برچسب: گردشگری

اتوبوس ها بر اساس کیفیت خدمات:
قبل از سفر با اتوبوس و یا خرید بلیط اتوبوس بهتر است اصلا بدانید اتوبوس ها با هم چه تفاوت هایی دارند و بعد اقدام به خرید بلیط کنید:

اتوبوس معمولی:
ظرفیت این نوع اتوبوس‌ها معمولا بین ۴۰ تا ۴۴ نفر است. صندلی‌ها در ۲ ردیف چیده شده‌اند و در هر ردیف ۴ صندلی وجود دارد؛۲  صندلی در هر ستون.

اتوبوس VIP:
این نوع اتوبوس عموما در ۲ نوع ۲۵ صندلی و ۳۲ صندلی وجود دارند. صندلی‌های این نوع اتوبوس نسبت به اتوبوس معمولی بزرگتر بوده و امکان خواباندن صندلی‌ها تا زاویه حدود ۱۴۰ درجه (و در برخی موارد بیشتر) برای خواب و استراحت راحت‌تر در اتوبوس وجود دارد. صندلی‌های اتوبوس VIP در ۲ ستون چیده شده اند که در هر ردیف ۳ صندلی وجود دارد؛ ۱ صندلی در یک ستون و ۲ صندلی در ستون دیگر.

موارد پر اهمیت قبل از سفر با اتوبوس:

۱- تهیه بلیط اتوبوس:
دیگر از آن زمانی که باید حتما می‌رفتیم ترمینال و بلیط اتوبوس را از آنجا می‌خریدیم گذشته. دوره، دوره تکنولوژی‌ است و از همانجایی که هستیم هم می‌توانیم بلیط اتوبوس‌ مان را بخریم. 

شرکت‌های مسافربری زیادی وجود دارند که در زمینه حمل و نقل و جابجایی مسافران بین شهرهای مختلف شمالی، جنوبی، غربی و شرقی ایران فعالیت می‌کنند.

برخی از شرکت‌ها از سابقه کاری زیادی برخوردار هستند و از بهترین رانندگان و بهترین اتوبوس‌ها برای سفرهای برون شهری استفاده می‌کنند.

راحتی که مسافر هنگام سفر با یک اتوبوس پیشرفته دارد به مراتب بیشتر از راحتی در اتوبوس‌های قدیمی و معمولی خواهد بود. همچنین با توجه به این که رانندگانی مجرب با این شرکت‌های مسافربری همکاری دارند، با آسودگی خاطر می‌توانید سفرهای خود را در هر ساعتی از شبانه روز انجام دهید.

در خرید آنلاین اتوبوس شما می‌توانید شماره صندلی‌تان را روی نقشه‌ای که وب‌سایت به شما نشان می‌دهد، مشخص کنید.

۲- بستن چمدان برای سفر با اتوبوس:
حالا که بلیط اتوبوس خود را خریده اید و مجبورید با این وسیله نقلیه سفر کنید. بهتر است که وسایل سفر خود را متناسب با نوع وسیله نقلیه خود انتخاب کنید. اگر چه برداشتن یک کوله پشتی سبک یا چمدان راحت چرخ دار و سبک که حمل و نقل راحت تری برایتان داشته باشد در همه سفر ها مهم است. اما اگر قصد سفر با اتوبوس را دارید این موضوع از اهمیت بیشتری برخوردار خواهد بود.

بهتر است به جز یک چمدان که تمام وسایل خود را در آن گذاشته اید یک ساک یا کیف دستی پر از وسایلی که فکر می کنید در طول سفر مورد نیازتان می شود را با خود به درون اتوبوس ببرید. با این پیش بینی دیگر در طول سفر با اتوبوس نیازی به دسترسی به چمدان خود پیدا نخواهید کرد.
نکته: بهتر است تمام وسایل گران قیمت خود را داخل کیف دستی که با خود به داخل اتوبوس می برید بگذارید.

۳- وسایل مورد نیاز برای داخل اتوبوس:
 – یک پتوی مسافرتی: از آنجایی که شب ها معمولا سردتر و خنک تر از طول روز است، داشتن یک پتوی مسافرتی نازک می تواندبسیار به کارتان بیاید.

– بالشت های مسافرتی: داشتن یک بالشت کوچک گزینه خوبی برای داشتن خوابی راحت در اتوبوس است. امروزه حتی بالشت هایی بادی با طرح ها و رنگ های مختلف را پیدا می کنید که می تواند به راحتی کوچک و جمع شده و در کیفتان قرار بگیرد.

– داشتن بطری آب معدنی: میتوانید برای احتیاط  یک بطری آب معدنی کوچک با خود همراه داشته باشید. هر چند داخل بسیاری از اتوبوس ها آب معدنی توزیع میشود ولی کار از مهم کاری عیب نمیکند.

– لباس های راحتی: یادتان باشد که برای ساعت های طولانی شاید ۱۰ ساعت مجبور باشید که در صندلی اتوبوس بنشینید. بنابراین پوشیدن لباس راحتی می تواند به راحتی بیشتر شما کمک کند.

– داشتن خوراکی:  طولانی بودن زمان سفر با اتوبوس نیز می تواند شما را خسته کند. میتوانید همراه خود آجیل و یا ساندویچ های سرد به همراه داشته باشید که اگر اتوبوس نتوانست در طول سفر جایی توقف کند این خوراکی را بخورید.

– سرگرمی داشتن: در هر حال در سفرهای طولانی با اتوبوس خسته خواهید شد. زمان برایتان به کندی می گذرد و شما را کلافه می کند. در این جور مواقع بودن بازی یا سرگرمی به شما کمک می کند تا گذر زمان را فراموش کنید. اگر تبلت یا گوشی هوشمند دارید با آن ها بازی کنید.

۴- زمان رسیدن به پایانه مسافربری
حتما در هنگام تهیه بلیط هم از پایانه‌ای که باید به آن بروید مطمئن شوید و هم مسیر و زمان رسیدن به آن را در نظر بگیرید تا به موقع به اتوبوس برسید. طوری برنامه ریزی کنید که حداقل نیم ساعت قبل از زمان حرکت اتوبوس در پایانه مسافربرری حضور داشته باشید تا با خیال راحت سوار اتوبوس شوید و سفرتان را آغاز کنید.

موارد پر اهمیت در حین سفر با اتوبوس:

۱- امنیت در اتوبوس
مراقبت از کیف پول، کارت‌های اعتباری و اشیای مهم در سفر امری اجتناب‌ناپذیر است؛ 

۲-ابزار آرامش در سفر با اتوبوس
 در محیط اتوبوس ممکن است صدای فیلم، موسیقی، صحبت کردن مسافران با یکدیگر و حتی خروپف آن‌ها آسایش شما را سلب کند؛ برای رهایی از این نوع صداها پیشنهاد می‌کنیم هدفون خود را به همراه داشته باشید.

۳- مراقب آرامش دیگران باشید
داخل اتوبوس به هیچ عنوان بلند صحبت نکنید  و یا برای گوش دادن به موسیقی حتما از هدفون استفاده کنید

۴- تنقلات پر سر و صدا، به قیمت اعصاب همسفرانتان:
بهتر است در سفر شبانه با اتوبوس از صرف خوراکی‌هایی مثل چیپس، پفک و تخمه که خوردن آن‌ها همراه با سر و صداست صرف نظر کنید. اگر هم اینها تنقلات محبوب شما هستند بهتر است قبل از ساعت ۱۱ شب آن‌ها ر ا میل کنید تا بغل دستی‌تان با صدای تخمه شکستن شما بدخواب نشود.

۵- اتوبوس جای کفش درآوردن نیست
در سفرهای طولانی با اتوبوس به ویژه در فصل تابستان هیچ یک از ما دوست نداریم برای چندین ساعت پاهایمان را در کفش حبس کنیم؛ اما تصورش را بکنید که همه مسافران تصمیم بگیرند این کار را بکنند پس چه اتفاقی می‌افتد؟ تمام اتوبوس پر می‌شود از بوی نامطبوع کفش که تقریبا نشستن در اتوبوس و ادامه سفر را غیر ممکن می‌کند.

۶- هنگام توقف اتوبوس پیاده شوید:
هنگامی که اتوبوس توقف کرد سعی کنید بهتر است شما هم پیاده شوید تا یک هوایی عوض کنید اگر کودک به همراه دارید حتما باید این کار را انجام بدهید به خاطر اینکه کودکان نمیتوانند مدت زمان زیادی را در فضای بسته بمانند

مزایای سفر با اتوبوس:
۱- اتوبوس‌ها همیشه در دسترس هستند.
۲- در پایانه‌های اتوبوس زمانی از دست نخواهید داد.
۳- بلیط خود را آسان کنسل می‌کنید.
۴- سفر با اتوبوس به دلیل مقرون به صرفه بودن روشی برای پس انداز است
۵- از مناظر لذت ببرید
۶- میتوانید در طول سفر کارهای عقب افتاده خود را انجام دهید

آمریکا شاید موفق شده باشد بر روی کره ی ماه فرود بیاید، اما این روسیه است که توانسته عمیق ترین گودال ساخت بشر را بر روی کره زمین حفر کند.

از اوایل دهه ی ۱۹۶۰، دانشمندان تلاش داشته اند به گوشته زمین برسند.

بیست سال زمان برد، اما در نهایت روسیه گودالی تا عمق ۱۲،۲۶۲ متری زمین حفر کرد و آنقدر پیش رفت که حرارت مانع از ادامه ی حفاری شد. با وجود عمق زیادی که این حفاری داشت، روسیه هرگز نتوانست به گوشته زمین برسید. اما مردمی که در نزدیکی این حفره زندگی می کنند گفته اند که می توانند صدای فریادهای ارواح جهنم را از آن بشنوند.

بعد از آن، آلمان و ژاپن وارد رقابت شدند. اما هنوز هیچ یک از آن ها موفق نشده به گوشته زمین برسد.

جدا از اهداف علمی، شرکت های نفتی هم گودال های عمیق و باریکی برای استخراج نفت حفر کرده اند و شرکت های معدنی هم حفره هایی بزرگ و پهن برای استخراج مس و الماس کنده اند.

در ادامه با عمیق ترین و بزرگ ترین حفره های ساخت بشر در دنیا آشنا خواهیم شد.

بشر کار حفاری به سمت گوشته زمین را از دهه ی ۱۹۶۰ آغاز کرد، یعنی زمانی که فکر پروژه ی موسوم به موهول در ذهن دانشمندان آمریکایی شکل گرفت. نام این پروژه از آندریا موهورویچیک گرفته شده بود که مرز میان پوسته و گوشته زمین را کشف کرده بود.

همچون رقابتی که بر سر فرود بر روی کره ماه وجود داشت، یک زورآزمایی میان آمریکا و روسیه در گرفته بود تا معلوم شود که کدام یک می توانند به گوشته زمین راه پیدا کنند. چون گرچه لایه ی گوشته ۷۰ درصد کره زمین را تشکیل می دهد، اما دانشمندان هنوز چیز زیادی درباره ی اینکه گوشته زمین از چه ساخته شده و چه ساز و کاری دارد، نمی دانند.

تنها نقطه ای از زمین که قسمت بیرون آمده ای از لایه گوشته در آن وجود دارد رشته کوه حجر در کشور عمان است. اما آن هم یک نمونه ی زنده نیست، بلکه میلیون ها سال قبل درون زمین وجود داشته.

پروژه ی حفاری موهول از روی یک قایق در میان اقیانوس انجام شد، نه بر روی خشکی. چون پوسته زمین در کف اقیانوس نازک تر است، گرچه این بخش نازک تر معمولاً در عمیق ترین نقطه ی اقیانوس واقع شده. محققان جایی در نزدیکی جزیره گوادلوپ را سوراخ کردند. این جزیره در نزدیکی غرب ساحل مکزیک واقع شده.

حفره ای که آمریکایی ها کندند تا عمق ۱۸۳ متری زیر دریا پیش رفت، تا آنکه این پروژه بیش از حد هزینه بر قلمداد شد و کنگره ی آمریکا بودجه ی آن را قطع کرد. از این حفاری یک سنگ بازالت چند متری به دست آمد، که در اصل حدود ۴۰ میلیون دلار امروزی ارزش داشت چون تنها چیز قابل ارائه از آن مأموریت محسوب می شد.

نشریه ی LIFE، جان اشتاین بک، داستان نویس برنده ی جایزه ی نوبل را مأمور پوشش خبری این عملیات کرد. اشتاین بک گفته بود سر از پا نمی شناخت چون علاقه ی دیرینه ای به مقوله ی اقیانوس شناسی داشت و در ماجراهای دریایی کارکشته بود. در نهایت، او اقرار کرد که تکه ای از سنگ بازالت گران قیمت به دست آمده را دزدیده بود، اما وقتی دانشمند ارشد عملیات تکه ای از سنگ را مخفیانه به او داد، او مجبور شد تکه ی بزرگ تری که خود سرقت کرده بود را بازگرداند.

در سال ۱۹۷۰، روسیه وارد رقابت شد. و برخلاف پروژه ی فرود بر ماه، این بار دستاوردهای روسیه بیشتر از آمریکا بود. طی ۲۰ سال بعدی، دانشمندان روس ۱۲،۲۶۲ متر از زمین را کندند. این حفره که به آن «چاه ژرف کولا» گفته می شود، فقط ۲۳ سانتیمتر قطر دارد.

کار حفاری در سال ۱۹۹۲ به پایان رسید، یعنی زمانی که دما بیش از اندازه داغ شد و به ۱۸۰ درجه سانتیگراد رسید. با افزایش دما، مواد مایع درون زمین هم بالا می آیند و کار حفاری سخت تر می شود. مثل این می ماند که سعی کنید در مرکز یک دیگ پر از سوپ داغ، یک حفره ی بزرگ درست کنید.

این حفره حالا با یک درپوش فلزی پوشانده شده و هنوز رکورد عمیق ترین حفره ی ساخت بشر در دنیا را در اختیار دارد. مردم محلی گفته اند می توانند صدای ارواح جهنم را که از درون آن می آید بشنوند.

در سال ۱۹۹۰، دانشمندان آلمانی شروع به حفاری در منطقه ی باواریا کردند. این پروژه، برنامه ی حفاری عمیق قاره ای آلمان بود. در جریان این برنامه، آلمانی ها توانستند تنها به عمق ۹،۱۴۴ متری کره زمین برسند، که در آنجا با دمای ۲۶۵ درجه ی سانتیگراد مواجه شدند.

در سال ۲۰۱۳، لوته گیون، هنرمند هلندی، یک میکروفون به درون این حفره فرستاد تا صداهای درون آن را ضبط کند. او صداهای ضبط شده را «صدای زمین» نامید. دانشمندان نتوانستند برای صداهای عجیبی که ضبط شده بود توضیحی ارائه دهند. این صداها ممتد، عمیق و پرطنین بودند. به گفته ی گیون، بعضی افراد این صداها را به جهنم تشبیه می کردند و بعضی دیگر آن ها را مثل صدای نفس کشیدن زمین می دانستند.

ژاپن در سال ۲۰۰۲، با ساخت یک کشتی حفاری به نام چیکیو، وارد این رقابت شد. این کشتی قادر به حمل ۹/۵ کیلومتر لوله ی حفاری است و مجهز ب جی پی اس و جت هایی است که به آن این مکان را می دهند برای حفاری دقیق، محل قرارگیری خود را تغییر دهد. بودجه ی این کشتی نه فقط از ژاپن، بلکه از اروپا، چین، کره، هند، استرالیا و نیوزلند هم تأمین می شود. یکی از مأموریت های اصلی این کشتی آن بود که کار حفاری را تا رسیدن به گوشته زمین ادامه دهد و از این طریق در مورد ساز و کار زلزله اطلاعات کسب کند.

اما در سال ۲۰۱۹، بعد از حفر نزدیک به ۳ کیلومتر در زیر کف دریا، چیکیو بعد از مواجه شدن با صفحات تکتونیکی زمین، دست از تلاش برای رسیدن به لایه ی گوشته کشید. یکی از کارکنان چیکیو، این عملیات را «یک کابوس ممتد شش ماهه» توصیف کرده بود.

در سال ۲۰۱۵، دانشمندان تلاش کردند با یک کشتی حفاری دیگر به نام جویدس رزولوشن به گوشته زمین برسند. از این کشتی از سال ۱۹۸۵ برای عملیات های حفاری استفاده شده است. هدف این مأموریت، حفر یک گودال ۱،۲۱۹ متری در کف اقیانوس هند، به منظور رسیدن به گوشته زمین بود. اما این عملیات هم با شکست مواجه شد.

در سال ۲۰۱۸، در شهرستان کورنوال بریتانیا، شرکت مهندسی زمین گرمایی شروع به حفر دو گودال کرد با این هدف که از حرارت ناشی از سنگ های داغ به عنوان منبع الکتریسیته استفاده کند. به گفته ی این شرکت، این حفره به عمق بیش از ۴،۸۷۶ متری زمین رسیده بود و آن ها در آنجا با دمای ۹۰/۵ درجه ی سانتیگراد مواجه شدند.

در سال ۲۰۱۹، دانشمندان عمیق ترین حفره در غرب آنتارکتیکا یا همان قاره ی قطب جنوب را حفر کردند. این حفره به عمق ۲،۱۵۲ متری یخ های این منطقه رسیده بود. برخلاف دیگر حفاری ها، این بار کار حفاری با یک شلنگ فشار قوی انجام شده بود که از آن آب داغی با دمای ۹۰ درجه ی سانتیگراد به بیرون شلیک می شد. وقتی سوراخ در یخ ها ایجاد شد، دانشمندان مجبور شدند سرعت عمل خود را بالا ببرند، چون بعد از چند روز سوراخ دوباره منجمد و بسته می شد.

اما این عمیق ترین گودال حفر شده در سرتاسر آنتارکتیکا نبود. در سال ۲۰۱۲، در شرق قاره ی قطب جنوب، محققان روسی گودالی به عمق ۲،۴۳۸ متر حفر کردند. نهاد تحقیقاتی IceCube Neutrino Observatory هم گودالی به عمق ۲،۲۲۵ متر در آنتارکتیکا حفر کرده.

اما گودال های زیادی هم درون کره زمین برای دستیابی به منابع طبیعی حفر شده. حفره ی موسوم به سکوی حفاری شناور دیپ واتر هورایزون که حالا به واسطه ی فاجعه ی زیست محیطی ای شناخته می شود که در سال ۲۰۱۰ باعث آلوده شدن خلیج مکزیک شد، زمانی عمیق ترین دکل حفاری دریایی دنیا محسوب می شد. این دکل تا عمق ۱۰،۶۸۵ متری زمین پیش رفته بود تا به منبع نفت خامی به اندازه ی ۶ میلیارد بشکه نفت دسترسی پیدا کند.

در سال ۲۰۱۱، حفره ی شرکت نفتی اکسان موبیل در شرق روسیه، عنوان طولانی ترین حفره ی ساخت بشر را دریافت کرد. این حفره تا عمق ۱۲،۸۰۱ متری زمین پیش رفته بود، اما مسیر آن صاف و مستقیم نبود، به همین دلیل عمیق ترین حفره ی دنیا محسوب نمی شود. این حفره Z-44 چیوو نام دارد و انتظار می رود که به ۲/۳ میلیارد بشکه نفت دسترسی داشته باشد.

به غیر از حفاری هایی که به منظور تحقیقات علمی یا استخراج نفت انجام شده اند، معدن کارها هم حفره های عظیمی در دل زمین ایجاد کرده اند. یکی از بزرگ ترین حفره های ساخت بشر در دنیا، معدن الماس کیمبرلی در جنوب آفریقا است که با نام «چاله بزرگ» هم شناخته می شود. محیط این حفره نزدیک به ۱/۵ کیلومتر است و در مجموع حدود ۱۶۹،۹۶۸ متر مربع مساحت دارد.

در شرق سیبری، معدن الماس مرنی، که دومین گودال بزرگ دنیا به شمار می رود، به دستور ژوزف استالین، رهبر سابق روسیه، حفر شد تا از آن برای تولید الماس برای اتحاد جماهیر شوروی استفاده شود. این حفره تا عمق ۵۲۵ متری زمین ادامه دارد و قطر آن ۱،۲۴۹ متر است.

در شیلی، معدن روباز چوکویی کاماتا از لحاظ مقدار زمین خاکبرداری شده، بزرگ ترین حفره ساخت بشر به شمار می رود. حجم خاکبرداری ای که برای این معدن صورت گرفت ۸،۴۹۵،۰۵۳،۹۷۷ متر مکعب بود.

در ایالت یوتای آمریکا، معدن بینگم کنین بزرگ ترین حفاری انجام شده به دست بشر به شمار می رود. این معدن ۱،۲۱۹ متر عمق و نزدیک به ۴/۸ کیلومتر پهنا دارد.

منبع: روزیاتو

به گزارش خبرنگار مهر، مهدی جمال صبح پنج‌شنبه در نشست خبری با حضور اصحاب رسانه و مطبوعات به میزبانی یکی از مجموعه های گردشگری مهدی‌شهر بابیان اینکه جشنواره ملی ایل سنگسر ۱۵ لغایت ۱۷ آبان ماه ۹۸ به میزبانی مهدی‌شهر برگزار می‌شود و جاذبه‌های فرهنگی و گردشگری شهرستان و ایل سنگسر از محورهای اصلی آن هستند، بیان کرد: این جشنواره با نگاه استانی برگزار شده و لذا مخصوص فقط مهدی‌شهر نخواهد بود.

وی بابیان اینکه تبدیل معبر به مقصد گردشگری یکی از هشت راهبرد توسعه اقتصادی استان سمنان است، افزود: یکی از اهداف برگزاری جشنواره ایل سنگسر ترویج ظرفیت‌های گردشگری استان است.

رشد ۳۷.۵ درصدی اقامت مسافران در استان سمنان

مدیرکل میراث فرهنگی استان سمنان بابیان اینکه برای تبدیل‌شدن یک معبر به مقصد گردشگری آمادگی‌هایی را باید داشته باشیم تا گردشگران داخلی و خارجی را جذب کنیم، ابراز کرد: افزایش ماندگاری مسافران نیازمند زیرساخت‌های مبتدی و ابتدایی است که میراث فرهنگی تمام تلاش خودش را با ان‌جی‌او های فعال و بخش خصوصی به کار بسته تا این مهم محقق شود.

جمال بابیان اینکه استان سمنان دارای ظرفیت‌های فراوان گردشگری است، بیان کرد: گردشگری در استان طی سال جاری جهش خوبی داشته تاجایی که این استان ۳۷.۵ درصد رشد اقامتی مسافران را تجربه و در این راه، رتبه نخست کشور را به دست آورده است.

وی افزود: اگر بررسی اجمالی درزمینهٔ گردشگری استان سمنان صورت گیرد مشاهده می‌کنیم که اماکن اقامتی گردشگری ما در تابستان سال‌جاری ضریب اشغال بالای ۸۰ درصد را داشته‌اند که نشان می‌دهد هیچ‌کدام از تأسیسات گردشگری ما خالی نبوده‌اند و این امر از افرایش توانمندی‌های توریستی استان سمنان خبر می‌دهد.

میراث فرهنگی تنها سیاست‌گذار است و نه مجری

مدیرکل میراث فرهنگی سمنان بابیان اینکه در راستای معرفی استان در سطح کشور اقدامات خوبی صورت گرفته است، تأکید کرد: ستاد خدمات سفر تنها با دبیری میراث فرهنگی نشست‌های خود را برگزار می‌کند و ۴۲ دستگاه اجرایی و غیر اجرایی و خدماتی عضو آن هستند درنتیجه باید بدانیم که در راستای توسعه گردشگری می‌بایست شاهد یک عزم و اهتمام همگانی باشیم.

جمال بابیان اینکه میراث فرهنگی تنها سیاست‌گذار است و نه مجری، گفت: بسیاری هستند که درزمینهٔ گردشگری ظرفیت‌های خوبی دارند اما در انتظار هستند تا اداره کل میراث فرهنگی کارهایش را انجام دهد که این امر تصوری اشتباه است.

وی بابیان اینکه نه توان مالی و نه توان نیروی انسانی اداره کل میراث فرهنگی اجازه می‌دهد تا مجری تمام امور گردشگری باشد، افزود: باید سیاست‌هایی ترسیم شود که بخش خصوصی یا فعالان گردشگری و یا حتی ادارات دولتی آن را انجام دهند.

ترویج سبک زندگی عشایر ایل سنگسر

مدیرکل میراث فرهنگی استان سمنان بابیان اینکه کسانی که دلسوزان واقعی گردشگری هستند باید به میدان بیایند، تأکید کرد: باید ظرفیت‌های گردشگری را بالا ببریم که در این راستا جشنواره‌هایی مانند ایل سنگسر با حضور استان‌هایی از سراسر کشور یکی از این راهکارها است.

جمال بابیان اینکه بزرگ‌ترین برآیند جشنواره ایل عشایری، ترویج و معرفی سبک زندگی عشایر ایل سنگسر به مردم است، گفت: سبک زندگی عشایری اگر با این جشنواره‌ها تقویت نشود ممکن است مانند بسیاری از مدل‌های زندگی ایرانی فراموش شود.

وی بابیان اینکه معرفی بخش‌های گمنام سبک زندگی عشایری از محورهای جشنواره ایل سنگسر است، ابراز داشت: بیش از ۳۰ نشست برای این جشنواره در درون استان با مسئولان و فعالان بخش خصوصی درباره این جشنواره برگزار شده که نشان می‌دهد جشنواره ایل سنگسر تا چه اندازه برای گردشگری استان می‌تواند اهمیت داشته باشد.

دیوار بزرگ باستانی گرگان که در استان گلستان واقع شده، به عنوان طولانی‌ترین اثر معماری ایران باستان و دومین دیوار تاریخی بلند در قاره آسیا پس از دیوار چین (به طول ۶ هزار کیلومتر) با ۲۰۰ کیلومتر طول از ساحل دریای خزر واقع در شمال گمیشان شروع و بعد از طی مسیر در امتداد گرگان‌رود تا حوالی پارک ملی گلستان در شهرستان کلاله امتداد دارد.

مار سرخ

 دیوار دفاعی گرگان در بین اهالی منطقه به “مار سرخ” هم مشهور است. علت نام‌گذاری آن استفاده از آجرهای سرخ در قسمت میانی دیوار است. به عقیده کارشناسان این دیوار نیز همانند دیوار چین به منظور دفاع از مرزهای کشور و برای مقابله در برابر نفوذ دشمنان ساخته شده است. جالب اینجاست که برای این دیوار انتهایی مشخص نشده به این دلیل که در زمان ساخت این دیوار، سطح آب دریای مازندران از الان پایین‌تر بوده و ممکن است بخش‌هایی از این دیوار زیر آب دریا قرار گرفته و تخریب شده باشد.

اهمیت تاریخی

قدمت این دیوار که از آجرهای گلی سرخ رنگ ساخته شده به دوره ساسانی باز می‌گردد. یک تیم باستان‌شناسی مرکب از محققان ایرانی و بریتانیایی موفق شده‌اند تاریخ احداث آن‌ را سده ۵ و یا ۶ میلادی تعیین کنند. پادشاهان ساسانی که با امپراتوری روم شرقی جنگ‌های مداومی داشتند از سوی شمال نیز با تهدید قوم هون (Hun) و دیگر اقوام شمالی روبه‌رو بودند. بنابراین احداث این دیوار می‌توانست محل رخنه این اقوام را به داخل ایران در فواصل کوهستان‌های قفقاز و خط ساحلی دریای مازندران ببندد .این دیوار از دیوار هادریان که توسط امپراتور هادریان در مرز انگلستان و اسکاتلند احداث شد، طولانی‌تر و از بسیاری از بخش‌های دیوار چین، بیش از هزار سال کهن‌تر است. تصور می‌شود که این دیوار سومین دیوار بزرگ تاریخی (بعد از دیوار چین و دیوار سمیز آلمان) جهان و بزرگترین دیوار آجری دنیا باشد. این دیوار همچنین طولانی‌ترین اثر تاریخی ایران است که طی ۹۰ سال ساخته شده‌ است. در این دیوار دفاعی اشیایی هم یافت شده که تخمین تاریخ ساخت را با چالش‌هایی مواجه می‌کند. سفال خاکستری و قرمز دوره اشکانی و سفال قرمز دوره ساسانی به همراه شیشه و فلز از جمله‌ این آثار هستند. شواهدی در یکی از سربازخانه‌ها و دژها، نشان از حضور سربازان و فعال بودن ویژگی دفاعی آن تا حداقل یک قرن پس از ساخت دارد اما پس از این مدت به دلیل نیاز به حضور سربازان بیشتر در نبرد با امپراطوری روم یا مقاومت در برابر دیگر حملات، به طور تدریجی دیوار متروک شد.

جالب است بدانید برای نخستین بار یک عکاس خلبان آمریکایی عکس این دیوار را ثبت کرد. آقای اشمیت خبرنگار آمریکایی که با هواپیمای خود در سال ۱۳۱۶ از نقاط باستانی ایران عکاسی می‌کرد، در منطقه گرگان دیوار قرمز رنگی را دید که از سمت دریای خزر به طرف کوه‌های گلیداغ امتداد دارد. او از این دیوار عکس گرفت و این عکس‌ها سندی برای تحقیقات باستان‌شناسان ایرانی و خارجی بر این دیوار شد.

قلعه‌های پشت دیوار

گویا حفاظت از مرزها صرفا اب ساخت این دیوار کامل نشده چراکه در پشت دیوار دفاعی گرگان حدود ۳۶ قلعه با مساحت‌های ۵ تا ۲۰ هکتار کشف شده‌اند که برای دفاع از این منطقه ساخته شده بودند و دلیل آن هم ویژگی‌های دفاعی بوده که این قلعه‌ها در معماری خودشان داشته‌اند. اما در نواحی شرقی که تپه ماهور و کوهستان بیشتری به‌ چشم می‌خورد، قلعه‌ها متراکم‌تر و فاصله‌های کمتری از یکدیگر دارند. این قلعه‌ها به غیر از ارگ، حصار و بارو دارای خندق‌هایی با هدف آجرپزی هم بوده و بزرگترین خندقی که در این منطقه کشف شده حدود ۳۳۰ هکتار وسعت داشته است. برج‌های نگهبانی دایره شکل متصل به دیوارهای قلعه نیز در فواصل منظم و در چهار گوشه آن قرار دارند و دارای جلوآمدگی به سمت بیرون قلعه هستند.

کوره‌های آجرپزی

باستان‌شناسان آثار وجود حدود ۱۵۰ کوره آجرپزی اطراف دیوار را شناسایی کرده‌اند که نشان از کارگاه صنعتی بزرگی برای احداث این دیوار دارد. همچنین برای گرم کردن کوره‌ها با توجه به دوری یا نزدیکی آن به جنگل از چوب‌های جنگلی یا خاک و خاشاک و نی استفاده می‌کردند. یعنی در نواحی شرقی دیوار از خاشاک و نی و در نواحی غربی آن از چوب‌های جنگل استفاده می‌شد. در ضلع جنوبی دیوار دفاعی گرگان، خندق هایی برای پذیرایی از کوره‌های آجرپزی با عمق ۲ متر در زمین‌های این منطقه ساخته شده است. در این خندق‌ها سکوهایی برای نگهداری خشت‌های تولید در ۱۱ ردیف با فاصله تقریبی ۱۰ تا ۱۵ سانتی متر از یکدیگر ساخته شده‌اند تا عبور جریان هوا و گرما و حرارت حاصل از مواد سوختی داخل کوره را ممکن سازند که در نتیجه آن آجرهایی که چیده شده روی هم در داخل چاله بهتر پخته ‌شوند.

بهترین زمان سفر

با توجه به موقعیت جغرافیایی منطقه، بهترین زمان سفر به اینجا اصولا اوایل بهار یا اوایل پاییز است. اما اگر خواستید در تابستان و زمستان هم می‌توانید به این منطقه بروید، ولی باید با شرایط سرما و گرمای خطه شمالی این منطقه کنار بیایید. بازدید از دیوار دفاعی گرگان چند ساعتی طول می‌کشد، به همین دلیل لازم است مقداری خوراکی و آب آشامیدنی به همراه داشته باشید. برای اقامت هم باید روی خانه‌های محلی حساب کنید.

مسیر دسترسی

با تمام این اوصاف اگر مشتاق شدید این دیوار را از نزدیک ببینید اگر بخواهید با خودرو شخصیتان به این منطقه بروید، ابتدا حدود ۵۳۵ کیلومتر رانندگی از سمت تهران به سمت شهرهای فیروزکوه، ساری، گرگان، آزادشهر و مینودشت و سرانجام به کلاله را در پیش دارید. اما اگر با وسایل نقلیه عمومی می‌خواهید به سمت این منطقه بروید، هر روز و به ‌صورت مرتب اتوبوس‌هایی از پایانه‌های تهران به سمت کلاله، گنبدکاووس، آزادشهر و گرگان حرکت می‌کنند. همچنین شما می‌توانید با قطار یا هواپیما تا گرگان بروید و از آنجا به راحتی با ماشین‌های متعددی که در دسترس هستند، خودتان را به کلاله برسانید. نشانی هم این است: کلاله، منطقه‌ پیشکمر یا روستای تمرقره‌قوزی.

عجایب ایران بیشمار است و افسانه‌های خوفناکی درباره آن‌ها گفته می‌شود. مناطقی وهم آلود و پررمز و راز که به واسطه همین افسانه‌ها و داستان‌ها، بسیاری از این مناطق حالا به جاذبه‌ای توریستی تبدیل شده‌اند و بسیاری برای اینکه هیجان را تجربه کنند به این مناطق سفر می‌کنند.

خوفناکترین عجایب ایران

در ایران، منطقه های عجیبی برای گردشگری وجود دارد که علاقه مندان میتوانند به آنها سفر و درستی مطالبی را که در مورد شان مطرح می شود، بررسی کنند.

هدف تمامی گردشگران از سفر، صرفا تماشای منظره های جذاب و خوش گذرانی نیست، بلکه بعضی هم هستند که برای برطرف کردن حس کنجکاوی، کسب دانش و … سفر و مقصد خویش را انتخاب می کنند. مناطقی در ایران موجود است که اشخاص کنجکاو میتوانند برای کشف آنها سفر کنند.

باغی که از درختانش سنگ آویزان است!

در ۴۰ کیلومتری جنوب شرقی سیرجان، باغی قرار دارد که به آن « باغ سنگی درویش خان» می گویند. این باغ از ۴۰ سال قبل که زمین زراعی فردی به اسم« درویش خان» دستخوش اصلاحات ارضی گردید، وضعیت طبیعی خویش را از دست داد، زیرا درویش خان به علامت  اعتراض و در واقع بخاطر رنجی که از این پیشامد کشیده بود، درخت های باغش را که دیگر خشکیده بودند، در جای دیگری کاشت و سنگ هایی را از کوه های اطراف جمع کرد و بعنوان میوه ی درختانش از آنها آویزان کرد.

درویش خان به سنگ اکتفاء نکرد و چند وقتی هم سر گوسفندان که به وسیله گرگ دریده شده بودند را به درختان آویخت که با اعتراض مردم، دست از این کار برداشت. لوله اگزوز خودرو، چرخدنده های فرسوده، لاستیک های نخ نمای پنچر شده، پیت نفت، قوطی حلبی، آیینه شکسته، شناور کولر، نی قلیان شکسته و بسیاری ضایعات دیگر هم بر این درختان ظاهر شدند. این کار سبب شد که مردم، پیرمرد را مجنون بدانند و کر و لال بودن پیرمرد هم بر این شایعه ها ادامه داد و سبب شد که کنجکاوی و شوق گردشگران برای کشف این ماجرا برانگیخته شود.

گفته می شود بعد از مرگ درویش خان یکی از درختان فرو می ریزد و چند مرد از روستای اطراف برای مجددا آویختن سنگ ها و استوار گردانیدن درخت به زحمت سعی می کنند. سؤال اینجاست که این پیرمرد در آخرین سال های زندگی خویش چه طور قادر به جابجایی درختان و سنگ ها بوده است؟ امروزه این باغ سنگی یکی از جاهای دیدنی سیرجان به شمار می رود.

شبیه این باغ در کشور مکزیک هم وجود دارد ، باغی به اسم« جزیره ی عروسک ها»، که به وسیله مردی به اسم« دون ژولیان سانتانا» ساخته شده است. سانتانا مرد گوشه نشینی است که جهان و خانوده اش را ترک کرد و ۵۰ سال از عمرش را صرف ساختن یک باغ ترسناک کرد.

وی برخی از عروسک های کهنه را از آشغال دانی های شهر جمع میکرد و برخی دیگر را از طریق مبادله ی میوه های باغ با عروسک به دست می آورد و بعد آنها را از درخت ها آویزان می کرد. بازدیدکنندگان هم از دیدن عروسک های آویزان از درخت ها وحشت می کردند.

جنگلی که از آن صدای جیغ به گوش میرسد

در جنوب شهر مشهد، یک جنگل کنار روستایی قرار دارد.در زمان شب در این منطقه، صدایی عجیب و هراس آور از بین درختان آن به گوش میرسد که سابقه نداشته است. مردم محلی می گویند که به محض تاریک شدن هوا، صدایی مثل صوت یا جیغ از بین درختان این منطقه به گوش می رسد.

این منطقه در جاده ای که از جنوب مشهد به طرف کوه های بینالود و مشخصا روستای دیدنی مغان و غار آن منتهی می شود، واقع شده است و به اسم کوه های خلج مشهور است.

بعضی اهالی منطقه، این صداهای هراس آور را از ملخ هایی می دانند که به این منطقه هجوم آورده اند و شب ها به درختان پناه می برند، بعضی دیگر هم عواملی ناشناخته را از جمله آب وهوا، علت بوجود آمدن این صداها می دانند. این منطقه در دره ای واقع شده که رودخانه ای از آن می گذرد.

این رودخانه هر سال در یک فصل بی آب می گردید، ولی از سال ۱۳۹۰، یعنی درست از سالی که این صداها از جنگل شنیده می شود، هم چنان آب در آن جریان دارد و همین امر سبب جلب توجه مردم و به تبع آن، خوف آنها از این پدیده ی شگفت آور شده است. وحشتی که میتواند گردشگران کنجکاو را بسوی خویش جلب کند.

دریاچه گنج

دریاچه زیبا، مرموز و پرخطر به اسم« تخت سلیمان» در تکاب جای گرفته که یکی از پررمز و رازترین جاهای دیدنی استان آذربایجان غربی به شمار می رود. به عقیده مردم محلی این دریاچه با کوبیده شدن عصای« حضرت سلیمان» در زمین پدید آمده و گنجی ارزشمند و باستانی در عمق این دریاچه مخفی شده است.گنجی که در زمانهای مختلف، اشخاص شجاع و ماجراجوی زیادی را برای جست و جویش به دریاچه کشانده و دریاچه همه آن ها را بلعیده و حتی جنازه آن ها هم به خشکی بازنگشته است. افسانه ها و باورهای محلی قابل شنیدن و جذاب زیاد دیگری هم در مورد این دریاچه وجود دارد. تعدادی دیگر از مردم هم بر این عقیده هستند که این دریاچه محل تولد« زرتشت پیامبر» است.

آیا ایران« مثلث برمودا» دارد؟

« ریگ جن» شگفت انگیزترین، اسرارآمیزترین و وحشتناک ترین منطقه در ایران است. این منطقه ی کویری که پر از تپه های ماسه ای است، در جنوب سمنان قرار دارد. این منطقه در شرق دریاچه ی نمک، شمال چوپانان و انارک و غرب جندق، یعنی در کویر مرکزی ایران واقع است و به علت وسعت زیاد و نداشتن چشمه یا چاه ، در گذشته های دور، کاروان ها از آن جا عبو نمی کردند و فقط در سال های گذشته، دسته هایی از پژوهشگران و سیاحان به این منطقه رفته اند.

« ریگ جن» با وسعتی حدود ۳۸۰۰ کیلومترمربع در حاشیه ی شمالی اش به کوه گوگردی و در حاشیه ی شرقی اش به جاده ی دامغان می رسد. بهترین مسیر دستیابی به آن، بخش شمال شرقی« پارک ملی کویر» است، جاده ی سنگ فرش ملک آباد که البته داخل مرز پارک است و زیر نظر سازمان حفاظت محیط زیست اداره می شود.

مسیر دیگر برای وارد شدن به «ریگ جن» جندق است که در بخش شرقی پارک قرار دارد. چند سال قبل ، علی پارسا – کویرشناس مقیم آمریکا – همراه میران زاده – رئیس وقت پارک ملی کویر – با هواپیما بر فراز« ریگ جن» عروج کردند تا ثابت کنند این منطقه شباهتی با« مثلث برمودا» ندارد.

محلی ها، چوپان ها و ساربان ها معتقد هستند که درصورتی که کسی پایش به« ریگ جن» برسد، پنهان و به وسیله روح های و موجودهای ماورایی به قلب« ریگ جن» فرستاده می شود! یکی از کاوشگران می گوید که حتی شترهای ساکنان کویر هم هنگامی که به این منطقه می رسند، می ایستند و حرکت نمی کنند.

« آلفونز گابریل» اتریشی و یک کاوشگر سوئدی تصمیم داشتند این منطقه را کشف کنند، ولی هیچکدام نتوانستند از این بخش کویر عبور کنند و« گابریل» فقط با گذشتن از عرض منطقه، به اجبار به طرف یزد بازگشت و این وظیفه به کاوشگران کنجکاو ایرانی محول شد. در پایان ، علی پارسا همراه با گروهش توانست از طول این کویر عبور کند.

این منطقه، پوشش گیاهی و جانوری ندارد و تا کنون گزارشی در مورد ی حیواناتی که ممکن است در این جا زندگی کنند، داده نشده است. شن زارهای گسترده ی این منطقه و باتلاق های آن، هر انسانی را به وحشت می اندازد. درصورتی که کسی بدون تجهیزات لازم به این منطقه سفر کند، دچار گل و لجن های بیابان می شود و به قولی، به کسانی می پیوندد که در این بیابان ناپدید شده اند!

تماشا و کاوش در این منطقه میتواند مورد علاقه ی گردشگرانی باشد که هدف شان از سفر، چیزی به غیر تفریح و سرگرمی است.

دیوارهایی که اجساد کودکان در آنها دفن بود

هر سال، گردشگران زیادی به تماشای بقایای ارگ بم میروند ، ولی میتوان صرفا بخاطر ابهت و اهمیت ارگ بم، از این قدیمی ترین سازه ی خشتی جهان دیدن نکرد؛ چندی پیش، خبر کشف جسد چند کودک در دیوارهای مرتفع ارگ بم توجه کارشناسان خارجی را جلب کرد و جمعی از باستان شناسان ژاپنی تصمیم گرفتند همراه با تیم گزارشگران، راهی خرابه های ارگ بم شوند وبه کاوش در مورد ی مسئله مطرح شده بپردازند.

ماجرا از این قرار بود که بطور رسمی، اولین بار یک باستان شناس( نرگس احمدی) در گزارشی اجمالی، به کشف اسکلت نوزادهایی در ارگ بم اشاره نمود ( گزارشات و مقاله ها سالانه ی پروژه ی نجات بخشی میراث فرهنگی بم، س ۱، ش ۱، ۱۳۸۴). او از ماه های شروع پس از زمین لرزه، برای بررسی میزان تخریب به ارگ رفته بود.

در آن ایام، رسانه ها با عناوینی مثل« گره معما در دست مومیایی ها»،« ابهام درباره‌ی کشف جسد در ارگ بم»،« کشف مومیایی کودکان در لابه لای حصارهای ارگ بم» و … از این حادثه صحبت کردند و خبرهایی، از سکوت مسوولان تا تکذیب خبر کشف اجساد تازه ی نوزادان، انتشار یافت.

برای پرس وجو در موردی این حادثه، علاقه مندان میتوانندبه دیدن ارگ بم بروند. این مناطق، ترس را در بازدیدکنندگان برمی انگیزند. وجود چنین جاذبه هایی در کشورهای دیگر، امکان دارد برای گردشگران علاقمند به« گردشگری سیاه» جذاب باشد و برای دیدن آنها هزینه صرف کنند. در ایران هم علاقه مندان به حوزه ی« گردشگری سیاه» میتوانند به این مناطق بروند.

کال جنی

حتماً نام کال جنی را شنیده اید، دره ای شگفت آور در دل بیابان داغ طبس. کال جنی منطقهای است وسیع که از دوره ساسانیان و به دنبال عبور آب و سیلاب ها ایجاد شده است. کال جنی که به معنی دره جن هاست به علت داشتن دیواره ها و تونل های متفاوت در بین مردم قدیم، منطقه ای جن زده و وحشتناک به حساب می آمده و قصه های مختلفی در توصیف آن گفته می شود. حتی برخی می گفتند که نباید تنها به این دره سفر کرد چراکه بازگشتی درکار نیست، ولی این روزها کی گوشش به این حرف ها بدهکار است؟

مسیر دسترسی به این دره پر رمز و راز: کل جنی در شمال غربی طبس در نزدیکی ازمیغان واقع شده و از طریق جاده بشروبه به طبس میتوان با دنبال کردن تابلوها خود را به این جارساند.

منبع:بیتوته

هنر مجسمه سازی از دیرباز تاکنون در تمدن‌های گوناگون از نقش و جایگاه خاصی برخوردار بوده و به عنوان سندی از چگونگی تفکر، شیوه زندگی، آداب، رسوم و فرهنگ یک جامعه همواره مورد مطالعه مردم شناسان و جامعه شناسان قرار گرفته است. هنر در دوران معاصر نقش پررنگ تری در زندگی انسان پیدا کرده است، زیرا در این دوران مساله هنر عمومی و زیباشناسی شهری مطرح می‌شود. حضور مجسمه با فرم و ساختار بدیع در فضا‌های مختلف شهری می‌تواند در بالابردن سواد بصری شهروندان و به لحاظ محتوا و ایجاد ارتباط عمومی موثر واقع شود. روند مجسمه سازی شهری را می‌توان یکی از شکل‌های مدرنیته و تجردگرایی در کشور‌ها دانست.

مجسمه آزادی واقع در آمریکا یک مجسمه قابل قبول در این راستا است. مجسمه آزادی یا تندیس آزادی که نام رسمی آن Enlightening The World (آزادی روشنگر جهان) است در ۱۸۸۶ میلادی به وسیله فرانسه به آمریکا هدیه داده شد. استیفن گراور کلیولند ریاست جمهوری وقت آمریکا، مجسمه آزادی را در محل فعلی آن، قرار داد. این مجسمه با دست راست خود مشعلی فروزان را بالای سر خود نگه داشته و در دست چپ یک لوح سنگی را که بر روی آن با شماره‌های رومی نوشته شده که نشانگر تاریخ استقلال آمریکا است. زنجیر شکسته در پای او نماد آزادی و نشانه خوشامدگویی آمریکا به مهاجران و گردشگران است. باستان شناسان معتقدند این مجسمه نماد اسرار آمیزی از یک جریان مخفی دارد که بعد‌ها نبض حیات سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و نظامی جهان را به دست گرفت.

از این رو در این نوشتار سعی داریم به مناسبت سالروز پرده برداری از مجسمه آزادی درآمریکا برخی از مهمترین مجسمه‌های دنیا را معرفی کنیم.

بزرگترین مجسمه بودا در جهان

در شمال غربی شهر کابل، پایتخت افغانستان منطقه‌ای وجود دارد که منزلگاه مبلغان بودایی بود. میان سده‌های اول و سوم پیش از میلاد، راهبان بودایی در ولایت بامیان معابد و دیر‌های بی شماری را در دل کوه‌های سنگی حفر کردند. با تهاجم مغول‌ها مناطق اطراف ویران شد و مجسمه‌ها و معابد بوداییان به تاراج رفت. دو پیکره بسیار چشمگیری که هنوز باقی مانده اند، مجسمه‌های غول پیکر بودا هستند که یکی ۱۷۳ متر و دیگری ۱۲۰ متر ارتفاع دارد. هر ۲ مجسمه در درون صخره‌ای عظیم تراشیده شده اند. یک انسان به راحتی می‌تواند در میان ۲ انگشت شصت پای این مجسمه قدم بزند. مجسمه دوم در درون صخره تراشیده شده و اطراف آن را در‌های ورود به معابد سابق فرا گرفته است.

غول پیکرترین و بلندترین مجسمه جهان

مجسمه‌ای از سردار والابی پاتل، سیاستمدار شهیر هندی به ارتفاع ۱۸۲ متر در هند قرار دارد. والابی پاتل با تلاش هایش برای یکپارچه ساختن کشور هند در دهه ۱۹۴۰ به نام مرد آهنی هند لقب گرفت. این تندیس که به نام مجسمه وحدت نام گرفته است در جزیره سادو واقع در ایالت غربی گجرات است. فضای داخلی بزرگ‌ترین مجسمه دنیا که شامل ۱۸۰ هزار متر مکعب است با بتن پر شده است. وب سایت این مجسمه که از آن با نام مجسمه‌ای با عظمت و با اعتبار یاد کرده و می‌نویسد: این مجسمه که کمتر از پنج سال ساخت آن به طول انجامیده است، بزرگ ترین، مرتفع‌ترین و غول پیکرترین مجسمه در جهان است. سازنده این مجسمه که رام ساتور نام دارد، برای ساخت چهره‌ای کامل از سردار پاتل، تقریبا ۲ هزار عکس از این او را جمع آوری کرد و با افرادی که از نزدیک او را دیده بودند و همچنین مورخان صحبت کرد. این اثر بزرگ، فقط یک یادبود خاموش شبیه به دیگر بنا‌های یادبود نیست، بلکه یک ادای احترام هدفمند است که تمام بخش‌های اجتماعی و اقتصادی را در جهت برقراری بهتر ارتباطات، زیرساخت‌های بهداشتی و آموزشی، تحقیقات توسعه در حوزه کشاورزی و سایر برنامه‌ها برای پیشرفت جامعه شامل می‌شود.

مجسمه فرشته شمال

مجسمه فرشته شمال نیوکاسل، مشهور‌ترین اثر هنری در انگلیس است. فرشته شمال اثر آنتونی گورملی در ۱۹۹۸ تکمیل شد. این مجسمه استیل از یک فرشته، به طول ۲۰ متر با بال‌هایی به طول ۵۴ متر در سراسر مسیر قابل مشاهده است. طبق گفته‌های گورملی، بال‌ها با زاویه ۳.۵ درجه به جلو ساخته شده و حس آغوش گرفتن را ایجاد می‌کنند. فرشته، مانند بسیاری از کار‌های دیگر گورملی، الهام گرفته از بدن انسان است. گفته می‌شود اگر چهار اتوبوس ۲ طبقه را در کنار این مجسمه روی هم بگذارید، همچنان این مجسمه بلندتر خواهد بود. این مجسمه باشکوه به طرف جاده نگاه می‌کند که در نهایت این جاده به شهر نیوکاسل ختم می‌شود. این مجسمه با استفاده از فولاد مقاوم در برابر هوا ساخته شده است. پروژه ساخت این مجسمه در ۱۹۹۴ میلادی آغاز شد و برای تأمین هزینه آن شورای گیتسهد، شورای هنر انگلیس، صندوق توسعه منطقه‌ای اروپا و هنر‌های شمالی حمایت کردند.

بهار معبد بودا

بزرگترین مجسمه جهان در کشور چین ساخته شده است و بهار معبد بودا نام دارد. این مجسمه تندیسی غول پیکر از بودای وایروکانا یا بودای آسمانی چینی‌هاست. بودا با ارتفاعی حدود ۱۵۰متر در میان باغی در استان هنان چین ساخته شد. عظمت و ساختار زیبایش باعث هجوم گردشگران برای تماشایش می‌شود و اکنون این مجسمه به یکی از جاذبه‌های گردشگری در این کشور تبدیل شده است. در ۲۰۰۱ میلادی طالبان ۲ مجسمه بزرگ قدیمی بودا در بامیان افغانستان را تخریب کرد. این ۲ مجسمه که در آن زمان در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده بودند، در واقع جزو قدیمی‌ترین و بلندارتفاع‌ترین مجسمه‌های بودا در دنیا به حساب می‌آمدند. کمی پس از تخریب آنها، دولت چین اعلام کرد، قصد دارد تا بلندترین مجسمهدنیا را به یادبودِ مجسمه‌های بودای بامیان و به شکل بودای وایروکانا بسازد. در نهایت ساخت مجسمه بودای معبد بهار در ۲۰۰۸ میلادی به پایان رسید.

مجسمه ابوالهول

مجسمه ابوالهول که به وسیله مصریان باستان ساخته شده در حدود ۲۰ متر ارتفاع داشته و هنوز هم جزو بزرگ‌ترین مجسمه‌های جهان محسوب می‌شود. این مجسمه بخش زیادی از عمر خود را در زیر شن‌های بیابان‌های مصر گذرانده و همواره با رمز و راز‌هایی حول خود دست به گریبان بوده و گمانه زنی‌های زیادی درباره قدمت و هدف از ساخت و روش ساخت وجود دارد. مجسمه ابوالهول که رو به شرق و محل طلوع آفتاب قرار دارد در فلات جیزه، در حدود ۱۰ کیلومتری غرب قاهره و سواحل غربی رود نیل واقع شده است. در گذشته پادشاهان و فرعون‌های مصر به عنوان نمادی از خدای آفتاب، این مجسمه را پرستش می‌کردند و آن را هورِم آخت به معنای هوروس افق می‌نامیدند. این بنا بزرگ‌ترین بنای باقی مانده از دنیای باستان است که طول آن ۷۳.۵ متر و ارتفاع آن در برخی جا‌ها به ۲۰ متر می‌رسد. به باور باستان شناسان صورت ابوالهول در ابتدا به رنگ سرخ تیره بوده است. مقبره کوچکی که میان دست‌های مجسمه قرار دارد، حاوی چندین لوحه سنگی حکاکی شده است که به وسیله فراعنه و برای ادای احترام به خدای خورشید در این مکان قرار داده شده‌اند. امروزه این بنای غول پیکر و باارزش به دلیل وزش باد، رطوبت و دودی که از شهر قاهره متساعد می‌شود در حال ویرانی است.

بودای بزرگ لشان

در کشور چین مجسمه غول پیکر بودا لِشان قرار گرفته است. از این مجسمه با قدمتی بیش از یک هزار و ۳۰۰ سال به عنوان بزرگترین مجسمه سنگی بودا در جهان و به مراتب بلندترین مجسمه تاریخ ما قبل مدرن یاد می‌شود. جذب سالیانه میلیون‌ها بازدیدکننده از جمله زائران بودایی این مجسمه را به یک مقصد مقدس و شگفت انگیز باستانی تبدیل کرده است. این مجسمه در حالیکه جریان رودخانه از زیر پا‌های آن عبور می‌کند، شخصیتی ستبر همراه با لبخندی راهبانه که دست خود را بر روی زانوهایش گذاشته، در حال استراحت است و با آرامش به سراسر مسیر رودخانه خیره شده، را به تصویر می‌کشد. برپایه اعتقادات، این مجسمه برای بزرگداشت یاد مِیتوریا که یک بودا بوده، ساخته شده است. جاذبه این مجسمه نه تنها در اندازه، بلکه در هنر معماری و نوع ساخت آن نیز نهفته است. تمام این مجسمه را به جز گوشش از سنگ ساخته اند. گوش این مجسمه را از چوب ساخته اند و سپس بر روی آن خاک رس قرار داده اند. مو‌های بودا هم به صورت بسیار ماهرانه‌ای همراه با یک هزار و ۲۱ تاب و موج در سر آن طراحی و ساخته شد. طراحی مبتکرانه چند معابر تخلیه آب پنهان در داخل مو، یقه، قفسه سینه و پشت گوش بودا از فرسایش جدی این مجسمه در برابر تغییرات هوا در طی بیش از هزار سال جلوگیری کرده است. گفته می‌شود که مجسمه لِشان برای آرام کردن آب‌های متلاطم که مانع عبور قایق‌ها و کشته شدن تعداد زیادی از مردم در طول سال می‌شده، ساخته شده است. افراد چینی باستان ساخت این مجسمه با چنین اندازه و ساختاری را راهی برای تشکر از خدا دانسته اند … در این مکان و صخره هزاران مجسمه بودایی حکاکی شده اند به طوری که این کوه را به یک موزه کنده کاری بودایی تبدیل کرده است. در ۱۹۶۶ میلادی سازمان میراث جهانی، یونسکو منطقه خوش منظره کوه‌های اِمِی و محل قرار گرفتن مجسمه غول پیکر بودا لِشان را به عنوان یک میراث فرهنگی و طبیعی دنیا در فهرست میراث جهانی خود قرار دارد.

مجسمه بزرگ چنگیز خان

مجسمه چنگیز خان، یک مجسمه بلند ۴۰ متری است که چنگیز خان را سوار بر اسب نمایش می‌دهد که در پایتخت مغولستان واقع است؛ مکانی که طبق افسانه ای، او شلاق طلایی اش را می‌یابد. این سازه در ۲۰۰۸ میلادی ساخته شد. این مجسمه ۲۵۰ تنی از فولاد ضد زنگ یه صورتی نمادین به سمت جنوب چین اشاره می‌کند. بازدید کنندگان از طریق راه‌های موجود در قفسه سینه و گردن اسب به سر آن می‌رسند؛ جایی که می‌توانند یک نمایش پانوراما از طبیعت بکر منطقه داشته باشند. طراحی فضای اطراف مجسمه چنان است که گویی مجسمه اصلی به وسیله ۲۰۰ اردوگاه خیمه‌های کروی قرقیز‌های ساکن سیبری احاطه شده است که همانند الگوی علامت‌های تجاری اسب که درسده ۱۳ قبایل مغول از آن استفاده می‌کرده اند، چیده شده اند.

کریستو ری مجسمه مسیح

کریستو رِی، یکی از جاذبه‌های مذهبی مهم در پرتغال محسوب می‌شود. این مجسمه یادبود در حاشیه رودخانه تاگوس بر فراز سکویی مرتفع ساخته شده و محل ایده‌آلی برای تماشای مناظر اطراف لیسبون است. کریستو ری یا مسیح پادشاه یکی از شاخص‌ترین بنا‌های موجود در شهر لیسبون است. مجسمه مسیح بر فراز کرانه‌های جنوبی رود تاگوس ایستاده و تصویری از مسیح با آغوش باز را نمایش می‌دهد که روایت‌گر نعمت و برکت برای شهر است. ساخت آن به احترام عدم شرکت پرتغال در جنگ دهشتناک جهانی دوم انجام شده است. کریستو ری از زمان تقدیس خود در ۱۹۵۹ میلادی، مقصد زیارتی مهمی بوده و در حال حاضر یک مرکز مذهبی پراهمیت برای شهر اسقف نشین ستوبال است. کریستو ری در لیسبون شباهت‌های فراوانی به تندیس مسیح در ریودوژانیرو دارد، زیرا آن مجسمه برزیلی منبع الهامی برای ساخت نمونه پرتغالی‌اش بوده است. در پایین این مجسمه، کلیسای بی‌آلایشِ نوسا سنهورا دا پاز قرار دارد و ورود به آن رایگان است. یکی از شگفتی‌های باغ موجود در این محوطه این است که همیشه یک صدای همهمه ضعیف به گوش می‌رسد و دلیل این صدا هم عبور جمعیت از روی پل معلق عنوان می‌شود. گردشگران برای دیدار از مجسمه مسیح باید در ابتدا مسیری کوتاه را با قایق پیموده و سپس سوار بر اتوبوس شوند؛ با این‌حال، تمام این سفر کمتر از یک ساعت طول می‌کشد. مجسمه کریستو ری در دورانی مذهبی از تاریخ پرتغال به دست مردمی بنا شد که شکرگزار عدم حضور این کشور در جنگ ویرانگر جهانی دوم بودند. این پیشکش مذهبی از طرف دیکتاتوری ملی‌گرای کشور به رهبری سالازار پذیرفته شد و مورد استقبال کلیسای حاکم قرار گرفت. این اثر مذهبی شگرف از مسیح تا به امروز پابرجا بوده و محوطه آن مقصد زیارتی مهمی محسوب می‌شود.

مجسمه مام میهن فرا می‌خواند

مجسمه مام میهن فرا می‌خواند به عنوان مشهورترین بنای روسیه و به یاد بود قربانیان نبرد استالینگراد ساخته شده است. این مجسمه در واقع اثر مشترکی از یوگنی وچتیچ، مجسمه‌ساز مشهور دوره شوروی و همچنین نیکولای نیکیتن، مهندس سازه بود. یوگنی این مجسمه را به شکل زنی که در حال قدم برداشتن به سمت جلو و شمشیری از غلاف در آمده در دست دارد، طراحی و اجرا کرد. این مجسمه در واقع تمثیلی از مادر میهن است که در حال فرا خواندن پسر‌ها و دخترهایش و دعوت آن‌ها به عقب راندن دشمن است. ساخت مجسمه مام میهن فرا می‌خواند در ۱۹۵۹ میلادی آغاز شد و در ۱۹۶۷ میلادی به پایان رسید. در زمان پایان ساخت، مجسمه مام میهن فرا می‌خواند، بلندترین مجسمه بدون پایه دنیا بود. ساخت این مجسمه بتونی عظیم و با این طرح و ظرافت در واقع مهارت سازندگانش را به ذهن متبادر می‌کند.

یوشیکو دایبوتسو و مجسمه ۱۰۰ متری سندای دیکان

یوشیکو دایبوتسو به معنای بودای بزرگ در ژاپن است. این مجسمه ۱۰۰ متری از برنز ساخته شده و ساخت آن در ۱۹۹۳ میلادی به اتمام رسید. این مجسمه تا ۹ سال قبل از اینکه تاج خود را از دست بدهد، بلندترین مجسمه دنیا بود. این اثر به مناسبت سالگرد بازگشایی مدرسه جودو شینشو که به وسیله شینران تأسیس شده، ساخته شد. درون مجسمه چهار طبقه متفاوت وجود دارد که بازدیدکنندگان می‌توانند از هر طبقه با آسانسور دیدن کنند. طبقه چهارم یک منظره زیبا از باغ‌های اطراف را به نمایش می‌گذارد و در طبقه سوم بیش از ۳۰ هزار مجسمه بودا قرار دارد. همچنین مجسمه ۱۰۰ متری سندای دیکان در ژاپن قرار دارد که می‌توان با استفاده از آسانسوری که درون مجسمه تعبیه شده به یک نمای زیبا از شهر دست یافت. این الهه یک کوزه را در دست چپ برای جاری کردن آب حکمت و همچنین یک گوهر را در دست دیگر برای تحقق بخشیدن به آرزو‌ها نگه داشته است.

مجسمه مولانا

مجسمه مولانا شاعر، محقق و عارف مسلمان سده ۱۳ به وسیله ارای اوکان ساخته شده و در کشور ترکیه با ارتفاع ۲۰ قرار دارد. برخی از منتقدان می‌گویند هیچ پرتره و تصویر قابل استنادی برای ساخت مجسمه مولانا وجود ندارد و از این جهت ساخت مجسمه مومی از این شخصیت بزرگ جهانی را قریب به واقع نمی‌دانند.

لای کیون ست کیار، پوکانگ در میانمار، سای باباپوتاپارتی در هند، گو آن یوپوکت در چین، احیای افریقا اووکام داکار و امپراطور یان و امپراطور هوآنگ در چین و … از جمله مجسمه‌های بلند و مشهور در جهان به شمار می‌روند که نمادی از تمدن و فرهنگ کشور‌ها را نشان می‌دهد و سالیانه میزبان گردشگران زیادی از سراسر دنیا هستند.

به گزارش خبرنگار مهر، امضای چند تفاهم نامه برای نشر کتاب درباره ایران به زبان چینی و در کشور چین، برگزاری نمایشگاههای دوجانبه و تبادلات فرهنگی هنری از جمله نتایج جلسات رسمی این گروه بود.

هیو موچین (Hu Muqing) رئیس موزه هنرهای کلکسیونی شانگهای (Shanghai Art Collection Museum) درباره این سفر گفت: «این سفر بسیار شاخصی برای من بود. مهمان‌نوازی ایرانی را در رفتار مسئولان دولتی و مدیران موزه‌هایی که از آن‌ها بازدید کردیم گرفته تا دوستانمان در ایران و مردم عادی دیدیم.»

این هنرمند با اشاره به بازدیدشان از موزه ملی ایران، موزه و کتابخانه ملی ملک، موزه مرکز اسناد و کتابخانه ملی فارس و البته موزه هنرهای معاصر اصفهان تصریح کرد: «ما موزه‌های ایران را خیلی حرفه‌ای و جالب توجه دیدیم مخصوصاً موزه هنرهای معاصر اصفهان را که در آن یک افتتاحیه استاندارد بین‌المللی برای نمایشگاه مشترکمان برگزار شد. همچنین در موزه ملک دیدیم که چه قدر تشابهات و اشتراکات فرهنگی ایران و چین زیاد است اما کمتر در این مورد صحبت شده است.» 

او که در حاشیه بازدیدش از خانه- آتلیه هوشنگ جزی‌زاده،چهره ماندگار نگارگری، صحبت می‌کرد، افزود: «اصفهان واقعاً پایتخت هنر است. هتلی که در آن اقامت داشتیم، استودیوی آقای جزی‌زاده، مینیاتوریست ایرانی که از آن بازدید کردیم و موزه هنرهای معاصر همه این فضاها اتمسفر قوی هنری داشتند. نقاشی‌های کاخ موزه چهلستون هم بسیار زیبا و فوق العاده بودند.» 

موچین که در صدر گروهی با عنوان «هیات تبادلات فرهنگی یک جاده، یک کمربند» به ایران سفر کرده بود و طی سال‌های اخیر پروژه‌های مشترکی در حوزه میراث ناملموس جاده ابریشم با همکاری بنیاد هنری بردبار انجام داده است، اضافه  کرد: «اصفهان از قدیم یک پایگاه مهم در جاده ابریشم بوده است. حالا که دولتمردان چینی طرح یک جاده و یک کمربند را ارائه کرده اند، اصفهان و ایران می‌توانند به عنوان پلی شهرهای مختلف این مسیر را به هم وصل کنند.»

او در صحبت‌هایش با اشاره به نمایش آثار کودکان ایرانی در شانگهای و آثار کودکان چینی در اصفهان، با موضوع جاده ابریشم، تصریح کرد: «نمایشگاه آثار هنری کودکان و نوجوانان ایرانی  و چینی که در اصفهان و شانگهای برگزار شد، یک شروع خیلی خوب بود و امیدواریم که در آینده بتوانیم ارتباطات قوی‌تری با اصفهان و ایران در حوزه تبادلات فرهنگی برقرار کنیم.»

پروفسور پن‌یولونگ (Professor Pan Youlong) رئیس دانشکده هنر و صنایع دستی دانشگاه فوژو (Fuzhou University) درباره هیات هنرمندان چینی اعزامی به ایران، آنها را از جمله هنرمندان مهمی که در سطح ملی و بین‌المللی شناخته شده هستند و جوایز نقره و طلی متعددی در داخل  و خارج از کشور کسب کرده‌اند، خواند. به روایت او این سفر و البته برپایی نمایشگاه در ایران، در راستای تبادلات فرامرزی در حوزه میراث فرهنگی ناملموس بشری محسوب می‌شود. مخصوصاً که استان فوجیان که شماری از این هنرمندان از این استان عازم ایران شده‌اند، سهم به سزایی در حوزه تامین مواد اولیه، میانی و نهایی صنایع دستی دارد و به طور ویژه در رشته‌های منبت‌ چوب، سرامیک، سنگ‌تراشی، مجسمه‌سازی و انواع حکاکی روی عقیق و یشم، صاحب سخن است. 
به گفته او فوجیان زادگاه هنر لاکی و سنگ‌تراشی و سرامیک است و این می‌تواند زمینه همکاری‌های بیشتر در حوزه صنایع دستی را میان ایران و چین فراهم کند. 

این هیات چینی سفرشان را از تهران و جلسه رسمی با حضور مدیر موزه ملی ایران و بازدید از این موزه آغاز کردند. سپس بازدید و جلسه رسمی در موزه ملی ملک را تجربه کردند و  موزه جواهرات ایران را نیز دیدند. پس از آن راهی شیراز شدند تا دو جلسه با رئیس مرکز اسناد و کتابخانه ملی فارس برگزار کنند که در این بازدید از مخزن مرکز اسناد هم دیدن کردند. 

سپس راهی ساختمان شهرداری شیراز شدند تا با معاون فرهنگی شهردار دیدار کنند. این گروه سفرشان به شیراز را با بازدید از ارگ کریمخان، بازار شیراز، مسجد نصیرالملک، تخت جمشید و نقش رستم به پایان رساندند و راهی اصفهان شدند. اقامت هنرمندان چینی در اصفهان با حضور در افتتاحیه نمایشگاه «سمفونی دوستی راه ابریشم» در موزه هنرهای معاصر اصفهان آغاز شد و در ادامه این گروه توانستند از میدان نقش جهان، کاخ موزه چهلستون، مسجد شیخ لطف الله و مسجد جامع عباسی دیدن کنند. پایان بخش سفرشان نیز حضور در یک رویداد فرهنگی (cultural program) با موزه آشنایی با فرش ایرانی در دوستداران فرش بود. آن‌ها سپس به تهران بازگشتند و سفر ایرانشان را با بازدید از کاخ موزه گلستان به پایان بردند. 

این هیات که به دعوت بنیاد هنری بردبار به ریاست حسین بردبار و موزه هنرهای معاصر اصفهان وابسته به سازمان فرهنگی، اجتماعی، ورزشی شهرداری اصفهان به ایران سفر کرده بودند، در فضاهای مختلف از جمله ورودی موزه ملی ایران، رو به روی ارگ کریمخان، بالای کاخ تچر در تخت جمشید، در هنرستان هنرهای زیبای اصفهان و صحن مسجد جامع عباسی با پرچمی عکس یادگاری گرفتند که بر رویش نوشته شده بود: هیات تبادلات فرهنگی یک جاده، یک کمربند (the Belt & Road cultural exchange delegation) . 

آنها همچنین به مدیران موزه های مورد بازدید و مسئولان فرهنگی هدایای نفیسی دادند که معرف صنایع دستی و میراث فرهنگی ناملموس چین بودند. از جمله ابریشم دوزی دورو و ظرف چای چینی و اندوزی با نقش قصر ممنوعه پکن.

خبرگزاری مهر– گروه استان‌ها: ثبت جهانی هورامان، منطقه‌ای که در بین استان‌های کردستان و کرمانشاه مشترک بوده، چندین سال است در اولویت قرارگرفته و علیرغم اقدامات مختلف تاکنون این مهم جنبه عملیاتی به خود نگرفته است.

هورامان به دلیل ویژگی‌های خاص جغرافیایی، معماری ویژه، نوع زندگی مردم و همچنین آداب‌ورسوم خاص یکی از مناطق پر گردشگر در استان و حتی کشور به شمار می‌رود و به همین دلیل ثبت جهانی این منطقه یکی از اولویت‌های دولت طی چند سال اخیر بوده است.

در راستای تسریع در ثبت جهانی این منطقه پایگاه منظر فرهنگی و تاریخی هورامان از شش سال قبل شکل‌گرفته و در راستای عملیاتی کردن این مهم فعالیت‌ها و برنامه‌های مختلفی را در سطح استان کردستان انجام داده است.

پویا طالب نیا مدیر پایگاه منظر فرهنگی، تاریخی هورامان در گفتگو با خبرنگار مهر با اشاره به پایان مطالعات ثبت جهانی این منطقه، گفت: هم‌اکنون ما وارد مرحله اجرایی ساماندهی روستاها شده‌ایم.

تشکیل کارگروه ساماندهی روستاهای منطقه هورامان

وی با اشاره به اقدامات در دستور کار در راستای اجرایی کردن موضوع ساماندهی روستاها، افزود: عملیاتی کردن این مهم نیاز به تشکیل کارگروه ویژه متشکل از استانداری کردستان، میراث فرهنگی، فرمانداری و بخشداری‌های حوزه استحفاظی دارد تا با یک مدیریت واحد کارها به بهترین شیوه انجام شود.

مدیر پایگاه منظر فرهنگی و تاریخی هورامان با اشاره به اینکه کار ساماندهی روستاهای این منطقه به‌صورت نمونه در روستای دولاب انجام‌شده است، افزود: این طرح موفقیت‌آمیز بوده و برای سایر روستاها از آن می‌توان الگوبرداری کرد.

طالب نیا با اشاره به اینکه این مطالعات در قالب مردم‌شناسی، باستان‌شناسی، علوم طبیعی، معماری، اسناد تاریخی و هوار نشینی انجام‌شده است، یادآور شد: ساماندهی روستاها نیازمند اعتبارات ویژه است تا بلکه طی ۲ ماه آینده مدارک لازم برای تهران ارسال شود تا استان با آمادگی کامل منتظر بررسی‌های کارشناسان باشد.

وی با اشاره به فعالیت‌های مطالعاتی صورت گرفته در راستای شناسایی ظرفیت‌های تاریخی در منطقه هورامان، بیان کرد: بیش از ۵۰۰ اثر باستانی مربوط به دوران پارینه‌سنگی تا اواخر دوران اسلامی در این منطقه تاریخی شناسایی‌شده است.

وی اضافه کرد: پایگاه منظر فرهنگی، تاریخی هورامان درصدد است از خروجی این مطالعات که در راستای تدوین پرونده ثبت جهانی هورامان مورداستفاده قرار می‌گیرد، اطلس باستان‌شناسی منطقه هورامانات را تهیه و تدوین کند.

پژوهش‌های کارشناسان از سال ۲۰۱۱ تاکنون نشان داده است، تغییرات محسوسی در معماری شهر اورامان روی‌داده و مسئولان باید با وضع قوانینی این رویه را متوقف کنندمدیر پایگاه منظر فرهنگی تاریخی هورامان با اشاره به این‌که اولویت اصلی حفظ بافت سنتی و میراث فرهنگی منطقه است، اظهار داشت: ثبت جهانی اورامان از تغییر بافت معماری اصیل آن جلوگیری می‌کند و سبب حفظ برخی از فرهنگ‌های غنی مردم منطقه می‌شود.

طالب نیا عنوان کرد: پژوهش‌های کارشناسان از سال ۲۰۱۱ تاکنون نشان داده است، تغییرات محسوسی در معماری شهر اورامان روی‌داده و مسئولان باید با وضع قوانینی این رویه را متوقف کنند.

وی با بیان این‌که گردشگران برای دیدن اصالت و غنای یک منطقه در آن حضور می‌یابند، همکاری و همراهی مسئولان برای حفظ و صیانت از اورامان را ضروری دانست و از اجرایی شدن فعالیت‌های حمایتی در روستاهای منطقه اورامانات خبر داد و گفت: اولویت این فعالیت‌ها با روستاهایی است که قابلیت جذب گردشگر در آن‌ها وجود دارد.

دستور رئیس‌جمهور برای تسریع در ثبت جهانی هورامان

درحالی‌که مطالعات و کارهای تحقیقاتی و پژوهشی در راستای ثبت جهانی هورامان همچنان دنبال و پیگیری می‌شود که چندی قبل رئیس‌جمهور در نامه‌ای از وزیر میراث فرهنگی کشور خواست که ثبت جهانی هورامان را در اولویت فعالیت‌های خود قرار داد.

محسن علوی مدیرکل میراث فرهنگی استان کردستان به خبرنگار مهر گفت: نامه‌ای از سوی ریاست جمهوری برای در اولویت قرار گرفتن ثبت جهانی هورامان در برنامه‌های سال جاری میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری کشور به این وزارت خانه ارسال‌شده است.

وی با اشاره به دستور رئیس‌جمهور در راستای تسریع در ثبت جهانی هورامان، بیان کرد: هماهنگی‌های لازم در راستای ارسال پرونده ثبت جهانی هوارمان به یونسکو صورت گرفته و نماینده این سازمان بین‌المللی نیز در سفر به استان کردستان از نزدیک در جریان اقدامات و برنامه‌ریزی‌های انجام‌شده قرار گرفت.

پرونده ثبت جهانی هورامان بعد از چهار سال تلاش در ۲ استان کردستان و کرمانشاه تکمیل و برای بررسی‌های اولیه طی روزهای آینده به سازمان جهانی یونسکو ارسال می‌شودوی افزود: پرونده ثبت جهانی هورامان بعد از چهار سال تلاش در ۲ استان کردستان و کرمانشاه تکمیل و برای بررسی‌های اولیه طی روزهای آینده به سازمان جهانی یونسکو ارسال می‌شود.

علوی گفت: این منطقه تاریخی از جغرافیای فرهنگی و تاریخی وسیعی برخوردار بوده و به همین دلیل نیز پراکندگی آثار شناسایی‌شده آن در ۷۶ روستای منطقه اورامانات در شهرستان‌های سروآباد، کامیاران و سنندج است.

درحالی‌که مسئولان استان کردستان و حتی استان کرمانشاه از پایان مطالعات در خصوص تکمیل پرونده ثبت جهانی هورامان سخن به میان می‌آورند که در جلسه چندی قبل نماینده یونسکو در سنندج، ابهاماتی در خصوص ثبت جهانی هورامان مطرح شد.

حفظ وضع موجود روستاهای منطقه یکی از نیازهای لازم و ضروری است

در این جلسه حسن طالبیان معاون وزارت میراث فرهنگی کشور با تأکید بر لحاظ کردن کل منطقه هورامان با تمامی داده‌های موجود در تدوین پرونده ثبت جهانی، گفت: نقشه‌های منطقه هورامان باید به سمت معرفی معماری و وضع موجود سوق داده شود و در این راستا تهیه شوند.

وی اظهار داشت: باید برای هر مشکلی در حوزه معماری، طبیعت، فرهنگ و… یک طرح سامان‌دهی داشته باشیم تا بتوانیم در حفظ وضعیت موجود و ارتقای آن به نحو احسن اقدام کنیم.

طالبیان با اعلام حمایت از تشکیل کمیسیون عالی هورامان، افزود: مسئولیت این کمیسیون را شخصاً به عهده می‌گیرم و امور مربوط به ثبت جهانی هورامان را تا حصول نتیجه پیش خواهیم برد.

در ادامه این نشست مشاور ارشد یونسکو نیز در خصوص روند ثبت جهانی هوارمان و همچنین موانع پیش روی این مهم مواردی را مطرح کرده و خواستار تسریع در رفع این نواقص و مشکلات شد و از مسئولان ایرانی خواست که زمینه را برای تسریع در اجرایی کردن این مهم فراهم کنند.

پروفسور یوکایوکیلتو مشاور ارشد یونسکو با اشاره به موارد حائز اهمیت در ثبت جهانی هورامان گفت: بروکراسی اداری نباید مانعی برای پیشبرد اهداف  ثبت جهانی این منطقه باشد.

حفظ معماری منطقه هورامان ضروری است

وی ضمن مهم خواندن معماری سنتی منطقه هورامان به‌عنوان یک ارزش مهم، افزود: ساخت‌وسازها با همکاری مردم منطقه هورامان باید ساماندهی شود و از ساخت‌وساز به شیوه مدرن جلوگیری شود.

مشاور ارشد یونسکو بر لزوم مشخص ساختن نقاط شاخص منطقه و برجسته ساختن آن‌ها، برنامه‌ریزی برای حفاظت از طبیعت و معماری این منطقه، تدوین استراتژی‌های مقابله با مشکلات و حوادث احتمالی طبیعی، شناسایی همه مسئولین و کسانی که به نحوی در فرآیند ثبت جهانی هورامان دخیل هستند تأکید کرد.

وی با اشاره به دیگر نیازهای پیش روی ثبت جهانی هورامان، ازجمله ارتقای ظرفیت‌های موجود در منطقه و سطح خدمات بهداشتی و زیرساخت‌ها، اظهار داشت: مردم منطقه یکی از اهرم‌ها و گزینه‌های مهم در حفظ وضع موجود، ارتقاء و بازسازی منطقه هستند که باید مدنظر مسئولین استان و کشور باشند.

درحالی‌که مسئولان از امیدواری در خصوص روند ثبت جهانی هورامان صحبت می‌کنند که مشاور ارشد یونسکو با شرط‌هایی که اعلام کرد روند ثبت جهانی هورامان را با تردید مواجه کرده است.

در حال حاضر تأمین زیرساخت‌های اولیه ازجمله مسیر دسترسی به منطقه، حفظ بافت سنتی و جلوگیری از ساخت‌وسازهای جدید، فرهنگ‌سازی در بین اقشار مختلف مردم و … ازجمله اولیه‌ترین مشکلات و موانع پیش روی ثبت جهانی هورامان به شمار می‌روند.

در نهایت پرونده جمع‌آوری‌شده در حوزه‌های مختلف در خصوص هورامان تکمیل و در اختیار یونسکو قرار گرفته است ولی به نظر می‌رسد که در بعضی از حوزه‌های زیرساختی هنوز این منطقه با مشکلات و نیازهای اساسی مواجه است.