برچسب: جاهای دیدنی

جاهای-دیدنی

  • کشف شیوه آموزش جنگاوری سرخپوست‌ها

    کشف شیوه آموزش جنگاوری سرخپوست‌ها

    به گزارش ایسنا و به نقل از لایوساینس، باستان‌شناسان معتقدند  آثار باستانی که از  محوطه‌ای تاریخی واقع در «اورگن» یکی از ایالت‌های غربی آمریکا کشف‌شده‌اند، در حقیقت تکه‌هایی از ابزاری همچون تیر هستند که پیش از تیر و کمان ابداع شده بودند.

    این آثار نشان‌ می‌دهند ساکنان آمریکای شمالی حدود ۲۰۰۰ سال پیش از ابزارهای کوچک برای تعلیم مهارت‌های ضروری زندگی به نسل‌های جدید استفاده می‌کردند.

    «رابرت لوسی» که سرپرست تحقیقات درباره یافته‌های اخیر است بیان کرد :«ما به این نتیجه رسیدیم مردمان این منطقه در گذشته از همان روشی برای آموزش دادن کودکان استفاده می‌کردند که ما امروزه برای آموزش کودکان در برخی حوزه‌ها استفاده می‌کنیم. به طور معمول آن‌ها سلاح‌هایی شبیه به تیر را در ابعاد کوچک‌تر می‌ساختند بنابراین استفاده از آن‌ها برای افرادی که دست‌های کوچک‌تر داشتند راحت‌تر بوده است.»

    این سلاح‌های کوچک کشف‌شده از استخوان‌های نهنگ ساخته شده‌اند و مشخصا برای دستان کودکان طراحی شده‌اند.

    در یک سمت این سلاح باستانی که «نیزه‌انداز»‌ یا «آتلاتل»‌ نام دارد،  یک دسته و در سمت دیگر آن قسمت تیزی ساخته شده است.

    توانایی استفاده از چنین ابزاری یک مهارت اکتسابی محسوب می‌شد،‌ اما حرفه‌ای شدن در استفاده از این ابزار به هیچ وجه کار آسانی نبوده است.

    کسانی که در استفاده از این ابزار توانایی و مهارت بالایی داشتند در حقیقت شکارچیان بهتری محسوب می‌شدند؛ به همین دلیل است این مهارت از سنین پایین به کودکان تعلیم داده می‌شده است.

    به نظر می‌رسد آموزش استفاده از این نوع سلاح‌ها به کودکان از سال ۱۰۰ تا ۸۰۰ میلادی در این منطقه ادامه داشته است.

    تیر و کمان‌ها در مقایسه با «نیزه‌اندازها» از دقت بیشتری برخوردار بوده و طیف و انوع بیشتری را شامل می‌شوند.

    موحطه باستانی که این ابزار در آنجا کشف شده است در دهه ۶۰ تا ۷۰ میلادی کشف شد و باستان‌شناسان تاکنون موفق شده‌اند بیش از ۷۰۰۰ ابزار در این منطقه کشف کنند.

    بسیاری از این یافته‌ها در حال حاضر در موزه ملی تاریخ طبیعت واقع در واشنگتن نگهداری می‌شوند.

    انتهای پیام

  • برند گردشگری در چه مرحله‌ای است؟

    برند گردشگری در چه مرحله‌ای است؟

    به گزارش ایسنا به نقل از روابط‌عمومی معاونت گردشگری وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و  صنایع‌دستی، ولی تیموری درباره نتایج آخرین نشست ارزیابی اقدامات مربوط به پروژه برند ملی گردشگری ایران، ‌ اظهار کرد: دستیابی به الگوی بهینه و بومی‌سازی شده طراحی و توسعه برند ملی گردشگری ایران، از طریق مطالعه الگوهای موفق بین‌المللی و با دعوت از دانشگاهیان، صاحب‌نظران، کارشناسان و فعالین بخش دولتی و خصوصی و نیز بحث و بررسی در مورد چگونگی فرایند انجام کار از بهمن ماه سال ۱۳۹۷ آغاز و در مدت چهار ماه، مدل‌های گوناگون ارائه شد و مورد تحلیل قرار گرفت و سرانجام الگوی اجرایی بر پایه سه محور خلق ارزش، مخابره ارزش و ارائه ارزش، در چهار مرحله، مورد تایید و مبنای کار قرار گرفت. این مراحل عبارتند از «شناخت محیط استراتژیک رقابتی» و «تدوین سند راهبردی برند ملی گردشگری» که به خلق ارزش منتهی خواهد شد و نیز «مدیریت تجربه مشتری» و «طراحی و اجرای برنامه ارتباطات یکپارچه بازاریابی و برند» که هر یک سبب ارائه ارزش و نیز مخابره آن می‌شود.

    وی افزود: روند پروژه در قالب تحلیل موقعیت، تدوین پلتفرم استراتژیک برند، طراحی هویت حسی برند، طراحی برنامه ارتباطات یکپارچه بازاریابی و برند و در نهایت مدیریت تجربه مشتری جای می‌گیرد.  

    تیموری با بیان این‌که طراحی و توسعه برند ملی گردشگری ایران با مشارکت و هم‌اندیشی حداکثری تصمیم‌سازان، صاحب‌نظران، نهادها و سازمان‌های ذینفع در حال انجام است، گفت: به منظور شناخت محیط استراتژیک رقابتی، فاز اول پروژه بر مبنای الگوی طراحی و توسعه برند ملی گردشگری ایران، از خرداد ماه ۱۳۹۸ بر پایه روش علمی و با گردآوری و تحلیل داده‌های کمی و کیفی به شیوه میدانی و کتابخانه‌ای، آغاز شده و در حال حاضر پروژه پس از پایان فاز اول (مرحله شناخت) در مرحله پیشبرد فاز دوم (طراحی) قرار دارد.

    معاون گردشگری ادامه داد: در بخش پژوهش کمی، نتایج حاصل از مطالعات پیمایشی، از طریق توزیع و گردآوری پرسشنامه پژوهش در میان بیش از ۵۰۰ گردشگر خارجی و نیز فعالان و کارشناسان حوزه گردشگری داخلی استخراج شده است. همچنین در بخش پژوهش‌های کیفی نتایج حاصل ازتحلیل مصاحبه‌های عمیق، جلسات هم‌اندیشی گروهی و متن کاوی در فضای وب، ارائه شده است.

    او با بیان این‌که درباره کسب نظر از مقامات، صاحبنظران علمی و دانشگاهی و فعالان حوزه گردشگری، گردآوری داده‌ها به شیوه مصاحبه عمیق فردی و گروهی و توزیع و جمع‌آوری پرسشنامه صورت گرفته است، افزود: تا کنون بیش از ۱۵۰ ساعت مصاحبه ویدئویی با پرسش‌شوندگان در سه سطح مقامات عالی، صاحب‌نظران و فعالین حوزه گردشگری و کارشناسان علمی و دانشگاهی صورت گرفته است.

    وی گفت: بر این اساس، فرایند تدوین سند راهبردی هویت برند ملی گردشگری بر پایه زمانبندی طرح تا کنون بیش از ۷۰ درصد پیشرفت داشته است و در ادامه فرایند، با پایان فعالیت‌های مرتبط با فاز شناخت و تدوین پلتفرم استراتژیک برند، گزارش تدوین شده در شورای عالی برند ملی گردشگری ایران مطرح و استراتژی‌های کلی در این زمینه مورد بحث و تصویب قرار می‌گیرد.

    تیموری اضافه کرد: همزمان با این اقدام و با در نظر گرفتن اصول راهبردی برند گردشگری مصوب، عناصر هویت حسی برند (از جمله نشان ملی و شعار گردشگری ایران) طراحی و تدوین می‌شود. در این مرحله تمام مفاهیم ذهنی، تجسم عینی می‌یابد و نتایج حاصل از آن در قالب «سند جامع راهبردی هویت برند ملی گردشگری» ارائه خواهد شد. در این زمینه بر پایه زمانبندی طرح، سند راهبردی هویت برند ملی گردشگری، در دهه فجر رونمایی خواهد شد.

    انتهای پیام

  • بازگشت آثار باستانی، توسط یک مجموعه‌دار

    بازگشت آثار باستانی، توسط یک مجموعه‌دار

    به گزارش ایسنا و به نقل از گاردین، این کلاه‌خودهای باستانی به صورت قانونی توسط «کریستین لوت» که یک مجموعه‌دار بریتانیایی است خریداری شده‌اند اما زمانی که «لوت» متوجه شد این آثار در دهه ۸۰ به صورت غیرقانونی از محوطه باستان‌شناسی واقع در شمال اسپانیا خارج شده‌اند، ‌آن‌ها را بازگرداند.

    این کلاه‌خودها در فاصله زمانی بین ۴۰۰ تا ۲۰۰ پیش از میلاد ساخته شده‌اند. «لوت» پس از آن که درباره تاریخچه این آثار  از طریق رسانه‌های اسپانیا مطلع شد،‌ در یک اقدام داوطلبانه و با همکاری سفیر اسپانیا و یونسکو این آثار را بازگرداند.

    «لوت»‌، هفت کلاه‌خود را در سال ۲۰۰۸ در حراجی واقع در مونیخ و یک کلاه‌خود دیگر را در سال ۲۰۰۹ از یک دلال واقع در لندن خریداری کرد و در مجموع برای این هشت کلاه‌خود ۲۵۰ هزار پوند پرداخت کرد.

    «لوت» در مصاحبه‌ای با «‌آرت نت نیوز» بیان کرد: «شخصا فکر می‌کنم، زمانی که تاریخچه یک اثر همچون این مجموعه کلاه‌خودهای باستانی همچون روز روشن است و من متوجه شده‌ام که این آثار از کشور مبداء خود غارت شده‌اند، دلیلی وجود ندارد که یک مجموعه‌دار بخواهد این آثار را در مجموعه خود نگهداری کند.»

    اسپانیا از بازگرداندن این مجموعه کلاه‌خودهای باستانی به عنوان مهم‌ترین پروژه استرداد میراث فرهنگی ربوده شده این کشور از سال ۲۰۱۲ تاکنون یاد کرده است.

    پیش‌تر در سال ۲۰۱۲،‌ ایالات متحده مجموعه‌ای از سکه‌های باستانی به وزن ۱۵ تن و ارزش تقریبی ۵۰۰ میلیون دلار را که از یک کشتی اسپانیایی غارت‌شده بود، به اسپانیا بازگرداند. این کشتی اسپانیایی در جریان یک نبرد و توسط یک کشتی بریتانیایی در نزدیکی پرتغال در سال ۱۸۰۴ غرق شده بود.

    وزرات فرهنگ اسپانیا اخیرا اعلام کرده، بقایای ۶۸۱ کشتی‌ که در فاصله سال‌های  ۱۴۹۲ تا ۱۸۹۸ غرق‌شده‌اند در نزدیکی سواحل جنوبی اقیانوس اطلس وجود دارد.

    تاکنون موقعیت دقیق کمتر ازیک چهارم این مجموعه کشتی‌های غرق‌شده مشخص شده است و انتظار می‌رود مجموعه آثاری از جمله سلاح در آنها وجود داشته باشد.
    «لوت»‌ می‌گوید جرم فرهنگی که در این بین رخ داده است با بازگرداندن این آثار غارت‌شده به کشور اصلی‌شان رفع شده است، اما او حالا می‌خواهد پولی که برای خریداری این آثار پرداخت کرده سات را پس‌بگیرد.

    انتهای پیام

  • نگاهی به مهمترین اتفاقات دنیای هنر در سال ۲۰۱۹

    نگاهی به مهمترین اتفاقات دنیای هنر در سال ۲۰۱۹

    به گزارش ایسنا،‌ مجله تخصصی فرهنگ و هنر «آرت نیوزپیپر» در گزارشی به اتفاقات مهم حوزه فرهنگ و هنر سال ۲۰۱۹ پرداخته که در ادامه به بخشی از آن اشاره می‌کنیم.

    •  «لئوناردو داوینچی» از جمله هنرمندانی است که در سال ۲۰۱۹ بارها تیتر خبرهای رسانه‌های بزرگ جهان شد. برگزاری نمایشگاه بزرگ موزه لوور در پانصدمین سالروز درگذشت این هنرمند چیره‌دست ایتالیایی توجه بسیاری را به خود جلب کرد. مسئله حاضر شدن تابلو نقاشی ۴۵۰ میلیون دلاری «سالواتور موندی» در نمایشگاه لوور از جمله مباحث پررنگ عرصه هنر بود که در نهایت به غایب بودن این اثر هنری در این نمایشگاه بزرگ ختم شد. هویت مالک «سالواتور موندی»‌ و مکان نگهداری آن علی‌رغم انتشار گزارش‌های فراوان هنوز هم نامشخص باقی مانده است؛ اگر چه شایعاتی مبنی بر خریداری شدن این تابلو نقاشی توسط «بن سلمان» ولیعهد عربستان مطرح شد.

    •  هویت و عملکرد حامیان مالی موزه‌ها و موسسه‌های هنری بزرگ بریتانیا و ایالات متحده نیز از جمله مباحث مطرح‌شده سال ۲۰۱۹ بود؛ برای مثال اوایل سال جاری گالری ملی پرتره لندن، کمک یک میلیون پوندی را از خانواده «سَکلِر» نپذیرفت. خانواده «سکلر» مالک کارخانه داروسازی «پاردو فارما» است که به فریب پزشکان و بیماران در مورد خطرات ناشی از بسیاری از محصولات اعتیادآور خود، از جمله «اُکسی کدون» متهم شده است.

    در همین بین سازمان «گالری‌های ملی اسکاتلند» ‌که مدیریت سه گالری در این کشور را بر عهده دارد در راستای حمایت از جنبش‌های تغییرات اقلیمی از پایان همکاری‌هایش با شرکت نفت و گاز بریتانیایی معروف به «‌بی پی»‌ خبر داده است. این اقدام گالری‌های ملی اسکاتلند، فشار برای تغییر اسپانسر را برای موزه بریتانیا و گالری ملی پرتره لندن نیز بیشتر کرد.

    •  آتش‌سوزی مهیب پانزدهم آوریل کلیسای نوتردام بی‌شک از مهم‌ترین رویدادهای سال ۲۰۱۹ محسوب می‌شود. این حادثه می‌تواند یادآور آسیب‌پذیری بناهای تاریخی مخصوصا در زمان مرمت باشد. حالا این آتش‌سوزی سبب شده این اثر تاریخی به بهترین شکل ممکن بازسازی شود. پس از آتش‌سوزی موزه ملی برزیل در سپتامبر سال ۲۰۱۸، برزیل نیز ساخت مجموعه جدیدی را آغاز کرده است.

    • با اینکه مرمت ساختمان‌ها و آثار تاریخی برای مدت‌ها از مباحث داغ رسانه‌ها بوده اما از برجسته‌ترین رویدادهای فرهنگی امسال می‌توان به توجه نشان‌دادن موزه‌های اروپایی نسبت به هویت مجموعه آثارشان و استرداد آثار تاریخی دوره استعمار آفریقا اشاره کرد. این مبحث با شروع تحقیقات «فلوین سار» اقتصاددان اهل سنگال و «بندیکت ساووی» متخصص فرانسوی تاریخ هنر، درباره آثار تاریخی دوره استعمار آفریقا آغاز شد. «امانوئل مکرون» رئیس جمهور فرانسه پس از آنکه بازگرداندن آثار تاریخی به کشورهای صاحب اثر را از اولویت‌های خود اعلام کرد، «سار»‌ و «ساووی» را برای نوشتن گزارشی درباره آثار تاریخی دوره استعمار مامور کرد. با وجود اینکه قدم‌های مثبت بسیاری تاکنون در رابطه با این موضوع برداشته شده است اما، بیشتر حرف‌ها هنوز به مرحله عمل نرسیده‌اند.
    • فروخته شدن مجسمه «خرگوش فولادی» اثر «جف کونز»‌ به قیمت ۹۱ میلیون دلار در حراجی ساتبیز را شاید بتوان از دیگر رخدادهای مهم عرصه هنر در سال ۲۰۱۹ محسوب کرد. به این ترتیب «جف کونز» موفق شد رکورد گرانترین هنرمند زنده دنیا را که پیش از این به «دیوید هاکنی»‌ برای تابلو نقاشی «دو مرد» تعلق داشت را به خود اختصاص دهد.
    مجسمه «خرگوش فولادی» 

    • در اواسط همین سال بود که مشهورترین اسلحه تاریخ هنر یعنی اسلحه‌ای که به زندگی «ونسان ونگوگ» نقاش مشهور آثار پست امپرسیونیست خاتمه داد، فروخته شد. کارشناسان قیمت فروش این اسلحه زنگ‌زده را بین ۴۰ هزار تا ۶۰ هزار یورو تخمین زده بودند، اما این اثر در نهایت به قیمت ۱۶۲۵۰۰ یورو فروخته شد.

    • پنجاه‌ و هشتمین دوره از بینال ونیز نیز از جمله مهم‌ترین رخدادهای دنیای هنر بود که در سال ۲۰۱۹ شاهد بودیم. موضوعات «تغییرات اقلیمی» و «بحران جهانی مهاجرت» نیز از جمله موضوعات اصلی این رویداد بزرگ هنرهای تجسمی محسوب می‌شدند. «کریستوف باچل» ـ هنرمند سوئیسی ـ  از جمله هنرمندانی بود که با «چیدمان» قایق غرق شده حامل هزار مهاجر، به بحران جهانی مهاجرت پرداخت.
    اثر «کریستوفر باچل» 

    به گزارش ایسنا، در این دوره از بینال ونیز همچنین شاهد درخشش نمایندگان کشورمان بودیم. مجله آنلاین ایرلندی «‌آیریش سان» و مجله هنری «اسپو آرت» نیز از پاویون ایران به عنوان جذاب‌ترین پاویون این دوره از دوسالانه هنری و یکی از پاویون‌های برتر ملی یاد کردند.

    •  تور بزرگ نمایشگاه «توت عنخ آمون: گنجینه فرعون طلایی مصر»‌ که نمایشگاه بزرگی از مجموعه آثار کشف شده در مقبره «توت عنخ آمون» فرعون مصر باستان است را نیز می‌توان از اتفاقات برجسته سال جاری محسوب کرد. این نمایشگاه رکورد بازدیدکنندگان را برای یک نمایشگاه در فرانسه شکست. 

      انتهای پیام 

  • «میهمان‌نوازی اربعین» هم جهانی شد

    «میهمان‌نوازی اربعین» هم جهانی شد

    به گزارش ایسنا، چهاردهین اجلاس کمیته میراث ناملموس یونسکو از تاریخ ۹ تا ۱۴ دسامبر (۱۸ تا ۲۳ آذر) در شهر بوگوتا پایتخت کلمبیا برگزار شد و پرونده “ارائه خدمات و میهمان‌نوازی در جریان پیاده‌روی اربعین” که از سوی کشور عراق ارائه شده شده بود پس از بررسی به عنوان یکی از میراث جهانی ناملموس بشری در یونسکو به ثبت رسید. 

    موکب‌های اربعین حسین (ع) هر ساله درایام اربعین از سوی مردم عراق در مسیرهای پیاده‌روی برپا می‌شود و در این موکب‌ها پذیرایی، اسکان زائران و همچنین خدمات فرهنگی از سوی موکب‌داران عراقی به زائران ارائه می‌شود. همچنین در این موکب‌ها برخی موکب‌داران ایرانی نیز حضور دارند و به ارائه خدمات به زئران می‌پردازند. 

    امسال و در جریان چهاردهمین اجلاس کمیته میراث ناملموس یونسکو، پرونده “مهارت ساختن و نواختن دوتار” نیز از سوی ایران به ثبت جهانی رسید. 

    انتهای پیام 

  • گشتی در موزه یون‌پیونگ کره جنوبی

    گشتی در موزه یون‌پیونگ کره جنوبی

    به گزارش ایسنا، موزه Eunpyeong History & Hanok Museum در سه طبقه شامل کتابخانه، اتاق آموزش، سالن تاریخ Eunpyeong که در آن میراث فرهنگی منطقه قابل تقدیر است (در طبقه‌های اول و دوم) و نیز سالن نمایشگاه ویژه و سالن نمایشگاه هانوک در طبقه سوم است. پشت بام و نمای بیرون آن نیز جنبه‌ی نمایشگاهی دارد.

    منطقه یون‌پیونگ یکی از ۲۵ منطقه سئول در کره جنوبی است که در شمال غربی پایتخت قرار گرفته است و حدود نیم میلیون نفر جمعیت دارد.
    هانوک نیز نام خانه سنتی کره ای است که نخستین‌بار در قرن چهاردهم میلادی در زمان سلسله ژوزون طراحی و ساخته شد.

    نمایش نمای هوایی منطقه در راهروهای موزه

    معماری کره‌ای در هانوک درواقع با تفکر درباره زمین و فصل‌ها، موقعیت خانه را در ارتباط با محیط اطراف خود تعریف می‌کند. فضای داخلی خانه نیز بر همین اساس برنامه‌ریزی شده است. به این اصل baesanimsu گفته می‌شود، به این معنی که خانه ایده‌آل با کوهی در پشت و رودخانه در قسمت جلویی ساخته شده است. شکل‌های هانوک البته در منطقه‌های مختلف شبه جزیره کره، متفاوت است. در منطقه‌های سردسیر شمالی کره، هانوک‌ها در یک مربع با یک حیاط در وسط ساخته می‌شوند تا بتواند گرما را بهتر حفظ کنند. در منطقه‌های جنوب کره اما هانوک‌ها بازتر و به شکل  L طراحی شده‌اند.

    نمایی از موزه به سبک خانه‌های هانوک

    در این تصویرها، بخش‌های مختلف موزه تاریخ یون‌پیونگ و هانوک را می‌توانید ببینید:

    نمای ورودی موزه

    بانوی راهب در نقی راهنمای موزه

    سالن نمایشگاهی تاریخی

    نمایش فرهنگ عامه با اشیای تاریخی

    فضای داخلی موزه از پشت‌بام

    بخش انجمن هنر کالی‌گرافی کره

    نمای خروجی موزه

    نمای بیرونی موزه

    انتهای پیام

  • موزه یون‌پیونگ کره جنوبی را در این گزارش ببینید

    موزه یون‌پیونگ کره جنوبی را در این گزارش ببینید

    به گزارش ایسنا، موزه Eunpyeong History & Hanok Museum در سه طبقه شامل کتابخانه، اتاق آموزش، سالن تاریخ Eunpyeong که در آن میراث فرهنگی منطقه قابل تقدیر است (در طبقه‌های اول و دوم) و نیز سالن نمایشگاه ویژه و سالن نمایشگاه هانوک در طبقه سوم است. پشت بام و نمای بیرون آن نیز جنبه‌ی نمایشگاهی دارد.

    منطقه یون‌پیونگ یکی از ۲۵ منطقه سئول در کره جنوبی است که در شمال غربی پایتخت قرار گرفته است و حدود نیم میلیون نفر جمعیت دارد.
    هانوک نیز نام خانه سنتی کره ای است که نخستین‌بار در قرن چهاردهم میلادی در زمان سلسله ژوزون طراحی و ساخته شد.

    نمایش نمای هوایی منطقه در راهروهای موزه

    معماری کره‌ای در هانوک درواقع با تفکر درباره زمین و فصل‌ها، موقعیت خانه را در ارتباط با محیط اطراف خود تعریف می‌کند. فضای داخلی خانه نیز بر همین اساس برنامه‌ریزی شده است. به این اصل baesanimsu گفته می‌شود، به این معنی که خانه ایده‌آل با کوهی در پشت و رودخانه در قسمت جلویی ساخته شده است. شکل‌های هانوک البته در منطقه‌های مختلف شبه جزیره کره، متفاوت است. در منطقه‌های سردسیر شمالی کره، هانوک‌ها در یک مربع با یک حیاط در وسط ساخته می‌شوند تا بتواند گرما را بهتر حفظ کنند. در منطقه‌های جنوب کره اما هانوک‌ها بازتر و به شکل  L طراحی شده‌اند.

    نمایی از موزه به سبک خانه‌های هانوک

    در این تصویرها، بخش‌های مختلف موزه تاریخ یون‌پیونگ و هانوک را می‌توانید ببینید:

    نمای ورودی موزه
    بانوی راهب در نقی راهنمای موزه
    سالن نمایشگاهی تاریخی
    نمایش فرهنگ عامه با اشیای تاریخی

    فضای داخلی موزه از پشت‌بام
    بخش انجمن هنر کالی‌گرافی کره
    نمای خروجی موزه
    نمای بیرونی موزه

    انتهای پیام

  • چینی‌ها درباره ایران چه نظری دارند؟

    چینی‌ها درباره ایران چه نظری دارند؟

    به گزارش ایسنا، ‌ آکادمی گردشگری چین براساس نظرسنجی که از گردشگران این کشور قبل و بعد از سفر به ایران انجام داده، نتیجه گرفته است: در سال ۲۰۱۸ سطح رضایت مسافران چینی از سفر ایران حدود ۷۹.۲۰ درصد بوده که در بین ۱۰۲ ملیتی که به ایران سفر کرده‌اند رتبه رضایت‌مندی چینی‌ها ۵۹ بوده است. در هشت ماه نخست سال ۲۰۱۹ میزان رضایت چینی‌ها از سفر به ایران ۷۷.۳۸ درصد بوده که رتبه آن در بین ملیت‌های دیگر ۷۸ شده است.

    نمودار آماری این گزارش که نسخه‌ای از آن در اختیار ایسنا قرار داده شده، نشان می‌دهد: سطح رضایت‌مندی چینی‌ها از سفر به ایران امسال در مقایسه با سال ۲۰۱۸، کمتر شده است.

    در گزارش نظرسنجی آکادمی گردشگری چین آمده است: میانگین رضایت سایر ملت‌ها از سفر ایران ۸۵ درصد بوده که سطح رضایت‌مندی چینی‌ها در سال ۲۰۱۹ از این عدد کمی پایین‌تر بوده و به ۷۷.۳۸ درصد رسیده است.

    بیشترین درصد رضایت چینی‌ها از مردم ایران و مهمان‌نوازی آن‌ها و کیفیت غذاهای ایران بوده که بالاتر از سطح میانگین رضای‌تمندی سایر ملیت‌ها است.

    چینی‌ها از برخی زیر ساخت‌ها شامل اماکن تاریخی و کاخ‌ها، مراکز خرید، جابه‌جایی‌ها، تصویر مقصد، رقابت‌پذیری قیمت مقصد و تبلیغات دهان به دهان رضایت نسبی داشته‌اند اما درباره مدیریت و برنامه‌ریزی گردشگری میزان رضایت آن‌ها زیر ۷۰ درصد بوده است؛ عددی پایین‌تر از میانگین سطح رضایت سایر ملت‌ها.

    آکادمی گردشگری چین گزارش کرده است: ایران در طرح «یک کمربند ـ‌ یک جاده» واقع شده و موقعیت راهبردی دارد و سطح تعاملات اقتصادی دو کشور در پنج سال گذشته ۷.۳ درصد رشد داشته که در یک بازه پنج‌ساله، گردشگری ورودی از چین به ایران حدود ۲۰.۱ درصد و گردشگری ورودی از ایران به چین حدود ۱.۷ درصد سالانه افزایش داشته است.

    سفر ایرانی‌ها به چین ۱۷ درصد و سفر چینی‌ها به ایران حدود ۵ درصد کمتر شده استهمچنین امسال کلا حدود ۸ میلیون نفر مسافر بین دو کشور جا به جا شده است که نسبت به سال گذشته ۱۲.۱ درصد کاهش داشته که کاهش ورودی از ایران به چین حدود ۱۶.۸ درصد بوده و کاهش سفر چینی‌ها به ایران حدود ۴.۷ درصد بوده است (نقطه سر به سر یکساله).

    این آکادمی همچنین به بررسی تصویر ذهنی مسافران از ایران پرداخته و در آزمون ارزیابی استاندارد گردشگران مشخص شده که ذهنیت آن‌ها از کلمه ایران قبل از سفر به این کشور برابر با  نفت، انقلاب و امپراتوری پرشیا بوده است.

    پیش از سفر بیشترین جست‌وجوی اینترنتی چینی‌ها درباره مسجد نصیرالملک (شیراز)، تخت جمشید (استان فارس) و میدان امام (اصفهان) بوده است.

    چینی‌ها پس از سفر به ایران اغلب چنین نظر داده‌اند: ایران بهتر از چیزی است که فکر می‌کردیم. اصفهان خیلی دوست داشتنی است و شهر زنده ای است که با چرخ زدن در این شهر، فرهنگ و زندگی مردم به خوبی نمایان می‌شود.

    میدان امام بعد از غروب با توجه به پیک نیک خانواده‌های ایرانی جذابیت خاصی دارد که چینی‌ها می‌توانند از ایشان به‌راحتی عکاسی کنند.

    تخت جمشید احساسی تاریخی مشابه دیوار چین دارد. معماری آن و البته سرویس کرایه دوربین سه بعدی احساس عمیقی از تاریخ را منتقل می‌کند.

    در این گزارش نظرسنجی به نظر به یکی از گردشگران چینی اشاره شده که گفته است: لغو روادید دلیل اصلی انتخاب یک‌باره ایران به عنوان مقصد بوده است. پیش از سفر اطلاعات زیادی راجع به این کشور پیدا نکرده‌ ولی بعد از بازدید از این انتخاب بسیار راضی بوده و باز هم قصد بازگشت به ایران را دارد.

    برخی چینی‌ها نیز نظر داده‌اند: اگر نام ایران به گوش‌تان بخورد ابتدا احساس ناامنی می‌کنید ولی بعد از بازدید در حدی احساس‌تان عوض می‌شود که حتی نمی‌خواهید آن را ترک کنید.

    عقیده برخی چینی‌ها بر این است که در بیشتر مسیرهای بین شهری ایران، حمل و نقل با اتوبوس از نظر قیمت و کیفیت خیلی خوب است.

    آکادمی گردشگری چین همچنین به استناد نظرهای ثبت شده درباره سختی سفر تنهایی به ایران، برخورد بعضی راننده‌های تاکسی و فروشنده‌ها توصیه کرده است: برای داشتن سفری امن و مطمئن گروهی به ایران سفر کنید.

    همچنین اعلام شده است: سیستان و بلوچستان و کرمان ممکن است امن نباشد. قطار (به خاطر ساعات نامناسب حرکت که روی زمان بازدیدها و رسیدن به مقصد اثر می‌گذارد) خیلی توصیه نمی‌شود.

    چینی‌ها نظر داده‌اند که مردم ایران نسبت به خارجی‌ها خوش‌قلب هستند اما بیش از حد به یک خارجی توجه نشان می‌دهند.

    پلو زعفرانی، روسری زنان ایرانی، نان‌های بزرگ، مردم خونگرم و مهمان‌نواز، سرزمین زیبا، مسجد صورتی، چشم‌های رنگی، واقعی و زیبا، قصه هزار و یک‌شب از جمله عباراتی است که به عقیده برخی گردشگران چینی تداعی‌کننده ایران است.

    این گزارش براساس نظرهای ثبت شده نتیجه گرفته است: برای سفر به ایران ۱۰ روز کافی بوده و این کشور طبیعت زیبایی ندارد. به عقیده فعالان گردشگری ایران و چین، بیان چنین دیدگاهی درباره طبیعت ایران ناشی از کوتاهی بخش دولتی در معرفی مناسب جذابیت‌های متعدد و متنوع ایران است.

    انتهای پیام

  • “یلدا” منتظر اجلاس ۱۴۰۰ / ایران ۴ پرونده سال آینده ارایه می‌کند

    “یلدا” منتظر اجلاس ۱۴۰۰ / ایران ۴ پرونده سال آینده ارایه می‌کند

    "یلدا" منتظر اجلاس ۱۴۰۰ / ایران ۴ پرونده سال آینده ارایه می‌کند
    “یلدا” منتظر اجلاس ۱۴۰۰ / ایران ۴ پرونده سال آینده ارایه می‌کند

    محمد حسن طالبیان با بیان این‌که در حاشیه نشست ۲۴ ام کمیته میراث بشری ناملموس یونسکو رایزنی‌های فرهنگی بین‌المللی برای تهیه پرونده‌های مشترک با کشورهای ترکیه، روسیه، عراق، آذربایجان، تاجیکستان، پاکستان، ازبکستان و افغانستان انجام شده است، به ایسنا توضیح داد: تهیه پرونده‌های مشترک میراث ناملموس با کشورهای همسایه در اولویت برنامه‌های ثبت جهانی میراث ناملموس وزارتخانه میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری قرار دارد.

    او با اشاره به این‌که سهمیه ملی کشورهای عضو کنوانسیون پاسداری از میراث فرهنگی ناملموس برای ثبت جهانی محدود به یک پرونده برای هر دو سال است، افزود: راهبرد ما تاکید بر تهیه پرونده‌های مشترک است.

    وی تهیه پرونده‌های مشترک میراث بشری ناملموس با دیگر کشورها را عاملی برای توسعه دیپلماسی فرهنگی ایران دانست.

    یلدا به اجلاس ۱۴۰۰ می‌رسد

    مصطفی پورعلی – مدیر کل دفتر ثبت آثار تاریخی این وزارتخانه – نیز درباره‌ی نتایج این رایزنی‌ها گفت: بر اساس هماهنگی‌ها و اقدامات انجام شده، قرار شد تا چهار پرونده مشترک برای اجلاس میراث ناملموس که سال آینده برگزار می‌شود، از سوی ایران همراه با دیگر کشورها به یونسکو ارائه شوند.

    او توضیح داد: پرونده‌ی «مینیاتور» به صورت مشترک با کشورهای «ترکیه، آذربایجان و ازبکستان»، پرونده‌ی «جشن مهرگان» به صورت مشترک با کشور «تاجیکستان»، آیین  «زیارت کلیسای تادیوس مقدس» به صورت پرونده‌ای مشترک با کشور «ارمنستان» و «هنر ساختن و نواختن عود» به صورت مشترک با کشور «سوریه» بررسی می‌شوند که این پرونده ها ابتدای سال جاری به یونسکو ارسال شده‌اند.

    وی همچنین از ارائه‌ی پرونده‌ی «یلدا» به کمیته‌ی میراث ناملموس بشری یونسکو برای اجلاسِ میراث ناملموس یونسکو در دو سال آینده (۱۴۰۰شمسی ) خبر داد.

    در بیست و چهارمین اجلاس میراث ناملموس یونسکو که در روزهای گذشته در بوگاتو کلمبیا برگزار شد، کشورمان چهاردهمین اثر ناملموس خود یعنی «مهارت ساختن و نواختن دوتار» را در فهرست میراث جهانی ناملموس به ثبت رساند.

    انتهای پیام

  • قاچاقچیان با پتک به جان «لانه طاوس» افتادند

    قاچاقچیان با پتک به جان «لانه طاوس» افتادند

    به گزارش ایسنا، استودان لانه طاوس را کمتر از سه دهه قبل در مرودشت استان فارس کشف کردند، محوطه‌ای تاریخی از دوره‌ی هخامنشیان که به اعتقاد باستان‌شناسان، اثری تلفیقی از گوردخمه‌ و تابوت‌های سنگی است، هر چند این مجموعه‌ی هخامنشی به شماره ۲۸۲۴۱ در ۱۳ بهمن ۱۳۸۸ در فهرست آثار ملی کشور ثبت شد، اما حضور گاه و بیگاه حفاران و قاچاقچیان آثار تاریخی در این محوطه‌ی ارزشمند، آن را در معرض تخریب کامل قرار داده است.

    سیاوش آریا – فعال و کنشگر میراث فرهنگی استان فارس-  در گفت‌وگو با ایسنا، به حضور حفاران و قاچاقچیان آثار تاریخی در محوطه‌ی «لانه طاوس» اشاره می‌کند و می‌گوید: تجهیزات و دست اَفزارهای حرفه‌ای حفاران آثار تاریخی، آسیب‌های زیادی به این گوردخمه و استودان تاریخی آن وارد کرده‌اند.

    او با بیان این‌که به نظر می‌رسد قاچاقچیان اَموال تاریخی – فرهنگی به اَنگیزه‌های پوچِ کشفِ گنج، یکی از گوردَخمه‌های «لانه طاووس» با بیش از دو هزار سال قدمت را شکسته‌اند، ادامه می‌دهد: با توجه به شواهد موجود به نظر می‌رسد، قاچاقچیان آثار تاریخی با پیکور برقی و پتک، داعش‌وار به جان این گوردخمه افتاده‌اند، در حال حاضر سنگ‌های جدا شده‌ی بزرگ و کوچک درون گوردخمه‌ها به حال خود رها شده‌اند.

    گوردخمه‌ی تخریب شده توسط قاچاقچیان آثار تاریخی

    وی با اشاره به نزدیکی این محوطه‌ی تاریخی به مَرودشت و نزدیکی آن به دفتر یگان حفاظت میراث فرهنگی منطقه و پررفت و آمد بودن این جاده‌ی بین شهری اظهار می‌کند: در این محوطه‌ی تاریخی، چهار گوردَخمه در نزدیک یکدیگر قرار گرفته‌اند، سه گوردخمه در نزدیکیِ یکدیگر و در یک راستا قرار گرفته‌اند و گوردخمه‌ی دیگر، درست رو به روی آن‌ها و در سمت دیگرِ سینه‌ی کوه تراشیده شده است، همچنین داخل تعدادی از این گوردخمه‌ها، به کاه‌دانی و زباله‌دانی تبدیل شده‌اند و برخی دیگر نیز به جایگاهی برای کارتن خواب‌ها درآمده است و هنوز هم جای تکه تکه های کارتن را می توان از نزدیک دید که مایۀ شگفتی و افسوس فراوان است.

    حضور معتادان در محوطه‌ی ۲۰۰۰ ساله مرودشت استان فارس

    او می‌گوید: بر اساس آن‌چه که در پرونده‌ی ثبتی این مجموعه نوشته شده است؛ «همه گوردخمه‌ها را فراهخامنشی یا پس از هخامنشی تاریخ گذاری کرده‌اند.» اما به باور کارشناسان بهتر است که گاه‌نگاری‌ها را دقیق‌تر انجام داده و آن‌ها را از یکدیگر جدا کنیم. در واقع این گوردخمه ها در دو بازه‌ی زمانی تراشیده شده‌اند. یک دوره را بی‌گمان باید دوره‌ی فراهخامنشی دانست و دوره‌ی دیگر نیز که همزمان با با دوره‌ی اشکانیان است را می‌توان دوره‌ی پارسی نام‌گذاری کرد.

    گور دخمه و تابوت‌های سنگی در دوران باستان برای تدفین مردگان مورد استفاده بوده‌اند. بر اساس اعتقادات مردم باستان، به‌خصوص در دوران هخامنشی، فراهخامنشی و ساسانیان، اجساد مردگان ابتدا بر بلندای یک کوه یا صخره قرار داده می‌شد و پس از مدتی که تنها استخوان‌های جسد باقی می‌ماند، این بقایا درون گوردخمه یا تابوت‌های سنگی دفن می‌شد. به همین دلیل این نوع از قبور را “استودان” می‌نامیدند. این کلمه به معنی محل گذاشتن استخوان کاربرد داشته است.

    قاچاقچیان با ادوات حفاری و تجهیزات به جان «لانه طاوس» افتادند

    تبدیل گوردخمه‌های ۲۰۰۰ ساله به زباله‌دانی و کاه‌دانی

    انتهای پیام