برچسب: سیاسی

  • هشدار یک فعال سیاسی اصولگرا: استعفا یا استیضاح، بحران ایجاد می‌کند / نباید دنبال شرایط ویژه‌تری باشیم

    هشدار یک فعال سیاسی اصولگرا: استعفا یا استیضاح، بحران ایجاد می‌کند / نباید دنبال شرایط ویژه‌تری باشیم

     

    هشدار یک فعال سیاسی اصولگرا: استعفا یا استیضاح، بحران ایجاد می‌کند / نباید دنبال شرایط ویژه‌تری باشیم

     

    اعتمادآنلاین| عباس سلیمی‌نمین، تحلیلگر مسایل سیاسی کشور با انتقاد از طرح شعار استعفا یا استیضاح رییس جمهور گفت: استعفا یا استیضاح  رئیس جمهور به معنای بی نظمی و بی قاعدگی است. ما در یک شرایط ویژه به لحاظ کرونا و فشارهای اقتصادی آمریکا قرار داریم و در این شرایط ویژه، نباید دنبال شرایط ویژه تری باشیم زیرا از دل این مسائل بحران به وجود می آید.

    سلیمی نمین گفت: برخی عناصر اصلاح طلب بر این طبل می کوبند که دولت در میانه راه متوقف شود و عده ای از جریان اصولگرا هم از استیضاح صحبت می کنند در حالیکه ما باید برای تامین مصالح کلان جامعه، عناصر تندرو طیف های مختلف را وادار کنیم که به قانون احترام بگذارند.

    متن کامل گفت و گو با عباس سلیمی نمین درباره هجمه های اخیر به دولت و رییس جمهور به شرح زیر است:

    از حاد شدن فضای سیاسی به شدت بپرهیزیم

    سلیمی نمین با اشاره به هجمه های اخیر به دولت اظهار کرد:   در شرایطی که ما هم با مصیبت کرونا و هم با مصیبت گردن کشی نژادپرستان حاکم بر آمریکا و اسرائیل مواجه هستیم، باید به مصالح ملی پایبند بوده و منافع مردم برای ما مهم باشد و اگر این منافع برای ما مهم است باید از حاد شدن فضای سیاسی کشور به شدت پرهیز کنیم.

     متاسفانه هجمه هایی که در دو هفته گذشته انجام شده است منطقی نبود

    وی ادامه داد: رئیس محترم مجلس بر اساس دیدگاه خود حضور در میان مردم را موجب التیام دردهای ناشی از تحریم می داند. به همین دلیل سفرهایی داشته و همچنین در بیمارستانی حضور یافت که بیشترین بستری های کرونا را در خود جای داد.

    وی خاطر نشان کرد: مسئولان ستاد کرونای تهران هم در این بازدید حضور داشتند و تاکید هم کردند که پروتکل ها رعایت شده است. در این شرایط درست نیست مشاوران ریاست محترم جمهوری در مقام تمسخر بر بیایند و به این اقدام نیشخند بزنند. این افراد باید توسط خود رئیس جمهور ضابطه مند شده و خود رئیس جمهور با آنها برخورد کند. اگر رییس مجلس در بیمارستان یا بین مردم حضور پیدا می کند، مردم این حس را خواهند داشت که مسئولان دغدغه آنها را دارند.

    فضا برای سواستفاده گران مهیا شده است

    این تحلیلگر مسائل سیاسی کشور خاطرنشان کرد: مطرح شدن این بحث ها زمینه را برای کسانی فراهم می کند که دنبال سو استفاده بوده تا تنش ها را به سطح بالاتری دامن بزنند و می بینیم که بحث استعفا از جانب یک جریان در درون اصلاحات و بحث استیضاح از درون یک جریان اصولگرا مطرح می شود. البته قبلا هم این مسائل مطرح شده بود ولی وقتی در مسئله وحدت تاکید شد، زمینه این سو استفاده ها جمع شد اما اکنون سو استفاده کنندگان احساس می کنند که زمینه بسیار خوبی برای طرح اختلافات اساسی فراهم شده است. در حالیکه نه عقلا و نه شرعا طرح این مسائل مجاز نیست.

    از استعفا یا استیضاح ،بحران ایجاد می شود

    سلیمی نمین با اشاره به اینکه کسی که کمترین عقلانیت را داشته باشد، می فهمد که استعفا یا استیضاح رئیس جمهور کار درستی نیست، تصریح کرد: استعفا یا استیضاح  رئیس جمهور به معنای بی نظمی و بی قاعدگی است. ما در یک شرایط ویژه به لحاظ کرونا و فشارهای اقتصادی آمریکا قرار داریم و در این شرایط ویژه، نباید دنبال شرایط ویژه تری باشیم زیرا از دل این مسائل بحران به وجود می آید. ما باید سعی کنیم کاری کنیم که مسائل برای مردم آسانتر شود.

    وی با بیان اینکه با هدایت رهبری بین سران قوا هماهنگی ایجاد شده است که این به نفع قوه مجریه است گفت: در واقع جلسات سران قوا  به نفع قوه مجریه بوده و هر دو قوه دیگر می خواهند امکانات خود را به صورت سهل تری در اختیار قوه مجریه قرار دهند تا این قوه مسائل مردم را سریعتر پیش ببرد. علاوه بر این رهبری نیروهای مسلح را مسئول کردند که همه امکانات خود را برای مبارزه با کرونا به میدان بیاورند. رهبری در این زمینه به ستاد فرمان اجرایی امام هم دستور دادند که امکانات خود را برای حل مشکلات اقشار محروم بکار بگیرند. به بنیاد مستضعفان هم در این زمینه مسئولیتی داده شد. البته به این نهادها مسئولیت مستقل داده نشد که در واقع به اصطلاح دو دولت در این زمینه کار کند. بلکه هدف اقدامات این نهادها، تقویت دولت بود. رهبری در زمینه مقابله با کرونا به لحاظ مالی و هم به لحاظ محوریت بخشی به دولت، اقداماتی انجام داده اند که موجب تقویت دولت شد. خود ایشان هم تابع دستور محض ستاد کرونا هستند و به اینگونه یک الگوی بی نظیر ارائه کردند که در شرایط کنونی همه امکانات را در جهت تقویت دولت قرار دهند.

    مطرح کردن استعفا از سر دلسوزی نیست

    سلیمی نمین خاطرنشان کرد: اصلاح طلبانی که استعفای روحانی را مطرح می کنند از سر دلسوزی صحبت نکرده بلکه این صحبت ها را از جایی خارج از کشور می گیرند. کسانی هم که استیضاح را مطرح می کنند قطعا بر اساس مصالح جامعه صحبت نمی کنند. آنها شاید استدلال کنند که از ظرفیت قانونی استفاده می کنند. بله این حرف درست است اما عقلانیتی هم وجود دارد که باید در هر شرایطی از یک ظرفیت قانونی استفاده شود. مجلس ظرفیت های قانونی بیشتری دارد و می تواند دولت را هدایت کرده و از دولت مطالبه سازنده داشته باشد. همانطور که رهبری مطالبه سازنده دارند. با شروع تحریم ها نخ بخیه برای جراحی های پیچیده تحریم شد و رهبری از شرکت های دانش بنیان مطالبه کردند که این کمبود رفع شود و با تلاشی که انجام شد این کمبود از بین رفت.

    دولت باید تا پایان دوره قانونی حمایت شود

    وی با تاکید بر لزوم حمایت از دولت تا پایان دوره قانونی خود تصریح کرد: برای استقرار دموکراسی اسلامی تلاش های زیادی کرده ایم و خط مشی امام و رهبری هم صیانت کردن از این دستاورد است. کم تحملی ها، تندروی ها و الهام گیری از بیرون در صدد بر هم زدن این دموکراسی است اما مشی رهبری این است که باید بر تحمل خود بیفزاییم و دولت هایی را که با رای مردم انتخاب می شود تا پایان دوره قانونی خود حمایت کنیم اما برخی عناصر اصلاح طلب بر این طبل می کوبند که دولت در میانه راه متوقف شود و عده ای هم از استیضاح صحبت می کنند در حالیکه ما باید برای تامین مصالح کلان جامعه عناصر تندرو طیف های مختلف را وادار کنیم که به قانون احترام بگذارند. ما شاهدیم هر گاه یک جریان پیروز می شود، جریان رقیب، جریان پیروز را فاجعه می داند اما نظام توانسته است که جریان شکست خورده در انتخابات را کنترل کند. الان هم نباید این ظرفیتی که نظام ایجاد کرده است را با دست خود بشکنیم زیرا این عاقلانه نیست.

    تندروهای هر دو جریان سیاسی کشور از یک جا الهام می گیرند

    وی اظهار کرد: تندروهای جریان اصلاح طلب و اصولگرا از یک جا الهام می گیرند یعنی خارج از کشور و هدف آنها هم به هم ریختگی جامعه است. زیرا این به هم ریختگی آرزوی آمریکایی هاست در حالیکه مردم به این دلیل سختی ها را تحمل می کنند که آمریکا به هدف خود نرسد و چون جامعه متوجه این مسئله شده است، هر گونه که شده سختی ها را تحمل می کند اما برخی عناصر سیاسی تلاش می کنند که جامعه را به هم بریزند.

    وی درباره مطرح شدن اعدام رئیس جمهور گفت: این حرف بی ربط و سست است و من جای بحث در این زمینه ندارم و این بحث ها و مطرح شدن آرزوی اعدام رئیس جمهور از وظیفه نمایندگی نیست.

    از تجربیات انتخابات ۸۸استفاده کنیم

    سلیمی نمین با اشاره به وقایع بعد از انتخابات سال ۸۸ و لزوم استفاده از تجربیات آن مقطع خاطرنشان کرد: سران یک جریان   شعار تقلب را مطرح کردند و گفتند چون شورای نگهبان بی طرف نیست و ما آن را قبول نداریم، مصادیق تقلب را به شورای نگهبان نمی دهیم. در مقابل جریان دیگری اعلام کرد که باید سردمداران جریانی که تقلب رامطرح کردند اعدام شوند. در واقع هر دو جریان یک خواسته داشتند یعنی به هم ریختن جامعه در حالیکه باید با عقلانیت آن مسئله مهار می شد. هم کسانی که شعار تقلب را دادند و هم کسانی که از اعدام صحبت کردند یک هدف داشتند اما به تدریج مشخص شد که کروبی چقدر خودخواه بوده است. الان هم می بینیم که او در انتخابات کار می کند. خاتمی هم بعد از ۸۸ به انتخابات بازگشت. عده ای از آنها هم گفتند که تقلب نشده است ولی زمان نیاز بود که این مسائل بر جوانان روشن شود. کسانی که از اعدام صحبت می کردند، قصد تحریک و آتشی کردن جوانان را داشتند تا جامعه روی آرامش نبیند. اکنون هم آن تجارب در قالب دیگری مطرح شده است.

    این تحلیلگر مسائل سیاسی با بیان اینکه امروز هم باید هوشمندی داشته باشیم و مسائلی را مطرح نکنیم که در جامعه التهاب و تنش ایجاد کند، خاطرنشان کرد: البته این به معنای مطرح کردن نقد نیست. نقدهای جدی بر دولت وارد است اما اکثریت مردم به این دولت رای داده است و باید تا روز آخر از دولت حمایت شود. اکثریت هم به تدریج به تجربه جدیدی می رسند مثل سال ۸۸ که جوانان به تجریه جدیدی رسیده اند. اکنون وقتی کروبی به انتخابات بر می گردد یعنی جوانان تجربه جدید پیدا کرده و از مسیر او فاصله گرفتند. جوانان به این نتیجه رسیدند که قانون بهترین راه صیانت از منافع مردم و کشور است.

    وی ادامه داد: مطرح کردن شعار استیضاح و استعفا منافع بیگانگان را تامین می کند در حالیکه  کسانی که دلسوز هستند سختی ها را تحمل می کنند اما به دولت کمک می کنند چون اعتقاد راسخ دارند که قانون بهترین راه برای تامین مصالح جامعه است.

    وی در پایان گفت: ما باید شرایط جامعه، منطقه و بین الملل را لحاظ کنیم اما اگر این مسائل را توجه نکنیم نمی توانیم از ظرفیت های قانونی بهترین استفاده را  کنیم. وقتی به بهترین ظرفیت قانونی می رسیم که شناخت دقیقی از شرایط خود، جامعه، منطقه و شرایط جهانی داشته باشیم.

    منبع: ایسنا

     

    اخبار اقتصادی

    |بلیط اتوبوس , بلیط هواپیما , بلیط قطار | خرید شارژ , خبر فوری , درج آگهی رایگان

  • چالش تسلیحاتی ایران

    چالش تسلیحاتی ایران

    چالش تسلیحاتی ایران

     

    چالش اصلی ایران بعد از پایان «تحریم تسلیحاتی» همچنان مواجه شدن با آمریکا است. ایالات متحده پس از قدرت گرفتن ترامپ از هیچ رابطه و ضابطه‌ای پیروی نمی‌کند و فرعون صفتانه، تنها با اتکا بر تحریم و فشارهای سیاسی و اقتصادی سعی دارد که ایران را تحت فشار بگذارد.

    جمهوری اسلامی ایران در یک بازه زمانی چندماهه با تلاش زیاد توانست آمریکا را در ادامه تحریم تسلیحاتی ناکام بگذارد. آمریکا با تمام توان خود تلاش کرد که با صدور قطعنامه مانع از پایان یافتن تحریم ایران در بخش داد و ستد تسلیحات شود که در نهایت با یک شکست بزرگ روبرو شد.

    ایالات متحده آمریکا در روش تحریمی خود علیه جمهوری اسلامی ایران تلاش می‌کند کشورهایی را که به هر دلیلی تمایل به همکاری با ایران دارند را تحت فشار قرار دهد و این موضوع را در مسائل مالی و نفتی نیز تا کنون دنبال کرده است.

    صحبت‌های «مایک پمپئو» وزیر امورخارجه آمریکا موید این موضوع است که آمریکایی‌ها قصد دارند تمامی کشورهایی که با ایران وارد دادوستد تسلیحاتی شود را مورد تحریم قرار دهند.

    آمریکا با یک شیوه زورمندانه و توأم با قلدری تلاش خواهد کرد که جمهوری اسلامی ایران را از حق قانونی خود برای خرید و فروش تسلیحات منع کنند. 

    نباید تصور کنیم که از این پس یک جاده هموار پیش روی جمهوری اسلامی ایران برای تجارت تسلیحاتی قرار گرفته، بلکه ایالات متحده آمریکا از همین امروز برای تمامی کشورها و شرکت‌هایی که قصد تجارت با ایران دارند را مانع تراشی خواهد کرد.

    * رئیس اسبق کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس
    2727

     

    اخبار سیاسی | بلیط اتوبوس , بلیط هواپیما , بلیط قطار | خرید شارژ , خبر فوری , درج آگهی رایگان

  • تعدد نامزدهای اصولگرایان در انتخابات ۱۴۰۰ یک سونامی است

    تعدد نامزدهای اصولگرایان در انتخابات ۱۴۰۰ یک سونامی است

     

    تعدد نامزدهای اصولگرایان در انتخابات ۱۴۰۰ یک سونامی است

    اعتمادآنلاین| «غلامحسین رضوانی»، عضو جبهه پایداری  و نماینده مردم تهران در مجلس، در این باره که بسیاری از چهره‌های اصولگرا، بحث تعدد کاندیداها را مطرح می‌کنند و آن را به عنوان مانع وحدت اصولگرایان بر سر کاندیدای واحد در انتخابات ۱۴۰۰ قلمداد می‌کنند؟ به خبرنگار سیاسی برنا گفت: اظهاراتی که در این باره مطرح می‌شود بخشی از آن شامل گمانه‌زنی‌های بی‌اساس است و بخشی نیز مربوط به خبرسازی و به نوعی فرار به جلو است؛ بدین معنا که می‌خواهند تثبیت کنند رقابت انتخاباتی، درون جریانی است از این رو خبرهایی را جعل می‌کنند تا ادعاهای خود را اثبات کنند.

    او افزود: چرا کسانی که مدعی هستند مردم باید به صورت گسترده‌تر در انتخابات شرکت کنند و در عین حال تعداد کاندیداها نیز باید زیاد باشد تا این حضور گسترده‌تر شود، از این موضوع می‌هراسند و به تعدد کاندیدا، سونامی می‌گویند! به هر روی این تناقضات باید حل شود.

    رضوانی ادامه داد: نخست اینکه، این بحث زودهنگام است دوم اینکه برای این گمانه‌‎‌زنی، دلیلی هم وجود ندارد که پایه و اساس داشته باشد حال به فرض اینکه تعدد کاندیداها وجود داشته باشد چرا باید از این موضوع هراس و ترس وجود داشته باشد؟ همچنین چه دلیلی دارد که ما اصرار داشته باشیم که حتما همه درباره موضوع، مصداق و فرد خاصی توافق کنند. به هر حال انتخابات است و باید انتخاب اصلح، صورت گیرد.

    این نماینده مجلس بیان کرد: از این رو به نظر بنده، سه جنبه خبرسازی، فرار رو به جلو و اثبات ادعاهای دروغینِ یک‌جریانی بودنِ انتخابات، از سوی افراد مختلفی صورت می‌گیرد که مغرض هستند در نتیجه این گونه سخنان را، مطرح می‌کنند.

    غلامحسین رضوانی درباره اظهارات سید محمد حسینی، وزیر پیشین ارشاد، مبنی بر اینکه دوستان اصولگرا باید از آن تجربه قبلی در انتخابات‌ها درس عبرت بگیرند و تعداد کمتری داوطلب شوند تا روند تصمیم‌گیری سریع تر بر سر انتخاب کاندیدای واحد به نتیجه برسد، عنوان کرد: بنده برای سید محمد حسینی، احترام خاصی قائلم اما این باور که بسیاری برای ثبت‌نام انتخابات ریاست جمهوری خواهند آمد را قبول ندارم؛ به فرض هم اگر برخی هم ثبت نام کنند می‌خواهند سطح توانایی خود را به دیگران نشان دهند. بنابراین موضوع مهمی نیست به هر حال تعدادی ثبت نام می‌کنند که حتی همسرشان هم به آنها رأی نمی‌دهند یا اینکه فقط همسرشان به آنها رأی می‌دهند. از این رو این ثبت‌نام کردن‌ها ایرادی ندارد نباید از این بابت واهمه وجود داشته باشد؟!

    این عضو جبهه پایداری اضافه کرد: به گمان بنده، این گونه نیست که افراد زیادی برای انتخابات ثبت نام کنند حال اگر ثبت نام کنند، جای نگرانی نیست.

    او اضافه کرد: بنده منکر وجود دو جریان اصلاح طلب و اصولگرا در کشور نیستم اما جریان اصلی کشور در یک مقطعی به ویژه در مقطع فعلی، جریان اصولگرایی و اصلاح‌طلب به معنای متداول نبوده و نیست؛ در واقع جریانی که همواره بوده و اکنون نیز حاضر است و باید بر آن متمرکز شد، دو جریان انقلابی و حداقل غیرانقلابی است.

    رضوانی عنوان کرد: از این رو چه بسا افرادی در درون جریان اصلاح طلبی به صورت سنتی تعریف شده باشند که طرفدار انقلاب باشند و در مقابل ممکن است کسانی در درون اصولگرایی به صورت سنتی تعریف شده باشند اما با انقلاب بیگانه باشند. در نتیجه گفتمان غالب در طول تاریخ پس از انقلاب، دو گفتمان انقلابی و حداقل غیرانقلابی بوده است.

    او تصریح کرد: همه کسانی که طرفدار نظام و انقلاب هستند باید مروج و مبلغ این گفتمان باشند.

    منبع: برنا

     

    اخبار اقتصادی

    |بلیط اتوبوس , بلیط هواپیما , بلیط قطار | خرید شارژ , خبر فوری , درج آگهی رایگان

  • نامزد‌های اصلاح‌طلبان ردصلاحیت شوند، از لاریجانی حمایت می‌کنند

    نامزد‌های اصلاح‌طلبان ردصلاحیت شوند، از لاریجانی حمایت می‌کنند

    پ

    اعتمادآنلاین| زمزمه‌های انتخاباتی هر روز که به سال۱۴۰۰ نزدیک می‌شویم بیشتر می‌شود و حالا یکی اعضای حزب کارگزاران از حمایت این حزب از علی لاریجانی سخن گفته است تا بیش از پیش احتمال حضور رئیس مجلس دوازده سال گذشته در رقابت انتخاباتی پررنگ شود.

    غلامعلی رجایی، فعال سیاسی درباره احتمال حضور لاریجانی در صحنه انتخابات گفت: «آقای لاریجانی ویژگی‌هایی دارند که جز آقای جهانگیری هیچ یک از نامزدهایی که اکنون نامشان مطرح می‌شود، همسنگ او نیستند. او دوازده سال رئیس مجلس بوده است و به خوبی با مشکلاتی که در کشور وجود دارد، آشناست و پیش از آن هم در مسئولیت‌های مهمی مانند ریاست شورای امنیت ملی و صداوسیما را در کارنامه‌اش دارد».

    او ادامه داد: «اگر بخواهیم لاریجانی را در دسته‌بندی‌های سیاسی موجود شناسایی کنیم او خاستگاه اصولگرایی با تمایلات اعتدالی دارد اما واقعیت این است که اصولگرایان بر او اجماع ندارند و حتی مقبولیت او بین اصلاح‌طلبان بیش از اصولگرایان است اما اصلاح‌طلبان در چندوقت اخیر بر این موضوع اصرار می‌کنند که دیگر به دنبال نامزد اصولگرا نیستند و می‌خواهند از گزینه‌های خودشان استفاده کنند.

    البته بحث کارگزاران سازندگی قدری با بدنه اصلی اصلاح‌طلبان متفاوت است و ممکن است آنها هنوز تمایل داشته باشند که از فردی مانند آقای لاریجانی حمایت کنند اما غاطبه اصلاح‌طلبان در حال حاضر چنین نگاهی ندارند اما ممکن است در شرایطی که نامزدهای شاخص اصلاح‌طلب ردصلاحیت شوند و آنها به این نتیجه برسند که نمی‌توانند چهره‌ خاص اصلاح‌طلبی را معرفی کنند از آقای لاریجانی حمایت کنند. در واقع حمایت یا عدم حمایت اصلاح‌طلبان از شورای نگهبان قدری بستگی به برخورد شورای نگهبان با آنها دارد و اینکه اگر آقای جهانگیری به صحنه بیاید شورای نگهبان او را ردصلاحیت می‌کند یا خیر».

    رجایی در پاسخ به این پرسش که رقابت اصلی در انتخابات۱۴۰۰ بین چه نامزدهایی خواهد بود، تصریح کرد: «اگر رقابت و دوقطبی‌شدن فضای انتخابات بین اصولگرایان با اصولگرایان باشد، شور انتخاباتی خاصی ایجاد نمی‌شود اما اگر دو قطبی‌شدن فضا بین اصولگرایان با نامزد مورد حمایت اصلاح‌طلبان باشد مانند آنکه در یک طرف شخصیتی مانند آقایان رئیسی، جلیلی یا قالیباف و در سمت دیگر فردی مانند لاریجانی که از سمت اصلاح‌طلبان حمایت شود، قرار داشته باشند، فضای انتخاباتی بسیار داغ می‌شود. اکنون آقایان فتاح و دهقان فعالیت انتخاباتی خود را آغاز کرده‌اند اما من خبری مبنی بر آغاز فعالیت انتخاباتی آقای لاریجانی نشینده‌ام؛ هرچند او نیاز به زمان و تبلیغات زیادی ندارد زیرا به اندازه کافی شناخته‌شده است».

    او همچنین در پاسخ به این پرسش که چرا این‌روزها علی لاریجانی در سکوت خبری به‌سر می‌برد، اظهار کرد: «شاید از هوش بالای سیاسی‌اش باشد که نمی‌خواهد ورود زودهنگام به انتخابات داشته باشد. دیدیم که برخی آن‌قدر هول شدند که سخنانی را مطرح کردند که با عتاب رهبری مواجه شدند و در نهایت عذرخواهی کردند.

    آقای لاریجانی می‌داند در چه زمانی چه کنشی داشته باشد اما نکته‌ای که باید به آن اشاره کنم این است که اگر اصولگرایان بر او توافق نکنند، احتمال به صحنه نیامدنش زیاد است زیرا او در بین اصلاح‌طلبان رأی مستقل ندارد و در بین اصولگرایان هم رأی منفرد دارد؛ بنابراین باید دید که جمع‌بندی اصلاح‌طلبان و اصولگرایان بر نحوه ورود به انتخابات چگونه است و دانستن نتیجه آن جمع‌بندی‌ها گفت که اولا آقای لاریجانی به صحنه می‌آید و ثانیا اگر بیاید می‌تواند پیروز انتخابات باشد یا نه؟»

    این فعال سیاسی در پایان درباره اینکه چه‌قدر محتمل است که ظریف رقیب انتخاباتی لاریجانی باشد، گفت: «با تمام احترامی که به آقای ظریف و کارنامه‌اش می‌گذارم اما باور دارم که اصلاح‌طلبان بر ظریف اجماع نمی‌کنند؛ از سوی دیگر بعید است که خودِ او هم به کارزار انتخابات وارد شود؛ بنابراین بسیار بعید است که دوگانه ظریف-لاریجانی شکل بگیرد».

    منبع: نامه نیوز

  • توسعه میدان مشترک نفت یادآوران در صف تصمیم ژنرال

    توسعه میدان مشترک نفت یادآوران در صف تصمیم ژنرال

    توسعه میدان مشترک نفت یادآوران در صف تصمیم ژنرال

    به گزارش خبرنگار مهر، توسعه فاز دوم میدان نفتی یادآوران که حدود ۷۵ درصد آن با عراق مشترک است، همچنان بلاتکلیف است. نفت این میدان از نوع فوق سبک است که برای مشتری‌ها جذابیت ویژه ای دارد. از سویی دیگر به گفته کارشناسان به دلیل سبک بودن این نوع نفت، حرکت آن در مخزن و احتمال خارج از دسترس شدن این نوع نفت، بیش از نفت سنگین است. به این ترتیب چنین ویژگی‌هایی می‌تواند، توسعه و بهره برداری از این میدان نفتی را در اولویت کار وزارت نفت قرار دهند.

    ۴ سال انتظار برای تعیین تکلیف فاز ۲ یادآوران

    این میدان با ظرفیت تولید حدود ۲۸۰ تا ۳۰۰ هزار بشکه نفت، قرار بود با توجه به ظرفیت تولیدی، در ۳ فاز اجرایی شود. با این هدف قرارداد توسعه یادآوران که بیش از ۳۰ میلیارد بشکه نفت در خود جای‌داده است در آذر ماه سال ۸۶، میان شرکت مهندسی و توسعه نفت و یک شرکت خارجی امضا شد. در همین راستا سال ۲۰۰۷ میلادی (سال ۸۵) قرارداد توسعه این میدان با شرکتی خارجی به امضا رسید و این قرارداد در سال ۲۰۰۸ میلادی (سال ۸۶) نافذ شد و اقدامات اولیه برای اجرای آن کلید خورد.

    به گزارش خبرنگار مهر، توسعه فاز نخست این میدان توسط یک شرکت خارجی در سال ۹۵ به اتمام رسید. پس از آن بر اساس اولویت، همان شرکت خارجی برای توسعه فاز دوم این میدان، اعلام آمادگی کرد. این اعلام آمادگی همزمان با امضای برجام اتفاق افتاد. در این شرایط با وجود اینکه شرکت خارجی هزینه‌هایی را نیز برای آغاز کار توسعه فاز ۲ میدان یادآوران انجام داده بود، اما امید به حضور شرکت شل و توتال موجب شد تا پذیرش MDP این شرکت برای توسعه فاز ۲ این میدان نفتی متوقف شود. چرا که وزیر نفت معتقد بود باید در چنین شرایطی توسعه فازهای بعدی این میدان به مناقصه گذاشته شود.

    در همین راستا و در همان ایام، به دنبال بروز این اختلافات، سید نورالدین شهنازی زاده، مدیرعامل شرکت متن گفت: دلیلی ندارد این میدان را معطل نگه‌داریم تا مذاکره IPC آن به نتیجه برسد، چنانچه قرارداد IPC اکنون به نتیجه برسد کمک چندانی نمی‌کند. این قرارداد زمانی کمک می‌کند که چاه‌هایی که حفر شده با افت فشار مواجه شود؛ بنابراین از این فضا استفاده‌شده و طبق صحبتی که با وزیر نفت داشتیم، قرار شد توسعه فاز دو بر اساس قرارداد بای‌بک پیش رود و در این فاصله زمانی هم مذاکرات IPC ادامه داشته باشد تا مستندات میدان آماده شود و پیمانکار آن مشخص شود. به‌محض اینکه پیمانکار مشخص شد، میدان در قالب قراردادهای جدید توسعه خواهد یافت.

    خاطره‌ای که موجب احتیاط بیشتر شد

    به گزارش خبرنگار مهر، در چنین شرایطی وزیر نفت که خاطر خوشی از کلیم حدود ۵۰۰ میلیون دلاری چینی‌ها در قرارداد توسعه میدان مشترک نفتی آزادگان جنوبی نداشت، دست به دامان مشاوران و متخصصین حقوقی شد تا مطمئن شود از نظر حقوقی، سپردن توسعه فاز ۲ میدان یادآوران به شرکتی جز توسعه دهنده اولیه، بار حقوقی و مالی را متوجه شرکت ملی نفت ایران نمی‌کند.

    پاسخ متخصصین یک چیز بود؛ اولویت برای توسعه فاز ۲ میدان نفتی یادآوران با توسعه دهنده فاز ۱ آن است و امکان واگذاری به غیر بدون بار مالی وجود ندارد. در آن زمان شرکت توسعه دهنده فاز نخست این میدان نفتی، آمادگی کامل برای توسعه فاز ۲ را نیز داشت. در سال ۲۰۱۳ میلادی (سال ۹۲) اقدامات لازم برای تدوین MDP (برنامه جامع عملیات توسعه) توسعه فاز ۲ میدان یادآوران آغاز شد؛ به عبارتی دیگر زمانی که این شرکت در سال ۲۰۱۲ میلادی (سال ۹۱ ) MDP فاز نخست را ارائه داد، برای تدوین MDP فاز ۲ آستین بالا زدند. اما، شرکت ملی نفت ایران مانع ادامه فعالیت این شرکت شد و اعلام کرد که برای بخش بعدی به آنها اطلاع خواهند داد! این اطلاع دادن از سال ۲۰۱۷ تا چندی پیش ادامه داشت! البته این معطلی به بهانه برگزاری مناقصه برای توسعه فاز ۲ میدان یادآوران به امید حضور شل و توتال در این مناقصه بود.

    تعیین تکلیف نهایی با توسعه دهنده یادآوران

    چندی پیش شرکت ملی نفت ایران از شرکت خارجی توسعه دهنده فاز ۱ میدان یادآوران درخواست می‌کند تا مجدداً برای توسعه فاز ۲ این میدان گام بر دارد. شرکت خارجی در پاسخ مطرح می‌کند که آن زمان که آمادگی کامل برای اجرا، توسعه و بهره برداری داشتیم، از فعالیت ما جلوگیری شد.

    در این میان باید این نکته را یادآوری کرد که شرکت اولیه توسعه دهنده یک فاز از این میدان، می‌تواند MDP مورد نظر خود را تدوین و به کارفرما ارائه دهد. کارفرما نیز می‌تواند پس از بررسی، این ام. دی.پی را پذیرفته یا رد کند. در صورتی که این ام. دی.پی پذیرفته شود، شرکت نخست می‌تواند اقدامات لازم برای آغاز فعالیت را کلید بزند، در غیر این صورت که کارفرما این ام. دی.پی را نپذیرد، شرکت دیگر ثانویه ای نیز می‌تواند MDP را به کارفرما ارائه دهد که در صورت پذیرش کارفرما، شرکت توسعه دهنده اولیه که MDP آن مورد تأیید نبوده می‌تواند با استفاده از MDP شرکت ثانویه به فعالیت بپردازد و در این امر اولویت دارد.

    شرکت ملی نفت ایران از شرکت خارجی خواست تا آخرین نسخه MDP خود برای فاز ۲ میدان یادآوران را ارائه دهد. شرکت ملی نفت ایران از این شرکت خارجی خواست که با استفاده از ام. دی.پی یک شرکت داخلی به فعالیت در این میدان ادامه دهد که شرکت خارجی اعلام کرد که به دلیل مشکلات بین المللی امکان حضور در این پروژه را ندارد.

    میدان مشترک در انتظار هیچ!

    به گزارش خبرنگار مهر، برداشت شرکت ملی نفت ایران از چنین پاسخی این بود که این شرکت حضور نمی‌یابد پس نمی‌تواند حق کلیمی هم داشته باشد و می‌توان این پروژه را به شرکت داخلی داد. این شرکت داخلی نیز ام. دی.پی مورد نظر خود را تدوین و در اختیار کارفرما قرار می‌دهد که مورد تأیید نیز قرار می‌گیرد.

    در همین حال، شرکت ملی نفت ایران برای توسعه و بهره برداری فاز ۲ میدان نفتی یادآوران دست نگه می‌دارد و پروژه به شرکت داخلی نیز واگذار نمی‌شود! بر اساس اظهارات برخی مطلعین چنین اقدامی به بهانه احتمال حضور شرکت‌های چینی و روسی در دولت بعدی است؛ آخرین خبر از توسعه فاز ۲ میدان نفتی یادآوران که حدود ۷۵ درصد آن با عراق مشترک بوده و نفت فوق سبک دارد این است که: صبر کنید تا تصمیم گیری کنیم!

    به عبارتی دیگر شمایل این کشمکش‌ها و پاسکاری نشان می‌دهد که توسعه و بهره برداری از فاز ۲ میدان مشترک نفتی یادآوران با چنین نفت مرغوبی که علاوه بر مشترک بودن آن، احتمال از دست رفتن نفت آن بیش از نفت سنگین وجود دارد، محصور تصمیمات سیاسی شده است. از سویی دیگر در حالی که کمتر از یکسال به پایان فعالیت دولت تدبیر و امید مانده و وزیر نفت و مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران بارها با تاکید قول داده‌اند که وضعیت میادین مشترک کشور تا پایان فعالیت این دولت تعیین تکلیف می‌شود که هنوز برای فاز ۲ و ۳ میدان نفتی مشترک یادآوران خبری نیست.

     

  • انفجار بیروت| پارلمان لبنان وضعیت فوق العاده در بیروت را تصویب کرد

    انفجار بیروت| پارلمان لبنان وضعیت فوق العاده در بیروت را تصویب کرد

    انفجار بیروت| پارلمان لبنان وضعیت فوق العاده در بیروت را تصویب کرد

     

    اعتمادآنلاین| به نقل از سایت بوابه الاهرام،  مجلس نمایندگان لبنان امروز در نخستین جلسه خود از زمان انفجار ویرانگر در بندر این شهر که خشم و غضب مردمی علیه گروه سیاسی جامعه که متهم به فساد و سهل‌انگاری است را همراه داشت، به اعلام حالت فوق العاده در بیروت رای داد.

    این جلسه پارلمان در میان تدابیر امنیتی شدید برگزار شد.

    پیشتر، دولت لبنان در پی انفجار بیروت وضعیت اضطراری به مدت دو هفته تا ۱۸ اوت را بدون تصویب آن در پارلمان اعلام کرد. زیرا قانون حالت فوق العاده را هشت روز می‌داند و در صورت فراتر رفتن از این مدت باید موافقت پارلمان در این زمینه کسب شود. اما مشخص نشده که آیا رای پارلمان به دستور اعلام حالت فوق العاده از امروز اجرایی می‌شود یا روزهای گذشته از ۵ اوت نیز در آن محاسبه خواهد شد.

    این در حالیست که حمد حسن، وزیر بهداشت لبنان بعد از نشست با میشل عون، رئیس جمهور این کشور در بعبدا نیز از تمدید وضعیت فوق العاده در بیروت به مدت یک ماه خبر داد. وی همچنین از آغاز قرنطینه برخی مناطق خبر داد و گفت: از همگان پایبندی به توصیه های عمومی را خواستارم.

    با توجه به محدودیت‌های ناشی از این تصمیم به ویژه در زمینه آزادی تجمع، اعلام وضعیت فوق العاده موجب نگرانی نهادهای حقوقی و فعالان می‌شود.

    منبع: ایسنا

  • ادعاهای جنجالی ابراهیم فیاض: مردم دولتی مانند کره شمالی می‌خواهند/رئیس جمهور ۱۴۰۰ تمامیت‌خواه‌تر از احمدی‌نژاد است/هم اصولگرایی مُرد هم اصلاح‌طلبی

    ادعاهای جنجالی ابراهیم فیاض: مردم دولتی مانند کره شمالی می‌خواهند/رئیس جمهور ۱۴۰۰ تمامیت‌خواه‌تر از احمدی‌نژاد است/هم اصولگرایی مُرد هم اصلاح‌طلبی

    ادعاهای جنجالی ابراهیم فیاض: مردم دولتی مانند کره شمالی می‌خواهند/رئیس جمهور ۱۴۰۰ تمامیت‌خواه‌تر از احمدی‌نژاد است/هم اصولگرایی مُرد هم اصلاح‌طلبی

     

     

    ابراهیم فیاض، پژوهشگر جامعه‌شناسی در گفتگویی یه بیان نکاتی پیرامون ماهیت مجلس یازدهم، پرخاشگری نمایندگان به وزیر خارجه و … پرداخته است که در ادامه بخشی از آن را می خوانید.

    جناب فیاض، موضوع این مصاحبه مجلس یازدهم است. اما قبل از ورود به بحث از ماهیت و پیامدهای احتمالی نقش‌آفرینی این مجلس، بد نیست به مناسبت پرخاشگری نمایندگان مجلس یازدهم به وزیر خارجه، این سوال را مطرح کنم که چرا هر قدر کنشگران سیاسی به اصطلاح ارزشی‌ترند، عصبانیت و پرخاشگری بیشتری در رفتار و گفتارشان مشاهده می‌شود؟

    مجلس مظهر دموکراسی در کشور است. از این حیث، قوه مقننه حتی از قوای مجریه و قضاییه هم مهم‌تر است. الان متاسفانه مجلس ما غیردموکراتیک است. یعنی در انتخابات مجلس رای‌ها خریده می‌شود و دموکراسی تبدیل به الیگارشی یا آریستوکراسی شده است. این امر منحصر به این دوره هم نیست. یکی تخم‌مرغ می‌دهد و یکی وعده شغل می‌دهد. ما یک نماینده در کازرون داشتیم که به مردم وعده داده بود برای چیدن خرما از نخل‌ها، جرثقیل می‌آورد تا مردم مجبور نباشند از نخل‌ها بالا بروند. یک جوان ۲۴ ساله بود و با مدرک فوق دیپلم نماینده مجلس شد. عده‌ای با وعده‌های سر خرمن نماینده می‌شوند. وقتی مجلس این طور می‌شود، رئالیسم دموکراتیک به کلی آشکار و جریان مقابل دموکراسی هم پرخاشگر می‌شود. این وضع در تمام جهان رخ داده است. ترامپ هتاک یک نمونه از این همین رویکرد است. ترامپ هم به اصطلاح ارزشی است. به ‌شدت مسیحی است و به خانواده و محافظه‌کاری و نژاد امریکایی اعتقاد راسخ دارد و به همین دلیل، وقتی که می‌بیند افرادی نامتجانس با فرهنگ امریکایی وارد مجلس و فضای سیاسی امریکا می‌شوند، در برابر آنها پرخاشگرانه عمل می‌کند. به نظر ترامپ فردی مثل اوباما نباید رییس‌جمهور امریکا می‌شد و به همین دلیل او مخالف دموکراسی و پرخاشگر است.

    در واقع شما می‌فرمایید دموکراسی موجب راه یافتن عوام به ساختار سیاسی کشور می‌شود و عوام هم بی‌ادبند و ممکن است مدام بپرند وسط صحبت وزیر خارجه و به او توهین کنند. بله؟

    نه، این حرف افلاطون و ارسطو است. آنها دموکراسی را در چارچوب اشرافیت قبول داشتند و معتقد بودند عامه مردم اگر صاحب مناصب سیاسی شوند، ممکن است تند و بی‌ادبانه حرف بزنند. حالا این هم سوالی است که سیاستمدار ملایم بهتر است یا سیاستمداری که زبان تندی دارد؟

    ولی شما هنوز به سوال اول جواب نداده‌اید. چرا هر قدر سیاستمداران ایرانی به اصطلاح ارزشی‌ترند، پرخاشگرتر هم هستند؟

    دلیلش را نمی‌دانم. پرخاشگری نوعی مکانیسم دفاعی در برابر واقعیت دموکراسی است. وقتی واقعیت تبدیل به رئالیسم سیاه میشود، کسانی که این واقعیت را قبول ندارند، پرخاشگر می شوند.

    برویم سراغ ماهیت مجلس یازدهم. به نظر شما این مجلس عمدتا نماینده چه طبقاتی است؟

    هیچ طبقه‌ای! این مجلس از نظر طبقاتی دچار تعلیق است. این مجلس یکی از بی‌هویت‌ترین مجالس پس از انقلاب است و وجه اصلی هویتش شاید فقط ضدیت با دولت فعلی باشد وگرنه از هر طبقه‌ای در این مجلس حضور دارند و هویت اجتماعی و اقتصادی خاصی ندارد. به لحاظ سیاسی هم بسیاری از نمایندگان این مجلس ممکن است چپ‌تر از اصلاح‌طلبان باشند. یعنی به‌ شدت معترضند به وضعیت فعلی. اقلیتی هم در این مجلس وجود دارد که سن بالایی دارند. جنگ داخلی این مجلس، جنگ بین نسل جوان و تحصیلکرده و پیرمردهای محافظه‌کار است. نسل جوان حاضر در این مجلس، به ‌شدت به وضع موجود کشور معترض است و در آینده باب نقد اجتماعی و سیاسی گسترده‌ای را باز می‌کند که فضایی ویژه در کشور پدید می‌آید. نیروهای جوان‌تر این مجلس به کار کارشناسی اعتقاد ندارند و به ‌شدت اهل عمل هستند. یعنی عمل سریع در میدان. در راس این نیروها، قالیباف قرار دارد. او در شهرداری تهران هم این طور عمل کرد و از باب عملگرایی، پل‌هایی ساخت که الان معلوم نیست آن پل‌ها به چه کار می‌آیند.

    آیا می‌توان گفت که این مجلس مصداق تحقق نواصولگرایی است؟

    نه، هرگز. چون اصولگرایی مرد. من قبلا هم گفته‌ام که اصولگرایی مرده است. اصلاح‌طلبی هم مرده است. این دو گفتمان رقیب هم بودند و مرگ یکی از آنها باعث مرگ دیگری شد. اول اصلاح‌طلبی مرد، بعد هم اصولگرایی مرد. این مجلس سرآغاز طیف‌بندی‌های جدید در فضای سیاسی ایران است. چه در داخل مجلس و چه در خارج مجلس. قالیباف در راس طیف محافظه‌کار مجلس قرار دارد و طیف محافظه‌کار، هنوز سر ندارد. سرش بعدا معلوم می‌شود. طیف‌های جوان اصلاح‌طلبان هم در آینده سر بلند می‌کنند و با اسلاف خودشان متفاوت خواهند بود. من فکر می‌کنم این مجلس زمینه روی کار آمدن رییس‌جمهوری توتالیتر در انتخابات ۱۴۰۰ است. یعنی ما در انتخابات ۱۴۰۰ شاهد روی کار آمدن رییس‌جمهوری تمامیت‌خواه‌تر از احمدی‌نژاد خواهیم بود که البته تفکرش علمی‌تر از احمدی‌نژاد خواهد بود. چنین رییس‌جمهوری، به هر حال صبغه اشرافی نخواهد داشت و قطعا همین مجلس را هم تحت فشار خواهد گذاشت و همین امر ممکن است مجلس یازدهم را به ورطه محافظه‌کاری بیندازد. یعنی اکثریت بی‌پروای این مجلس را محافظه‌کار کند.

    شما می‌فرمایید این مجلس نوید ظهور بناپارت را در ایران می‌دهد؟

    نه، الان شبکه‌های اجتماعی اجازه نمی‌دهند دوره بناپارت تکرار شود ولی مردم خواهان دولت توتالیتری هستند که امنیت آنها را تامین کند. مثلا کره شمالی موفق شده است مانع ورود کرونا به کشورش شود. الان مردم می‌گویند در کره شمالی زنده باشیم بهتر است یا در امریکا از کرونا بمیریم؟

    ولی ادعاهای رژیم کره شمالی درباره ممانعت از ورود کرونا به این کشور، به‌ شدت محل تردید است.

    بله، ولی چین هم به شکلی توتالیتر عمل کرد و موفق شد. خانم مرکل در آلمان توتالیتر عمل کرد و به همین دلیل تلفات کرونا در آلمان بسیار کمتر از امریکا بوده است. عملکرد توتالیتر اردوغان در ترکیه هم جلوی ویرانگری کرونا را در این کشور گرفته است. می‌خواهم بگویم در برابر جهانی شدن لیبرالیستی، نوعی توتالیتریسم جهانی نیز در حال سر بر آوردن است، اما این رخداد در قرن بیست و یکم و در عصر شبکه‌های اجتماعی در حال وقوع است. بنابراین پیش‌بینی اینکه چنین روندی به چه نتیجه‌ای منتهی خواهد شد، دشوار است. من این روند را در ایران متضمن تحقق نوعی تکنوکراسی بومی می‌دانم. حالا شما می‌توانید آن را بناپارتیسم یا داوریسم دوره رضاشاهی بنامید، من مشکلی با این عناوین ندارم.

    این حرف‌ها چه ربطی به این مجلس دارد؟

    این مجلس مقدمه همین وضعی است که من آن را توتالیتریسم می‌دانم و شما بناپارتیسم. در درون این مجلس تضادهای بزرگی آشکار می‌شود. این تضاد بین طرفداران تعین علمی و کارشناسی و هواداران عملگرایی است. الان کلی نماینده تحصیلکرده در مجلس حضور دارند و این افراد به سمت علم‌گرایی و تکنوکراسی بومی می‌روند و توتالیتریسم آینده را رقم می‌زنند. رییس‌جمهور آینده یا از قشر عملگرا خواهد بود یا از قشر توتالیتر تکنوکرات بومی.

    برخی هم می‌گویند این مجلس مثل دولت دوم احمدی‌نژاد مایه اختلاف اصولگرایان می‌شود.

    یقینا. شک نکنید. جبهه اصولگرا فرو می‌پاشد و این فروپاشی معنایی جز تشدید اختلافات درونی این جبهه ندارد. ایران کنونی مثل فرانسه است ده سال بعد از انقلاب ۱۷۸۹. اگر در ایران هم یک ناپلئون با شعار علمی کردن همه ‌چیز به قدرت برسد، کم و بیش شاهد همان تحولات خواهیم بود. تکلیف رابطه علم و دین در ایران روشن نشده است. قبل از انقلاب، مطهری کارهایی در این زمینه انجام داد و بعد از انقلاب هم سروش پیگیر این موضوع شد اما مساله چنانکه باید باز و تکلیفش هم روشن نشد. ما بعد از انقلاب شعار وحدت حوزه و دانشگاه می‌دادیم اما آن شعار عملی نشد. الان حوزه‌های علمیه مشارکت تئوریک چندانی در امور اجتماعی ندارند تا تکنوکرات‌های بومی بیایند سر کار و این وضع شبیه وضع زمان بناپارت است و موجب ظهور توتالیتریسم علمی می‌شود. الان در حوزه‌های علمیه عده‌ای می‌گویند ما فقط طلبه‌ایم و بیش از این از ما انتظار نداشته باشید. پروتستانتیسم همچنین طبعی داشت. پروتستانتیسم سلفی‌گراتر از کاتولیسیسم بود. پروتستان‌ها به کاتولیک‌ها می‌گفتند ما دینداری شما را قبول نداریم و می‌خواهیم برگردیم به دین اولیه. الان هم در قم عده‌ای می‌گویند ما باید به دین سلفی برگردیم تا بتوانیم دین را حفظ کنیم. اینها معتقدند دین عملگرا در حال فروپاشی است و باید دینی سلفی عرضه کنند تا سیاست به دین لطمه نزند. در سال‌های بعد از انقلاب، دینی عملگرا به وجود آمد و در واکنش به این پدیده، الان در قم نوعی پروتستانتیسم در حال به وجود آمدن است که متضمن نوعی سلفی‌گری به قصد حفظ دین است و این رویکرد به زیان دین عملگراست. با کنار رفتن دین عملگرا، نوعی تکنوکراسی بومی پدید خواهد آمد که کارگزارانش نسل جدیدی است که متدین اما تکنوکرات است. در این روند، پرخاشگری هم اوج می‌گیرد تا ما به یک رییس‌جمهور توتالیتر برسیم. این سرنوشت محتوم ایران است و من در این امر تردیدی ندارم.

    ممکن است آقای قالیباف ریاست این مجلس را رها کند به امید ریاست‌جمهوری؟

    اگر چنین کاری کند، فاتحه‌ قالیباف و مجلس با هم خوانده می‌شود! اگر قالیباف چنین کاری کند، وضع این مجلس بدتر هم خواهد شد. چنین قالیبافی یک قالیباف توتالیتر هم نخواهد بود. قالیباف اگر بخواهد مثل علی لاریجانی یک زندگی سیاسی موفق تمام ‌شده داشته باشد، باید در این مجلس بماند. اگر بخواهد یک شخصیت سیاسی در تاریخ این مملکت بماند، باید رییس مجلس یازدهم باقی بماند. قالیباف به لحاظ سنی و فکری در شرایطی است که در حال تبدیل شدن به یک سیاستمدار عملگراست. در همین مجلس هم نیروهای جوان علم‌گرا در برابر قالیباف عملگرا قرار خواهند گرفت. نشانه‌های چنین تقابلی هم تا حدی آشکار شده است از همین حالا. قالیباف نمی‌تواند یک رییس‌جمهور توتالیتر و علم‌گرا باشد. او بهتر است ریاست همین مجلس را رها نکند تا عمر سیاسی‌اش به شکل محترمانه‌ای پایان یابد.

    ۱۷۲۷۲۱۵

    منبع : خبرآنلاین

  • ابطحی: شاید بگویند شیطان پشت سر محمود احمدی نژاد است /او خطر بزرگی برای کشور بود

    ابطحی: شاید بگویند شیطان پشت سر محمود احمدی نژاد است /او خطر بزرگی برای کشور بود

    ابطحی: شاید بگویند شیطان پشت سر محمود احمدی نژاد است /او خطر بزرگی برای کشور بود

     

    حجت الاسلام محمدعلی ابطحی در بخشی از گفتگوی لایو اینستاگرامی خود با خبرآنلاین با پیش بینی آینده سیاسی محمود احمدی نژاد، وی را فردی بی خطر برای انتخابات سال ۱۴۰۰ توصیف کرد.

    این فعال سیاسی اصلاح طلب در پاسخ به این پرسش که آیا نگرانی از بابت ورود احمدی نژاد به عرصه انتخابات وجود دارد، گفت: بنده در این خصوص نگرانی ندارم.

    بخشی از حاکمیت اجازه نمی‌دهد هرکس دلش خواست وارد عرصه انتخابات شود

    وی در مواجهه با این سوال که آیا صلاحیت ایشان تایید نمی‌شود یا در صورت ورود اتفاق خاصی رخ نمی‌دهد، بیان داشت: بافت بخشی از حاکمیت به گونه‌ای شده که اجازه نمی‌دهد هرکس دلش خواست را به عرصه انتخابات راه بدهد.

    ابطحی اظهار داشت: همه چیز را نمی‌شود از همین حالا به راحتی پیش بینی کرد. یک زمانی می‌گفتند که امام زمان (عج) پشت سر آقای احمدی نژاد است، شاید این بار بگویند که شیطان پشت سر اوست. اما در کل محمود احمدی نژاد را خطری برای آینده نمی‌بینم و اساسا فکر نمی‌کنم ایشان رئیس جمهور شود. البته همچنان معتقدم که حضور ۸ ساله ایشان در قدرت یک خطر بزرگ برای کشور بود.

    ۲۷۲۱۹

    منبع : خبرآنلاین

  • خوش‌چهره:کاربلدها وارد انتخابات ۱۴۰۰ شوند، مردم پای صندوق می‌آیند

    خوش‌چهره:کاربلدها وارد انتخابات ۱۴۰۰ شوند، مردم پای صندوق می‌آیند

    خوش‌چهره:کاربلدها وارد انتخابات ۱۴۰۰ شوند، مردم پای صندوق می‌آیند

    به گزارش خبرآنلاین، از یک طرف می‌گویند تا انتخابات ۱۴۰۰ هنوز زمان زیادی است و از سوی دیگر تحرکاتشان با رفتارها و کردارها چندان جفت و جور نیست؛ این حکایت سیاسیونی است که بازی انتخابات را  با دست پس می‌زنند و با پا پیش می‌کشند. هرچند گمانه‌زنی‌ها برای سیزدهمین انتخابات ریاست جمهوری شدت گرفته است اما موضوع مشارکت در انتخابات روی دیگر این سکه است و هنوز نگرانی از بابت آنچه در انتخابات اسفندماه رخ داد در انتخابات پیش رو نیز وجود دارد.

    محمد خوش‌چهره نماینده اصولگرای مجلس هفتم درباره انتخابات ۱۴۰۰ به خبرآنلاین می‌گوید: «تحرکات انتخاباتی» برخی از سیاسیون سنتی در کنار موضوع «عدم مشارکت مردم» در انتخابات، فضای رسانه‌ای و گفتمانی محافل سیاسی کشور را به سمتی برده که شاید کمتر کسی بتواند تحلیلی دقیق از آنچه در آینده رخ خواهد داد ارائه دهد. او درباره مشارکت سیاسی هم معتقد است اگر چهره جدیدی وارد میدان نشود احتمال اینکه مشارکتی مانند انتخابات مجلس یازدهم شکل بگیرد وجود دارد.

    محمد خوش چهره که در زمره منتقدان جدی احمدی‌نژاد بود و اتفاقا درمهرماه ۸۹ به جمع  استادان بازنشسته در دولت احمدی‌نژاد پیوست در صحبت‌هایش به حرف و حدیث‌ها درباره احتمال کاندیداتوری رئیس دولت نهم و دهم می‌زند و می‌گوید: «برخی از سیاسیون در شرایط کنونی در حال دست و پا زدن هستند تا در افکار و انظار مردم خود را زنده نگه دارند» او انتقاداتی هم به هم‌قطارن خود در ماجرای انتخابات مجلس و تعیین لیست مطرح می‌کند و معتقد است مجلس یازدهم مجلسی عقلایی و به دور از احساسات نیست.

    در شرایط کرونایی به راحتی نمی توان از موضوعات سیاسی صحبت کرد

    محمد خوش‌چهره در گفتگو با خبرآنلاین، گفت: در روزگاری که موضوع «کرونا» به عنوان یک بحث جدی و جاری در جهان مطرح شده، به راحتی نمی‌توان درباره موضوعات سیاسی که امکان وقوع آنها به بازه زمانی بیش از سه ماه نیاز است، به راحتی صحبت کرد. برخی به اشتباه از عبارت دوران «پسا کرونا» در تحلیل‌های خود استفاده می‌کنند، در حالی که جهان امروز همچنان به صورت جدی با این پدیده مواجه است و خبری از توقف این ویروس نیز به گوش نمی‌رسد.

    خوش‌چهره:کاربلدها وارد انتخابات ۱۴۰۰ شوند، مردم پای صندوق می‌آیند
    خوش‌چهره:کاربلدها وارد انتخابات ۱۴۰۰ شوند، مردم پای صندوق می‌آیند

    وی گفت: کرونا به شدت بر حوزه‌هایی همچون «سیاست»، «قدرت» و «مناسبات جهانی» اثر گذاشته و این گزاره‌ها را نیز بی ثبات کرده است و پس لرزه‌های آن بعدا مشخص خواهد شد.  تزلزل نظام‌های قدرت از جمله آمریکا و چند کشور دیگر، بازتاب گسترده‌ای در میان کشورهای منطقه خاورمیانه و حتی سایر کشورهای جهان خواهد داشت.

    تحلیل ها از انتخابات ریاست جمهوری در دو فضای بدبینانه و خوشبینانه است

    نماینده اسبق مجلس با بیان اینکه در دوره‌های قبل و در ماه‌های منتهی به سالی که قرار بود در آن انتخابات ریاست جمهوری در کشور برگزار شود، بحث‌ها و تحلیل‌های مبتنی بر رفتار احتمالی سیاسون در انتخابات، و حتی تحرکات زودهنگام برخی از مدعیان ورود به عرصه انتخابات به چشم می‌آمد، افزود: در شرایط کنونی که تصویر روشنی از آینده به دلیل شیوع بیماری کرونا دریافت نمی‌شود، بیشتر تحلیل‌ها سمت و سوی حدس و گمان به خود می‌گیرد و گاهی نیز مطالب مطرح شده در دو فضای «بدبینانه» و «خوش بینانه» ارائه می‌گردد. شاید اگر سال‌های گذشته بود بهتر می‌شد شرایط را تحلیل کرد چرا که به سمت شفاف سازی پیش می‌رفتند اما این روزها فضا ابهامات جدی دارد و گاهی آمال و آرزوها مطرح می‌شود حال در این فضا آن دسته از افرادی که موضوعات را با دید منفی رصد می‌کنند، بی رمقی سیاسی در میان مردم را به صورت مطلق نشان می‌دهند و در مقابل این دسته، افرادی هستند که با یک نگاه خوش بینانه، انتخابات پیش رو در سال ۱۴۰۰ را پرشور و پر تحرک ارزیابی می‌کنند.

    وی گفت: بنده قائل به این موضوع هستم که نگاه صرف به موضوعات از پشت عینک بدبینی و یا خوش بینی، فاقد پایه‌های تحلیلی است. منطق مبتنی بر نگاه واقع بینانه در عالم سیاست این خروجی را همچنان نشان می‌دهد که هیچ چیزی را نمی‌توان به صورت قطعی در آینده سیاسی کشور و حتی جهان پیش بینی کرد.

    نباید در زمین آنها که رئیس جمهور بودند و امروز رجز می خوانند بازی کرد

    این تحلیلگر سیاسی اصولگرا با تاکید براینکه برخی از سیاسیون در شرایط کنونی در حال دست و پا زدن هستند تا در افکار و انظار مردم خود را زنده نگه دارند، خاطرنشان کرد: من اسم نمی‌برم اما کسانی که زمانی رئیس جمهور بودند و باز رجز می‌خوانند اینها تلاشی است که برای حفظ خود انجام می‌دهند و نباید در زمین انها بازی کرد. رسانه‌ها باید هوشمندی بیشتری در مواجهه با این دست از سیاسیون داشته باشند. رسانه‌ها نباید به صرف اینکه که فرد مورد نظر آنها وابستگی سیاسی به جناح مطلوب ایشان دارد و یا در جریان فکری مقابل قرار گرفته، دست به تولید محتوایی بزنند که در نهایت به سود سیاسیون تاریخ مصرف گذشته تمام شود.

    نماینده اسبق مجلس گفت: من کار رسانه‌ای به مفهوم تغذیه مخاطب عام را به هیچ عنوان نفی نمی‌کنم و قائل به این مطلب هستم که یک رسانه باید در فضایی که انبوه داده‌ها و اتفاقات وجود دارد، اقدام به تولید محتوا در حوزه‌های گوناگون کند، اما اشکال کار از جایی آغاز می‌شود که برخی از سیاسیون با یکسری از ترفندهای تبلیغاتی، از ظرفیت اصحاب قلم به نفع خود سود می‌برند.

    خوش چهره تصریح کرد: رسانه باید با دوری از پرداختن به مباحث دست چندم، تمرکز خود را معطوف به مسائلی همچون؛ «ضعف تصمیم‌گیری در کشور»، «چالش‌های مدیریتی»، «مشکلات مردم در حوزه معاش و اشتغال»، «امنیت غذایی» و «ضرورت احیای تولید ملی» کند. با یک تحلیل عالمانه و کارشناسانه از ظرفیت‌های موجود در «مجلس شورای اسلامی» و «دولت»، می‌توان دو دیدگاه موجود در این دو قوه را به هم نزدیک کرد. قطعا زمانی که اشتراک نظر در میان دو قوه روند افزیشی پیدا کند، به تبع آن حرکت این دو بازوی مهم به سمت تأمین «منافع ملی» خواهد رفت.

    فقط مُسکن می نویسیم یا داروی درمان وجود دارد؟

    وی گفت: زمانی که اشتراک نظر در میان افراد دلسوز در قوای سه گانه ایجاد شود، می‌توان با اجماع افراد صالح و طرفدار منافع ملی «اصیل» و «ارزشی»، راه را برای بهره‌گیری از نظرات خیرخواهانه بیش از پیش باز کرد. آقای قالیباف در اظهارات اخیر خود اقتصاد کشور را بیمار معرفی کرده‌اند. سوال اینجاست که آیا قبل از مطرح کردن این موضوع، در یک فضای عالمانه برای درمان همین اقتصاد بیمار و راه‌های احیای آن بحث و گفتکو صورت گرفته شده است؟و اگر داریم نسخه می‌نویسیم آیا فقط مسکن می‌نویسیم یا داروی درمان وجود دارد؟

    شورای نگهبان دامنه تائید صلاحیت‌ها را گسترش دهد

    خوش چهره در پاسخ به سوالی درباره تکراری بودن چهره کاندیداهای ریاست جمهوری و فراهم نبودن فضا برای ورود چهره های جدیدف گفت: شاید یکی از دلایلی که ما شاهد رفتارهای تکراری از برخی سیاسیون هستیم، عدم تنوع در میان این افراد باشد. برای مثال شورای نگهبان می‌تواند با تایید صلاحیت چهره‌های سیاسی جدید، دامنه و تنوع این قشر از جامعه را توسعه ببخشد و شاید همین امر منجر به استقرار تفکر منطبق بر تحلیل جدی در میان سیاسیون نیز شود.

    تا چند روز مانده به انتخابات مجلس رغبتی برای شرکت نداشتم چون…

    نماینده مجلس هفتم خاطرنشان کرد: متاسفانه در رسانه‌های منصف و همچنین افراد سیاسی دلسوز نیز به ظرفیت افراد کارآمد بی توجهی می‌کنند. در ایام باقی مانده تا انتخابات مجلس من رغبتی به شرکت در انتخابات نداشتم اما ندیدم یک جریان به سراغ افراد دلسوز برود و تلاش کند آنها را به مجلس بفرستد؛ البته من در  روزهای پایانی چندین نفر با من تماس گرفتند و من قبول نکردم حتی به آنها گفتم حاضرم چندین ساعت در باب انتخابات مجلس سخنرانی کنم اما خودم هنوز اقناع نشدم که شرکت کنم اما به نظرم لازم بود به سراغ افراد کارآمد و دلسوز می‌رفتند و حتی با خواهش و تمنا آنها را به صحنه دعوت می‌کردند اما این اتفاق رخ نداد و به جای اینکه به دنبال این افراد بروند و آنها را در کنار معرفی به مردم، به حضور جدی در عرصه انتخابات ترغیب کنند، تنها به دنبال حاشیه می‌روند و یا درباره افراد حاشیه دار اظهار نظر می‌کنند.

    تلاشی برای حضور چهره های شایسته و دلسوز در مجلس یازدهم صورت نگرفت

    وی با بیان اینکه مجلس شورای اسلامی در دوره یازدهم این ظرفیت را داشت که با بهره گیری از افراد کارشناس و دلسوز، کارایی خود را بالا ببرد، افزود:  اما متاسفانه در ماه‌های منتهی به انتخابات اسفندماه شاهد بودیم که تلاشی از سوی رسانه‌ها و حتی سیاسیون دلسوز برای حضور افراد شایسته در پارلمان صورت نگرفت. همچنین مجلس یازدهم این ظرفیت را داشت که «کارا تر» و «بهره‌مند از افراد صاحب نظر» باشد، مجلسی شکل بگیرد که عاقلانه‌تر و کمتر احساسی باشد؛ البته این بیان من نافی ظرفیت کنونی پارلمان نیست، زیرا همچنان اعتقاد دارم که در میان منتخیبن راه یافته به مجلس یازدهم جمعی از چهره‌های متخصص و دلسوز وجود دارند که می‌توانند تاثیرگذار باشند. حال این شرایط درحال تکرار در انتخابات ریاست جمهوری هستیم.

    خوش‌چهره:کاربلدها وارد انتخابات ۱۴۰۰ شوند، مردم پای صندوق می‌آیند
    خوش‌چهره:کاربلدها وارد انتخابات ۱۴۰۰ شوند، مردم پای صندوق می‌آیند

    اگر چهره های کاربلد وارد انتخابات ۱۴۰۰ شوند مردم پای صندوق می آیند

    خوش چهره ضمن تاکید براینکه تلاش‌های به این سمت برود که چهره‌های کاربلد به عرصه انتخابات ریاست جمهوری ورود کنند، گفت: در این صورت مطمئن باشید مردم به صندوق‌های رأی اقبال بیشتری نشان می‌دهند، زیرا این دست از سیاسیون با یک برنامه «جامع» و «عملیاتی» با آنها سخن می‌گویند. اگر افراد کاربلد در قوای سه گانه حضور داشتند، بسیاری از مشکلات را حل می‌کردند و حتی در این شرایط کرونا نیز با درایت خود، از تهدید بزرگ جهانی، فرصت می‌ساختند.اما مطمئن باشید افرادی وجود دارند که همواره احساس تکلیف می‌کنند و صحنه را ترک نمی‌کنند آنها در سال آینده نیز به هر دری می‌زنند تا در جریان قدرت باقی بمانند.

    نگذاریم در مشارکت حداکثری خللی وارد شود

    وی تاکید کرد: در کشوری مانند آمریکا مبنای یک انتخابات مطلوب را مشارکت حداقلی در حدود «یک سوم» واجدین شرایط گذاشته‌اند، همین اتفاق در سال گذشته و در انتخابات مجلس شورای اسلامی نیز به نوعی رخ داد و حتی این احتمال وجود دارد که سطح مشارکت حداقلی مردم در سال ۱۴۰۰ بالاتر از اسفندماه نرود. امام راحل(ره) و رهبر معظم انقلاب همواره با تکیه بر ظرفیت‌های جمهوری اسلامی بر امر مشارکت حداکثری که برای بسیاری از کشورها یک ریسک است، تاکید داشته‌اند. به همین دلیل باید تلاش کنیم تا نگذاریم مشارکت حداکثری که یک مطالبه از سوی بزرگان است، با خلل مواجه شود.

    این تحلیلگر اصولگرا خاطرنشان کرد: باید دید افرادی که همواره احساس تکلیف می‌کنند و به دنبال کسب رأی از مردم هستند، به میزان «سطح کف مشارکت در دموکراسی» توجه دارند یا تلاش می‌کنند با کنار کشیدن از عرصه انتخابات به مطالبه «مشارکت حداکثری» جامه عمل بپوشانند.

    ۲۷۲۱۶

    منبع : خبرآنلاین

  • احمد زیدآبادی:یکدست شدن مجلس و دولت آینده، احتمال تصمیمات دردناک در حوزه سازش سیاسی را بالا می برد

    احمد زیدآبادی:یکدست شدن مجلس و دولت آینده، احتمال تصمیمات دردناک در حوزه سازش سیاسی را بالا می برد

    بخشهایی از این مصاحبه را می خوانید:

    جناب زیدآبادی، شما وقتی که در زندان بودید محبوبیت ویژه‌ای داشتید و مکررا از شما به عنوان «شرف اهل قلم» یاد می‌شد. اما الان که دیگر زندانی نیستید، انگار محبوبیت سابق را ندارید. به نظرتان چرا این‌طور شده است؟

    راستش من نه برآورد دقیقی از محبوبیت زمان زندان دارم و نه برآوردی از اینکه بعد از زندان تا چه حد آن را از دست داده‌ام! اما این روشن است که در فرهنگ سیاسی و مبارزاتی کشور ما وقتی فردی تحت فشار و در موضع مظلومیت است تعریف و تمجیدهای زیادی از او می‌شود ولی هنگامی که از زیر فشار خارج می‌شود مثل دیگران با او برخورد می‌کنند.

    احترام بیشتر در ایام حبس، در فرهنگ سیاسی جامعه‌ ما نشانه‌ای مثبت است یا منفی؟

    به نظر من صرف زندان رفتن صلاحیت ویژه‌ای برای فرد ایجاد نمی‌کند که از طریق آن بخواهد در برابر انتقادها مصونیت پیدا کند. اما اینکه فردی را هنگام زندانی شدنش اغراق‌آمیز ستایش کنند و بعد از آزادی‌اش تلاش‌های او را به کلی نادیده بگیرند یا نظراتش را برنتابند، طبعا نشانه بیماری در فرهنگ سیاسی جامعه ماست.

    منظورتان از بیماری، قهرمان‌پرستی رایج در فرهنگ سیاسی ما است یا چیز دیگری؟

    منظورم این است که فرهنگ مبارزاتی در ایران دچار آفاتی است که نیاز به بازاندیشی عمیق دارد. طبق این فرهنگ افراد ستیزه‌جوتر و سازش‌ناپذیرتر صرف نظر از سایر داشته‌ها و صلاحیت‌های‌شان در دورانی محبوبیت پیدا می‌کنند و تبدیل به قهرمان می‌شوند. قهرمان‌دوستی به خودی خود نقطه ضعفی نیست و در همه جوامع کم و بیش رایج است، اما منحصر کردن امر قهرمانی به «شدت درگیری یک نفر با قدرت مسلط و تداوم آن تا رفتار منجر به اعدام »، عیب بسیار بزرگی است! در حقیقت چنین فرهنگی سبب ترغیب افراد به اقدامات ماجراجویانه و تهاجمی و پرهیز از شیوه‌های عاقلانه‌تر برای حل مشکلات عینی می‌شود.

    در فضای مجازی بین ما بخش‌هایی از ایرانیان خشونت کلامی آشکاری وجود دارد. آیا این خشونت کلامی فایده‌اش نوعی تخلیه خشم انباشته‌شده در جامعه نیست؟ یا اینکه باید آن را نشانه‌ آمادگی بسیاری از افراد برای ارتکاب خشونت فیزیکی با انگیزه‌های سیاسی دانست؟

    کسانی که نتوانند در کلام خود را کنترل کنند در عمل به طریق اولی نمی‌توانند. اینکه این خشونت کلامی سبب تخلیه خشم انباشته می‌شود به نظرم توجیهی برای ادامه این کار و نادیده گرفتن واقعیت هراسناک است. این چه خشم انباشته شده‌ای است که تخلیه آن الان چند سال است ادامه دارد و تمامی ندارد! من می‌پذیرم که آدمی گاهی بر اثر خشم از کوره در می‌رود و ناسزایی می‌گوید اما این هم در صورتی قابل پذیرش است که هر یک سال یا شش ماه یک بار تکرار شود و بعد هم پشیمانی و عذرخواهی به بار آورد. کسانی که بد و بیراه و خشونت کلامی از دهان‌شان نمی‌افتد و بعد هم به آن افتخار و آن را توجیه می‌کنند روی کدام حساب و کتاب می‌توانند در عمل با بقیه و دگراندیشان کنار بیایند؟

    خودتان هم در یکی دو سال گذشته تجربه‌ مواجهه با این خشونت کلامی را در فضای مجازی داشته‌اید. به نظرتان جان کلام منتقدان خشمگین شما چیست؟

    آن‌هایی که به من فحاشی می‌کنند آی‌دی‌های مشخص و محدودی هستند. تصورشان این است که امثال من آدم‌هایی زودرنج و نازک‌نارنجی هستیم و با چند تا فحش آبدار جل و پلاس‌مان را جمع می‌کنیم و با خود می‌گوییم این‌جا جای ما نیست! هدف آنها از صحنه به در کردن دیگران است تا تمام فضا کاملا در انحصار خودشان باشد. اما دلیل ناراحتی‌شان این است که من چرا حرف آنان را تکرار نمی‌کنم و نظر مستقل خود را دارم. در هر زمینه‌ای که نظر متفاوتی می‌دهم با حرف‌های زننده به سراغم می‌آیند. اینها اما معدودند و سروصدای‌شان چند هزار برابر واقعیت شان است. خیلی نباید جدی‌شان گرفت. عجیب اینکه برخی از آنها خیلی هم کاری به نظرات من درباره وضعیت ایران ندارند. کافی است در نوشته‌ای به جناح نژادپرست حاکم بر اسراییل و افرادی مانند نفتالی بنت و خانواده نتانیاهو که مورد نفرت کامل روشنفکران اسراییلی و بیشتر جوامع یهودی جهان هستند، نقدی وارد کنم. گویی به مقدسات اینها توهین شده است! آدمی که حامی نفتالی بنت باشد یا رسما فاشیست و نژادپرست است یا اینکه کمترین دانشی از منطقه ما ندارد!

    انتقادها بیشتر مربوط به نظرات شما در قبال روابط بین‌الملل است؟ برخی از این منتقدین هم شما را در مجموع مدافع حکومت می‌دانند و به ویژه از دی ماه ۹۶ به این سو، با تحلیل‌های شما که نافی براندازی است مخالفت می‌کنند. به تعبیر دیگر حوصله خواندن این نوع تحلیل‌ها را ندارند.

    تقریبا حوصله هر چیز جدی را از دست داده‌اند! با هر نامی از فلسطینی‌ها و حقوق آنها به صورت هیستریک برخورد می‌کنند. دربست از سیاست خشن‌ترین نیروهای داخلی اسراییل حمایت می‌کنند و کمترین حقوقی برای فلسطینی‌ها قایل نیستند و مرتب می‌گویند به ما چه؟ از طرفی با مواضع داخلی‌ام نیز به‌شدت مخالفند. اساسا تصورشان این است که اگر به حکومت فحش بدهی کار درستی می‌کنی اما اگر از فحاشی بپرهیزی پس در خدمت رژیم درآمده‌ای و دیگر مهم نیست مضمون و محتوای حرفت چیست. شاید واقعا در اینها نفوذی صورت گرفته است چون با این رفتارها همه نیروهای عاقبت‌اندیش را به هراس می‌اندازند و در مواردی که طرف ظرفیت فحش‌خوری‌اش کم باشد چه بسا او را به مدافع نظام تبدیل کنند! در واقع بخشی از افراد مهاجر به خارج از کشور به واسطه همین بدزبانی‌ها به عکس‌العمل افتاده‌اند و به حمایت از نظام برخاسته‌اند!

    در بین این افراد گرایشی وجود دارد که زندانیان سیاسی سابق یا فعلی را به دو دسته‌ موافق و مخالف حکومت تقسیم می‌کنند و صرفا برای گروه دوم احترام قایل می‌شوند. اما برخی حتی به زندانیان فعلی هم می‌تازند و آنها را «خودی» می‌دانند. در واقع این منتقدین نوعی اغتشاش در تشخیص هویت سیاسی افراد (چه زندانی چه آزاد) ایجاد کرده‌اند. آیا علت این وضع، توطئه‌اندیشی این منتقدین است؟

    بسیاری را موافق بقای حکومت معرفی می‌کنند اما در واقع به آنها اتهام می‌زنند! از طرفی مدافعان صریح براندازی در داخل را هم بدنام می‌کنند. در واقع تصورشان این است که نظام در یک‌قدمی سقوط است و ارث و میراث ناشی از آن باید به‌طور کامل به آنها برسد و هیچ شریکی نباید وسط نباشد! انحصارطلبی و تمامیت‌خواهی را با توهمات و بی‌ادبی تجمیع کرده‌اند و خیال می‌کنند واقعا نیرویی شده‌اند!

    در این میان برخی هم به شما البته مودبانه این انتقاد را وارد کرده‌اند که غالبا از افراد و جریان‌های سیاسی انتقاد می‌کنید ولی خودتان انتقادپذیر نیستید.

    چه فعل مشخصی باید انجام داد که روشن شود فردی انتقادپذیر است یا نیست؟

    فکر کنم باید گاهی به دیگران بگوید این یا آن نظرم اشتباه بود و حق با شماست. منظور این نیست که نمی‌پذیرید از شما انتقاد شود. در واقع به نظر می‌رسد هیچ انتقادی را به خودتان وارد نمی‌دانید.

    اگر کسی این سه جلد خاطرات مرا بخواند می‌تواند به راحتی قضاوت کند که آیا من خود را از نقد بری می‌دانم یا اینکه در خودانتقادی چیزی کم نمی‌گذارم. ظاهرا برخی انتظار دارند که من نظری را که همچنان صائب و درست می‌دانم نفی کنم تا از نظر آنان انتقادپذیر باشم! مگر دیوانه‌ام؟ نقد و نقدپذیری و امثال اینها ادب و آداب خود را دارد. اقدامی نمایشی که نیست. طبیعی است که آدمی از نظر خود مادامی که آن را درست بداند باید دفاع کند وگرنه به تلوّن فکر دچار می‌شود.

    تا به حال پیش آمده است که بعضی از نظرات اصلی خودتان را در دو دهه اخیر اشتباه ارزیابی کرده باشید؟

    نه، یادم نمی‌آید که پیش آمده باشد! چون تصور می‌کنم که اشتباه نبوده‌اند! البته ارزیابی‌های مقطعی بسیاری بوده که اشتباه بوده و من هم از اعتراف به اشتباه آنان طفره‌ نرفته‌ام.

    برخی هم معتقدند شما دچار نوعی «تنهایی سیاسی» شده‌اید. یعنی قبلا نظام و اصولگرایان با نظرات شما بر سر مهر نبودند ولی الان اصلاح‌طلبان و اپوزیسیون هم نظرات شما را خوش ندارند. آیا خودتان هم اوضاع را این‌طور می‌بینید؟

    در واقع همیشه همین‌طور بوده است! به نوعی همیشه کرگدن‌وار تنها سفر کرده‌ام!

    بین آرای شما و اصلاح‌طلبان تفاوتی استراتژیک وجود دارد که مربوط به تصرف نهادهای انتخابی از سوی اصولگرایان و کنار رفتن اصلاح‌طلبان از ساختار قدرت است. الان نظر شما درباره مجلس محقق شده است. به مجلس یازدهم امیدوارید؟

    نه. به چه دلیلی امیدوار باشم؟ هنوز تا پایان ریاست‌جمهوری روحانی بیش از یک سال باقی است و در این مدت هم او و هم مجلس یازدهم کاری جز نسبت دادن مشکلات کشور به یکدیگر نخواهند داشت!

    اگر دولت بعدی اصولگرا شود، به نظرتان روی کار آمدن مجلس و دولت اصولگرا زمینه‌ساز سازش سیاسی در خارج و داخل کشور می‌شود؟

    احتمالش از شرایط کنونی بیشتر می‌شود. در واقع در صورت یکدست شدن قدرت «لحظه حقیقت» برای اصولگرایان فرا می‌رسد. مجبورند تصمیم‌های بسیار سخت و دردناک بگیرند. بی‌تصمیمی دیگر برای‌شان جواب نخواهد داد.

    برخی معتقدند این تحلیل شما عجیب است و فایده‌اش عمدتا این است که نوعی حاشیه امنیت برای شما ایجاد می‌کند. یعنی شما ولو ناخودآگاه، با این تحلیل استراتژیک در کنار کاستن از انتقادات رادیکال از نظام سیاسی، می‌توانید به حق اساسی خودتان یعنی زندگی توام با امنیت و آرامش و آزادی برسید و راحت کتاب بنویسید و کتابهای‌تان منتشر شود و غیره.

    اگر این حرف بهره‌ای از حقیقت برده باشد من به واقع از همان سال ۷۶ در پی ایجاد نوعی حاشیه امنیتی برای خود بوده‌ام! چراکه همان زمان هم ترجیحم این بود که ناطق نوری رییس‌جمهور شود و قدرت یکپارچه به دست اصولگرایان بیفتد. با این حال، در چند دور به زندان افتادم! به نظرم اصولگرایان حرف مرا بهتر و دقیق‌تر از کسانی که به آنها استناد کرده‌اید، درک می‌کنند! در سال ۷۹ در حالی که بسیاری از دوستان درخواست مرا برای استعفای خاتمی خوش‌خدمتی به جناح راست تعبیر می‌کردند، مرا دقیقا به دلیل همین درخواست به تلاش برای براندازی نظام متهم و دستگیر کردند! به هر حال آنها که نوشته‌های مرا دنبال می‌کنند می‌دانند که ترجیع‌بند تمام تحلیل‌های من ضرورت یکپارچگی قدرت در دست اصولگرایان بوده است و حرفم از این جهت تازگی ندارد. در هر حال نیت‌خوانی‌های ناصواب در کشور ما رایج و مسبوق به سابقه است. باید با آن کنار آمد! من اگر دنبال حاشیه امنیتی به معنای مورد نظر این دوستان بودم، شرافتمندانه‌ترین راهش سکوت بود! مگر مریضم که به خاطر حاشیه امنیت، که به راحتی با سکوت حاصل می‌شود، روز و شبم را صرف نوشتن و تحلیل کردن به قیمت برانگیختن خشم و ناراحتی همه طرف‌های دعوای سیاست در ایران کنم؟

    آخر آدم ساکت چندان دیده نمی‌شود ولی تحلیلی از این دست، آن هم از سوی فردی که در جناح اصلاح‌طلب حضور داشته، او را به «فردی متفاوت» تبدیل می‌کند. وانگهی شما اگر در سال ۷۶ طرفدار ریاست‌جمهوری ناطق نوری بودید، چرا بعد از آن در جناح اصلاح‌طلب حکومت فعالیت می‌کردید؟

    من هیچ‌وقت به‌طور مشخص در جناح اصلاح‌طلب نبوده‌ام و همیشه مواضعم با آنها فاصله داشته است. در واقع در تمام سال‌های رونق اصلاح‌طلبی نقد من به اصلاح‌طلبان همواره جریان داشته است و بعضا به نقطه‌های تندی هم رسیده است! دیده شدن هم، حتی اگر انگیزه‌ای برای آن وجود داشته باشد، مگر فقط از همین یک راه به دست می‌آید؟ این دوستان اگر دقت می‌کردند متوجه می‌شدند که من از قضا نمی‌خواهم خیلی دیده شوم. دیده شدن این روزها به برکت فضای مجازی و توسعه صنعت ارتباطی کار بسیار راحتی است اما من کم و بیش از آن پرهیز می‌کنم. از توییتر گریزانم، درخواست برای مصاحبه و سخنرانی را به ندرت پاسخ مثبت می‌دهم و از جنجال در هر زمینه‌ای فرار می‌کنم. با این همه، اگر می‌خواهند این طور فکر کنند، بکنند! آزادی برای همین است دیگر!

    ۱۷۳۰۲

    منبع : خبرآنلاین