برچسب: گردشگری

به گزارش ایسنا، استودان لانه طاوس را کمتر از سه دهه قبل در مرودشت استان فارس کشف کردند، محوطه‌ای تاریخی از دوره‌ی هخامنشیان که به اعتقاد باستان‌شناسان، اثری تلفیقی از گوردخمه‌ و تابوت‌های سنگی است، هر چند این مجموعه‌ی هخامنشی به شماره ۲۸۲۴۱ در ۱۳ بهمن ۱۳۸۸ در فهرست آثار ملی کشور ثبت شد، اما حضور گاه و بیگاه حفاران و قاچاقچیان آثار تاریخی در این محوطه‌ی ارزشمند، آن را در معرض تخریب کامل قرار داده است.

سیاوش آریا – فعال و کنشگر میراث فرهنگی استان فارس-  در گفت‌وگو با ایسنا، به حضور حفاران و قاچاقچیان آثار تاریخی در محوطه‌ی «لانه طاوس» اشاره می‌کند و می‌گوید: تجهیزات و دست اَفزارهای حرفه‌ای حفاران آثار تاریخی، آسیب‌های زیادی به این گوردخمه و استودان تاریخی آن وارد کرده‌اند.

او با بیان این‌که به نظر می‌رسد قاچاقچیان اَموال تاریخی – فرهنگی به اَنگیزه‌های پوچِ کشفِ گنج، یکی از گوردَخمه‌های «لانه طاووس» با بیش از دو هزار سال قدمت را شکسته‌اند، ادامه می‌دهد: با توجه به شواهد موجود به نظر می‌رسد، قاچاقچیان آثار تاریخی با پیکور برقی و پتک، داعش‌وار به جان این گوردخمه افتاده‌اند، در حال حاضر سنگ‌های جدا شده‌ی بزرگ و کوچک درون گوردخمه‌ها به حال خود رها شده‌اند.

وی با اشاره به نزدیکی این محوطه‌ی تاریخی به مَرودشت و نزدیکی آن به دفتر یگان حفاظت میراث فرهنگی منطقه و پررفت و آمد بودن این جاده‌ی بین شهری اظهار می‌کند: در این محوطه‌ی تاریخی، چهار گوردَخمه در نزدیک یکدیگر قرار گرفته‌اند، سه گوردخمه در نزدیکیِ یکدیگر و در یک راستا قرار گرفته‌اند و گوردخمه‌ی دیگر، درست رو به روی آن‌ها و در سمت دیگرِ سینه‌ی کوه تراشیده شده است، همچنین داخل تعدادی از این گوردخمه‌ها، به کاه‌دانی و زباله‌دانی تبدیل شده‌اند و برخی دیگر نیز به جایگاهی برای کارتن خواب‌ها درآمده است و هنوز هم جای تکه تکه های کارتن را می توان از نزدیک دید که مایۀ شگفتی و افسوس فراوان است.

او می‌گوید: بر اساس آن‌چه که در پرونده‌ی ثبتی این مجموعه نوشته شده است؛ «همه گوردخمه‌ها را فراهخامنشی یا پس از هخامنشی تاریخ گذاری کرده‌اند.» اما به باور کارشناسان بهتر است که گاه‌نگاری‌ها را دقیق‌تر انجام داده و آن‌ها را از یکدیگر جدا کنیم. در واقع این گوردخمه ها در دو بازه‌ی زمانی تراشیده شده‌اند. یک دوره را بی‌گمان باید دوره‌ی فراهخامنشی دانست و دوره‌ی دیگر نیز که همزمان با با دوره‌ی اشکانیان است را می‌توان دوره‌ی پارسی نام‌گذاری کرد.

گور دخمه و تابوت‌های سنگی در دوران باستان برای تدفین مردگان مورد استفاده بوده‌اند. بر اساس اعتقادات مردم باستان، به‌خصوص در دوران هخامنشی، فراهخامنشی و ساسانیان، اجساد مردگان ابتدا بر بلندای یک کوه یا صخره قرار داده می‌شد و پس از مدتی که تنها استخوان‌های جسد باقی می‌ماند، این بقایا درون گوردخمه یا تابوت‌های سنگی دفن می‌شد. به همین دلیل این نوع از قبور را “استودان” می‌نامیدند. این کلمه به معنی محل گذاشتن استخوان کاربرد داشته است.

انتهای پیام

به گزارش ایسنا، مدیرعامل انجمن توسعه گردشگری چهارباغ خراسان خبر درگذشت کهنسال‌ترین نوازنده دوتار شمال خراسان را اعلام کرد.

رضا سلیمان نوری گفت: استاد رمضان سلمانی بردری دوتارنواز و یکی از گنجینه‌های موسیقی شمال خراسان روز گذشته (۲۱آذرماه) به دیار باقی شتافت و امروز پس از تشییع پیکر در باغ بهشت قوچان به خاک سپرده شد.

وی افزود: آن مرحوم ۵ آذر ماه ۱۳۰۷ خورشیدی در روستای «بردر» در ۵ کیلو متری جنوب غربی باجگیران خراسان رضوی به دنیا آمد. پدرش استاد محمدحسین بردری از نوازندگان چیره دست دوتار بوده و نسب مادرش مریم به روستای باغان شیروان می رسد. او دارای ۳ فرزند دختر و ۳ فرزند پسر بود.

این فعال میراث فرهنگی خراسان ادامه داد: استاد رمضان سلمانی از  شاگردان برجسته  دوتارنواز نامی و بخشی کامل اوایل قرن معاصر خراسان مرحوم رحیم خان بخشی بود و بیش از ۸۰سال سابقه  دوتارنوازی و مقام نوازی داشتو در بین نوازندگان خراسان بیش از همه سنت های استاد خود را رعایت می کرد.

سلیمان‌نوری گفت: انگشت‌گذاری دقیق، ویبره‌های شیرین و منحصر به فرد دوتاری، روایت شفاف مقام های سازی و آوازی، پنجه های ترکیبی و ریز منحصر به فرد از ویژگی های تکنیکی این هنرمند بود. او در جشنواره‌های متعددی شرکت داشته و موفق به دریافت دیپلم افتخار و عناوین دیگر شده بود.

مدیرعامل انجمن توسعه گردشگری چهارباغ خراسان ادامه داد: نکته جالب درباره این هنرمند درگذشته دوتار خاص او بود که به روایت خودش بیش از ۱۴۰ سال قدمت داشت. او درجایی در مورد پیشینه این دوتار گفته بود؛ «این دوتار در ابتدا متعلق به طاهر نوازنده  قوچانی ساکن کهنه اوغاز شیروان بوده که از فیروزه می آورد. پس از مدتی طاهر دوتار را به ۸ کیلو روغن زرد و ۸ قرآن به کربلایی نوروز آهنگر می‌فروشد و با گذر او از بردر پسر عموی من دوتار را می خرد و بعد به دست پدرم محمد حسین و سپس به دست من رسید.»

وی افزود: رمضان سلمانی با همه  چیره دستی اش در دوتارنوازی، خواننده نبود. قبل از انقلاب به همراه برادرش «لاچین» به استودیوی برنامه کردی در مشهد رفت و مرحوم هاشم صادقی آهنگ زیبای «اللی خانی» را که با صدای لاچین و نوازندگی رمضان اجرا شده ضبط کرد. وی بهترین خواننده ای که به همراه نوازندگی او خوانندگی می کرده را امام وردی ابراهیمی از بردر می داند و طنین کلام برادرش لاچین را بی مانند می دانست.

سلیمان نوری خاطر نشان کرد: نمونه اثر صوتی و تصویری استاد رمضان سلمانی در دو پرونده موسیقی ثبت شده در فهرست نمونه میراث ملموس یونسکو در کنار آثار اساتیدی چون مرحوم سمندریان و مرحوم حاج قربان سلیمانی و استاد عثمان محمدی دوست استفاده شده است.

این فیلم که مرحوم رمضان سلمانی نوازنده آن است، به عنوان یکی از اسناد پرونده‌ی ثبت جهانی «موسیقی بخشی شمال خراسان» که سال ۱۳۸۹ به یونسکو ارائه شده بود، همراه با پرونده‌ی آن، در سایت یونسکو قرار گرفت.

انتهای پیام

علیرضا امری کاظمی، عضو کمیته علوم زمین و ژئوپارک‌های کمیسیون ملی یونسکو به خبرنگار مهر گفت: ژئوپارک ارس در دو سه سال گذشته فعالیت های چشم گیری  در راستای ساماندهی و درگیر کردن جامعه محلی و آموزش های وابسته به ژئوپارک انجام داده و فعالیت های در زمینه آشکار بودن ژئوپارک در منطقه و بحث همیاران را پیش برده است و اغلب کارهای که لازم بوده را انجام داده است. اکنون منتظر هستیم تا ارزیابان برای بازدید از آن به ایران بیایند.

 ارزیاب بین‌المللی یونسکو در امور ژئوپارک ها گفت:  این پرونده اوایل اذرماه از طریق کانال رسمی ما که کمیسیون ملی یونسکو در ایران است برای کمیته جهانی ارسال شد. دو ماه طول می کشد تا مورد ارزیابی قرار گیرد بعد از آن اعلام می کنند که اگر این پرونده مورد تایید باشد، برای اعزام ارزیابان و بازدید میدانی و چک کردن صحت مطالبی که در پرونده آمده، افرادی را به ایران می فرستند. این بازدید از خرداد ماه سال دیگر تا مرداد انجام خواهد شد در این مدت سه روز را که انتخاب و هماهنگ شده در ژئوپارک می مانند تا از آن بازدید کنند.

وی درباره محدودیت ها و مزیت های مرزی بودن ژئوپارک ارس نیز گفت: محدودیت آن در این است که هر فعالیت عمرانی را  به دلیل قوانین مرزبانی نمی توان انجام داد. اما مزیتش هم این است که کسی نمی تواند تخریبی در آنجا انجام دهد و یا به سایت ها آسیبی بزند و یا ساخت وساز غیرمجازی انجام دهد. تنها تهدید ژئوپارک ارس عوامل داخلی است نه عوامل بیرونی. سازمان منطقه آزاد ارس باید بتواند از نظر بودجه و اعتبار و ساختار مدیریتی این ژئوپارک را حمایت کند. همچنین در چارت سازمانی خود باید بخشی را به عنوان ژئوپارک داشته باشد. خواسته یونسکو این است که سیستم مدیریتی رسمی و مشخص و با ثباتی برای ژئوپارک وجود داشته باشد این مدیریت می تواند در قالب یک معاونت و یا مدیریت مستقل باشد. مراحل اداری آن هم زمان بر است امیدوارم مراحل اداری آن را دبیرخانه شورای عالی مناطق آزاد انجام دهد و این چارت را تایید کند.

وی بیان کرد: تعدادی از ژئوپارک های دنیا بین چند کشور همسایه مشترک هستند. این پرونده ها به دلیل همکاری بین المللی و افزایش صلح و دوستی بین دو کشور و نزدیک شدن ملت ها مورد توجه یونسکوست و از ژئوپارک های مشترک به خوبی استقبال می کند در ارس هم این پتانسیل وجود دارد و با آذربایجان جمهوری نخجوان و ارمنستان هم مرز است بنابراین می تواند از این مزیت استفاده کند متنها کشورهای همسایه کاری روی ژئوپارک شان انجام نداده اند پیشنهاد ما این است که ارس پرونده خود را پیش ببرد و بعد از اینکه پرونده آنها عملی شد و در حد جهانی قابل طرح بود و با ارس برابری می کرد آن موقع اگر مساحت بخشی که در آن کشور هست، تا ده درصد مساحت ارس باشد، ارس می تواند تقاضای گسترش بدهد. یعنی اگر مساحت ژئوپارکی که در آن کشور مدنظر هست، ۱۰ درصد باشد، این دو کشور می توانند پرونده جدیدی تدوین و ارسال کنند . شبیه به این هست که انگار ژئوپارکی تا کنون نبوده و از اول می خواهند ژئوپارک ارس را تعریف کنند.

امری کاظمی گفت: موضوعات زمین شناسی و جغرافیا از مرزهای سیاسی و اداری تبعیت نمی کند و خواستگاه زمین شناسی همه آنها یکسان است.

فاطمه احمدی – موزه‌دار – در گفت‌وگو با ایسنا، موزه‌ی «روانپزشکی» را یکی دیگر از موزه‌های دانشگاهی دانست که به عنوان بخشی از دانشگاه روان‌پزشکی در بیمارستان روزبه راه‌اندازی شده و گفت:  موزه‌ی روان‌پزشکی به عنوان یکی از رشته‌های پزشکی، پیش از این در کشورهای اسپانیا، آلمان، بلژیک و دانمارک راه‌اندازی شده بود و اکنون این موزه به عنوان یک موزه پژوهشی در ایران راه‌اندازی شده است.

او اساس این موزه را موزه‌ای پژوهشی دانست و افزود:‌ با انجام تحقیقات توسط برخی از اساتید روان پزشکی در حوزه سلامت روان و تاریخ بهداشت روان، نتایج آن‌ها  در قالب متریال موزه‌ای در آمد که این متریال نیز در هفت خوان در قالب یک موزه به نمایش درآمدند.

این موزه‌دارِ موزه ملی تاریخ علوم پزشکی در توضیح این خوان‌ها گفت: خوان نخست به «تاریخ روان‌پزشکی» می پردازد. تاریخچه‌ای که از پیش از اسلام آغاز شده و ریشه‌های روان‌پزشکی دوره باستان را توضیح می‌دهد. در قسمتی از این خوان نیز به اشخاصی که در این حوزه بررسی کرده‌اند اشاره می‌کند مانند «طبری» به عنوان نخستین کسی به بحث خودکشی پرداخته، یا «رازی» که ریشه‌ی بیماری‌های جسمی را بیماری‌ها روانی می‌داند.

به گفته‌ی وی؛ در خوان نخست موزه، «مجوسی اهوازی»، «اخوینی» نخستین پزشکی که به زبان فارسی نوشته و در بخشی از کتاب‌های علمی خود به بیماران روانی و درمان آن‌ها می‌پردازد. «ابن سینا» که زعفران را عامل شادی بخش و درمان برخی از بیمارانِ روانی و اختلالات روانی می‌داند، «جرجانی» به عنوان پایه گذار طب اطفال و نخستین کسی که به بحث کتب علمی به زبان فارسی پرداخته است، نیز معرفی شده‌اند.

او اضافه کرد: در آخرین بخشِ خوان اول، نیز به تاریخچه‌ی ایجاد بحث‌های روان پزشکی در دوره‌ی قاجار اشاره شده است که بر این اساس این بحث‌ها از دوره فتحعلی شاه باب می‌شود و حتی پزشکان در رشته‌های تخصصی مثل روان‌شناسی به اروپا، اتریش و فرانسه اعزام می‌شوند.

احمدی، خوان دوم این موزه را شامل تصویری دانست که از آرشیو موزه پزشکی تهیه شده و ادامه داد: تصویرِ قرمزی که نسخه اصل آن مربوط به حدود ۸۰۰ سال پیش در موزه استانبول نگه‌داری می‌شود، تصویری است که مینیاتوری از نمایش دارالمجانین را نشان می‌دهد.

این موزه‌دار خوان سوم این موزه را شامل مجموعه عکس‌هایی دانست که توسط دکتر نصر اصفهانی به موزه اهدا شده است و افزود: او  سال ۱۳۷۱ در خانه‌ای متعلق به تیمسار بهارمست مستقر می‌شود، کسی که در حدود سال‌های ۱۳۱۵ تصاویری با موضوعاتی که بیشتر «مشکلات اجتماعی» را نشان می‌دهد، ثبت می‌کند. بخشی از این عکس‌ها در آن سال‌ها ثبت شده‌اند، بخشی از تصاویر نیز متعلق به دارالمجانین تهران بود، مرکزی که در کنار  بیمارستان سینا کنونی قرار داشت و دولت به شهربانی تکلیف کرده بود تا بیماران روانی را از سطح شهر جمع‌آوری کرده و به آن مرکز ببرد. بهارمست در آن زمان با عبور از ان مرکز،تصاویری را ثبت می‌کند که به یک مجموعه عکس بی‌نظیر تبدیل می‌شود، با رسیدن آن مجموعه تصاویر به دست «نصر اصفهانی»، او آن‌ها را در اختیار موزه‌ی روان‌پزشکی قرار داد.

احمدی خوان چهارم این موزه را متعلق به بیمارستان روزبه و پیشکسوتان این مرکز دانست و افزود: پزشکانی مانند «میرسپاسی»، «ساعدی» و «رضاعی» که در راه‌اندازی یک مرکز تخصصی برای درمان بیماران روانی نقش بسیاری داشتند.

او خوان پنجمِ پنجمین موزه روان‌پزشکی دنیا را معرفی فیلم‌هایی دانست که اختلالات روحی و روانی و درمان‌های قابل انجام روی ان‌ها را معرفی می‌کند و گفت: حدود ۳۰ فیلم با مضامین بیمارانِ روانی و پزشکانِ این بیماران شناسایی کرده بودیم، اما فعلا فقط پنج فیلم «باد جن»، «گاو»، عروسی خوبان»، «خون‌بازی» و «برادرم خسرو»  مورد تایید اساتید بوده است.

به گفته‌ی این عضو هیئت اجرایی کمیته موزه‌های دانشگاهی، در خوان ششم افرادی که در حوزه بین‌الملل مانند دکتر«افشین یدالهی» که در این زمینه فعال بوده‌اند، معرفی شده‌اند.

او اضافه کرد: در این خوان، در کنار تصاویر و معرفی شخصیت‌ها دست‌خط ها و حتی ترانه‌های سروده شده توسط افشین یداللهی در کنار آثار او به نمایش درامدند، این افراد در کنار فعالیت‌های  اجتماعی خود در این زمینه، در عین حال در حوزه بین الملل نیز ارتباطات بسیار قوی داشته‌اند.

احمدی اما در توضیح خوان نخستین موزه روان‌پزشکی دنیا نیز گفت: در بخش پایانی موزه، پزشکانی مانند «شاه محمدی» و «علاقه بند راد» معرفی می‌شوند که برای نخستین بار، روان پزشکی مدرن را وارد ایران کردند، آن‌ها نخستین کنگره‌ها در این حوزه را در دهه ۶۰ در ایران برگزار کردند.

موزه روان‌پزشکی در بیمارستان روزبه تهران هر روز به جز روزهای تعطیل از ساعت ۸ صبح تا۱۴ فعال است.

انتهای پیام

به گزارش خبرنگار مهر، در این هفته در پی حذف معاف مالیاتی هنرمندان صنایع دستی هنرمندان صنایع دستی اعتراض کردند و پژوهشگران نیز به بررسی این موضوع پرداختند از جمله اینکه یکی از این پژوهشگران اعلام کرد این اقدام نه تنها کارگاههای تولیدی را تعطیل می کند بلکه همانند سال ۸۵ که سازمان صنایع دستی منحل شد، ضربه مهلکی به این هنر وارد می شود.

حجت مرادخانی به خبرنگار مهر گفت: دفتر پژوهش و برنامه ریزی سازمان امور مالیاتی کشور پیش نویس لایحه اصلاح قوانین و مقررات مالیاتی کشور را ایجاد کرده و برخی از بندها  و حوزه هایی که مشمول معافیت مالیاتی بود را حذف کرده است. یکی از این موارد ماده ۱۴۲ قانون مالیات های مستقیم هست که می گوید درآمد کارگاههای فرش دستباف و صنایع دستی و شرکت های تعاونی و اتحادیه های تولیدی مربوطه از پرداخت مالیات معاف هستند.

وی ادامه داد: این بند در پیش نویس حذف شده است یعنی اینکه اگر به تصویب نهایی برسد تمام این حوزه مشمول مالیات می شود این اقدام ضربه مهلکی بر پیکره صنایع دستی و فرش به خصوص کارگاههای صنایع دستی است. حتما اگر این اتفاق بیفتد کارگاههایی که در نواحی روستایی کشور هستند، تعطیل می شوند و تولیدات خیلی از کارگاهها نیز محدود خواهد شد احساس می کنم پیشنهاد حذف ماده ۴۲ بدون مطالعه بوده و کسی به تبعات آن فکر نکرده است.

در پی این اتفاق وزیر میراث فرهنگی در نامه‌ای به معاون اول رئیس جمهوری و نیز به وزیر اقتصاد و دارایی با اشاره به ارزش‌های والای فرهنگی، هنری و سایر ویژگی‌های مادی و معنوی صنایع‌دستی و هنرهای سنتی، خواستار جلوگیری از حذف ماده مذکور (۱۴۲) شده است. منتها باید دید آیا این نامه مونسان پاسخی هم خواهد داشت و یا خیر. چون در برخی از موضوعات دیگر این نامه ها چندان جوابی نداشته است از جمله درباره عوارض خروج از کشور که او یک بار در سال ۹۶ هنگام بررسی بودجه ۹۷ که عوارض خروج افزایش یافته بود پیشنهاد کرد که این عوارض از ۷۵ هزار تومان به ۸۵ هزار تومان برسد اما تاثیری نداشت.

افزایش ۴۴ هزار تومانی عوارض سفرهای خارجی

این بار هم در بودجه سال ۹۹ رئیس جمهور عوارض خروج از کشور را که ۲۲۰ هزار تومان بود به ۲۶۴ هزار تومان افزایش داد و لایحه آن را نیز به مجلس برای بررسی تقدیم کرد. این عوارض خروج از کشور قرار بود برای توسعه گردشگری مصرف شود اما وزیر میراث فرهنگی گفته که از ۲۲۰ هزار تومان تنها ۱۷ هزار تومان آن به گردشگری اختصاص یافته است.

همچنین بررسی بودجه پیشنهادی رئیس جمهور برای وزارت میراث فرهنگی نشان می دهد که بودجه این وزارتخانه حدود ۱۲ درصد رشد نسبت به سال گذشته داشته است.

هم اکنون پرونده مهارت‌های سنتی ساختن و نواختن دوتار ایران  در اجلاس کمیته میراث بشری ناملموس یونسکو در حال بررسی برای ثبت در فهرست میراث جهانی و ناملموس است. قرار شده تا این پرونده در شهر بوگوتا پایتخت کلمبیا مورد بررسی قرار گیرد. 

دوتار یکی از مهم‌ترین سازهای زهی-زخمه‌ای فولکلوریک جوامع محلی روستایی و شهری ایران است و به‌شکل یک کاسه از جنس چوب توت و دسته‌ای بلند از جنس چوب زردآلو یا گردو ساخته می‌شود.

وزارت خارجه ایران هم در این هفته اطلاعیه ای داد و نوشت که ایرانی ها برای سفر به فرانسه به خصوص شهر پاریس احتیاط کرده و برنامه سفرشان را به زمان دیگری موکول کنند چرا که در پاریس و شهرهای دیگر فرانسه اعتراضات و اغتشاشات همچنان ادامه دارد وزارت خارجه پیش از این هم درباره سفر به هنگ کنگ و عراق هشدارهایی را داده بود.

به گزارش خبرگزاری مهر، محمدحسن طالبیان گفت: ایران پیش از این موفق به ثبت جهانی ۱۳ اثر میراث ناملموس شده بود که با ثبت این پرونده، تعداد آثار میراث ناملموس ایران که ثبت جهانی شده است، به ۱۴ اثر افزایش یافت. بعد از ثبت جهانی مهارت‌های ساختن و نواختن دوتار برخی از کشورها ازجمله تاجیکستان و ترکمنستان نیز برای پیوستن به این پرونده اعلام آمادگی کردند که البته این یک تصمیم ملی خواهد بود و نیاز به بررسی دقیق دارد. میراث ناملموس سیال است و از یک کشور به کشور دیگر می‌تواند منتقل شود. با این حال پیشنهاد این دو کشور نیازمند بررسی دقیق از سوی ایران است چون یک تصمیم ملی است.

محمدحسن طالبیان که در حاشیه نشست کمیته میراث بشری ناملموس یونسکو با کشورهای ترکیه، روسیه، عراق، آذربایجان، تاجیکستان، پاکستان، ازبکستان و افغانستان برای تهیه پرونده‌های مشترک رایزنی کرده بود گفت: تهیه پرونده‌های مشترک میراث ناملموس با کشورهای همسایه در اولویت برنامه‌های ثبت جهانی میراث ناملموس وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی قرار دارد.

او افزود: با توجه به اینکه سهمیه ملی کشورهای عضو کنوانسیون پاسداری از میراث فرهنگی ناملموس برای ثبت جهانی محدود به یک پرونده برای هر دو سال است، راهبرد ما تاکید بر تهیه پرونده های مشترک است.

به گزارش ایسنا، هر چند مزایده یا خرید و فروش آثار تاریخی غیرمنقول یا منقول در صورتی که به تخریب منجر نشود، اقدامی قانونی و روندی معمولی است، اما در فراخوان مزایده‌ی فروش «مجموعه باغ خونی» که نمادی از باغ ایرانی در مشهد نیز محسوب می‌شود و ۲۵ اسفند سال ۱۳۷۹ با شماره‌ی ۳۲۴۰ درفهرست میراث ملی کشور به ثبت رسیده، هیچ نامی از ثبت این اثر تاریخی در فهرست میراث ملی کشور نیست.

مجموعه باغ خونی در خیابان عنصری مشهد در اوایل دوره قاجار، در بخش جنوبی خارج از حصارهای شهر مشهد در مساحتی حدود شش و نیم هکتاری ساخته شد که به باغ خونی یا به واسطه وجود چشمه‌ای در آن به باغ چشمه معروف شد. این باغ سه عمارت مستقل بوده که دو ساختمان آن تخریب شده است. بنا بر روایات تاریخی در سال ۱۳۳۰ شمسی ۱۹۱۲ میلادی از این باغ مسجد گوهرشاد را به توپ بستند، اکنون نیز این باغ محل قرارگیری توپ‌هایی است که روزی مسجد گوهرشاد در حرم امام رضا (ع) را منهدم کردند. این باغ و بنا به مرور زمان با گسترش شهر، در حال حاضر در قسمت میانی شهر قرار گرفت.

برخی منابع می‌گویند کاربری این باغ به دوران حاج محمدتقی پسیان برمی‌گردد، که از این باغ به عنوان «ژاندارمری» استفاده می‌کرد. باغ خونی، مدتی نیز در اختیار روس ها بود و به عنوان کنسولگری روسیه در ایران شناخته می شد که با پایان یافتن حکومت کمونیسم روس ها این بنا را ترک کردند. پس از مدتی اختلاف‌هایی برای استقرار در زمین بین شهرداری و نیروی انتظامی به وجود آمد این باغ یکی از بانک‌های دولتی کشور است.

این باغ ۱۰۰ ساله مشهد در گذشته، چشمه و سه عمارت بزرگ داشت که اکنون چشمه‌ی آن خشک شده و دو عمارت نیز تخریب شده‌اند.

اکنون قیمت پایه‌ی فروش این باغ قاجاری، ۲۵۵میلیارد تومان است، هر چند بخش‌های مختلف این مجموعه‌ی تاریخی در فراخوان مزایده‌ی فروش کاملا مشخص شده‌اند، اما هیچ اشاره‌ای به ثبت ملی این بنای تاریخی نشده است.

انتهای پیام

به گزارش ایسنا، واگذاری اراضی ساحلی جزیره قشم که برخی از آن‌ها در تجاوز با حریم آثار تاریخی و طبیعی ثبتملی و جهانی  شده است پس از یک‌سال سرانجام واکنش دستگاه قضا را برانگیخت تا به نحوه این واگذاری‌ها ورود کند. مسعود رحمانی ـ رییس دادگستری شهرستان قشم ـ حدود یک ماه پیش به رسانه‌ها خبر داد که شورای حفاظت از اراضی در محل دادگستری و با حضور دادستانی و نهادهای متولی از جمله سازمان منطقه آزاد و شیلات و منابع طبیعی، اداره ثبت، جهاد کشاورزی و نهادهای دیگر تشکیل شد تا تعدادی از طرح‌ها در این اراضی متوقف یا اصلاحاتی در واگذاری‌ها صورت گیرد.

اراضی واگذار شده بیشتر با هدف احداث اقامتگاه و مرکز پرورش میگو و آبزیان دیگر بوده که طبق اسناد موجود در تعرض با حریم برخی آثار تاریخی و طبیعی همچون خربس، غار نمکدان، جزایر ناز و تالاب پرندگان دوکوهک در سواحل شمالی جزیره قشم است. مناطقی که بخشی از آن‌ها در محدوده ژئوپارک قشم قرار دارند و تعرض به حریم آن‌ها اعتراض جوامع محلی و فعالان میراث فرهنگی و گردشگری قشم به عنوان ذی‌نفعان ژئوپارک را برانگیخته است.

ژئوپارک قشم در سال ۱۳۸۵ عضو شبکه جهانی شده اما در سال ۱۳۹۱ به دلیل مشکلات مدیریتی و … کارت قرمز گرفت و از شبکه ژئوپارک‌های جهانی یونسکو خارج شد. سرانجام سال ۱۳۹۶ پس از اصلاح ایرادها این ژئوپارک بار دیگر به شبکه جهانی پیوست. اینک با نزدیک شدن زمان بازرسی دوره‌ای، این نگرانی وجود دارد که واگذاری برخی اراضی، این ژئوپارک را دوباره در خطر خروج از فهرست ژئوپارک‌های جهانی یونسکو قرار دهد.

طبق اظهارات مدیر ژئوپارک قشم، اوایل سال ۹۹ زمان ارزیابی دوره‌ای بازرسان یونسکو پس از چهار سال فرا می‌رسد، هرچند که علی‌رضا امری‌ کاظمی در گفت‌وگو با ایسنا بیان می‌کند: اقدامات خوبی برای آماده‌سازی ژئوپارک انجام شده و فقط بخشی از کارهای عمرانی و زیرساختی مانده که در این چند ماه انجام می‌شود تا به آن حجم از انتظار یونسکو برسیم.

او در عین حال به واگذاری اراضی در جزیره قشم اشاره می‌کند و می‌گوید: فهرستی تهیه شده که نشان می‌دهد ۱۵ مورد از این واگذاری‌ها که البته هنوز اجرایی نشده در محدوده ژئوسایت‌ها قرار دارد. هر یک از این پروژه‌ها با ژئوپارک تداخل پیدا کند حکم اخطار و کارت زرد یونسکو را دارد.

امری‌ کاظمی که از اوایل آذرماه سرپرستی مدیریت میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری سازمان منطقه آزاد قشم را نیز به عهده گرفته است، در پاسخ به پرسش ایسنا درباره این‌که ژئوپارک قشم در چه شرایطی کارت قرمز می‌گیرد و از شبکه ژئوپارک‌های جهانی یونسکو اخراج می‌شود؟ اظهار می‌کند: دغدغه اصلی ما از یک سال پیش واگذاری زمین‌های در قلمرو ژئوپارک است. این واگذاری‌ها معمولا به دو صورت انجام می‌شود؛ یا از طریق سازمان منطقه آزاد قشم با طی روال مشخص اداری است که در این صورت از اداره ژئوپارک و معاونت‌ها و مدیریت‌های مربوطه استعلام می‌شود تا اگر تعارضی با ژئوسایت‌ها داشته باشد اصلاحات و اقدامات لازم انجام شود.

وی ادامه می‌دهد: مشکل اصلی در نحوه دیگر واگذاری‌ها است که خارج از اختیارات سازمان منطقه آزاد قشم و توسط استان هرمزگان و عمدتا هم جهادکشاورزی استان به عنوان متولی شیلات انجام می‌شود. زمین‌های زیادی از محدوده ژئوپارک، محیط زیست و میراث فرهنگی بدون استعلام راسا واگذار شده که کاربری تعریف شده برای آن‌ها مزارع پرورش میگو بوده است. مساحت این اراضی زیاد است و تغییری که روی چشم‌انداز ایجاد می‌کند بسیار چشم‌گیر است، اتفاقی هم که در آن منطقه رخ می‌دهد برگشت‌ناپذیر است، یعنی اگر روزی پشیمان شوند دیگر نمی‌توان جبران و یا اصلاح کرد. نگرانی اصلی ما همین است.

امری‌کاظمی اضافه می‌کند: البته چند مرحله سازمان منطقه آزاد قشم با مسؤولان مربوطه در استان هرمزگان نشست‌های مشترک داشته و تفاهم‌نامه‌هایی را امضا کرده‌اند که هرگونه واگذاری با اطلاع این سازمان باشد و واگذاری‌های قبلی هم توسط همین سازمان بازنگری شود تا اگر تداخلی با فعالیت‌های سازمان به ویژه ژئوپارک، محیط زیست و میراث فرهنگی دارد تجدیدنظر صورت گیرد، ولی آن‌ها تا کنون به توافق‌ها وفادار نبوده‌اند. امیدواریم توافقی که بین رییس امور اراضی کشور و مدیرعامل سازمان منطقه آزاد قشم امضا شد روی تصمیم‌گیری‌ها و اقدامات استان هرمزگان در جزیره قشم اثر بگذارد.

عضو هیئت ارزیابان رسمی ژئوپارک جهانی یونسکو در پاسخ به این پرسش که اراضی واگذار شده و پروژه‌های انجام شده در آن‌ها در صورت تجدیدنظر و اصلاح چقدر امکان عقبگرد دارند؟ می‌گوید: واگذاری‌ها دو دسته است؛ یکسری عملیاتی شده و بعضی هنوز حالت فیزیکی پیدا نکرده است و شکل اسنادی دارد. خوشبختانه آن‌هایی که عملیاتی شده در نقاط حیاتی ژئوسایت‌های قشم نبوده است، مگر این‌که اقدامات جدیدی بدون اطلاع ما انجام شده باشد. امیدواریم پروژه‌ای در محدوده ژئوسایت‌ها اجرا نشود و طرح‌های موجود ابطال و یا به دیگر نقاط جزیره که مشکلی ندارد، انتقال داده شود.

با حال امری‌کاظمی بیان می‌کند: نگرانی خاصی از این نظر نداریم اما اگر سازمان منطقه آزاد قشم حمایت نکند ممکن است ژئوپارک به خطر افتد که خوشبختانه مدیرعامل این سازمان تا به حال حمایت ۱۰۰در صد از ژئوپارک قشم داشته است.

انتهای پیام

به گزارش ایسنا، به نقل از اداره کل روابط عمومی و اطلاع رسانی وزارت میراث فرهنگی ، گردشگری و صنایع دستی، علی‌اصغر مونسان – وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی – با بیان این که ثبت جهانی مهارت‌های ساختن و نواختن دوتار به نام ایران در چهاردهمین اجلاس کمیته میراث ناملموس بشری یک موفقیت بزرگ برای ملت فرهنگ دوست ایران و دولت تدبیر و امید است، گفت: مهارت‌های سنتی ساختن و نواختن دوتار در تمام مناطق استان‌های خراسان‌ جنوبی، خراسان‌ رضوی، خراسان‌شمالی، گلستان و مازندران به صورت گسترده رواج دارد، دوتار جزو قدیمی‌ترین، رایج‌ترین و محبوب‌ترین ابزار موسیقی این مناطق است. البته در جاهای دیگر ایران نیز می‌توان آن را پیدا کرد که افرادی به نوازندگی آن مشغول باشند.

او با اشاره به وجود دو گروه معروف حاملان و مجریان در مناطقی که مهارت ساختن و نواختن دو تار را دارند، افزود:‌ می‌توان به “بخشی‌ها” به‌عنوان دوتارنوازان و دوتارسازان خراسان شمالی اشاره کرد، همچنین “دوتاری‌ها” که دوتارنوازان و دوتارسازان استان‌های خراسان جنوبی و خراسان رضوی هستند. علاوه بر این جوامع دیگری مثل کردهای کرمانج وترکمن‌ها هم حاملان و مجریان این عنصر هستند.

وی دوتار را یکی ازمهم‌ترین سازهای زهی-زخمه‌ای فولکلوریک جوامع محلی روستایی و شهری استان‌های یاد شده، دانست و گفت: قدمت و رواج آن بیش از سایر سازهای فولکلوریک ایران است. دوتار شمال یک کاسه از جنس چوب خشک و مرده توت و دسته‌ای بلند از جنس خشک و مرده زردآلو یا گردو است. اکثر کارگاه‌های ساخت دوتار خصوصی هستند که در شهرها و روستاها دایرند.

وزیر میراث‌ فرهنگی، گردشگری و صنایع‌ دستی تاکید کرد: دوتار در مراسم مختلف و رویدادهای گوناگون کاربرد دارد و دوتارنوازان علاوه بر نواختن تار، روایتگری نیز دارند و بسیاری از اشعار محلی، نغمه‌ها و روایت‌های حماسی، قومی و عاشقانه، مذهبی و لالایی‌ها را که بخشی از هویت فرهنگی‌اجتماعی جوامع، گروه‌ها و حاملان ومجریان را تشکیل می‌دهد، روایت می‌کنند.

او با بیان این‌که دوتار از طریق شیوه استاد شاگردی منتقل می‌شود، افزود:‌ در مناطق روستایی اکثر شاگردان، فرزندان استادان هستند، کودکان معمولان آموزش را از پنج سالگی آغاز می‌کنند.

وی ادامه داد: در حال حاضر این ساز از رواج گسترده‌ای در تمام مناطق روستایی و شهری حوزه دوتار برخوردار است، شاگردان استقبال زیادی از این ساز می‌کنند و در نتیجه علاوه بر مناطق روستایی، در بیشتر مناطق شهری حوزه دوتار کلاس‌های بسیاری برپا شده و به آموزش شفاهی و سنتی دوتار می‌پردازند.

مونسان بیان کرد: حفظ و صیانت از آثار فرهنگی تاریخی و میراث فرهنگی ملموس و ناملموس یک وظیفه ملی و همگانی است، امیدوارم در سال‌های آینده نیز شاهد ثبت دیگر پرونده‌های جمهوری اسلامی ایران در اجلاس کمیته میراث ناملموس بشری باشیم.

انتهای پیام