برچسب: استانی-فرهنگی و هنری

حمید قربان‌پور در گفت‌وگو با ایسنا در خصوص جایگاه گرافیک در بین مردم، اظهار کرد: در دانشگاه‌ها به آموزش گرافیک به خوبی پرداخته می‌شود، اما به نظر بنده در بین مردم هنوز گرافیک جایگاه خود را پیدا نکرده است و اعتماد لازم نیز هنگام سفارش آثار به گرافیست‌ها وجود ندارد. هنگامی که فردی به گرافیست مراجعه می‌کند و اثری را سفارش می‌دهد، سعی می‌کند نظرات خود را در کار وارد کند و تصور می‌کند که گرافیست، کار خود را به خوبی یاد ندارد.

وی ادامه داد: رسانه‌ها در معرفی گرافیک به مردم می‌توانند تاثیرگذار باشند و اگر آموزش‌هایی توسط رسانه ملی به مردم داده شود تاثیر خوبی خواهد داشت، البته کم‌کاری‌هایی از سمت طراحان گرافیک نیز وجود داشته است و افراد صاحب این رشته باید در بستر مناسبی گرافیک را به مردم معرفی کنند.

این گرافیست تصریح کرد: مشهد بستر مناسب و هنرمندان خوبی هم دارد و اگر بتوانند موضوع آموزش را با اساتید درست و برجسته پیگیری کنند و تجربه‌های آنها به افراد مستعد منتقل شود، اتفاق‌های خوبی را شاهد خواهیم بود.

قربان‌پور مدعی شد: در زمینه آموزش گرافیک عدالت در نقاط مختلف کشور رعایت نشده و فقط مختص به تهران شده است. در هنرستان‌ها و دانشگاه‌های شهرستان‌ها عملا چیز زیادی آموزش داده نمی‌شود و خود اساتید آنها فقط به صورت تئوری آموزش دیده‌اند و اگر پیگیر شویم، خواهیم دید که در زمینه عمل کاری ندارند.

وی عنوان کرد: در مشهد بعضی از اساتید مانند استاد نجابتی بدون هیچ چشم‌داشت و پشتوانه مالی و با انگیزه، آموزش‌های لازم را به هنرمندان ارائه می‌کنند اما اساتید دیگری که سنی از آنها گذشته با توجه به اینکه گرافیک نسبت به سال‌های قبل تغییر کرده و نتوانسته‌اند خود را به‌روز کنند، دیدگاه‌هایشان با جوانان متفاوت است و نسل جوان مشتاق نیستند به سمت آنان بروند.

این گرافیست با بیان اینکه بازار کار گرافیک باید تخصصی باشد، گفت: اگر این اتفاق بیفتد کسی نمی‌تواند حق طراح را ضایع کند و یکی از مشکلاتی که طراحان گرافیک دارند، این است که اتحادیه به عنوان پشتوانه در کنار طراح نیست و خیلی از افراد از این اتفاق دلسرد شده‌اند.

انتهای پیام

به نقل از نیوز، در شهر رتردام، ایده‌ای مبتکرانه درباره چگونگی ترویج کار هنرمندان محلی در استفاده از فضاهای عمومی در تبلیغات ارائه‌ شده است.

با لغو بسیاری از برنامه‌ها به دلیل شیوع کروناویروس، صدها بیلبورد تبلیغاتی غیرقابل استفاده مانده است و بدین ترتیب، افراد محلی تصمیم گرفتند تا همزمان با جذابیت بیشتر فضاهای عمومی، این تابلوها را به نمایشگاه تبدیل کنند تا استعدادها در این شهر به نمایش گذاشته شود و این عامل باعث می‌شود که خلاقیت از تبلیغات پیشی بگیرد.

از ۹ جولای تا ۹ آگوست، ۹۰۰ بیلبورد سراسر رتردام، تصاویر و عکس‌های بیش از ۴۰۰ هنرمند رتردامی را به نمایش خواهد گذاشت.

این ایده به‌عنوان بخشی از برگزاری نمایشگاه‌ها در فضای بازخواهد بود.

آثار هنرمندان را می‌توان در قاب‌های پوستر شرکت تبلیغاتی در فضای باز، ایستگاه مترو، زیرگذرها، میدان‌ها و هر منطقه‌ای خارج از منزل مشاهده کرد.

در برخی از مکان‌ها می‌توان دوچرخه‌سواری کرد و از نمایشگاه به‌طور کامل بازدید داشت، این پوسترها قابل‌فروش هستند.

این نوع ابتکارات می‌تواند اثبات کند که با تفکری مبتکرانه می‌توان وضعیت منفی در هر شرایطی را به فرصت تبدیل کرد، در این صورت، یکی از پیامدهای لغو  برگزاری نمایشگاه‌ها به دلیل همه‌گیری می‌تواند محدود شود.

انتهای پیام

مهدی نصیرزاده در گفت‌وگو با ایسنا درخصوص حمایت‌های دولت از انتشارات به دلیل شیوع ویروس کرونا و مواجه شدن با مشکلات اقتصادی، اظهار کرد: در شرایط به وجود آمده و در پی شیوع ویروس کرونا، اقدام و حمایت خاصی از انتشارات صورت نگرفته‌است. اگر وامی برای ناشران در نظر گرفته‌شود؛ این وام به دلیل بازپرداختی که دارد، در واقع نقش مسکن را ایفا می‌کند و مشکلات را به تعویق می‌اندازد. وام در صورتی اثربخش خواهدبود که با استفاده از عایده‌ای که از آن به‌دست می‌آید؛ بتوان اقساط آن را پرداخت کرد.

وی ادامه داد: در حالی که در این شرایط اگر ناشران با وامی که به آنها تعلق می‌گیرد، کتاب چاپ کنند و در انبار نگهداری کنند، نه‌تنها کمکی به آنان نشده بلکه در آینده مشکلاتی برای آنها به‌وجود می‌آورد. به این ترتیب تا زمانی که تقاضای مردم تحریک نشود و مردم از کتاب استقبال نکنند، مشکلات ناشران حل نخواهد شد.

مدیر انتشارات مرندیز مشهد بیان کرد: با کاهش تقاضا برای کتاب، کتابفروشی‌ها نیز در معرض تعطیلی قرار می‌گیرند و این اتفاق بسیار خطرناک است. کتابفروش به معنی شریان حیاتی ناشران است و در واقع واسطه‌ای برای رساندن کتاب از ناشران به دست مردم است. گاهی بیان می‌شود که از فضای مجازی برای عرضه کتاب‌ها استفاده کنیم، اما باید این نکته را در نظر بگیریم که همواره برخی افراد برای خرید کالا باید کالای مورد نظر را از نزدیک ببینند. این روش برای خرید کتاب نیز صدق می‌کند؛ گاهی افراد عنوان کتاب را می‌پسندند و برای خرید آن باید بخشی از متن کتاب را نیز مطالعه کنند.

نصیرزاده عنوان کرد: بنابراین ما باید تمام تلاش خود را برای جلوگیری از حذف کتابفروشان از چرخه اقتصاد نشر، به‌کار گیریم؛ زیرا آنها هستند که نشر را زنده نگه‌ می‌دارند. به هرحال شیوع ویروس کرونا باعث این معضلات در نشر شده‌است چون مردم به دلیل مشکلات اقتصادی به وجود آمده و یا برای جلوگیری از ابتلا به بیماری کرونا و رعایت ملزومات بهداشتی، کمتر برای خرید کتاب اقدام می‌کنند.

وی با بیان این که خود من هم برای جلوگیری و برطرف شدن این مشکلات به جمع‌بندی و نتیجه نرسیده‌ام، افزود: امیدوارم که گشایشی اتفاق بیفتد، اما شاید دولت با خرید بخشی از کتاب‌های ناشران که در انبار وجود دارد بتواند به این صنف کمکی کرده‌باشد که این اقدام شاید از اعطاء وام بهتر و تأثیرگذارتر باشد. همچنین می‌توان با توزیع بن کتاب در بین کارمندان به کتابفروشان کمک کرد. این‌چنین حمایت‌های غیرمستقیم واقعی‌تر است و هدایت تقاضا به سمت ناشران باعث چرخش و بازگشت پول به چرخه کسب‌وکار کتابفروش‌ها می‌شود.

سال گذشته حمایت‌های دولتی شتاب افزایش قیمت کتاب را کاهش داد

مدیر انتشارات مرندیز مشهد خاطرنشان کرد: در سال گذشته به دلیل گران شدن کاغذ و فشار تحریم‌ها دولت بودجه ۴۰ میلیون دلاری، با ارز ۴۲۰۰ تومانی برای تأمین کاغذ به انتشاراتی‌ها و صنف ناشران اختصاص داد. تخصیص این بودجه باعث شد قیمت کتاب در مقایسه با سایر کالاها جهشی نباشد.

نصیرزاده گفت: در آن زمان بسیاری از نهاده‌های کتاب بیش از ۴ برابر افزایش قیمت داشتند در حالی که قیمت کتاب حدود ۵۰ تا ۶۰ و حداکثر ۱۰۰ درصد افزایش یافت. به این ترتیب این حمایت‌ها باعث شد تا حدی روند شیب افزایش قیمت کتاب کند باشد و اگر این اتفاق نمی‌افتاد و قیمت کتاب نیز با شیب سایر نهاده‌ها، افزایش پیدا می‌کرد، همین تعداد کمی از افراد کتابخوان در کشور نیز امکان و توان خرید کتاب را نداشتند. به این ترتیب این نوع حمایت‌ها بر شتاب افزایش قیمت کتاب‌ها تأثیر داشته و باعث کاهش آن شده‌است.

وی تشریح کرد: وضعیت انتشارات خوب نیست و به طور کلی فعالیت‌ها در این زمینه کاهش یافته‌است. در حال حاضر وضعیت کتابفروشی‌ها نیز به دلیل نبود تقاضا مناسب نیست؛ به طوری که شرایط کنونی و شیوع ویروس کرونا بر کار و شغل ما نیز تأثیرگذار بوده‌است و باعث کاهش تیراژها و عناوین شده‌است. به این ترتیب در مقایسه با سال‌های گذشته امکان انجام کارهای جدی سخت شده و کاهش یافته‌است. به شکلی که گاهی در زمینه عناوین به صورت پراکنده کارهایی انجام می‌شود.

مدیر انتشارات مرندیز مشهد تصریح کرد: انتشارات «مرندیز» در حوزه‌های مختف و به ویژه موضوع علوم انسانی فعالیت دارد. سالانه بین ۵۰ تا ۷۰ عنوان در این انتشارات چاپ می‌شود. ممکن است عناوین منتشر شده تغییر چندانی نداشته‌باشد، اما اکنون تیراژها نسبت به گذشته متفاوت بوده و تغییر کرده‌است. با توجه به این که تیراژ به کشش بازار و موضوع کتاب بستگی دارد؛ در حال حاضر کتاب‌هایی که درخصوص فروش آن‌ها مطمئن هستیم حدود ۱۰۰۰ جلد چاپ می‌شوند.

نصیرزاده اضافه کرد: به طور کلی اغلب مشاغل در تهران راحت‌تر فعالیت دارند و این موضوع تنها مربوط به حرفه کتاب نیست. به شکلی که گستره توزیع به مرکز یعنی شهر تهران باز می‌گردد و دامنه فعالیت در تهران راحت‌تر است. به این ترتیب ناشرانی که در تهران هستند از نظر دسترسی به بازار و مراکز توزیع یک گام جلوتر از سایر شهرستان‌ها هستند. این تفاوت بسته به مسافت و فاصله مکانی نیست؛ زیرا این تفاوت در قم که فاصله زیادی با تهران ندارد نیز قابل مشاهده است. این تفاوت یک واقعیت اقتصادی است و بر اساس آن، همه کتاب‌هایی که در شهرستان‌ها نیز فروخته می‌شوند از تهران که مرکز است، درخواست می‌شود.

با تغییر شرایط جامعه، تقاضا برای کتاب تغییر می‌کند

وی خاطرنشان کرد: به طور کلی نیاز جامعه و جوانان در دوره‌های مختلف تغییر کرده و متفاوت از یکدیگر است. لذا مسلماً سلیقه افراد نیز با تغییر شرایط، بستر و نیاز جامعه تغییر کرده‌است. به عنوان مثال دوره‌ای کتاب‌های مذهبی تقاضای زیادی داشتند و در دوره‌ای که بحث سازندگی مطرح بود، رویکرد زیادی به کتاب‌های مدیریتی وجود داشت.

مدیر انتشارات مرندیز مشهد اظهار کرد: در حال حاضر نیز با توجه به شرایط، کتاب‌های حوزه روانشناسی عمومی بازار بیشتری نسبت به سایر کتاب‌ها دارند. بخشی از این تقاضا و بازار در ارتباط با جامعه جهانی است به صورتی که اگر کتاب و یا فیلم ساخته شده از کتابی، در خارج از کشور پرفروش و پربیننده باشد، در ایران نیز به نسبت تقاضای خوبی خواهدداشت. این اثرگذاری در همه زمینه‌های رمان، روانشناسی، مدیریت و … وجود دارد به طوری که امروزه به دلیل تغییر نوع کسب‌وکار از کتاب‌هایی در زمینه کسب‌وکارهای دیجیتالی استقبال زیادی می‌شود.

وی بیان کرد: امیدوارم مردم بخش کوچکی از درآمد خود را برای خرید کتاب که تأثیرات مثبتی در زندگی خود و فرندانشان دارد، اختصاص دهند و تلاش کنیم این نوع فعالیت‌ها در جامعه سرپا بماند و روند ادامه‌داری داشته‌باشد.

انتهای پیام

دکتر مهدی مجاهدی در مراسم رونمایی، نقد و بررسی کتاب «حجاب در صدر اسلام»، نوشته محمدرضا شاه‌سنایی در رابطه با نقاط قوت و ضعف این کتاب، اظهار کرد: مسئله محور بودن، دغدغه روز داشتن، دامنه مناسب و روش مناسب برای تحلیل و بررسی اشعار عصر جاهلیت از نکات مثبت کتاب «حجاب در صدر اسلام» است؛ اما از نظر کیفیت، نقدهای جدی در جهت شکل، بدیهیات و ابتدائیات پژوهش بر این کتاب وارد است.

وی افزود: همان‌طور که نویسنده کتاب اشاره کرده است درباره این موضوع کتاب، چندنفر کار کرده‌اند که اسم یک نفر از آن‌ها بر روی جلد آمده که بلافاصله پس از چاپ کتاب در فضای گروه‌های تخصصی این بحث مطرح شد که چرا اسم یک فرد خاص بر روی جلد آمده است؛ اما به نظرات افراد دیگر که با کیفیت بیشتر بر روی این مسائل کار کرده‌اند توجهی نشده است.

این استادیار دانشگاه فردوسی مشهد ادامه داد: در پیشینه‌ای که در کتاب آمده خیلی از کتاب‌ها معرفی شده است، اما به دلیل اینکه معمولا در پژوهش‌ها پیشینه، در آخر کتاب نوشته می‌شود وقت کمی برایش لحاظ می‌شود و امیدوارم در چاپ بعدی فعالیت‌هایی که اعراب و ایرانی‌ها نسبت به بحث حجاب انجام داده‌اند تبدیل به یک فصل شود و منابعی که در پیشینه آمده، مشخص شود که در چه سال‌هایی چاپ شده است و اعتبار اشعار جاهلی نیز از موضوعات مهم است که باید در چاپ‌های بعدی روشن شود.

مجاهدی در رابطه با ایرادات نگارشی این کتاب گفت: در بحث ویرایش نیز مشکلاتی وجود دارد و ویراستار کتاب در بعضی قسمت‌های کتاب به جای استفاده از ویرگول از سکون استفاده کرده و مشخص است که این کار عمدا صورت گرفته که باید در این مورد در چاپ‌های بعد تجدیدنظر صورت بگیرد.

در کتاب  «حجاب در صدر اسلام» وجود فرهنگ پوشش در عصر جاهلیت اثبات شده است

در بخش دیگری از این جلسه حجت‌الاسلام سید کاظم طباطبائی، دانشیار دانشگاه علوم قرآن و حدیث قم که به صورت ویدئو کنفرانس در جلسه حضور داشت، در رابطه با کتاب حجاب در صدر اسلام عنوان کرد: آقای شاه‌سنایی در کتاب حجاب در صدر اسلام وجود فرهنگ پوشش در عصر جاهلیت را اثبات کردند و تلاش فراوانی در پیداکردن منابع و اشعار عصر جاهلیت انجام داده‌اند که چون پیش از این به آثار و اشعار اعراب جاهلی پرداخته نشده بود و منبع مهم دیگری برای این موضوع وجود ندارد باید به ایشان خداقوت گفت.

وی در رابطه با کتاب «حجاب شرعی در عصر پیامبر(ص)» که کتاب «حجاب در صدر اسلام» در جهت نقد آن نوشته شده است، گفت: کتاب «حجاب شرعی در عصر پیامبر(ص)» که توسط آقای امیرحسین ترکاشوند نوشته شده بحث مرتبط با حجاب را وارد مرحله جدیدتری کرد و با یک جریانی روبه‌رو شدیم که در صدد اثبات شرعی بودن حجاب حداقلی بودند؛ اما به نظر می‌رسد که توانستند مباحث مرتبط با حجاب را دقت بیشتری ببخشند و باید به این روند آفرین گفت و سخن شهید مطهری در دوره قبل از انقلاب در دانشگاه‌ها را می‌توان اینجا به کار برد که گفته بودند «حرف زدن درباره اشکالات و عیب‌جویی برای یک فرهنگ استوار اسلامی ضرری نخواهد داشت و پاسخگویی به آن‌ها سبب مطرح شدن و دقیق‌تر شدن آن نیز خواهد شد و زمانی که ما به خوبی به این شبهات پاسخگو باشیم عقاید و تفکراتمان استحکام پیدا می‌کند».

طباطبائی تصریح کرد: کتاب آقای ترکاشوند در صدد بیان این مطلب است که فرهنگ برهنگی در عصر جاهلیت را اثبات کند، هرچند دلایلی که ایشان مطرح می‌کند نمی‌تواند فرهنگ برهنگی را اثبات کند و اتفاقا گزارش موارد اندک در موارد برهنگی می‌تواند این موضوع را مطرح کند که این اتفاق‌ها خلاف فرهنگ بوده است و آقای شاه‌سنایی برای روشن کردن این مسئله در کتاب  «حجاب در صدر اسلام» تلاش کرده‌اند.

رد کردن شبهات از ویژگی‌های مهم کتاب  «حجاب در صدر اسلام» است

در قسمت دیگری از این جلسه یحیی بوذری‌نژاد، دانشیار دانشگاه تهران که او نیز به صورت ویدئو کنفرانس در جلسه حضور پیدا کرده بود با بیان اینکه کتاب «حجاب در صدر اسلام» با بیان حقایق، شبهات را رد می‌کند، گفت: کتاب «حجاب در صدر اسلام» از این بابت بسیار دارای اهمیت است که در مقابل نقدها ایستاده و با ادله و بیان حقایق تمام شبهات را رد می‌کند.

وی تصریح کرد: برای اینکه به اهمیت تالیف این کتاب پی ببریم لازم است که ابتدا سال‌های پیروزی انقلاب اسلامی در ایران را در نظر داشته باشیم که پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، عده‌ای از روشنفکران که آیین و دستورات فقهی اسلام را با تفکرات کشورهای غربی سازگار نمی‌دیدند، تصمیم گرفتند که قرائت جدیدی از دستورات و اصول دین ارائه دهند و تصور کردند که با این کار می‌توانند مردم را نیز با خود همراه کنند.

وی اضافه کرد: برای مثال قبل از انقلاب، نقدهایی به موضوع حجاب صورت گرفت و گفته می‌شد که قرآن وحی است و سپس به تحلیل شرایط زمان وحی و فرهنگ مردم آن زمان می پرداختند و این امر را برای دوره‌ای خاص روا می‌دانستند.

انتهای پیام

دکتر مهدی مجاهدی در مراسم رونمایی، نقد و بررسی کتاب «حجاب در صدر اسلام»، نوشته محمدرضا شاه‌سنایی در رابطه با نقاط قوت و ضعف این کتاب، اظهار کرد: مسئله محور بودن، دغدغه روز داشتن، دامنه مناسب و روش مناسب برای تحلیل و بررسی اشعار عصر جاهلیت از نکات مثبت کتاب «حجاب در صدر اسلام» است؛ اما از نظر کیفیت، نقدهای جدی در جهت شکل، بدیهیات و ابتدائیات پژوهش بر این کتاب وارد است.

وی افزود: همان‌طور که نویسنده کتاب اشاره کرده است درباره این موضوع کتاب، چندنفر کار کرده‌اند که اسم یک نفر از آن‌ها بر روی جلد آمده که بلافاصله پس از چاپ کتاب در فضای گروه‌های تخصصی این بحث مطرح شد که چرا اسم یک فرد خاص بر روی جلد آمده است؛ اما به نظرات افراد دیگر که با کیفیت بیشتر بر روی این مسائل کار کرده‌اند توجهی نشده است.

این استادیار دانشگاه فردوسی مشهد ادامه داد: در پیشینه‌ای که در کتاب آمده خیلی از کتاب‌ها معرفی شده است، اما به دلیل اینکه معمولا در پژوهش‌ها پیشینه، در آخر کتاب نوشته می‌شود وقت کمی برایش لحاظ می‌شود و امیدوارم در چاپ بعدی فعالیت‌هایی که اعراب و ایرانی‌ها نسبت به بحث حجاب انجام داده‌اند تبدیل به یک فصل شود و منابعی که در پیشینه آمده، مشخص شود که در چه سال‌هایی چاپ شده است و اعتبار اشعار جاهلی نیز از موضوعات مهم است که باید در چاپ‌های بعدی روشن شود.

مجاهدی در رابطه با ایرادات نگارشی این کتاب گفت: در بحث ویرایش نیز مشکلاتی وجود دارد و ویراستار کتاب در بعضی قسمت‌های کتاب به جای استفاده از ویرگول از سکون استفاده کرده و مشخص است که این کار عمدا صورت گرفته که باید در این مورد در چاپ‌های بعد تجدیدنظر صورت بگیرد.

در کتاب  «حجاب در صدر اسلام» وجود فرهنگ پوشش در عصر جاهلیت اثبات شده است

در بخش دیگری از این جلسه حجت‌الاسلام سید کاظم طباطبائی، دانشیار دانشگاه علوم قرآن و حدیث قم که به صورت ویدئو کنفرانس در جلسه حضور داشت، در رابطه با کتاب حجاب در صدر اسلام عنوان کرد: آقای شاه‌سنایی در کتاب حجاب در صدر اسلام وجود فرهنگ پوشش در عصر جاهلیت را اثبات کردند و تلاش فراوانی در پیداکردن منابع و اشعار عصر جاهلیت انجام داده‌اند که چون پیش از این به آثار و اشعار اعراب جاهلی پرداخته نشده بود و منبع مهم دیگری برای این موضوع وجود ندارد باید به ایشان خداقوت گفت.

وی در رابطه با کتاب «حجاب شرعی در عصر پیامبر(ص)» که کتاب «حجاب در صدر اسلام» در جهت نقد آن نوشته شده است، گفت: کتاب «حجاب شرعی در عصر پیامبر(ص)» که توسط آقای امیرحسین ترکاشوند نوشته شده بحث مرتبط با حجاب را وارد مرحله جدیدتری کرد و با یک جریانی روبه‌رو شدیم که در صدد اثبات شرعی بودن حجاب حداقلی بودند؛ اما به نظر می‌رسد که توانستند مباحث مرتبط با حجاب را دقت بیشتری ببخشند و باید به این روند آفرین گفت و سخن شهید مطهری در دوره قبل از انقلاب در دانشگاه‌ها را می‌توان اینجا به کار برد که گفته بودند «حرف زدن درباره اشکالات و عیب‌جویی برای یک فرهنگ استوار اسلامی ضرری نخواهد داشت و پاسخگویی به آن‌ها سبب مطرح شدن و دقیق‌تر شدن آن نیز خواهد شد و زمانی که ما به خوبی به این شبهات پاسخگو باشیم عقاید و تفکراتمان استحکام پیدا می‌کند».

طباطبائی تصریح کرد: کتاب آقای ترکاشوند در صدد بیان این مطلب است که فرهنگ برهنگی در عصر جاهلیت را اثبات کند، هرچند دلایلی که ایشان مطرح می‌کند نمی‌تواند فرهنگ برهنگی را اثبات کند و اتفاقا گزارش موارد اندک در موارد برهنگی می‌تواند این موضوع را مطرح کند که این اتفاق‌ها خلاف فرهنگ بوده است و آقای شاه‌سنایی برای روشن کردن این مسئله در کتاب  «حجاب در صدر اسلام» تلاش کرده‌اند.

رد کردن شبهات از ویژگی‌های مهم کتاب  «حجاب در صدر اسلام» است

در قسمت دیگری از این جلسه یحیی بوذری‌نژاد، دانشیار دانشگاه تهران که او نیز به صورت ویدئو کنفرانس در جلسه حضور پیدا کرده بود با بیان اینکه کتاب «حجاب در صدر اسلام» با بیان حقایق، شبهات را رد می‌کند، گفت: کتاب «حجاب در صدر اسلام» از این بابت بسیار دارای اهمیت است که در مقابل نقدها ایستاده و با ادله و بیان حقایق تمام شبهات را رد می‌کند.

وی تصریح کرد: برای اینکه به اهمیت تالیف این کتاب پی ببریم لازم است که ابتدا سال‌های پیروزی انقلاب اسلامی در ایران را در نظر داشته باشیم که پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، عده‌ای از روشنفکران که آیین و دستورات فقهی اسلام را با تفکرات کشورهای غربی سازگار نمی‌دیدند، تصمیم گرفتند که قرائت جدیدی از دستورات و اصول دین ارائه دهند و تصور کردند که با این کار می‌توانند مردم را نیز با خود همراه کنند.

وی اضافه کرد: برای مثال قبل از انقلاب، نقدهایی به موضوع حجاب صورت گرفت و گفته می‌شد که قرآن وحی است و سپس به تحلیل شرایط زمان وحی و فرهنگ مردم آن زمان می پرداختند و این امر را برای دوره‌ای خاص روا می‌دانستند.

انتهای پیام

حسین طالبی در گفت‌وگو با ایسنا، درخصوص تاریخچه و قدمت نقاشی قهوه‌خانه‌ای و توجه به این نوع هنر در جامعه، عنوان کرد: قدمت نقاشی قهوه‌خانه‌ای مربوط به کمتر از ۲۰۰ سال قبل یعنی اواخر دوران قاجار و اوایل دوران پهلوی یعنی همزمان با جنبش مشروطه است. حسین قوللرآقاسی و محمد مدبر از بنیان‌گذاران این سبک هستند و این هنر صددرصد ایرانی و عامیانه است. حسین قوللرآقاسی که از بنیان‌گذاران این سبک است، بسیار علاقه‌مند به کار کردن برای مردم بود.

وی افزود: پدر حسین قوللرآقاسی کارگاه کاشی‌پزی داشت و پسرش حسین در این کارگاه به همراه فردی به نام محمد مدبر سال‌ها مشغول به کار کاشی‌پزی بودند تا زمانی که این روش منسوخ می‌شود و علایق نسبت به کاشی‌پزی از بین می‌رود. حسین و محمد مانند دو برادر در کنار هم کار می‌کردند، بعد از بسته شدن کارگاه کاشی‌پزی، حسین و محمد به کار نقاشی ساختمان مشغول می‌شوند و شروع به نقاشی در قهوه‌خانه‌ها می‌کنند.

این نقاش پیشکسوت ادامه داد: زمانی که این دو نفر در قهوه‌خانه‌ها مشغول به کار بودند با نقال‌ها آشنا می‌شوند و اولین جرقه در ذهن حسین قوللرآقاسی زمانی زده می‎‌شود که نقال از مظلومیت سهراب وقتی به دست رستم کشته می‌شود، می‌گوید و این داستان حسین را بسیار تحت تاثیر قرار می‌دهد، حسین می‌ایستد و با صدای بلند فریاد می‌زند« به ولای علی قسم که من فردا می‌آیم و مظلومیت سهراب را بر سینه این دیوار می‌نشانم.» و روز بعد اولین نقاشی از این سبک بر دیوار قهوه‌خانه‌ای نقش می‌بندد.

خیالی‌بافی؛ نام دیگر نقاشی قهوه‌خانه‌ای

طالبی اظهار کرد: اسم دیگر نقاشی قهوه‌خانه‌ای خیالی‌بافی بود؛ یعنی شخص باتوجه به ذهنیت خود نقاشی را می‌کشید و از هیچ الگوی خاصی پیروی نمی‌کرد، اما کم کم با گسترده شدن این سبک کارهای مذهبی نیز به آن اضافه شد و به این علت که تمام مسئولیت‌های قهوه‌خانه بر دوش قهوه‌چی بود، هماهنگی برای کشیده شدن نقاشی‌ها نیز از دیگر وظایف قهوه‌چی به شمار می‌رفت. قهوه‌چی کسی بود که احتیاجات نقاش از جمله جای خواب و غذا را برطرف می‌کرد، سفارش برای نقاشی روی دیوارهای قهوه‌خانه را می‌پذیرفت و به نقاش منتقل می‌کرد. به نوعی امکانات برای نقاش فراهم بود و تنها وظیفه وی آماده کردن سفارش‌های نقاشی بود و قهوه‌چی واسطه‌ای بین مشتری و نقاش بود.

طالبی اظهار کرد: به مرور زمان این سبک از نقاشی گسترده‌تر شد و علاوه‌بر حوزه‌های حماسی و مذهبی، حوزه اجتماعی نیز به آن اضافه شد که این حوزه به موضوعات اخلاقی مانند احترام به والدین می‌پرداخت. تفاوت مهم بین نقاشی‌های قهوه‌خانه‌ای حسین قوللرآقاسی و محمد مدبر این بود که حسین دور نقاشی‌های خود را با قلم‌گیری‌های بسیار زیبا فرم می‌داد اما محمد قلم‌‎گیری نمی‌کرد و بیشتر به رعایت فاصله رنگ‌ها، سطوح رنگی و درجات رنگی می‌پرداخت.

این نقاش پیشکسوت اظهار کرد: رفته رفته این سبک از نقاشی جای خود را در بین مردم پیدا می‌کند و افراد بسیاری به این حوزه علاقه‌مند می‌شوند. با بالا رفتن تعداد سفارشات حسین قوللرآقاسی و محمد مدبر، افرادی را به شاگردی می‌پذیرند و شروع به آموزش این سبک از نقاشی تحت عنوان نقاشی قهوه‌خانه‌ای می‌کنند. این شاگردها امروز تبدیل به پیشکسوتان این نوع نقاشی شده‌اند، تعدادی از این نقاشان افرادی از جمله حسین همدانی، حسن اسماعیل‌زاده، عباس بلوکی‌فر و… هستند.

شاخص‌ترین نقاشی‌های قهوه‌خانه‌ای در خیابان‌ها نصب می‌شد

طالبی گفت: یکی از مسائلی که باعث جذابیت و ارزش‌مندی این نقاشی‌ها می‌شد، تزئینات کار شده روی هر نقاشی بود. شاخص‌ترین این نقاشی‌ها در خیابان‌ها نصب می‌شد و اصطلاحا پرده‌خوانی بود. وقایع عاشورا و جنگ امام حسین(ع) را در یک پرده کار می‌کردند. درویشی وقایع عاشورا را از روی همین پرده‌ها بازگو می‌کرد و اصطلاحا به آن پرده درویش‌خوانی می‌گفتند. اکنون پرده‌خوانی رو به اضمحلال رفته است و از جمله دلایل نابودی آن می‌توان به فروخته شدن این پرده‌ها به خارج از ایران و کم شدن مخاطبان این مراسم اشاره کرد.

وی افزود: تعدادی از این نقاشی‌ها اکنون در موزه‌ها و هتل‌ها نگهداری می‌شود، نمونه‌ای از این نقاشی در هتل تهران وجود دارد و همچنین در موزه آستان قدس یکی از پرده‌هایی که نقاشی قهوه‌خوانه‌ای بزرگی روی آن کار شده است، نگهداری می‌شود. همچنین در گذشته یعنی در زمان حیات حسین قوللرآقاسی و محمد مدبر موزه آب انباری در تهران وجود داشت که تعداد زیادی از این آثار در آن نگهداری می‌شد اما اکنون این موزه از بین رفته است.

این نقاش پیشکسوت بیان کرد: در گذشته در نقاشی‌ها روی صورت ائمه (ع) برقع کار می‌شد و صورت آنها کاملا پوشیده بود؛ اما حسین قوللرآقاسی در نقاشی قهوه‌خانه‌ای برای امام حسین(ع)، حضرت علی(ع) و سایر ائمه(ع) چهره قائل شد. در ابتدا نقاشان قهوه‌خانه‌ای روی نقاشی خود اسم خود را نمی‌نوشتند و اثر خود را امضا نمی‌کردند، زیرا کار خود را با سایر صنایع متفاوت نمی‌دیدند و معتقد بودند کسی که آهنگری و کفاشی می‌کند با کسی که نقاشی می‌کند در یک جایگاه قرار دارند.

طالبی افزود: بسیاری از نقاشان قبل از قوللر و نقاشانی که سابقه آنها به زمان ساسانی باز می‌گردد، نقاشی ایرانی دیواری کار می‌کردند و هیچ نامی از آنان نیست؛ زیرا اسم خود را روی آثار خود نمی‌آوردند. افراد در قهوه‌خانه‌ها به نقالان گوش می‌کردند و تحت تاثیر حرف‌های آنان به نقاش سفارش نقاشی می‌دادند، اما با ورود رادیو و تلویزیون به قهوه‌خانه‌ها کم کم نقالی از رونق افتاد و در نتیجه آن نقاشی قهوه‌خانه‌ای نیز کم رونق شد.

وی ادامه داد: برای احیاء این هنر کاری به جز تشکیل کلاس و حتی اختصاص دادن واحدهای دانشگاه نمی‌توان انجام داد و اکنون متاسفانه هیچگونه حمایتی از این هنر صورت نمی‌گیرد. امروز ما هر قدر هم که تلاش کنیم تا به روش‌های قدیمی کار کنیم باز هم خلق‌وخوی امروزی ما روی کار تاثیر خواهد گذاشت و نمی‌توانیم به‌صورت صد در صدی به روش پیشکسوتان خود عمل کنیم.

انتهای پیام

جلیل فخرایی در گفت‌وگو با ایسنا درخصوص فعالیت‌ها و آثار دکتر رضا افضلی، اظهار کرد: آقای افضلی شاعر، پژوهشگر و مترجم پیشکسوت مشهد بود که پژوهش‌های بسیاری در زمینه‌های مختلف درخصوص ادبیات عامه و به‌ویژه ادبیات عامه مشهد انجام داده‌اند، بسیاری از آثار ادبی ایشان در فضای مجازی مانند فیس‌بوک منتشر شده‌است؛ به طوری که با کمی جست‌وجو در این فضا تعداد زیادی از آثار ایشان یافت می‌شود.

وی ادامه داد: دکتر افضلی جزء آن دسته شعرایی بود که آثار نوشتاری فراوانی داشت و در انواع گونه‌های شعری مانند شعر نو و کلاسیک تبحر و تخصص بسیار زیادی داشت؛ به طوری که کتاب‌های زیادی نیز نوشته‌ و هم‌چنین اشعار سایر شعرا را ترجمه کرده‌است. ایشان سال‌های زیادی پس از دکتر قهرمان، رئیس کتابخانه دانشکده ادبیات بود و با بزرگان شعر و ادب مانند دکتر «شفیعی‌کدکنی» محشور بوده و مورد تأیید آن‌ها قرار می‌گرفت.

این شاعر و روزنامه‌نگار خراسانی بیان کرد: ایشان در کنار شخصیت شعری و ادبی خود، دارای شخصیتی دانشگاهی و آکادمیک بود و استاد راهنمای تعداد زیادی از دانشجویان حتی در مقطع دکتری بود. به نظر من آثار تحقیقی ایشان مانند شناسنامه استاد قهرمان، پژوهش‌های ایشان و آثاری درخصوص ادبیات عامه در بین آثار ایشان از ماندگاری بیشتری برخوردار بوده و آثاری بلند و والا هستند. هم‌اکنون تعدادی از آثار شعری، پژوهشی و ترجمه دکتر افضلی که قبل از انقلاب نگارش شده‌اند نیز هم‌چنان موجود است و با جست‌وجو در اینترنت تعداد زیادی از آن‌ها در دسترس خواهندبود.

فخرایی خاطرنشان کرد: مشهد و استان خراسان دارای شخصیت‌های ادبی بزرگی است؛ اما گاهی حتی شاعران مشهدی و هم‌شهری در خصوص هنرمندان کم‌لطفی می‌کنند. با وجود این که دکتر افضلی آثار بسیار خوبی در بخش‌های شعری، پژوهشی و ترجمه داشتند اما گاهی اختلاف سلیقه باعث بغض و کینه‌هایی در رابطه با ایشان می‌شد.

وی افزود: آقای افضلی مردی بسیار متین، آرام و متبسم بود و هیچ اتفاق بیرونی باعث عصبانیت او نمی‌شد. به طوری که همه تنش‌های ایجادشده در جلسات زمانی که به  دکتر افضلی می‌رسید، پایان می‌یافت. در واقع مانند کوهی از آب بود که همه موج‌ها و ارتعاش‌ها را در خود خنثی و هضم می‌کرد و فردی بود که به تمام اتفاقات خوب و بد لبخند می‌زد.

این شاعر تشریح کرد: سبک شعری آقای افضلی، نوگرایی بود. ایشان با علم و اشراف به ادبیات قدیم، نگاهی نو و تفکری نو در شعر داشت. ما در شعر معاصر با افراد زیادی برخورد می‌کنیم که شاعر با زبانی نو شعر می‌سراید اما تصاویر و مضامین آن کهنه است و یا حتی برعکس آن به طوری که زبان شعر کهنه است ولی تصاویر و مضامین آن نو بیان شده‌است. دکتر افضلی از جمله افرادی بود که علاوه بر زبان نو در شعر تصاویر و مضامین شعری نو داشت.

فخرایی تصریح کرد: این روش بیانگر اشراف زیاد ایشان بر ادبیات جهان به خصوص شعر اروپا و عرب است، دکتر افضلی مسئول انجمن فرهنگی کافه داش آقا بود؛ داش اقا قهوه‌خانه‌ای برای تجمع فرهنگیان ناراضی در زمان شاه بوده‌است. این قهوه‌خانه اوایل انقلاب با فوت شخص داش آقا تعطیل شده و سال‌ها بعد در دهه ۹۰ افرادی که در آن جلسات حضور داشتند در محل دیگری گردهم آمده و جلسه انجمن داش آقا را برگزار می‌کنند.

وی افزود: من فکر می‌کنم استان خراسان رضوی ظرفیت‌های بسیار زیادی در رابطه با شعر دارد و لازم است شاعران خراسانی یکدیگر را دریابند و بایکدیگر مهربانانه رفتار کنند و هم‌زیستی مهربانانه داشته‌ باشند، به طوری که از یکدیگر حمایت کرده و شأن یکدیگر را بالا ببرند. در حالی که در سایر شهرها مانند تهران این‌گونه است و شعرای آن شهر و انجمن شأن یکدیگر را حفظ کرده و بالا می‌برند.

این شاعر اضافه کرد: چنین مسائلی باعث می‌شود که هنر در خراسان رشد نکند به صورتی که مشهد و خراسان تبدیل به خاکی هنرگریز شود. در حال حاضر تعدادی از هنرمندان خراسانی در تهران زندگی می‌کنند؛ یکی از دلایل این اتفاق شاید عدم وجود این‌گونه رفتارها باشد. اخوان ثالث زمانی شهرت یافت و مطرح شد که به تهران رفت؛ در حالی که در مقایسه با زمانی که در مشهد حضور داشت تغییری نداشته و فردی با همان شخصیت و هنر بود.

انتهای پیام

بر اساس گزارش روابط عمومی خانه مطبوعات و رسانه‌های خراسان رضوی نخستین نشست ستاد گرامیداشت روز خبرنگار سال ۹۹ و آیین تغییر و تحول در خانه مطبوعات و رسانه های خراسان رضوی همراه با برنامه‌ریزی برای برگزاری مراسم گرامیداشت روز خبرنگار در سال جاری در مجتمع فرهنگی هنری امام رضا(ع) مشهد با حضور معاون فرهنگی و رسانه اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان، مدیران سابق و فعلی خانه و نیز تعدادی از اعضای هیئت مدیره و بازرس خانه مطبوعات برگزار شد و در این نشست صمیمانه برخی پیشنهادها برای برگزاری شایسته برنامه‌های روز خبرنگار در سال جاری با توجه به شرایط خاص شیوع کرونا و محدودیت‌ها، طرح و مورد بحث و تبادل نظر قرارگرفت.

افشین تحفه‌گر، معاون فرهنگی و رسانه‌ای اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی خراسان رضوی، در این آیین با تقدیر از حسینعلی آریانی مدیر سابق خانه مطبوعات و رسانه‌های استان به خاطر توفیقات توام با صبر و تلاش، اظهار کرد: هیات مدیره جدید به سبب محدودیت‌ها و شرایط اقتصادی کشور و همچنین وجود بحران کرونا دوره سختی را پیش رو دارد و  بسیاری از مطبوعات و رسانه‌ها دچار مشکل هستند.

وی افزود: مجموعه هیات‌مدیره خانه مطبوعات در دوره جدید با مشروعیت بالا توسط جامعه مخاطبان انتخاب شد و مشارکت ۸۱ درصدی اعضا در این انتخابات پرشور، وظیفه سنگینی را بر عهده اعضا گذاشته که باید این سرمایه اعتماد را قدر دانست.

تحفه‌گر با اشاره به همدلی و همگرایی موجود در مجموعه‌های رسانه‌ای استان در دوره اخیر، گفت: مکان خانه مطبوعات برای همیشه در مجتمع امام رضا(ع) در بوستان ملت مستقر هست، اما باید تلاش کرد تا مکان متناسب بهتری در شان خانه مطبوعات فراهم شود.

 وی اولویت نخست این خانه در شرایط فعلی را پیش‌بینی مکان متناسب دانست و برای اعضای جدید هیات مدیره آرزوی توفیق کرد.

محسن سمیع، رئیس اداره مطبوعات و تبلیغات اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان نیز در این نشست با اشاره به فعالیت چشم‌گیر برخی مطبوعات در شهرستان‌های خراسان رضوی خواستار توجه بیشتر به ظرفیت شهرستان‌ها و نیر سرپرستی‌های روزنامه‌ها در خانه مطبوعات شد.

حسینعلی آریانی، مدیر سابق خانه مطبوعات و رسانه‌های خراسان رضوی، نیز در قسمتی از این نشست با اشاره به برخی مشکلات، از همراهی نکردن مسئولان ارشد استان در پیشبرد برنامه‌ها و امور خانه انتقاد کرد.

وی فعالیت خانه مطبوعات و رسانه‌ها را مبتنی بر کار تیمی دانست و افزود: متاسفانه درآمدزایی مشخصی برای این تشکل صنفی پیش‌بینی نشده که باید در این خصوص تمهید و تدبیری خاص اندیشید.

آریایی با بیان اینکه خسته راه نیستم، ادامه داد: حاضرم بیش از پیش و بدون هیچ گونه چشم‌داشتی با حداکثر توان در خدمت خانه و اهداف صنفی ارزشمند آن باشم.

نائب رئیس هیات مدیره خانه مطبوعات و رسانه‌های خراسان رضوی نیز در این جلسه گفت: غربت ناخواسته در دوره قبل مدیریت خانه، قدری باعث رنجش خاطر مدیر سابق خانه شده بود که امیدوارم با توجه به تغییر رویکرد و وعده‌هایی که از سوی مسئولان و اعضاء داده شده است و همچنین حضور حدود ۱۵۰ نفر عضو جدید با انرژی و ظرفیت پویا به مجموعه، بتوانیم موفق باشیم.

غلامرضا بنی‌اسدی مدیر فعلی خانه مطبوعات را فردی جامع‌الاطراف و مورد قبول رسانه‌های مختلف و نمایندگی‌ها دانست و افزود: اگر مانعی پیش پای خانه ایجاد شود، فقط این خانه مطبوعات نیست که زمین می‌خورد بلکه کار اصحاب رسانه متوقف شده و همگی می‌دانیم مچ‌گیری هرگز چاره کار نیست؛ به خصوص اینکه رسانه همواره تکلیف چشم بودن را دارد.

جایگاه خانه مطبوعات به عنوان مرجع اصحاب رسانه باید بازتعریف شود

مجتبی محمودی، مدیر خانه مطبوعات و رسانه‌های خراسان رضوی، نیز در این نشست گفت: جایگاه خانه مطبوعات به عنوان مجموعه صنفی و ملجا و مرجع اصحاب رسانه باید بازتعریف شده و نیز این خانه در دل‌های اصحاب قلم و رسانه و حتی آنان که هنوز عضو این تشکل نیستند، جای اصلی خود را بیابد.

وی با تقدیر از مشارکت و رای بالای اعضا به هیات مدیره جدید، آن را به منزله اعتماد آنان خواند و از تلاش‌های مجاهدانه حسینعلی آریانی، مدیر سابق خانه و نیز اعضای پیشین هیات مدیره تقدیر کرد.

محمودی همچنین با اشاره به برنامه‌های خود در دوره جدید، کمیته‌های پیشنهادی برای مشارکت اعضا و نیز رفع مسائل رسانه‌ها اظهار کرد: کمیته‌های حقوقی، آموزش و پژوهش، رفاهی و تفریحی، ورزش و جوانان، خانواده و بانوان، ظرفیت‌های اقتصادی و مالی، پیشکسوتان، شهرستان‌ها و نیز سرپرستی‌ها برای هم‌افزایی بیشتر با حضور اعضا، در خانه مطبوعات استان راه‌اندازی می‌شود.

وی از برنامه‌ریزی برای تشکیل کارگروه‌های صنفی مبتنی بر رفع مسائل و دغدغه‌ها شامل بیمه، عضویت، مسکن و رسانه‌های اجتماعی اعم از خبرگزاری‌ها، پایگاه‌های خبری و شبکه‌های اجتماعی بومی فعال، در خانه مطبوعات و رسانه‌های استان خبر داد.

در این نشست همچنین مجتبی نوریان، محمدجواد رنجبر و محمدجمال رستم‌زاده، دیگر اعضای هیات مدیره خانه مطبوعات و رسانه‌های خراسان رضوی، برنامه‌های پیشنهادی خود را برای برگزاری شایسته گرامیداشت ۱۷ مرداد روز خبرنگار ارائه کردند.

انتهای پیام

یک شاعر پیشکسوت خراسانی در گفت‌وگو با ایسنا درخصوص شخصیت شعری و شاعری استاد «رضا افضلی»، شاعر پیشکسوت خراسانی اظهار کرد: ایشان از پیشکسوتان و شاعران قابل احترام مشهد بودند و بیشتر شعرهای ایشان در زمینه اجتماعی و مردمی و با سبک نوگرایی و سپیدگرایی است. ایشان از دوران جوانی، همکار، هم‌اتاق و یکی از دوستان نزدیک استاد محمد قهرمان بوده‌اند؛ به طوری که در یکی از اتاق‌های کتابخانه دانشگاه با یکدیگر کار می‌کردند.

وی ادامه داد: جلساتی در روزهای جمعه با حضور پیشکسوتانی مانند استاد قهرمان، استاد صاحبکار، استاد کمال، استاد باقرزاده، استاد لطفی و … در خانه استاد فرخ تشکیل می‌شد و ما از شعرخوانی این اساتید لذت برده و استفاده می‌کردیم؛ استاد فرخ وصیت کرده‌بودند که کسی در خانه ایشان شعر نو و سپید نخواند و استاد افضلی تنها کسی بودند که از این قاعده مستثنا بوده و اجازه خواندن اشعار سپید خود در این جلسات را داشتند. این اشعار سپید سروده‌شده توسط استاد افضلی بسیار روان بوده و مورد استقبال قرار می‌گرفت.

این راوی شعر خراسان بیان کرد: دکتر افضلی اخیراً از دانشگاه بازنشست شده‌بودند و خانواده ایشان خارج از کشور زندگی می‌کردند. به دلیل ناراحتی قلبی‌ای که داشتند؛ حدود یک یا دو سال قبل عمل قلب باز انجام دادند اما به طور کلی حال عمومی خوبی داشتند.

نیک افزود: دکتر افضلی پس از فوت استاد قهرمان، یادنامه‌ای درخصوص ایشان نوشتند که در آن بسیاری از ویژگی‌ها و مشخصات استاد قهرمان گفته‌شده‌است. هیچ فردی به اندازه دکتر افضلی به استاد قهرمان نزدیک نبوده‌است و به نظر من این اثر یکی از آثار ماندگار آقای افضلی است که مضمونی در ارتباط با دکتر قهرمان داشته و خط و ربط مضامین آن مربوط به خودشان است.

این شاعر پیشکسوت خراسانی خاطرنشان کرد: دکتر افضلی در فضای مجازی فعالیت زیادی داشتند؛ به طوری که با وجود آن که در خارج از کشور بودند، روزی یک یا دو شعر در غربت و کشور خارج سروده و در فضای مجازی منتشر می‌کردند. به این شکل حضور ایشان درشهر مشهد کاملاً حس می‌شد.

وی تشریح کرد: دکتر افضلی تحصیلات آکادمیک داشته و شخصیتی دانشگاهی بوده‌اند به طوری که دکتری دانشگاهی داشته و به معلمی و استادی مشغول بوده‌اند. ایشان در کنار اشعار سپید خود، اشعار کلاسیک نیز سروده‌اند اما به نوسرایی رغبت بیشتری داشتند. ایشان شخصیتی انسان‌دوست، مؤدب و محجوب بودند و فوت ایشان ضایعه سنگینی برای جامعه ادبی و هنری خواهدبود.

این راوی شعر خراسان عنوان کرد: ما روز پنجشنبه در تلاش بودیم که ایشان را در مقبره‌الشعرای شهر توس دفن کنیم. اما اخیراً شهرداری و میراث فرهنگی با هماهنگی یک‌دیگر به نوسازی این منطقه پرداخته و تصمیم دارند از دفن افراد در این قسمت جلوگیری کنند؛ تا از فضا و حالت قبرستان‌گونه خارج شود. به این ترتیب ما تلاش کردیم تا بتوانیم دکتر افضلی را که یکی از استثنائات هستند در این مکان دفن کنیم.

نیک اضافه کرد: حدود دو سال پیش طرح و برنامه‌ای با عنوان «دیدار ماه» به اداره ارشاد اسلامی پیشنهاد کردیم. این برنامه به این صورت بود که در هر ماه به دیدار یکی از پیشکسوتان می‌رفتیم. این عنوان به دو دلیل برای این برنامه انتخاب شده‌است. یکی از این دلایل، تشابه و همانندی این افراد به ماه است و دیگری این که در هر ماه یک دیدار صورت می‌گیرد.

وی تصریح کرد: در این طرح ما همراه نماینده مردم مشهد و عضو کمیسیون فرهنگی مجلس به دیدار آقایان برزگر، افضلی، شفق و … رفتیم. این دیدار علاوه بر این که دلجویی و احوال‌پرسی از شعرای پیشکسوت و قدیمی بود؛ باعث دلگرمی آن‌ها نیز بود به گونه‌ای که فکر نکنند فراموش شده‌اند. این برنامه اگر ادامه پیدا کند؛ به نظر من برنامه‌ای خوب و دلگرم‌کننده خواهدبود.

این شاعر پیشکسوت خراسانی اظهار کرد: به این ترتیب لازم است مسئولان شورای شهر مشهد، مسئولان فرهنگی شهرداری و به ویژه صدا و سیما، به مفاخر ادبی هنری مشهد توجه بیشتری داشته‌باشند. جامعه ادبی و جامعه هنری از مسئولان انتظار دارند که به پیشکسوتان، هنرمندان و مفاخر اهمیت داده و نام و یادشان را زنده نگه‌دارند.

انتهای پیام