برچسب: سیاست>انتخابات

  • نظرسنجی سازی های اصولگرایانه از باند احمدی نژاد آب می خورد؟

    نظرسنجی سازی های اصولگرایانه از باند احمدی نژاد آب می خورد؟

     

    فاصله‌های ایجاد شده میان اصولگرایان و احمدی‌نژادی‌ها نه قابل‌انکار است و نه قابل‌کتمان ولی عملکرد جریان رسانه‌ای آنها، زمانی که پای روحانی و دولتش در میان باشد، چنان به یکدیگر نزدیک می‌شود که اگر ندانید گمان می‌کنید همه‌چیز به روزهای دور اول حضور احمدی‌نژاد در کاخ ریاست‌جمهوری برگشته است. اینکه اصولگرایان در انتخابات پیش‌رو از این نزدیکی با احمدی‌نژاد بهره برده و دست به دامن سبد رای او می‌شوند یا خیر، پرسشی است حداقل تا لحظه نگارش این گزارش بدون پاسخ مشخص است ولی در این میان نمی‌توان بر حربه جدید فعالان فضای مجازی نزدیک به این جریان چشم پوشید؛ «نظرسنجی‌سازی».

    شبکه اجتماعی توییتر به لطف حضور قابل‌توجه فعالان سیاسی و رسانه‌ای بیش از سایر شبکه‌های اجتماعی محل تضارب آراست و جریان اصولگرا با بهره‌گیری از این موضوع می‌کوشد تا گاه و بی‌گاه با نظرسنجی‌های توییتری پیام ناکارآمدی روحانی را به جامعه القا کند اما از قرار معلوم موضوع تنها به نظرسنجی‌های توییتری منحصر نمی‌شود.

    «براساس آخرین نظرسنجی‌های صورت گرفته حسن روحانی به پایین‌ترین میزان محبوبیتش رسیده است.» این جمله یا مشابه آن بارها و بارها از سوی افراد مختلفی بیان شده ولی یکی از شاخص‌ترین آنها، کسی است که این روزها و براساس آخرین اطلاعات منتشر شده، به دلیل ارتباط با مدیر کانال تلگرامی آمدنیوز، روح‌الله زم، در بازداشت به سر می‌برد؛ «عبدالرضا داوری». اینکه این نظرسنجی‌ها چگونه و توسط چه افرادی و با چه معیارهایی تهیه و تنظیم شده، هرگز مشخص نشده است ولی به نظر می‌رسد هدف نهان آنان همان باشد که کاربران بعضا ناشناخته توییتر در سر می‌پرورانند؛ «ناامیدسازی جامعه از عملکرد حسن روحانی».

    ۱۷۳۰۲

  • روزنامه شرق: اصلاح طلبان در انتخابات مجلس،حتی به لیست واحد نمی رسند چه برسد به سرلیست واحد

    روزنامه شرق: اصلاح طلبان در انتخابات مجلس،حتی به لیست واحد نمی رسند چه برسد به سرلیست واحد

    این در حالی است که با توجه به انتقادهای تندی که کارگزاران علیه شورای سیاست‌گذاری به ریاست عارف مطرح کرده است، بعید به نظر می‌رسد تمام نیروهای اصلاح‌طلب بتوانند به یک لیست واحد برسند؛ چه رسد به سرلیست یا سرلیست‌های واحد.

    از سوی دیگر با توجه به نارضایتی‌هایی که در چندسال اخیر میان بخشی از مردم ایجاد شده است و با موجی که اصولگرایان علیه نیروهای اصلاح‌طلب و دولت به راه انداخته‌اند، چنین به نظر می‌رسد که سرمایه اجتماعی اصلاح‌طلبان هم در مقطع کنونی قدری پراکنده شده باشد؛ ازاین‌رو در صورت نبود وحدت انتخاباتی عرصه رقابت بیش‌ از پیش برای اصلاح‌طلبان سخت‌ خواهد بود.

    ۲۳۳۰۲

  • شواهدی از غیبت لاریجانی، قالیباف و حدادعادل در انتخابات ۹۸/ شهردار پیشین تهران هنوز پاستور را می‌خواهد؟/ جلیلی در غیاب بزرگان می‌آید

    شواهدی از غیبت لاریجانی، قالیباف و حدادعادل در انتخابات ۹۸/ شهردار پیشین تهران هنوز پاستور را می‌خواهد؟/ جلیلی در غیاب بزرگان می‌آید

    «محمدباقر قالیباف» شهردار پیشین تهران، «غلامعلی حدادعادل» نماینده پیشین مجلس و «علی لاریجانی» رئیس مجلس دهم از شاخص‌ترین چهره‌های اصولگرا هستند که این روزها شواهد از غیبت آن‌ها در انتخابات مجلس یازدهم در دوم اسفند ماه سال جاری خبر می‌دهند. ذکر این نکته البته بازهم بدیهی است که سیب سیاست در ایران و حضور در عرصه رقابت‌های انتخاباتی دستکم تا زمان برگزاری آن هزاران چرخ خواهد خورد و نام‌های اشاره شده و نشده ممکن است از نخستین نفراتی باشند که در وزارت کشور برای نام‌نویسی در انتخابات شرکت کنند اما دستکم تاکنون عدم حضور آن‌ها در انتخابات حاشیه‌ها و تحلیل هایی در پی داشته است.

    شهردار پیشین پاستور می‌خواهد یا بهارستان؟

    «عبدالرضا مصری» نماینده کنونی مجلس تازه‌ترین چهره ای است که از عدم نامزدی قالیباف در انتخابات آینده خبر داد و گفت: «طی دیداری که با قالیباف داشتم درباره اخبار مطرح شده درباره نامزدی‌اش در انتخابات سوال کردم که ایشان  با برشمردن برخی دغدغه‌ها و نکات و مسایل پیرامون شرایط جاری اعلام کرد که قصدی برای حضور در این انتخابات ندارد.» پیش از این هم «رضا شیران» نماینده مردم مشهد و «مرتضی طلایی» فعال سیاسی اصولگرا و از نزدیکان با قاطعیت از حضور نیافتن شهردار پیشین تهران در انتخابات مجلس خبر داده بودند.

    این تایید عدم حضور در حالی است که بسیاری از چهره‌های اصولگرا او را تا حد سرلیستی اصلاح طلبان هم رسانده بودند و حضور طولانی و پر تکرار او در رسانه‌های تصویری و تیترهای خبری، بیشتر بر گمانه کاندیداتوری اش دامن زده بود. قالیباف در گفت و گو با رسانه ملی توضیحات مفصلی درباره بسیاری از حاشیه‌های اطراف خود ارائه داد و سبک دفاع او بیش از همیشه انتخاباتی بود. از دیگر سو، شنیده‌های موثق و ناموثق از جلسات متعدد دعوت اصولگرایان از او برای حضور در انتخابات حکایت داشت. طرح‌های نواصولگرانه و شعارهای جوان محور هم به نوعی بر حضور او با تمام توان تاکید داشت. این نشانه‌ها اما به نظر می رسد تاکنون نتوانسته است قطعیت حضور او را اثبات کند.

    در چنین شرایطی اصولگرایان در برخورد با قالیباف و عدم حضورش به دو دسته تقسیم می شوند؛ گروه نخست که بودن و حضور او را برگ برنده انتخاباتی خود می‌دانستند تنها به امید انتخابات ۱۴۰۰ ریاست جمهوری، کاندیدا نشدن او را تحلیل کرده و امیدوارند قالیباف از فهرستی خاص حمایت کند. اما گروه دوم به نوعی نیامدن او را به فال نیک می‌گیرند تا با داشته‌های خود لیست‌ها وسرلیست‌های انتخاباتی را تنظیم و روانه انتخابات کنند. سبک سیاست ورزی قالیباف طی سال‌های گذشته نشان داده است که عدم تن دادن او به رقابتی در حد و اندازه مجلس، نشان از تمایل او برای حضور در رقابتی در حد ریاست جمهوری است بنابراین سودای پاستور بیشتر به قالیباف می‌آید تا بهارستان.

    حدادعادل و کنج دنج ادب و سیاست

    خبر غیبت حدادعادل از کاندیداتوری انتخابات مجلس دهم را هم دو تن از چهره های اصولگرای نزدیک به او منتشر کردند. «مهدی چمران» سخنگوی جبهه مردمی نیروهای انقلاب و «پرویز سروری» عضو شورای ائتلاف نیروهای انقلاب از حاضر نشدن رئیس فرهنگستان زبان و ادبیات فارسی در رقابت‌های انتخاباتی خبر دادند. حدادعادل هم مانند قالیباف تاکنون شخصا حضور یا عدم حضورش را در انتخابات تایید و تکذیب نکرده است اما به نظر می‌رسد حدادعادل هم از نام‌های غایب در فهرست کاندیداهای انتخابات مجلس باشد. هنوز مشخص نیست که این خبر نیامدن ارتباطی با حاشیه‌های هفته گذشته پیرامون او و همسرش و مدرسه فرهنگ است یا نه اما به نظر می‌رسد عدم حضور او هم موهبتی از جنس قالیباف باشد برای اصولگرایانی که به دنبال در انداختن طرحی نو در بهارستان یازدهم هستند. از منظر برخی برنامه‌ریزان این روزهای اصولگرا برای اجرایی شدن چنین طرحی کنشگری متفاوت از حدادعادل نیاز است، از منظر حداد عادل هم شاید گوشه دنج فرهنگستان و مجمع تشخیص در برهه ای که معادله انتخابات مجهولات فراوان دارد؛ عقلانی‌تر باشد.

    اصولگرای معتدلی که جایگزینی نخواهد داشت

    سومین چهره شاخص اصولگرا که شواهد بر غیبت او تاکید دارند علی لاریجانی است. رئیس مجلسی که جنس سیاست ورزی و اصولگرایی او دستکم طی یک دهه گذشته با دو همفکر اشاره شده تفاوت‌های عمیق پیدا کرده و شاید همین تفاوت‌هاست که او را در چنان سیبل هدفی قرار داده است که حاضرند به گفته آیت الله «علی‌اکبر مسعودی خمینی» یک نفر را از آن سر دنیا برای نامزدی از قم بیاورند اما از لاریجانی رزومه نخواهند.

    اگر فرض را بر نیامدن دو چهره بالا قرار دهیم می‌توان گفت از طیف اصولگرایی قالیباف و حداد عادل در جریان اصولگرا کم نیستند که با کم و زیادهایی می‌توانند در همان مسیر سیاست ورزی کنند اما لاریجانی معتدلی که تندروی ها را در مجلس نهم برنتافت و در موضوع برجام در اردوگاه دولت ایستاد نه جبهه پایداری، چندان جانشین فکری در فهرست انتخاباتی آینده اصولگرا نخواهد داشت و چه بسا هدف از بی‌مهری‌ها به او که دلیل اعلام عدم کاندیداتوری اش هم شده همین باشد که در فهرست آینده یکدستی همان طرح نو اشاره شده را کسی بر هم نزند. شاید حضور در بهارستان تنها نقطه مشترک این روزهای لاریجانی و قالیباف باشد اما همان اندازه که شهردار پیشین تهران آن را در موضع گیری های خود بازتاب می دهد، ترجیح رئیس کنونی مجلس آرامش رسانه‌ای پیرامون فعالیت سیاسی خود است.

    چه کسی می‌آید؟

    با توصیفات فوق شاید مهم‌ترین سوالی که این روزها می توان از اردوگاه اصولگرایی پرسید این است که چه کسی می‌آید؟ باز هم بر مبنای شواهد و شنیده ها شاید از آنان‌که آمدنشان با احتمال بسیاری قطعی شده یکی «سعید جلیلی» باشد، عضو تیم مذاکره کننده هسته‌ای ایران و کاندیدای پیشین انتخابات ریاست جمهوری. چهره ای که بیشتر اصولگرایان او را گزینه ایده آل خود برای سرلیستی می‌دانند خود تاکنون در این زمینه اظهارنظری نداشته است اما آمدن او و نیامدن سه نفر اشاره شده می‌تواند بازی انتخاباتی مجلس را وارد فصل تازه‌ای کند فصلی که نه می‌توان آن را به نفع اصولگرایان دانست و نه به ضرر آن‌ها.

    ۲۱۷۲۱۷

  • رقبای جامعه مدرسین در قم، لیست انتخاباتی خواهند داد؟/اصولگرایان همچنان منتظر تصمیم‌گیری لاریجانی

    رقبای جامعه مدرسین در قم، لیست انتخاباتی خواهند داد؟/اصولگرایان همچنان منتظر تصمیم‌گیری لاریجانی

    حجت الاسلام محسن غرویان از اساتید حوزه علمیه قم درباره انتخاب زاکانی و لیستی که از شورای هماهنگی اصولگرایان قم بیرون آمده است به خبرآنلاین، گفت: هنوز درباره اشخاص و افراد لیست‌ها در قم به طور قطع نمی‌توان صحبت کرد و این‌ها حذف و اضافه زیاد خواهند داشت. بستگی به شرایط روزهای آینده دارد. نکته دیگر این است که آقای لاریجانی چندین دوره از قم کاندیدا بودند و هنوز حضور یا عدم حضور خود را از قم صریحا اعلام نکرده‌اند چراکه ورود یا عدم ورود او می‌تواند تاثیر زیادی بر آرایش سیاسی قم داشته باشد و حتی قادر است لیست‌ها را تغییر دهد.»

    >>>در همین رابطه بیشتر بخوانید؛

    زاکانی؛ «کاندیدایِ پروازی» جبهه پایداری در انتخابات مجلس ۹۸

    او تصریح کرد:«نکته دیگر این است که برخی گروه‌ها و جناح‌های خاص می‌خواهند از الان جوسازی و فضاسازی‌هایی برای تخریب رقبای خود ترتیب بدهند بنابراین ‌ لیست‌هایی مطرح می‌کنند تا به قول معروف نظر سنجی کرده باشند.»

    غرویان گفت: «در جامعه مدرسین برخی معتقد هستند که نباید به صورت مستقیم وارد بحث انتخابات شد و اشخاص تعیین نکنیم و لیست ندهیم از سوی دیگر برخی می‌گویند ما باید وارد انتخابات بشویم و هنوز اختلاف دارند و به یک جمع بندی نرسیده‌اند.»

    غرویان درباره علت انتخاب زاکانی به عنوان کاندیدای قم اظهار داشت: «طبیعتا کسانی که دست به انتخاب چنین افرادی می‌زنند افراد را متناسب با طیف فکری خود انتخاب می‌کنند اما اینکه این‌ها در قم جواب بدهد یا خیر بستگی به شرایط آینده دارد و همانطور که گفتم امدن یا نیامدن آقای لاریجانی با پشتوانه‌ای که ایشان در بیوت مراجع و علما و حوزه علمیه دارند در بسیاری موارد می‌تواند این معادلات را به هم بزند.»

    او گفت: «هر طیفی در قم همراه با عقاید و افکار خود لیست می‌دهد مضاف بر آنکه جامعه مدرسین هم در قم رقبایی دارد کانون‌های دیگری مانند مجمع محققین و مدرسین، نشست اساتید و … از تشکل‌های قوی هستند که پتانسیل لازم را دارند و متناسب با عقاید و افکار لیست‌هایی را ارائه خواهند کرد در چنین شرایطی رقابت بیشتر می‌شود و این‌گونه نیست که یک گروه حرف نهایی و آخر را در قم بزند.»

    غرویان با تائید احتمال ارائه دو لیست از سوی اصولگرایان در قم گفت: «این امکان وجود دارد چراکه همه اصولگرایان مانند هم فکر نمی‌کنند و طیفی وجود دارند که حامی افکار معتدل هستند و با افکار مرحوم هاشمی رفسنجانی و طرفداران دولت قطعا لیست دیگری خواهند داد که با لیست تندروها و دلواپسان متفاوت است. »           

    ۲۷۲۱۴

  • عطریانفر: برای جلوگیری از ورود پول کثیف به انتخابات،احزاب سیاسی درامدها و هزینه هاشان را شفاف کنند

    عطریانفر: برای جلوگیری از ورود پول کثیف به انتخابات،احزاب سیاسی درامدها و هزینه هاشان را شفاف کنند

    بخشی از مصاحبه را می خوانید:

    میزان اثرگذاری پول‌های کثیف در انتخابات کشورهای توسعه‌یافته در قیاس با کشورهای کمترتوسعه‌یافته را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

    معمولا احزاب و سیاستمداران برای پیشبرد اهداف و برنامه‌های خود نیازمند پشتیبانی‌های مالی هستند. البته اعضا و هواداران احزاب در کشورهای توسعه‌یافته، نیازهای مالی حزب متبوع خود را به شکل محدود اما متکثر تامین می‌کنند و به این ترتیب، حزب می‌تواند گام در مسیر انتخابات گذاشته و برنامه‌های خود را تعریف کند. منطق برگزاری انتخابات صحیح و پشتیبانی‌های مالی در ایران نیز در درازمدت باید به چنین نقطه مطلوبی برسد؛ اما در شرایط کنونی باتوجه به اینکه سازوکار و فعالیت احزاب در ایران چندان مورد اهتمام ساختار قدرت و مسوولان ارشد نظام نیست، احزاب سیاسی به ‌صورت محدود و نیم‌بند شکل گرفته و به همین دلیل شاهد حمایت‌های مالی مستمر از سوی هواداران این احزاب به معنایی که در کشورهای توسعه‌یافته وجود دارد، نیستیم.

    به بیان دیگر، در کشورهای کمتر توسعه‌یافته احزاب سعی می‌کنند در بزنگاه‌های انتخاباتی از آرای خاکستری شهروندان به‌ نفع کاندیداهای مورد حمایت خود استفاده کنند. بنابراین اگر در ایران، احزاب بخواهند در انتخاباتی شرکت کنند و برای جذب منابع مالی مورد نیاز فراخوان بدهند تا این منابع را از طریق هواداران تامین کنند، در عمل نمی‌تواند حساب چندانی روی حق عضویت اعضای خود داشته باشند و نمی‌توانند از این مسیر جهت تامین منابع مالی خود اقدام کنند. به این ترتیب احزاب سیاسی برای تامین منابع مالی خود سراغ نیروهای تولیدی و اقتصادی می‌روند. البته که احزاب معمولا ‌سراغ آن دسته از بنگاه‌های اقتصادی می‌روند که برنامه‌ها و اهداف آنها را پذیرفته و سعی می‌کنند منابع مالی خود را از این طریق تامین کنند. در این بده‌بستان‌های مالی نیز ممکن است برخی احزاب حاکم که در مناصب قدرت مستقر هستند، حضور یا دست‌کم به‌طور نسبی نفوذ دارند، از برخی ظرفیت‌های مالی دولت به شکل غیرقانونی برای تامین منابع مالی حزب طرفدار دولت بهره ببرند. اینچنین بهره‌مندی‌هایی از منابع مالی در ایران را با عنوان «پول سیاه» می‌شناسیم. البته احزابی که پایی در نظام سیاسی و دستی در دولت مستقر دارند، می‌توانند از مسیر رانت و دریافت مجوزهایی به تامین منابع مالی خود اقدام و با تبدیل آن مجوزها به پول نقد به اهداف انتخاباتی خود دست پیدا کنند.

    در چنین شرایطی به نظر شما راه‌حل چیست؟ مشخصا احزاب و فعالان سیاسی که در شرایط کنونی حاکم بر فضای سیاسی ایران به‌ دنبال فعالیت انتخاباتی هستند، چگونه باید نسبت به تامین منابع مالی خود اقدام کنند، به‌نحوی که هم این مهم محقق شود و هم احیانا از منابع مالی آلوده استفاده نکرده باشند.

    در چنین شرایطی به نظر می‌رسد یکی از راهکارها این باشد؛ گروه‌های سیاسی که می‌خواهند دولت تشکیل بدهند و در رقابت‌های سیاسی مشارکت داشته باشند، باید منطق صحیح گردش مالی را بپذیرند و منابع درآمدی خود را به ریز و مصارف خود را به دقت در قالب برنامه‌ای شفاف به نهادهای مسوول در کشور تسلیم کنند و ارایه دهند. به این ترتیب نهادهای نظارتی با حساسیتی که بر نحوه تامین این منابع مالی خواهند داشت، مسیر را هموار می‌کنند تا در صورتی که نسبت به یک گروه سیاسی و شیوه کسب درآمدهای آن گروه یا تشکل سیاسی، ابهامی احساس شود یا این‌طور به نظر بیاید که خطایی صورت گرفته، از بروز این موارد جلوگیری شود. اگر این سازوکار در میان احزاب سیاسی پذیرفته شود، طبیعتا تمامی احزاب سیاسی تلاش خواهند کرد به هیچ عنوان سراغ پول‌های «کثیف» و «سیاه» نروند و بتوانند منابع مالی خود را به صورت شفاف منتشر کنند.

    آیا شما اطلاع دارید که تا به امروز از سوی وزارت کشور، چند ثبت شکایت رسمی در خصوص ورود پول‌های کثیف صورت گرفته است؟ رصد ورود و خروج این پول‌ها به احزاب و به‌واسطه آنها به انتخابات چگونه صورت می‌گیرد؟

    اگر احزاب منابع و مصارف مالی خود را به وزارت کشور اعلام کنند، آنگاه اگر شخصی حقیقی یا حقوقی نسبت به عملکرد یک حزب اعتراضی داشته‌باشد، می‌تواند شکایت خود را به نهادهای نظارتی اعلام کند و دستگاه‌های نظارتی نیز مطابق برنامه‌ای که احزاب ارایه داده‌اند، می‌توانند نسبت به بررسی این شکایات اقدام کرده و از این طریق می‌توانند جلوی هرگونه تخلف یا انحراف از مسیر قانونی کسب درآمدهای سالم را سد و نتایج را نیز به‌طور شفاف اعلام کرده و همزمان، زمینه استفاده از منابع صحیح مالی در کمپین‌های انتخاباتی را فراهم کنند.

    شما به‌واسطه تجربه‌ای که در معاونت سیاسی وزارت کشور داشته و پس از آن نیز به عنوان یک فعال حزبی که از نزدیک با مسائل انتخاباتی سروکار داشتید، آیا اطلاع دارید که شکایت بارزی در این زمینه در وزارت کشور یا نهاد نظارتی دیگر به ثبت رسیده باشد؟

    اطلاعی در این خصوص ندارم اما به نظر می‌رسد که شکایت احزاب صرفا رسانه‌ای است. درواقع احزاب اگرچه از طریق رسانه‌ها علیه یکدیگر موضع‌گیری می‌کنند اما شخصا اطلاع ندارم که حزبی به شکل مستند و قانونی شکایتی را مطرح و پیگیری کرده باشد. به نظر می‌رسد بیشتر این شکایات رسانه‌ای نیز در راستای رقابت‌های حزبی باشد که حزبی علیه حزب رقیب خود طرح شکایت می‌کند.

    به نظر شما چرا بحث از پول کثیف تنها در ماه‌های منتهی به انتخابات مطرح می‌شود و رسانه‌ها و فعالان سیاسی به آن می‌پردازند؟

    به نظر می‌رسد که این روال، روال تخریب است. غالبا رقبای سیاسی از این شیوه برای تخریب رقیب یا حزب مقابل خود اقدام می‌کنند. در حالی که بهتر است احزاب و چهره‌های سیاسی اگر نسبت به رقبای خود ادعایی دارند، به صورت مستند و قانونی ثبت شکایت کنند؛ احزاب سیاسی به صرف اینکه پیش از هر انتخاباتی اتهام‌هایی از این دست به رقبای خود نسبت بدهند، این مسائل را مطرح می‌کنند. در این صورت و اگر قادر به ارایه مستندات لازم برای مدعیات خود نباشند، احتمالا باید بگوییم که صرفا نوعی بازیگری و اغواگری جناحی و سیاسی رخ داده است. اغواگری‌هایی که بعضا احزاب علیه رقبای خود انجام می‌دهند.

    اگر بخواهیم کل مساله ورود پول به انتخابات را در ۳ ضلع یک مثلث جای بدهیم، این مثلث شامل نظام حزبی، سیستم سیاسی و اقتصادی می‌شود. به نظر می‌رسد لازم است که هر سه ضلع سالم باشند. آیا این وضعیت در ایران برقرار است؟

    در مساله دخالت پول‌های کثیف در انتخابات، یک ضلع این مثلث، قانون و نهادهای نظارتی است، ضلع دیگر احزاب و فعالیت‌های سیاسی است و ضلع سوم نیز نهادها و بنگاه‌های اقتصادی خواهد بود که می‌توانند شفافیت منابع مالی انتخاباتی را فراهم کنند.

    عبارت‌هایی همچون مشروع، مقبول و…در مبحث ورود پول کثیف مطرح می‌شود که به حداکثر و حداقل منابع مالی اشاره دارد. یک نهاد اقتصادی از طریق چه سازوکار یا معیاری می‌تواند متوجه شود که چه میزان منابع مالی به یک کمپین انتخاباتی تزریق می‌شود؟ به عبارت دیگر با چه سازوکاری می‌توانیم تشخیص دهیم که منابع مالی که از طریق یک نهاد یا بنگاه اقتصادی به یک حزب یا تشکل سیاسی کمک می‌کند مشمول پول کثیف است؟ آیا در قوانین ایران معیار خاصی برای تشخیص این مهم وجود دارد؟

    پول کثیف دو طرف دارد که شامل مصرف‌کننده و تامین‌کننده است.مصرف‌کننده احزاب هستند و تامین‌کننده اگر این حمایت‌ها را از پول کثیف تامین کند،طبیعتا یا از برخی قوانین تخطی کرده یا از یکی از نهادهای مالی وابسته به دولت سوءاستفاده کرده است. در نتیجه به نظر می‌رسد اگر اراده احزاب بر این استوار باشد که فعالیت مالی خود را شفاف کنند و مانع از استفاده از پول کثیف شوند، باید از منابع مالی غیردولتی و بنگاه‌های اقتصادی خصوصی بهره ببرند.

    اما آیا ممکن نیست بخش خصوصی در مسیر پولشویی قرار گرفته باشد و مجرای نفوذ پول کثیف به انتخابات باشد؟ به این معنا که دولت طی یک مزایده یا مناقصه، پروژه‌ای را برون‌سپاری کند و یک بنگاه اقتصادی وابسته به بخش خصوصی، مجری آن پروژه شود و منافع مالی حاصل از آن را در جریان انتخابات هزینه کند؟

    بخش دولتی دارای نهادهای نظارتی متفاوتی است که درمقام ناظر بر فرآیند انجام یک پروژه برون‌سپاری‌شده اقدام می‌کنند و درمسیر تحقق اهدافی که واگذار کرده‌اند،به رصد انجام آن پروژه می‌پردازند.بخش خصوصی می‌تواند ازمنابع سود خاص  بنگاه خود به احزاب سیاسی کمک مالی کند؛ اما این احتمال بسیار ضعیف است که بخش خصوصی بتواند در ارتباط با یک پروژه دولتی مرتکب تخلف مالی شود.

    آیا شما مطلع هستند که مطالعات تطبیقی در خصوص وضعیت نفوذ پول‌های کثیف در انتخابات ایران و کشورهای دیگر انجام شده است؟

    تا آنجایی که من اطلاع دارم، چنین مطالعه‌ای صورت نگرفته است.

    ۲۳۳۰۲

  • جلسه فوق‌العاده اصلاح‌طلبان برای تصمیم‌گیری درباره طرح «سرا» /اختلافات در جریان اصلاحات خطرساز شد

    جلسه فوق‌العاده اصلاح‌طلبان برای تصمیم‌گیری درباره طرح «سرا» /اختلافات در جریان اصلاحات خطرساز شد

    شورای عالی سیاست‌گذاری اصلاح‌طلبان در جلسه‌ فوق‌العاده‌ای تکلیف طرح «سرا» (سامانه رأی‌سنجی اصلاح‌طلبان) را مشخص خواهد کرد.  این جلسه قرار است روز یکشنبه، ۱۹ آبان، برگزار شود و اصلاح‌طلبان در جریان آن تصمیم‌گیری نهایی را درباره این طرح و برنامه انتخاباتی خود انجام می‌دهند.

    روز شنبه ۱۸ آبان هیات‌رئیسه شورای عالی سیاست‌گذاری اصلاح‌طلبان جلسه هفتگی خود را برگزار کرد. برخی منابع به اعتمادآنلاین گفته‌اند محور اصلی گفت‌وگوها طرح «سرا» و اختلافاتی که در پی آن به وجود آمد، بوده است. گفته می‌شود در این جلسه مقرر شده روز یکشنبه جلسه‌ی فوق‌العاده‌ای برای تصمیم‌گیری در خصوص این موضوعات برگزار شود.

     یکشنبه ۱۲ آبان‌ماه طرح «سرا» با رای سه‌چهارم از اعضای شورای سیاست‌گذاری به عنوان راهبرد اصلاح‌طلبان برای انتخابات معرفی شد.

    در حالی‌که موافقان این طرح تاکید دارند براساس آن همه بدنه اجتماعی و رأی‌دهنده اصلاح‌طلبان در انتخاب نامزدهای این جریان مشارکت خواهند داشت، مخالفان آن را حلال مشکلات جریان اصلاحات نمی‌دانند. بنابراین از فردای همان‌ روز زمزمه‌هایی از مخالفت در میان اصلاح‌طلبان به گوش رسید.

    احزاب اصلاح‌طلبی مانند انجمن اسلامی معلمان، حزب کارگزاران سازندگی، حزب اسلامی کار و به ویژه حزب اعتمادملی از مخالفان جدی طرح «سرا»ی اصلاح‌طلبان هستند.

    غلامحسین کرباسچی، دبیرکل حزب کارگزاران سازندگی، این طرح را نامناسب دانست و تاکید کرد که روند انتخابات را معکوس می‌کند.

    اسماعیل گرامی‌مقدم، سخنگوی حزب اعتمادملی، در تشریح دلایل مخالفت حزب متبوع خود درباره طرح «سرا» می‌گوید: «در کمیته تعامل حزب جلساتی با موضوع تصویب کلیات سامانه رای‌سنجی اصلاح‌طلبان تشکیل می‌شود و در این جلسه ماندن و نماندن در شورای عالی سیاست‌گذاری جبهه اصلاح‌طلبان را بررسی می‌کنیم.»

    سخنگوی حزب اعتمادملی با تاکید بر اینکه طرح «سرا» به دنبال سازماندهی لیستی با افراد خاص است و شائبه فامیل‌بازی در آن وجود دارد، عنوان می‌کند: «طرح‌هایی همچون سرا نمی‌تواند اصلاح‌طلبان را از وضعیتی که دارند رهایی بخشد، اینکه فکر کنیم با چنین طرح‌هایی مردم و بدنه اجتماعی دوباره برای انتخاب یک لیست قرار است به اصلاح‌طلبان اعتماد کنند و در صحنه حاضر شوند باید بگویم این طور نیست.»

    او تاکید می‌کند: «به صراحت عرض می‌کنم کل انگیزه موجود پشت این طرح این است که بتوانند لیست را به نوعی سازماندهی کنند تا افراد خاص خودشان خروجی آن باشند.»

    ۲۷۲۱۴