برچسب: رخداد نجومی

  • کشف منبع ذرات خطرناک خورشیدی

    کشف منبع ذرات خطرناک خورشیدی

    به گزارش روز چهارشنبه ایرنا به نقل از روزنامه دیلی میل، این ذرات پرانرژی خورشیدی در جریان طوفان ‌های خورشیدی، از خورشید به بیرون پرتاب شده و به اتمسفر بیرونی آن وارد می‌شوند. این ذرات احتمالا بسیار مهم هستند و نه تنها برای مسافران فضایی و ماهواره‌ها، بلکه برای حیات روی زمین هم ممکن است خطرناک باشند.

    محققان بیم دارند که روزی با طوفان خورشیدی ویرانگر و بزرگی مواجه شویم که خسارات جدی و طولانی‌مدتی همراه داشته باشد. اکنون محققان دانشگاه کالج لندن (UCL) و دانشگاه «جورج ماسون» در آمریکا می‌گویند که در تلاش برای پیش‌ بینی بهتر طغیان احتمالی دوباره خورشیدی در آینده، محل ساطع شدن این ذرات را در خورشید شناسایی کرده‌اند.

    یافته این محققان نشان می ‌دهد که این ذرات همان نشانه‌ ها و اصطلاحا همان «اثر انگشتی» را دارند که پلاسمای مستقر در قسمت پایینی تاج خورشیدی، نزدیک به ناحیه میانی اتمسفر خورشید دارد. محققان این کشف را با استفاده از بررسی ‌های ماهواره «ویند» (Wind) ناسا که میان خورشید و زمین مستقر است، انجام دادند. آنها جریان ذرات پرانرژی خورشیدی را در ژانویه ۲۰۱۴، بررسی کردند. 

    دکتر «استفان یاردلی» از دانشگاه «یو.سی.‌ال.‌ای» و یکی از نویسندگان این مقاله، می‌گوید: در این بررسی، برای نخستین بار مشاهده کردیم که این ذرات پرانرژی خورشیدی دقیقا از کدام قسمت خورشید ساطع می شوند. شواهد ما در تایید نظریه ‌هایی است که بر اساس آنها این ذرات بسیار باردار از پلاسمایی ناشی می‌ شوند که میدان‌ های مغناطیسی شدید در پایین اتمسفر خورشید ایجاد کرده‌اند. این ذرات پر انرژی پس از آزاد شدن، با فوران ‌هایی که با سرعت چند هزار کیلومتر بر ثانیه سیر می‌کنند، شتاب می‌گیرند.

    وی می‌افزاید: ذرات با انرژی در جریان این رویداد که برای چند روز ادامه می یابد، می‌توانند خیلی سریع در عرض چند دقیقه تا چند ساعت به زمین برسند. ما در حال حاضر فقط می‌توانیم هنگام وقوع یک طوفان خورشیدی، درباره این رویداد پیش‌بینی ‌هایی داشته باشیم. پیش‌بینی طوفان خورشیدی پیش از آن که رخ دهد بسیار دشوار و چالش‌ برانگیز است. اما با درک ساز و کارهای خورشید، می‌توانیم پیش ‌بینی‌های خود را بهتر کنیم تا اگر یک طوفان خورشیدی عظیم در راه باشد، زمان لازم را در اختیار داشته باشیم و بتوانیم اقدامی کنیم که مخاطرات و ریسک‌های آن را کاهش دهد.

    مشروح این مطالعه در مجله Science Advances منتشر شده است.

  • مهم‌ترین رویدادهای نجومی سال ۱۴۰۰

    مهم‌ترین رویدادهای نجومی سال ۱۴۰۰

    به گفته اخترشناسان اولین رویداد نجومی سال ۱۴۰۰، پدیده‌ای بسیار جذاب و هیجان‌انگیز است. پدیده‌ای که ما آن را به اسم ماه‌گرفتگی یا خسوف می‌شناسیم.

    خسوف کلی زیبایی که در عرض‌های جغرافیایی ایران قابل رؤیت نیست و فقط ساکنان جنوب‌شرق آسیا، غرب آمریکای شمالی و غرب آمریکای جنوبی و همچنین استرالیا می‌توانند شاهد آن باشند. برای دیدن اولین ماه‌گرفتگی کلی در خاک ایران باید تا شهریور ۱۴۰۴ صبر کنیم.

    رخداد دوم که به حلقه آتش معروفی است یکی از زیباترین و خاص‌ترین پدیده‌های نجومی است که ۲۰ خرداد ۱۴۰۰ رخ می دهد.

    حلقه آتش یا خورشیدگرفتگی حلقوی از آن پدیده‌های دیدنی است که با یک بار دیدنش، لذت آن را تا آخر عمر با خود حس می‌کنیم. این پدیده هم در خاک ایران قابل رؤیت نیست و فقط در بخش‌هایی از کانادا، گرینلند و روسیه دیده می‌شود.

    در لحظات اوج یک گرفت حلقوی، تمام قرص خورشید پوشانده می‌شود و فقط یک حلقه نورانی نازک از آن دیده می‌شود. منظره‌ای که به حلقه آتش معروف است و برای رصد آن در ایران باید صبر کنیم.

    رویداد سوم، مقارنه مریخ و زهره است، اگر کمی بعد از غروب خورشید ۲۱ تیر ۱۴۰۰ به افق غربی نگاه کنید، هلال ماه را می‌بینید. اگر بیشتر دقت کنید، کمی پایین‌تر از هلال ماه، سیاره زهره را می‌بینید که با درخشش کم‌نظیرش منظره زیبایی را به‌وجود آورده‌است. اگر باز هم دقت‌ خود را بیشتر کنیم و اطراف زهره را خوب ببینیم، متوجه یک جرم آسمانی نورانی دیگر در نزدیکی آن می‌شویم. این جرم آسمانی چیزی نیست جز سیاره مریخ.

    این پدیده که در ایران هم قابل رؤیت است و حتی از پشت‌بام منزل‌ به شرط صاف بودن هوا، می‌توانیم آن را ببینیم موردی نیست جز مقارنه زهره و مریخ.

    چهارمین پدیده نجومی مهم سال ۱۴۰۰، یکی از مشهورترین و محبوب‌ترین پدیده‌های رصدی است که هر سال بسیاری از علاقه‌مندان رو به زیر آسمان شب می‌کشاند.

    بارش شهابی برساوشی، شاید برای ساکنان ایران، مهم‌ترین و جذاب‌ترین پدیده نجومی سال باشد. پدیده‌ای که از اواخر تیر تا اوایل شهریور هر سال فعال است و در سال ۱۴۰۰، از شامگاه ۲۱ مرداد تا صبحگاه ۲۲ مرداد به اوج خود می‌رسد.

    برای دیدن این پدیده کافی است از آلودگی نوری شهرها دور شویم و در منطقه‌ای با آسمان صاف، چشم انتظار شهاب‌های برساوشی بمانیم. بارش شهابی برساوشی حاصل برهمکنش مواد به جا مانده از دنباله‌دار سوییفت تاتل با مولکول‌های جو زمین است. ذراتی که اغلبشان به اندازه یک سر سوزن کوچک هستند و برای رصدشان به هیچ چیز جز دو چشم مشتاق نیاز نداریم.

    خورشیدگرفتگی کلی

    پدیده پنجم این لیست، گل سر سبد تمام پدیده‌های نجومی است. پدیده‌ای که با هر بار رخ دادنش در نقاط مختلف کره زمین علاقه‌مندان به زیبایی‌های طبیعت را مسحور می‌کند.

    این رویداد که ۱۳ آذر ۱۴۰۰ یا چهارم دسامبر ۲۰۲۱ به قوع می‌پیوندد، یک خورشیدگرفتگی کلی است. در این خورشیدگرفتگی‌ قرص ماه کل قرص خورشید را می‌پوشاند و در لحظات اوج گرفت منظره هیجان‌انگیز تاج خورشید را به نمایش می‌گذارد.

    برای رصد این کسوف کلی، باید یک سفر ماجراجویانه و البته گران‌قیمت را به جنوبگان برنامه‌ریزی کنیم. دفعه بعدی که گذر سایه ماه به خاک ایران می‌افتد، ۳۰ اسفند ۱۴۱۲ خواهد بود.

    بارش شهابی جوزایی

    آخرین پدیده نجومی سال، بارش شهابی جوزایی است. بارش جوزایی که هر سال حوالی ۲۲ آذر به اوج خود می‌رسد، امسال هم پر فروغ است و قرار است در شب‌های سرد آذر، با آتش بازی بی‌نظیر، شب گرمی را برای‌مان رقم بزند.

    فراموش نکنیم که امسال در شب اوج بارش جوزایی یعنی شامگاه ۲۲ تا صبحگاه ۲۳ آذر، ماه با فاز تقریبی ۷۷ درصد، مزاحم ما است و فقط شانس دیدن شهاب‌های پرنور را داریم. با این حال توصیه می‌شود برای رصد این بارش برنامه ریزی کنید تا شانس دیدن آذرگوی‌های درخشان جوزایی رو از دست ندهید.

  • مروری بر رویدادهای نجومی سال ۱۳۹۹

    مروری بر رویدادهای نجومی سال ۱۳۹۹

    در این گزارش به ارائه مهمترین رویدادهای نجومی سال ۱۳۹۹ پرداخته ایم که به شرح زیر هستند. 

    مهترین بارش‌های شهابی 

    مهمترین بارش‌های شهابی امسال، بارش شهابی برساووشی و جوزایی بودند که در مرداد و آذر ماه ۱۳۹۹ رخ دادند. اما بارش‌های شلیاقی، عوّایی، برساووشی، ثوری، جباری، اسدی، جوزایی، ربعی نیز جز بارش‌هایی بودند که در سال گذشته رخ دادند.

    مریخ بعد از یک سال به مقابله رسید

    بهترین زمان برای رصد سیاره‌های بیرونی زمانی است که در مقابله قرار داشته باشند زیرا در این وضعیت همزمان با غروب خورشید طلوع می‌کنند. همه سیارات خارجی سالی یک بار در مقابله قرار می‌گیرند به غیر از مریخ که یک سال در میان به مقابله می‌رسد و در سال ۱۳۹۹ مریخ به مقابله رسید.

    سیاره مشتری در ۲۴ تیرماه، پلوتو در ۲۵ تیر، زحل در ۳۰ تیر، نپتون در ۲۱ شهریور، مریخ در ۲۲ مهر و اورانوس در ۱۰ آبان ماه به مقابله رسیدند که قابل رؤیت بود.

    رصد چشمگیرترین جسم سماوی در آسمان 

    در سال گذشته، سیاره زهره دو بار به حداکثر کشیدگی ‌رسید. در اوایل بهار سال ۱۳۹۹ آسمان شامگاهی در سلطه زهره درخشان شد. در اواخر تابستان و اوایل پاییز نیز زهره به آسمان سحرگاهی کوچ کرد و آنجا هیچ جرم آسمانی به درخشندگی زهره نبود. زمانی که زهره در حداکثر کشیدگی قرار دارد بهترین زمان برای جستن آن در آسمان روز است.

    ۱۶ و ۱۷ تیرماه ۱۳۹۹،  سیاره زهره، به میان ستاره‌های خوشه پروین رفت. در سال ۱۳۹۰ نیز زهره همین کار را کرده بود و در ۱۴۰۶ نیز دوباره همسایه ستاره‌های خوشه پروین خواهد شد.

    ۵ گرفت در سال ۱۳۹۹

    سال گذشته پنج گرفت (خورشید و ماه) رخ داد که شامل دو خورشیدگرفتگی و سه ماه‌گرفتگی بود. از این گرفت ها، یک خورشیدگرفتگی و یک ماه‌گرفتگی از ایران قابل مشاهده بود.

    ماه گرفتگی ۱۶ خرداد به صورت نیم‌سایه‌ای بود و از ایران قابل مشاهده بود.  همچنین اول تیرماه ۱۳۹۹ ، خورشیدگرفتگی حلقوی رخ داد که از ایران به صورت جزئی مشاهده شد.

    مقارنه بزرگ سیاره‌های مشتری و کیوان در روز اول دی ماه ۹۹ 

    اول دی ماه ۱۳۹۹ سیاره های مشتری و زحل با جدایی ۶ ثانیه کمانی مقارنه داشتند که این مقارنه، سیاره با سیاره بود. این رویداد نجومی  یعنی هم نشینی مشتری و کیوان بسیار خاص بود زیرا هر ۲۰ سال و یا بطور دقیق تر هر ۱۹.۶ سال هم نشینی سیارات برجیس و کیوان رخ می دهد، اما در هم نشینی به شدت نزدیک برجیس و کیوان (مقارنه بزرگ) شرایط به گونه ای بود که این اجرام با چشم غیرمسلح از یکدیگر قابل تفکیک نبودند؛ کمترین فاصله این دو جرم در ساعت ۱۶:۵۲ دقیقه عصر دوشنبه اول دی ماه ۹۹ ایجاد شد. 

    مقارنه‌های نزدیک در سال ۱۳۹۹

    همچنین مقارنه سیاره با ستاره نورانی در تاریخ ۱۴ مهر ۱۳۹۹ رخ داد که در جریان آن سیاره زهره و ستاره «قلب‌الاسد» با جدایی ۵ ثانیه کمانی هم نشین هم شدندن. در سال ۱۳۹۹ تعداد اختفای سیاره در پس ماه نیز رخ داد که هیچکدام از ایران قابل مشاهده نبودند.

  • لحظه اعتدال بهاری و رستاخیز طبیعت

    لحظه اعتدال بهاری و رستاخیز طبیعت

    به گزارش ایرنا، نوروز آغاز فصل بهار و آیینی به قدمت تاریخ سرزمین کهن ایران است. نوروز موسم اعتدال طبیعت، لطافت هوا، تعدیل شب و روز، رهایی از سرما و تاریکی شب های طولانی زمستان و رستاخیز طبیعت است.

    در اولین روز از فصل بهار، در پی انطباق مرکز خورشید با نقطه اعتدال بهاری، نوروز ایرانی آغاز و بهار طبیعت حادث می شود. در این زمان طول روز و شب در سراسر کره زمین با هم برابر است که با گذشت روزهای بهار، طول روز بیشتر و از طول شب کاسته می شود؛ این در حالی است که در نیم کره شمالی فصل بهار آغاز و هم زمان در نیم کره جنوبی پاییز آغاز می شود.

    اعتدال بهاری یکی از دو اعتدال زمین است که هر ساله رخ می ‌دهد؛ برای شناخت بهتر نقطه اعتدال بهاری بد نیست اشاره ای داشته باشیم به دو صفحه متقاطع که یکی صفحه مداری زمین به گرد خورشید و دیگری صفحه استوای آسمان است که با یکدیگر یک زاویه ۲۳.۵ درجه را می سازند.

    این دو صفحه در دو نقطه در طرفین یکدیگر را قطع می کنند که به این نقاط اعتدالین می گویند؛ یکی از این نقاط اعتدال بهاری و دیگری اعتدال پاییزی است.  از دو بار منطبق شدن مرکز دایره خورشید بر نقطه اعتدال بهاری یک سال اعتدالی پدید می آید که مدت آن برابر با ۳۶۵.۲۴۲ شبانه روز است.

    نقطه اعتدال بهاری امروزه بین صور فلکی دلو (سطل آب) و حوت (ماهی) قرار دارد و این در حالی است که به علت حرکت تقدیمی زمین (تغییر راستای محور چرخش زمین) هر ۲۶ هزار سال این نقاط در آسمان جابه جا می شوند. حرکت تقدیمی در نتیجه اثرات گرانشی ماه و خورشید بر زمین ایجاد می شود.

    از آنجا که امسال لحظه تحویل سال بعد از ساعت ۱۲ سیصد و شصت و ششمین روز سال (۳۰ اسفند) اتفاق می افتد، سال ۹۹ کبیسه محاسبه می شود. سال کبیسه در گاه‌شماری به تعداد روزی گفته می شود که برای کسری مقدار سال به روزهای آن سال افزوده می شود.

    در هر گاه‌شماری روشی برای نشان دادن سال کبیسه وجود دارد. در گاه‌شماری ایرانی (شمسی) هر چهار یا پنج سال، یک سال به عنوان سال کبیسه در نظر گرفته می شود و به آخرین ماه سال، اسفند که ۲۹ روزه است در سال های کبیسه یک روز اضافه می شود و سال ۳۶۶ روزه پایان می یابد.

    علت ایجاد کبیسه در عدد گردش زمین به دور خورشید نهفته است که مقدار آن برابر با ۳۶۵.۲۴۲ شبانه روز است که با احتساب این زمان (تقریبا ۶ ساعت) طی چهار سال به یک شبانه روز کامل می رسیم؛ با افزودن این روز به ۳۶۵ شبانه روز سال، سال ۳۶۶ روزه یا کبیسه می شود.

    در ۲۱ مارس سال ۱۹۷۱ میلادی، دبیرکل وقت سازمان ملل متحد، روزی را که اعتدال بهاری در آن رخ می ‌دهد «روز زمین» نام نهاد و از آن پس سازمان ملل و بسیاری از کشورها این روز را جشن می‌ گیرند و تلاش می کنند با برگزاری این مراسم آگاهی عموم را در مورد لزوم حفظ محیط زیست در زمین افزایش دهند.

  • آغاز ساخت اولین هتل فضایی جهان در سال ۲۰۲۵

    آغاز ساخت اولین هتل فضایی جهان در سال ۲۰۲۵

    به گزارش روز جمعه روزنامه دیلی میل، شرکت «اوربیتال اسمبلی کورپوریشن» (OAC) یک ابر شرکت فضایی قرار است ساخت این هتل را در سال ۲۰۲۵ آغاز کند؛ این هتل که «ویاژر استیشن» (ایستگاه مسافر) نام دارد قرار است از سال ۲۰۲۷ میلادی عملیاتی شود. زیربنای این هتل در مدار اطراف زمین ساخته خواهد شد.

    ویاژر استیشن به شکل یک دایره بزرگ خواهد بود که می چرخد و گرانشی مصنوعی تولید می‌کند که مشابه گرانش روی سطح ماه خواهد بود. این هتل فضایی خصیصه های متعددی از جمله رستواران های مختلف، سینما، اسپا و غیره دارد که در کشتی ‌های تفریحی نیز دیده می‌شود.

    این هتل همچنین به کپسول‌ هایی مجهز خواهد بود که به بخش بیرونی حلقه چرخنده متصل می شود و احتمالاً برخی از آنها برای انجام تحقیقات فضایی به ناسا و سازمان فضایی اروپا فروخته می ‌شوند.

    هنوز جزئیاتی در مورد هزینه ساخت این هتل و یا هزینه یک شب اقامت در این هتل اعلام نشده است. شرکت اوربیتال اسمبلی کورپوریشن ادعا می‌کند استفاده از موشک‌ های چندبار مصرف مانند «فالکون ۹» شرکت فضایی اسپیس ایکس، هزینه ‌های ساخت آن را کاهش می‌ هد.

    داوطلبان این سفر فضایی باید کمی صبور باشند. این هتل حداقل تا سال ۲۰۲۷ افتتاح نخواهد شد اما از ماژول‌ هایی خواهد داشت  که به حلقه‌ های بیرونی ایستگاه فضایی متصل می شوند. این هتل دارای ۲۴ ماژول اختصاصی برای خدمه، هوا، نیرو، آب، سالن‌ های ورزشی، آشپزخانه، رستوران و اقامتگاه اختصاصی برای مهمان ‌هایی است که قصد اقامت بیشتری دارند.

    محققان و مسافران به طور یکسان می‌توانند از هتل ویاژر استیشن بهره‌مند شوند؛ شرکت ‌های خصوصی، سازمان های فضایی و حتی ناسا می‌توانند ماژول‌هایی را خریداری کرده و برای خود ویلا بسازند یا از این امکان برای آموزش ففضانوردان استفاده کنند.

    به گفته متخصصان این حوزه، این هتل، انقلاب صنعتی بعدی خواهد بود؛ این هتل باعث نوآوری صنعت فضا، متفاوت با آنچه پیش از این بوده، خواهد شد.

  • کوتاه‌ترین یلدا در چابهار و بلندترین در پارس‌آباد

    کوتاه‌ترین یلدا در چابهار و بلندترین در پارس‌آباد

    کوتاه‌ترین یلدا در چابهار و بلندترین در پارس‌آباد

     

    مسعود عتیقی روز شنبه در گفت و گو با خبرنگار گروه دانشگاه و آموزش ایرنا در مورد طول شب یلدای امسال در استان های مختلف کشور اظهار داشت: از آنجایی که در استوای زمین طول روز و شب با هم برابر است، بر این اساس شاهد تغییر فصول در ناحیه استوا نیستیم. هر چه به عرض های جغرافیایی طرفین خط استوا برویم، مدت زمان تفاوت طول روز و شب نیز بیشتر و بیشتر خواهد شد به گونه ای که به طور مثال در شهر چابهار در جنوب شرق کشور، لحظه غروب خورشید در روز یکشنبه ۳۰ آذر ۹۹ ساعت ۱۶:۴۲ و زمان طلوع خورشید در بامداد اول دی ساعت ۶:۰۹ صبح است.

    به گفته مدیر انجمن نجوم آماتوری ایران، بر این اساس طول شب یلدا برای اهالی چابهار ۱۳ ساعت و ۲۶ دقیقه است و اهالی این منطقه کوتاه ترین طول شب یلدا را در کشور در پیش رو دارند. این در حالی است که در شمال غرب کشور و در پارس آباد زمان غروب آفتاب در روز ۳۰ آذر ساعت ۱۶:۵۷ و طلوع خورشید در بامداد اول دی امسال ساعت ۷:۳۶ صبح است و طول شب یلدا برای اهالی آن منطقه ۱۴ ساعت و ۳۹ دقیقه است که یک ساعت بیشتر از طول این شب در چابهار است.

    عتیقی در مورد طول شب یلدای امسال در تهران گفت: بر این اساس ساعت ۱۶:۵۴ روز یکشنبه ۳۰ آذر ۹۹ لحظه غروب خورشید و ساعت ۷:۱۰ صبح دوشنبه اول دی زمان طلوع خورشید است. با کم کردن این دو زمان از یکدیگر به عدد ۱۴ ساعت و ۱۶ دقیقه به عنوان طول شب یلدای ۹۹ در تهران می رسیم.

    طول شب یلدا در سایر کشورها

    مدیر انجمن نجوم آماتوری ایران در مورد طول شب یلدا در سایر کشورها نیز گفت: اگر علاقمند به دانستن طول شب یلدا در برخی از دیگر کشورها هستید، بد نیست بدانید که در ایسلند این شب نزدیک به ۲۰ ساعت و در کشورهای اسکاندیناوی حدود ۱۸ ساعت است.

    عتیقی افزود: طول شب یلدا به طور نمونه برای کشورهای آلمان و انگلیس در اروپا بیش از ۱۶ ساعت بوده و در کشور روسیه نیز با توجه به پهناوری در بخش هایی از آن، طول شب یلدا حدود ۱۷ ساعت است.

    لحظه انقلاب زمستانی 

    مدیر انجمن نجوم آماتوری ایران افزود: نکته مطرح آن است که لحظه رسیدن خورشید به انقلاب زمستانی، ساعتی از اوقات شبانه روز و میان روزهای ۳۰ آذر تا اول دی است. ولی با توجه به ساعت ۱۳:۳۳ به وقت ایران که لحظه رسیدن خورشید به نقطه انقلاب زمستانی است، چه بسا طول شب در شب اول دی و شب پس از آن تقریبا با هم مساوی یا تفاوت آنها در حد چند ثانیه باشد.

    عتیقی افزود: همواره یادآور شدیم که تفاوت شب یلدا با شب های قبل و بعد نیز کمتر از یک دقیقه بوده و معنی طولانی بودن این شب در همین زمان کوتاه نهفته است.

    علت نام‌گذاری یلدا

    مدیر انجمن نجوم آماتوری ایران در مورد نام‌گذاری یلدا می گوید: یلدا یک واژه سُریانی به معنی «زایش» است و این واژه به طلوع مهر تابان پس از یک شب طولانی اشاره دارد و گویا در باور ایرانیان باستان یلدا نقطه آغاز خلقت بوده است.

    عتیقی ادامه داد: پس از یک شب طولانی و تاریک با طلوع خورشید و زایش مهر همواره تاریکی شکست می خورد و روشنایی روز بر آن پیروز می شود؛ نکته جالب آن است که ستاره شناسان کشور از گذشته های دور از تفاوت اندک این شب نسبت به شب های قبل و بعد آن آگاهی داشتند.

    یلدا از دیدگاه نجوم 

    مدیر انجمن نجوم آماتوری ایران ادامه داد: اهل مطالعه خوب است توجه داشته باشند که اساس این شب در آسمان بالای سرمان است؛ به این صورت که محور فرضی گردش وضعی زمین به دور خود کج است؛ یعنی  محور دوران زمین بر صفحه گردش زمین به دور خورشید عمود نیست بلکه به اندازه ۲۳.۵ درجه انحراف دارد و برای ساکنان روی زمین همین انحراف محوری، عامل پدید آمدن فصل‌هاست. از سوی دیگر، زمین هم‌زمان با گردش به دور خودش به دور خورشید نیز می‌گردد و برای ما که در زمین هستیم خورشید با وجود اینکه در مرکز منظومه خورشیدی ثابت است اما به طور ظاهری در حرکت سالیانه در آسمان جابه‌جا می‌شود.

    وی افزود: دلیل این امر این است که با گردش زمین به دور خورشید، گویا خورشید در زمینه صورت‌های فلکی آسمان بر خلاف جهت عقربه‌های ساعت جابه‌جا می‌شود. به مسیر حرکت ظاهری خورشید در زمینه آسمان در مدت یک‌سال خورشیدی دایره‌ البروج گفته می‌شود و ناظر زمینی اینگونه تصور می‌کند که خورشید روی دایره البروج مسیری را از میان صورت‌های فلکی مختلف طی می‌کند اما در واقع حرکت خورشید در دایره البروج ناشی از حرکت سالیانه زمین به دور خورشید است.

    به گفته مدیر انجمن نجوم آماتوری ایران، از آنجا که صفحه چرخش مدار زمین حول خورشید بر استوای زمین منطبق نیست و با آن زاویه حدود ۲۳.۵ درجه می‌سازد، استوای سماوی که کره آسمان را به دو نیم‌کره شمالی و جنوبی تقسیم می‌کند و از امتداد استوای زمین در فضا به دست می‌آید با دایره البروج در یک صفحه نیست و این دو صفحه با هم زاویه ۲۳.۵ درجه را می‌سازند؛ استوای آسمان و دایره البروج دوازده‌گانه یکدیگر را در دو نقطه قطع می‌کنند که به آنها نقاط اعتدالین، اعتدال بهاری و دیگری اعتدال پاییزی می‌گویند و در طرفین نقاط اعتدال که به نقاط گره نیز معروف است نقاط انقلابین قرار دارند که یکی انقلاب تابستانی و دیگری انقلاب زمستانی است.

    عتیقی ادامه داد: در روز اول بهار که زمان اعتدال بهاری است خورشید دقیقا از شرق طلوع می‌کند و هر چه به انتهای فصل بهار نزدیک می‌شویم فاصله خورشید از استوای آسمان بیشتر می‌شود و نه تنها طول روز (فاصله میان طلوع تا غروب خورشید) بیشتر می‌شود بلکه محل طلوع خورشید بر روی افق به سمت شمال شرق نیز تغییر می‌کند. در ابتدای تابستان طولانی‌ترین روز پس از یک شب کوتاه را ساکنان نیم‌کره شمالی زمین تجربه می‌کنند و خورشید به این نیم‌کره عمود می‌تابد که به آن انقلاب تابستانی گفته می‌شود این در حالی است که فصول در نیم‌کره شمالی و جنوبی زمین عکس یکدیگر رخ خواهد داد و برای ساکنان نیم‌کره جنوبی در این موقع از سال آغاز فصل زمستان خواهد بود. با گذشت روزهای تابستان بر طول شب اضافه و از طول روز کاسته می‌شود تا در اعتدال پاییزی طول روز و شب در سراسر کره زمین با هم برابر شود و باز هم خورشید دقیقا از نقطه شرق آسمان طلوع خواهد کرد.

    وی گفت: با گذشت روزهای پاییز به طول شب اضافه و از طول روز کاسته می‌شود ضمن آنکه رفته رفته محل طلوع خورشید به سمت افق جنوب شرق متمایل می‌شود و در شب یلدا ، طولانی‌ترین شب سال و در روز اول زمستان کوتاه‌ترین روز را تجربه می‌کنیم که به این وضعیت که در اصطلاح نجومی انقلاب زمستانی اطلاق می‌شود. بدیهی است به مرور در روزهای زمستان از طول شب کاسته و به طول روز اضافه می‌شود تا در اول بهار مجددا طول روز و شب در تمام  این کره خاکی با هم برابر شود که همان نوروز ایرانی است.

    عتیقی یادآور شد: علاقه‌مندان دقت داشته باشند که حدود کمتر از ۲ هفته قبل از یلدا، زودترین غروب خورشید رخ می‌دهد و تقریبا کمتر از ۲ هفته پس از ابتدای زمستان، دیرترین طلوع خورشید را شاهد خواهیم بود، ولی این موضوع به معنای این نیست که شب یلدا طولانی‌ترین شب سال نباشد.

    وی توضیح داد:  برای محاسبه طول شب باید به هر دو مولفه زمان غروب و طلوع خورشید و اندازه‌گیری فاصله میان آنها توجه شود و یا به عبارتی از کم کردن طول روز از ۲۴ ساعت شبانه‌روز، طول شب به دست می‌آید. ساعت۱۳:۳۳ دقیقه روز دوشنبه اول دی ماه ۹۹ لحظه رسیدن خورشید به نقطه انقلاب زمستانی است.

  • ملاقات ماه و بهرام در آسمان هفته اول آذر

    ملاقات ماه و بهرام در آسمان هفته اول آذر

    ملاقات ماه و بهرام در آسمان هفته اول آذر

     

    مدیر انجمن نجوم آماتوری ایران روز پنجشنبه در گفت و گو با خبرنگار ایرنا گفت: ساعت ۸:۱۵ دقیقه روز یکشنبه دوم آذر ۹۹، ماه به وضعیت تربیع اول می رسد؛ فازهای ماه که در حقیقت همان تغییر شکل ماه در طول یک ماه قمری است به علت گردش ماه به دور زمین و تغییر زاویه میان ماه ، زمین و خورشید است که از آنها به عنوان ماه نو ، هلال افزاینده، تریبع اول ، کوژ ماه افزاینده، ماه کامل، کوژ ماه کاهنده، تربیع آخر و هلال کاهنده صبحگاهی یاد می شود. در تربیع اول نیمی از بخش روشن ماه در دید ناظر زمینی قرار می گیرد.

    «مسعود عتیقی» افزود: ساعت ۲۳:۱۵ دقیقه روز چهارشنبه ۵ آذر سیاره سرخ بهرام ۴.۹ درجه شمال ماه قرار می گیرد. لازم به توضیح است فضاپیمای استقامت و یا پشتکار هم اکنون در مسیر رسیدن به این سیاره است تا در مورد شرایط بیولوژیکی و حیات در سیاره سرخ بهرام (مریخ) کاوش بیشتری داشته باشد. اولین وسیله پروازی که به شکل یک بالگرد بدون سرنشین می تواند بر فراز سیاره سرخ پرواز کند، این کاوشگر مریخ نورد است.

    مدیرانجمن نجوم آماتوری خاطر نشان کرد: ساعت ۳:۵۹ دقیقه بامداد روز جمعه ۷ آذر ۹۹ ماه در اوج زمینی قرار می گیرد و بیشترین فاصله را با زمین خواهد داشت. در این زمان فاصله ماه از زمین برابر ۴۰۵ هزار و ۸۹۱ کیلومتر خواهد بود. لازم به یادآوری است که بر اساس قوانین «کپلر»، اجرام آسمانی از جمله ماه در مدار بیضی شکل به گرد جرم مادر خود می چرخند و ماه نیز در گردش به دور زمین از این شرایط مستثنی نبوده و در طول یک ماه قمری در کمترین و بیشترین فاصله از زمین قرار می گیرد.

  • رویدادهای نجومی هفته پایانی آبان ۹۹

    رویدادهای نجومی هفته پایانی آبان ۹۹

    مدیر انجمن نجوم آماتوری ایران روز پنج شنبه در گفت و گو با خبرنگار ایرنا گفت: ساعت هشت و ۳۰ دقیقه صبح امروز (۲۲ آبان ۹۹ ) بارش شهابی ثوری شمالی به اوج می رسد، نبود نور ماه و تاریکی آسمان بامدادپنج شنبه فرصت خوبی برای مشاهده شهاب های این بارش ایجاد می کند.

    مسعود عتیقی افزود: در این بارش حداکثر ۱۰ شهاب مشاهده می شود و کانون بارش بسیار نزدیک به خوشه زیبای ستاره ای پروین در صورت فلکی گاو (ثور) قرار دارد.

    وی ادامه داد: هم نشینی ماه و ناهید هم ساعت یک بامداد جمعه ۲۳ آبان ماه جاری رخ می دهد، سیاره ناهید در ۳.۱ درجه جنوب هلال صبحگاهی قرار می گیرد و چه بسا آخرین دیدار با ماه پیش از رسیدن ماه به وضعیت ماه نو در این بامداد باشد.

    این اخترشناس توضیح داد: ماه و ناهید پس از ساعت چهار بامداد جمعه از افق شرق همراه با صورت فلکی سنبله (دوشیزه) طلوع می کند و همراهی آنها سوژه جالبی برای عکاسان نجومی است.

    به گفته عتیقی، ۱۵ دقیقه بعد از نیمه شب جمعه ۲۳ آبان، زمان رسیدن سیاره تیر به کمترین فاصله با ماه است اما سیاره تیر در افق صبحگاهی و بسیار نزدیک به طلوع خورشید قرار دارد و امکان مشاهده این هم نشینی نیست.

    مدیر انجمن نجوم آماتوری ایران همچنین گفت: ساعت ۱۵ و ۱۸دقیقه بعدازظهر شنبه ۲۴ آبان، کره ماه به حضیض زمینی و در کمترین فاصله با این سیاره خاکی در ۳۵۷ هزار و ۸۳۹ کیلومتری قرار می گیرد. روز یکشنبه ۲۵ آبان ساعت هشت و ۳۷ دقیقه صبح هم ماه نو می شود و دوره ۲۹.۵ روزه خود را به گرد زمین کامل می کند.

    عتیقی ادامه داد: ساعت۱۶ و ۵۷ دقیقه روز دوشنبه ۲۶ آبان سیاره ناهید ۳.۶ درجه شمال ستاره «بی‌ژوبین» (سماک اعزال) قرار  می گیرد اما چون ناهید در افق صبحگاهی است بامداد این تاریخ و قبل از روشنی آسمان فرصت مناسبی برای مشاهده این هم نشینی خواهد بود.

    وی یادآور شد: ماه ساعت سه و ۳۷ دقیقه بامداد سه شنبه ۲۷ آبان هم به گره نزولی می رسد و برای دو هفته آینده پایین تر از مدار زمین خواهد بود؛ از سوی دیگر ساعت ۱۴ و ۳۰ دقیقه (وضعیت نور روز) سه شنبه ۲۷ آبان ۹۹ زمان اوج بارش اسدی امسال است و از آنجا که این بارش از بارش های مشهور سالیانه بوده و نور ماه نیز طی این شب ها مزاحم رصد شهاب ها نیست بهترین فرصت برای مشاهده شهاب های اسدی به دور از آلودگی هوا و نور شهرها در شبانگاه این تاریخ وجود دارد.

    این اختر شناس خاطرنشان کرد: همچنین ساعت ۱۲ و ۲۴ دقیقه ظهر روز پنج شنبه ۲۹ آبان (وضعیت روز)  زمان هم نشینی مه و مشتری است و سیاره برجیس با جدایی ۲.۵ درجه شمال ماه قرار دارد و در ساعت ۱۸ و ۲۷ دقیقه شامگاه همین روز لحظه رسیدن ماه به نزدیکی سیاره حلقه بر گردن کیوان (زحل) است که با جدایی ۹.۲ درجه شمال هلال ماه خواهد بود.

    عتیقی افزود: شبانگاه پنج شنبه ۲۹ آبان فرصت خوبی برای مشاهده و حتی عکاسی از هم نشینی کمان ابروی آسمانی و سیارات برجیس و کیوان در زمینه صورت فلکی «کمان» است. هرچند «پلوتو» نیز در همان نزدیکی است اما به علت درخشش بسیار پایین با چشم یا در عکاسی ثبت نمی شود و به یک تلکسوپ قدرتمند ۱۰ اینچ و بالاتر برای مشاهده این سیاره کوتوله نیاز است.

  • رویدادهای نجومی هفته پایانی آبان ۹۹

    رویدادهای نجومی هفته پایانی آبان ۹۹

    مدیر انجمن نجوم آماتوری ایران روز پنج شنبه در گفت و گو با خبرنگار ایرنا گفت: ساعت هشت و ۳۰ دقیقه صبح امروز (۲۲ آبان ۹۹ ) بارش شهابی ثوری شمالی به اوج می رسد، نبود نور ماه و تاریکی آسمان بامدادپنج شنبه فرصت خوبی برای مشاهده شهاب های این بارش ایجاد می کند.

    مسعود عتیقی افزود: در این بارش حداکثر ۱۰ شهاب مشاهده می شود و کانون بارش بسیار نزدیک به خوشه زیبای ستاره ای پروین در صورت فلکی گاو (ثور) قرار دارد.

    وی ادامه داد: هم نشینی ماه و ناهید هم ساعت یک بامداد جمعه ۲۳ آبان ماه جاری رخ می دهد، سیاره ناهید در ۳.۱ درجه جنوب هلال صبحگاهی قرار می گیرد و چه بسا آخرین دیدار با ماه پیش از رسیدن ماه به وضعیت ماه نو در این بامداد باشد.

    این اخترشناس توضیح داد: ماه و ناهید پس از ساعت چهار بامداد جمعه از افق شرق همراه با صورت فلکی سنبله (دوشیزه) طلوع می کند و همراهی آنها سوژه جالبی برای عکاسان نجومی است.

    به گفته عتیقی، ۱۵ دقیقه بعد از نیمه شب جمعه ۲۳ آبان، زمان رسیدن سیاره تیر به کمترین فاصله با ماه است اما سیاره تیر در افق صبحگاهی و بسیار نزدیک به طلوع خورشید قرار دارد و امکان مشاهده این هم نشینی نیست.

    مدیر انجمن نجوم آماتوری ایران همچنین گفت: ساعت ۱۵ و ۱۸دقیقه بعدازظهر شنبه ۲۴ آبان، کره ماه به حضیض زمینی و در کمترین فاصله با این سیاره خاکی در ۳۵۷ هزار و ۸۳۹ کیلومتری قرار می گیرد. روز یکشنبه ۲۵ آبان ساعت هشت و ۳۷ دقیقه صبح هم ماه نو می شود و دوره ۲۹.۵ روزه خود را به گرد زمین کامل می کند.

    عتیقی ادامه داد: ساعت۱۶ و ۵۷ دقیقه روز دوشنبه ۲۶ آبان سیاره ناهید ۳.۶ درجه شمال ستاره «بی‌ژوبین» (سماک اعزال) قرار  می گیرد اما چون ناهید در افق صبحگاهی است بامداد این تاریخ و قبل از روشنی آسمان فرصت مناسبی برای مشاهده این هم نشینی خواهد بود.

    وی یادآور شد: ماه ساعت سه و ۳۷ دقیقه بامداد سه شنبه ۲۷ آبان هم به گره نزولی می رسد و برای دو هفته آینده پایین تر از مدار زمین خواهد بود؛ از سوی دیگر ساعت ۱۴ و ۳۰ دقیقه (وضعیت نور روز) سه شنبه ۲۷ آبان ۹۹ زمان اوج بارش اسدی امسال است و از آنجا که این بارش از بارش های مشهور سالیانه بوده و نور ماه نیز طی این شب ها مزاحم رصد شهاب ها نیست بهترین فرصت برای مشاهده شهاب های اسدی به دور از آلودگی هوا و نور شهرها در شبانگاه این تاریخ وجود دارد.

    این اختر شناس خاطرنشان کرد: همچنین ساعت ۱۲ و ۲۴ دقیقه ظهر روز پنج شنبه ۲۹ آبان (وضعیت روز)  زمان هم نشینی مه و مشتری است و سیاره برجیس با جدایی ۲.۵ درجه شمال ماه قرار دارد و در ساعت ۱۸ و ۲۷ دقیقه شامگاه همین روز لحظه رسیدن ماه به نزدیکی سیاره حلقه بر گردن کیوان (زحل) است که با جدایی ۹.۲ درجه شمال هلال ماه خواهد بود.

    عتیقی افزود: شبانگاه پنج شنبه ۲۹ آبان فرصت خوبی برای مشاهده و حتی عکاسی از هم نشینی کمان ابروی آسمانی و سیارات برجیس و کیوان در زمینه صورت فلکی «کمان» است. هرچند «پلوتو» نیز در همان نزدیکی است اما به علت درخشش بسیار پایین با چشم یا در عکاسی ثبت نمی شود و به یک تلکسوپ قدرتمند ۱۰ اینچ و بالاتر برای مشاهده این سیاره کوتوله نیاز است.

  • رویدادهای نجومی هفته پایانی آبان ۹۹

    رویدادهای نجومی هفته پایانی آبان ۹۹

    مدیر انجمن نجوم آماتوری ایران روز پنج شنبه در گفت و گو با خبرنگار ایرنا گفت: ساعت هشت و ۳۰ دقیقه صبح امروز (۲۲ آبان ۹۹ ) بارش شهابی ثوری شمالی به اوج می رسد، نبود نور ماه و تاریکی آسمان بامدادپنج شنبه فرصت خوبی برای مشاهده شهاب های این بارش ایجاد می کند.

    مسعود عتیقی افزود: در این بارش حداکثر ۱۰ شهاب مشاهده می شود و کانون بارش بسیار نزدیک به خوشه زیبای ستاره ای پروین در صورت فلکی گاو (ثور) قرار دارد.

    وی ادامه داد: هم نشینی ماه و ناهید هم ساعت یک بامداد جمعه ۲۳ آبان ماه جاری رخ می دهد، سیاره ناهید در ۳.۱ درجه جنوب هلال صبحگاهی قرار می گیرد و چه بسا آخرین دیدار با ماه پیش از رسیدن ماه به وضعیت ماه نو در این بامداد باشد.

    این اخترشناس توضیح داد: ماه و ناهید پس از ساعت چهار بامداد جمعه از افق شرق همراه با صورت فلکی سنبله (دوشیزه) طلوع می کند و همراهی آنها سوژه جالبی برای عکاسان نجومی است.

    به گفته عتیقی، ۱۵ دقیقه بعد از نیمه شب جمعه ۲۳ آبان، زمان رسیدن سیاره تیر به کمترین فاصله با ماه است اما سیاره تیر در افق صبحگاهی و بسیار نزدیک به طلوع خورشید قرار دارد و امکان مشاهده این هم نشینی نیست.

    مدیر انجمن نجوم آماتوری ایران همچنین گفت: ساعت ۱۵ و ۱۸دقیقه بعدازظهر شنبه ۲۴ آبان، کره ماه به حضیض زمینی و در کمترین فاصله با این سیاره خاکی در ۳۵۷ هزار و ۸۳۹ کیلومتری قرار می گیرد. روز یکشنبه ۲۵ آبان ساعت هشت و ۳۷ دقیقه صبح هم ماه نو می شود و دوره ۲۹.۵ روزه خود را به گرد زمین کامل می کند.

    عتیقی ادامه داد: ساعت۱۶ و ۵۷ دقیقه روز دوشنبه ۲۶ آبان سیاره ناهید ۳.۶ درجه شمال ستاره «بی‌ژوبین» (سماک اعزال) قرار  می گیرد اما چون ناهید در افق صبحگاهی است بامداد این تاریخ و قبل از روشنی آسمان فرصت مناسبی برای مشاهده این هم نشینی خواهد بود.

    وی یادآور شد: ماه ساعت سه و ۳۷ دقیقه بامداد سه شنبه ۲۷ آبان هم به گره نزولی می رسد و برای دو هفته آینده پایین تر از مدار زمین خواهد بود؛ از سوی دیگر ساعت ۱۴ و ۳۰ دقیقه (وضعیت نور روز) سه شنبه ۲۷ آبان ۹۹ زمان اوج بارش اسدی امسال است و از آنجا که این بارش از بارش های مشهور سالیانه بوده و نور ماه نیز طی این شب ها مزاحم رصد شهاب ها نیست بهترین فرصت برای مشاهده شهاب های اسدی به دور از آلودگی هوا و نور شهرها در شبانگاه این تاریخ وجود دارد.

    این اختر شناس خاطرنشان کرد: همچنین ساعت ۱۲ و ۲۴ دقیقه ظهر روز پنج شنبه ۲۹ آبان (وضعیت روز)  زمان هم نشینی مه و مشتری است و سیاره برجیس با جدایی ۲.۵ درجه شمال ماه قرار دارد و در ساعت ۱۸ و ۲۷ دقیقه شامگاه همین روز لحظه رسیدن ماه به نزدیکی سیاره حلقه بر گردن کیوان (زحل) است که با جدایی ۹.۲ درجه شمال هلال ماه خواهد بود.

    عتیقی افزود: شبانگاه پنج شنبه ۲۹ آبان فرصت خوبی برای مشاهده و حتی عکاسی از هم نشینی کمان ابروی آسمانی و سیارات برجیس و کیوان در زمینه صورت فلکی «کمان» است. هرچند «پلوتو» نیز در همان نزدیکی است اما به علت درخشش بسیار پایین با چشم یا در عکاسی ثبت نمی شود و به یک تلکسوپ قدرتمند ۱۰ اینچ و بالاتر برای مشاهده این سیاره کوتوله نیاز است.