناه از ایران
رتبه دوم: فیلم پویانمایی باهم، بیهم به کارگردانی مریم سجادی نجفآبادی از ایران
رتبه سوم: فیلم مستند یک شب در مدرسه از رضا رادپور از ایران
دیپلم افتخار این بخش نیز به فیلم داستان دیا به کارگردانی آنیش ناراس از هند اهدا شد.
بخش فیلم بلند داستانی
فیلم بلند داستانی قطار آن شب به کارگردانی حمیدرضا قطبی رتبه اول و فیلم فرزند زمین به کارگردانی مژگان بیات رتبه دوم شد.
دیپلم افتخار هم به فیلم آلفونس جیتر بیت به کارگردانی مارک اسچیتر از کشور آلمان تعلق گرفت.
بخش فیلم کوتاه داستانی
رتبه اول: فیلم «سوزن» به کارگردانی یوسف جعفری از ایران
رتبه دوم: فیلم «شیرینی زندگی» به کارگردانی هوراسیو رومو از مکزیک
همچنین دیپلم افتخار این بخش به فیلمهای «دابُر» به کارگردانی سعید نجاتی و امیرحسین عزیزی بازیگر نقش اول فیلم «آبی کمرنگ» تعلق گرفت.
بخش مستند
جایزه رتبه اول این بخش به «بیگدار» اثر علیرضا دهقان و رتبه دوم به فیلم «من میخواهم به مدرسه بروم» به کارگردانی پوتری پورناما سوگوا از کشور مالزی اهدا شد.
دیپلم افتخار فیلمهای منتخب بخش مستند به فیلمهای قوس الکتریکی به کارگردانی حمید علیداد و باقر سروش و فیلم کبوتر اثرالکساندر هویسان از کشور اکراین اهدا شد.
بخش پویانمایی
رتبه اول این بخش به فیلم «به دنبال لایک» ساخته توبیاس اسکلاج و برنت فارست از کشور ژاپن و رتبه دوم به فیلم «زری زری کاکل زری» به کارگردانی مهین جواهریان تعلق گرفت.
فیلم «سنگهای سپید» اثری از فاطمه حسنی دیپلم افتخار را کسب کرد.
بخش جنبی
برگزیدگان کمیسیون ملی یونسکو_ ایران
در بخش دانشآموزی، به فیلمهای داستانی «قاب بسته» به کارگردانی ریحانه صالحپور، فیلم «حباب» به کارگردانی دیانا حیدری و فیلم پویانمایی «در جستجوی زندگی» ساخته ایلیا رمضانی برنده دیپلم افتخار و مبلغ پانزده میلیون ریال شدند.
در بخش بزرگسالان نیز دو فیلم «این سو، آن سو» به کارگردانی لیدا فضلی و «راهی کردن» اثر روزا فیشر هرکدام مبلغ پانزده میلیون ریال دریافت کردند.
همچنین در این بخش، فیلمهای «کلاف» به کارگردانی ملیحه غلامزاده و «گاوگول ۲» ساخته مهدی شاد هریک برنده دیپلم افتخار شدند.
برگزیدگان انجمن اولیا و مربیان
فیلم «آبی کمرنگ» به کارگردانی محمدرضا حاجی غلامی برنده جایزه سه میلیون تومانی، فیلم «دابُر» ساخته سعید نجاتی برنده جایزه دو میلیون تومانی و «راهی کردن» اثری از روزا فیشر برنده جایزه یک میلیون تومانی شدند.
بخش جوایز سیفژ
جایزه این بخش به فیلم «دوچ» به کارگردانی امیر مشهدی عباس اهدا شد.