برچسب: سید محمد غرضی

محمد غرضی گفت: وقتی شهری که ۱۰۰ هزار نفر رای دارد و نماینده آن شهر فقط با ۶ هزار رای وارد مجلس شده است یعنی مردم رضایت ندارند.

 

همشهری‌آنلاین – محمد بیاتی: سید محمد غرضی از ۱۳۵۸ تا ۱۳۶۰ استاندار خوزستان بود و از ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۴ وزیر نفت و از ۱۳۶۴ تا ۱۳۷۶ به‌عنوان وزیر پست و تلگراف و تلفن فعالیت ‌کرده است. او در انتخابات ریاست جمهوری سال ۹۲ به عنوان کاندیدا شرکت کرد اما رای بسیار پایینی نصیبش شد. در انتخابات ۹۶ هم ثبت نام کرد اما نتوانست از سد شورای نگهبان عبور کند.

غرضی خود را نه اصلاح طلب می‌داند و نه اصولگرا. او معتقد است حزب‌ها و دسته ‌های سیاسی همه در مقابل انقلاب هستند. محمد غرضی اعلام کرده که در انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۰ نیز ثبت نام می‌کند و نامزد می‌شود. مشروح گفت و گوی همشهری‌آنلاین با سید محمد غرضی را در ادامه بخوانید:

باز هم می‌خواهید کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری شوید. یک بار شکست خورده‌ای با آرایی بسیار پایین و یک بار هم رد صلاحیت شده‌اید. آیا رویکرد شما برای نامزد شدن در انتخابات ریاست جمهوری تغییری کرده است یا با همان رویکرد گذشته‌تان در انتخابات ۱۴۰۰ کاندیدا می‌شوید؟

مصادیقش تفاوت کرده اما اصولش همان اصول انقلاب است. اصل اول این است که در مدیریت کشور حقوق عامه بر حقوق خاصه ترجیح دارد. مثلا اگر دولت اسکناس بدون پشتوانه چاپ کند حقوق عامه مردم را رعایت نکرده است. اصل دوم این است که به جای اینکه دموکراسی را منعکس کنیم جمهوریت (اجماع) را منعکس می‌کنیم.

یعنی ما معتقدیم انقلاب با اجماع انجام شد نه با اصول دموکراسی. در واقع حرف مونتسکیو درباره دموکراسی اینجا کارآمدی ندارد. بله مصادیق تفاوت کرده اما اصول همان اصول انقلاب است.

جدیدترین خبرها و رویدادها را در اینستاگرام همشهری آنلاین بخوانید

آیا دولت‌های بعد از انقلاب این اصول مد نظر شما را رعایت کرده‌اند؟

نه تنها رعایت نکرده اند بلکه کاملا ضد آن عمل کرده اند. ببینید،‌ انقلاب که پیروز شد یک دلار ۷۰ ریال بود. در زمان بنی صدر شد ۳۰۰ ریال، دولت در دهه شصت با ۳۰۰ یا ۴۰۰ ریال تحویل گرفت با ۱۴۰۰ ریال تحویل داد. دولت بعد در دهه هفتاد با ۱۴۰۰ ریال تحویل گرفت با ۴۵۰۰ ریال تحویل داد. دولت دهه هشتاد دلار را با ۴۵۰۰ ریال تحویل گرفت و با ۱۰۰۰۰ هزار ریال تحویل داد و حقوق عامه را ضایع کرد. دولت احمدی نژاد با ۱۰ هزار ریال تحویل گرفت با ۳۰ هزار ریال تحویل داد و دولت فعلی با که با ۳۰ هزار ریال تحویل گرفته الان نرخ دلار بین ۲۵۰ تا  ۳۰۰ هزار ریال شده است.

شما به عنوان نسل جوان بدانید که این دولت ها به جای خدمت به انقلاب و کمک به عامه مردم تبدیل شده‌اند به احزاب و گروه‌ها و خویش و قوم بازی. به عنوان مثال ۵ هزار نفر از فرزندان مدیران این ۴۰ سال در آمریکا زندگی می‌کنند و ارز زیادی از کشور خارج کرده اند و به جای اینکه به کشور خدمت کنند به امریکا خدمت کرده اند. انقلاب سر جای خودش است اما مدیریت‌ها اصلا قابل دفاع نیست. ۵ هزار فرزند مسئولان اصلاح طلب و اصولگرا در آمریکا زندگی ‌می‌کنند. ببینید چگونه امتیازات را بین خودشان تقسیم کرده‌اند. حساب کنید این تعداد، چقدر ارز از کشور خارج کرده‌اند و چقدر به منافع ملی ضربه زده اند. آنها در بالا دعوای زرگری راه می‌اندازند و در پایین رانت‌ها را بین خودشان تقسیم می‌کنند.

اگر شما دولت را تحویل بگیرید و فرض کنید ارزش دلار در شرایط فعلی یعنی تقریبا ۲۵ هزار تومان بماند آیا جلوی رشد بیشتر آن را می‌گیرید؟

قطعا این رشد متوقف خواهد شد و حقوق عامه پرداخت می شود. من اگر رئیس جمهور شوم دلار قطعا گرانتر از این نمی‌شود و به جای اینکه رانت خواری اصل شود ضد رانت خواری اصل می‌شود. همین دولت اعلام کرد که ۵ میلیارد دلار صادرات غیر نفتی داشتیم. آن وقت این ارزها را به قیمت های پایینی مثل ۴۲۰۰ تومان و ۸ هزار تومان به مدیران و اطرافیان خودشان می‌دهند. دولت یازدهم و دوازدهم  هر کدام ۶۰۰ میلیارد دلار درآمد داشتند. این پول‌ها الان کجاست؟ بنده ۲۰ سال در دولت بودم و ۲۰ سال قبل از انقلاب راجع به اقتصاد کار کردم و کشور را به لحاظ اقتصادی می شناسم و می‌دانم که مشکلات اقتصادی کجاست. دهه شصت جمعیت کشور ۴۰ میلیون نفر بود و با ۲۰ میلیارد دلار خیلی خوب اداره می شد. الان جمیت کشور ۸۰ میلیون نفر است و البته تولیدات داخلی هم خیلی رشد کرده و حجم صادرات زیاد است. الان هزینه کشور ۴۰ میلیارد دلار بیشتر نیست و بقیه پول‌ها هدر می رود.

با این تفاسیر که می‌فرمایید تحریم‌ها و مشکلاتی که در رابطه با تحریم‌ها برای کشور ایجاد شده است، عملا نباید تاثیر زیادی بر اقتصاد کشور داشته باشند …

 تحریم داخلی از تحریم خارجی زیان بیشتری دارد. تحریم خارجی همیشه بوده است. اما تحریم داخلی که در گرانی و انحصاری بودن امتیازها و رانت خواری جلوه می‌کند به مراتب ضرر بیشتری به کشور زده است. من تاریخ ایران را خیلی خوب می شناسم. زمان هایی که تحریم خارجی وجود نداشت وضع کشور بدتر از الان بود چون نرم افزار خارجی به مدیریت داخلی حکومت می کرد. من بسیار خوب دهه ۲۰ و ۳۰ را می‌شناسم، مثلا دولت هویدا و امینی و  اقبال را خوب می‌شناسم. این‌ها اسیر نرم افزار خارجی بودند. به طور مثال از وقتی که گندم خارجی وارد شد تا الان که هنوز گندم را وارد می‌کنیم. ما استقلال سیاسی را در انقلاب اسلامی به دست آوردیم اما استقلال نرم افزاری را هنوز نتوانستیم به دست بیاوریم. بانک‌ها که حاکم بر امور مردم شده‌اند تمام تولید را از بین برده اند.

 بانک ها به مدیریت تولیدی وام می دهند با کارمزد ۲۰ درصد، کشور ترکیه همین وام را با کارمزد ۳ تا ۴ درصد به تولید کننده می دهد. چینی ها که اصلا به تولید یارانه می‌دهند. آن وقت در این شرایط آیا تولید ایران می تواند با ۲۰ درصد کارمزد بانک‌ها شکل بگیرد؟ قطعا نه.

مدیریت‌های نرم افزاری خارجی با همدستی مدیران ضعیف داخلی، تولید این کشور را نابود کرده‌اند. بنده  فارغ التحصیل رشته برق در سال ۱۳۴۴ هستم. وقتی وزیر نفت شدم پتروشمیی را توسعه دادم و بعد وزیر پست و تلگراف شدم و مخابرات توسعه یافت. در همه این وزارتخانه‌ها از سرمایه گذاری و مدیریت و تکنولوژی خارجی استفاده نکردم. وقتی به  وزارت پست و تلگراف رفتم ۷۰۰ هزار فیش از سال ۴۰ تا ۶۴ روی دست مردم بود. قیمت یک خط تلفن ۲۰ برابر قیمت پیکان بود. در آنجا بدون نیاز به مدیریت خارجی همه نیازها را در داخل تامین کردم و مشکلات برطرف شد. در دهه ۶۰ به من گزارش دادند  که ۲۰۰ هزار ایرانی تخصص مخابرات دارند. همه این ها را جمع کردم و به کار گرفتم. نتیجه همان استفاده از تخصص داخلی است که علوم مخابرات در ایران خیلی پیشرفت کرده و الان ۱۸۰ میلیون سیمکارت دست مردم هست و اتفاقا قیمت سیمکارت هم بسیار ارزان است.

مدیریت در این کشور خیلی ساده است. چون ایران ظرفیت های زیادی دارد. این کشور ۳ تا مشخصه خوب دارد. یکی سرزمین پربها؛ دوم جمعیت پر بها و سوم مردمان زحمت کش. این ویژگی‌ها باعث می‌شود مدیریت خیلی ساده شود و چالش های زیادی نداشته باشد.

طلب‌های ایران از برخی کشورهای خارجی به خاطر فشار آمریکا پرداخت نمی‌شوند؛ نمونه‌اش ماجرای کره جنوبی. اگر مدیریت کشور را هم به فرموده شما آسان فرض کنیم و تاثیر تحریم‌های آمریکا را کمتر از تحریم‌های داخلی؛ اما وقتی این سرمایه‌ها وارد کشور نمی‌شوند دست دولت‌ها هم بسته می‌ماند …

این طلب‌ها که عددی نیست. فوقش ۱۰۰ میلیارد دلار. ما نباید وابسته به این عددها باشیم. همین الان درآمد دولت دو سه برابر هزینه کشور است. بنابراین این‌ها نباید مشکلی ایجاد کند. چند وقت پیش شنیدم که از یک مسئول پرسیدند چرا گرانی زیاد شده؟ او در جواب گفت بروید از ترامپ بپرسید. این چه جوابی است؟ ما آمریکا را بیرون کرده ایم و سال‌هاست که دیگر نمی تواند برگردد آن وقت الان برویم از ترامپ بپرسیم که چرا در کشور ما گرانی است. این ذلت است.

پس این طور که شما می فرمایید ما در وضعیت نامناسب اقتصادی فعلی به اندازه نیاز کشور درآمد داریم؟  

بله کشور تولید و درآمد زیادی دارد. اما بیهوده هزینه می‌شود. هزینه رانت خواری و البته تزریق ارز به رانت خواران و هواداران خودش می‌شود.

مشکلات اقتصادی و معضلات کرونا این روزها فشار زیادی به مردم آورده است. مجلس طرحی برای کمک به معیشت مردم را به تصویب رساند که به یارانه ۶۰ و ۱۲۰ هزار تومانی هم مشهور است. نظر شما در این زمینه چیست؟

این طرح هم فایده‌ای ندارد و اجرایی نیست. مجلس و دولت در کنار هم ناکارآمد هستند. حالا یارانه ۴۰ هزار تومانی مثلا ۳ برابر شود چه تاثیری روی زندگی مردم دارد؟

عموما همه مسئولان حرف از مردم می زنند اما مردم ناراضی‌اند. چگونه می شود رضایت مردم را به دست آورد؟ وقتی می‌گوییم مردم همه کاره هستند چطوری می‌توان این همه کاره بودن را به مردم نشان داد؟

این موضوع شرط دارد. شرط آن رضایت مردم است. وقتی شهری که ۱۰۰ هزار نفر رای دارد و نماینده آن شهر فقط با ۶ هزار رای وارد مجلس شده است یعنی مردم رضایت ندارند.

امید دارید که در انتخابات ۱۴۰۰ رای بیاورد؟

بله

در جایی گفته‌اید که احزاب را قبول ندارید. چرا نظام حزبی را قبول ندارید؟

برای اینکه احزابی که داریم هیچ کارآمدی ندارند. در انقلاب ما این مردم مردم عامی بودند که وارد صحنه  شدند و شهید دادند آن وقت الان احزاب و گروه‌ها فقط دنبال امتیاز طلبی و رانت هستند. بنابراین نه تنها اعتقادی به احزاب ندارم بلکه آنها را مقابل انقلاب می‌دانم.

حالا اگر شما رای بیاورید تکلیفتان با این احزاب چیست؟

این گروه ها مثل کف روی آب هستند. به محض اینکه امتیازها از این گروه ها گرفته شوند، بخار می شوند و تمام. به قول امام (ره) این احزاب اصالت ندارند و کسی برای آنها هزینه نمی‌دهد. به طور مثال آیا کسی حاضر است برای این گروه ها کشته شود؟ الان هم می بینید که مردم به برخی از این گروه ها و دسته ها پشت کرده‌اند.

شما یک دوره رای بسیار پایینی آوردید و یک دوره هم رد صلاحیت شده‌اید. فکر می کنید غیر از خودتان شخص دیگری بتواند از عهده مسئولیت رئیس جمهوری بر بیاید؟

در سال ۹۲ از من چنین سوالی پرسیدند که کدام یک از کاندیداها را نزدیک به خودت می‌بینی؟ در جواب گفتم اگر کسی نزدیک به من بود که نمی آمدم ثبت نام کنم. همه حرف هایی که من در سال ۹۲ در انتخابات آن وقت زدم به وقوع پیوست.

برنامه شما برای تبلیغات چگونه است؟

همین مصاحبه و صحبت با مردم. من نه احتیاجی به رانت دارم و نه سرمایه گذاری در این زمینه دارم. در سال ۹۲ کلا ۵۹ میلیون هزینه تبلیغات انتخابات کردم و آن هم ۳۰ میلیون تومان هزینه فیلم تبلیغاتی شده بود  اما من برنامه ای جز صحبت با مردم ندارم.

به گزارش همشهری‌آنلاین، سید محمد غرضی که سابقه حضور در وزارت نفت، وزارتخانه پست، تلگراف و تلفن، نمایندگی مردم اصفهان در دور اول مجلس شورای اسلامی و استانداری خوزستان و کردستان را در کارنامه خود دارد، یکی از افرادی است که حضورش در انتخابات ریاست جمهوری ۹۲ در یاد بسیاری از ما مانده و اخیرا هم اعلام کرده است که قصد دارد در انتخابات ریاست جمهوری سال آینده حضور پیدا کند و برای حضور در این انتخابات اعلام آمادگی کرده است. بخش‌هایی از گفتگوی باشگاه خبرنگاران با غرضی را در زیر می‌خوانید:

مشروح مصاحبه را در ادامه می‌خوانید:

اخیرا مصاحبه‌ای از شما مبنی بر حضورتان در انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۰ منتشر شده است؛ می‌خواستیم بدانیم چه شد که این تصمیم را گرفتید؟

غرضی: ما همیشه آماده ایم که بیاییم و بعد از مراجعه به نمونه‌های مختلف، راه حل اداره کشور را ارائه کردیم. اداره کشور مثل آب خوردن است، چون دارای مختصات قدرت است و بهترین طبقه متوسط را در دنیا دارد. حدود صد هزار دکترای داخلی و خارجی ایرانی داریم که آمریکا و اروپا از ما قرض می‌گیرند و از همه مهم‌تر ملت ایران است که هزینه‌ای کم و کار بسیار زیادی را پیش روی خود دارد. سال ۹۲ به من گفتند که چه کسی تو را تایید می‌کند؟ گفتم عمل من، من را تایید می‌کند.

در اداره کشور نیازی به سرمایه، مدیریت و تکنولوژی خارجی نداریم

راه حل شما برای اداره کشور چیست؟

ما در اداره کشور به سرمایه، مدیریت و تکنولوژی خارجی نیازی نداریم؛ در اداره کشور بسیاری از روش‌های موجود را نفی و نقد می‌کنیم و روش‌های متکی به مردم را پایه مدیریت خود قرار می‌دهیم.

در طول ۶۰ سال گذشته موارد مختلفی را در وزارتخانه‌های مختلف مانند نفت، مخابرات، نیرو تجربه کردم و هرگز از صندوق دولت چیزی دریافت نکردم و به قولی چاه ما از خود آب داده و به بهترین نحو عمل کرده است.

بهترین مثال آن مخابرات است که می‌توان گفت روزگاری قیمت تلفن معادل قیمت ۱۰ پیکان بود، اما امروز کشور ۸۰ میلیونی حدود ۱۶۰ تا ۲۰۰ میلیون سیم‌کارت دارد و مردم با ۵ هزار تومان سیم‌کارت می‌خرند؛ اما آمریکا ۳۲۰ میلیون جمعیت و ۲۷۰ میلیون سیم‌کارت دارد و هر صاحب سیم‌کارت هم باید ماهی ۵۰ دلار به ۶ شرکت خصوصی پرداخت کند، اما هر ایرانی به طور متوسط ماهی ۳۰ الی ۴۰ هزار تومان هزینه استفاده از سیم‌کارت را پرداخت می‌کند که از کرایه تاکسی هم کم‌تر است.

در دهه هفتاد که مسائل موبایل و ورود آن به کشور را پیگیری می‌کردیم به من گفتند که در داخل و خارج کشور ۲۰۰ هزار نفر در زمینه موبایل تخصص دارند، من با به کارگیری این افراد با تکیه بر نیرو و تکنولوژی داخلی این موارد را گسترش دادم و در حال حاضر تنها چیزی که در ایران ارزان‌تر از آمریکا می‌توان آن را خرید موبایل است. در مدیریت کشور باید حواسمان باشد که دست در جیب فقرا نکنیم، به مردم تکیه کنیم و به خارجی جماعت تکیه نکنیم؛ البته این به این معنی نیست که با کشورهای خارجی تعامل نداشته باشیم و سیاست خارجی را کنار بگذاریم.‌

می‌توانم کشور را بدون تکیه بر احزاب و گروه‌ها اداره کنم

امروز با شرایطی مواجه هستیم که مردم ماهی یک و نیم الی دو دلار از دولت یارانه می‌گیرند؛ این در حالی است که دولت در مرداد ماه اعلام کرد که ۵ میلیارد دلار درآمد داشته است؛ کاش کسی باشد و بگوید که این پول‌ها در کجا مصرف می‌شود و به کجا می‌رود. من حتی می‌توانم کشور را بدون تکیه بر احزاب و گروه‌ها و با تکیه بر مردم اداره کنم.

  شما در انتخابات ریاست جمهوری سال ۹۲ هم شرکت کردید و رای کم‌تری نسبت به بقیه آوردید؛ چرا دوباره این تصمیم را گرفتید؟

در سال ۹۲ آرای من از آرای باطله هم کم‌تر بود و تنها در اصفهان که محل تولدم بود توانستم رای بیشتری به نسبت بقیه شهرها به دست بیاورم، اما تصمیم دارم که به مردم خدمتم کنم و با راهکارهایی که گفتم کشور را از وضع فعلی نجات دهم.

جناح‌های مختلف منافع مردم را به نفع خود مصادره کرده اند

از اسامی مطرح شده برای حضور در انتخابات مطلع هستید؟ فکر می‌کنید بتوانید در کنار این افراد رقابت جدی در آینده ایجاد کنید؟

در طول چهل سال گذشته مدام جناح‌های اصلاح طلب و اصولگرا قدرت اجرایی را در دست گرفته اند و امتیازات مردم را به نفع گروه خود مصادره کردند. اگر دقت کنید می‌بینید که ۵ هزار نفر از فرزندان مدیران میانی کشور در خارج از کشور حضور دارند و مجموعا از ۵۰ میلیون تا یک میلیارد دلار ارز از کشور خارج کرده اند؛ با این حال این افراد مدعی اداره کشور هستند و به همین خاطر است که مردم به آن‌ها اعتماد نمی‌کنند. حالا اگر باز هم در انتخابات آتی یکی از این افراد رای بیاورد، نمی‌تواند کشور را اداره کند و مانند ادوار گذشته مشکلاتی را به وجود می‌آورند.

اعتقادی به جناح ندارم؛ مردم همه کاره کشور هستند

  پس با این وجود شما از طرف جناح خاصی وارد انتخابات نخواهید شد؛ درسته؟

من اصلا به جناح اعتقاد ندارم؛ اگر تاریخ را مطالعه کنید می‌بینید که مردم همه کاره کشور بودند و حزب و جناح نقشی در اتفاقات مهم تاریخی نداشتند. تاریخ مشروطه را که بخوانیم می‌بینیم که این مردم بودند که در این واقعه نقش آفرینی کردند؛ افرادی هم در آن حضور داشتند، اما این بطن جامعه بود که کار نهایی را انجام داد.

در برهه‌ای دیگر بعد از جنگ جهانی دوم کشور توسط نیروهای خارجی اشغال می‌شود؛ این بار هم مردم هستند که وارد عرصه می‌شوند و نفت را ملی می‌کنند و گروه‌ها و احزاب نقشی در آن نداشتند. در حالی که احزاب و جناح‌ها در مجلس اول و دوم با هم درگیر بودند، مردم در جبهه‌ها حضور داشتند و شهید می‌دادند. حدود ۲۴۳ هزار شهید دادیم، اما هیچ کدام از این شهدا وابستگی به اصلاح طلب و اصولگرا نداشتند.

به همین خاطر است که به احزاب و گروه‌ها اعتقادی ندارم و نه تکیه‌ای بر قدرت سیاسی می‌کنم و حرف هایم را با مردم می‌زنم. در سال ۵۹ که استاندار خوزستان بودم با تکیه بر مردم توانستیم جنگ را مدیریت کنیم و نیروهای دشمن را شکست دهیم.

 مرسوم است افراد که اعلام آمادگی برای شرکت در انتخابات می‌کنند، کابینه فرضی هم برای خود تعیین می‌کنند، آیا برای خود کابینه هم تعیین کردید؟

غرضی: کابینه من یک کابینه ۵۵ میلیون نفری است؛ یعنی هیچ تصمیمی نمی‌گیرم مگر اینکه رضایت عامه مردم در آن باشد؛ موضوعی که فقه شیعه مدت‌ها پیش بر آن تاکید کرده و آن این است که “حقوق عامه بر حقوق خاصه ارجحیت دارد” و برنامه من برای دولتم این است که آن را بر این پایه بنا کنم.

وقتی در وزارت نفت بودم دست به جیب راه می‌رفتم و متخصصین کار می‌کردند

 معمولا رایج است افراد اسمی از کابینه خود ببرند، شما تصمیم ندارید از کسی نام ببرید؟

افرادی که تجربه اداره کشور را ندارند با اتکا به اسم اعضای کابینه خود برای رای آوردن این کار را انجام می‌دهند. بعد از پیروزی انقلاب که استاندار خوزستان شدم به آنجا رفتم و افرادی را که از عقبه اجتماعی خوب و حسن شهرت برخوردار بودند در جایگاه‌های مختلف منصوب می‌کردم و دیدم که همه چیز به راحتی اداره شد.

در وزارت نفت هم وقتی رفتم، افراد متخصص را جمع کردم و هر کدام را در جایگاه مرتبط با خود به کار گرفتم و به قول اصفهانی‌ها دست در جیب خودم کرده بودم و راه می‌رفتم و متخصصین کار می‌کردند و دیدم که خیلی خوب امور اداره شد؛ در مناصب دیگر هم که قرار داشتم همین کار را انجام دادم.

در ایران بعد از جلب رضایت اهل فن، کشور اداره می‌شود، ولی اگر دوستان و امتیاز طلبان و رفقا را جمع کنیم، مردم می‌فهمند کارهای شما به نفع آن‌ها نیست و شما را همراهی نمی‌کنند.

  ستاد انتخاباتی هم راه اندازی کردید؟

احتیاجی به ستاد ندارم؛ اگر مورد تایید شورای نگهبان قرار بگیرم اداره کشور را به همین صورت که گفتم پیش می برم. انقلاب ستاد ندارد؛ انقلاب قلب دارد و قلب انقلاب رضایت عامه است؛ باید با مردم طوری صحبت کرد که رضایتشان جلب شود.