برچسب: سیاست

اعتمادآنلاین| عباس عبدی، تحلیلگر مسائل سیاسی و اجتماعی در یادداشتی درباره انتخابات آمریکا و نقش رسانه‌ها در آن نوشت: در ماجرای انتخابات امریکا اتفاق بسیار مهمی رخ داد که تحت تاثیر اصل انتخابات قرار گرفت و درباره درستی یا نادرستی آن حداقل تاکنون بحث و گفت‌وگو نشده است. این اتفاق خط‌مشی ضدترامپی بیشتر رسانه‌های امریکا و نیز اروپایی اعم از خبرگزاری‌ها، شبکه‌های تلویزیونی و شبکه‌های اجتماعی و مطبوعات است. این خط‌مشی تا حدی قابل فهم و حتی قابل دفاع هم بود. به ویژه آنکه رفتار ترامپ فراتر از رقابت‌های معمول حزبی و سیاسی بود و نوعی کینه و دشمنی را علیه آزادی رسانه‌ها به نمایش می‌گذاشت. هر چند ترامپ همچنان در کنفرانس‌های خبری خود حاضر می‌شد و به گفت‌وگو و پاسخگویی می‌پرداخت. از سوی دیگر رسانه‌ها نیز در هر صورت دارای خط‌مشی‌ای هستند و بی‌طرفی مطلق سیاسی نوعی خیال و توهم است و باید حق داد که به صورت متعارف له یا علیه یکی از نامزدها موضع‌گیری داشته باشند و این اجتناب‌ناپذیر است. تا اینجای ماجرا به نظرم اتفاق نامتعارف و غیر قابل قبول رخ نداده بود ولی در چند روز پایانی اتفاقی مهمی افتاد به ویژه در توییتر که بخشی از توییت‌های ترامپ را که ادعا داشتند دروغ است با علامت هشدار، پنهان می‌کرد یا این علامت را به آن الصاق می‌کرد. این مساله از مدت‌ها پیش درباره ترامپ آغاز شده بود ولی در انتخابات خیلی تکرار شد.

 به نظر می‌رسد که این رسانه‌ها به ویژه توییتر در این ماجرا از موضع بی‌طرفی خارج شده‌اند. شاید به نظر برسد که آنان جلوی دروغ را گرفته‌اند و این کار خوبی است. قطعا جلوی انتشار دروغ را گرفتن پسندیده است ولی این کار را نمی‌توان به صورت گزینشی انجام داد. این شیوه مبنای یک انحراف خواهد بود. اگر توییتر مخالف دروغ است، چرا فقط بخش خاصی از دروغ‌ها به ویژه دروغ‌های انتخاباتی را مشمول این حکم قرار داده است؟

  کدام توییت ترامپ دروغ نبود که اینها نباشد. ترامپ درباره کشورهای خارجی فراوان و مثل آب خوردن دروغ گفته است، چرا آنها را جلوگیری نکرده‌اند؟ به علاوه توییتر چگونه مرجع تشخیص راست و دروغ شده است؟ اگر ترامپ بگوید رای تقلبی به صندوق ریخته شده است، چرا باید مشمول این حکم شود؟ حالا اگر در کشوری دیگر هم کسی چنین بگوید مشمول آن خواهد شد؟  البته شخصا مثل خیلی‌ها از اینکه ترامپ شکست خورده و سایه احتمالی فاجعه‌بار او از روی جهان برداشته شده است خشنود هستم، ولی داوری درباره این رفتار رسانه‌ای بحث دیگری است. آیا فردا اگر بایدن هم دروغ بگوید آن را سانسور خواهند کرد؟ دروغ گفتن درباره کشورهای دیگر را چطور؟ به علاوه دروغ‌هایی که در کشورهای دیگر منتشر می‌شود چطور؟ برای نمونه بد نیست آخرین توییت‌های ترامپ را که درباره انتخابات است مرور کنیم: «به ناظران اجازه ورود به مراکز شمارش رای داده نمی‌شود. من با ۷۱ میلیون رای قانونی برنده انتخابات شدم. اتفاقات بدی رقم خورد که ناظران قادر به مشاهده آنها نبودند. قبلا چنین اتفاقاتی هرگز رخ نداده بود. میلیون‌ها رای پستی به نام افرادی که هرگز ثبت نام نکرده بودند، ثبت شد.» «۷۱ میلیون رای قانونی به دست آوردم. بیشترین آرایی که یک رییس‌جمهور برای نشستن بر کرسی ریاست تاکنون به دست آورده است!»  توییتر بلافاصله روی این توییت‌های وی برچسب گمراه‌کننده زد. همچنین شبکه‌های بزرگ خبری امریکا؛ ‌ای‌بی‌سی ‏، سی‌بی‌اس  و ان‌بی‌سی هنگامی که ترامپ در کنفرانس خبری پنجشنبه خود درباره تقلب در انتخابات امریکا صحبت کرد، پخش زنده سخنرانی او را قطع کردند. من هم گمان می‌کنم که ترامپ بیهوده گفته است، ولی آیا با این منطق می‌توان متن او را با برچسب هشدار نشان داد یا قطع کرد؟ مبنای توییتر برای چنین برچسب‌زنی چیست؟ این کار به سادگی تبدیل به رویه غالب خواهد شد، بدون اینکه بر اساس معیاری عام انجام شده باشد. طبیعی است که وظیفه رسانه اطلاع‌رسانی کامل و در عین حال نقد آنها است و نه این‌چنین داوری کردن. اصل سخنان ترامپ از این حیث که رییس‌جمهور امریکا و نامزد ریاست‌جمهوری آنجا گفته یک خبر واقعی است اگر چه محتوایش دروغ باشد. جامعه حق دارد که چنین خبری را مطلع شود.

منبع: روزنامه اعتماد

اعتمادآنلاین| وزیر امور خارجه امارات متحده عربی گفته کشورش دنبال تقابل با ترکیه یا ایران نیست.

«انور قرقاش»، وزیر مشاور امارات در امور خارجه در مصاحبه‌ای روز دوشنبه گفته کشورش دنبال تقابل با ترکیه یا ایران نیست.

وبگاه انگلیسی‌زبان «نشنال» به نقل از قرقاش گفته امارات متحده عربی با سیاست خارجی ترکیه و امارات موافق نیست ولی دنبال تقابل با هیچ یک از این دو کشور نیست.

قرقاش در نشستی که به ابتکار «مرکز سیاست‌گذاری امارات» برگزار شده ادعا کرد: «پایان دادن به این دخالت‌ها حل و فصل مسالمت‌آمیز درگیری‌ها در منطقه را آسان‌تر خواهد کرد.»

او در بخش دیگری از سخنانش به ادعاهای رئیس‌جمهور فرانسه درباره وجود ارتباط میان اسلام و حملات تروریستی هم واکنش نشان داد و گفت: «این حرکت‌های افراطی و فراملی، به هیچ وجه نماینده اسلام نیستند. آنها برای همه جوامع آزاد و منعطف، تهدید محسوب می‌شوند.»

وزیر خارجه امارات درباره توافقات سازش میان برخی کشورهای عربی از جمله امارات با رژیم صهیونیستی نیز اظهارنظر کرد. او گفت: «این توافق صلح به هیچ وجه نگرانی ما درباره مصائب مردم فلسطین را برطرف نمی‌کند.»

توافق سازش میان امارات و رژیم صهیونیستی برای اولین بار در ۱۳ آگوست (۲۳ مرداد) توسط «دونالد ترامپ»، رئیس‌جمهور آمریکا اعلام شد. بحرین و سودان هم روابط خود با رژیم صهیونیستی را عادی‌سازی کرده‌اند.

امارات و رژیم صهیونیستی روز ۱۵ سپتامبر (۲۵ شهریور) با حضور در کاخ سفید به طور رسمی توافق سازش با اسرائیل را امضاء کردند.

منبع: فارس

اعتمادآنلاین| رییس اسبق سازمان صداوسیما، گفت: بهترین استراتژی موفقی که جمهوری اسلامی در دوران ۴۰ ساله خود تجربه کرده همان روشی بود که مرحوم‌ هاشمی در دوران سازندگی در پیش گرفت. ایده ایشان تنش‌زدایی به جای تنش‌زایی بود.

محمد ‌هاشمی‌رفسنجانی ضمن اشاره به نتایج انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده و پیروزی جو بایدن و دموکرات‌ها، گفت: براساس اظهاراتی که شخص آقای بایدن در ایام انتخابات مطرح کرد، احتمال زیادی وجود دارد که اتفاقات خاصی بین آینده ایران و آمریکا رخ بدهد. فراموش نکنید که ایران عضوی از جامعه جهانی است و آقای بایدن قطعا و مشخصا تفاوت‌هایی با آقای ترامپ دارد که یکی از همین تفاوت‌ها عدم پایبندی به تعهدات بین‌المللی بود که آقای بایدن تصمیم به بازگشت تعدادی از این تعهدات را دارد.

این عضو هیات موسس حزب کارگزاران، ادامه داد: ایران به عنوان بخشی از جامعه جهانی نیز متاثر از این رفتار‌های آتی آقای بایدن خواهد بود. به ویژه آنکه، آقای بایدن به صورت خاص درباره برجام گفته که قصد آن دارد تا آن را اجرایی کند و البته این احتمال وجود دارد که آقای بایدن برای برجام پیش شرط‌هایی را لحاظ کند، ولی این رفتار بسیار متفاوت با رفتار آقای ترامپ است که به زعم خودش تحریم‌های حداکثری را علیه ایران جاری کرد.

وی با اشاره به سخنان اخیر بایدن درباره لغو تصمیم ترامپ برای ممنوعیت مهاجرت مسلمانان به آمریکا، گفت: یکی از همین کشور‌های مسلمان، ایران است که به نوعی می‌تواند یک پیام برای ما تلقی شود؛ بنابراین تفاوت‌های زیادی بین ترامپ و بایدن وجود دارد و حالا باید منتظر ماند دید که این تفاوت‌ها در عمل به چه سرانجامی خواهد رسید و آیا فضا برای مذاکرات بین ایران و آمریکا مهیا می‌شود یا نه.

رییس اسبق سازمان صداوسیما همچنین در پاسخ به این پرسش که ایران باید چه رویکردی را در دوران بایدن جهت تحقق حداکثر امتیازات بین‌المللی دنبال کند، تصریح کرد: بهترین استراتژی موفقی که جمهوری اسلامی در دوران ۴۰ ساله خود تجربه کرده همان روشی بود که مرحوم ‌هاشمی در دوران سازندگی در پیش گرفت. ایده ایشان تنش‌زدایی به جای تنش‌زایی بود. ایرانی که هیچگاه دنبال جنگ نبوده امروز می‌تواند با اقتضای شرایط و با حفظ اقتدار و شانیت نظام جمهوری اسلامی می‌تواند گام‌های موثری را بردارد، مشروط برآنکه طرف مقابل هم بخواهد در این مسیر حرکت کند.

منبع: انتخاب

اعتمادآنلاین| ترامپ هنوز زیربار نرفته، اما همه دنیا جو بایدن را به عنوان رئیس جمهور ایالات متحده دانسته و منتظر مشاهده تاثیر سیاست‌های او هستند. ایران نیز این قاعده مستثنی نیست و بسیاری از کارشناسان باور دارند که روی کار آمدن دولت دموکرات در مسائل مختلف از جمله سیاست داخلی و حتی انتخابات آتی نقش‌آفرین خواهد بود. شاهد این مدعا موجی است که در فضای مجازی و رسانه‌ای برای حمایت و ترغیب محمدجواد ظریف به کاندیداتوری در انتخابات ۱۴۰۰ به راه افتاده است.

بسیاری از این سیاسیون معتقدند که حضور بایدن در کاخ سفید، فرصتی است که ایران نباید از دست دهد و بهترین فرد و نیروی داخلی برای بهره‌گیری از فرصت مذکور نیز محمد جواد ظریف است. مثلا حسین انصاری راد، فعال سیاسی اصلاح‌طلب در گفت‌وگویی بر اثرگذاری پیروزی بایدن در انتخابات آمریکا به مسائل همه دنیا تاکید کرد و گفت: «سیاست بایدن و دموکرات‌ها در رابطه با اروپا، چین، روسیه و همه دنیا بسیار اثرگذار خواهد بود. درباره ایران نیز همین طور. از حوزه سیاسی که گفته می‌شد رفاقتی بین بایدن و ظریف بوده تا سایر حوزه‌ها. بالاخره او به صراحت می‌گوید که به برجام برمی گردم.»

وی در واکنش به اینکه بایدن برای بازگشت به برجام شروطی از جمله مذاکره درباره مسائل موشکی، منطقه‌ای و حقوق بشری دارد، گفت: «به نظر من برخی تحلیل‌گران مشکلات را بسیار بزرگ می‌کنند. من معتقد هستم که بایدن اگرچه تحت تاثیر سیاست‌های کلی امریکا و مشاوران خود است، مصمم است با ایران به شکل دیگری جدای از آنچه مد نظر ترامپ بود، تعامل کند. ترامپ بنای فروپاشی ایران را داشت، اما بایدن بنای همکاری و معامله با ایران دارد.»

این فعال سیاسی اصلاح طلب، ادامه داد: «این فرصتی برای ایران است تا از آن استفاده کرده و مساله دشمنی را از بین ببرد و به جای آن اختلاف بگذارد. قطعا سیاست‌های ایران در منطقه با سیاست‌های آمریکا متضاد است. من متوجه هستم که در حوزه اسرائیل، نفوذ منطقه‌ای ایران، حزب‌الله لبنان و … اختلافات بسیاری بین ایران و آمریکا وجود دارد. آمریکا همچنین در کودتای ۲۸ مرداد نقش داشته و دولت مصدق را انداخته است و اختلافات ما ریشه تاریخی دارد. اختلافات و تضاد‌های ایران و آمریکا روشن است و کسی آن را رد نمی‌کند، اما الان بحث مصلحت ملت ایران است و تمام سیاست‌های خارجی باید با آن هماهنگ باشد. شاید برای برخی سخت باشد، اما باید عبارت «دشمنی» را به «اختلاف» تغییر داد و مسائلی مثل آتش زدن پرچم، شعار مرگ دادن و این‌ها را کنار گذاشت و به مصلحت ایران توجه کرد».

انصاری راد درباره آثار روی کار آمدن بایدن بر انتخابات ۱۴۰۰ نیز گفت: «در انتخابات آتی حتما این مساله موثر خواهد بود مخصوصا اگر مقام معظم رهبری در این جهت نگاه بازتری داشته باشند و زمینه را فراهم کنند که اصلاح طلبان علی‌رغم همه ضعف‌هایی که دارند یا داشته‌اند، در انتخابات مشارکت کنند».

وی افزود: «من آقای ظریف را شایسته ریاست جمهوری می‌دانم و امیدوارم که رهبر انقلاب ضمن تمهید مقدمات برگزاری انتخابات آزاد به رئیس جمهور در آینده اجازه دهند که اختیارات گسترده داشته و مسائل داخلی و خارجی را بدون مانع و مشکل‌تراشی‌های نیروی رادیکال و تخریب‌گر داخلی که در زمین زدن برجام هم نقشی داشت، مسائل را مدیریت کند.»

منبع: نامه‌نیوز

اعتمادآنلاین| کمتر از سه روز دیگر به پایان ماراتن سیاسی آمریکا و آشکار شدن چهره پیروز انتخابات فرصت باقی مانده است و گمانه‌زنی‌ها هم پیرامون تعیین تکلیف رابطه بحرانی ایران و امریکا بویژه بر سر برجام شدت گرفته است.

مهدی ذاکریان، استاد روابط بین‌الملل و صاحبنظر سیاست خارجی در گفت‌و‌گویی از تحولات جاری صحنه انتخاباتی آمریکا و پیامد آن بر موضوع توافق هسته‌ای سخن گفته است.

٭٭٭

*نتایج رقابت تنگاتنگ نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری امریکا کمتر از یک هفته دیگر معلوم می‌شود. عزم جامعه امریکایی را مبتنی بر تداوم وضع موجود می‌بینید یا تغییر آن؟

من فکر می‌کنم نظام سیاسی امریکا تصمیم خود را از مدت‌ها پیش گرفته است و نقشه راه جدیدی را برای سیاست خارجی این کشور ترسیم کرده که فارغ از آنکه ترامپ انتخاب شود یا بایدن، باید اجرا شود.

این نقشه راه چند مؤلفه دارد که در ادامه اشاره می‌کنم؛ یک پیگیری همکاری بین‌المللی با متحدین و اقناع سایرین یعنی غیر متحدین به هماهنگی با سیاست خارجی امریکا.  یعنی به عبارت دیگر امریکایی‌ها از ژانویه ۲۰۲۱ دنبال اجماع‌سازی جهانی خواهند بود نه یکجانبه‌گرایی محض. دوم تغییر و تحول در سازمان‌های بین‌المللی با همفکری متحدین امریکا صورت می‌گیرد.

سوم ایجاد همکاری محتمل و دقیق جهانی برای مبارزه با بیماری‌های واگیردار که به طور مهم مسأله کرونا خواهد بود. چهارم صلح بین‌المللی با همکاری و وارد کردن طرف‌های اصلی درگیر در بحران‌ها و مسائل بین‌المللی پیگیری می‌شود.

لذا سبدی که از ژانویه ۲۰۲۱ در سیاست خارجی امریکا قرار خواهد گرفت، سبدی است که اجماع فکری و سیاسی داخل امریکا نسبت به آن به عمل آمده و هر یک از نامزدها با این شیوه انتخاب خواهند شد و اگر ترامپ هم رأی بیاورد ناچار به پیروی از این نقشه خواهد بود. هرچند که با در نظر گرفتن مشابهت این رویکرد با رویکرد دموکرات‌ها، اجرای آن به شخصی چون بایدن نیاز دارد.

*مسأله برجام و ایران هم به نوعی به انتخابات امریکا گره خورده است. در صورت پیروزی مجدد ترامپ، پیش‌بینی شما درباره عملکرد او درباره موضوعات مورد اشاره چیست؟

من معتقدم اگر ترامپ دوباره به قدرت برسد راهی جز بازگشت به برجام ندارد اما حتماً شرط مذاکره پیرامون مسائل دیگر غیر از مسأله هسته‌ای را مطرح می‌کند. او برای اثبات موفقیت سیاستش در قبال ایران نیاز دارد که مذاکره پیرامون فعالیت‌های موشکی و فعالیت‌های منطقه‌ای ایران را در کنار پیگیری برجام مورد توجه قرار دهد.

*سمت و سوی فضای تصمیم‌گیری در ایران برای گفت‌و‌گو پیرامون مباحث غیر هسته‌ای بعد از انتخابات امریکا را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

ایران معتقد است که از تفاهم‌های بین‌المللی گذشته خارج نشده و این دولت ترامپ بوده که یکی از مهمترین آنها یعنی برجام را زیر پا گذاشته است. تنها بازگشت ترامپ به برجام می‌تواند امکان مذاکره درباره سایر موضوعات را برای ایران ممکن کند.

ضمن اینکه نباید فراموش کرد که شرط ایران برای مذاکره درباره برجام حتی در مذاکره با بایدن هم مشروط به جبران خساراتی است که در این دو سال به خاطر ترک یک تفاهم از سوی امریکا صورت گرفته است و باید جبران شود.

ایران به لحاظ معیشتی و اقتصادی در مضیقه قرار گرفته و در شرایط مناسبی نیست اما از نظر سیاسی هم امریکا در مضیقه است و در شرایط مناسبی قرار ندارد. اصلاً نظام سیاسی امریکا به دلیل قرار گرفتن این کشور در چنین انزوای بی‌سابقه‌ای تصمیم گرفته که نقشه سیاست خارجی خود را تغییر دهد و از یکجانبه‌گرایی محض به سمت همکاری گرایش پیدا کند. از طرف دیگر ایران مازاد بر نیازی که به خاطر عمل امریکایی‌ها به آنها وارد شده است، درخواست نکرده است و در چارچوب برجام باید به دنبال جبران خسارات خود باشد.

*به نظر می‌رسد که صبر ایران و امریکا برای حل اختلافات مربوط به برجام به سر رسیده است و بر همین اساس انتظار می‌رود که مسأله برجام خیلی زودتر از آنچه باید تعیین تکلیف شود شما چطور فکر می‌کنید؟

ایران در وضعیتی قرار دارد که می‌تواند امتیازهای بیشتری در مقایسه با طرف امریکایی به دست بیاورد زیرا طرف امریکایی همه فشارهای خود را برای وادار کردن ایران جهت نشست پای میز مذاکره به کار گرفته است اما ایران به رغم همه فشارهای اقتصادی، حاضر به مذاکره در چنین شرایطی نشده است. خب این مسأله از نظر سیاسی شکست بدی برای امریکا بوده است. تا الان هم درخواست مذاکره امریکا چه از سوی ترامپ و چه بایدن یک‌طرفه بوده و ایران درخواستی برای مذاکره نداشته است. بنابراین معتقدم ایران پس از انتخابات امریکا در شرایط بهتری برای مذاکره قرار دارد.

*مذاکره نتیجه بخش با کدام یک از نامزدهای انتخابات امریکا محتمل‌تر خواهد بود؟

در صورتی که بایدن انتخاب شود او قطعاً از نتایجی که سیاست دولت ترامپ در قبال ایران به دست آورده برای افزایش قدرت چانه‌زنی خود استفاده می‌کند و این ظرفیت ها را بایگانی نمی‌کند. بنابراین من ظرفیت‌های تحریم‌ها از این منظر که ایران را به مذاکره نزدیک کند، نادیده نمی‌گیرم و معتقدم بایدن از همان ظرفیت هم برای مذاکره با ایران استفاده می‌کند.

ضمن اینکه باید در نظر داشت ظرفیت‌هایی که بایدن برای مذاکره دارد همراه با سخت‌گیری بیشتری خواهد بود. اساساً دموکرات‌ها همیشه در مذاکره رویکرد سخت گیرانه‌تری نسبت به جمهوریخواهان داشته‌اند لذا معتقدم که اگر ما با ترامپ منزوی وارد مذاکره شویم چه بسا بتوانیم امتیازات بیشتری به دست بیاوریم و تا ژانویه باز فرصت برای این اقدام زیاد است.

*ممکن است ترامپ در صورت شکست در انتخابات تا زمان انتقال قدرت، بازگشت بایدن به برجام را ناممکن کند؟

احتمال این کار ضعیف است حتی اگر او تصمیم خود را در کنگره مطرح کند. فرمان اجرایی رئیس جمهوری در خیلی از موارد می‌تواند تصمیمات دولت قبلی را ناکارآمد کند. اگر رئیس جمهوری امریکا توان چنین کاری را داشت اوباما کاری می‌کرد که برجام ناکارآمد نشود. چنانکه او هم می‌گفت که ترامپ نمی‌تواند از برجام خارج شود زیرا مسأله تعهد دولت امریکا به یک توافق بین‌المللی مطرح است اما قدرتی که رئیس جمهور به صورت مستقل از دستگاه های و قوای دیگر دارد، سبب شد که او از توانایی خود استفاده کند و با یک فرمان اجرایی از یک توافق بین‌المللی خارج شود.

*به نظر می‌رسد ترامپ و بایدن رقابت تنگاتنگی را تا انتخابات سوم نوامبر پشت سر می‌گذارند. ارزیابی شما از تحولات جاری در صحنه انتخاباتی امریکا چیست؟

هر ایالتی به ازای کل نمایندگانش در کنگره (یعنی مجلس نمایندگان به اضافه مجلس سنا) یک سری نمایندگان دیگری در جایی به نام الکترال کالج دارد. در مجلس سنا هر ایالتی ۲ سناتور دارد و به نسبت جمعیتش هم تعدادی نماینده در مجلس نمایندگان دارد. بنابراین تعداد اعضای الکترال کالج مساوی است با تعداد اعضای مجلس نمایندگان به اضافه ۲ نماینده دیگر؛ مثلاً کالیفرنیا ۵۲ نماینده در مجلس نمایندگان دارد به اضافه ۲ سناتور در سنا. طبیعتاً هر ایالتی پر‌جمعیت‌تر باشد تعداد الکترال کالج آن بیشتر است و هر که رأی بیشتر در ایالت‌های پر جمعیت بیاورد کل آرای الکترال کالج آن ایالت را می‌برد. حالا اگر در کالیفرنیا جمهوریخواهان اکثریت رأی مردم را داشته باشند، الکترال کالج کالیفرنیا موظف است همه ۵۴ رأی را به ترامپ بدهد. از سویی کسانی که در الکترال کالج هستند می‌دانند که این یک مقام سمبلیک و افتخاری است. افرادی که موجه و معتبرند مانند سناتورهای بازنشسته و… معمولاً از سوی کمیته مرکزی حزب تعیین می‌شوند. گفتنی است ایالت‌های مرزی که جمعیتشان زیاد است مثل کالیفرنیا و نیویورک در الکترال کالج خیلی کلیدی هستند. ایالت‌های مرزی در غرب و شرق امریکا معمولاً به دموکرات‌ها رأی می‌دهند.

ایالت‌های مرکزی یا مید وست معمولاً به جمهوریخواهان رأی می‌دهند. غالباً مید وست به اضافه کنتاکی و ایالت‌های جنوبی به جمهوریخواهان رأی می‌دهند. اکنون گفته می‌شود که آریزونا که قبلاً به جمهوریخواهان رأی می‌داد ممکن است به بایدن رأی دهند. در کارولینای جنوبی هم چنین تردیدی به رغم جمهوریخواه بودنشان وجود دارد. بعضی وقت‌ها چون هر ایالتی دو سناتور دارد گاه نقشی بیش از سایز خود ایفا می‌کنند. مثلاً برنده شدن در داکوتای شمالی مهم می‌شود چون ممکن است نماینده رأی بالایی از کالیفرنیای پر جمعیت داشته باشد ولی ۳ یا ۴ رأی الکترال کالج داکوتا با جمعیت خیلی کم سبب شود در مجموع آرای الکترال کالج به نفع او شود. مانند اتفاقی که برای هیلاری و ال گور در رقابت با ترامپ و بوش رخ داد.

هیلاری در ۲۰۱۶ با اینکه رأی بیشتری از مردم یا پاپیولار ووت آورد ولی به ترامپ که رأی الکترال کالج بیشتری آورد، باخت. لذا هر چه تعداد آرای الکترال کالج بیشتر باشد مهم است. دلیل آن هم این است که نویسندگان قانون اساسی امریکا در بیش از دو قرن پیش در این اندیشه بودند که توازنی ایجاد کنند بین رأی عامه مردم و نخبگان. لذا مصوب کردند که مردم به الکترال کالج رأی دهند و الکترال کالج به رئیس جمهور رأی دهد.

در شرایط کنونی هم اگر در شماری از ایالت‌هایی که رقابت بسیار نزدیک است، آرای الکترال کالج به نفع ترامپ تغییر کند قطعاً دوباره شرایط ۲۰۱۶ به وجود می‌آید و به رغم رأی بالای مردمی بالا و تعداد کمتر آرای الکترال کالج بایدن، او شکست بخورد. ضمن اینکه الان چند ایالت خیلی کلیدی هستند که یکی از آنها پنسیلوانیاست. اگر آرای الکترال به نفع بایدن در این ایالت‌ها باشد او پیروز می‌شود. اما اگر هم اختلافی به وجود آید به خاطر درصد آرا نیست بلکه بر سر سیستم است.

سیستم سیاسی امریکا تصمیم به تغییر گرفته است بنابراین انتظار می‌رود که آرای الکترال کالج‌ها عموماً به نفع دموکرات‌ها باشد. مگر یک استثنا وجود داشته باشد و آن اینکه ترامپ و طرفداران او درباره آرای پستی‌ای که ارسال شده و یا خواهد شد، شکایت کنند و پس از انتخابات به آنها ایراد بگیرند و به دیوان عالی شکایت کنند. اگر دیوان عالی تصمیم بگیرد که آرای زودهنگام و پس از انتخابات را باطل کند، آن موقع وضعیت آرا متفاوت خواهد شد.

منبع: روزنامه ایران