ایسنا/خراسان رضوی علی ثابتقدم گفت: تصور میکنم آن چیزی که پیروزی یک پروژه موسیقی را تضمین میکند و از همه مهمتر است، وجود احساس در ترانه است و تکنیک در مرحله بعدی قرار میگیرد که باعث بیان زیباتر احساس میشود.
این شاعر و ترانهسُرا در گفتوگو با ایسنا در رابطه با اینکه یک ترانه خوب برای تلفیق با آثار موسیقی باید چه ویژگیهایی داشته باشد، اظهار کرد: اینکه یک ترانه خوب چه ویژگیهایی میتواند داشته باشد به زمان، نوع موسیقی، خواننده و مخاطب مربوط است؛ اما در کل آن چیزی که برای من در ترانه اهمیت دارد این است که مخاطب خود را بشناسم، بدانم چه حرفی را میخواهم در قالب ترانه ارائه کنم و ترانهام پر از احساس باشد؛ چرا که خالی از احساس بودن ترانه را به هیچ وجه نمیپسندم، حتی اگر اثر تولید شده حماسی باشد.
وی در رابطه با فعالیتهای اخیرش در حوزه شعر، ترانه و آثار موسیقی بیان کرد: مانند همیشه و شاید بیشتر از همیشه مشغول به کار هستم، اکنون در حال ساخت آلبوم شهاب مظفری هستیم، شعر و ترانههایی نیز برای بابک مافی، ایوان بند، مسعود صادقلو، رضا شیری و… نیز نوشتهام و کارها آماده هستند اما روند گرفتن مجوز، تنظیم و میکس و مستر ۶ ماه تا یک سال طول میکشد و این واقعا خوب نیست.
ثابتقدم ابراز عقیده کرد: بنده که در این سالها برای تمام شعرهایم مجوز گرفتهام، دیگر نباید شعرهایم دوباره برای مجوز به وزارت ارشاد برود و به نظرم اعتمادی که نسبت به روزنامهها وجود دارد باید برای ترانهها و آثار موسیقی نیز به وجود بیاید تا اگر خطایی از آنها سر زد به سوی ممنوع کردنشان بروند، چون شعر و ترانه به زمان بستگی دارد و ممکن است شعری امروز نوشته شود و وقتی مجوز بگیرد دیگر کلمات استفاده شده در آن در ادبیات گفتاری مردم وجود نداشته باشد.
موسیقی در سیستم قضایی کشور ما چندان قابل پیگیری نیست
این شاعر و ترانهسُرا مدعی شد: در کشور ما مکانی برای ارائه شکایت در حوزه موسیقی وجود ندارد و هنوز موسیقی در سیستم قضایی ما چندان قابل پیگیری نیست. در دادگاه رسانه هم حتی با اینکه اتاق سینما، روزنامه، اظهارنظر و… وجود دارد اما اتاق موسیقی وجود ندارد و برای مثال اگر یک ملودی به خوانندهای فروخته شود اما اسم آهنگساز به عنوان صاحب اثر پای کار نخورد یا خواننده حقالزحمه او را ندهد یا ملودی را تغییر دهد هیچجا نمیشود از او شکایت کرد و کارشناسی هم که قابلیت تشخیص اینگونه مسائل را داشته باشد، سراغ نداریم.
وی در رابطه با فضای امروز موسیقی پاپ تصریح کرد: فضای امروز موسیقی پاپ را نمیپسندم و حالم را بد میکند، به دلیل این که جهان متفاوتی بین خود، فضا و افرادی که در آن فعالیت میکنند میبینم، نه اینکه بخواهم آنها را نقد کنم و بگویم مسیرشان درست است یا غلط؛ اما احساس میکنم که رویاها، زندگی، مسیر، نحوه رسیدن و ارزش رسیدن به اهداف افرادی که با آنها همکاری میکنم با من متفاوت است و این شاید حرف و درددل خیلی از افرادی باشد که اکنون در موسیقی فعالیت میکنند.
ثابتقدم ادامه داد: البته این موضوعات جزو مسائل درون خانوادگی و درون سازمانی است و پرداختن زیاد و حرف زدن در این موارد شاید بیحرمتی به این خانواده باشد و باعث دلخوری اعضای دیگر این خانواده شود، اما بالاخره این موضوعی نیست که بتوان در داخل خانواده آن را حل کرد.
ثابت قدم در رابطه با نوشتن رمان جدیدش گفت: پس از ۱۴ سال نفس کشیدن در فضای موسیقی برای اولین بار این را میگویم که واقعا حال و هوای ما خوب نیست و به این دلیل شروع به نوشتن رمان جدیدم کردهام تا کمی حالم بهتر شود و این رمان به اندازه تمام فعالیتهایی که تاکنون در زمینههای فرهنگی و ادبیات انجام دادهام، برایم اهمیت دارد.
ارتباط با شرکتهای موسیقی و آهنگسازان، بهترین راه همکاری ترانهسرایان با خوانندگان مطرح است
این شاعر و ترانهسُرا در رابطه با اینکه شاعران و ترانهسرایان مستعد و جوان چگونه میتوانند با خوانندگان مطرح ارتباط برقرار کنند و وارد بازار موسیقی شوند، اظهار کرد: این سوال بسیار از من پرسیده میشود و پیامهای متعددی از این قبیل از طرف جوانان دریافت میکنم که چطور میتوانیم اشعار و ترانههایمان را به دست خوانندگان معروف برسانیم تا به اجرا برسد. جواب من این است که معمولا چند دسته خواننده وجود دارند، یکسری از خوانندگان تولیدات اثرشان را خودشان انجام میدهند، یعنی شعر و ترانه را خودشان مینویسند، ملودی را خودشان میسازند و حتی گاهی تنظیم هم با خودشان است که برای نمونه میتوانم به محسن یگانه اشاره کنم، یا روزبه بمانی که خودش شعر و ترانههایش را مینویسد و یا محسن چاوشی که خودش ملودی میسازد و قطعا ارسال اثر برای این دسته از خوانندگان بی فایده است و درصد خیلی پایینی وجود دارد که آنها از آثار بقیه استفاده کنند.
وی ادامه داد: یکسری از خوانندگان نیز وجود دارند که خودشان اصلا در موضوع تولید دخالتی ندارند و تیم تولید، تهیهکننده، تنظیمکننده یا مدیربرنامههایشان وظیفه جمعآوری آثار را بر عهده دارند که اکنون هم این اتفاق زیاد شده و معمولا تهیهکنندگان تصمیمگیرنده هستند.
ثابتقدم افزود: در مجموع خوانندگان معروف آنقدر مشغله دارند که فرصت پاسخگویی، دیدن و خواندن اشعار را ندارند و به نظر من بهترین راه برای رساندن شعر و ترانه به خوانندهها، ارتباط با شرکتهای موسیقی است، چون معمولا شرکتهای موسیقیای که فعالیت میکنند، دهها خواننده مطرح و جوانتر و تازه کار در خود دارند که اگر آثار خوبی به آنها ارائه شود، این همکاری راحتتر شکل میگیرد.
وی ادامه داد: بهتر از شرکتها نیز ارتباط با آهنگسازها و تنظیمکنندگان است، چون آهنگسازها همیشه تشنه شعر هستند تا بتوانند آهنگ جدید تولید کنند یا اینکه بر روی آهنگهایشان شعر بگذارند و اگر ترانهسرایان آثارشان را برای آنها بفرستند و کار خوبی به وجود بیاید، قطعا آنها اثر را به خوانندگان پیشنهاد میدهند.
این ترانهسرا ابراز عقیده کرد: امروزه تهیهکنندگان عجیبی در موسیقی وجود دارد که شهرت را به خواننده میدهند اما پول را خود دریافت میکنند. این مسئله واقعا دردناک است که خوانندههای ما وقتی به شهرت میرسند و سوپراستار میشوند، پول در جیبشان نیست. در تمام دنیا بر اساس میزان بازدید و دانلود موزیک پول به حساب خواننده واریز میشود؛ اما در کشور ما این اتفاق نمیافتد و هنوز استفاده از این موضوع را نیاموخته و راهکارش را نداریم. به نظرم اگر حداقل شرایط مالی اهالی موسیقی مانند کشورهای آسیایی همسایه میشد، کارهای حرفهایتر و بهتری هم تولید میشد.
ثابت قدم در ادامه عنوان کرد: امروز به ندرت در آثار تولید شده موسیقی میتوان پروژه حرفهای پیدا کرد که شاعر، تنظیمکننده، خواننده و عوامل تولید علاوه بر اینکه پولی که حقشان است را گرفته باشند، شانشان حفظ شده باشد و اثر تولید شده هم به خوبی پخش شده باشد.
امروزه در بین ترانهسرایان سوپراستار وجود ندارد
علی ثابتقدم با بیان اینکه در سالهای اخیر شاعران خیلی بیشتر از گذشته به فراموشی سپرده شدهاند، اظهار کرد: این امر به این دلیل است که کارها به سمت آثار ریتممحور رفت و ریتم موزیک اولویت اول؛ استایل خواندن خواننده اولویت دوم؛ ملودی اولویت سوم را داشت و در نهایت به شعر توجه میشد و شاعران و ترانهسرایان به فراموشی سپرده شدهاند که البته این مسئله مقطعی بود و اکنون وضعیت بهتر است؛ اما روزگاری ترانهسرایان نیز سوپراستار بودند و افرادی مانند اردلان سرافزار، محمدعلی بهمنی و عبدالجبار کاکایی شهرت بسیاری داشتند.
وی افزود: درسالهای اخیر روزبه بمانی جزو معدود افرادی است که من واقعا شعرهایش را دوست دارم و در کارهایی که خوانندگان مختلف از اشعار و ترانههایش خواندهاند، کمتر کاری دیده میشود که ضعف داشته باشد و معمولا از قدرتی نسبی برخوردار است. روزبه بمانی هم جزو نسل و دورهای بود که به عنوان ترانهسرا سوپراستار شد.
این ترانهسرا اضافه کرد: در روزگار کنونی یک سری افراد به اسم ترانهسرا شناخته میشوند که اصلا ترانهسرا نیستند و صرفا افرادی هستند که روی آهنگ یک چیزی نوشتند که پخش شده و شنیده شده؛ اما از نظر مبنا، وزن، قافیه و مفهوم دارای مشکل است و این افراد با شنیده شدن آن کار کاسبی راه انداختهاند و در این شرایط برخی دوستان که از ترانهسرایان موفق و از دوستان من هم هستند، کمکار میشوند.
ثابتقدم در رابطه با اینکه حضور ترانهسرایان در نشستها و جشنوارههای ترانه چقدر میتواند در رشد آثار آنها تاثیرگذار باشد، گفت: به نظر من برای یک شاعر و ترانهسرا ارتباط با اهالی موسیقی خروجی بهتری دارد تا اینکه در جشنوارهها و جلسات متعدد شرکت کند، البته آنها هم بیتاثیر نیست و خیلی از استعدادها از این راه شناخته میشوند و برای افرادی که به تازگی شروع به فعالیت کردهاند و جوان هستند خیلی هم مناسب است؛ اما برای انجام فعالیت حرفهای در حوزه ترانه و موسیقی اگر از من بپرسید که یک ترانهسرا بهتر است در جلسات ترانه شرکت کند یا در استدیو بنشیند قطعا میگویم که در استدیو بنشیند، چون کار او گره خورده به موسیقی است و تاثیر کارش زمانی دیده میشود که با اهالی موسیقی ارتباط خوبی داشته باشد.
وی با بیان اینکه کارگاههای آموزشی شعر و ترانه میتواند تاثیر خوبی در جهت رشد و ارتقاء شعر و ترانه کشور داشته باشد، گفت: وظیفه هرکدام از شاعران برجسته این است که حداقل ۱۰ شاعر دیگر را پرورش دهند و به آنها کمک کنند تا رشد کنند؛ اما باید بستر برای این آموزش و برگزاری کارگاههای آموزشی شعر و ترانه توسط شرکتهای خصوصی موسیقی و ارگانهای دولتی مربوطه فراهم شود تا اتفاق خوبی در این زمینه رقم بخورد.
انتهای پیام
