برچسب: گردشگری

شهری امریکایی که تعداد مردگان در آن از زندگان بیشتر هستند و به نسبت ۱ به ۱۰۰۰ می‌باشد؛ کولما، یک شهر کالیفرنیایی آرام است که حدود دو مایل مربع مساحت داشته و حدود ۱۷۰۰ نفر ساکن زنده و بیش از ۱.۵ میلیون نفر مرده را به خود اختصاص داده است، بسیاری از جمعیت دائمی شهر، مردمی هستند که در سان فرانسیسکو زندگی می‌کردند و جان خود را از دست داده اند، اما درست مانند بیشتر ساکنان امروزی، نمی‌توانستند سرمایه خود را در این شهر گران خرج کنند.

در سال ۱۹۰۰، سان فرانسیسکو شهر پر جمعیتی از مرده‌ها بود، در طی هجوم طلا، معدن چیان طلا، بازرگانان و مهاجران از سراسر جهان در جستجوی زندگی بهتر، همراه با این جریان، گرد هم آمدند و، چون تعداد مرده‌ها افزایش یافت، ۲۷ قبرستان شهر در آستانه لبریز از جمعیت قرار گرفتند.

آن‌ها به عنوان یک خطر سلامتی در نظر گرفته شدند، اما مهم‌تر از آن، بخش بزرگی از املاک و مستغلات را اشغال کردند، بنابراین در ۱۹۰۲، شهر و هیئت نظارت بر شهرستان‌ها وجود مردگان بیشتری را در شهر ممنوع کردند و گورستان‌های بزرگ‌تر مانند لورل هیل و کالواری را مجبور کردند تا مردگان خود را به خارج از شهر سوق دهند.

مبارزه با ماندن مردگان در آرامگاه اصلی خود چند دهه طول کشید، اما تا سال ۱۹۴۲، تنها دو قبرستان در سان فرانسیسکو – گورستان ملی سان فرانسیسکو و گورستان دولورس باقی ماندند. آن‌ها هنوز در اطراف هستند، اما هیچکدام از آن‌ها مرده جدیدی را نمی‌پذیرند.

بیش از ۱۵۰۰۰۰ جسد از سان فرانسیسکو به شهر کوچک کولما منتقل شدند، یک جامعه کوچک که در سال ۱۸۹۲ تاسیس شد، زمانی که اسقف اعظم پاتریک ریوردان تصمیم گرفت تا آرامگاه جدیدی در یک دره در ۵ مایلی جنوب شهر ایجاد کند، مزرعه کوچک سیب زمینی که او به عنوان محل گورستان جدید کاتولیک‌ها تقدیس شد، تنها شهری شد که تعداد مردگان در آن بیش از تعداد زندگانش بود.

در سراسر تاریخ این کشور، کولما هرگز تعداد بیشتری افراد زنده به نسبت مردگان را نداشته است، امروزه، خانه حدود ۱، ۸۰۰ نفر زنده و بیش از ۱.۵ میلیون مرده در این شهر هستند و ۱۷ قبرستان بزرگ در این شهر وجود دارد که با علاقه مردم محلی آن را پارک‌های عمومی می‌نامند. همانطور که در بخش سرگرمی نمناک می‌خوانید کولما هنوز به عنوان محل تدفین سان فرانسیسکو عمل می‌کند، بنابراین تعداد “ساکنان زیرزمینی” اش هنوز با سرعت زیادی در حال افزایش است، تخمین زده می‌شود که در حدود ۷۵ جسد مرده هر روز وارد کولما می‌شوند.

نسبت مرده به زنده در شهر کولما به آن لقب‌هایی از قبیل: “شهر ساکت”، “شهر ارواح”، یا “شهر مردگان” را داده است، آن‌ها می‌دانند که این مرده‌ها هستند که خانه شان را منحصر به فرد می‌کنند و حتی وقتی شعار شهر رسمی شان را ایجاد می‌کنند آن‌ها در شهرشان نقش دارند – “خوب است که در کولما زندگی کنیم”.

کولما یک خانه ابدی برای بسیاری از شخصیت‌های تاریخی است، از قمارباز افسانه‌ای غرب وحشی و قاضی ایرپ وایت، تا پیشگام کتان، استراوس لوی یا لوگوی بیسبال، جو دیماگیو.

سفر به کویر از آن دست سفرهایی است که علیرغم دشواری‌هایش بسیار خاطره‌انگیز و دلچسب است.

یکی از آن کویرهایی که باید در پاییز به سراغش رفت، کویر نایبند طبس است که در فاصله ۲۲۵ کیلومتری جنوب شهر طبس در کنار جاده طبس- کرمان واقع شده است. طبس که از دیرباز گذرگاهی در میان مناطق شمالی، جنوبی، شرقی و غربی بوده و به همین خاطر هم از اهمیت بالایی در صنعت گردشگری و توریستی برخوردار است، دارای جاذبه‌های منحصربه‌فردی است که روستای نایبند تنها یکی از آن‌هاست.

سفر به ماسوله کویر

برای آن‌ها که از سمت جنوب قصد سفر به مشهد را دارند و اهل بازدید از جاذبه‌های گردشگری خراسان جنوبی هم هستند، دیدن روستای نایبند که در دامنه کوهستان و مشرف بر کویر لوت در جنوب شهرستان طبس قرار دارد، خالی از لطف نیست. اما به جز این برای رسیدن به این روستای زیبا شما باید در مسیر جاده طبس- کرمان حرکت کنید که پس از عبور از کریت، دیهوک و زنوغان، فاصله شما تا روستای نایبند حدود ۱۰۵ کیلومتر است .این روستا که هزار سال قدمت دارد به خاطر دارا بودن معماری خاص در ساخت خانه‌ها به ماسوله کویر شهرت پیدا کرده است. خانه‌ها با ترکیبی شبیه به خانه‌های ماسوله روی هم قرار گرفته‌اند، به طوری که شاید مرز مشخصی میان آنها وجود نداشته ‌باشد. در واقع چاره‌اندیشی ساکنان روستا برای بهره‌وری بیشتر از فضاهای معماری باعث ساخت بناهایی با مساحت محدود و چند طبقه شده که از جمله ویژگی‌ها و ارزش‌های معماری روستا محسوب می‌شود. عمده‌ترین مصالح مورد استفاده در ساختمان‌های این روستا، خشت و کاهگلی است که به سبب استفاده از شن‌های تیره رنگ این نواحی، خاکستری رنگ است. در مستندات و کتب تاریخی قرون اولیه تاریخ اسلام، نام “نایبند” به همراه تعریف آن به عنوان استراحت‌گاه و مأمنی در حاشیه کویر برده شده است. گذر از خانه‌های نایبند، می‌تواند جذابیت سفر شما را چند برابر کند. جالب است بدانید برخی از قسمت‌های خانه‌ها در این روستا مشترک است، به عنوان مثال گاهی حیاط، تنور و سرویس بهداشتی میان منازل مشترک بوده و دو خانواده از آن استفاده می‌کنند . کوچه‌های همراه با شیب که در میان آنها سکوهایی برای نشستن وجود دارد هم دیدنی است. این سکوها هم محلی برای دورهمی‌های اهالی روستاست و هم برای گردشگران جای مناسبی است که بنشینند و عکس یادگاری بگیرند. وجود درختان نخل در حاشیه این روستا زیبایی خاصی به این منطقه بخشیده و اگر نگاهی به برخی منازل داشته‌ باشید سقف‌هایی پوشیده از تنه نخل و یا برگ خرما را می‌بینید. وجود طوفان‌های شن و باران‌های موسمی شدیدی که مهمترین عامل فرسایش و تخریب روستا به حساب می‌آیند، باعث شده مهاجرت هم اتفاق بیفتد اما با همه این اوصاف نایبند روستایی مسکونی است که شاهد ساخت بناهای جدید در قسمت شمال خود بوده است. ‏

گرچه اینجا روستایی در دل کویر است، اما شاید باورتان نشود اگر بگوییم تابستان‌های بسیار گرم و آفتابی و زمستان‌های معتدل به همراه وجود قنات‌ها و چشمه‌هایی که آب مورد نیاز روستا را تامین می‌کند، باعث می شود اراضی این روستا همواره قابل کشت باشد .برای مثال انواع مرکبات، نخل، توت و محصولاتی نظیر گندم، جو، سبزیجات و حبوبات در این روستا کشت می‌شود. در واقع قرار گفتن این روستا در قلب کویر مرکزی ایران، مردم این دیار را از دیرباز بر این داشته تا بیشتر نیازهای روزمره خود را با استفاده از آنچه که در طبیعت به عنوان مواد اولیه یافت می‌شده، برآورده کنند، به همین خاطر با توجه به کویری بودن منطقه و رویش درخت نخل در مناطق بیابانی و کویری، هنرمندان روستایی از اجزاء مختلف این درخت دست بافته‌هایی مانند زنبیل، سبد حصیری، زیرانداز، بادبزن و ریسمان تهیه می‌کنند.

جاذبه‌ها

یکی از دیدنی‌های این روستا وجود ۴ برجک نگهبانی در آن است که به نظر می‌رسد در سالیان خیلی دور به منظور محافظت از خانواده‌ها در این روستا ساخته شده است. آب گرم “دیگ رستم” نایبند در کنار چشمه‌ای دیگر به نام چشمه زردگاه از جمله دلایل اصلی سرسبزی مزارع کشاورزی نایبند هستند. در بخش‌هایی از کوهی که خانه‌های بافت قدیم روستای نایبند طبس در روی آن واقع شده تعداد زیادی غار و سوراخ مشاهده می‌کنید که به گفته بومیان در قرن‌های خیلی دورتر مردم در آنها سکنا داشته‌اند و امروزه به عنوان طویله و انباری مورد استفاده قرار می‌گیرد. اگر بتوانید مسیری را کوهپیمایی کنید متوجه می‌شوید که قله نایبند یکی از زیباترین جاذبه‌های طبیعی این منطقه است که با رفتن به بالای آن می توانید دهکده‌های دوردست و کویر بزرگ لوت را با چشمان غیرمسلح تماشا کنید.

کجا بمانیم؟

برای اقامت در این روستا باید بدانید که اینجا مکان اقامتی و هتل ندارد و برای اقامت می‌توانید کمپ بزنید یا از محلی‌ها خانه‌ای را در روستا اجاره کنید. این را هم بد نیست بدانید که در نزدیکی روستای نایبند هیچ پمپ بنزینی پیدا نمی‌شود؛ بنابراین بهتر است با سوخت کامل به این دهکده کویری سفر کنید.

گنجینه کشف شده شامل مقبره هایی است که قدمت آنها به دوران میانه ، پادشاهی جدید و دوره های جدیدتر تاریخ مصر باز می گردد.

کارشناسان جزئیات کمی از این کشف ارائه کرده اند اما تصاویر خیره کننده ای از تابوت های را با کتیبه ها و نقاشی های مختلف به اشتراک گذاشته اند. پیش از این، تیمی از باستان شناسان آلمانی و مصر یک تندیس عظیم ۲۶ فوت (۷٫۹ متر) در یک زاغه قاهره در منطقه سوق الخمیس ، در نزدیکی ویرانه های شهر باستانی هلیوپولیس مصر در ۹ مارس ۲۰۱۷ پیدا کردند. کارشناسان معتقدند که مجسمه ۳۰۰۰ ساله از فرعون رامسس دوم ، یکی از معروف ترین حاکمان باستانی کشور است. این بنا به عنوان یکی از مهمترین اکتشافاتی که تاکنون توسط وزارت آثار باستانی مصر انجام شده است مورد ستایش قرار می گیرد، اما اکنون با کشف این تابوت ها شاهد یک کشف خیره کننده دیگر هستیم.

کمتر از یک هفته پیش ، باستان شناسان یک تابوت متعلق به یک زن متمول را در همین منطقه کشف کردند که داخل تابوت وی پر شده بود از اشیاء گران قیمت و قدیمی ترین نسخه برای دستیابی به زندگی ابدی. جالب است که نسخه یا نقشه دفن شده در تابوت این زن شامل دو مسیر برای رسیدن به زندگی ابدی بود که یکی از مسیرها از راههایی شیطانی عبور می کرد.

این گونه نیست که تعداد کشور‌های جهان دائما در حال افزایش باشد، همچنین اگر یک نهاد سرزمینی، خود را به عنوان یک کشور مستقل اعلام کند، کشور‌های دنیا به آن به چشم یک کشور جدید نگاه نمی ‎کنند. چنانچه در این مطلب می‌خوانید جدید‌ترین کشور شناخته شده بین الملی در جهان، کشور افریقایی سودان جنوبی است که در تاریخ ۹ ژوئیه ۲۰۱۱ استقلال خود را اعلام کرد و بعد‌ها به عنوان عضو جدید سازمان ملل شناخته شد؛ بنابراین کشور‌های جدید چگونه به وجود می‌آیند؟

اگر چه هیچ قاعده رسمی خاصی وجود ندارد، اما معیار‌های قابل قبول، ریشه در حقوق بین الملل دارند. کنوانسیون مونتویدو در سال ۱۹۳۳ یک واحد حاکمیتی را به شرط برآورده کردن چهار معیار به عنوان کشوری مستقل تعریف کرد:داشتن یک جمعیت ثابت، تعیین مرز‌های سرزمینی، داشتن دولت و توانایی انعقاد قرار داد با سایر کشور ها.

علاوه بر این موارد مفهوم “خود مختاری” که در آن گروهی از مردم دولت خود را تشکیل می ‎دهند و دولت خود را انتخاب می ‎کنند، در اسناد و اعلامیه‌های سازمان ملل با شروع منشور آن در سال ۱۹۴۵ مورد بررسی قرار گرفت.

سودان جنوبی از کشور‌های جدید:

سودان جنوبی در ابتدا بخش جنوبی سودان بود که خود در سال ۱۹۵۶ پس از حکومت مصر و انگلیس بزرگ شد و جمعیت سودان کاملا متغیر بود و تفاوت چشمگیری بین جمعیت مناطق شمالی و جنوبی آن وجود داشت. مناطق شمالی آن تحت سلطه پیروان اسلام بودند و بیشتر آن‌ها به زبان عربی صحبت می ‎کردند، در حالی که ساکنان مناطق جنوبی آن از اقوام آفریقایی، پیروان مسیحیت و یا مذاهب سنتی آفریقایی بودند و به زبان‌های مختلف بومی آفریقایی صحبت می ‎کردند، اما با این وجود، زبان اصلی برای مدارس، زبان انگلیسی بود.

دولت‌های قبل و بعد از استقلال که در شمال مستقر بودند، در به دست آوردن پذیرش توسط همه حوزه‌های انتخابی سیاسی متنوع سودان، به ویژه ایالت‌های جنوبی منجر به حاشیه نشینی در آن جا شدند.

با نزدیک شدن به استقلال سودان، جمعیت سودان جنوبی که نماینده بسیار کمی در دولت جدید داشت، از ترس این که کشور تحت سلطه دولت شمالی واقع شود، افزایش پیدا کرد و این تنش ها، باعث ایجاد مقاومت‌های مسلحانه و دو جنگ داخلی طولانی مدت که در سال‌های ۱۹۵۵-۷۷ و ۱۹۸۳-۲۰۰۵ اتفاق افتاد، شد.

موافقت نامه جامع صلح ۲۰۰۵ مورد حمایت سازمان ملل که برای پایان دادن به درگیری‌های طولانی مدت بین شمال و جنوب ساخته شده بود، به سودان جنوبی اعطا شد و مقدمه برگزاری همه پرسی ۶ ساله استقلال را ایجاد کرد و این همه پرسی که در ژانویه سال ۲۰۱۱ برگزار شد، با رای ۹۹% از رای دهندگان سودان جنوبی به عنوان یک کشور مستقل اعلام شد که از حمایت جامعه جهانی نیز بر خوردار بود.

جمهوری کوزو یکی از کشور‌های جدید:

در شبیه جزیره بالکان کشوری به نام جمهوری کوزو وجود دارد که دارای بنا‌هایی با معماری منحصربه فرد و دیدنی است که از دوره عثمانی باقی مانده است. با وجود اعلام استقلال این کشور از صربستان در سال ۲۰۰۸ صربستان این استقلال را نپذیرفته است. این کشور با وجود بنا‌های تاریخی و طبیعت بکر و بی نظیرش گردشگران زیادی را به خود جذب نموده است.

مونته نگرو و صربستان از کشور‌های جدید جهان:

در گذشته کشور‌های مونته نگرو و صربستان یک کشور بودند، اما در سال ۲۰۰۶ با برگزاری همه پرسی این دو کشور از هم جدا شده و دو کشور مستقل گشتند.

کشور مونته نگرو زیباترین سواحل و پارک‌های جنگلی جهان را دارا است. از زیباترین پارک‌های جنگلی جهانی پارک جنگلی «بیوگرادسکا گورا» است که دارای تنوع گونه‌های گیاهی فراوانی است. وجود این جاذبه‌ها و طبیعت بکر و بی نظیرش گردشگران بسیاری را راهی این کشور نموده است.

تیمور شرقی:

در جنوب شرقی آسیا و شمال غربی استرالیا کشوری به نام جمهوری دموکرات تیمور شرقی (East Timor) قرار دارد که پی شورش‌های مردم اندونزی در سال ۲۰۰۲ اعلام استقلال کرد. در این کشور ساختمان‌هایی با نقاشی‌های زیبا با قدمت ۱۳۰۰۰ سال وجود دارد که از زمان استعمار پرتقال باقی مانده است. صخره‌های مرجانی زیبایی نیز در محدوده شرقی جزیره تیمور شرقی وجود دارد. این کشور با وجود این زیبایی‌ها به علت امنیت پایینی که دارد و اعتراضات زیادی که در آن وجود دارد، از کم بازدیدکننده‌ترین کشور‌ها در آسیا است. در این کشور مسائل جنایی، سرقت، حمل اسلحه و خشونت‌های محلی فراوان است و اگر فردی کوچک‌ترین حرکت مشکوکی انجام دهد باید به سرعت کشور را ترک کند.

جمهوری پالائو از جدید‌ترین کشور‌های دنیا:

در ۸۰۰ کیلومتری کشور فیلیپین و در قاره اقیانوسیه کشوری مستقل به نام جمهوری پالائو وجود دارد که در سال ۱۹۹۴ به عنوان بخشی از ایالات فدرال میکرونزی انتخاب شد و مستقل شد. این کشور جاذبه‌ها و زیبایی‌های فراوانی مانند سواحل و طبیعت بکر، کوه‌های آتش فشانی و پوشش گیاهی متنوع دارد.

بوسنی و هرزگوین از جدیدترین کشور‌های جهان:

کشور بوسنی و هرزگوین از سال ۱۹۹۵ از یوگسلاوی جدا شد و کشور مستقلی شد. پایتخت این کشور، «سارایوو» می‌باشد که یکی از زیباترین شهر‌های جهان است. از دیگر شهر‌های زیبای بوسنی و هرزگوین، موستار است. این کشور با زیبایی‌های خاص و شهر‌های دیدنی اش گردشگران زیادی را به خود جذب نموده است. گردشگران می‌توانند با هزینه اندک و با قطار بین دو شهر سارایوو و موستار جابه جا شوند و علاوه بر دیدن این دو شهر زیبا از دیدن رودخانه نرتوا و طبیعت زیبای طول مسیر لذت ببرند.
لتونی و لیتوانی از جدید‌ترین کشور‌های جهان:

لتونی و لیتوانی در سال ۱۹۹۰ به عنوان کشور مستقل شناخته شده اند.

اریتره:

در شمال شرقی آفریقا کشوری به نام اریتره کشوری قرار گرفته است که به عنوان کشوری مستقل در سال ۱۹۹۳ از اتیوپی جدا شد. مرز این کشور با اتیوپی امن نیست و ادارات امور خارجه سفر به ۲۵ کیلومتری مرز اریتره با اتیوپی و سودان را خطرناک می‌دانند.

جمهوری چک و اسلواکی:

در سال ۱۹۹۳ پس از انقلاب مخملی، دو کشور جمهوری چک و اسلواکی از یکدیگر جدا شده و مستقل گشتند. از زیباترین شهر‌های این کشور پراگ پایتخت جمهوری چک می‌باشد.

نامیبیا از جدید‌ترین کشور‌های جهان:

نامیبیا از سال ۱۹۹۰ از آفریقای جنوبی جدا گشت و کشوری مستقل شد.

ایالات فدرال میکرونزی و جزایر مارشال تا سال ۱۹۸۶ تحت حکومت آمریکا بودند و اکنون ۳۲ و ۳۳ سال است که مستقل شده اند.

کشور‌های برونئی و سنت کیتس و نویس نیز از سال‌های ۱۹۸۴ و ۱۹۸۳ از بریتانیا جداشده اند و کشور‌های جدیدی هستند که مستقل می‌باشند.

کشور‌های کویت، آلمان، گرجستان، اسلوونی، استونی، اوکراین، بلاروس، مولداوی، آذربایجان، قرقیزستان، ازبکستان، مقدونیه، تاجیکستان، ارمنستان، کرواسی، ترکمنستان، قزاقستان و روسیه از سال ۱۹۹۰ به بعد در به دست آوردن حاکمیت مستقل موفق بودند.

در یک مراسم جشن سالانه در کلمبیا گروهی از مردان آرایش کرده و لباس زنانه به تن کردند.

این مراسم که danza de las Foratas نام دارد در شهر آرنال و با هدف زنده نگه داشتن یاد و خاطره مبارزان قدیمی کلمبیا برگزار می‌شود.

در آن زمان گروهی از جنگجویان کلمبیایی با پوشیدن لباس زنانه برای نظامیان اسپانیایی کمین ایجاد کرده و آن‌ها را شکست دادند. امروزه این مراسم جشن و رقص برای زنده نگه داشتن یاد آن مبارزان برگزار می‌شود.

در مراسم رقص که معمولا شامل ۱۳ رقصنده است مردان دامن‌های بلند، صندل و کلاهی حصیری تزئین شده با گُل بر سر دارند.