برچسب: سیاست>رهبری

به گزارش خبرآنلاین در این خاطره نگاری که در کتاب خاطرات «خون دلی که لعل شد» منتشر شده، آمده است؛

ماه مبارک رمضان ۱۳۹۰( قمــری) در زندان از راه رسید. دهم آبان، اول ماه مبارک بود… با فرا رسیدن این ماه، دلم غرق شادی شــد؛ چون از کودکی این ماه را دوست میداشتم. در این ماه، چهره روزمره زندگی دگرگون می شــود و انســان روزه دار لذت معنوی خاصی را احساس می کند. نخستین روز  ماه رمضان سپری شد، هنگام افطار فرا رسید، اما چیزی برای من نیاوردند… نماز را خواندم و به ســیر در عالم خاطرات این مــاه – بویژه خاطرات ســاعت افطار و شــادمانی روزه داران در هنگام افطار- پرداختم.

آن لحظات شادی آور و فرح افزای سر سفره افطار در کنار خانواده، با سماوری که در برابر ما میجوشید، در خاطرم گذشت. همچنین آن خوردنی های اندک و سبک مخصوص افطار را به یاد آوردم؛ بویژه «ماقوت» مختص خود را – غذای معروف مشهدی ها که ظاهرا مختص خود آنها است- به یاد آوردم؛ که از هر غذایی برای افطار، آن را بیشتر دوست میداشتم. این «ماقوت» از آب و نشاسته و شکر تهیه می شود و به شیوه خاصی آن را می‌پزند.

همسر من نیز در پختن آن، همانند پختن سایر غذاها، بخوبی وارد است. ناگهان به خود بازآمدم و از خداوند مغفرت طلبیدم. شاید این گرسنگی بود که خاطرات یاد شــده را در ذهنم برانگیخت. شاید تنهایی بود. به هر حال باید صبر کرد. نیم ساعت پس از مغرب، یک فنجان چای به دست آوردم. مدتی بعد شــام آوردند، که به خاطر نامرغوبی، دل بدان رغبت نمی کرد. اما قدری از آن را خوردم و بقیه را برای سحری گذاشتم. در سحر هم مابقی آن را با اکراه خوردم، زیرا این غذا از اصل نامطبوع بود و بعد از مانده شدن نیز نامطبوعتر شده بود. نخستین روز بر
این منوال گذشت.

روز دوم نگهبــان اطلاع داد که چیزی برای شــما فرستاده شــده. آن را گرفتم و باز کردم، دیدم انواع غذاهایی که در افطار به آنها میل دارم، در چند بشقاب برایم فرستاده شده اســت. این غذاها برای چند نفر کافی بود. همسرم آن را آماده ساخته بود و توانسته بود به زندان برساند. همچنین در همان روز، از منزل برایم وســایل تهیه و صرف چای آوردند. لذا افطاری خوشــمزه و مطبوعی بود که به قــدر کفایت از آن برداشتم و باقی را برای زندانیان فرستادم. این کار هر روز تکرار شد. 

به گزارش خبرآنلاین در این خاطره نگاری که در کتاب خاطرات «خون دلی که لعل شد» منتشر شده، آمده است؛

ماه مبارک رمضان ۱۳۹۰( قمــری) در زندان از راه رسید. دهم آبان، اول ماه مبارک بود… با فرا رسیدن این ماه، دلم غرق شادی شــد؛ چون از کودکی این ماه را دوست میداشتم. در این ماه، چهره روزمره زندگی دگرگون می شــود و انســان روزه دار لذت معنوی خاصی را احساس می کند. نخستین روز  ماه رمضان سپری شد، هنگام افطار فرا رسید، اما چیزی برای من نیاوردند… نماز را خواندم و به ســیر در عالم خاطرات این مــاه – بویژه خاطرات ســاعت افطار و شــادمانی روزه داران در هنگام افطار- پرداختم.

آن لحظات شادی آور و فرح افزای سر سفره افطار در کنار خانواده، با سماوری که در برابر ما میجوشید، در خاطرم گذشت. همچنین آن خوردنی های اندک و سبک مخصوص افطار را به یاد آوردم؛ بویژه «ماقوت» مختص خود را – غذای معروف مشهدی ها که ظاهرا مختص خود آنها است- به یاد آوردم؛ که از هر غذایی برای افطار، آن را بیشتر دوست میداشتم. این «ماقوت» از آب و نشاسته و شکر تهیه می شود و به شیوه خاصی آن را می‌پزند.

همسر من نیز در پختن آن، همانند پختن سایر غذاها، بخوبی وارد است. ناگهان به خود بازآمدم و از خداوند مغفرت طلبیدم. شاید این گرسنگی بود که خاطرات یاد شــده را در ذهنم برانگیخت. شاید تنهایی بود. به هر حال باید صبر کرد. نیم ساعت پس از مغرب، یک فنجان چای به دست آوردم. مدتی بعد شــام آوردند، که به خاطر نامرغوبی، دل بدان رغبت نمی کرد. اما قدری از آن را خوردم و بقیه را برای سحری گذاشتم. در سحر هم مابقی آن را با اکراه خوردم، زیرا این غذا از اصل نامطبوع بود و بعد از مانده شدن نیز نامطبوعتر شده بود. نخستین روز بر
این منوال گذشت.

روز دوم نگهبــان اطلاع داد که چیزی برای شــما فرستاده شــده. آن را گرفتم و باز کردم، دیدم انواع غذاهایی که در افطار به آنها میل دارم، در چند بشقاب برایم فرستاده شده اســت. این غذاها برای چند نفر کافی بود. همسرم آن را آماده ساخته بود و توانسته بود به زندان برساند. همچنین در همان روز، از منزل برایم وســایل تهیه و صرف چای آوردند. لذا افطاری خوشــمزه و مطبوعی بود که به قــدر کفایت از آن برداشتم و باقی را برای زندانیان فرستادم. این کار هر روز تکرار شد. 

محفل قرآنی رهبر معظم انقلاب طبق سنوات هرساله در روز اول ماه رمضان برگزار خواهد شد. این مراسم امسال به دلیل شیوع ویروس کرونا و توصیه مسئولین وزارت بهداشت مبنی عدم برگزاری تجمعات، بدون حضور عموم اهالی قرآن و تنها با حضور تعدادی از قاریان و حافظان و با رعایت پروتکل‌های بهداشتی، برگزار می‌شود.

براساس این گزارش، این مراسم روز شنبه ۶ اردیبهشت‌ماه مصادف با نخستین روز ماه رمضان از حدود ساعت ۱۷ برگزار و بناست به صورت زنده از شبکه قرآن سیما و رادیو قرآن پخش شود.

در این مراسم بناست سیدجواد حسینی و امید حسینی‌نژاد از مشهد مقدس و قاسم مقدمی از خوزستان، تلاوت قرآن داشته باشند. دعاخوانی و اجرای تواشیح از دیگر برنامه‌های این دیدار است.

خاطره‌بازی با چند تصویر خاص و متفاوت از آیت‌الله خامنه‌ای

خاطره‌بازی با چند تصویر خاص و متفاوت از آیت‌الله خامنه‌ای

روایت معنادار نشریه دفتر رهبری از حضور یک نویسنده آمریکایی در ایران در روزهای کرونایی

به گزارش خبرآنلاین، در این مطلب آمده است؛

همبســتگی و همدلی اجتماعی مــردم ایــران تا آنجا خیره کننده بود که تحســین ناظــران بین المللی را نیز برانگیخت. جنیفر گرین، «نویسنده ای آمریکایی است که بیش از یک سال اســت در ایران به سر می برد و وقتی کرونا به ایران رســید، تصمیم به خروج از ایران داشت اما موفق نشد. گرین بعد از اینکه ناچار شــد در ایران بماند، تجربه خود را از حضور در ایران منتشر کرد. او در ابتدای متن خود می نویســد از اینکه در ایران ناچار شــد بماند، به شدت احساس نگرانی می کرد.

اما بعد مینویسد: «پس از خواندن اخبار رسانه های غربی مبنی بر حمله مردم به فروشگاه ها از روی ترس و وحشت و خالی کردن یکباره آنها از مواد ضدعفونی کننده، ماسک و حتی ماکارونی، فکر کردم بهتر است به جای برگشتن به آمریکا در ایران بمانم.»

او ادامه میدهد: «این روزها میادین تره بار و فروشــگاه ها در ایران مقداری شلوغ است اما من هیچ کمبودی حس نمیکنم، مردم برای خرید همدیگــر را هل نمیدهند، دعوا نمی کنند، چنگ نمیزننــد… برخی افراد داوطلبانه دستگاههای خودپرداز را ضدعفونی می کنند، برای افراد بی خانمان دستکش تهیه می شود، برخی صاحبخانه ها دو ماه از مســتاجران خود کرایه نمی گیرنــد، در برخی مناطق به درب منازل می روند و رایگان دســتکش و مواد ضدعفونی کننده به مردم میدهند، برخی کارگاه تولید ماسک راه اندازی کرده اند، کمپینی برای حمایت از کسب و کارهای آســیب دیده به راه افتاده است و…

او در نهایت چنین می نویسد: «این چیزها را با سایر نقاط دنیا مقایسه کنید و ببینید ایران چقدر متفاوت است. من آرزو میکنم بقیه مردم دنیا در مواجهه با کرونا، از ایرانیان یاد بگیرند.
اینها در حالی است که مردم ایران تحت تحریم هستند. با این وضعیت، به نظرم من اگر در ایران باشم آرامش بیشتری دارم تا اینکه به آمریکا برگردم. چون در اینجا الزم نیست
الوه بر ویروس وحشتناک کرونا، با ویروس وحشتناک رفتار اطرافیانم هم روبرو باشم.»

می گویند در حوادث و مشــکلها است که عیار انسانها مشــخص می شــود. و حالا ویروس کرونــا، عیار خوبی برای سنجش رفتار انسانها اســت، عیاری که در ایران نشــاندهنده عمق فرهنگ اسـلـامی در دل مردم است. دقیقا بر خلاف ادعای کســانی که در این یکی دو دهه اخیر بخصوص متأسفانه بعضیها تلاش کردند که فرهنگ ایرانی را تحقیر کنند – فرهنگ اسلامی ایرانی را تحقیر کنند- برای اینکه مردم را متوجه فرهنگ غربی و سبک زندگی غربی بکنند، برخلاف خواسته آنها نه، {نشان داد} خوشبختانه این احســاس در احساس تفکر اسلامی و فرهنگ اسلامی و زنجیره ارزش های اسلامی در مردم بسیار احساس قوی و راسخی است.

۲۷۲۷

به گزارش خبرآنلاین، در این مطلب آمده است؛

همبســتگی و همدلی اجتماعی مــردم ایــران تا آنجا خیره کننده بود که تحســین ناظــران بین المللی را نیز برانگیخت. جنیفر گرین، «نویسنده ای آمریکایی است که بیش از یک سال اســت در ایران به سر می برد و وقتی کرونا به ایران رســید، تصمیم به خروج از ایران داشت اما موفق نشد. گرین بعد از اینکه ناچار شــد در ایران بماند، تجربه خود را از حضور در ایران منتشر کرد. او در ابتدای متن خود می نویســد از اینکه در ایران ناچار شــد بماند، به شدت احساس نگرانی می کرد.

اما بعد مینویسد: «پس از خواندن اخبار رسانه های غربی مبنی بر حمله مردم به فروشگاه ها از روی ترس و وحشت و خالی کردن یکباره آنها از مواد ضدعفونی کننده، ماسک و حتی ماکارونی، فکر کردم بهتر است به جای برگشتن به آمریکا در ایران بمانم.»

او ادامه میدهد: «این روزها میادین تره بار و فروشــگاه ها در ایران مقداری شلوغ است اما من هیچ کمبودی حس نمیکنم، مردم برای خرید همدیگــر را هل نمیدهند، دعوا نمی کنند، چنگ نمیزننــد… برخی افراد داوطلبانه دستگاههای خودپرداز را ضدعفونی می کنند، برای افراد بی خانمان دستکش تهیه می شود، برخی صاحبخانه ها دو ماه از مســتاجران خود کرایه نمی گیرنــد، در برخی مناطق به درب منازل می روند و رایگان دســتکش و مواد ضدعفونی کننده به مردم میدهند، برخی کارگاه تولید ماسک راه اندازی کرده اند، کمپینی برای حمایت از کسب و کارهای آســیب دیده به راه افتاده است و…

او در نهایت چنین می نویسد: «این چیزها را با سایر نقاط دنیا مقایسه کنید و ببینید ایران چقدر متفاوت است. من آرزو میکنم بقیه مردم دنیا در مواجهه با کرونا، از ایرانیان یاد بگیرند.
اینها در حالی است که مردم ایران تحت تحریم هستند. با این وضعیت، به نظرم من اگر در ایران باشم آرامش بیشتری دارم تا اینکه به آمریکا برگردم. چون در اینجا الزم نیست
الوه بر ویروس وحشتناک کرونا، با ویروس وحشتناک رفتار اطرافیانم هم روبرو باشم.»

می گویند در حوادث و مشــکلها است که عیار انسانها مشــخص می شــود. و حالا ویروس کرونــا، عیار خوبی برای سنجش رفتار انسانها اســت، عیاری که در ایران نشــاندهنده عمق فرهنگ اسـلـامی در دل مردم است. دقیقا بر خلاف ادعای کســانی که در این یکی دو دهه اخیر بخصوص متأسفانه بعضیها تلاش کردند که فرهنگ ایرانی را تحقیر کنند – فرهنگ اسلامی ایرانی را تحقیر کنند- برای اینکه مردم را متوجه فرهنگ غربی و سبک زندگی غربی بکنند، برخلاف خواسته آنها نه، {نشان داد} خوشبختانه این احســاس در احساس تفکر اسلامی و فرهنگ اسلامی و زنجیره ارزش های اسلامی در مردم بسیار احساس قوی و راسخی است.

۲۷۲۷

به گزارش خبرآنلاین، قیمت نفت آمریکا روز گذشته در یک رکورد شکنی بی‌سابقه به منفی ۳۹ دلار رسید، شوکی به بازار نفت که دوشنبه سیاهی را برای آمریکایی ها رقم زد. این یعنی  شرکت‌های نفتی برای فروش نفت می‌بایست بهایی هم به خریداران در ازای نفت پرداخت کنند.

در همین راستا بخشی از بیانات دو ماه قبل رهبر انقلاب در دیدار با فرماندهان و کارکنان نیروی هوایی و پدافند هوایی ارتش در فضای مجازی منتشر شده است که حکایت از آینده نگری معظم له و دلیل تاکید ایشان بر قطع وابستگی به اقتصاد نفتی دارد.

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در این دیدار می فرمایند؛«البته برخی افراد باهوش در داخل هیئت حاکمه‌ی آمریکا متوجه این موضوع هستند و گفته‌اند نباید بگذاریم ایران، اقتصاد بدون نفت را تجربه کند و به همین دلیل باید مسیری را باز بگذاریم تا اقتصاد ایران بکلی از پول نفت جدا نشود که مسئولان بخصوص مسئولان اقتصادی باید در این خصوص هوشیار باشند.»

۲۷۲۷

عکسی دیده نشده از رهبر انقلاب بر سر مزار سعدی

به مناسبت سالروز بزرگداشت سعدی، صفحه اینستاگرامی نوجوان منتسب به دفتر حفظ و نشر آثار مقام معظم رهبری با انتشار تصویری از ایشان بر سر مزار این شاعر و نویسنده بزرگ ایرانی قرن هفتم که اهل شیراز نیز بوده است، بخشی از بیانات ایشان در رابطه با این روز را بازنشر کرده و نوشت:

” حکمت سعدی

«شما سعدی را ببینید؛ قله‌های شعر ما اینهایند دیگر؛ سعدی از همان – به قول شماها – شاعرانه‌ها، عاشقانه‌ها و احساساتی‌ها فراوان دارد، از آن دلتنگی‌ها هم زیاد دارد؛ هم در « بوستان » دارد، هم در غزلیات و جاهای دیگر دارد؛ اما حکمت سعدی را مشاهده کنید چطور در شعر او گسترده است. سعدی را به عنوان یک حکیم می‌شود شناخت. این است که کسی مثل سعدی را، کسی مثل حافظ را، کسی مثل صائب را به قله میرساند.»
⁩۱ مردادماه ۱۳۹۲

‌
«سعدی یک بوستان دارد که بهترین اثر هنری او است – گلستان بعد از بوستان قرار میگیرد- در بوستان شما نگاه کنید، [می‌بینید] این هنر فاخرِ فوق‌العاده برجسته همیشه در خدمت اخلاق، در خدمت تعلیم، در خدمت تعهّد [است]؛ از اوّل تا آخرِ بوستان این جوری است [یعنی] هنر شعر در خدمت اخلاق است.
سعدی اگر عاشقی کنی و جوانی
عشق محمّد بس است و آل محمّد

یا:
به جهان خرّم از آنم که جهان خرّم از اوست
عاشقم بر همه عالَم که همه عالَم از اوست
یا:
به حلاوت بخورم زهر که شاهد ساقی است
به ارادت بکشم درد که درمان هم از اوست
اینها مال سعدی است، اینها اوج هنر شعری ما است.»
⁩ ۳۰ اردیبهشت‌ماه ۱۳۹۸
‌
۲۷۲۷

کانال فقه و احکام رهبر معظم انقلاب اسلامی در شبکه مجازی به‌نشانی (leader_ahkam@) جدیدترین استفتائات رهبری دربارۀ ماه مبارک رمضان را منتشر کرده است.

سوال اول:

فراموش کردن روزۀ قضا و گرفتن روزۀ مستحبی

* اگر کسی فراموش کند که روزۀ قضای ماه رمضان بر عهده دارد و روزۀ مستحبی بگیرد، چه حکمی دارد؟

کسی که روزۀ قضا بر عهده دارد نمی‌تواند روزۀ مستحبی بگیرد و چنانچه فراموش کند و روزۀ مستحبی بگیرد در صورتی که در اثنای روز به یاد بیاورد، روزۀ مستحبی او باطل می‌شود حال اگر پیش از ظهر باشد می‌تواند روزۀ قضای ماه رمضان را نیت کند و روزه‌اش درست است.

سوال دوم:

ترش کردن در حال روزه

* اگر روزه‌داری ترش کند و موادی از معده به فضای دهان بیاید و آن را سهواً یا عمداً فرو برد، روزه‌اش چه حکمی دارد؟

اگر پس از آنکه به فضای دهان آمد عمداً و از روی اختیار فرو برد، روزه‌اش باطل می‌شود اما اگر سهواً باشد باطل کننده روزه نیست.

سوال سوم:

روزۀ مستحبی هنگام بر عهده داشتن روزۀ قضا

* آیا کسی که روزه قضا بر عهده دارد می‌تواند در ماه شعبان، روزۀ مستحبی بگیرد؟

روزۀ مستحب برای کسی که روزۀ قضا بر عهده دارد، صحیح نیست اما اگر در روزهایی که روزه، مستحب است به نیت روزۀ قضا، روزه بگیرد از اجر و ثواب روزه در آن روز نیز بهره‌مند خواهد شد.

۲۱۷۲۱۷

کانال فقه و احکام رهبر معظم انقلاب اسلامی در شبکه مجازی به‌نشانی (leader_ahkam@) جدیدترین استفتائات رهبری دربارۀ ماه مبارک رمضان را منتشر کرده است.

سوال اول:

فراموش کردن روزۀ قضا و گرفتن روزۀ مستحبی

* اگر کسی فراموش کند که روزۀ قضای ماه رمضان بر عهده دارد و روزۀ مستحبی بگیرد، چه حکمی دارد؟

کسی که روزۀ قضا بر عهده دارد نمی‌تواند روزۀ مستحبی بگیرد و چنانچه فراموش کند و روزۀ مستحبی بگیرد در صورتی که در اثنای روز به یاد بیاورد، روزۀ مستحبی او باطل می‌شود حال اگر پیش از ظهر باشد می‌تواند روزۀ قضای ماه رمضان را نیت کند و روزه‌اش درست است.

سوال دوم:

ترش کردن در حال روزه

* اگر روزه‌داری ترش کند و موادی از معده به فضای دهان بیاید و آن را سهواً یا عمداً فرو برد، روزه‌اش چه حکمی دارد؟

اگر پس از آنکه به فضای دهان آمد عمداً و از روی اختیار فرو برد، روزه‌اش باطل می‌شود اما اگر سهواً باشد باطل کننده روزه نیست.

سوال سوم:

روزۀ مستحبی هنگام بر عهده داشتن روزۀ قضا

* آیا کسی که روزه قضا بر عهده دارد می‌تواند در ماه شعبان، روزۀ مستحبی بگیرد؟

روزۀ مستحب برای کسی که روزۀ قضا بر عهده دارد، صحیح نیست اما اگر در روزهایی که روزه، مستحب است به نیت روزۀ قضا، روزه بگیرد از اجر و ثواب روزه در آن روز نیز بهره‌مند خواهد شد.

۲۱۷۲۱۷