برچسب: گردشگر

 به گزارش ایسنا ، وزارت امورخارجه ایران در اطلاعیه اعلام کرد: با توجه به اعتراضات مستمر مردمی در جمهوری فرانسه طی یکسال اخیر و نظر به اعتصابات عمومی دو روز گذشته و به خشونت کشیده شدن این اعتراضات در شهرهای مختلف آن کشور به ویژه پاریس، به مسافرین و جهانگردان ایرانی به طور جدی توصیه می‌گردد به منظور حفظ امنیت و سلامت خود، برنامه سفر به کشور جمهوری فرانسه را به زمان دیگری موکول نمایند.

انتهای پیام 

صادق داوری‌فر مستندساز در گفت‌وگویی با ایسنا درباره «راویج» به تهیه کنندگی مهدی مطهر، اظهار کرد: این مستند در واقع جریان راه‌اندازی یک خانه بوم گردی در روستایی به نام «راویج» است که در واقع دو جوان با ایده ساخت این اقامتگاه قصد دارند اهالی کوچ کرده این روستا را به روستا برگردانند و در واقع به شکلی کارآفرینی کنند تا هم روستایی‌ها استفاده کنند و هم خودشان به درآمدزایی برسند. 

وی با بیان اینکه این قصه ظاهری مستند است، افزود: قصه اصلی این مستند این است که ما وقتی به عنوان گروه فیلمساز وارد ساخت این داستان به صورت بازسازی شدیم اتفاقاتی افتاد که اصطلاحا باید بگویم حقیقت در بازسازی تغییر کرد.

کارگردان «راویج» درباره انگیزه خود از ساخت چنین مستندی توضیح داد: معتقدم آینده ایران فقط از راه گردشگری در بحث چالش اقتصادی نجات پیدا می‌کند. یعنی اگر باور داشته باشیم که اقتصادمان بر پایه نفت نباید باشد کما اینکه الان نمی‌توانیم نفت را بفروشیم و درآمدی از آن داشته باشیم . بهترین و بی دردسرترین راه گشایش راه‌هایی برای توسعه صنعت گردشگری است.

داوری‌فر تصریح کرد: وقتی من سراغ این موضوع رفتم، متوجه شدم که در خراسان جنوبی بیشتر از نیمی از روستاها خالی از سکنه شده است. این روستاها آب ندارند و مردمش کوچ کرده اند. اگر با ظرفیت‌هایی که این روستاها  دارند گردشگر وارد آنها بشود این روستایی فقط درآمد زندگی‌اش بر پایه کشاورزی و دامداری نخواهد بود. مشارکت با پروژه های خدمات دهی به گردشگران برای روستایی موجب توسعه کار و کارآفرینی و درآمد زایی خواهد شد. من با این رویکرد سراغ ساخت این مستند رفتم. 

این مستندساز تاکید کرد: ساخت مستند به تنهایی در راستای هدفی که گفتم کاری از پیش نمی‌برد. ما بزرگ ترین مشکل‌مان در پخش فیلم مستند است. وقتی ما نمایش جدی و حرفه‌ای و اثرگذار برای یک فیلم نداشته باشیم، ساخت مستند به تنهایی کاری از پیش نمی‌برد. به نظرم باید برنامه ریزی‌های جدی مان را در بحث نمایش فیلم داشته باشیم. در نشست خبری جشنواره اعلام شد که حدود ۷۵۰ فیلم ساخته شده است و از این تعداد حدود ۶۰ الی ۷۰ فیلم وارد مسابقه شدند و به نمایش رسیدند.این تعداد ۱۰ درصد کل فیلم‌های ساخته شده است و قطعا آن تعداد که راه نیافتند فیلم‌های بدی نبودند ، فیلم هایی بودند که نتوانستند سلیقه هیات انتخاب را تامین کنند. 
این مستندساز اذعان کرد: سوال این است که ماحصل یک سال تلاش مستندسازان این تعداد فیلم شده است و فقط ۱۰ درصدش امکان حضور در یک فستیوال را پیدا می‌کند و بخشی از آن دیده می‌شود. یعنی یک سرمایه فرهنگی و آموزشی تحت عنوان مستند بدون متولی رها می شود تا سال بعد که جشنواره مجدد برگزار شود و باز این دور باطل اتفاق می افتد. نفس جشنواره برای انگیزه دادن و ایجاد رقابت خوب است اما به نظرم فیلم مستند به دنبال تاثیرگذاری است  و من دغدغه ام این است که همه فیلم ها دیده شوند، چون تاثیرگذاری با نمایش فیلم اتفاق می‌افتد نه صرفا با شرکت در جشنواره.
 

او در ادامه گفت: جمع شدن اهالی سینمای مستند دورهم از نقاط قوت جشنواره است. در واقع جشنواره «سینما حقیقت» سال تحویل اهالی سینمای مستند ایران است. اهالی سینمای مستند دور هم جمع می‌شوند و صحبت می‌کنند و شاید این صحبتها مسیری باشد برای ساخت فیلم‌های بعدی. قطعا آن تعداد از فیلم‌هایی که در مسابقه جشنواره به نتیجه می‌رسند و جوایزی کسب می کنند شانس بیشتری برای اثرگذاری و تماشا پیدا می‌کنند.

کارگردان مستند«روایج» در پایان درباره تجربه همکاری با سازمان هنری رسانه ای اوج توضیح داد:  ساخت این مستند در واقع سومین همکاری من با سازمان اوج است. اولین همکاری‌ام به این شکل بود که سازمان اوج به عنوان تهیه کننده اثرم را گرفت و در اختیار داشت که هر برنامه‌ای بخواهد برای آن بریزد. اثر دوم مجموعه تلویزیونی بود که متاسفانه نتوانست به هر دلیلی سلیقه فکری فرهنگی فضای تهیه کنندگی سازمان را تامین کند. این مجموعه پخش نشد و آرشیو شد. امیدوارم اوج سازوکارهای پخش درست این اثر را به منظور اثرگذاری فراهم کند با توجه به اینکه مستند«راویج» چالش روز را مطرح می‌کند و دغدغه اش این است که راهکاری تحت عنوان «توسعه گردشگری» در بحث چالش‌های اقتصادی ارائه کند. در سازمان اوج فضای خوبی برای کار فراهم است، من با خانه مستند  انقلاب اسلامی کار کردم و توانستم آنطور که باید فیلمم را بسازم و امیدوارم همانطور که فیلم را ساخته ام، اوج به نمایش بگذارد.

انتهای پیام 

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی موزه ملی ایران، در این نشست باخنهایمر گفت: دوره پایانی امپراطوری هخامنشی که به سقوط آن منجر شد در گذشته آنچنان مورد توجه و تحقیق قرار نگرفته است. نگاهی جدید به این دوره می تواند تاریخ نگاری عصر پایانی امپراطوری هخامنشی را متحول کند.

وی در ادامه افزود: با توجه به اینکه اوج رونق و شکوه دوره هخامنشی را می توان در اوایل این دوره جستجو کرد و آثار شاخص هخامنشی همگی مربوط به آن است، لذا کمتر اواخر دوره هخامنشی مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است و اطلاعاتی که از منابع یونانی-رومی به دست ما رسیده معمولا اغراق شده و با پیش ذهنیت ارایه شده است. این منابع بطور مغرضانه ای، داریوش سوم، آخرین پادشاه هخامنشی را فردی ضعیف، نالایق و بی علاقه به امور حکومت معرفی کرده اند. این در حالی است که وی شخصی با تجربه بود که در زمان مرگ بیش از پنجاه سال داشت.

همچنین در این نشست ضمن مورد بحث گذاشتن سه مکان تاریخی هخامنشی یعنی آرامگاه ناتمام داریوش سوم، دروازه ناتمام اردشیر سوم و سازه موسوم به قدمگاه – چاشتخوار، به روش شناسی و رویکردهای لازم برای مطالعه آثار دوره هخامنشی و شیوه های بررسی چنین آثاری نیز پرداخته شد و سپس سخنران دلایل خود را برای اینکه این سه مکان را مربوط به اواخر دوره هخامنشی بداند، ارائه کرد.

محمد ثابت اقلیدی به خبرنگار مهر گفت: یک شرکت قبل از انقلاب برنامه جامع و اجرایی گردشگری را نوشت که در آن آمایش سرزمین انجام شده بود و براساس ظرفیت هر منطقه ای شناسایی کرده بودند که کجاها هتل ساخته شود و یا کجا چه مرکز اقامتی با چه ستاره ای ساخته شود و یا اینکه کجا امکان احداث مهمانسرا دارد. برخی از مناطق هم بر حسب نیاز لازم بوده تا محدثاتی ایجاد شود به همین دلیل زمین برای آن تملک شده تا در سالهای آینده در آنها سرمایه گذاری انجام شود. مانند چمخاله که ۱۲۰ هکتار زمین مشرف به دریا و کوه است و برای  ساخت تاسیسات گردشگری پیش بینی شده بود.

وی افزود: پس از اینکه سازمان ایرانگردی از وزارت ارشاد جدا شد و زیر نظر معاونت ریاست جمهوری به عنوان سازمان مستقل رفت در تبصره ۲ ماده یک قانون تشکیل سازمان اعلام شد که اموال و دارایی ها و منابع انسانی و وظایف اجرایی و امور تصدی گری در قالب شرکتی واگذار  و در آنجا به این امور رسیدگی شود. منتها تشکیل این شرکت سه سال طول کشید و این خلا زمانی باعث شد بسیاری از اموال به تاراج برود.

معاون سرمایه گذاری شرکت مادرتخصصی ایرانگردی و جهانگردی افزود: نمی دانیم برخی از این اموال و زمین ها در اختیار چه ارگانی است. ممکن است از این جیب دولت به آن جیب حاکمیت برود اما به هر حال بخشی از این ها بیت المال هستند و بخشی هم تضییع شده است. روی هر کدام که دست می گذارید می بینید برخی از آنها مبالغ کلانی را در برمی گیرد مانند چمخاله. به دنبال این هستیم تا بخشی از این اموال را برگردانیم. مانند اقدامی که درباره کاخ مروارید انجام خواهد شد.

ثابت اقلیدی بیان کرد: زمین های کنار کاخ مروارید مهرشهر کرج در اختیار نهادهای نظامی است  می خواهیم مذاکره کنیم تا بخشی از اموالی که ما داریم را با زمین های حاشیه کاخ تهاتر کنیم تا آن کاخ هم احیا شود. در حال مذاکره هستیم این موضوع پیچیدگی های زیادی دارد.  حتی کارشناس و سرمایه گذار آورده ایم که میخواست ۱۲۰ میلیارد تومان سرمایه گذاری کند  اما به چنین معضلی برخورد کرد. کاخ مروارید به همراه ۲۳ هکتار زمین در اختیار اداره کل هست ولی سند به نامش نیست.

خبرگزاری مهر-گروه فرهنگی: به دنبال طرح و در دست اجرا قرار گرفتن ایجاد شبکه‌شهرهای خلاق فرهنگ و هنر از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی که این روزها در مراحل پایانی خود به سر می‌برد، نیایش سرامی ناشر و نویسنده و پژوهشگر اجتماعی در یادداشتی درباره این اتفاق فرهنگی به ذکر نکاتی پرداخته است. این یادداشت را در ادامه می‌خوانیم:

در میان خبرهای ماه پیش خواندیم که دو شهر بندرعباس و سنندج به جمع شهرهای خلاق جهان پیوستند. برنامه‌ شبکه‌ شهرهای خلاق جهان توسط سازمان یونسکو – سازمان علمی، آموزشی و فرهنگی ملل متحد ـ در سال ۲۰۰۴ برای ارتقای سطح فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی شهرهای جهان آغاز به کار کرد. یونسکو در جهت حفظ تنوع فرهنگی و با توجه به روند جهانی شدن و سیطره‌ فرهنگی واحد بر جهان و تضعیف فرهنگ‌های بومی ملل، سعی در شناسایی این شهرها دارد. شهرهایی که به این شبکه می‌پیوندند، متعهد می‌شوند فعالیت‌های مثبت‌شان را با هم به اشتراک بگذارند و در بخش‌های مختلف جامعه‌ی شهری همکاری همگانی را ترویج کنند.

تا به امروز ۲۴۶ شهر جهان به این شبکه پیوسته‌اند و پیش از این در سال ۱۳۹۴ رشت در رشته‌ی خوراک و غذا و اصفهان در رشته‌ی صنایع دستی به عضویت این شبکه درآمده‌اند. شبکه شهرهای خلاق یونسکو، هفت حوزه‌ی صنایع دستی، هنرهای بومی، هنرهای چندرسانه‌ای، فیلم، طراحی، خوراک‌شناسی، ادبیات و موسیقی را پوشش می‌دهد.

یونسکو هر دو سال یک بار در ماه فوریه (بهمن / اسفند) به کشورها اعلام می‌کند که شهرهای خود را برای عضویت در این شبکه بررسی کنند، پس از آن کشورها باید تا آوریل (فروردین/  اردیبهشت)، پرونده‌ تهیه شده خود را به یونسکو ارسال کنند و پس از انجام همه بررسی‌ها پاسخ نهایی در ماه دسامبر (آذر/ دی) اعلام می‌شود.

 شهر خلاق رویکردی فرهنگی به توسعه‌ی شهری است. در این رویکرد شهر محیطی جذاب برای جذب و پرورش افراد خلاق و مبتکر همچنین استفاده از استعدادها، نوآوری‌ها و ایده‌های شهروندان در جهت حل مسائل اساسی شهر است.

در سال جاری نیز نسخه‌ ایرانی این برنامه توسط معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اجرایی شده است. قرار است در این طرح با مشارکت دستگاه‌ها و نهادهای دولتی و غیردولتی، داشته‌ها، ظرفیت‌های انسانی، فرهنگی، هنری و طبیعی مناطق مختلف کشور شناسایی ‌شوند. گفته شده که اعضای شبکه‌ شهرهای خلاق فرهنگ و هنر در اولویت دریافت مجموعه‌ای از خدمات، تسهیلات، اعتبارات و منابع قرار می‌گیرند تا زیرساخت‌های لازم را توسعه داده و برنامه‌های معرفی‌شده را اجرا کنند.  

در این برنامه ده رشته‌ی کلی شامل: هنرهای تجسمی، هنرهای نمایشی، موسیقی، مد و لباس، هنرهای دستی، ادبیات، رسانه، بازی‌های رایانه‌ای، سینما و چاپ و بسته‌بندی انتخاب شده است و هر شهر می‌تواند در حداکثر سه رشته شرکت جوید.

هدف برگزارکنندگان طرح به‌طور کلی تغییر به نگاه مشارکتی به جای تجویزی و نگاه از پایین به بالا در برنامه‌ریزی و سیاستگذاری فرهنگی است. همچنانکه تمرکززدایی در امور فرهنگی و هنری و تقویت ظرفیت‌های مردمی در فرهنگ، تبادل تجربه‌ها و دانش بومی در میان شهرهای مختلف عضو و توسعه‌ی اقتصاد فرهنگ و هنر و کمک به بهبود کسب و کارهای فرهنگی – هنری و صنایع خلاق از اهداف برنامه‌ برشمرده شده است.  

در آبان ماهی که گذشت کارگاه‌هایی توجیهی در جهت پیوستن به این شبکه برگزار شد تا نمایندگان شهرها شامل ادارات کل فرهنگ و هنر شهرستان‌ها، انجمن‌های فرهنگی و هنری شهرها و شهرداری‌ها نسبت به تدوین برنامه‌ای چهارساله برای شهرشان آماده شوند. این برنامه‌ها باید تا ۲۰ آذر به دبیرخانه‌ی طرح ارائه شود.

در این موقعیت چند نکته پیرامون برنامه‌ریزی برای ایجاد  و معرفی شهرهای خلاق فرهنگ و هنر به نظر می‌رسد.

نخست اینکه در تدوین طرح شهر خلاق باید به میان‌رشته‌ای عمل کردن و یاری گرفتن از هنرها جهت تقویت و بسط یکدیگر توجه شود.  

دومین نکته در این است که در دنیای نو برای بهبود اقتصاد فرهنگ، باید هم به نوآوری در طراحی و تولید محصولات فکر کرد و هم به نوآوری در فرآیندها. نوآوری در محصول فرهنگی – هنری هم با درهم‌آمیختن ویژگی‌های یک کالای سنتی با تکنولوژی‌های نوین پدید می‌آید و هم با تغییر در فرآیندهایی که مرتبط با تولید و توزیع محصول فرهنگی است.  

به همین خاطر به نظر می‌رسد پتانسیل‌های نوپدید که در اثر تغییر سبک زندگی یا تغییرات تکنولوژیک ظهور یافته‌اند را باید در نظر داشته باشیم. مثلاً بوم‌گردی می‌تواند به کمک شهر خلاق بیاید یا شبکه‌های اجتماعی برای معرفی برنامه‌ها و اقدامات و اطلاع‌رسانی رویدادها. دیجیتال مارکتینگ و ابزارهایش نیز در این راه نباید فراموش شود.

از سوی دیگر در تدوین طرح شهر خلاق باید به هنر کاربردی‌شده توجه داشت. اینجا مفهوم هنر چیزی ورای هنر برای هنر است. در شهر خلاق باید هنر از پستوی کارگاه یا خانه‌ی هنرمند بیرون بیاید تا جهان به تماشای شی‌اش جان گیرد. قرار است با ایجاد شبکه‌ی شهرهای خلاق، ارزش‌های پیشنهادی روزآمد و بیشتری در حوزه‌ی فرهنگ و هنر به جامعه ارائه شود. باید ببینیم که چگونه می‌توانیم هنر را در مقیاس بزرگ به جامعه عرضه کنیم. منظور تولید انبوه هنر است.

در تدوین برنامه‌های شهر خلاق تکیه و تمرکز بر بدنه‌ی اجتماعی حوزه‌ی فرهنگ و هنر است و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بیش از هر چیزی نقش تسهیلگر دارد.   بر این مبنا تکیه کردن به دولت و توقع آنکه او در این اوضاع اقتصادی به شکل مالی یاری‌گر طرح باشد، فروکاهیدن پروژه است. فراموش نکنیم که قرار است در این طرح‌ها خلاقیت و در پی آن نوآوری همچنین مشارکت اجتماعی سبب رونق اقتصادی شهرها شود.

به نظر می‌رسد با توجه به شرایط خطیری که کشور در آن است همچنین کم‌توانی دولت در هزینه‌ کردن برای حوزه‌ی فرهنگ و هنر، تجربه‌های نه‌چندان موفق پیشین شامل برنامه‌ی گذر فرهنگی و گرفتاری‌ها و خستگی جمعی آحاد جامعه، راه سختی پیش روی این طرح است، هر چند که امید، شاه‌کلید قفل همه‌ی درها می‌تواند باشد.

به گزارش ایسنا و به نقل از آرت نیوزپیپر، محققان موزه «پن»‌ اعلام کردند، کتیبه‌های باستانی که حدود یک قرن پیش از شهر «اور» کشف شده بودند، در حقیقت به عنوان اسنادی برای ثبت تبادل‌های اقتصادی یعنی چیزی شبیه به رسیدهای امروزی مورد استفاده قرار می‌گرفته‌اند.

«ویلیام هافورد» یکی از محققان موزه «پن» بیان کرد: «این کتیبه‌های سفالی تنها بخشی از مجموعه آثاری هستند که در جریان کاوش‌های سال‌ها پیش از «اور» خارج شده‌اند. این کتیبه‌ها در حقیقت اسنادی از تبادلات اقتصادی دودمان سوم «اور» یعنی متعلق به دوران ۲۱۰۰ تا ۲۰۰۰ پیش از میلاد هستند. این کتبیه‌ها رسید لوازمی هستند که براری یک قصر یا معبد خریداری شده بودند. هنوز نشانه‌هایی از مهر روی برخی از این کتیبه‌ها وجود دارد.»

این کتیبه‌ها در جریان‌های کاوش‌هایی که در فاصله زمانی بین سال‌های ۱۹۲۲ تا ۱۹۳۴ با حمایت مالی موزه «پن» و موزه «بریتانیا»‌ انجام شد، کشف شدند. حدود ۷,۵۰۰ تکه از این کتیبه‌های سفالی تحت توافقی برای مرمت شدن از دولت عراق به فیلادلفیا امانت داده شدند تا پس از انجام مراحل مرمت به عراق بازگردانده شوند.

محققان موزه «‌پن» نتایج تحقیقات خود درباره بخشی از این کتیبه‌ها را در سال ۱۹۳۷ و بخش دیگری را در سال ۱۹۷۶ منتشر کردند. بخش اعظمی از کتیبه‌های مورد بررسی قرار گرفته به عراق بازگردانده شده‌اند. آن دسته از کتیبه‌های که هنوز تحویل داده نشده‌اند به دلیل کوچک بودن و آسیب دیده بودن کار را برای محققان سخت کرداند. این یعنی هنوز ۳۵۰۰ کتیبه در موزه «‌پن» ‌باقی خواهد ماند.

انتهای پیام

سعید فکری در گفت‌وگو با ایسنا درباره برخورد صورت گرفته با تور آشناسازی که به مدت یک هفته در ایران برگزار کرده و درخواست حمایت کرده بود تا ورودیه موزه‌ها و اماکن تاریخی برای این گروه ۱۷ نفره رایگان باشد، اظهار کرد: ما خیلی مکاتبه کردیم تا حمایت جلب کنیم، همه استان‌های در مسیر این تور (اصفهان، فارس و یزد) همکاری کردند و فقط تهران بود که مکاتبات ما را بی‌جواب گذاشت و از این تور آشناسازی برای دیدن مجموعه کاخ گلستان و موزه ملی ورودیه دریافت کرد.

وی ادامه داد: وزارتخانه اگر آژانس‌ها را در سفرهای بازاریابی، نمایشگاهی و یا تورهای آشناسازی حمایتی نکند، پس چه نقش حمایتی را برای خود در قبال بازاریابی گردشگری ایران قائل است؟! ما از آن‌ها پول نمی‌خواهیم اما حداقل می‌تواند یک دلگرمی به بخش خصوصی بدهد، وگرنه برای آژانسی که تور آشناسازی برگزار کرده سخت یا سنگین نیست بهای ورود به اماکن تاریخی و موزه‌ها را هم بپردازد. دلسردکننده است بعد از دو ماه نامه‌نگاری و تماس‌های تلفنی مکرر، از مسؤولان نقل کنند «چه خبر است این همه تور آشناسازی برگزار می‌شود». خوب این گروه‌ها باید به ایران بیایند که به دنبال آن توریست هم بیاید. این حرف‌ها چه معنی می‌دهد؟!

فکری اظهار کرد: به عنوان آژانس کوچک از ابتدای سال تا حالا بیشتر از یک میلیارد تومان خرج بازاریابی ایران کرده‌ایم، کل این هزینه هم فقط خرج شرکت در دو نمایشگاه خارجی و B۲B  چین شده است. اگر مثل یک شرکت بزرگ می‌خواستیم بازاریابی کنیم که هزینه‌هایمان بیشتر از این‌ها می‌شد. این هزینه برای یک آژانس توریستی آن هم در این شرایط اقتصادی سنگین است، حالا این وسط اگر وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی از ورودیه موزه‌ها و اماکن تاریخی برای تورهای آشناسازی صرف‌نظر کند، آیا اتفاقی می‌افتد؟ اگر دو موزه به آژانس‌های خارجی که قرار است در ادامه توریست به ایران بفرستند، بلیتی نفروشند چه خسارتی می‌بینند، چه چیزی از جیب‌شان می‌رود که این‌همه نگران هستند؟ آیا آن‌ها بیشتر متضرر می‌شوند یا آن رستوران و هتلدار که سرمایه شخصی‌اش را به کار گرفته است و باید بیشتر به فکر حساب و کتاب باشد اما حاضر است خدمات رایگان یا تخفیف کلان بدهد!؟

این تورگردان گفت: ما تورگردان هستیم حداکثر کاری که از دست‌مان برمی‌آید برای گردشگری کشورمان انجام می‌دهیم، اما وازرت میراث و گردشگری برای ما چه می‌کند؟ باور منِ بخش خصوصی این است که این وزارتخانه تشکیل شد که از ما و گردشگری بیشتر حمایت کند.

بهای ورودی موزه‌ها و اماکن تاریخی در تیرماه امسال با رأی هیات وزیران برای بازدیدکنندگان خارجی تا ۵ برابر گران‌تر شد. طبق آن مصوبه، ورودیه موزه‌های ملی، منطقه‌ای، کاخ موزه‌ها و آثار تاریخی (غیر منقول) ثبت جهانی و شاخص برای بازدیدکنندگان داخلی حداکثر به مبلغ ۵۰ هزار ریال (۵.۰۰۰ تومان) و برای بازدیدکنندگان خارجی حداکثر به مبلغ یک میلیون ریال (۱۰۰.۰۰۰ تومان) و ورودیه موزه‌های محلی، استانی و سایر آثار تاریخی – فرهنگی (غیر منقول) برای بازدیدکنندگان داخلی حداکثر به ۴۰ هزار ریال (۴.۰۰۰ تومان) و برای بازدیدکنندگان خارجی حداکثر به به ۵۰۰ هزار ریال (۵۰.۰۰۰ تومان) افزایش یافت.

این افزایش قیمت در موقعیت کنونی بسیاری از تورگردان‌ها را معترض کرد اما مدیرکل موزه‌ها و معاونت میراث فرهنگی در دفاع از آن برخاستند و از اول آبان‌ماه، درست در فصل سفر گردشگران خارجی به ایران، آن را به اجرا گذاشتند.

در مصوبه افزایش نرخ ورودی موزه‌ها تبصره‌ای وجود دارد که برای گروه‌های بیشتر از ۱۰ نفر ۱۵ درصد تخفیف لحاظ می‌کند که بنا به اظهارات برخی راهنمایان، بعضی از موزه‌ها و اماکن تاریخی از اجرای آن خودداری می‌کنند. از طرف دیگر معاونت گردشگری در ماه‌های گذشته هماهنگی‌هایی برای رایگان شدن ورودی این امکان در زمان اجرای تورهای آشناسازی برای آژانس‌های خارجی، رسانه‌ها و اینفلوئنسرها داشته که با وجود این، بعضی از اماکن خود را ملزم به همکاری ندانسته‌اند.

تورهای آشناسازی یا «FAM Trip» معمولا از سوی شرکت‌ها، آژانس‌های توریستی یا متولیان گردشگری در حوزه شهری و کشوری با دعوت از عکاسان، رسانه‌ها، بلاگرها، مشاوران و برنامه‌ریزان سفر و مدیران آژانس‌های مسافرتی دعوت می‌شود تا به معرفی جاذبه‌های گردشگری، تاریخی، زیرساخت‌ها و تجهیزات، جذابیت‌ها و سرگرمی‌ها بپردازند. این سفرها معمولا با کمترین هزینه و یا رایگان برای شرکت‌کننده اجرا می‌شود و شرکت‌های هواپیمایی، هتل‌ها و رستوران‌ها با ارائه خدمات رایگان و یا تخفیف‌دار از اجرای این تورها حمایت می‌کنند.

انتهای پیام

سعید فکری در گفت‌وگو با ایسنا درباره برخورد صورت گرفته با تور آشناسازی که به مدت یک هفته در ایران برگزار کرده و درخواست حمایت کرده بود تا ورودیه موزه‌ها و اماکن تاریخی برای این گروه ۱۷ نفره رایگان باشد، اظهار کرد: ما خیلی مکاتبه کردیم تا حمایت جلب کنیم، همه استان‌های در مسیر این تور (اصفهان، فارس و یزد) همکاری کردند و فقط تهران بود که مکاتبات ما را بی‌جواب گذاشت و از این تور آشناسازی برای دیدن مجموعه کاخ گلستان و موزه ملی ورودیه دریافت کرد.

وی ادامه داد: وزارتخانه اگر آژانس‌ها را در سفرهای بازاریابی، نمایشگاهی و یا تورهای آشناسازی حمایتی نکند، پس چه نقش حمایتی را برای خود در قبال بازاریابی گردشگری ایران قائل است؟! ما از آن‌ها پول نمی‌خواهیم اما حداقل می‌تواند یک دلگرمی به بخش خصوصی بدهد، وگرنه برای آژانسی که تور آشناسازی برگزار کرده سخت یا سنگین نیست بهای ورود به اماکن تاریخی و موزه‌ها را هم بپردازد. دلسردکننده است بعد از دو ماه نامه‌نگاری و تماس‌های تلفنی مکرر، از مسؤولان نقل کنند «چه خبر است این همه تور آشناسازی برگزار می‌شود». خوب این گروه‌ها باید به ایران بیایند که به دنبال آن توریست هم بیاید. این حرف‌ها چه معنی می‌دهد؟!

فکری اظهار کرد: به عنوان آژانس کوچک از ابتدای سال تا حالا بیشتر از یک میلیارد تومان خرج بازاریابی ایران کرده‌ایم، کل این هزینه هم فقط خرج شرکت در دو نمایشگاه خارجی و B۲B  چین شده است. اگر مثل یک شرکت بزرگ می‌خواستیم بازاریابی کنیم که هزینه‌هایمان بیشتر از این‌ها می‌شد. این هزینه برای یک آژانس توریستی آن هم در این شرایط اقتصادی سنگین است، حالا این وسط اگر وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی از ورودیه موزه‌ها و اماکن تاریخی برای تورهای آشناسازی صرف‌نظر کند، آیا اتفاقی می‌افتد؟ اگر دو موزه به آژانس‌های خارجی که قرار است در ادامه توریست به ایران بفرستند، بلیتی نفروشند چه خسارتی می‌بینند، چه چیزی از جیب‌شان می‌رود که این‌همه نگران هستند؟ آیا آن‌ها بیشتر متضرر می‌شوند یا آن رستوران و هتلدار که سرمایه شخصی‌اش را به کار گرفته است و باید بیشتر به فکر حساب و کتاب باشد اما حاضر است خدمات رایگان یا تخفیف کلان بدهد!؟

این تورگردان گفت: ما تورگردان هستیم حداکثر کاری که از دست‌مان برمی‌آید برای گردشگری کشورمان انجام می‌دهیم، اما وازرت میراث و گردشگری برای ما چه می‌کند؟ باور منِ بخش خصوصی این است که این وزارتخانه تشکیل شد که از ما و گردشگری بیشتر حمایت کند.

بهای ورودی موزه‌ها و اماکن تاریخی در تیرماه امسال با رأی هیات وزیران برای بازدیدکنندگان خارجی تا ۵ برابر گران‌تر شد. طبق آن مصوبه، ورودیه موزه‌های ملی، منطقه‌ای، کاخ موزه‌ها و آثار تاریخی (غیر منقول) ثبت جهانی و شاخص برای بازدیدکنندگان داخلی حداکثر به مبلغ ۵۰ هزار ریال (۵.۰۰۰ تومان) و برای بازدیدکنندگان خارجی حداکثر به مبلغ یک میلیون ریال (۱۰۰.۰۰۰ تومان) و ورودیه موزه‌های محلی، استانی و سایر آثار تاریخی – فرهنگی (غیر منقول) برای بازدیدکنندگان داخلی حداکثر به ۴۰ هزار ریال (۴.۰۰۰ تومان) و برای بازدیدکنندگان خارجی حداکثر به به ۵۰۰ هزار ریال (۵۰.۰۰۰ تومان) افزایش یافت.

این افزایش قیمت در موقعیت کنونی بسیاری از تورگردان‌ها را معترض کرد اما مدیرکل موزه‌ها و معاونت میراث فرهنگی در دفاع از آن برخاستند و از اول آبان‌ماه، درست در فصل سفر گردشگران خارجی به ایران، آن را به اجرا گذاشتند.

در مصوبه افزایش نرخ ورودی موزه‌ها تبصره‌ای وجود دارد که برای گروه‌های بیشتر از ۱۰ نفر ۱۵ درصد تخفیف لحاظ می‌کند که بنا به اظهارات برخی راهنمایان، بعضی از موزه‌ها و اماکن تاریخی از اجرای آن خودداری می‌کنند. از طرف دیگر معاونت گردشگری در ماه‌های گذشته هماهنگی‌هایی برای رایگان شدن ورودی این امکان در زمان اجرای تورهای آشناسازی برای آژانس‌های خارجی، رسانه‌ها و اینفلوئنسرها داشته که با وجود این، بعضی از اماکن خود را ملزم به همکاری ندانسته‌اند.

تورهای آشناسازی یا «FAM Trip» معمولا از سوی شرکت‌ها، آژانس‌های توریستی یا متولیان گردشگری در حوزه شهری و کشوری با دعوت از عکاسان، رسانه‌ها، بلاگرها، مشاوران و برنامه‌ریزان سفر و مدیران آژانس‌های مسافرتی دعوت می‌شود تا به معرفی جاذبه‌های گردشگری، تاریخی، زیرساخت‌ها و تجهیزات، جذابیت‌ها و سرگرمی‌ها بپردازند. این سفرها معمولا با کمترین هزینه و یا رایگان برای شرکت‌کننده اجرا می‌شود و شرکت‌های هواپیمایی، هتل‌ها و رستوران‌ها با ارائه خدمات رایگان و یا تخفیف‌دار از اجرای این تورها حمایت می‌کنند.

انتهای پیام

علیرضا ایزدی در آئین افتتاح مجتمع پذیرائی اقامتی ملل در شهر صنعتی کاوه شهرستان ساوه اظهار کرد: امروزه شاه بیت حوزه خدمات که یکی از اضلاع مثلث توسعه پایدار در کنار صنعت و کشاورزی به شمار می رود، صنعت گردشگری و صنایع وابسته به آن همچون صنعت هتلداری است که در دنیا با توجه به گردش مالی بالا می‌تواند بسیاری از مشکلات جوامع را در حوزه اقتصادی و اجتماعی برطرف کند.

وی با تاکید بر اینکه صنعت گردشگری گوی سبقت را از بسیاری صنایع بویژه صنایع روز دنیا نظیر خودروسازی و پتروشیمی ربوده است، اظهار کرد: صنعت گردشگری و توریسم با یک اختلاف فاحش و چشمگیر با سایر صنایع مسیر توسعه را شتابان طی می‌کند.

ایزدی با اشاره به پتانسیل ارزشمند ایران در حوزه‌های گوناگون تصریح کرد: ایران از ظرفیت بالایی به عنوان یکی از محورهای گردشگری دنیا برخوردار است و قریب به ۸۰ سال است که این کشور در حوزه گردشگری فعال است، اما به دلیل اینکه نتوانسته‌ایم نگاه تخصصی و علمی را وارد صنعت گردشگری کنیم، کمافی‌السابق در رتبه‌های پائین قرار داریم.

وی به رتبه هفتم ایران در حوزه برخورداری از آثار تاریخی و  طبیعی گفت: بخش عمده‌ای از این داشته ها نظیر جاذبه‌های طبیعی موهبتی الهی است و بخشی دیگر به برکت تمدن ارزشمند کهن برای نسل های باقی مانده است.

وی از شهرستان تاریخی و کهن ساوه به عنوان یکی از خاستگاه های تمدنی نام برد و افزود: برخورداری ساوه از آثار و ابنیه تاریخی در ادوار گوناگون و نیز وجود بقاع متبرکه در ساوه می‌تواند در حوزه گردشگری و جذب گردشگر جهشی ایجاد کند.

مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان مرکزی تصریح کرد: ساوه علیرغم برخورداری از ترافیک مناسب ترددی متاثر از قرار گرفتن در شاهراه مواصلاتی کشور و برخورداری از ابنیه و آثار تاریخی متعدد نظیر مسجد جامع هزار ساله و کهن، متاسفانه سهم موثری در میزان جذب گردشگر نداشته است.

وی تامین زیرساخت‌های گردشگری نظیر احداث مجتمع‌های پذیرایی و اقامتی را از جمله ضرورت‌های جذب گردشگر دانست و افزود: احداث دفاتر خدمات مسافری و هتل‌ها و حمایت از بخش خصوصی برای احداث زیرساخت‌های گردشگری می‌تواند جهشی را در توسعه صنعت گردشگری و رسیدن به افق ترسیم شده در چشم انداز سال ۱۴۰۴ ایجاد کند.

ایزدی با اشاره به سند چشم‌انداز ۲۰ ساله کشور گفت: بر اساس این سند تا سال ۱۴۰۴ باید بتوانیم ۲۰ میلیون گردشگر جذب کنیم. با تلاش‌های صورت گرفته جذب گردشگر از ۷ میلیون و ۸۰۰ هزار نفر در سالجاری عبور کرد ولی تا رسیدن به ۲۰ میلیون نفر اختلاف فاحشی وجود دارد و امیدواریم با تامین زیرساخت‌ها و تاسیسات بتوانیم به این چشم‌انداز دست یابیم.

وی افزود: ساوه به لحاظ مزیت تاریخی، صنعتی، کشاورزی و سایر جاذبه های اقتصادی می تواند نقش قدرتمندی را در توسعه صنعت گردشگری به شرط حمایت از سرمایه گذاران و بخش خصوصی ایفا کند.

رئیس میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری ساوه نیز افتتاح مجتمع‌های گردشگری را زمینه ساز آرامش و رفاه گردشگران و مسافران دانست و افزود: احداث مجتمع های پذیرایی و اقامتی از زیرساخت های مهم توسعه صنعت گردشگری است.

رضا ایاز از صنعت گردشگری به عنوان صنعت فاخر و فرهنگی نام برد و افزود: توسعه پایدار هر جامعه ای وابسته به توسعه صنعت گردشگری است و معرفی جوامع گامی در جهت تقویت سرمایه گذاری در حوزه های گوناگون خواهد شد.

در ادامه جابر رضایی مدیر مجتمع پذیرایی اقامتی ملل شهر صنعتی کاوه گفت: این مجتمع با صرف اعتباری معادل ۳.۵ میلیارد تومان برای احداث و ۱.۵ میلیارد تومان برای تجهیز و با ایجاد اشتغال مستقیم برای ۲۵ نفر و غیرمستقیم برای ۶۰ نفر احداث شده است.

وی ظرفیت پذیرایی این مجتمع را ۸۰۰ نفر و اقامتی را ۷۰ نفر بیان کرد و افزود: برای احداث این مجتمع یک میلیارد تومان تسهیلات گردشگری تخصیص یافته است.

انتهای پیام