برچسب: دانشگاه

به گزارش خبرگزاری مهر، محمد آسایی با بیان این مطلب در جلسه هماهنگی پایلوت برنامه «هر خانه یک پایگاه سلامت» در سه استان سمنان، کاشان و قزوین که در سالن اجتماعات مرکز مدیریت شبکه معاونت بهداشت با حضور مدیران گروه ها و مجریان این برنامه در این سه استان برگزار شد، گفت: برنامه «هر خانه یک پایگاه سلامت» بسیار پرمحتواست و مطمئنم با توانایی شما و دست اندرکاران برنامه، پایلوت آن به خوبی انجام خواهد شد.

وی به هم پیوسته شدن سطوح ارائه خدمت با اجرای این برنامه را مورد اشاره قرار داد و افزود: این سه استان که برای اجرای آزمایشی برنامه انتخاب شده اند باید خود را به جای کل کشور قرار دهند و نقاط قوت و ضعف برنامه را طوری مشخص کنند که قابل اجرا در کل کشور باشد.

وی ادامه داد: البته هر استان وشهرستان خصوصیات خاص خود را دارد ولی آنچه شما در حین اجرای برنامه به عنوان مشکل یا نقطه قوت ثبت می کنید باید کامل دیده شود. باید برنامه را طوری نقد کنید تا در پایان سه ماه اجرای آزمایشی برنامه مشخص شود که برنامه باید به چه شکل اصلاح شود.

مشاور وزیربهداشت در امور بهداشتی گفت: با آموزش سفیران سلامت خانوار و اجرای طرح «هر خانه یک پایگاه سلامت» یک سطح به نظام ارائه خدمات سلامت در کشور اضافه می شود. این طرح در هیچ کشوری در دنیا انجام نشده و فقط در کویا برخی موارد آن در بخش درمان اجرا شده است.

 آسایی با بیان این که در این برنامه باید به حدود ۲۵ میلیون نفر در کشور مبانی و ضوابط اصلی سلامت را آموزش دهید که کار ساده ای نیست، افزود: با توجه به اینکه هر مراقب سلامت در یک پایگاه سلامت ۲۵۰۰ نفر و هر بهورز در یک خانه بهداشت حدود هزار تا ۱۵۰۰ نفر جمعیت تحت پوشش قرار می دهد، در این طرح مراقبان و بهورزان در مجموع حدود ۷۰۰ تا ۸۰۰ سفیر سلامت خواهند داشت که باید آموزش دهند.

وی با اشاره به اینکه در بسته های آموزشی مواردی همچون واکسیناسیون، بیماری های واگیر و غیرواگیر، سوانح و حوادث، اورژانس، سوختگی و موارد دیگری نظیر اینها گنجانده شده است، بیان داشت: هر رابط سلامت ۴۰ سفیر سلامت خانوار را تحت آموزش قرار خواهد داد که چگونگی آموزش سفیران و اولویت دادن به آموزش ها بر عهده اوست.

مشاور وزیربهداشت در امور بهداشتی ادامه داد: تحت آموزش های شما سفیر سلامت فرا می گیرد که چگونه پیشگیری، درمان های اولیه و توانبخشی را در خانواده انجام دهد. وقتی یک بیمار دیابتی در مراحل اولیه شناسایی شد در نتیجه بار مراجعه درمانی کاهش خواهد یافت.

آسایی افزود: دلیل اینکه غربی ها به استمرار خدمات خود می بالند به خاطر کاهش مراجعات بعدی به مراکز درمانی و در نتیجه کاهش بار مالی نظام سلامت است. استمرار این خدمات در ایران نیز با اجرای برنامه «هر خانه یک پایگاه سلامت» باید انجام شود.

وی با اشاره به اینکه این سه استان حدود ۵۰ هزار نفر تحت آموزش قرار می گیرند، تاکید کرد: آموزش ها در وهله اول باید چهره به چهره باشد، هرچند به دلیل تحت پوشش قرار گرفتن ۲۵ میلیون نفر در این برنامه ناگزیر از استفاده از آموزش الکترونیک و اپلیکیشن ها نیز خواهیم بود.

مشاور وزیربهداشت در امور بهداشتی گفت: تغییر رفتارهای پرخطرِ افراد و خانواده ها در این برنامه با آموزش های سفیران سلامت باید مشهود باشد و این امر نیازمند ارتباط مستمر شما با این سفیران است.

وی در پایان از رابطان سلامت خواست ارتباط خود با سازمان های مردم نهاد و خیرین را برای کمک به تامین منابع مالی طرح در آینده محکم کنند و از آنها خواست با مستندسازی پایلوتِ برنامه به گسترش کشوری طرح یاری رسانند.

محمد مسلمی، بازیگر، نویسنده و کارگردان آثار کودک درباره برنامه‌های کودک حال حاضر تلویزیون و کیفیت آنها گفت: «ما دیگر برنامه کودکی نداریم. در مجموع، تمام کارهایی که ساخته شده، در سال‌های گذشته بوده است. در حال حاضر، بچه‌ها برنامه‌ جدیدی را شاهد نیستند که درخور و شایسته‌شان باشد و به برند تبدیل شود. با اینکه شبکه کودک داریم، اما کار عروسک، سریال و فیلم کودک نداریم. چند کار به‌عنوان مجری و عروسک و برنامه‌های این‌چنینی هستند که گروه‌های حرفه‌ای فعالیت نمی‌کنند.»

او ادامه داد: «متأسفانه نسبت به سال‌های پیش خیلی عقب افتاده‌ایم و به نظر من کلاً توجه خاصی به این سنین نمی‌شود. در همه جای دنیا کارهای کودک مختص دختران و پسران و در سنین و ژانرهای مختلف برنامه‌سازی می‌شود. به دلیل اینکه کسانی که به‌صورت حرفه‌ای کار می‌کنند، دیگر حضور ندارند و شرایط خوبی برای ساخت سریال و فیلم کودک و برنامه عروسکی هم وجود ندارد. چند سالی می‌شود که ما شاهد برنامه جدیدی برای بچه‌ها نیستیم و کودک را دیگر جدی نمی‌گیرند. امیدوارم تغییر و تحولات خاصی صورت بگیرد و بتوانیم برای بچه‌ها برنامه اجرا کنیم.»

توقف به دلیل کمبود بودجه

وی درباره دلایل ساخته نشدن آثار با کیفیت کودک در تلویزیون عنوان کرد: «ما یک اثری برای شبکه دو در حال ساخت داریم که سه سری است؛ به دلیل اینکه بودجه ندارند قطع می‌شود و دوباره تولید می‌کنیم. به خاطر همین، هر کسی که به این حوزه می‌آید وقتی می‌بینند شرایط خوبی وجود ندارد، دیگر ورود نمی‌کند.  سریالی که ما درگیرش هستیم به خاطر بودجه چند بار متوقف شده است.»

سیاست صحیح برای ساخت برنامه کودک نداریم

مسلمی، کارگردان برنامه فیتیله در پاسخ به این پرسش که تا چه اندازه آموزش‌محور بودن برنامه‌های کودک لازم و ضروری است، بیان کرد: «در کشورهای دیگر هم به این شکل است که برخی برنامه‌ها به دلیل آنکه مخاطب هیجانات خود را آنجا تخلیه کند و تخیلات خود را ببینید، تولید می‌شود و برخی دیگر هم محوریت آموزشی پیدا می‌کنند. اما به این شکل نیست که برنامه‌هایی صرفاً آموزشی داشته باشیم. برخی از برنامه‌ها می‌تواند تعریف آموزشی به خود بگیرد بعضی دیگر  تفریحی و برخی دیگر هم می‌تواند اطلاعات عمومی بچه‌ها را بالا ببرد. اما در کل، ما سیاست صحیح برای ساخت برنامه کودک نداریم. به خاطر همین نمی‌توانیم برایش تعریف بگذاریم که باید همه برنامه‌ها آموزشی باشد، چون الان برنامه خاصی نداریم.»

به کار کودک نگاه کودکانه‌ای شده است

کارگردان سریال نمایش خانگی «هشتگ خاله سوسکه» درباره موفقیت برنامه‌های کودک دهه شصت و هفتاد بیان کرد: «در گذشته مدیرانی که وجود داشتند، خودشان در این حوزه فعال بودند.  به یاد دارم که در دهه شصت و هفتاد افرادی مانند آقای عسگرپور، قاضی‌نظام، مجید راستی، نعیمی ذاکر و محمدکاظم اخوان که زی زی گلو را نوشته در این حوزه حضور داشتند و کسانی که در رأس مدیریت بودند به یک شکلی با فضا و دنیای کودک شناخت داشتند. در حال حاضر  این فضا و زبان مشترک وجود ندارد. من فکر می‌کنم به این دلیل است که در حال حاضر مدیرانی که وجود دارند تخصص کار کودک ندارند و به همین دلیل برنامه‌هایی ساخته نمی‌شود و تیم‌های حرفه‌ای هم کلاً دیگر وارد نمی‌شوند. خانم مرضیه برومند، علیرضا خمسه، اکبرعبدی و آتیلا پسیانی تمام کسانی که در گذشته در حوزه کودک کار می‌کردند دیگر حضور ندارند و  دیگر یک نفر هم  حاضر نیست در این حوزه کار کند. چون بسترش آماده نیست و سیاستی هم وجود ندارد که برنامه خوب تولید شود. به کار کودک یک نگاه کودکانه‌ای شده است.»

سطح توقع بچه‌ها را دهه شصت می‌دانند

این بازیگر تاکید کرد: «در جاهای دیگر دنیا روی برنامه‌های کودک مانور می‌دهند و برای بچه‌ها آینده را ترسیم می‌کنند و  از نظر تغذیه، بهداشت، رفتار و تمام حوزه‌ها رصد می‌شوند و بر اساس آنها برنامه‌سازی می‌کنند. سطح توقع بچه‌ها را دهه شصت می‌دانند؛ که البته با این وجود هم می‌بینیم آن برنامه‌ها ساخته نمی‌شوند. ما برنامه‌هایی مانند  «محله برو بیا»، «خونه مادربزرگه» و برنامه «فیتیله» که با حمایت آقای ضرغامی بود و می‌دانستند که تا چه اندازه تأثیر مثبت روی کودک و خانواده دارد، داشتیم. مدیران جدید که می‌آیند می‌خواهند آثار جدید تولید کنند به همین دلیل آثار قدیمی را کنار می‌گذارند و چون در آثار جدید هم تخصصی ندارند می‌بینید موفقیتی حاصل نمی‌شود.  چند سالی می‌شود که کار جدی در حوزه کودک ساخته نشده که سر و صدا کند و بچه‌ها دوستش داشته و پیگیرش باشند. انیمیشن‌های داخلی هم که ساخته می‌شوند چون فکر درست و حسابی رویش نمی‌شود، ساخته شدن یا نشدنش زیاد تفاوتی ندارد. »

طرحی که ارزان باشد ساخته می‌شود

مسلمی با اعلام اینکه «به هر حال بچه‌ها در کنار پدر، مادر برنامه‌ها را می‌بینند» درباره اهمیت خانواده‌محور بودن برنامه‌های کودک افزود: «سریال «هشتگ خاله سوسکه» که نگاه خانوادگی داشت یا «فیتیله» یا آثار دیگری که ما کار کردیم.  همیشه دنبال این بودیم که  خانواده در کنار هم برنامه‌ها را ببینند. چون برخی از برنامه‌ها درباره کودک و برخی برای کودک است. اما کلاً سیاستی وجود ندارد. اگر طرحی ببرند که ارزان باشد و اسپانسر داشته باشد ساخته می‌شود، در غیر این صورت ساخته نمی‌شود. این همه سریال داریم می‌بینیم که در شبکه‌های مختلف می‌سازند، اما برای بچه‌ها هیچ کاری تولید نمی‌شود. سیاست بر این است که برای بزرگ‌ترها سریال بسازند.»

۵۷۵۷

به گزارش خبرگزاری مهر، مدیر گروه برنامه های سلامت مرکز مدیریت شبکه وزارت بهداشت با بیان این مطلب در جلسه هماهنگی پایلوت برنامه «هر خانه یک پایگاه سلامت» در سه استان سمنان، کاشان و قزوین در سالن اجتماعات این مرکز، گفت: برنامه هر خانه یک پایگاه سلامت (HAHP) در راستای بند ۱۱ سیاست های کلی سلامت که در سال ۹۳ از سوی رهبری ابلاغ شد قرار می گیرد. در این بند بر افزایش آگاهی، مسئولیت پذیری، توانمندی و مشارکت ساختارمند و فعالانه فرد، خانواده و جامعه در تامین، حفظ و ارتقای سلامت، تاکید شده است.

محمد اسلامی افزود: بنا بر این اصل همه افراد جامعه باید در قبال سلامت احساس مسئولیت کنند و حقوق و وظایف خود را بشناسند. اگر افراد به سلامت خود، خانواده و جامعه پبردازند بسیاری از مشکلات نظام سلامت مرتفع خواهد شد.

وی بیان داشت: شعار سازمان بهداشت جهانی نیز متناسب با وضعیت کنونی سلامت در جهان تغییر کرده است. پیش از این سازمان بهداشت جهانی از «سلامت برای همه» سخن می گفت اما امروز از «سلامت برای همه با همراهی همه» می گوید.

مدیر گروه برنامه های سلامت مرکز مدیریت شبکه وزارت بهداشت با اشاره به اعلام اجرای طرح «هر خانه یک پایگاه سلامت» توسط وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در دوم شهریور ۹۸، اظهارداشت: پس از این اعلام، کمیته راهبردی برنامه تشکیل و جلسات مکرری با حضور افراد مختلف در دفتر معاونت بهداشت برگزار شد.

وی خاطرنشان کرد: تعیین اولویت های آموزشی، تدوین برنامه ادغام، تشکیل رسمی کمیته ها و برگزاری جلسات مستمر، انتخاب دانشگاه های پایلوت، بازدید از مراکز، خانه های بهداشت و پایگاه های سلامت در دانشگاه های علوم پزشکی، الزامات و استانداردهای ادغام برنامه و برگزاری سمینار نیز در راستای اجرای برنامه «هر خانه یک پایگاه سلامت» انجام شد.

مدیر گروه برنامه های سلامت مرکز مدیریت شبکه وزارت بهداشت، اجتماعی کردن سلامت، تامین، حفظ و ارتقای سطح سلامت مردم را هدف کلی برنامه اعلام کرد و گفت: در این برنامه سفیر سلامت در ارتقای دانش سلامت و مهارت فردی، انتقال اطلاعات و دانش سلامت دریافتی به اعضای خانواده و دوستان، رعایت سبک زندگی سالم توسط خود و خانواده، اجرای مداخلات برای پیشگیری، درمان اولیه، توانبخشی و مراجعه آگاهانه به واحدهای ارائه خدمت، نقش آفرینی خواهد کرد.

اسلامی اضافه کرد: برخی از شیوه های آموزشی در این برنامه آموزش چهره به چهره، آموزش گروهی، نمایش فیلم و فایل آموزشی، کتابخوانی، آموزش از راه دور، استفاده از سامانه آموزش الکترونیک، نرم افزار و رسانه های همگانی خواهد بود.

وی در پایان با اشاره به اهمیت ارزشیابی و پایش برنامه «هرخانه یک پایگاه سلامت» گفت: نتایج پایش پایلوت برنامه باید منجر به برطرف شدن نقاط ضعف و تقویت نقاط قوت برنامه همراه با مستندسازی شود و تا پایان اسفند ۹۸ این کار باید توسط دانشگاه علوم پزشکی سمنان صورت گیرد

به گفته افشین شحنه‌تبار (مدیر انتشارات «شمع و مه»)، این جلسه توسط این انتشارت عصر سه‌شنبه، ۲۸ آبان‌ با حضور احمد دهقان و میکله مارلی – مترجم کتاب -، همچنین مائوریتسیو پیستوزو و فائزه مردانی، استادان ادبیات فارسی این دانشگاه و علاقه‌مندان و دانشجویان زبان فارسی برگزار شد.

در ابتدای جلسه، مائوریتسیو پیستوزو در سخنانی گفت: «خوشحالم که از احمد دهقان در دانشگاه بلونیا استقبال می‌کنم، چون مهم است که مردم ایتالیا از ادبیات ایران چیزی بخوانند و خیلی خوب است کتاب‌هایی را که می‌خوانیم، به فارسی باشند یا مستقیم از فارسی ترجمه شده باشند. متأسفانه ادبیاتی که ما در ایتالیا از ایران و زبان فارسی می‌خوانیم، از انگلیسی یا فرانسه ترجمه شده‌اند اما این‌که ادبیات امروز ایران را از طریق زبان اصلی خودش بشناسیم مهم است.»

او افزود: «موضوع رمان «سفر به گرای ۲۷۰ درجه» یک فصل مهم از تاریخ معاصر ایران و جنگ ایران و عراق است که باید توسط دانشجویان و مردم خوانده شود. امروز باعث افتخار است که صدای زنده این نویسنده را در دانشگاه بولونیا می‌شنوم و می‌خواهم از نویسنده بابت حضور خودش در این نشست و از میکله مارلی، مترجم رمان برای کیفیت خوب ترجمه این رمان تشکر کنم.»

سپس دکتر فائزه مردانی، استاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه بلونیا، با اشاره به این‌که جنگ در تحول جامعه کنونی ایران تأثیر فراوانی داشته، احمد دهقان را با پریمو لوی (نویسنده ایتالیایی) مقایسه کرد و گفت: «نویسنده این رمان از تجربه جنگی خودش استفاده کرده تا رمان مهمی درباره تاریخ معاصر ایران بنویسد، همان‌طور که پریمو لوی از تجربه اسارت خودش استفاده کرد و «آیا این یک انسان است» را نوشت. این‌که نویسنده رمان «سفر به گرای ۲۷۰ درجه» در نشست ما حضور دارد، نه به عنوان نویسنده بلکه به عنوان بازمانده از جنگ ارزشمند است.»

در ادامه نشست، میکله مارلی درباره موضوع رمان صحبت کرد و دلایلی را که باعث شد این رمان را برای ترجمه انتخاب کند، شرح داد.

او درباره روش‌ ترجمه این رمان و ویژگی رمان‌های احمد دهقان و همچنین درباره کار فعلی خودش، ترجمه «من قاتل پسرتان هستم» به ایتالیایی توضیحاتی داد و سپس قسمتی از رمان را برای حاضران خواند.

سپس احمد دهقان به حوادث تاریخ معاصر ایران و تأثیر آن بر رمان‌نویسی ایران پرداخت و جنگ هشت‌ساله و حوادث و موضوعات مرتبط با آن را از سوژهای مهم و تکرارناشدنی تاریخ معاصر ایران برشمرد.

او در پاسخ به سوال یکی از دانشجویان با اشاره به اشغال خرمشهر در ابتدای جنگ تحمیلی، بیان کرد: «در جریان اشغال این شهر جنوبی ایران که در آن دوره حدود ۵۰۰هزار نفر جمعیت داشته است، یک ملت حضور داشتند و دفاع کردند. این حضور توده‌وار به نویسندگان اجازه می‌دهد تا سوژه‌های بکری را از دل حوادث بیرون بکشند و آن را دستمایه نوشتن کنند. چه در ایران و چه در جهان نویسندگان از این نوع حوادث هیچ‌گاه به سادگی نمی‌گذرند.»

این نویسنده در قسمت دیگری از صحبت‌های خود به پرسش‌هایی درباره ادبیات تبلیغی و انسانی در میان آثار نویسندگان ایرانی پاسخ داد.

این نشست با امضای کتاب توسط احمد دهقان پایان یافت.

 ۵۷۵۷

به گزارش خبرگزاری مهر، مریم مسعودی فر «مبارزه با مقاومت میکروبی یک مسئولیت جهانی» را شعار سازمان بهداشت جهانی اعلام کرد و افزود: پیشگیری از مقاومت میکروبی نسبت به آنتی بیوتیک ها یک شعار یک مسئولیت جهانی و همگانی است.

وی در خصوص سه شعار سازمان بهداشت جهانی در این خصوص توضیح داد: شستشوی دست ها، واکسیناسیون و تماس جنسی سالم سه شعار سازمان بهداشت جهانی در زمینه مقاومت میکروبی نسبت به آنتی بیوتیک هاست. باید سطح آگاهی مردم درباره آنتی بیوتیک ها را ارتقا دهیم.

مدیر برنامه کنترل مقاومت میکروبی وزارت بهداشت افزود: از ۲۷ آبان تا ۲ آذر، هفته جهانی اطلاع رسانی درباره مقاومت میکروبی نسبت به آنتی بیوتیک هاست که یک هفته نمادین است. هدف در کوتاه مدت کاهش مصرف غیرضروری آنتی بیوتیک ها و در درازمدت دستیابی به الگوی مصرف آنتی بیوتیک هاست.

به گزارش خبرگزاری مهر، محمود جباروند، روز چهارشنبه در آغاز به کار بیست و نهمین کنگره سالانه انجمن چشم پزشکی ایران در مشهد، افزود: از گروه های علمی، اجرایی، اساتید، اعضای کمیته چشم پزشکی ایران و خراسان رضوی و همچنین از شرکت های چشم پزشکی که هزینه های مالی این کنگره ها را تامین کردند صمیمانه تشکر می کنم و امیدواریم برگزاری این کنگره ها به غنای علمی ما بیافزاید و بتوانیم بهترین خدمات را به مردم ارائه‌ بدهیم.

وی افزود: برگزاری این قبیل کنگره ها در ارتقای کیفیت عمل های جراحی چشم، تاثیر به سزایی دارد.

علی صادقی طاری دبیر اجرایی انجمن چشم پزشکی ایران، نیز اظهار کرد: اما بنده اعتقاد دارم ترس خود مرگ است، اگر دکتر بحرینی برای ساخت برج سپید ترس داشتند و یا ما برای برگزاری این کنگره دچار تردید بودیم امروز شاهد برگزاری این کنگره با شکوه در مشهد نبودیم.

وی خاطرنشان کرد: بنا نیست همیشه در یک مکان ساکن باشیم چون تغییر نمی کنیم اگر دنبال نگرش نوین هستیم  یکی از معیارها تغییر مکان برگزاری کنگره است.

صادقی طاری با تاکید بر این مطلب که کنگره مشهد نقطه عطف خواهد بود، بیان کرد: خوشبختانه با وجود تمام بحث تا جمعیت شرکت کننده در این کنفرانس همانند تهران با شکوه و استقبال خوبی روبه رو شد و فرصتی برای انتقال تجربه ها فراهم شد صمیمانه از صداقت همکاران تشکر می کنم.

دبیر اجرایی انجمن چشم پزشکی ایران، با اشاره به اینکه امروز مزد شجاعتمان را می گیریم، ابراز کرد: پزشکان جزو اقشار سالمی هستند که همیشه به دنبال کسب علم و خدمت به مردم هستند.

در ادامه، محسن تفقدی معاون پژوهش و فناوری دانشگاه علوم پزشکی مشهد نیز در ادامه مراسم گفت: با پشتوانه متخصصان خوش نام از قدیم تا به الان دلسوزانه که با پشتکار فعالیت می کنند باعث شده  دانشگاه علوم پزشکی مشهد جایگاه مهمی در حوزه درمان و پژوهش چشم پزشکی در شرق کشور ایفا کند.

وی با اشاره به اینکه بیمارستان خاتم الانبیا دومین بیمارستان تخصصی چشم در مشهد است، بیان کرد: دانشجویان و رزیدنت ها در حوزه های مختلف تخصصی و فوق تخصصی در این بیمارستان آموزش می بینند تا به خوبی بتوانند خدمت کنند.

تفقدی افزود: بانک چشم مشهد با مساعدت بانک چشم ایران با بهترین استانداردهای بین‌المللی تاسیس شده است از چند ماه گذشته شروع به فعالیت کرده است و در حال تامین نیازهای بیمارستان خاتم و برخی بیمارستان های خصوصی در شهر است که بنا به نیاز این فعالیت های می تواند از لحاظ کمی و کیفی ارتقا پیدا کند.

معاون پژوهش و فناوری دانشگاه علوم پزشکی مشهد با بیان اینکه در اغلب حوزه های تخصصی کمی مطالعات بزرگ جمعیتی را حس می کنیم، ابراز کرد: باید مطالعات جمعیتی بزرگ را به عنوان سرمایه ای برای آینده آموزش، پژوهش، بهداشت و درمان داشته باشیم.

تفقدی تصریح کرد: طرح کوهورت برای ۱۲ هزار نفر از کارکنان دانشگاه علوم پزشکی و دانشگاه فردوسی در حال انجام است که این کوهورت به بررسی بیماری های چشمی، تصویر پردازی های مختلف با بهترین امکانات فراهم شده در چند روز آینده شروع به کار می کند.

وی اضافه کرد: ریجستری بیماری های چشمی به عنوان منبعی برای کسب اطلاعات جمعیتی و جمع آوری تحلیل آنها در مشهد در حال انجام است که تکمیل و گسترش پیدا می کند. در بحث طب بازساختی نیاز است وارد این رویکرد بشویم این مورد نیز از اقدامات دانشگاه علوم پزشکی مشهد در پژوهش بر روی سلول های بنیادین قرنیه است.

در ادامه این مراسم، سید محمد حسین بحرینی طوسی سرپرست دانشگاه علوم پزشکی مشهد اظهار کرد: خرسندیم که این کنگره از پایتخت خارج شده و برای اولین بار در مشهد برگزار می شود، امیدواریم بتوانیم تا آخرین روز پذیرای مهمانان داخل و خارج از کشور باشیم.

وی خاطرنشان کرد: علمای تمام رشته ها چندین سال است که پی بردند یکی از بهترین راه های انتقال علم و تجربه برگزاری  رویدادها، کارگاه ها و عمل های جراحی زنده است و طبیعتا این کنگره تاثیر زیادی در ارتقای کیفیت عمل های جراحی و بیماری های چشمی می گذارد.

در پایان مراسم با حضور متخصصان و اساتید داخل و خارج از کشور در حوزه چشم پزشکی، از تمبر اختصاصی بیست و نهمین کنگره سالانه انجمن چشم پزشکی ایران رونمایی شد.

کریم اکبری مبارکه نویسنده، بازیگر و کارگردان پیشکسوت تئاتر ایران درخصوص وضعیت فعلی هنر نمایش و برخی آثار روی صحنه تئاتر کشور گفت: حضور در تئاتر امروز برای من بسیار سخت شده زیرا اینگونه نمایش را نمی‌فهمم. با مشاهده بسیاری از آثار نمایشی به واقع آزار می‌بینم و همه چیز برای من رنگ می‌بازد.

بازیگر نقش ابن ملجم در «سریال امام علی (ع)» در همین راستا افزود: در بسیاری از آثار نمایشی حرف های زشت و رکیک می زنند و شوخی های مبتذل می کنند تا تماشاگر جذب شود. این تولید کنندگان نمایش وظیفه هنرمند را به کلی فراموش کرده‌اند و برای فروختن به هر کاری دست می زنند. همه فراموش کرده‌اند که این هدف هنر نبوده و نیست و من به همین دلیل دیگر در این فضا نمی توانم کاری انجام دهم.

بازیگر سریال امام علی (ع) درباره فروش و عدم فروش بعضی فیلم های در حال اکران چنین گفت: این روزها بعضی فیلم ها می فروشند و بعضی نه. مثلاً آثار ارزشی فروش کمتری نسبت به فیلم های دیگر دارد در صورتی که فیلم بسیار با ارزشی است. کافی است چند روز به هر دلیلی فیلم را از پرده پایین بکشند. مطمئن باشید با اکران دوباره مردم برای دیدن فیلم صف می کشند.

بازیگر سریال “خانه خورشید” در مورد فضای حاکم بر صحنه های نمایش افزود: متاسفانه بعضی نمایش های امروز بیشتر به تمسخر و تحقیر انسان های دردمند می پردازند. ما اگر کمکی نمی کنیم نباید بنا را بر تحقیر و تمسخر بگذاریم. تئاتر باید دردهای جامعه را بیان کند و راهکشا باشد نه اینکه برعکس عمل کند.

وی در پایان با اشاره گفته ای از علی حاتمی تصریح کرد: خدا رحمتش کند، مرحوم حاتمی همیشه می گفت هنرمند باید گوهر از دهانش ببارد اما این روزها اتفاقاتی که من میبینم با این گفته زمین تا آسمان متفاوت بوده و هم اکنون تئاتر بیش از هر چیز نیازمند اخلاق است.

۲۴۱۲۴۱

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ همزمان با هفته کتاب و برای توسعه فرهنگ کتاب‌خوانی در کشور، سید عبدالجواد موسوی شاعر در گفت و گو با نویسندگان سرشناس کشورمان از آنها سئوالی مشترک پرسیده است.
او از این ۶ نفر خواسته تا برایش از «حس خوب خواندن» بگویند.

رضا داوری اردکانی؛ فیلسوف، استاد بازنشسته گروه فلسفه دانشگاه تهران و چهره ماندگار فرهنگ و ادبیات فارسی:

کتاب سخن عشق است حرف را که مخاطبش گوش است، پیش چشم می‌آورد. یعنی کتاب مرحله تحقق تفکر در زبان است. زبان برای شنیدن است، زبان خط می‌شود. خط با چشم سر و کار دارد. بنابراین از اصل زبان، زبان حال خوش است. من و شما هر دو ممکن است مورد ملامت قرار گرفته باشیم که چرا وقتت را برای کتاب می‌گذاری و زندگی لذت هم دارد. یعنی فرد ملتفت نمی‌شود اگر کسی کتاب می‌خواند، کتاب برایش لذت دارد. اگر سخت بود و مشقت بود که نمی‌خواند. اگر آنطور که او تصور می‌کند کتاب خواندن یک مصیبت بود که کتاب نمی‌خواند. کتاب با عشق به وجود آمده و با عشق می‌ماند و بدون آن کتاب نیست، شکل کتاب است. ما در مدرسه به بچه‌هایمان یاد نمی‌دهیم که کتاب بخوانند. اصلا کاری می‌کنیم که کتاب نخوانند. اگر یک فرصتی بدهیم که بچه‌ها کتاب بخوانند، اظهارنظر کنند، سلیقه و ذوق خودشان را نشان بدهند، نگران هم نباشند که ۵صفحه و ده صفحه درسشان را کم خواندند یا زیاد خواندند، این پنج صفحه و ده صفحه سواد کسی را زیاد نمی‌کند. ما اصلا فارسی بلد نیستیم بنویسیم. این مربوط به ساعات درس فارسی نیست، مربوط به روح پرورش زمان است، مربوط به آموزش زمان است که چنین روحی نیست. مهم این است که همت، همت کتاب خواندن باشد. همت علم باشد. همت فهمیدن باشد. کتاب زندگی است. نشانه زندگی است. وقتی یاوه در جامعه زیاد می‌شود شان کتاب پایین می‌آید و یاوه جای کتاب را می‌گیرد. چون بالاخره یاوه مشغول‌کننده‌تر است. 

علیرضا میرعلینقی؛ نویسنده ، موسیقی دان و پژوهشگر حوزه موسیقی:

حال خوش خواندن را کسانی درک می‌کنند که بی‌واسطه درکش کرده باشند. مقصودم از خواندن متن چاپ شده روی کاغذ است، نه خواندن روی موبایل.به نظر من این حال خوش به چند عامل بستگی دارد که این عامل‌ها را فرد باید خودش آگاهانه مهیا کند تا این حال خوش مهیا شود. یکی اینکه انگیزه است و دیگری مکان و زمان و دیگر تمرکز و حضور قلبی است  که باید باشد. بیش از اینکه ما بخواهیم بر محتوای کتاب‌ها ممیزی قائل شویم باید بر تولید آنها قائل شویم. این حرف ممکن است سروصدای خیلی‌ها را دربیاورد که با این حرف می‌خواهی صنعت نشر زیر سوال ببرد. اتفاقا نمی‌خواهم به ممیزی رسمیت ببخشم، می‌خواهم بگویم ممیزی در جایی که بیخودی گیر داده، این گیر را باید بردارد و از تولید آشغال انبوه جلوگیری کند. یک شورایی باید باشد که به هر چیزی اجازه کتاب شدن ندهد. این تولید انبوه مرض افرادی است که اصلا حرف برای گفتن ندارد و مدام کتاب‌های قطور و قطورتر و قطورتر تولید می‌کنند.
ارتباطی که چشم و دست انسان با آن کاغذ دارد، موجب تولید نه خود فهم، چون فهم فقط در متن است، موجب تولید شرایطی می‌شود که فهم آن متن را بهتر می‌کند. برای کسی که درک تصویری دارد و عناصر بصری را می‌شناسد، سینما را می‌شناسد و به طور جدی تعقیب می‌کند، محال است در مبایل با یک صفحه کوچک فیلمش را ببیند. دیدن فیلم جا دارد، زمان و مکان و آداب خودش را دارد. 

سعید بیابانکی، شاعر:

یکی از دلایلی که مردم کم کتاب می‌خوانند این است که انگار جامعه کتابخوان در کشور ما خیلی جایگاهی ندارند. اگر کتاب خواندن یک فضیلت و یک کار ارزشمند است این کار باید یک جایی ارزش‌گذاری شود. کجاست؟ خیلی اوقات از من می‌پرسند چرا مردم کم کتاب می‌خوانند؟ من این سوال را از خودشان می‌پرسم که اصلا برای چی باید بخوانند؟ سوال به نظر ساده‌ای می‌آید ولی خیلی جوابش پیچیده است. طلبکار بودن جامعه کتابخوان از حاکمیت را یک حق می‌دانند. اگر بخواهیم جهان مجازی، رسانه‌ها، ماهواره‌ها و … را مقصر بدانیم، غرب و کشورهای اروپایی که خیلی در این موارد جلوتر از ما هستند و پیش‌تر و بیشتر از ما به این چیزها رسیدند. آیا وضعیت کتابخوانی آنها هم همین است؟ آنها که با این شرایط باید اصلا هیچ چیزی نخوانند. به نظرم ما به تعدادی مرجع نیاز داریم؛ خدا رحمت کند مرحوم استاد حسین آهی که در عرصه کتاب یک مرجع بود. اگر کتابی را معرفی می‌کرد و می‌گفت خوب است همه اعتماد می‌کردند. به نظر من بهترین مبلغ خوانندگان حرفه‌ای هستند و همان مراجعی که من گفتم.

با تبلیغات واقعا نمی‌شود کتاب را معرفی کرد. می‌شود مشتری ایجاد کرد اما نمی‌توان مخاطب ایجاد کرد. خالی شدن میدان از مراجع واقعی باعث شده مراجع تقلبی جایشان را بگیرند. اگر کسی مثل آقای دکتر شفیعی کدکنی، مرحوم حسین آهی که تا زنده بود این کار را انجام می‌داد، کسی مثل آقای دولت آبادی یا آقای امرایی مترجم، تمام کسانی که با این حوزه میدان‌دار هستند، اینها میدان‌دار باشند اتفاق خوبی می‌افتد. اما اینکه یک هنرپیشه یا کسی که در خندوانه چهارتا جوک گفته، مرجع می‌شود، این خیلی خطرناک است. یعنی این بلایی که اینها سر کتاب می‌توانند بیاورند، کتاب نخوان‌ها نمی‌توانند. تلویزیون متاسفانه در این سال‌های اخیر، لیست سیاهی برای خودش درست کرده، مثلا می‌خواهند فلانی را دعوت کنند، می‌گویند این نیاید. مگر چند تا مثل این استاد بزرگ در این مملکت داریم. به نظر من تلویزیون هنوز رسانه موثری است و رسانه مسلط در کشور است. درست است که جهان مجازی آمده ولی مردم هنوز به تلویزیون بیشتر اعتقاد دارند. 

عبدالجبار کاکایی، شاعر:

این حال باید به مقال تبدیل شود. به کتاب خواندن در این هفته و دوره نمایشگاه نباید مغرور شد. باید از عالم تلوین به عالم تمکین برسد به قول مولانا. باید این حال حاصل شود و در طول سال در انسان تسکین داشته باشد و تو احساس کنی به مطالعه نیاز داری. حال همنشینی با بزرگانی که کتاب را تالیف کردند پیدا کنی. هرچه آن صاحب تالیف بزرگتر باشد حال عمیق‌تر و حسی‌تر و شیرین‌تر و جذاب‌تر است. آدمی که در یک محیطی زندگی می‌کند که دچار افسردگی و ناامنی خاطر است و دچار پراکندگی ذهنی است و نیازهای اولیه زندگی‌اش را باید تامین کند، طبیعتا میل به کتابخوانی در او ایجاد نمی‌شود. حتی اگر از در و دیوار خانه‌اش کتاب ببارد. موضوع مطالعه و ارتقای فرهنگی، بحث‌هایی است که ریشه در موارد دیگری مثل امنیت روانی، فرهنگی، اقتصادی و … دارد. اینها باید حل شود تا مساله مطالعه هم حل شود. بیش از هر چیزی مسائل فرامتنی است که در مطالعه اثر می‌گذارد. کسی که صبح بلند می‌شود، بخواهد به موضوع توحید فکر کند، بعد ۴تا کتاب درباره امر اثبات وحدت وجود بخواند، وقتی فرصت ندارد به این مسائل فکر کند، نه به حوزه اعتقاد، شناخت تاریخ و نه شناخت ادبیات و فرهنگ و فکر می‌رود، فقط فکر می‌کند امروز را به فردا برساند و فردا را به پس فردا برساند.

سید فرید قاسمی روزنامه‌نگار و پژوهشگر تاریخ معاصر: 

برای کسی که این حال خوش را درک کرده باشد توضیح واضحات آدم را یاد «کسی که در جوی است آب است، کسی که بیدار نیست خواب است» می‌اندازد. حال خوش خواندن برای بدنه جامعه نسبت با جیب و وقت دارد. آدم‌های علاقمند و آدم‌هایی که عاشق خواندن هستند این حال خوش خواندن قطعا دست می‌دهد. قدرش را هم می‌دانند و کسی که لذت خواندن را درک کرده باشد، به عقیده من این لذت را با چیز دیگریی عوض نمی‌کند. نقطه مقابل حال و خوش و خواندن، قال و ناخوش و نخواندن است. من خودم باورم این است که نسبت به کالاهای دیگر هنوز کتاب ارزان است. پژوهش‌هایی که در سال‌های اخیر انجام شده نشان می‌دهد که کتاب از سبد اقتصاد خانواده خارج شده است. میزان مطالعه را با میزان کتابخوانی یکی می‌گیرند. در حالی که دو تا است. ما افرادی داریم که مانوس با مطالعه هستند ولی بیگانه با کتابخوانی. یکی از معناهای مطالعه دیدن و تماشا کردن است. ما به این جمع‌بندی می‌رسیم که پایه این حال خوش خواندن تولید است. در کشور ما به مرور پدیدآورندگی اصیل از بین می‌رود. چون امید به نشر وجود ندارد. جریان کتاب در کشور ما به سمتی می‌رود که یک عده‌ای در کشور داریم علم ادریس و هوش ابلیس دارند. مدام ما را با کشورهایی که هیچ سنخیتی با ما ندارند مقایسه می‌کنند. متخصصان موضوعی ما زمانی که امید به نشر کتاب کاغذی ندارند. در جهانی که معروف و مشهور به تولید محتوای فاخر است هم حضوری ندارند، طبیعتا پدیدآورندگی از بین می‌رود. تولید محتوای فاخر که دهها نهاد ادعایش را دارند متولی‌اش چه کسی است؟ چرا اینها را شناسنامه دار نمی‌کنند؟ ایده‌ربایی رسم شده. این ایده‌ربایی ممکن است در نگاه اول به ضرر ایده‌پرداز باشد ولی در درازمدت تخم ایده را ملخ خواهد خورد. حال خوش خواندن با پرخوانی میسر نمی‌شود. با دورخوانی پدید می‌آید. نظام آموزشی ما تا زمانی که تک منبعی است و حفظ از یک کتاب، از این شیوه مخاطب پروری درنمی‌آید. باید سیستم آموزشی ما درست شود تا بعد افراد در میان‌سالی و کهنسالی حال خوش خواندن را بتوانند تجربه کنند. 

محمدکاظم مزینانی، نویسنده

اگر بخواهم حکم صادر کنم ایرانی جماعت اهل خواندن نیست؛ انگار اصلا ژن خواندن در وجود ما قوی عمل نمی‌کند و نیست. شاید به این دلیل که بیشتر اهل تماشا هستیم و رسیدن به این حال خوش کار هر کس نیست.

به این راحتی نیست که از کودک و نوجوان بخواهیم به این حال خوش خواندن دست پیدا کنند. بیشتر بچه‌هایی که سراغ علوم می‌روند و درس‌های مرتبط با تکنولوژی را انتخاب می‌کنند، کتاب‌خوان‌تر هستند بیشتر بچه‌هایی که در ایران شعر کار می‌کنند و تعدادشان کم نیست مطمئنم که ده عنوان کتاب رمان نخواندند. می‌توانم آرزو کنم که همانطور که نسل ما یا نسل پدران ما عاشق کتاب بودند این پیوند گسسته نشود. آرزو می‌کنم که رابطه نسل‌های جوان با کتاب گسسته نشود و کتاب را بو بکشند و عطر کتاب را زندگی کنند.

۲۵۸۲۸۵

به گزارش خبرگزاری مهر، علی رضا زالی، در پانزدهمین همایش انجمن عفونی کودکان ایران، با اشاره به اینکه عفونت اطفال به‌عنوان یکی از بیماری‌های جدی در سراسر دنیا موردتوجه است، خاطرنشان کرد: در بسیاری از سنجه‌ها و شاخص‌های جهانی، سهم بزرگی از عفونت های  ناشی از مرگ و میر در نوزادن و کودکان زیر پنج سال متعلق به بیماری های عفونی است.

وی با بیان اینکه طبق آمار جهانی، بیماری‌های عفونی  ۸۰ درصد مرگ‌ومیرها در کودکان را به خود اختصاص داده است، اظهار کرد: خوشبختانه با کمک دستان توانمند متخصصان عفونی اطفال در کشور و طراحی و اجرای برنامه‌های بهداشتی، سیمای مرگ‌ومیر کودکان چهره بهتری به خود گرفته و این آمار در کشور به شکل مطلوبی از شاخص‌های جهانی پیشی گرفته است.

زالی، افزایش دانش پزشکان و فارغ‌التحصیلان بیماری‌های عفونی کودکان با تمرکز برارتقاء  دانش علوم پایه را خواستار شد.

وی با ذکر این مطلب که پزشک کودکان بودن، دشواری‌های ویژه‌ای دارد، نقش پررنگ و اثرگذار متخصصان این حوزه را یادآور و شایسته تقدیر دانست.

زالی، اجرای برنامه‌های نوین  واکسیناسیون در کشور، مطابق با استاندارهای جهانی را راه‌حل مناسبی برای کاهش مرگ‌ومیر کودکان و نوزادان ذکر کرد.

وی، ریشه‌کنی فلج اطفال و سرخک و مقابله با ویروس‌های نوپدید را افتخار بزرگی برای کشور دانست و از تلاشی ملی برای اجرای طرح‌های واکسیناسیون و جایگاه مطلوب ایران در این حوزه خبر داد.

مجسمه «درینکر» اثر بنکسی برای نخستین‌بار در سال ۲۰۰۴ در یکی از میدان‌های لندن دیده شد. کمی بعد هنرمندی به نام «اندی لینکا»‌ این مجسمه را به خانه خود منتقل کرد. او در توضیح این کار خود در مصاحبه‌ای با سی ان ان بیان کرده این مجسمه توسط «بنکسی» رها شده بود و او اکنون خود را مالک اصلی این مجسمه می‌داند. اما این اثر هنری پس از سه سال از خانه «لینکا» نیز به سرقت رفت.

کارشناسان حراجی ساتبیز قیمت یک میلیون پوند را به عنوان ارزش تقریبی این اثر تعیین کرده بودند، اما در پی مباحثی که اخیرا درباره تاریخچه این مجسمه مطرح شد، حراجی ساتبیز فروش این مجسمه را لغو کرد.

«بنکسی» هنرمند گرافیتی‌کار اهل بریستول است که با نقاشی‌های دیواری و هنر گرافیتی اعتراضی خود، شهرت جهانی دارد، با این حال هنوز هویت اصلی او فاش نشده است. نقاشی‌های این هنرمند بیشتر به مسائل سیاسی و موضوع‌هایی مانند گرمای جهانی، جنگ، شنود غیرقانونی و شرایط سخت کاری پرداخته است. تاکنون بارها نقاشی‌های این هنرمند از روی دیوار جدا و به قیمت صدها هزار پوند فروخته شده است. 

۲۴۱۲۴۱