برچسب: اقیانوس اطلس

به گزارش روز یکشنبه گروه دانشگاه و آموزش ایرنا از خبرگزاری یونایتدپرس، فضانوردان اکنون در تلاش هستند تا این کپسول را به داخل کشتی بازیابی بکشانند. فضانوردان ماموریت کرو-۱ ناسا ساعت ۸:۳۵  بعدازظهر دیروز یکشنبه به وقت منطقه زمانی شرقی کپسول «کرو دراگون» را از ایستگاه بین المللی فضایی جدا کردند و عازم فرود بر آب های فلوریدا در شب هنگام شدند. 

اندکی قبل از ساعت ۲ بامداد به وقت منطقه زمانی شرقی، هدایت کننده های کپسول سرعت فضاپیما را کاهش داده ، آن را از مدار خارج کرده و فضانوردان را به سمت منطقه اصلی فرود خود هدایت کردند. وضعیت هوا صاف بود و کمترین وزش باد در حدود ۲ گره را داشت که برای فرود بر آب عالی گزارش شد.

این کپسول در زمان خروج از مدار با سرعت ۱۶ هزار و ۵۰۰ مایل در ساعت در حرکت بود و در نهایت سرعت آن به حدود ۱۶ مایل در ساعت کاهش یافت و با کمک چند چتر بر آب های خلیج مکزیک در خارج از شهر پاناما در فلورانس فرود آمد.

این اولین بازگشت شبانه کپسول خدمه دار آمریکا از روز ۲۷ دسامبر ۱۹۶۸ به شمار می رود که فضاپیمای «آپولوی ۸» با فضانوردان ناسا به نام های «فرانک بورمن»، «جیم لاول» و «بیل اندرس» بر اقیانوس آرام فرود آمد.

طبق اعلام ناسا، کپسول «کرو دراگون» با قابلیت فرود بر آب، به طور خودکار از ایستگاه بین المللی فضایی جدا شد و این ایستگاه را برای فرود بر یکی از هفت منطقه از پیش تعیین شده برای فرود ترک کرد. مکان های اصلی انتخاب شده برای فرود این کپسول «خلیج مکزیک» در نزدیکی شهر «پاناما»، «فلوریدا» و سپس حوالی «تامپا» در این ایالت بودند.

این فضانوردان آنچه را که ناسا آنها را «تحقیق مهم و حساس به زمان» می خواند، با خود به همراه خواهند آورد.

ابتدا قرار بود این فضاپیما در روز ۲۸ آوریل به زمین بازگردد که بازگشت آن به دلیل شرایط ضعیف آب و هوایی به روز جمعه ۳۰ آوریل موکول شد اما در روز ۳۰ آوریل نیز بازگشت این کپسول برای بار دوم به دلیل شرایط آب و هوایی به تعویق افتاد.

ماموریت «کرو-۱» شرکت فضایی اسپیس ایکس برای ناسا در تاریخ ۱۵ نوامبر سال گذشته با فضاپیمای  Resilience آغاز شد؛ این اولین پرواز عملیاتی خدمه دار فضاپیمای تجاری «کرو دراگون» شرکت فضایی اسپیس ایکس برای ناسا بود.

این فضاپیما یک روز بعد یعنی ۱۶ نوامبر به ایستگاه بین المللی فضایی رسید و ویکتور گلوور، مایک هاپکینز، شانون واکر فضانوردان ناسا و سوئیچی نوگوچی فضانورد سازمان فضایی ژاپن را به این آزمایشگاه در حال گردش رساند.

اسپیس ایکس هفته گذشته دومین ماموریت پرواز خدمه دار خود را برای ناسا با نام «کرو-۲» انجام داد تا چهار فضانورد دیگر را به ایستگاه بین المللی فضایی برساند. این فضانوردان روز شنبه ۲۴ آوریل (چهارم اردیبهشت) به عنوان تیم امدادی برای کمک به فضانوردان ماموریت «کرو-۱ » وارد این آزمایشگاه در حال چرخش شدند.  

انتظار می رود فضاپیمای کرو دراگون شرکت فضایی اسپیس ایکس به نام Resilience در یکی از هفت سایت فرود در ساحل اقیانوس اطلس در فلوریدا یا در خلیج مکزیک فرود آید. محل دقیق فرود این فضاپیما به شرایط آب و هوایی در زمان بازگشت فضانوردان کرو-۱ به زمین بستگی دارد.

به گزارش روزنامه دیلی میل، محققان «مرکز ملی اقیانوس شناسی» (NOC) در «ساوت همپتون» در انگلیس در این مطالعه با بررسی بالاترین سطح اقیانوس اطلس موفق به کشف ۱۲ میلیون تن میکروپلاستیک- ذرات پلاستیکی که کمتر از پنج میلی متر قطر دارند- شدند.

محققان از روی نتایج این مطالعه تخمین می زنند که تمام اقیانوس اطلس  از سطح تا بستر، حامل حداقل ۱۷۸ میلیون تن دیگر پلاستیک است. یک میلیون تن تقریباً وزنی معادل ۷۶ هزار اتوبوس دو طبقه را در لندن دارد.

پژوهشگران پیش از این تخمین زده بودند که مقدار پلاستیکی که از سال ۱۹۵۰ وارد اقیانوس اطلس شده، ۱۷ میلیون تن است اما در مطالعات اولیه، غلظت ذرات میکروپلاستیکی در زیر سطح این اقیانوس که با چشم انسان قابل دیدن نیست، اندازه گیری نشده بود.

در این مطالعه جدید نیز ذرات میکرو تنها از سه پلاستیک تجاری و معروف – پلی اتیلن، پلی پروپیلن و پلی استایرن در نظر گرفته شده است.

پلی اتیلن پرکاربردترین پلاستیک در جهان است و از آن برای تهیه کیسه های خرید، بسته بندی مواد غذایی و ظروف بطری مانند مواد شوینده استفاده می شود.

از پلی پروپیلن برای ساخت محصولات محکم از ضربه گیرهای محافظ گرفته تا تجهیزات آزمایشگاهی و مبلمان استفاده می شود و پلی استایرن برای بسته بندی و عایق بندی بسیار معروف است.

دکتر کتسیارینا پابورتسوا نویسنده این مطالعه از مرکز ملی اقیانوس شناسی (NOC) گفت: پیش از این،  نمی توانستیم توده های شناور پلاستیکی را که در اقیانوس اطلس مشاهده می کردیم  با توده ای که تصور می کردیم از سال ۱۹۵۰ وارد اقیانوس شده است، متعادل کنیم. اما این تحقیق جدید،  اولین مطالعه ای است که این کار را در سراسر کل اقیانوس اطلس انجام داده است.

این مطالعه نشان می دهد که فضای داخل اقیانوس اطلس مقادیر زیادی از بقایای ذرات کوچک پلاستیکی را در خود پنهان کرده است که این میزان از آنچه که قبلا محققان تخمین می زدند، بیشتر است.

نتایج این مطالعه در نشریه Nature Communications منتشر شده است.

نقشه یک پنجم بستر اقیانوس‌های زمین تهیه شد

به گزارش پایگاه اینترنتی بی.بی.سی نیوز، این پروژه که Nippon Foundation-GEBCO Seabed ۲۰۳۰ نام دارد در سال ۲۰۱۷ راه اندازی شد. در آن سال فقط ۶ درصد بستر اقیانوس‌های جهان بر اساس آنچه که به اصطلاح «استانداردهای مدرن» نامیده می‌شود، بررسی شد. اکنون این رقم به ۱۹ درصد رسیده که از ۱۵ درصدی که فقط در سال گذشته در شبکه GEBCO گنجانده شد، بیشتر است.

حدود ۱۴.۵ میلیون کیلومتر مربع از داده‌های جدید ژرفاسنجی، در سال ۲۰۱۹ در شبکه GEBCO گنجانده شد که این مساحت حدود دو برابر استرالیا است. با این حال هنوز مساحت زیادی از بستر دریاهای زمین باقی مانده است که باید بر اساس استانداردهای مدرن بررسی و نقشه آنها تهیه شود.

«جیم مک مایکل» مدیر پروژه به بی.بی.سی نیوز گفت: امروز نقشه ۱۹ درصد از بستر دریاهای زمین را تهیه کرده ایم. این بدان معنی است که هنوز باید  ۸۱ درصد از بستر اقیانوس‌ها را برای نقشه برداری بررسی کنیم. این مساحت حدود دو برابر اندازه مریخ است که باید در دهه بعد آن را تصرف کنیم.

تهیه نقشه بستر دریاهای زمین به دلایل مختلفی مورد نیاز است. این نقشه‌ها برای ناوبری و همچنین برای کشیدن کابل‌های زیر آب و خطوط لوله ضروری هستند. همچنین تهیه این نقشه‌ها برای مدیریت و حفظ شیلات مهم است، زیرا حیات وحش معمولا در اطراف کوه‌های زیر آب تجمع می یابند و هر یک از این مناطق یک کانون مهم تنوع زیستی محسوب می‌شود.

علاوه بر این، بستر ناهموار دریا بر رفتار جریان‌های اقیانوسی و اختلاط عمودی آب تاثیر می‌گذارد. این اطلاعات برای بهبود مدل‌هایی که تغییرات آب و هوایی آینده را پیش بینی می‌کند، لازم است؛ زیرا اقیانوس‌ها نقش مهمی در حرکت گرما در اطراف کره زمین دارند. همچنین اگر می خواهید دقیقا بدانید که چگونه سطح دریا در بخش‌های مختلف جهان افزایش می یابد، داشتن نقشه‌های باکیفیت بستر اقیانوس یک ضرورت است.

رویترز: یک نفتکش ایرانی حامل محصولات پتروشیمی در راه ونزوئلا است

به گزارش خبرنگار مهر، رویترز در گزارشی نوشت: منابع آگاه خبر می‌دهند که ایران با استفاده از ظرفیت مازاد تولید بنزین خود می‌تواند ماهانه ۲ تا ۳ نفتکش حامل بنزین را به ونزوئلا بفرستد، اما در این صورت با ریسک اقدامات تلافی‌جویانه ترامپ مواجه خواهد شد که هر دو کشور را تحریم کرده است.

ایران از ماه آوریل ۵ تانکر نفتکش را که در کل حامل ۱.۵ میلیون بشکه بنزین بودند به ونزوئلا صادر کرده است. ۵ منبع آگاه از صنعت و تجارت نفت خبر می‌دهند که ایران به دنبال ادامه دادن انتقال محموله بنزین به ونزوئلا است.

ایران که در چندین دهه گذشته واردکننده خالص بنزین بود با افتتاح پالایشگاه عظیم ستاره خلیج فارس در بندر عباس که ظرفیت تولید روزانه ۳۵۰,۰۰۰ بشکه بنزین را دارد، حالا به یک صادرکننده بنزین تبدیل شده است.

طبق مطالعات شرکت مشاور انرژی اف‌جی‌ای، پاندمی ویروس کرونا باعث شده است در سه ماهه اول تقاضای روزانه بنزین در داخل ایران از ۶۵۰,۰۰۰ بشکه در روز به ۴۵۰,۰۰۰ بشکه در روز کاهش یابد. حتی قبل از پاندمی در آخرین ۳ ماهه ۲۰۱۹ ایران با تولید مازاد روزانه ۸۴,۰۰۰ بشکه‌ای روبرو شده بود. طبق تخمین اف‌جی‌ای تولید مازاد بنزین ایران در ۳ ماهه اول امسال به ۱۷۲,۰۰۰ بشکه در روز رسیده بود.

با توجه به ظرفیت محدود ذخیره‌سازی در ایران، تولید مازاد بنزین باید طی ۱۵ تا ۲۰ محموله نفتکش با سایز متوسط به صورت ماهانه صادر شود. این در حالی است که ایران ماهانه فقط ۵ محموله آسیا و آفریقا ارسال می‌کند، بنابراین ونزوئلا گزینه بسیار خوبی برای ایران به حساب می‌آید.

طبق گزارش تانکرترکرز دات کام، یک کشتی نفتکش با پرچم ایران در حال حاضر به سوی ونزوئلا رهسپار شده است و این کشتی طبق گزارش منابع آگاه حامل محصولات پالایشگاهی می‌باشد.

داده‌های رفینیتیو ایکون هم نشان می‌هد که کشتی گلسان، در اقیانوس اطلس به سمت غرب حرکت می‌کند. این کشتی از بندرعباس عازم شده است که همان بندری است که در ماه می ۵ محمله بنزین از آن به سوی ونزوئلا ارسال شده بودند.