محمد حسن طالبیان که به نمایندگی از کشورمان در اجلاس میراث جهانی یونسکو در بوگاتو کلمبیا حضور دارد، در گفت‌وگو با ایسنا از تایید کشورهای عضو در زمان بررسی پرونده ایران در این اجلاس خبر داد و افزود: این پرونده به واسطه داشتن هر پنج معیار مورد نظر یونسکو «ناملموس بودن اثر»،  «ثبت عنصر موردنظر به رویت پذیر شدن میراث فرهنگی ناملموس، ارتقای سطح آگاهی‌ها از اهمیت این میراث، همچنین ترغیب گفت‌وگو کمک کند و از این طریق گوناگونی فرهنگی در سرتاسر جهان نمایش داده شود و خلاقیت بشری را به دنبال داشته باشد»، «اقدامات پاسدارانه‌ای طرح ریزی شوند که بتوانند آن عنصر را حفاظت و ترویج کنند»، «پیشنهاد عنصر مزبور برای ثبت با بالاترین سطح مشارکت ممکن از سوی اجتماع، گروه یا در صورت صدق افراد ذی ربط و با رضایت آزادانه پیشین و آگاهانه آن‌ها همراه باشد» و «عنصر مزبور به شیوه‌ای که تحت ماده‌های ۱۱ و ۱۲ کنوانسیون تعریف شده، بر سیاهه‌ای از میراث فرهنگی ناملموس موجود در قلمرو کشورهای تسلیم کننده پرونده درج شده باشد» به تایید کمیته میراث بشری رسید و به عنوان چهاردهمین اثر ناملموش کشور در فهرست میراث جهانی ناملموس ثبت شد.

او با بیان این که دوتار ایرانی یکی از مهمترین و کهن‌ترین ابزارهای موسیقی ایرانی است که قرن‌ها در گستره پهناوری از ایران نواخته می‌شده و در حال حاضر یکی از سازهای موسیقایی معاصر ایران محسوب می‌شود، افزود: ثبت جهانی دو تار با هدف دوستی، صلح و احترام بیشتر به تنوع فرهنگی و خلاقیت‌های بشری و حاملان سنت نواختن و ساختن دوتار ایرانی در میان اقوام مختلف صورت گرفت.

طالبیان تاکید کرد: با ثبت دو تار ایرانی در فهرست میراث جهانی بشری ناملموس، تعداد آثار ثبت شده ایران در فهرست میراث جهانی ناملموس به ۱۴ اثر رسید.

ایران امسال در چهاردهمین دوره اجلاس کمیته میراث ناملموس بشری که در شهر بوگاتا پایتخت کلمبیا در حال برگزاری است، فقط پرونده «مهارت ساختن و نواختن ساز دو تار» را روی میز کمیته میراث بشری یونسکو داشت. این اجلاس که از ۹ دسامبر (۱۸ آذر) آغاز شده و تا ۱۴ دسامبر (۲۳ آذر) ادامه خواهد داشت، نخستین باری است که در آمریکای لاتین و منطقه کارائیب تشکیل می‌شود.

در این اجلاس که با حضور ۲۴ کشور عضو کمیته میراث جهانی ناملموس و چند کشور دیگر در حال برگزاری است، با بررسی آخرین تحولات و پیشرفت‌ها در جهت پیاده‌سازی کنوانسیون ۲۰۰۳ و چند اقدام پاسدارانه برای حفاظت این نوع از میراث در دنیا، از ساعاتی قبل کار خود را برای بررسی ۴۲ اثر ناملموس از کشورهای عضو آغاز کرده است.

انتهای پیام

برای رفتن به اعماق جنگل‌ها و یک کوهپیمایی درست و درمان تنها راه پیش‌روی‌تان برنامه ریزی برای یک سفر چند روزه نیست. خیلی ساده و بی دغدغه می‌توانید به همراه خانواده‌تان یک کوهپیمایی و جنگل گردی نیمروزه دراطراف تهران را تجربه کنید. برای رفتن به این جنگل‌های دامنه‌ای قید همراه بردن وسایل دست و پا گیر را بزنید. لباس گرم، اما سبک بپوشید. به کفش مناسب کوهپیمایی هم نیازدارید. پس دور تنبلی و بی حوصلگی را هم قلم بگیرید.

دشت لار، کوهپیمایی تا پای دریاچه

آن‌هایی که دل به دامنه‌های قله دماوند و دشت‌های پایین دستش داده اند خیلی خوب با تصاویر رویایی دشت لار آشنا هستند. پهنه‌ای که برای رسیدن به آن باید به دل جاده آبعلی بزنید و بعد از آن مسیری را به سمت کوهپایه در پیش بگیرید. هر چند بهترین فصل برای بودن در کنار دریاچه لار و دشت شقایق‌های معروفش دو ماه ابتدایی سال است، اما تماشای دریاچه در ماه‌های پاییزی وقتی در حلقه سبک و ناپایداری از مه قرار گرفته هم به همان اندازه زیباست که در بهار.

این پارک علاوه بر دارابودن گونه‌های مختلف و منحصر به فرد جانوری و گیاهی، دریاچه زیبا و آرامش بخشی دارد و برای اغلب طبیعت دوستان تجربه جالبی محسوب می‌شود. پارک لار در ۲۵ کیلومتری شمال شرقی تهران واقع شده است. بهترین مسیر دسترسی به این دشت و دریاچه بزرگراه پردیس و بعد از آن ورود به جاده تهران _آبعلی است.

۷ محور برای یک کوهپیمایی دلپذیر

خیلی سال است که تهرانی‌ها از ۷ محور اصلی و  فرعی خود را به دامنه‌های البرز می‌رسانند. ساماندهی این مسیر‌ها با هدف جذب گردشگر و تعبیه مسیر‌هایی با امکانات مناسب برای حضور کوه پیمایان با موفقیت انجام شده است. دیواره جنوبی البرز در شهر تهران از سمت شمال غرب آغاز و به شمال شرقی آن منتهی می‌شود.

در این میان ۷ محور کوهپیمایی شامل دربند، درکه، توچال، گلابدره، کلک چال، رحمان آباد و دارآباد به همراه قله‌های کوچک و بزرگ آن‌ها قرار دارد و هر روز به ویژه در انتهای هفته شهروندان مشتاق و علاقه‌مندان طبیعت را به سمت خود جلب می‌کند. این خط راس در ماه‌های پاییز آب و هوای متغیری دارد.

پس قبل از حرکت اطلاعات جوی را از سامانه ۱۳۴ هواشناسی استعلام کنید تا تجربه گردشگری خوبی در این مسیر‌های کوهپایه‌ای داشته باشید. برای رسیدن به ابتدای این راس باید وارد بزرگراه شهید چمران و خیابان یمن شوید و به انتهای خیابان ولنجک بروید.

پارک ملی ورجین

شاید باورش کمی سخت باشد که در فاصله ۱۵ کیلومتری تهران جنگلی با انبوه گونه‌های گیاهی و جانوری قرار گرفته باشد. پارک ملی ورجین با ۲۸ هکتار مساحت در فاصله ۱۵ کیلومتری شمال شرقی پایتخت قرار دارد و دسترسی به آن از مسیر جاده لشگرک امکان پذیر است. این ناحیه از پوشش طبیعی و جانوری مطلوبی برخوردار بوده و در فهرست جنگل‌های ارزشمند استان تهران ثبت شده است. برای ورود به جاده لشگرک ابتدا باید وارد بزرگراه ارتش شوید. ورجین در سال‌های گذشته برای ورود گردشگران مورد ساماندهی قرار گرفته و دسترسی به امکانات آن ساده‌تر شده است.

جنگل قوچک

پاییز در این جنگل وسیع و فراخ معنای هزار رنگی اش را پیدا می‌کند. واقعیت این است که اگر بدون دوربین عکاسی به این جنگل بروید و امکان ثبت طبیعت زیبای آن را نداشته باشید حتما حسرت آن تا مدت‌ها همراه شما خواهد بود.

این زیستگاه با ۲۰۰ هکتار مساحت یکی دیگر از مناطق حفاظت شده تهران است و در دهه ۷۰ به فهرست جنگل‌های ملی ایران پیوست. جنگل قوچک با دارابودن گونه‌های گیاهی متنوع مانند کاج، چنار، بادام کوهی، داغداغان، سنجد، تنگرس، گز، ارزن، سماق، سیاه‌دلیک، گوجه وحشی و زالزالک شرایط ویژه‌ای دارد. فراموش نکنید ورود هفتگی شهروندان به این منطقه تفرجگاهی از مسیر جاده سوهانک به لواسان بلامانع است. از جاده لشگرک می‌توانید به این جنگل زیبا پاگشا شوید.

شهرستانک، استان البرز

این روستا در شمال غربی ارتفاعات توچال قرار دارد و دارای مناظر دیدنی طبیعی و تاریخی بسیاری هم، چون عمارت ناصرالدین شاه قاجار است. آب و هوای شهرستانک در اغلب فصول سال سرد و از اواخر بهار تا پایان تابستان معتدل است. ولی در پاییز حتما باید با لباس گرم مهمان آن شوید. بنابر اسناد تاریخی سابقه این روستا به قرن ششم هجری قمری می‌رسد. یادتان باشد در فاصله ۸ کیلومتری شهرستانک، روستای زیبای گچسر قرار دارد. بهترین راه دسترسی به این روستا پیمودن جاده چالوس تا دو راهی آسارای است.

زیستگاه خارتوران، استان سمنان

این زیستگاه با مساحت بیش از یک میلیون و ۴۷۰ هزار هکتار در اوایل دهه ۵۰ به عنوان بزرگترین منطقه حفاظت شده تحت مدیریت سازمان محیط زیست درآمد و در سال ۱۳۵۵ قسمتی از آن به پناهگاه ویژه حیات وحش تبدیل شد. در همان سال‌ها بود که مجموعه توران از طرف دفتر یونسکو سازمان ملل لقب «ذخیرگاه زیست کره» را دریافت کرد. بخش وسیعی از منطقه خار توران در سال ۱۳۸۱ به پارک ملی تبدیل شد و هم چنان در برنامه حفاظتی سازمان محیط زیست قرار دارد.

پلنگ دره، استان قم

این منطقه حفاظت شده با ۱۷۳ هزار هکتار مساحت در بین مناطق مهم شکار ممنوع کشور قرار دارد که علاوه بر وجود گونه‌های متنوع جانوری زیست گاه بیش از ۷۰۰ گونه مهم گیاهی است. این پهنه حفاظت شده ۳ منطقه کهک، دشت مسیله و کهندان را در بر می‌گیرد. در پلنگ دره دوربین‌های آنلاین نظارتی فعالیت‌های این زیستگاه را به دقت زیر نظر دارند. رود گردشگران به این دره زیبا آزاد است و می‌توانید از تماشای رد پای پاییز در این زیست گاه گیاهی و جانوری زیبا لذت ببرید.

به گزارش ایسنا، روابط عمومی موزه ملی ایران اعلام کرد: «موزه ملی ایران با هدف «بهینه و ایمن سازی پست برق» پنج‌شنبه (۲۱ آذر) از ساعت ۱۴ تعطیل است.»

موزه ایران باستان و موزه دوران اسلامی دو بخش فعال موزه ملی ایران در شش ماه نخست سال از ساعت ۹ تا ۱۹ و در شش ماه دوم سال از ساعت ۸ تا ۱۷ پذیرای علاقه‌مندان است.

همچنین نمایشگاه «میراث باستان‌شناسی اسپانیا» تا ۲۶ فروردین سال آینده، هر روز به جز روزهای دوشنبه از ساعت ۹ تا ۱۶ فعال است، هزینه‌ بازدید از این نمایشگاه برای بازدیدکنندگان به جز گروه‌های دانش‌آموزی پنج‌هزار تومان است.

انتهای پیام

به گزارش ایسنا،  بهروز عمرانی با اشاره به کاهش ۲۰ درصدی بودجه پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری برای سال ۹۹ اظهار کرد: در سال ۹۸، بودجه‌ی پژوهشگاه ۴۵ میلیارد تومان درنظر گرفته شده بود که در نهایت ۷۰ درصد آن تخصیص یافت، در این شرایط می‌توان گفت سال ۹۸ بدون پول گذشت، اما وضعیت سال ۹۹ بدتر از سال ۹۸ است.

او با اشاره به دستور دولت برای افزایش ۱۵ درصدی هزینه‌های عمومی و دریافت حقوق کارکنان دولت بیان کرد: این دستور در شرایطی باید عملیاتی شود که با وجود افزایش بودجه‌ی همه‌ی پژوهشگاه‌ها در کشور، فقط بودجه پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری آن‌هم با افت۲۰ درصدی مواجه شده است، یعنی بودجه‌ی این مرکز پژوهشی بسیار مهم ۳۷ میلیارد تومان پیشنهاد شده است، می‌توانم بگویم در سال آینده تنها کاری که می‌توانیم انجام دهیم پرداخت حقوق کارمندان است و برای همان نیز باید به خواندن دعای توسل و ندبه متوسل شویم، این‌طور به به نظر می‌رسد که سال آینده پمپ بنزین بدون بنزین خواهیم بود.

ادامه دارد…

به گزارش ایسنا، با طرح دولت دهم مبنی بر “تعویض پل روگذر شوش ـ اندیمشک و تبدیل آن به زیرگذر”، هشدارها از احتمال وارد شدن آسیب و تعرض به شهر باستانی و جهانی شوش آغاز شدند، هر چند آن هشدارها از سال ۱۳۹۶ قوت بیشتری به خود گرفتند، اما در طول دو سال گذشته نیز با اظهارنظرها و بعضا پاسخ به برخی دیدگاه‌های مختلف مسوولان میراثی و شهری به یکدیگر، این بحث در جلسات مکرر همچنان بین مسوولان مختلف مرتبط ادامه داشت، تا همین یک هفته‌ گذشته که به نظر می‌رسد ورق در حال برگشتن است.

بعد از انجام کاوش‌های باستان‌شناسی مختلف، رسیدن به آثار و یافته‌های باستان‌شناسی متعدد و ارزشمند که نتیجه‌اش نامه‌ی رییس پژوهشکده باستان‌شناسی به مدیر کل میراث فرهنگی استان خوزستان مبنی بر غیرقانونی بودن هر گونه عملیات عمرانی با هدف ایجاد زیرگذر در این محوطه به دلیل کشف آثار ارزشمند از قبرهای تاریخی گرفته تا نهشته‌هایی که تاریخ کهنی را در دل خود پنهان کرده است، منتشر شد.

بهروز عمرانی – رییس پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری – ۲۰ آذر در نشست خبری هفته پژوهش که در پژوهشگاه میراث فرهنگی برگزار شد، درباره‌ی آخرین اظهارنظرها و توافقات انجام شده تا کنون برای عرصه و حریم شوش جهانی صحبت کرد.

او با بیان این‌که اقداماتی که در عرصه و حریم محوطه جهانی شوش با مشارکت پژوهشگاه و معاون میراث فرهنگی وزارتخانه انجام شده بود، در قالب دو بخش عرصه و حریم ملی و جهانی است، اظهار کرد: روگذر مدت‌ها قبل به دلایل ناشناخته برچیده شد که از آن زمان تا حدود یک هفته گذشته تلاش کردیم تا آن‌ها را هدایت کنیم که نخست پروژه مسیر محدوده‌ی عرصه را دربرنگیرد که خدارا شکر اکنون مطمئین هستیم آن‌ها وارد عرصه نخواهند شد.

وی با این وجود به حیاتِ مردم در شهر شوش و لزوم توجه به زندگی شهری مردم و مباحث اجتماعی شهر وارتباطی که بین شوش و دزفول و محور اصلی اندیمشک- اهواز وجود دارد، اشاره کرد و با بیان این‌که تا کنون جلسات مختلفی برای به نتیجه رسیدن درباره‌ی محوطه‌ی جهانی شوش و طرح «ایجاد زیر گذر شوش – اندیمشک» برگزار شده است، ادامه داد:‌ در آخرین جلسه که هفته‌ی گذشته با حضورمعاون میراث فرهنگی و معاون عمرانی خوزستان و نمایندگان شهرداری شوش برگزار شد، دو جایگزین برای طرح اولیه مطرح شد.

او با تاکید بر این‌که دومین پیشنهاد از نظر میراث فرهنگی مهم‌تر از پیشنهاد جایگزین نخست بود، آن را «حداث رو گذر محور شوش – دزفول در حریم و نه در عرصه» دانست تا به واسطه‌ی آن بتوان شریان اصلی و مهم اندیمشک اهواز را باز نگه داشت و این مشکل برای ساکنان شهر مرتفع شود، هر چند این اتفاق منوط به ساختار سازه‌ای و احتمال مطالعات ترافیکی منطقه است.

عمرانی نخستین پیشنهاد را همان طرح اولیه دانست که براساس آن احداث زیرگذر در عرصه و حریم عرصه‌ی جهانی در محور شوش – دزفول بود و ادامه داد: ما با اولویت روگذر وارد مذاکره شدیم و امروز با توجه به رای مشاور و پیگیری‌های معاونت میراث فرهنگی به انجام رسانده به نظر می‌رسد قبولانده‌اند که محور روگذر اجرایی شود. یعنی عملا ما هیچ نقشِ دیگری در آن‌جا نداریم چون فعالیت عمرانی عملا ان‌جا انجام می‌شود که با مضامین جهانی مغایرتی ندارد.

او با تاکید بر این‌که میراث‌فرهنگی و مسوولان شهری تا کنون اعلام کرده‌اند که با روگذر مساله را حل کرده‌اند، اظهار می‌کند: تا کنون ۲۹ گمانه باستان‌شناسی در روگذری که حذف شده توسط باستان‌شناسان ایجاد شده است. این گمانه‌ها در بخش بال به سمت اهواز، مرکز و مسیر اندیمشک زده شد. نقطه نظرات مطرح شده در ایجاد این گمانه‌ها نشان می‌داد در داخل عرصه جهانی و محدوده‌ی خیابان بین محدوده‌ی  AوD  حریم ملی و جهانی حرکت می‌کند، آثار و نهشته‌های درجا و ساختارهای سازه‌ای وجود داردبه همین دلیل کار متوقف شد، گمانه‌ها پر شد و اکنون روگذر خود را به سمت حریم ومحور شرق به غرب می‌رساند، نه شمال به جنوب، یعنی وارد عرصه‌ی جهانی نیست.

رییس پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری با بیان این‌که احتمال برخی تغییرات در این طرح همچنان وجود دارد، اما تأکید کرد: مهم این است که ۱۲۰۰ متر طولی که قرار بود به صورت زیر در عرصه جهانی برود، به ۳۰۰ متر شرقی و غربی حریم تبدیل شد، یعنی ۱۲۰۰ متر حرکت در عرصه‌ی جهانی را با قدرت به سمت ۳۰۰ متر حریم بردیم و آن ۳۰۰ متر به شکل روگذر اجرایی می‌شود.

انتهای پیام

به گزارش ایسنا، این اجلاس که از تاریخ ۹ دسامبر (۱۸ آذر) آغاز شده و تا ۱۴ دسامبر (۲۳ آذر) ادامه خواهد داشت، نخستین باری است که کمیته میراث جهانی ناملموس یونسکو در آمریکای لاتین و منطقه کارائیب تشکیل جلسه می‌دهد. 

در این اجلاس که با حضور ۲۴ کشور عضو کمیته میراث جهانی ناملموس و چند کشور دیگر برگزار می‌شود، آخرین تحولات و پیشرفت‌ها در جهت پیاده‌سازی کنوانسیون ۲۰۰۳ بررسی و تصمیمات مهمی در این راستا گرفته می‌شود.

همچنین ۴۲ اثر ناملموس نیز برای ثبت در فهرست میراث جهانی ناملموس یونسکو مورد بررسی قرار خواهد گرفت و از جمهوری اسلامی ایران نیز پرونده “مهارت ساخت و نواختن ساز دوتار” بررسی می‌شود.

دوتار از قدیمی ترین سازهای سنتی ایرانی است که معمولا با مضراب نواخته نمی شود بلکه با انگشتان دست بر آن زخمه می‌زنند و در موسیقی مقامی و فولکوریک ایران نقش بسیار مهمی دارد. 

همچنین کشور ترکمنستان “هنر سنتی بافتن فرش‌های ترکمن”، ترکیه “ساخت سنتی تیر و کمان ترکی” و قرقیزستان “دانش و مهارت سنتی ایجاد کلاه‌های مردانه قرقیز” را برای ثبت جهانی ارائه داده است. 

ارمنستان، اتریش، بلژیک، بولیوی، برزیل، بلغارستان، یونان، جمهوری دومینیکن، اتیوپی، آلمان، هند، اندونزی، عراق، ایرلند، ایتالیا، مالزی، مکزیک، اسپانیا، مونته‌نگرو، مراکش، و نیجریه نیز از جمله دیگر کشورهایی هستند که پرونده‌هایی را برای ثبت جهانی در چهاردهمین اجلاس بین‌دولتی میراث ناملموس یونسکو ارائه داده‌اند.

انتهای پیام