برچسب: انتخابات آمریکا

اعتمادآنلاین| با داغ شدن مبارزات انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا در روزهای پایانی منتهی به سوم نوامبر (۱۳ آبان)، روزنامه انگلیسی «گاردین» نتایج نظرسنجی‌ها را در ایالت‌های محل رقابت که سرنوشت انتخابات آمریکا را رقم می‌زنند دنبال می‌کند.

در نظرسنجی‌های ملی «دونالد ترامپ» هنوز نتوانسته رقیب دموکراتش را پشت سر بگذارد، مسئله‌ای که البته پیروزی «جو بایدن» را تضمین نمی‌کند زیرا «هیلاری کلینتون» هم تقریباً در تمام دوران رقابت‌های انتخاباتی سال ۲۰۱۶ از ترامپ پیش بود اما در نهایت در آرای الکترال نتیجه را به او واگذار کرد.

از آنجا که سیستم رای‌گیری در آمریکا به هر ایالت تعدادی از آرای الکترال کالج را اختصاص می‌دهد، که بدون در نظر گرفتن اختلاف پیروزی (فاصله دو نامزد) به پیروز ایالت تعلق می‌گیرد، ایالت‌های کلیدی (در ایالت‌های کلیدی هیچ‌کدام از دو حزب اصلی و نامزدهای آنان پشتیبانی قاطعی ندارند تا بتواند به آرای مجمع گزینندگان آن ایالت اتکا کنند) که تعداد کمی هم دارند نتیجه انتخابات را رقم می‌زنند و به همین دلیل به شدت مورد توجه و محل رقابت نامزدهای انتخابانی هستند.

ردیاب نظرسنجی روزنامه گاردین هر روز میانگین همه نظرسنجی‌های ۱۴ روز اخیر را در ۸ ایالت محل رقابت می‌سنجد. برای ردیابی بهتر در ایالت‌های سرنوشت‌ساز، ۶ ایالت از ایالت‌های مورد بررسی آن‌هایی هستند که در سال ۲۰۱۶ به نفع ترامپ چرخیدند، در حالی که در انتخابات سال ۲۰۱۲ از «باراک اوباما» نامزد دموکرات‌ها حمایت کرده بودند. آریزونا و کارولینای شمالی هم به دلیل آنچه که ممکن است درباره تغییر فضای انتخاباتی نشان دهند، به ایالت‌های کلیدی اضافه شده‌اند؛ به نوشته گاردین، آن‌ها ممکن است در انتخابات امسال به عنوان ایالت‌های سرنوشت‌ساز ظاهر شوند.

گاردین در ادامه یادآوری می‌کند که نظرسنجی‌های انتخاباتی سال ۲۰۱۶ به ویژه نظرسنجی‌ها در ایالت‌های کلیدی به شدت حامیان ترامپ را دست‌کم گرفتند و به رغم آن که گفته می‌شود این اشکال اصلاح شده، در این خصوص اطمینان وجود ندارد. به اضافه این که در نظرسنجی‌ها ممکن است حمایت از نامزد دموکرات‌ها بیش از اندازه واقعی حساب شود به این معنی که در روز انتخابات تعداد کمتری از افرادی که از بایدن اعلام حمایت کرده بودند، به وی رای بدهند.

فلوریدا

فلوریدا از ایالت‌های جنوبی سرنوشت‌ساز دارای ۲۹ رای الکترال است که میانگین نظرسنجی‌های ۱۴ روزه منتهی به ۲۱ اکتبر (۳۰ مهر) در این ایالت نشان داده بایدن با اختلاف ۲.۷ درصد از ترامپ در این ایالت پیش است. این ایالت جمعیت متفاوتی دارد اما به طور کلی جمعیت آن به محافظه‌کاران متمایل و نسبت زیادی از رای‌دهندگان این ایالت را افراد مسن تشکیل می‌دهند. هر دو کارزار انتخابتی این ایالت را ایالتی می‌دانند که باید در آن پیروز شوند.

پنسیلوانیا 

میانگین نظرسنجی‌های منتهی به ۲۲ اکتبر پیشتازی بایدن را با اختلاف ۵.۲ درصد در پنسیلوانیا نشان می‌دهد. این ایالت با ۲۰ رای الکترال در سال ۲۰۱۶ پیروزی ترامپ را وقتی که او توانست با اختلاف ۰.۷ درصد کلینتون را در این ایالت ببرد، تصویب کرد. بایدن امیدوار است بتواند مشارکت را در دو شهر دموکرات این ایالت بالا ببرد تا پشتوانه روستایی ترامپ را بی‌اثر کند.

اوهایو

ایالت اوهایو ۱۸ رای الکترال دارد و در نظرسنجی‌های منتهی به ۲۰ اکتبر ترامپ با اختلاف ۱.۸ درصد از بایدن در این ایالت پیش بوده است. این ایالت از سال ۱۹۶۴ در همه انتخابات ریاست‌جمهوری به نفع پیروز رقابت رای داده است. ترامپ در سال ۲۰۱۶ با اختلاف ۸.۱ درصد در این ایالت پیروز شد که این کار را برای دموکرات‌ها دشوار می‌کند. آن‌ها در این ایالت به مشارکت گسترده رای‌دهندگان سیاه‌پوست امید بسته‌اند.

میشیگان

میشیگان از دیگر ایالت‌های کلیدی با ۱۶ رای الکترال است که بایدن در آخرین نظرسنجی‌ها تا ۲۲ اکتبر با اختلاف ۶.۹ درصد از ترامپ در این ایالت پیش بوده است. این ایالت پیش از این سنگر دموکرات‌ها بود تا این که ترامپ توانست در سال ۲۰۱۶ در آن به پیروزی برسد. بایدن امیدوار است این سنگر را در انتخابات امسال از ترامپ پس بگیرد و به برتری شکننده او با اختلاف ۰.۳ درصد در سال ۲۰۱۶ پایان دهد.

کارولینای شمالی

کارولینای شمالی ۱۵ رای الکترال دارد و بایدن با اختلاف ۲.۷ درصد از ترامپ در نظرسنجی‌های منتهی به ۲۱ اکتبر این ایالت پیش بوده است. این ایالت در ۲ انتخابات ریاست‌جمهوری اخیر به نفع جمهوری‌خواهان رای داده است.

آریزونا 

آریزونا دارای ۱۱ رای الکترال است و بایدن در نظرسنجی‌های منتهی به ۲۱ اکتبر با میانگین اختلاف ۲.۸ درصد از ترامپ پیش بوده است. این ایالت سنگر جمهوری‌خواهان است و در ۴ انتخابات اخیر هر بار به نامزد این حزب رای داده است، با این حال بایدن به مشارکت گسترده لاتین‌تبارهای این ایالت امید بسته تا بتواند نتیجه را در آنجا به نفع خود رقم بزند.

ویسکانسین

ویسکانسین با ۱۰ رای الکترال در نظرسنجی‌های منتهی به ۲۰ اکتبر با میانگین ۶.۳ درصد از بایدن در مقابل ترامپ حمایت کرده است. بایدن امیدوار است شهرهای لیبرال این ایالت در انتخابات مشارکت خوبی داشته باشند تا بتواند ترامپ را که در سال ۲۰۱۶ در ویسکانسین با اختلاف کمی کلینتون را برد، پشت سر بگذارد. قبل از انتخابات سال ۲۰۱۶، هیچ نامزد جمهوری‌خواهی نتوانسته بود از سال ۱۹۸۸ در این ایالت به پیروزی برسد.

آیووا

در ایالت روستایی آیووا که تنها ۶ رای الکترال دارد، ترامپ با اختلاف ۰.۱ درصد از بایدن در نظرسنجی‌های منتهی به ۲۱ اکتبر پیش است. این ایالت در انتخابات‌های اخیر به سمت جمهوری‌خواهان گرایش داشته و ترامپ توانست با اختلاف فاحش ۱۵ درصد در سال ۲۰۱۶ نامزد دموکرات‌ها را در آن شکست بدهد.

نظرسنجی‌های ملی

در نظرسنجی‌ها در سطح ملی هم تا تاریخ منتهی به ۲۱ اکتبر (۳۰ مهر) یعنی بعد از مناظره نهایی میان دو نامزد که بامداد جمعه دوم آبان به وقت تهران برگزار شد، نامزد حزب دموکرات با اختلاف قابل توجه ۹.۸ درصد از رئیس‌جمهور جمهوری‌خواه آمریکا پیش بوده است.

بر اساس نتایج نظرسنجی فوری شبکه آمریکایی «سی‌ان‌ان» بعد از مناظره نهایی میان دو نامزد انتخابات ریاست‌جمهوری پیش‌رو در آمریکا، جو بایدن در مقابل دونالد ترامپ عملکرد بهتری در این مناظره داشت.

بیش از ۵۲ درصد رای‌دهندگان در نظرسنجی که این مناظره را تماشا کردند معتقدند نامزد حزب دموکرات پیروز این مناظره بوده و در مقابل ۳۹ درصد چنین نظری را درباره رئیس‌جمهور آمریکا داشتند.

منبع: فارس

اعتمادآنلاین| سخنگوی شورای نگهبان، گفت: انتخابات آمریکا نیز موضوعی است داخلی که ایران علاقه و لزومی به دخالت در آن نمی بیند.

عباسعلی کدخدایی سخنگوی شورای نگهبان در پاسخ به ادعای آمریکایی‌ها مبنی بر دخالت ایران در انتخابات آمریکا، نوشت: ایران بارها اعلام کرده در امور داخلی کشورها دخالت نمی‌کند و فراتر اینکه نیازی به این دخالت نمی بیند.

وی افزود: انتخابات آمریکا نیز موضوعی است داخلی که ایران علاقه و لزومی به دخالت در آن نمی‌بیند. البته ترامپ هم باید بداند دوران دخالت در امور داخلی کشورها به پایان رسیده است!

منبع: تسنیم

اعتمادآنلاین| نماینده مردم اراک، کمیجان و خنداب در مجلس شورای اسلامی گفت: جمهوری اسلامی ایران هیچ‌گونه دخالتی در روند انتخابات آمریکا ندارد و مطرح شدن چنین مسائلی از اساس دروغین و غیرمنطقی است.

محمدحسن آصفری به اظهارات پمپئو مبنی بر اینکه «ایران به دنبال تضعیف انتخابات آمریکا است» اشاره کرد و گفت: جمهوری اسلامی ایران هیچگونه دخالتی در روند انتخابات آمریکا ندارد و البته هیچگونه سندی نیز دال بر دخالت کشورمان در انتخابات ایالات‌ متحده وجود ندارد.

نماینده مردم اراک، خنداب و کمیجان در مجلس شورای اسلامی افزود: مطرح کردن چنین اظهارنظرهایی نشان ازیک سناریوی از پیش تعیین شده دارد و بیشتر به دنبال این هستند که با چنین صحبت‌هایی فشار حداکثری را علیه کشورمان بیشتر کنند و همچنین به واسطه اینچنین مسائلی مجددا در مجامع بین‌المللی علیه جمهوری اسلامی ایران قطعنامه صادر کنند.

این نماینده مردم در مجلس شورای اسلامی با اشاره به اظهارات پمپئو مبنی بر دخالت جمهوری اسلامی ایران در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا تاکید کرد: ایران هیچ دخالتی در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا نداشته و برنامه‌ای هم برای دخالت در انتخابات ایالات متحده ندارد هرچند که آمریکایی‌ها همیشه در تلاش بوده‌اند در انتخابات ایران اقدامات مداخله جویانه ای داشته باشند و به شکلی انتخابات‌های کشورمان را تحت شعاع مسائل سیاسی خودشان قرار بدهند.

عضو کمیسیون شوراها و امور داخلی کشور مجلس شورای اسلامی در ادامه افزود: آمریکایی‌ها در انتخابات سال ۸۸ جمهوری اسلامی ایران دخالت کردند و منجر به فتنه شد و البته می‌خواستند در انتخابات‌های دیگر نیز دخالت کنند تا اهداف خود را پیاده کنند و نهایتا حضور مردم را پای صندوق‌های رای کمرنگ کنند؛ لذا موضوع مطرح شده از سوی وزیر امور خارجه آمریکا از اساس و پایه غیرمنطقی و دروغین است.

منبع: خانه ملت

اعتمادآنلاین| زمانی که رئیس جمهوری جدید امریکا باید تصمیم بگیرد، در چهار سال پیش رو قصد دارد دست به چه تغییراتی در کشور خود بزند و سیاست خارجی خود را چگونه مدیریت کند. در اینجا به طور خلاصه به دیدگاه‌های ۶ روزنامه نگار و کارشناس رسانه‌ای معتبر جهان را که به جهان ۴ سال بعد، که احتمال دارد ترامپ در آن رئیس جمهوری امریکا باشد و یا به عکس بایدن سکان هدایت امریکارا به دست گرفته باشد، پرداخته‌ایم. ‌

آیا بایدن امریکایی‌ها را متحد می‌کند

مایکل لو

عضو هیأت سردبیری نیویورکر

شکاف موجود در جامعه امروز امریکا، شاید به‌واسطه ریاست جمهوری «دونالد ترامپ» نمود بیشتری یافته است. اما در واقع ادامه روندی چند دهه‌ای است که «ترامپ» شتاب بیشتری به آن بخشیده است. در هسته اصلی این تغییرات ما شاهد شکاف‌های جدی نژادی، قومی، مذهبی، جغرافیایی و فرهنگی بوده‌ایم که ناشی از وابستگی‌های انسان‌های جامعه به احزاب بوده است. در این فرآیند چند دهه‌ای، به علل مختلف رأی‌دهندگان سفیدپوست بویژه محافظه‌کاران مذهبی و افراد فاقد تحصیلات عالی و افراد مسن، جذب افکار حزب جمهوریخواه شده‌اند. در حالی که رنگین‌پوست‌ها، سکولارها، تحصیلکرده‌ها، ساکنان شهرها و جوانان نیازهای خود را در ایدئولوژی حزب دموکرات پیدا کرده‌اند. در این چند دهه اتفاق دیگری نیز در جامعه امریکا رخ داده است که امروز بیش از هر زمان احساس می‌شود. از اوایل دهه ۱۹۶۰ جامعه امریکایی به سمت فرد‌گرایی رفت. ماحصل آن از بین رفتن روابط جامعه با خانواده بود. اما این الگو روز به روز بیشتر باعث قطع ارتباط امریکایی‌ها با یکدیگر شد. طوری که مشارکت‌های اجتماعی رو به زوال گذاشت و هنجارهای متقابل رایج بین انسان‌ها همانند صداقت و اعتماد کاهش چشمگیری یافت و انسان‌ها رو به خود آوردند. در حالی که جامعه امروز امریکا به جای تکیه بر فرد‌گرایی نیازمند «ما شدن» است. «ترامپ» که با شعار «نخست امریکا» در انتخابات ۲۰۱۶ پیروز شد، بخشی از تفکری است که فردیت بر آن حاکم است.

آنچه به روشنی در دوره «ترامپ» مشهود بود، حضور رئیس‌جمهوری خود شیفته در کاخ سفید بود که تکیه کلامش «من» بود. «بایدن» در کارزار انتخاباتی خود نشان داده، این نکته را دریافته است. او در سخنرانی‌های خود بارها این جملات را به کار برده که «امریکا تبدیل به جایی خطرناک شده است»، «اعتماد بین مردم امریکا رو به زوال گذارده است. امید کلمه‌ای دست‌نیافتنی است. امریکایی‌ها به جای اینکه یکدیگر را مخالف اعتقادات خود بدانند، آنها را دشمن خود می‌پندارند.» بنابراین او اگر پیروز انتخابات ۳ نوامبر باشد، یکی از نخستین وظایفش گام برداشتن در جهت تغییر دیدگاه‌های مردم نسبت به نوع حمایت‌های حزبی است که دموکراسی نیز از آن متأثر می‌شود.

بایدن تا چه حد می‌تواند دنیا را نجات بدهد؟

کمال درویش

نظریه‌پرداز سیاسی و رسانه‌ای

از دید جهان آزاد شکی نیست که دونالد ترامپ باید برود تا امریکایی‌ها و به واقع جهانیان نفس بکشند اما سؤال اصلی موجود که این روزها دائماً نادیده گرفته می‌شود، این است که جو بایدن که گمان می‌رود شکست‌دهنده ترامپ و رئیس جمهوری «دموکرات» بعدی امریکا باشد، تا چه حد می‌تواند دنیایی را پدید آورد که جهانیان در عصر پساترامپ به خلق آن امیدوارند.

اگر ترامپ پیروز شود، شاید قدری دندان‌های درنده‌اش را بساید و از برخوردها بکاهد و حتی به برقراری یک صلح نصف و نیمه با چینی‌ها و کره شمالی‌ها همت گمارد اما او در‌مورد ایده‌های بنیادینی که درباره برتری‌جویی‌های اقتصادی چین، بمب اتم‌سازی‌های کره شمالی و خشونت‌طلبی‌های القاعده و داعش دارد، هرگز قدمی به سمت عقب برنمی‌دارد و با نیمی از جهان سر «جنگ عقیدتی» دارد. در چنین فضایی ایده‌های پوپولیستی و ملی‌گرایی افراطی ترامپ که دلیل اصلی پیروزی او در انتخابات ۲۰۱۶ بودند و بعداً زیر سایه «کرونا»ی بدخیم و نژادپرستان قاتل امریکایی محو و کم‌ارزش شدند، فقط تا یک حد معین توسط بایدن قابل ملایم شدن خواهند بود. بایدن همین حالا هم اگر بخواهد همه معادلات و کنش‌هایی را که امریکا بر آنها استوار بوده، تغییر دهد، دست‌کم به دو سال زمان نیاز خواهد داشت و تازه باید پرسید او چقدر می‌تواند از روابط خصمانه سال‌های اخیر امریکا با چین بکاهد. با چینی‌ها که آشکارا درصدد تسخیر بازارهای جهانی و شکست دادن امریکا در رقابت‌های بزرگ اقتصادی است. شاید بایدن بسیاری از روابط و همکاری‌های مخدوش شده امریکا با اروپا و امریکای جنوبی را ترمیم نسبی کند، اما در زمانه‌ای که کمپانی‌های امریکایی و اروپایی رقابتی غیر‌قابل اجتناب برای تسخیر بازارهای دیجیتال و تولید وسایل الکترونیک دارند، چطور می‌توان همه چیز را به‌طور محبت‌آمیز و با هر دو دست به اروپایی‌ها هدیه کرد. امریکا می‌تواند در‌صورت ظاهر از لشکرکشی‌های خود در خاورمیانه بکاهد اما هر قدمی که به سمت عقب بردارد، جای پای روسیه را در این منطقه حیاتی از جهان بارزتر و عمیق‌تر خواهد کرد. بایدن مردی است که وظیفه دارد رویکردهای سبعانه ترامپ را ملایم کند اما احتمالاً برای انجام این کار بهای گزافی خواهد پرداخت و آن سست‌تر شدن جایگاه امریکا در جنگ‌های حیثیتی و سیاسی است. مسأله‌ای که دموکرات‌ها همیشه به آن شهره بوده و بابت‌اش سال‌ها ملامت شده‌اند.

برای ترامپ دموکراسی کوچک‌ترین اهمیتی ندارد

هریش خاری

سردبیر روزنامه تریبیون

تا انتخابات امریکا فرصت اندکی مانده اما جهان بیرونی و بنیادهای دموکراتیک از حالا تصمیم خود را گرفته و مایلند که دونالد ترامپ ناکام شود و ریاست جمهوری به جو بایدن برسد. دلیل آنها برای این نگرش بسیار ساده و صریح است؛ ترامپ طی چهار سال اخیر هر چیزی را که ناقض دموکراسی است، در عملکرد خود بروز داده است. امریکایی‌ها در سال‌های بعد از جنگ جهانی دوم هر ایده و نظریه‌ای را که حاکی از اهمیت دموکراسی است، تبلیغ کرده‌اند و هرچند این فقط یک ظاهرسازی بوده اما ترامپ همین دستاوردهای صوری را هم زیر پاهای سنگینش له کرده است.

اصولاً رؤسای جمهوری قبلی امریکا که به حزب دموکرات تعلق داشتند، در حرف و سخن همیشه منادی آزادی بوده‌اند و از جان اف.کندی در دهه ۱۹۶۰ تا باراک اوباما در دهه ۲۰۱۰ جملگی از اهمیت برقراری روابط دیپلماتیک سالم بدون هیچ نگاه برتری‌خواهانه صحبت کرده‌اند اما ترامپ از زمان روی کار آمدن در کاخ سفید، همه ملاحظات موجود و منطقی را محو کرده است. برای او نمادی که از امریکا در صورت عدم رعایت دموکراسی و نادیده گرفتن پیمان‌نامه‌های قبلی صلح و همکاری حاصل می‌آید، کوچک‌ترین اهمیتی ندارد و حتی بارها گفته است که دموکراسی جزء و عضوی از سیاستگذاری‌های جهانی نیست. این در حالی است که یک رهبر فکور و منصف باید ابتدا و حتی در صورت ظاهر و در اظهاراتش اهمیت دموکراسی را گوشزد و در حفظ آن کوشش کند. جامعه امریکا طی چهار سال زمامداری ترامپ از درون و ریشه لرزیده و هرگز با آرامش قرین نبوده و به نظر می‌رسد که او حاضر است به قیمت قدرتمند جلوه کردن هر چیز، دیگری را قربانی کند و تصویر و تجسم بعدی حاصل از این نگرش هم برای او کوچک‌ترین اهمیتی ندارد. ترامپ سخنران توانایی است ولی حرف‌هایش فاصله‌ای چشمگیر با واقعیت دارد و سیاستگذاری‌های جهانی‌اش سبب شده اکثر نقاط جهان و کشورها و ملت‌ها، امریکا را دشمن اول خویش بینگارند و این طریق عقل و شرط موفقیت برای یک رئیس جمهوری موفق نیست؛ عنوانی که ترامپ صدها فرسخ با آن فاصله دارد.

میراث‌ «ترامپ» برای جهان

اکبر شهید احمد

کارشناس سیاست خارجی‌ هافینگتون پست

هر چهار سال یکبار جهان به نظاره انتخاباتی در امریکا می‌نشیند که هیچ نقشی در آن ندارد، اما به نسبت محافظه کار یا لیبرال بودن برنده انتخابات تأثیر زیادی بر سرنوشتش می‌گذارد. پیروزی احتمالی «دونالد ترامپ» نخستین تأثیری که بر جهان می‌گذارد، تأثیر منفی او بر نهادهای دموکراتیک در جهان است. زیرا دموکراسی تنها برگزاری انتخابات نیست. آنچه دموکراسی را می‌سازد، حقوق، قوانین و نهادها هستند.

زمانی که «ترامپ» حاضر به پذیرش انتقال مسالمت آمیز قدرت نیست، نه تنها به قوانین موجود حمله می‌کند که با این دست اظهارات، باعث می‌شود جهان اندک اندک به سمتی پیش رود که رهبران اقتدارگرا به این نتیجه برسند که می‌توانند بدون نگرانی از مورد بازخواست قرار گرفتن، به قوانین حمله کرده و دست به اقداماتی مشابه «ترامپ» بزنند. یکی از آنها «ژایر بولسونارو» است که اگر «ترامپ» پیروز شود، می‌تواند به اقدامات غیر محیط زیستی و دموکراتیک خود ادامه دهد. مشابه این رویداد ممکن است در هند روی دهد. جایی که «نارندرا مودی» و متحدانش با ابراز ترس از مسلمانان دست به حملات بی وقفه به رسانه‌های مستقل که نه فقط به نقد دولت هند که به نقد «ترامپ» پرداخته‌اند، می‌زند. در حالی که به گفته فعالان سیاسی هند، ترس از انتقادات بین‌المللی بویژه از سوی امریکا می‌توانند اقدامات دولت «مودی» علیه مسلمانان را محدود کند. به قدرت رسیدن مجدد «ترامپ» باعث می‌شود او در اقدامات افراطی خود جسارت بیشتری پیدا کند و با شدت بیشتری به سیاست‌هایی که در چهار سال گذشته داشته است، دست بزند.

از همین رو پیروزی او می‌تواند باعث الهام بخش شدن او برای پوپولیست‌های اروپا شود. به احتمال بسیار زیاد، اگر «ترامپ» فرد پیروز انتخابات ۳ نوامبر باشد، راستگرایان افراطی و پوپولیست اروپا با شدت بیشتری سیاست‌های مهاجرستیزانه و اسلام ستیزانه خود را پیش می‌برند و طرفداران تئوری‌هایی نظیر «کیوانان» با سرعت بیشتری در قاره سبز پراکنده خواهند شد. از دیگر سو، آشفتگی‌هایی که «ترامپ» در عرصه جهانی به وجود می‌آورد، فضای مناسبی برای راستگرایان رادیکالی خواهد بود که از فضاهای بحرانی برای بی اعتبار کردن دموکراسی بهره می‌برند. بودن «ترامپ» در مسند قدرت امریکا حملات آنها به سمت گروه‌های لیبرال دموکرات را افزایش چشمگیری می‌بخشد.

تأثیر بایدن و ترامپ بر اقتصاد جهان

ادوارد آلدن
استاد دانشگاه وسترن واشنگتن و عضو شورای روابط خارجی

اگر نامزد دموکرات‌ها ژانویه به کاخ سفید برود، روابط تجاری با اروپا تغییر محسوسی نخواهد داشت چراکه او تا زمانی که نتواند سرمایه‌گذاری کلانی در داخل کشورش انجام دهد بدون شک وارد هیچ توافق تجاری جدید بین‌المللی نخواهد شد. با این حال چهار سال پیش‌رو برای دیگر کشورهای جهان که تحت تعرفه‌ها و تحریم‌های ترامپ قرار دارند، بهبود شرایط تجاری در اولویت قرار دارد. از دیدگاه کارشناسان داخلی، «بایدن» مسیر درستی را می‌رود. در واقع آنچه در سال ۲۰۱۶ ترامپ را در ایالت‌های مهم صنعتی مانند میشیگان، ویسکانسین و پنسیلوانیا پیشتاز کرد نارضایتی از شرایط تجاری بود اما دموکرات‌ها با «بایدن» نمی‌خواهند اشتباه گذشته را تکرار کنند و این بار تمرکز بیشتری بر بهبود داخلی خواهند داشت.در این شرایط جهان نمی‌تواند ماه‌ها یا سال‌ها منتظر پایان این اصلاحات و نتایج آن بماند. تجارت جهانی در دوره ترامپ به کلی ویران شده است بنابراین یک فهرست کوتاه اولویت‌ها مانند اصلاح روابط با سازمان تجارت جهانی، ائتلاف جدید برای مقابله اقتصادی با چین و… در برنامه‌های «بایدن» ضروری است.

اما یک لغزش کوچک، می‌تواند طرح‌های او را فاجعه بارتر کند. به طور مثال از یک‌سو طرح «بایدن» برای سرمایه‌گذاری ۴۰۰ میلیارد دلاری خرید امریکایی با تمرکز بر صنایع و فناوری انرژی پاک تماماً امریکایی -که در نظرسنجی‌ها ۷۵ درصد موافق داشته و ۴۰ درصد نیز آن را زمینه ساز ایجاد مشاغل جدید می‌دانند-، اقدامات بلندمدت تجاری امریکا و دیگر کشورهای سازمان تجارت جهانی را زیر سؤال می‌برد و از سوی دیگر او پیشنهادی دست و دلبازانه برای کمک به صنایع داخلی ارائه کرده که جایی برای حمایت از معاملات بین‌المللی برای امریکا نمی‌گذارد و…. بدون شک تحقق این وعده‌ها صدای بسیاری از هم پیمانان امریکا را درمی‌آورد.

از سوی دیگر شاید «ترامپ»، در تبلیغات خود رقیب را متمایل به چین بنامد اما در حقیقت «بایدن» نیز رویکرد مشابهی به چین دارد. پس تصور اینکه امریکا با «بایدن» به شرایط تجاری قبل از «ترامپ» بازمی‌گردد محتمل نیست و به نظر نمی‌رسد هم‌پیمانان امریکا فرصت اصلاحات داخلی را به دموکرات‌ها بدهند. در این شرایط اگر بایدن برای فهرست اولویت‌های خارجی برنامه مثبتی داشته باشد و به جنگ تعرفه‌ای خاتمه دهد و به نوعی اشتباه سال ۲۰۱۶ را تکرار نکند می‌تواند شانس بهتری برای پیشبرد اهدافش داشته باشد.

بایدن هم دلزدگی اروپا از امریکا را ترمیم نمی‌کند

اندرسون کلوث

ستون نویس بلومبرگ

شکاف ترانس آتلانتیک اجتناب‌ناپذیر است اما اینکه برنده انتخابات نوامبر امریکا «ترامپ» باشد یا «بایدن»، در شدت آن مؤثر خواهد بود. اروپای غربی همپیمان پیشین امریکا با روی کارآمدن «ترامپ»، بیش از یک دوست شبیه دشمن آن (لفظی که رئیس جمهوری امریکا به کار می‌برد) شد.اروپایی‌ها بخوبی می‌دانند که شکاف ترانس آتلانتیک با ترامپ شدت بسیاری خواهد داشت اما بدون او نیز دیر یا زود پیش می‌آید. در واقع این شکاف از دوران «جورج دبلیو بوش» آغاز شد اما «باراک اوباما» هر چند ظاهری تا حدودی آن را اصلاح کرد. در این شرایط «ترامپ» برخلاف همه اسلافش از زمان جنگ جهانی دوم، شمشیر را برای رهبران اروپایی از رو بست و همان طور که «آنگلا مرکل»، صدراعظم آلمان را کوچک می‌شمرد، دست دوستی با «ولادیمیر پوتین» رئیس جمهوری روسیه داد. در جنگ تجاری او پس از چین، تعرفه‌های جدید را بر استیل، آلومینیوم و… اروپا تعریف کرد و حتی در تأمین بودجه تخصیصی ناتو نیز اما و اگرهایی آورد.

«جان بولتون»، مشاور امنیت ملی سابق ترامپ معتقد است رئیس جمهوری در صورت بازگشت به کاخ سفید به احتمال فراوان از ائتلاف اروپا خارج می‌شود. این پیش‌بینی حتی آلمان را در دوراهی چین و امریکا با گرایش بیشتر به چشم بادامی‌ها قرار داده است.در این شرایط طرح شماره دو اروپا با ۴ سال احتمالی با ترامپ، ابتدا اروپای متحد است. وزیر خارجه آلمان و رئیس جمهوری فرانسه نیز بر آن تأکید دارد. اما این تدبیر صحیحی نیست چراکه این شرایط، اروپا را به سمت دوقطبی می‌برد. به طوری که بسیاری از همسایگان روسیه به سوی امریکا می‌روند و امثال لهستان نیز کاخ سفید را به بروکسل، برلین و پاریس ترجیح می‌دهند. اما اگر «بایدن» رئیس جمهوری شود، او دوست همپیمانان امریکا خواهد ماند و حتی بار دیگر به توافق اروپا و عضویت سازمان بهداشت باز می‌گردد و مانند یک شریک برای اروپا عمل خواهد کرد. او ممکن است خروج نظامیان از آلمان را متوقف کند اما برای مواضع دفاعی ترانس آتلانتیک در هراس از توقع آسیایی‌ها هزینه نمی‌کند و… با این حال آنچه مسلم است، امریکا با هر رئیس جمهوری دیگر برای اروپا ایمن نیست و باید برای شکاف نوامبر آماده باشند.

منبع: ایران

اگر در انتخابات برنده شوم ایران با من تماس می‌گیرد/ اقتصاد ایران فاجعه است

اعتمادآنلاین| دونالد ترامپ رئیس‌جمهور آمریکا در ادامه تجمعات انتخاباتی خود این بار به کارسون سیتی ایالت نوادا رفت و در سخنرانی در جمع هوادارانش در این شهر درباره مسائل مختلف ادعاهایی را مطرح کرد.

او سخنرانی خود را با موضوع ابتلای اخیرش به ویروس کرونا و حضورش در بیمارستان نظامی والتر رید در حومه پایتخت آمریکا آغاز کرد.

ترامپ اذعان کرد: آنقدرها حالم خوب نبود اما با انتقال به بیمارستان نظامی و درمان از طریق پادتن حالش کاملا خوب شده و ساعتی بعد از تزریق پادتن، «من احساس کردم که سوپرمن شده‌ام».

رئیس‌جمهور آمریکا سپس از مردم نوادا و هوادارانش خواست در انتخابات ریاست جمهوری سوم نوامبر (۱۳ آبان) به او رای بدهند تا جو (بایدن) خوابالود رئیس‌جمهور نشود.

وی سپس به شدت به مواضع بایدن و دموکرات‌ها تاخت و مدعی شد که آنها خواهان تعطیل کردن و بستن کشور به بهانه مقابله با کرونا هستند.

او در بخش دیگری از این سخنرانی، جو بایدن را سیاستمدار فاسد خواند و گفت که بایدن همیشه «یک سیاستمدار فاسد بوده است و خانواده بایدن یک شرکت مجرم بوده‌اند».

ترامپ در این سخنرانی از جمهوری‌خواهان خواست یکپارچه و در برابر دموکرات و خطرات آنها اتحاد داشته باشند.

رئیس‌جمهور جمهوری‌خواه آمریکا با این ادعا که موج قرمز (رنگ انتخاباتی حزب جمهوری‌خواه) در انتخابات پیش روی ریاست جمهوری و کنگره در راه است، به مخالفت برخی چهره های جمهوری‌خواه با خودش واکنش نشان داد.

جمهوری‌خواهان از من حمایت کنند

او با ابراز خرسندی از کنار رفتن تعدادی از قانونگذاران جمهوری‌خواه مخالفش از کنگره از قبیل سناتور جف فلیک و باب کورکر، به سخنان اخیر بن ساس سناتورجمهوری‌خواه کنونی مجلس سنای آمریکا علیه ترامپ واکنش نشان داد.

بن ساس پیشتر با هشدار به جمهوری‌خواهان درباره انتخابات سوم نوامبر گفته بود: اکنون احتمال به راه افتادن حمام خون حزب جمهوری‌خواه در سنا وجود دارد و به همین خاطر هرگز سوار قطار ترامپ نشدم.

وی شکست ترامپ را محتمل دانست و گفت خطر سونامی آبی (رنگ انتخاباتی حزب دموکرات) آن‌ها را تهدید می‌کند. ساس از سیاست خارجی ترامپ هم انتقاد کرد و گفت او متحدان آمریکا را رانده و حقوق بشر را نادیده گرفته است.

ترامپ در کارسون سیتی گفت: «جمهوری‌خواهان باید یاد بگیرند که در کنار هم بمانند اما ما برخی افراد احمق داریم که البته برخی از آنها دیگر نیستند، فلیک، کورکر آنها دیگر نیستند (از کنگره استعفا داده‌اند) اما حالا ما این یارو (بن) ساس را داریم که می‌خواهد حرف بزند، بِن کوچولو، بن ساس کوچولو!»

او در این سخنرانی علیه جو بایدن، کامالا هریس معاون او و همچنین هیلاری کلینتون و ماجرای ایمیل‌های جنجالی او در زمان تصدی وزارت خارجه آمریکا شدیدا موضعگیری کرد.

او سپس از پلیس فدرال آمریکا (اف‌بی‌آی) و نهادهای قضایی این کشور سوال کرد چرا علیه بایدن در ماجرای فشارهای او به اوکراین برای اخراج دادستان اوکراینی به خاطر تحقیقات درباره فساد شرکت بوریسما تحقیقات نمی کند.

 در زمان معاونت ریاست جمهوری بایدن در دولت باراک اوباما، هانتر بایدن پسر بایدن در شرکت بوریسما عضو هیات مدیره بود.

ترامپ بارها در این سخنرانی به هوادارنش گفت که او تنها شانس آنها برای مقابله با سیاستمداران فاسد، رسانه‌های جعلی و شرکت‌ها و کارتل‌های فاسد اقتصادی است.

ترامپ در کارسون سیتی نوادا

رئیس‌جمهور آمریکا نانسی پلوسی رئیس دموکرات مجلس نمایندگان این کشور را هم از حملات لفظی خودش بی نصیب نگذاشت و چندین بار به مواضع او تاخت.

در بخشی دیگری از این سخنرانی ترامپ با اشاره به شعار انتخاباتی ۲۰۱۶ خود اشاره کرد و گفت: وقتی من گفتم که خواهان خشکاندن فساد در واشنگتن دی سی هستم، نمی‌دانستم فساد تا این حد عمیق است.

رئیس‌جمهور آمریکا بارها در این سخنرانی جو بایدن را فاسد خواند و گفت او اصلا نباید در رقابت‌های درونی حزب دموکرات پیروز می‌شد و برنی سندرز باید انتخاب می‌شد.

ترامپ سپس به جنجال‌های رسانه‌ای در آمریکا مبنی بر توهین او به کهنه سربازان و اعضای ارتش آمریکا و بازنده خواندن آنها اشاره کرد و شدیدا در رد این ادعا آن را چرت و پرت و ساختگی خواند.

او سپس گفت: «بایدن با اینکه می دانست این خبر و ادعا جعلی است، آن را در کلیپ تبلیغاتی خود قرار داد او واقعا فاسد و ریاکار است».

رئیس‌جمهور آمریکا: بایدن واقعا فاسد است

ترامپ سپس به اعتراضات سراسری در آمریکا بعد از قتل نژادپرستانه جورج فلوید در مینیاپولیس اشاره کرد و معترضان را هرج و مرج طلب خواند و از دموکرات‌ها به دلیل حمایت از آنها، حامیان آشوب و چپ‌های تندرو خواند.

رئیس‌جمهور آمریکا در بخش پایانی سخنرانی یک و نیم ساعته خود به موضوع سیاست خارجی هم اشاره کرد.

ترامپ حین سخنرانی متوجه حضور جرد کوشنر داماد و مشاور ارشد خود در کاخ سفید شد و از او درباره وضعیت مذاکرات سازش کشورهای عربی با اسرائیل سوال کرد.

او گفت: «اوه جرد! لطفا بگو خاورمیانه چطور دارد با ما همراهی می‌کند؟ دارد به خوبی با ما همراهی می‌کند درست است؟ خوب شما (خطاب به طرفدارانش در کارسون سیتی) می‌دانید که ما با امارات متحده عربی و بحرین با اسرائیل توافق امضا کردیم)».

تمجید ترامپ از امارات و بحرین به خاطر توافق با اسرائیل

رئیس‌جمهور آمریکا ادامه داد: «محمد (بن زاید) از امارات متحده عربی یکی از محترمترین جنگجویان خاورمیانه است و (همچنین) با بحرین بستند و کشورهای زیادی هم در صف (انعقاد توافق با اسرائیل) هستند حتی نیویورک تایمز هم گفته که این اقدام، خارق العاده بوده است».

وی سپس با انگشت به داماد خودش و نقش او در توافق سازش بین امارات و بحرین با اسرائیل اشاره کرد و گفت: «این فرد، کار فوق العاده‌ای انجام داده است او اصلا هیچ ادعایی هم نداشته و فقط می‌خواهد کارش را انجام دهد. او همچنین در موضوع به رسمیت شناختن اورشلیم (بیت‌المقدس) به عنوان پایتخت اسرائیل و انتقال سفارت (آمریکا) به این شهر هم نقش ایفا کرد. جرد! کار تو عالی بوده است».

رئیس‌جمهور آمریکا در همین بخش از صحبت‌های خودش به حضور تعدادی از ارمنی‌ها در تجمع انتخاباتی کارسون سیتی اشاره کرد.

او گفت: «من بنرها و دست نوشته‌های بسیاری به ویژه در (تجمع انتخاباتی) کالیفرنیا از ارمنستانی‌ها دیده‌ام. آنها (ارمنی‌ها) آدم‌های خوبی هستند و آنها هم آدم‌های تاجر خوبی هستند. ارمنستانی‌ها تجار فوق العاده‌ای هستند. شما روح بزرگی دارید. باید این را بگویم که مردم ارمنستان برای کشور خودشان بسیار احترام قائل هستند».

تعریف ترامپ از ارمنستانی‌ها و حضورشان در تجمعات انتخاباتی‌اش

اظهارات ترامپ درباره حضور ارمنستانی‌ها در تجمعات انتخاباتی خودش در شرایطی مطرح شده که طی روزهای اخیر تنش‌ها بین ارمنستان و جمهوری آذربایجان بر سر منطقه قره باغ کوهستانی همچنان ادامه دارد.

او سپس به تمجید از عملکرد دولتش در خروج از توافق هسته‌ای ایران و گروه ۱+۵ موسوم به برجام پرداخت و این توافق را فاجعه‌بار خواند.

ترامپ سپس مدعی شد: «اگر من (در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳ آبان آمریکا) برنده شوم، اولین تماسی که با من گرفته می‌شود، از ایران خواهد بود. اقتصاد آنها فاجعه است، تولید ناخالص داخلی آنها ۲۷ درصد کاهش یافته است. من قبلا اصلا همچنین چیزی را نشنیده بودم، این فاجعه است. آنها (ایرانی‌ها با من) تماس خواهند گرفت. من نمی‌خواهم که وضعیت آنها اینطور باشد و می‌خواهم که یک کشور عالی داشته باشند، موضوع خیلی ساده است و آن اینکه آنها سلاح هسته‌ای نمی‌توانند داشته باشند. اگر آنها خواهان یک توافق خوب باشند ما با هم می‌نشینیم و یک توافق خوب خواهیم کرد».

ادعای تازه رئیس‌جمهور آمریکا در شرایطی مطرح شده که او طی هفته‌های اخیر بارها مدعی شده که ایران منتظر انتخابات ریاست جمهوری است و بعد از آن با آمریکا توافق خواهد کرد. او حتی مدعی شده که ایران ظرف سه هفته با او توافق خواهد کرد.

منبع: فارس

اینفوگرافی| آخرین نظرسنجی‌ها از انتخابات آمریکا – ۱۷ اکتبر

اعتمادآنلاین|

 

تاثیر انتخابات آمریکا بر خاورمیانه

 

اعتمادآنلاین| با نزدیکی زمان انتخابات آمریکا، رقابت‌ها بین دو نامزد اصلی، ترامپ و بایدن در سطوح مختلفی از حیث شیوه و مضمون، بالا گرفته است و این دو نامزد فاصله زیادی با یکدیگر دارند، بویژه در خصوص سیاست‌های بین المللی شان در قبال خاورمیانه. سیاست آمریکا در منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا، یکی از مهمترین مسائل سیاست خارجی این کشور است، که از زمان ورود آمریکا به عراق در دهه ۹۰ قرن گذشته، این مساله اهمیت بیشتری به خود گرفته است.

با اینکه حضور نظامی آمریکا در منطقه در حال حاضر کمتر از گذشته است، اما همین مساله باعث می‌شود آمریکا و هم پیمانان آن در امنیت بیشتری به سر برند. این در حالی است که اگر آمریکا به طور کلی از خاورمیانه عقب نشینی کند، یک پیروزی فرضی را به دشمنانش هدیه داده، باعث خوشحالی ایران و هم پیمانانش می‌شود و زمینه را برای روسیه، ترکیه، چین و ایران و توسعه نفوذشان فراهم می‌کند و این به معنای قرار گرفتن امنیت منابع انرژی جهانی در دست روسها، ایرانی‌ها و چینیهاست، که قطعا به زیان ایالات متحده و هم پیمانان آن است.

در صورتی که ایالات متحده بخواهد جایگاه دیپلماتیک خود در جهان را بازیابد، لازم است نقشه حضورش در مسائل خاورمیانه را تغییر دهد، تا شاید بتواند به این شکل اعتماد ملت‌های منطقه را به خود جلب کند. کلید حل در این سیاست، چگونگی اداره درگیری اسرائیل و فلسطین در طول چهار سال آینده است، چرا که سیاست‌های ترامپ در طرفداری از جناح راست اسرائیل، باعث بهم خوردن استقرار منطقه و قرار گرفتن آن در لبه پرتگاه شده است. همانطور که توقف کمک‌های انسان دوستانه آمریکا، تماس‌های آن با دولت فلسطین و تشویق دولت‌های خلیج فارس به عادی سازی با اسرائیل، باعث تحریک احساسات منفی و خشم اعراب علیه سیاست‌های آمریکا در منطقه شده است.

در کنار فلسطین، موضع دولت جدید آمریکا در خصوص مسائل دموکراسی و حقوق بشر، تاثیر قاطعی بر بازیابی اعتماد ملت‌های منطقه دارد، بویژه آنکه قدرت‌های زیادی امید به تغییر دارند و معتقدند تجاوز‌هایی که دولتهایشان به حقوق بشر می‌کنند، به دلیل تردیدی است که دولت آمریکا در دوره اوباما و در طول بهار عربی از خود نشان داده و هیچ حمایت سیاسی واضحی از خواسته‌های مربوط به دموکراسی ملت‌های منطقه نکرد. در نتیجه، جنگ‌های داخلی زیادی بوقوع پیوسته و باب نفوذ را به روی روسیه، ایران و ترکیه گشود.

انتخابات فعلی آمریکا دو راهی است که خاورمیانه را در برابر امری ناشناخته قرار می‌دهد و به دور از تاثیرات داخلی انتخابات در آمریکا، نتایج آن در جهان تاثیر گذار خواهد بود، چرا که آمریکا یک دولت بزرگ است و سیاست‌های بین المللی آن تاثیر زیادی بر صحنه بین الملل و بویژه بر خاورمیانه‌ای می‌گذارد که منافع اقتصادی و نظامی زیادی برایش دارد. از این رو، فهم سیاست رئیس جمهور بعدی آمریکا در قبال هم پیمانان و دشمنانش در منطقه، برای فهم تاثیر این انتخابات بر ملت‌های منطقه و متغیر‌هایی که در چهار سال اینده می‌تواند تحمیل شود، ضروری است.

با نزدیک شدن به انتخابات آمریکا، نظام‌ها و ملت‌های زیادی در خاورمیانه و شمال آفریقا، به نقطه تحول بزرگی در روابط کشورهایشان با ایالات متحده‌ای امیدوارند که بایدن یا ترامپ رئیس جمهور بعدی آن خواهند بود، اما انتخاب دوباره ترامپ، باعث ایجاد رعب و وحشت زیادی در بین ملت‌های منطقه می‌شود، چرا که وی هیچ قید و بندی را رعایت نمی‌کند و تصمیماتی اتخاذ می‌کند که می‌تواند عواقب وخیمی برای استقرار و صلح جهانی داشته باشد.

در حالی که نظر سنجی‌ها در اروپا نشان دهنده برتری واضح بایدن است، اما این نظرسنجی‌ها در منطقه خاورمیانه وجود ندارد. با این حال، روزنامه‌های آمریکایی موثر تاکید می‌کنند که واکنش‌های بسیاری از ملت‌ها در منطقه عربی، که از شبکه‌های اجتماعی آن‌ها مشخص می‌شود، در ضدیت با توافق‌های عادی سازی بوده است، از این رو می‌توان گفت: ملت‌های عربی انتظار پیروزی بایدن بر ترامپ در انتخابات را دارند و معتقدند که این مهم باعث ایجاد تحولی در سیاست خارجی و داخلی ایالات متحده می‌شود و این تغییر قطعا به نفع نظام‌های مستبد در منطقه، نظیر امارات، عربستان و مصر نیست.

در صورت انتخاب دوباره ترامپ، مستبدان عرب سعادتمند می‌شود، بویژه عربستان، مصر و امارات. سران این کشور‌ها حمایت معنوی و سیاسی بسیاری از ترامپ دریافت کرده اند و انتخاب دوباره وی به معنای استمرار سیاست‌های سرکوبگرانه و مستبدانه نظام خودکامه عربی است، از این رو، بسیاری از نظام‌های مستبد در جهان عربی، امروز برای انتخاب دوباره ترامپ تلاش می‌کنند.

اما انتخاب بایدن، پیام‌های منفی زیادی برای دولت‌های مستبد خواهد داشت، بویژه برای عربستان سعودی که بایدن وعده پایان حمایت کشورش از جنگ عربستان در یمن را داده است. علاوه بر این، بایدن متعهد شده است که با متجاوزان به حقوق بشر مقابله کرده و به حساب سعودی‌ها و چین و هر دولتی که حقوق بشر را نقض می‌کند، رسیدگی می‌کند.

منبع: انتخاب