هفته گذشته، CGTN مستندهایی را درباره منطقه خودمختار اویغور شین جیانگ در چین پخش کرد که سراسر جهان را تحت تأثیر قرار داد. در این مستندها تصاویر واقعی از حملات تروریستی به بخشهای مختلف این منطقه ظرف ده سال گذشته به نمایش گذاشته شد. کار CGTN کاملاً صحیح بود چرا که از طریق نمایش شواهد غیر قابل انکار، مسئله مبارزه با تروریسم در شین جیانگ به مرکز توجه جامعه جهانی تبدیل خواهد شد.
بدیهی است، تروریسم فرامرزی تهدید واقعی برای امنیت، آزادی و ارزشهای هر کشوری در جهان است. چین نیز مانند سایر کشورهای جهان، حقوق و وظایفی برای مبارزه با تروریسم، افراط گرایی و تجزیه طلبی دارد و با توجه به وضعیت خود، اقداماتی را در جهت مقابله با این موارد انجام میدهد. اجرای برنامه بازآموزی و آموزشهای حرفهای توانسته است با پیشگیری از دلایل، منابع و امکان شکل گیری اقدامات تروریستی، در طول سه سال، با موفقیت از بروز عملیات تروریستی در منطقه شین جیانگ جلوگیری کند و به همین خاطر این برنامهها مورد پذیرش و استقبال گسترده مردم چین قرار گرفته است؛ چرا که از گذشته تا به حال، مردم غیر نظامی و بی گناه آسیب دیدگان اصلی عملیات تروریستی در شین جیانگ بودهاند.
عدهای از رسانههای گروهی و سازمانهای غربی با وجود عدم ارائه شواهد و مدارک برای اثبات ادعاهای خود، همواره بر دیدگاههای «ضد چین» خود تأکید میکنند. مشکل آنان اینجاست که بدون اتهامهایی مثل «بازداشت یک میلیون اویغور» و یا «بروز درگیریهای بومی در اثر سرکوب دولتی» چگونه میتوانند تلاشهای مؤثر چین برای مبارزه با افراط گرایی را مورد انتقاد قرار دهند؟ در واقع حملات تروریستی در شین جیانگ با حملات تروریستی مناطق دیگر جهان هیچ تفاوتی ندارد و جهان امروز ما بیشتر نیازمند صداهای درست و واقعی است.
برنامه بازآموزی چین شبیه برنامههای «حضور مجدد» کشورهای اروپایی است که با هدف «نابود کردن افراطیگری» برای اعضای سابق «داعش» و خانوادههای آنان که از سوریه و عراق بازگردانده شدهاند، انجام میشود. وقتی از این برنامههای اروپایی انتقادی نمیشود، پس نباید در مورد چین هم سیاه نمایی کنند.
سازمان تروریستی «جنبش اسلامی ترکستان شرقی» در منطقه شین جیانگ با سازمانهای تروریستی «داعش» و «القاعده» تفاوتی ندارد و به عنوان شاخهای از سازمان تروریستی «القاعده» در فهرست تحریمهای سازمان ملل قرار گرفته است. معرفی این سازمان به هر شکل و عنوان دیگر توهین به شعور مخاطب است. اعضای «جنبش اسلامی ترکستان شرقی» به حمله علیه مردم بی گناه و شستشوی مغزی و آموزش کودکان برای اقدامات تروریستی دست زدهاند و در مستندهای CGTN نیز جزئیات آن به نمایش گذاشته میشود.
سکوت منتقدان غربی در برابر پخش مستندهای شین جیانگ به این دلیل است که نمیخواهند بپذیرند چین نیز از «حملات تروریستی آسیب دیده است» و قصد دارند با این واقعیت مقابله کنند؛ تصویب «لایحه سیاست حقوق بشر اویغورها سال ۲۰۱۹» در آمریکا نیز در همین راستا صورت گرفته است.
مشخص نیست که واقعاً چه تعداد از اعضای «جنبش اسلامی ترکستان شرقی» برای پیوستن به به اصطلاح «جهاد» وارد عراق و سوریه شدهاند؛ اما برخی میگویند این تعداد به ۵ هزار نفر میرسد. همانند کشورهای اروپایی، چین هم باید با تروریستها مقابله کند، به این دلیل که تروریسم علاوه بر به خطر انداختن امنیت ملی کشورهای مختلف جهان، یک تهدید جدی برای زندگی مردم عادی نیز به شمار میرود. سازمانهای تروریستی تاکنون باعث رنج و اندوه گسترده مردم منطقه خودمختار اویغور شین جیانگ شدهاند و جان جمعیت بی شماری همچنان در خطر است. چین دیگر اجازه نمیدهد مردمش در ترس و وحشت اقدامات تروریستی و خشونت بار جنبش اسلامی ترکستان شرقی به سر ببرند.
این یک جنگ رسانهای است. ما هرگز نباید تراژدیهایی را که در شین جیانگ رخ داده فراموش کنیم. مردم غیر نظامی در بازارها، ایستگاههای قطار یا دیگر مناطق عمومی هدف حملات تروریستی «جنبش اسلامی ترکستان شرقی» قرار گرفتند و اگر پکن اقدامات لازم برای مقابله با این حوادث را انجام ندهد، تروریستها همچنان به عملیات خشونت بار خود ادامه خواهند داد. جهان امروز نباید به سیاه نمایی درباره یک برنامه مفید برای ارائه آموزشهای حرفهای و نابود کردن افراط گرایی بپردازد. واقعیات تاریخی به ما آموختهاند که همین سیاه نماییها باعث سرایت تروریسم از شین جیانگ به پکن، خاورمیانه و دیگر مناطق جهان خواهد شد.
مخالفان چین با در پیش گرفتن یک «استاندارد دوگانه» در مورد «برنامههای بازآموزی شین جیانگ» دورویی و ریاکاری خود را نشان میدهند. منتقدان غربی حق دخالت در امور داخلی چین را ندارند؛ چه برسد به اینکه برای گروههای افراطی و تجزیه طلب اشک تمساح هم بریزند. در ماه ژوئیه سال جاری، بسیاری از کشورهای مسلمان و غیر مسلمان مانند عربستان سعودی، ایران، مصر، سوریه، امارات متحده عربی و کشورهای دیگر در پیام خود به شورای حقوق بشر سازمان ملل تلاشها و سیاستهای چین در شین جیانگ را عالی ارزیابی کردند.
سیاه نمایی درباره تلاشهای چین در مسیر مبارزه با تروریسم و تأسیس مراکز آموزش حرفهای، تنها به سود سازمانهای تروریستی «داعش»، «القاعده» و «جنبش اسلامی ترکستان شرقی» و دیگر سازمانهای تروریستی جهان تمام خواهد شد. این کار به جای کاهش تروریسم در جهان، آن را افزایش خواهد داد. کشورهای جهان باید با این ریاکاری و استاندارد دوگانه مخالفت و از اقدامات پکن برای حفظ حقوق اصلی شهروندان خود قدردانی کنند؛ به ویژه که امروز مردم شین جیانگ از برنامههای «بازآموزی» استقبال و حمایت خود را از آن اعلام میکنند.
