برچسب: آیت الله سیستانی

نقد مدیرمسئول سابق کیهان به حسین شریعتمداری / نسخه ایران را نمی‌توان برای عراق پیچید

اعتمادآنلاین| مهدی نصیری در کانال تلگرامی خوئ نوشت: یادداشت جناب آقای حسین شریعتمداری نماینده رهبری و مدیر مسئول روزنامه کیهان خطاب به آیت الله سیستانی، موجی از انتقادات را در داخل و خارج عراق برانگیخت.

بنده نیز پیرامون این یادداست ملاحظاتی دارم:

به نظرم نفس گفتگو و طرح یک انتقاد و یا تذکر به مقامات عالی دینی و سیاسی فاقد ایراد و اشکال و ای بسا لازم و ضروری باشد.

بر اساس منطق قران، باب گفتگو و احتجاج و استفسار (طلب توضیح) بندگان با خداوند متعال که خالق و مالک هستی است نیز بسته نیست. وقتی خداوند در صدد آفرینش آدم بر می آید فرشتگان صریحا با خداوند به طرح پرسشی می پردازند که حتی خالی از نوعی اعجاب آمیخته به انکار نیست اما خداوند نه تنها پرسشگری فرشتگان را سرکوب نمی کند بلکه به آنان پاسخ می گوید و آنها را قانع و متقاعد می کند.

بنا بر این نمی توان آقای شریعتمداری را به دلیل نفس مخاطبه با آیت الله سیستانی مورد ایراد و سررنش قرار داد اما با این حال چند نکته قابل تذکر است:

۱. برخی از این رو از یادداشت آقای شریعتمداری دلخور شده اند که در تمام سالهای مسئولیتشان در کیهان انتظار داشته اند که لا اقل گهگاهی از این دست گفتگو که با مرجع عالیقدر شیعه و مرشد معنوی و سیاسی عراق داشته اند، با برخی مقامات ولایی درجه ۲ و ۳ و همسو با خود در ایران نیز می داشتند و آنان را مورد نقد قرار می دادند اما ظاهرا چنین رویه ای در کیهان کم سابقه بوده است.

۲. از لحن نوشته آقای شریعتمداری که به آیه “الم تر الی الذین یزعمون انهم امنوا بما انزل الیک و ما انزل من قبلک یریدون ان یتحاکموا الی الطاغوت ….” استناد می کنند، نوعی استعلای در بیان و نقد استشمام می شود و یادآور لحن نوشته های ایشان خطاب به چهره ها و شخصیتهای سیاسی ایران است.

در حالی که آیت الله سیستانی نه رییس جمهور ایران است و نه رییس اصلاح طلبان ایران و نه هیچ شخصیت سیاسی دیگر ایرانی بلکه مرجع و ولی امر شیعیان عراق و مورد احترام و قبول طیف وسیعی از اهل سنت عراق و مرجع بسیاری از شیعیان در سرتاسر جهان است و این انتظار طبیعی است که اگر قرار است مخاطبه ای با ایشان صورت بگیرد با رعایت این جایگاه باشد.

۳. مردم و دولت عراق نسبت به برخورد قیم مابانه با کشورشان به خصوص در مواجهه با شخصیت اول مذهبی و از جهتی سیاسی شان به حق حساسیت دارند و بسیاری از عراقی ها از یادداشت آقای شریعتمداری به خصوص به دلیل سمت نمایندگی رهبری شان در کیهان چنین استنباطی کردند و البته بسیاری از رسانه های معاند منطقه نیز در این تنور دمیدند.

۴. به نظرم شاید اشکال اساسی نوشته آقای شریعتمداری این باشد که نمی توان نسخه ایران را برای شیعیان عراق و بحرین و نیجریه و یمن و افغانستان و… پیچید و آنان را تشویق به ستیز و ایستادگی همه جانبه در برابر غرب و آمریکا و نهادهای بین المللی کرد. حتی اگر چنین نسخه ای در ایران جواب کامل و مممتعی داده باشد، دلیل نمی شود برای دیگران نیز همین نسخه پیچیده شود.

استراتژی شیعه منحصر به انقلاب و قیام با سیف مانند مذهب زیدیه که خون به دل امام باقر و صادق و … علیهما السلام کردند، نیست بلکه گاه در جنب قیام و ایستادگی، کوتاه آمدن و سازش و گفتگو در برابر قدرتهای مسلط و بی رحم و جبار است. امام صادق علیه السلام وقتی در برابر سفاک خونریزی چون منصور عباسی قرار می گیرد حتی ابایی از خطاب قرار دادن او با عنوان ” یا امیر المومنین” و ضمانت دادن به او که ما دنبال درآوردن قدرت از چنگ تو نیستیم و دولت ما اهل بیت آخرین دولتها در آخرالزمان است، ندارد چه آن که حفظ کیان دین و مذهب را در تقیه و مدارا با ابرقدرت جبار زمانه اش می دید و امام رضا علیه السلام هم از همین رو تن به ولایت عهدی سفاکی دیگر به نام مامون می دهد و اقدام به قیام عاشورایی نظیر جد بزرگوارش حضرت اباعبدالله علیه السلام نمی کند.

احتمالا الان عده ای از دوستان انقلابی بر آشفته می شوند که این خط سازشکاری است اما باید یادآور شد که حتی امام خمینی هم وقتی در برابر شرایط نامساعد قرار گرفت از شعار داغ “جنگ جنگ تا رفع فتنه در عالم” و “جنگ جنگ تا نابودی صدام” و “زیر بار ننگ مذاکره با صدام نمی رویم” “جنگ ما جنگ اسلام و کفر است” و … کوتاه آمدند و قطعنامه را پذیرفتند و بعد بسیاری از مقامات و فرماندهان نظامی هم گفتند کاش بعد از فتح خرمشهر این سازش و مصالحه صورت می گرفت.

و البته چنبن کوتاه آمدن هایی که بعدا نرمش قهرمانانه اش نام نهادیم باز هم ممکن و محتمل است در جمهوری اسلامی تکرار شود و ای بسا مجدد افسوس بخوریم که چرا زودتر نکردیم.

عذرخواهی حسین شریعتمداری از آیت‌الله سیستانی / برداشتم اشتباه بود

اعتمادآنلاین| مدیر مسئول روزنامه کیهان طی یادداشتی نوشت: یادداشت اینجانب در کیهان روز شنبه (۵ مهرماه ۹۹) که با توجه به انگیزه نگارش آن، عنوان “برخاسته از ارادت ” را بر تارک خود داشت و از دلشوره‌ای نسبت به بخشی از بیانیه دفتر حضرت آیت الله سیستانی درباره نظارت سازمان ملل بر انتخابات پارلمانی عراق حکایت می‌کرد، بازتاب گسترده‌ای درپی داشت و با برداشت‌های متفاوتی روبرو شده است که کماکان نیز ادامه دارد. از این روی توضیح پیش روی را ضروری می‌دانم.

استناد اینجانب در یادداشت مورد اشاره به متن فارسی بیانیه‌ای بود که دفتر حضرت آیت الله سیستانی در باره ملاقات معظم له با خانم “جینین هینیس پلاسخارت” نماینده ویژه دبیر کل سازمان ملل متحد منتشر کرده بود. برداشت نگارنده از بیانیه یاد شده آن بود که حضرت ایشان خواستار نظارت مستقیم سازمان ملل بر انتخابات آینده عراق شده اند. خوشبختانه دفتر حضرت آیت الله سیستانی (دام عزّه) درپی انتشار یادداشت کیهان توضیحی ارائه کرد که نشان می‌داد برداشت اینجانب با واقعیت فاصله داشته است و حضرت ایشان آنگونه که در بیانیه دفتر معظم له آمده است خطاب به نماینده ویژه دبیر کل سازمان ملل فرموده اند ” باید در مراحل مختلف برگزاری آن (انتخابات) روند شفافیت مراعات شود و نظارت بر آن به صورت جدی و با همآهنگی بخش مربوطه در هیئت سازمان ملل متحد صورت پذیرد ” و در ادامه آمده است ” بیانیه یاد شده از نظارت بر انتخابات توسط سازمان ملل سخن نمی‌گوید بلکه از همآهنگی نظارت با ضوابط سازمان ملل سخن می‌گوید و معنای آن این است که نظارت صرفاً از سوی عراقی‌ها صورت می‌گیرد، ولی ویژگی اشخاص ناظر و ضوابط اعمال شده در اجرای انتخابات با ضوابط سازمان ملل همخوان باشد تا جای هیچگونه اعتراض و ایراد از طرف بعضی گروه‌های ذی ربط در صحت انتخابات وجود نداشته باشد “.

همانگونه که ملاحظه می‌شود منظور ایشان همخوانی نظارت با ضوابط سازمان ملل بوده است و نه نظارت سازمان ملل بر انتخابات عراق. از این روی برداشت اینجانب از نظر حضرت آیت الله سیستانی با آنچه ایشان فرموده بودند همخوانی نداشته است که به خاطر این خطای ناخواسته از محضر معظم له پوزش می‌خواهم و امید آن که عذر تقصیر اینجانب را بپذیرند.و، اما، در این وجیزه اشاره به سه نکته را ضروری می‌دانم؛

1 ــ بعد از انتشار یادداشت کیهان، مسئولان و شخصیت‌های بلند پایه عراق، از جمله آقایان رئیس جمهور، نخست وزیر، رئیس دستگاه قضائی، رئیس مجلس، آقای نوری مالکی، آقای حیدر العبادی و … با صدر بیانیه‌های جداگانه به حمایت از حضرت آیت الله سیستانی برخاستند و ضمن ابراز ارادت به ساحت مقدس مرجعیت، اینجانب و یادداشتی را که نوشته بودم، به شدت محکوم کردند. اعتراض حضرات را می‌پذیرم و جائی برای خُرده گیری نمی‌بینم، ولی آنچه در این میان حائز اهمیت است و درخور تقدیر، اتحاد و یکپارچگی مسئولان محترم عراق در دفاع از مرجعیت و حمایت از معظم له است که به یقین، برای مردم شریف عراق امید آفرین و برای دشمنان اسلام نا امید کننده و رنج آور خواهد بود و از این روی بایسته شکر.

۲ ــ برخی از منتقدان، یادداشت نگارنده را توهین آمیز نامیده اند که اتهامی ناروا و به دور از انصاف است چرا که تواضع نسبت به ساحت حضرت آیت الله سیستانی و عرض ادب و ابراز ارادت به ایشان در سطر سطرِ یادداشت یاد شده موج می‌زند و اینجانب به باور قلبی و نه تشریفات ظاهری، از جایگاه برجسته و قابل تقدیر و احترام ایشان یاد کرده ام. به عنوان مثال ــ و فقط یک نمونه از آن میان ــ تاکید داشته ام که ” با توجه به جایگاه برجسته و قابل احترام حضرت آیت الله سیستانی، این سازمان ملل است که برای توجیه صلاحیت خود به تائید حضرت ایشان نیاز دارد و نه ایشان به سازمان ملل”. نسخه‌های فراوان روزنامه کیهان به وضوح نشان می‌دهند که همواره از اقدامات حضرت آیت الله سیستانی با تقدیر یاد کرده ایم و مخصوصاً نقش ایشان در حفظ استقلال عراق را ستوده ایم.

۳ ــ شماری هرچند اندک نیز با اشاره به حضور حضرت آیت الله سیستانی در عراق و اینکه معظم له یکی از مراجع بزرگوار عراق هستند، به نگارنده اعتراض کرده اند که چرا درباره ایشان سخن گفته‌ای؟! در این خصوص گفتنی است مرز‌های جغرافیائی اگرچه معتبر و قابل احترام هستند، ولی نمی‌توانند جدا کننده امت یکپارچه اسلامی از یکدیگر باشند. آیت الله سیستانی متعلق به جهان تشیع است که گستره‌ای فراتر از این کشور و آن کشور دارد و به ایران و عراق و لبنان و سوریه و پاکستان و … محدود نمی‌شود.

حسین شریعتمداری

منبع: باشگاه خبرنگاران

اعتمادآنلاین|