نگین تیموری پنهان در میدان امیرچقماق یزد هویدا میشود
بقعه ستی فاطمه خاتون همسر امیرچقماق شامی حاکم یزد در عصر تیموری یکی از بخشهای مجموعه امیرچقماق یزد است که شاید سالهاست در هیچ کدام از تصاویر این مجموعه جایی ندارد و تاکنون ردی از آن در نوشتهها و گفتهها و دیدههای گردشگران نیست.
این بنای نفیس تیموری در حالی جزو تنها گنبدهای باقی مانده از عصر تیموری در ایران است که پشت سازهای متعلق به عصر کنونی پنهان بوده است، اما وعده نجات این شاهکار معماری را شهرداری یزد در یال جدید با تخریب این سازه امروزی داده است به طوری که مدیر پایگاه میراث جهانی شهر تاریخی یزد نیز از تحقق این وعده در سال جدید خبر میدهد.
«محسن عباسی هرفته» در گفتوگو با خبرنگار ایسنا با اشاره به تخریب یک ساختمان الحاقی در میدان امیرچقماق یزد، اظهار میکند: یک بنای الحاقی معاصر در مجاورت گنبد ستی فاطمه به منظور آزادسازی حریم گنبد بقعه مذکور و افزایش دید آب انبار پنج بادگیری در مجاورت آن، تخریب خواهد شد.
وی ضمن تقدیر از شهرداری یزد در راستای خرید این ملک با اعتبار ۱۰ میلیارد ریال تصریح میکند: این اقدام در احیا نظام ادراکی و بصری میدان تاریخی امیر چقماق کمک شایانی خواهد کرد لذا این اقدام که سالها نیز در دستور کار بوده امسال محقق خواهد شد.
عباسی هرفته در پایان تاکید میکند: وزن مازاد این سازه الحاقی، آسیبهایی جدی را به جرزهای تحتانی بنا وارد کرده که بلافاصله بعد از حذف سازه مذکور، نسبت به مرمت و ساماندهی عناصر تاریخی آسیب دیده اقدام خواهد شد.
به گزارش ایسنا، بیش از سه سال قبل، نام «اسپهبد خورشید» برای غاری در منطقهی سوادکوه مازندران دهان به دهان شد که فعالیت شرکتهای معدنی فعال در سواد کوه مازندران آن را در معرض تهدید قرار داده بود. محوطهای تاریخی که در همان زمان خبرنگاران کشوری را به پای کوه کشاند تا وضعیت این محوطه را از نزدیک ببینند و اثراتی که انفجار معادنِ سنگ بر پیکر این محوطه وارد کرده بودند را گزارش کنند.
هر چند گاهی خبرهای مختلفی از آخرین وضعیت این محوطهی تاریخی منتشر میشود، اما برای نخستین بار است که یک پژوهشگر دربارهی تاریخچهی محوطهی منسوب به «مجموعه اسپهبد خورشید» نظری متفاوت مطرح میکند.
احمد باوند سوادکوهی – مدیر بنیاد پژوهشهای فرهنگ و تاریخ سوادکوه – در گفتوگو با ایسنا نخست به نام «اسپهبد خورشید» برای این محوطهی تاریخی اشاره میکند.
او میگوید: «علاقهمندان به تاریخ و طبیعت سوادکوه معتقدند که در سوادکوه غار یا مجموعه غاری به نام «اسپهبدان» وجود ندارد و این نام صرفاً برای دهن پُر کردن است. غارنوردان و اهل تاریخ به درستی میدانند که غار اسپهبدان در شهرستان رودبار گیلان، بخش خرمگاه روستای شاه شهیدان قرار دارد.
وی با تاکید بر اینکه غار «طاق فرامرز» در سال ۱۳۴۲ و توسط «چنگیز شیخلی» – پیشکسوت و پدر غارشناسی ایران – کشف شد، ادامه میدهد: وی همیشه در آرزوی صعود به این غار بود تا سرانجام در سال ۱۳۸۶ با چند تن از غارنوردان مانند «هیربد جاوید» آشنا شد و این غار را به وی معرفی کرد، این اعضا قول دادند که آقای شیخلی را در زمان حضور در منطقه و صعود همراهی کنند، ولی آنها بدون حضور وی به غار صعود کردند و گزارش صعود را هیربد جاوید در فصلنامهی کوه شمارهی ۶۲ فروردین سال ۱۳۹۰ در صفحه ۳۸ چاپ کرد و حتی بومیان سالهای زیادی با این غار خاطره دارند.
او تاکید میکند: نه تنها غارهای ایران به ویژه سوادکوه، وامدار چنگیز شیخلی پدر و پیشکسوت غارنوردی ایران است، حتی تصویری از سال ۱۳۴۲ متعلق به شیخلی از غار طاق خانه و طاق فرامرز وجود دارد.
باوند همچنین از کشفِ «غار کیجاکرچال» در سال ۱۳۳۹ توسط گروه زنده یاد عظیمی خبر میدهد و میگوید: هر چند او در حین غارنوردی در این محوطه به دلیل حلق آویز شدن جان باخت، اما در سال ۱۳۴۰ استاد شیخلی این غار را کشف فنی کرد و بعدها گروههای زیادی به این غار صعود کردند. از سوی دیگر در سال ۱۳۸۶ محمد کشاورز دیوکلایی – دانشآموخته شیمی باستانشناسی – نخستین کسی بود که اعلام کرد بقایای سنگ در غار کیجاکرچال، سنگ پاشنهی در است، نه سنگ آسیاب.
مدیر بنیاد پژوهشهای فرهنگ و تاریخ سوادکوه با تاکید بر اینکه منطقه دواب سوادکوه بیش از ده غار تاریخی دارد، اظهار میکند: فقط در دل یک صخره چهار غار تاریخی وجود دارد. غار “طاق”، غار “طاقخانه”، غار “توران”، غار “پرو”، غار “طاق طویله”، غار “طاق فرامرز”، غار “کیجاکرچال”، غار “توفان”، غار “پری” و غار “اسپهبد خورشید”، همگی غارهای تاریخی و دارای معماری هستند.
برحذرداشتن وزارت میراث فرهنگی از نگاه کاسب کارانه به برخی آثار تاریخی
برحذرداشتن وزارت میراث فرهنگی از نگاه کاسب کارانه به برخی آثار تاریخی
علیرضا آشناگر در دیدار با مدیر عامل و نائب رئیس هیات مدیره گروه هتل های ایرانگردی و جهانگردی کشور اظهار کرد: ایجاد مرکز آموزش هتلداری، گامی موثر در توسعه گردشگری در این استان پهناور است.
استاندار سمنان با اشاره به شیوع ویروس کرونا و فعالیت های پیشگیرانه و درمانی به منظور مهار این ویروس در کشور گفت: برای فعالیت مجدد مراکز گردشگری و مسافر پذیر باید همچنان منتظر مصوبه ستاد ملی مدیریت مقابله با کرونا بود و تنها با تایید این ستاد، امکان فعالیت اینگونه مراکز فراهم خواهد شد.
آشناگر با تاکید بر وجود صدها ظرفیت و پتانسیل گردشگری در سطح استان سمنان بر ضرورت تبدیل این استان از معبر به مقصد تاکید کرد و افزود: سالانه میلیون ها مسافر و زائر حضرت امام رضا علیه السلام حداقل یکی از مسیرهای رفت یا برگشت خود را از این استان انتخاب می کنند و لذا این استان می تواند به جای معبر، تبدیل به یکی از مقاصد گردشگری کشور شود.
این مقام ارشد اجرایی اضافه کرد: مجموعه مدیریت استان آمادگی دارد تا با ارائه برنامه های مختلف و تامین زیر ساخت های لازم، تلاش کند تا گردشگران و مسافران، این استان را به عنوان مقصد گردشگری خود انتخاب کرده و یا حداقل میزان ماندگاری خود را در این استان افزایش دهند.
آشناگر با اشاره به شیوع ویروس کرونا در کشور و بیان آثار مخرب و خسارات اقتصادی ناشی از این بیماری گفت: یکی از گروه های مرجع که به شدت از این محل دچار آسیب جدی شده است مجموعه هتلداران و ارائه دهندگان خدمات اقامتی و گردشگری است و از این رو انتظار می رود که پس از ریشهکنی این بیماری و به منظور فعالیت مجدد و پویای این صنف، مساعدت های لازم و حمایت جدی از آنها صورت گیرد.
استاندار سمنان همچنین با اشاره به وجود چهار هتل ایرانگردی و جهانگردی در سطح استان بر ضرورت رسیدگی و توجه به این مراکز تاکید کرد و گفت: باید نوسازی مبلمان مناسب و بازسازی نمای ورودی این مراکز در اسرع وقت صورت گیرد.
آشناگر همچنین عنوان کرد: یکی از مزیتهای استان سمنان، داشتن زمینهای فراوان است و در مجموعه ی هتل های گردشگری استان و بویژه شهرستان سمنان نیز شاهد وجود زمین های بلا استفاده ی زیادی هستیم که لازم است با ایجاد مراکز خاص همچون مرکز آموزش هتل داری از این ظرفیت استفاده بیشتری شود.
استاندار اضافه کرد: در استان سمنان، کاروانسراهای زیادی وجود دارد که ظرفیتی بسیار مناسبی برای افزایش میزان گردشگر و تولید ثروت هستند اما متاسفانه در برخی موارد به دلیل اجاره بهای بالا و قوانین دست و پاگیر وضع شده، عملا بدون سرمایه گذار و علاقمند رها شده و از همین رو انتظار می رود وزارت میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری با آسان سازی قوانین و مقررات و نیز کاهش اجاره بهای اینگونه اماکن تاریخی، زمینه ی استفاده ی مناسب و سرمایه گذاری توجیه پذیر در این مراکز را بیش از پیش فراهم کند.
آشناگر بر لزوم پرهیز وزارت میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری از نگاه کاسب کارانه تاکید کرد و گفت: انتظار می رود وزارت میراث فرهنگی در همین راستا حتی در برخی موارد از خودش نیز برای اعتلای اهداف این وزارتخانه هزینه کند.
استاندار سمنان همچنین در این دیدار با اظهار نارضایتی از روند ایجاد مرکز فرهنگی شهرستان سرخه گفت: استانداری سمنان با قبول تمامی مسئولیت ها دو بار پیاپی با صدور دستور ترک تشریفات تلاش کرد تا زمینه ی لازم جهت جذب سرمایه گذار و آغاز پروسه ساخت این مرکز را فراهم آورد اما به نظر می آید این وزارتخانه می بایست به صورت جدیتر به این مقوله ورود کرده و تکلیف را روشن سازد .
استاندار همچنین با اظهار رضایت از تلاش مدیر کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان گفت: مدیرکل جوان و با انگیزه میراث فرهنگی استان، تحرک خوبی ایجاد کرده اما اگر حمایت و پشتیبانی لازم از سوی مرکز انجام نشود این تلاش ها به فرجام نخواهد رسید لذا لازم است تا وزارت میراث فرهنگی ، صنایع دستی و گردشگری استان با اتخاذ تمهیدات لازم و تامین اعتبارات مورد نیاز، زمینه ی بسط و توسعه گردشگری و تکمیل مراکز فرهنگی و اقامتی استان را فراهم آورد.
باغ شاهزاده ماهان یا باغ شازده کرمان یکی از بزرگترین و زیباترین باغهای ایرانی است که در زمان قاجار و به دستور محمد حسن خان، سردار ایروانی حاکم وقت کرمان و در حدود سال ۱۲۳۸ خورشیدی متولد شده و اعجازش این است که درست در میانهی کویر بنا شده است. باغ شاهزاده در حدود ۲ کیلومتری شهر ماهان و ۳۵ کیلومتری مرکز کرمان قرار دارد. این باغ در سنوات گذشته همواره رکورد بیشترین گردشگر را در ایام نوروز به خود اختصاص داده است و بطوریکه در نوروز سال ۱۳۹۸ و در ۵ روز اول سال بیش از ۳۷ هزار و ۳۵۶ نفر از باغ شاهزاده ماهان بازدید کرده اند. اما امسال (نوروز ۱۳۹۹) با شیوع ویروس کرونا درهای این باغ تاریخی روی گردشگران بسته شده و باغ شازده در سکوت به استقبال نوروز رفته است.
باغ شاهزاده ماهان یا باغ شازده کرمان یکی از بزرگترین و زیباترین باغهای ایرانی است که در زمان قاجار و به دستور محمد حسن خان، سردار ایروانی حاکم وقت کرمان و در حدود سال ۱۲۳۸ خورشیدی متولد شده و اعجازش این است که درست در میانهی کویر بنا شده است. باغ شاهزاده در حدود ۲ کیلومتری شهر ماهان و ۳۵ کیلومتری مرکز کرمان قرار دارد. این باغ در سنوات گذشته همواره رکورد بیشترین گردشگر را در ایام نوروز به خود اختصاص داده است و بطوریکه در نوروز سال ۱۳۹۸ و در ۵ روز اول سال بیش از ۳۷ هزار و ۳۵۶ نفر از باغ شاهزاده ماهان بازدید کرده اند. اما امسال (نوروز ۱۳۹۹) با شیوع ویروس کرونا درهای این باغ تاریخی روی گردشگران بسته شده و باغ شازده در سکوت به استقبال نوروز رفته است.
تهدیدی که موزهها فرصت کردند/سفر مجازی به آثار جهانی ایران در ماه مبارک رمضان
به گزارش ایسنا، به نقل از اداره کل روابط عمومی و اطلاعرسانی وزارت میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی، در نشست خبری اجرای این طرح که چهارشنبه سوم اردیبهشت در کاخ گلستان با حضور محمدحسن طالبیان (معاون میراث فرهنگی وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایعدستی) و امیر ناظمی (معاون وزیر و رئیس مرکز فناوری اطلاعات ایران) برگزار شد، نسبت به انجام این اقدام تاکید شد.
تبدیل تهدید کرونا به فرصت با ایجاد بستر بازدید مجازی از موزهها
محمدحسن طالبیان – معاون میراث فرهنگی وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایعدستی – در این نشست با بیان اینکه، باید این فرصت تاریخی را غنیمت دانست، گفت: درست است که شیوع کرونا مشکلاتی را ایجاد کرده، اما انسانها باید تهدیدها و مشکلاتی که برای آنها به وجود میآید را به یک فرصت تبدیل کنند.
او با اشاره به همکاری ایجاد شده بین دو وزارتخانه میراث فرهنگی و ارتباطات، افزود: در جدیدترین گام همکاری بین این دو دستگاه، قرار است برنامهای مشخص برای بازدید مجازی از موزهها، کاخموزهها، اماکن فرهنگی تاریخی اجرا شود و در گام جدید نیز بازدید مجازی از پایگاههای میراث جهانی را در دستور کارداریم.
وی با تاکید بر اینکه قصد داریم برنامهریزیها بهگونهای باشد که این همکاریها بعد از مهار کرونا نیز ادامه داشته باشد، گفت: اردیبهشت همیشه برای حوزه میراث فرهنگی اهمیت دارد، چون بعد از عبور از روز جهانی بناها در آخر فروردین بهروز جهانی موزه و هفته میراث فرهنگی در اردیبهشت میرسیم. در این میان با توجه به شیوع کرونا امکان سفر برای گردشگران وجود ندارد که به نظر میرسد فراهم شدن بستر بازدید مجازی از آثار تاریخی و موزهها یک فرصت مناسب است.
او با بیان اینکه این طرح با عنوان “۱۱ هزار کیلومتر مسیر” با همکاری وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایعدستی و وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات و گروه گردشگری مارکو پولو اجرا خواهد شد و ۲۴ اثر تاریخی ایران که ثبت جهانی شده در فضای مجازی برای علاقهمندان قابل بازدید است و یک تور مجازی بسیار خوب تعریف شده است، ادامه داد:همچنین برای بازدید از آثار ثبت ملی نیز میتوان برنامهریزی کرد و بعد از ماه مبارک رمضان این فرصت بازدید مجازی برای این آثار نیز فراهم شود و آثاری که اهمیت بیشتری دارد و کمتر معرفی شده است، در قالب تورمجازی معرفی شوند.
طالبیان همچنین با اشاره به ایجادِ تفاهمِ دیگری بین وزارت ارتباطات و وزارت میراث فرهنگی توضیح داد: بر این اساس یک صندوق ذخیره اطلاعات دیجیتالی با همکاری وزارت ارتباطات تشکیل خواهد شد و دو دیتا سنتر با ظرفیت بسیار بالا به این موضوع اختصاص خواهد یافت و آرشیو عکس، فیلم و … مرتبط با آثار فرهنگی تاریخی که یک ثروت غیرقابل جایگزین است، در این صندوق دیجیتال ذخیره خواهد شد.
شبهای قدر با طعم معماری حرم امام رضا (ع)
احمد محیط طباطبایی – رییس ایکوم ایران – نیز در صحبتهایی گفت: با توجه به شیوع ویروس کرونا یکی از موضوعاتِی که موردتوجه قرار گرفت، بازدید مجازی از موزهها و اماکن فرهنگی و تاریخی است که در همین رابطه در ماه مبارک رمضان با پشتیبانی وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات بازدید مجازی از موزهها و اماکن فرهنگی – تاریخی در دستور کار قرار میگیرد و ۲۴ اثر تاریخی ایران که در فهرست میراث جهانی ثبت شدهاند، بهصورت مجازی در قالب یک تور به علاقهمندان معرفی میشوند.
او با اشاره به آغاز این طرح از روز سوم ماه رمضان و از ساعت ۱۷ تا ۱۸:۳۰ به صورت زنده، افزود: در شبهای قدر معماری و فضای معنوی حرم مطهر امام رضا (ع) از طریق فضای مجازی برای علاقهمندان پخش میشود و بعد از شبهای قدر سایر اماکن تاریخی ثبت جهانی شده، بهصورت مجازی بازدید خواهند داشت.
به گزارش ایسنا، عزتالله نگهبان اواسط دهه ۴۰ و وقتی بررسیهای باستانشناسیاش به خراسان شمالی و در نهایت بجنورد رسید، متوجه شد مردم این شهر راه کاسبی متفاوتی از دیگر مردم دارند، او فهمید تعداد زیادی از مردم منطقه یکی از کاسبیهای روزمره خود را از راه حفر چاه و گودال روی یک تپه و کشف آثار تاریخی و فروش آنها به دست میآورند. (برگرفته از کتاب پنجاه سال باستانشناسیِ عزتالله نگهبان) مردم نام آن محوطه را «معصومزاده» میخواندند. تپهای که دهه ۴۰ کنترل زیادی روی آن نمیشد و شاید به همین دلیل بود که در نخستین قدم، دکتر نگهبان این محوطه تاریخی را در فهرست آثار ملی به ثبت رساند.
تا همین چند سال قبل هم خبرهای چندانی از وضعیت این محوطهی تاریخی که درصد زیادی از آن زمین کشاورزی بود، در دست نبود. مگر چند فصل مطالعه و کاوش باستانشناسان که حتما با دیدن وضعیت تپهی معصومزاده هشدارهایی را مطرح میکردند، اما به نظر میرسد نتیجهاش تا کنون درست مانند همین امروز بوده است.
برخی بومیهای منطقه در سالهای گذشته معتقد بودند با آغاز اقدامات اجرایی میراث فرهنگی برای حفاظت از این محوطه، برخی افراد به ساختوساز روی این محوطه روی آوردند و محوطه را به یک “پنیر سوئیسی” تبدیل کردند. وضعیت به مرور آن قدر بغرنج شد که از حدود پنج سال بار دیگر فعالان میراثی قدمهای محکمتری را برای نجات این محوطه برداشتند، تا امروز که باز هم خبرهایی از آغاز تخریبهای بیشتر از این محوطه به گوش میرسد.
برای ساخت میدان ترهبار از میراث فرهنگی استعلام گرفته بودند؟
اکنون محمدرضا محمدی – دانشآموخته باستانشناسی و فعال میراث فرهنگی – در گفتوگو با ایسنا نخست با اشاره به شناسایی و ثبت ملی این محوطهی تاریخی در سال ۱۳۴۶ و توسط عزتالله نگهبان میگوید: تا کنون سه مرحله کاوشهای باستانشناسی در این تپه انجام شده است، در دهه ۶۰ بخش وسیعی از تپه که در بخش جنوب شرقی شهر بجنورد، برای ساختِ بخشهای مسکونی و اداری انتخاب و ساختمانها تاسیس شدند تا سرانجام در سال ۱۳۷۰ لباف خانیکی – باستانشناس – کاوشی گسترده در این محوطه انجام داد. پس از آن در فاصلهی ۱۰ ساله ۱۳۸۶ تا ۱۳۹۶ دو مرحله کاوش باستانشناسی در منطقه انجام شد که استقرار بسیار بزرگی از دوره ساسانی و اسلامی را نشان داد.
او ادامه میدهد: با وجود ثبت ملی این تپه تاریخی، بیتوجهیهای میراث فرهنگی و دخالتهای بیجای شهرداری که بدون گرفتن استعلام از میراث فرهنگی مجوز کاربریهای مختلف در منطقه را صادر میکند، آسیبهای زیادی به این محوطه وارد کرده است و در حال حاضر نیز قصد دارد که در عرصهی این محوطهی تاریخی، یک میدان میوه و ترهبار بزرگ بسازد، به اندازهای که تا کنون در کنار تابلوی ثبت اثر، شهرداری اقدام به پیکَنی کرده است.
وی با تاکید بر اینکه در اوایل دهه ۹۰ بخش زیادی از مردم آمادگی داشتند که در کاوشهای باستانشناسی این تپهی تاریخی مشارکت و همراهی کنند، میافزاید: خانههای بخشی از مردم در حریم تپه بود و آنها به آزادسازی بخشهایی از تپه امیدوار بودند، اما متاسفانه آن تصمیمها اصلا به نتیجه نرسیدند و نتیجه آن شد که شهرداری امروز با وجودِ به دست آمدن آثار و موارد تاریخی در زمان انجام اقدامات عمرانیاش همچنان به کار خود ادامه میدهد.
او اضافه میکند: متاسفانه در اغلب موارد شهرداری بدون توجه و استعلام از میراث فرهنگی به صورت همیشگی کار خود را انجام میدهد. آن هم برای این محوطهی تاریخی که در مرکز استان و در ایستگاه شهری است و حتی با فاصلهی کمتر از یک کیلومتری میتوان گفت آن نزدیکترین تپه تاریخی به اداره کل میراث فرهنگی استان خراسان شمالی است.
تپه معصومیزاده، چطور “معصوم” باقی ماند
با شناسایی و ثبت ملی این محوطهی تاریخی، در دهه ۵۰ فائق توحیدی باستانشناس پیشکسوت که منطقه جنوب بجنورد و شمال خراسان را کاوش میکرد، این تپه تاریخی را میلکوبی و حدود و ثغور آن را مشخص میکند. پس از آن اعلام میشود که این منطقه، باستانی است. مدتی که از این اتفاقات میگذرد، بخشهای بزرگی از این محوطه که مالک خصوصی نیز داشتهاند، در اثر توسعه برنامههای شهری واگذار میشوند.
در زمان انقلاب اسلامی بسیاری از ادارهها و خانهها شکل میگیرد و شهرکسازی انجام میشود، بخشی از تپه در قسمتهای ارتفاعی توسط یک نهاد نظامی تملک شده و تاسیسات زمینی ساخته میشود. بخشی از این شهرک روی استقرارهای باستانی قرار میگیرند. تا قبل از دهه ۷۰، مدیران سابق در اداره کل خراسان نامههای زیادی به فرمانداران بجنورد و شهرداران وقت نوشتند که میراث فرهنگی وضعیت نامناسبی دارد چون در آن زمان مدیریت شهری پروانههای ساختمانی زیادی به ساختوساز در محوطههای تاریخی میداد. ترمینال مسافربری و برخی از ادارات دولتی نیز در این محدوده ساخته شدند.
در آن زمان و قبل از سال ۱۳۷۲ مکاتبات مکرر به فرماندهان این منطقه انجام شد که باید حدود تپه که توسط آقای توحیدی در دهه ۵۰ میلهکوبی شده را رعایت کنند، درخواستهایی که بیتوجه به حال خود رها شدند، تا سرانجام از محدوده ۱۵ هزار هکتاری که یک سایت باستانی را شامل میشد، چیزی حدود ۱۰ هکتار باقی ماند. در سال ۱۳۷۲ تعیین عرصه و حریم این محوطه تاریخی توسط لباف خانیکی انجام شد و او در ادامه گزارشی از کارهایش را ارائه داد که در عمق زمین آثاری مانند آجر فرش یا آثار سفالی به دست آمده است.
با تاسیس اداره کل میراث فرهنگی در خراسان شمالی در سال ۱۳۸۴ و پس از آن اداره کل شهرستان بجنورد، مذاکراتی بین نهاد نظامی و مسئولان انجام و به این نتیجه رسیدیم که بخش قابل توجهی از محوطه در سالهای گذشته از بین رفته و بخشهای دیگری از آن نیز مالک دارند. در آن زمینها شهرک سازی یا اداراتی ساخته شدهاند. اغلب مالکهای دیگر زمینها نیز املاک خود را به شهرداری داده و شهرداری با آنها توافق کرده بود. پس از آن مدت، امروز میراث فرهنگی با مالکهایی روبروست که به دلیل گمانهزنیهای قبلی به آنها اجازه ساختوساز داده نمیشود.
تا امروز که تنها حجم باقیمانده از تپه «معصومزاده» هفت هکتار اعلام شده است و میراث فرهنگی در طول سالهای گذشته بررسی، کاوش و تملک در این محوطه را نیازمند بودجهی زیادی دانسته است.
به گزارش ایسنا، مراسم معرفی طرح «۱۱هزار کیلومتر مسیر در خانه؛ سفر به میراث جهانی» صبح امروز با حضور امیر ناظمی، معاون وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات و محمدحسن طالبیان، معاون میراث فرهنگی وزارت میراث فرهنگی، صنایعدستی و گردشگری، بهمنظور بازدید آنلاین عموم مردم از ۲۴ اثر میراث فرهنگی و مراکز دیدنی کشور در شرایط کرونایی حاضر، در کاخموزه گلستان برگزار شد.
رییس سازمان فناوری اطلاعات ایران با اشاره به شرایط حاکم بر کشور و چالشی مشترک به نام کرونا گفت: چالشهای جدید انسان را وادار به ارائه خلاقیت های جدید میکند. در ایام نوروز برنامه بازدید از ۱۳ موزه را بهصورت پایلوت و بخش مستقیم اجرا کردیم و استقبال از این برنامه بیشازحد تصور ما بود و تصمیم بر آن شد تا این مسیر را ادامه دهیم.
معاون وزیر ارتباطات در ادامه افزود: برنامه ۱۱ هزار کیلومتر بین دو هفته تاریخی یعنی روز حفاظت از بناها و محوطههای تاریخی و روز موزهها از اهواز و سایت فرهنگی چغازنبیل آغاز میشود و هرروز ۱ ساعت و نیم برنامه بهصورت استریم از طریق پلتفرهای ازتباطی پخش میشود.
رییس سازمان فناوری اطلاعات ایران با اشاره به همکاری مشترک بخش خصوص و دولتی گفت: این طرح نمونه موفقی از همکاری دولت با بخش خصوصی و سمنها است و در طرح شرکتهای حوزه گردشگری و فناوری ما را همراهی میکنند و همچنین شرکت رایتل بهعنوان اپراتور ارتباطی مسیر را پوشش میدهد و شرکت تیوا و سایر پلتفرمهای به اشتراکگذاری تصویر این برنامه را پشتیبانی میکنند.
ناظمی با تأکید بر همکاریهای شکلگرفته بین دو وزارت خانه گفت: تشکیل آرشیو دیجیتال میراث فرهنگی و حفظ و نگهداری از آن بهصورت توزیع یافته در چند دیتاسنتر مختلف از دیگر اقدامات در دست اجرا است و همافزایی بین دو مجموعه باعث خلق ایدههایی ازجمله تجهیز ابنیههای تاریخی به تکنولوژیهای جدید و واقعیت مجازی است.
رییس سازمان فناوری اطلاعات ایران در خاتمه افزود: امیدواریم اجرای تور ۱۱هزار کیلومتر در خانه باعث ایجاد روایت دیجیتالی ماندگار و دسترسپذیر برای همگان شود و این امکان را فراهم آورد که نگاه تاریخی و فرهنگی بیش از گذشته و در سطوح متنوعتری مورداستفاده قرار گیرد.
تهیه «پروتکل سلامت محیط کار موزهها» در برابر کرونا
تهیه «پروتکل سلامت محیط کار موزهها» در برابر کرونا
به گزارش ایسنا، به نقل از روابط عمومی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، «اجرای این پروتکل در نخستین گام به بررسی سلامت محیط کار در موزههای کشور میپردازد. همچنین سیاستهای کلی موزهها در حین مواجهه با یک بیماری همهگیر جهانی از مرحله پیش شروع پاندمی تا پس از بحران، معرفی ویروس کووید۱۹، ارائه تاریخچهای از بیماری و شرایط انتقال و راههای حفاظت فردی افراد در مقابل بیماری بخشی از این پروتکل است .
همچنین مروری بر بهداشت کارکنان و سیاست های اداری در مقابله با بیماری (برخود کارفرمایان با کارکنان، سیاستهای بهداشتی در محیط و راهکارهای در خصوص برگزاری جلسات)، مروری بر سیاستهای پاکسازی محیط های موزهای در مواقع مواجهه با بیماری، سیاستهای نگهداری آثار در موزهها در تعطیلیهای طولانی مدت و استفاده از روشهای دیجیتال برای حفظ ارتباط با مخاطبان در زمان تعطیلی موزهها از موارد دیگری است که در تهیه پروتکل یاد شده بررسی خواهد شد.
متن اصلی پروتکل سلامت محیط کار پس از نخستین اجرا در موزه ملی ایران در سایت پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری برای استفاده عموم قرار خواهد گرفت .
به گزارش ایسنا و به نقل ازدیلی میل، باستانشناسان ویرانههای چند کشتی را درحالی که مملو از آثار باستانی همچون ظروف چینی، کوزه، قوری قهوه و… بودند در دریاهای مدیترانه شرقی کشف کردند.
در نتیجه این کاوش که با استفاده از رباتهای پیشرفته صورت گرفت، در مجموع ویرانههای ۱۲ کشتی که در عمق دو متری ازسطح دریای «لوانتین» قرار داشتند، کشف شد.
این کشتیها در مسیر تجاری ادویه و ابریشم یونان، روم و امپراتوری عثمانی از سال ۳۰۰ پیش از میلاد به بعد قرار داشتند.
کشف گنجینهای ارزشمند در دریای مدیترانه
برخی از ویرانههای این کشتیها که شامل بزرگترین کشتی کشفشده در مدیترانه نیز میشود، در بستر دریای بین قبرس و لبنان جایی که به ندرت شاهد کشف ویرانههای کشتی هستیم، کشف شدند.
«سین کینگزلی» که یکی از باستانشناسان حاضر در «پروژه معمای ویرانههای کشتی» در گفت و گو با «رادیو ۴ بی بی سی» بیان کرد :« بهتر از این نمیشود. برای یک باستانشناس این اکتشاف معادل کشف یک سیاره جدید است. کشف چنین آثاری بسیار نادر است، اما زمانی که به آنها دست پیدا میکنید با آثاری بسیار سالم مواجه میشوید.»
یکی از این آثار کشف شده، ویرانههای یک کشتی تجاری عظیمالجثه عثمانی متعلق به قرن هفدهم است. این کشتی که گمان میرود در حوالی سال ۱۶۳۰ میلادی غرق شده باشد، از مقصد مصر به استانبول درحال حرکت بوده و گواهی بر آغاز جهانی شدن تجارت محسوب میشود.
