به گزارش ایسنا، مزدک دانشور انسان شناس و عضو انجمن جامعه شناسی ایران در نشست بررسی راهکارهای کاهش اسیدپاشی در ایران که عصر روز گذشته از سوی انجمن حمایت از قربانیان اسیدپاشی در خانه وارطان برگزار شد، به تعریف خشونت پرداخت و گفت: خشونت یک تعریف سهل و ممتنع دارد. از نظر جسمی حشونت یعنی وارد کردن یک آسیب بدنی به انسان اما آیا تصادف رانندگی یک خشونت است؟ که پاسخ خیر است و یا آیا پزشکی که برای درمان یک بیماری اقدام به جراحی میکند مرتکب خشونت شده؟ که باز هم باید بگویم خیر پس اینجا این مسئله مطرح میشود که نیت در این آسیب مهم است و اگر کار با نیت سوء انجام شود میتوان گفت که فرد مورد خشونت واقع شده حالا در این شرایط مادری که ممکن است با نیت رفاه و خوشبختی دخترش او را خنته کند میتوان گفت که مرتکب خشونت نشده به همین دلیل است که ما میگویم خشونت تعریفی سهل و ممتنع دارد.
وی ادامه داد: از طرف دیگر ما در مورد خشونت تنها بعد جسمی را در نظر میگیرم اما میزان درد و رنج روحی قابل سنجش نیست. آیا درد تنهایی، درد بی مهری و … را میتوان سنجید؟.
وی با طرح این پرسش که آیا فقر و نابرابری خشونت ایجاد نمیکند؟ گفت: اصلا چرا خشونت ایجاد میشود؟ آیا اعمال خشونت تنها درعمل خشونت آمیز خلاصه می شود؟ آیا ما می توانیم مفهوم انسان را تنها در خود انسان خلاصه کنیم؟.
وی با بیان این که در روابط بین فردی گاهی افراد با اعمال خشونت به دنبال احترام و طلب اطاعت فرد از خود هستند گفت: مثلا فردی که روی دیگری اسید میپاشد به خیال خود بدن آن فرد، بدنی سرکش است و میخواهد با اعمال خشونت آن را مطیع خودکند.
وی با بیان این که انسان اسیدپاش از تعامل با جهان اطرافش ناتوان است خاطر نشان کرد: اسیدپاش و چنین افرادی که حتی ممکن است تهدید به اسیدپاشی کنند در واقع میخواهند در طرف مقابلشان این ترس را ایجاد کنند که اگر تو مرا دوست نداشته باشی و یا از من اطاعت نکنی من تو را از تعامل اجتماعی محروم میکنم.
اسیدپاشی یک ترور جمعی است
دانشور ادامه داد: در جامعهای که نابرابری باشد، خشونت زیاد است. امروز اگر در دلایل خشونت دقیق شویم میبینیم افراد بیشترین دلیل خشونت را بیاحترامی به خودشان می دانند در واقع دست به رفتارهای خشن میزنند تا احترام دیگران را جلب کنند.
وی گفت: بنابراین لازم است تاکید کنم تا وقتی که ما نپذیریم که افراد بدنشان و روحشان متعلق به خودشان است و نخواهیم که چیزی را به آنها تحمیل کنیم متاسفانه چرخه خشونت از سوی افرادی که میخواهند حرف خود را به کرسی بنشانند ادامه خواهد داشت.
در ادامه این نشست سونیا غفاری، کارشناس ارشد جامعه شناسی نیز به بار اقتصادی اسیدپاشی بر خانواده قربانیان پرداخت و گفت: برخی تصور میکند که با پرداخت دیه تمام رنجهای یک قربانی پایان مییابد آیا این دیه میتواند فرد را به حالت اول بازگرداند و اصلا بار اقتصادی فشار و آسیب روحی و روانی چقدر خواهد بود؟.
وی با تاکید بر این که ما باید ابعاد اقتصادی خشونت را در نظر داشته باشیم گفت: شاید باور نکنید اما برخی از قربانیان حتی پول آمدن به تهران را هم ندارند. آنها شغلشان را نیز عمدتا از دست میدهند و اگر هم درصد کمی از آنها به شغل قبلیشان ادامه دهند قطعا احساس ناخوشایندی خواهند داشت. آیا فکر کرده اید این افراد از چه منبعی باید درآمد کسب کنند. آیا دیه به هزینههای مشاوره و روانکاوی این افراد نیز تعلق میگیرد و مبنای محاسبه آن چیست؟ از طرف دیگر خسارتی که به خانواده آین افراد میشود چطور باید جبران شود؟ حتما میدانید که برخی از افراد خانوادهشان نیز دچار مشکلات روحی شده و هزینههای اقتصادی بر آنها تحمیل شده است.
وی بر ضرورت تامین سرپناه امن برای قربانیان اسیدپاشی نیز تاکید کرد و گفت: گاهی به دلیل مشکلات مالی قربانی همچنان در کنار کسانی زندگی میکند که به وی آسیب زدهاند چرا که جایی برای زندگی ندارد.
وی با تاکید بر این که هزینه کردن برای پیشگیری از اسیدپاشی خود یک سرمایه گذاری محسوب میشود خاطر نشان کرد: مسئله دیگر نیز مسئله گردش مالی خرید و فروش اسید است؛ در بریتانیا که یکی از بالاترین آمارهای اسیدپاشی را دارد پارلمان این کشور مصوب کرد تا افراد زیر ۱۸ سال امکان خرید اسید را نداشته باشند و گروههای گنگ و افرادی که مستعد اسیدپاشی هستند نیز نمیتواند خرید و فروش اسید داشته باشند، این مسئله نظارت زیادی را روی چرخه اقتصادی اسید ایجاد کرده است.
وی در پایان پیشنهاد کرد که بانک اطلاعاتی از هزینههای قربانیان فعلی اسیدپاشی ایجاد شود تا در آینده مشخص شود که هر مورد اسیدپاشی چه خسارت سنگینی به فرد و جامعه وارد میشود.
انتهای پیام
