به گزارش خبرنگار مهر، حجتالاسلام سیدمهدی واعظ موسوی، کارشناس دینی در باب شبهاتی که این روزها پیرامونهای چرایی حضور نیافتن در حرمهای ائمه و شفا دادن ضریح، بسته شدن دربهای این حرمها ۱۰ نکته را در عقلانیت دینی بیان کرده و در قالب یادداشت در اختیار خبرگزاری مهر قرار داده است.
اجازه ویزیت کردن طبیب یهودی
پس از ترور و ضربت خوردن امیرالمؤمنین (ع) پیشنهاد دادند که طبیب بیاورند. در میان پزشکان معروف آن روز «اثیر بن عمرو هانی سلونی» از همه مشهورتر و صاحب کرسی، ولی یهودیّ بود! او را آوردند، و امام مخالفت نکردند! یعنی از علم و تخصّص باید استفاده کرد، هر جا و توسط هر کسی که باشد.
رسول خدا (ص) هم به طبیب یهودی در مدینه اجازه باز کردن مطب داد. طبیب گفت: گوسفند مادّه بیاورید. به دستور طبیب گوسفند را ذبح کردند. طبیب شُش گوسفند را گرفت و گرم بر روی زخم گذاشت و با فشار در آن دمید تا آنکه شُش در زخم سر امام علی (ع) فرو رفت، کمی صبر کرد و آن را بیرون آورد، دید زهر به مغز سر رسیده گفت: کار از تدبیر ما بیرون است.
دوست ندارم اذیت کنم و اذیت شوم!
به امام صادق (ع) عرض کرد که ندیدم شما استلام (لمس) حجرالاسود کنید؟! امام فرمود: دوست ندارم ضعیفی اذیت شود و یا خودم اذیت شوم؛ امام صادق (ع) استلام حجرالاسود را ترک میکنند تا آزاری نبینند و آزاری نرسانند، این نشانه عقلانیت در دین داری است. از این رو اجتماعات مذهبی و غیر مذهبی در این شرایط به فرموده بزرگان و متخصصین مصداق روشنی از ایذاء و ضرر به خود و دیگران است. غیر عمد هم که باشد موجب ضمان است.
اراده خداوند
اصل بر این است که سم و زهر و تیر و تیغ امام (ع) را به شهادت برساند. البته گاهی اراده خداوند بر این تعلق میگیرد که آتش ابراهیم (ع) را نسوزاند، تیغ گلوی اسماعیل را نبرد و…
مگر ندیدید کنار ضریح جیب زائر را میزنند؟ مگر ندیدید بمب کنار ضریح امام رضا (ع) منفجر شد؟ مگر ندیدید حرم عسکریین (ع) منفجر شد؟ مگر در حرم امام حسین (ع) چندین نفر نمردند؟! مگر ندیدید بسیاری از زوار وقتی از مکه و مدینه و یا زیارت کربلا برمی گردند تا مدتها سرفه میکنند؟! مگر ندیدید بیماران زیادی متوسل میشوند و ناله میزنند ولی خوب نمیشوند و میمیرند؟!
قرار نیست همیشه معجزه شود!
چند درصدد بیماران و گرفتاران و… به حاجت شأن می رسند؟ قرار نیست تیغ ستم فرق علی (ع) را نشکافد، قرار نیست زهر، جگرِ جگرگوشه پیامبر (ص) را ندرد، قرار نیست رگ گردن امام حسین (ع) قطع نشود، قرار نیست جلوی انفجار حرم گرفته شود. آیا وقتی حرم منفجر شد ما تعجب کردیم؟!
آری! گاهی خداوند بر اساس حکمتش گرمی را از آتش و برندگی را از تیغ و… میگیرد. اما در قرآن صریحاً و با قاطعیت معجزه اقتراحی و درخواستی را رد میکند و نمیپذیرد. یعنی بشر حق ندارد همیشه به انتظار معجزه باشد؛ بلکه باید تسلیم قضا و قدر باشد.
اولین درخواست زائر
اولین درخواست زائر در زیارت امین الله (به تعبیر استاد شهید مطهری در میان زیاراتی که ما برای ائمه داریم بعید نیست که از معتبرترین زیارات باشد، هم سند قطعی دارد که به ائمه میرسد و هم از نظر مضمون شاید عالیترین زیارت است) تسلیم و رضایت به قضا و قدر است: «اللّٰهُمَّ فَاجْعَلْ نَفْسِی مُطْمَئِنَّهً بِقَدَرِکَ، راضِیَهً بِقَضائِکَ».
اولین انتظار قرآن از ما
اولین انتظار قرآن از ما ایمان به غیب است: (الذین یؤمنون بالغیب) و لازمه ایمان به غیب أن است که بیمار را شفا ندهند اما سر سوزنی از باورت به غیب کاسته نشود.
و اما قرنطینه حرم
بارها مسجد و حرم نجس شده است و ما تطهیر کردیم و نگفتیم نجاست تأثیری ندارد! چرا قرن هاست خادمان این آستان، حرم را میشویند و تطهیر میکنند؟! تا به حال شنیدهاید کسی بگوید: حرم و مسجد همیشه طاهر و مطهر است و نباید شسته شود؟! شستشوی حرم توهین به امام رضا (ع) است؟!
بارها دیدهاید وقتی حرم نجس میشود، خادمان آن قطعه از حرم را قرنطینه میکنند تا تطهیر شود. وقتی تطهیر تمام شد قرنطینه را بر میدارند. ما را چه شده است که از قرنطینه موقت و ویروس زدایی و احتیاطات لازم حیرت زدهایم؟!
وجوب دفع ضرر محتمل
“وجوب دفع ضرر محتمل” را عقلای عالم، متکلمین اسلامی و شیعی و همچنین فقهاء بزرگ و نامدار پذیرفتهاند. به ویژه از این قاعده در اثبات معاد و غیب بهره میجویند.
کرامت و کرامات
گویا از وقتی واژه کرامت و کرامات از معنای بلند اخلاقی و انسانی خودش منسلخ و در شفای نابینا و … منحصر شد مشکلات ما آغاز شد.
تفاوت علم و ایمان
در رویارویی با بیماریها، سیلها، اضطرابها و احساس بیپناهیها نقش علم و ایمان چیست؟ استاد شهید مطهری (ره) معتقد است: هم علم به انسان امنیت میبخشد و هم ایمان؛ علم امنیت برونی میدهد و ایمان امنیت درونی!
علم در مقابل هجوم بیماریها، سیلها، زلزلهها، طوفانها ایمنی میدهد و ایمان در مقابل اضطرابها، تنهاییها، احساس بیپناهیها، پوچ انگاریها.
علم، جهان را با انسان سازگار میکند و ایمان انسان را با خودش.
منابع:
ناسخ التواریخ ج ۴ ص ۲۸۶٫
برگزیده از کتاب “امام علی (ع) و بهداشت و درمان” اثر محمد دشتی
وسایل الشیعه، ج ۹، باب ۱۶، ابواب طواف، ح ۸، ص ۴۱۱
استاد مطهری، انسان و ایمان، ص ۲۳
