برچسب: گردشگری

به گزارش خبرنگار مهر، نشست هم‌اندیشی حفاظت از اموال فرهنگی ملت‌ها و میراث فرهنگی پیش از ظهر امروز دوشنبه ۷ بهمن، با حضور سفرای کشورهای خارجی، محمدجواد ظریف وزیر امور خارجه، سخنگوی این‌وزارتخانه و بدون حضور وزیر میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری در سالن همایش‌های کتابخانه ملی برگزار شد.

در این نشست، محمدحسن طالبیان معاون میراث فرهنگی کشور گفت: فرهنگ، روح و حافظه بشری است. هیچ‌وقت نباید از یاد برود که طالبان همیشه منفور بوده، ولی زمانی منفورتر شد که مجسمه بودا در بامیان را تخریب کرد. داعش هم منفورتر شد، زمانی که پالمیرا را از بین برد.

وی افزود: ایران همیشه در محافل فرهنگی و سازمان یونسکو جایگاه خاصی دارد، چون هیچ‌وقت دنبال لابی سیاسی نبوده است. بخشی از پرونده‌های ما فرهنگی هستند که با کار فرهنگی و فنی جلو می‌روند. بخشی از پرونده‌های دیگر، با لابی سیاسی پیش می‌روند اما پرونده‌های ایران همیشه از راه فرهنگی به ثبت رسیده‌اند.

معاون میراث فرهنگی کشور ادامه داد: ما چهار پرونده مشترک را با کشورهای دیگر در حال ثبت داریم، مانند مهرگان، مینیاتور، عود، آیین رضوی حتی با کشورهای اروپایی مانند اسپانیا نیز درباره پرونده‌های میراثی همکاری می‌کنیم، مانند پرونده مقرنس که با اسپانیا در حال تهیه است.

طالبیان در پایان گفت: در چند سال اخیر پروژه‌های مرمتی زیادی داشته‌ایم. در هفت ماهه اول سال، ۲ هزار و ۵۵ پروژه مرمتی داشتیم. خیلی از این پروژه‌ها بدون کمک دولت، با حمایت مردم انجام شده‌اند. همچنین در ۴ یا ۵ سال اخیر بیش از ۴۰۰ موزه افتتاح شده و اکنون در آستانه افتتاح هفتصدمین موزه هستیم.

به گزارش خبرنگار مهر، نشست هم اندیشی حفاظت از اموال فرهنگی ملت ها و میراث فرهنگی پیش از ظهر امروز دوشنبه ۷ بهمن در سالن همایش های ملی با حضور سفرای کشورهای خارجی، محمد جواد ظریف وزیر امور خارجه، سخنگوی وزیر امور خارجه، بروجردی رئیس سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران و کارشناسان میراث فرهنگی در حال برگزاری است.

در این برنامه اشرف بروجردی رئیس سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران گفت: گرد هم آمده ایم تا آینده پر امیدی را برای نسل امروز ترسیم کنیم و با آنها راه عشق ورزیدن به انسانها را یادآور شویم. سخن از فرهنگ یعنی سخن از باورها و دانسته هایی است که ارزش آفرین هستند.

وی افزود: فرهنگ یعنی عشق به انسان ها در لوای خدمت به یکدیگر و هم آوا شدن از پس آواهای چنگ و نی و تار. یعنی ظرفیت های موجود را به کارگرفتن. ده ها نماد فرهنگی که توصیف کننده لطافت روح و عشق به انسانیت است.

بروجردی گفت: دیپلماسی فرهنگی آرام آرام بر تعاملات سیاسی جای خود را باز کرده است. چون میراث فرهنگی زبان مشترک ملت هاست. این دانش، زبان، موسیقی، فیلم و ده ها نهاد فرهنگی که به جای دیپلماسی اقتصادی و سیاسی کارآمد شده است، بسیار با اهمیت هستند. داشته های فرهنگی ملت ها می تواند حلقه وصل آنها باشد. مجامع بین المللی چاره ای ندارند جز اینکه برای حفظ میراث جهانی کمک کنند. بیانیه سپر آبی نمونه خوبی از دغدغه برای میراث بشری است. انتظار می رود همه نهادهای بین المللی با همین نگاه به حفظ میراث بشری بپردازند.

رئیس کتابخانه ملی اظهار داشت: قوانین وضع شده در سازمان ملل تسهیل گر این مسئله شده است از جمله کنوانسیون لاهه و یا اساسنامه دادگاه کیفری بین المللی و قطعنامه دو هزار و ۳۴۷ شورای امنیت سازمان ملل.

وی یادآور شد: ایران فشرده تاریخ و فرهنگ جهان است و از دوران پیش از تاریخ و اسلام و تا امروز در قله های تمدن بشری درخشیده است. بنابراین تعرض به میراث فرهنگی و بشری موجود در آن تعرض به کل بشر است که سهمی از این میراث دارد.

در ادامه حجت الله ایوبی دبیرکل کمیسیون ملی یونسکو در ایران نیز بیان کرد: ۷۰ سال پیش بر ویرانه های جنگ جهانی دوم یک اندیشه زیبا جوانه زد. بشر خسته از جنگ به دنبال آرمان شهری بود که در آن صلح و گفتگو حاکم باشد. در آن دوران این ذهنیت شکل گرفت که باید آئینه وجودی بشر را از زنگار پاک کرد. ۷۰ سال است که یونسکو در جهان آئینه به دست روبروی ملت ها می ایستد تا داشته های آنها را به خودشان نشان دهد.

وی افزود: همه میراث جهانی اعم از میراث ناملموس و ملموس و حافظه جهانی نشانه است برای اینکه یادآوری کنند ما همه خانواده بر روی زمین هستیم. نشانه ای برای اینکه بگویند سرمایه فقط قدرت اقتصادی نیست بلکه داشته های فرهنگی نیز ثروت است.

دبیرکل کمیسیون ملی یونسکو در ایران گفت: تهدید و تخریب اموال فرهنگی مانند موزه های بغداد جراحت بر روح بشر است. به همین دلیل است که وقتی بناهای تاریخی منفجر می شود همه جهان عزادار می شوند. چون در واقع روح بشر، مجروح شده است. تا چندی پیش در سال ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ دو سال را به نام شیخ اشراق طی کردیم و باید بدانید که قدیمی ترین دانشگاه در ایران وجود داشته که آن هم جندی شاپور با ۵۰۰ هیئت علمی بوده است. از ژانویه امسال دو شخصیت برجسته ایرانی را گرامی می داریم. فارابی با همکاری قزاقستان در دو سال آینده و عطار هم اینک در ایران گرامی داشته می شوند.

ایوبی همچنین با همراهی وزیر امور خارجه از سردیس شیخ شهاب الدین سهروردی رونمایی کرد.

به گزارش ایسنا، متن کامل سخنرانی وزیر خارجه کشورمان در این نشست بدین شرح است:

بسم الله الرحمن الرحیم

دوستان گرامی، خواهران و برادران عزیز
در ابتدا لازم می‌دانم خرسندی خود را برای حضور در این نشست هم‌اندیشی در کنار مفاخر و سرمایه‌های فرهنگی و علمی ایران ابراز دارم و از تمامی سازمان‌های مردم ـ نهاد، دستگاه‌ها و عزیزانی که نسبت به حفظ میراث گذشتگان و امانت آیندگان احساس مسئولیت کرده و در برگزاری این برنامه ایفای نقش کرده‌اند، به ویژه کتابخانه ملی ایران، کمیسیون ملی یونسکو و نمایندگی یونسکو در تهران، صمیمانه تشکر و قدردانی نمایم.

برگزاری چنین نشست موقری برای پاسداشت حریم مراکز فرهنگی و موجودیت غیرقابل تعرض آنها ابتکار ارزنده‌ای است که امیدوارم به سهم خود بتواند بار دیگر تصویر شکوهمند و فاخر فرهنگ و تمدن و میراث تاریخی ایران و ایرانی را به جهانیان عرضه کند. مکانها و آثار فرهنگی – تمدنی، شاید از لحاظ تاریخی و جغرافیایی متعلق به یک قوم یا ملت باشند، اما از لحاظ نقشی که در بازشناسی هویت بشری و انباشت لایه‌های تاریخی معرفت دارند، متعلق به همگان و فارغ از جغرافیا و مکانند و لذا شایسته است از مفهوم «میراث مشترک بشری» برای توصیف این دستاوردهای بشری بهره جوییم. از این رو، احترام به آثار فرهنگی و تمدنی، در واقع رعایت حرمت انسانی و کرامت ذاتی انسانی است و در نقطه مقابل، حمله به اموال و میراث فرهنگی، حمله به انسانیت، حمله به روح بشریت و حمله به تاریخ است.

در تلاش مشترک و هم افزایی بین المللی برای صیانت و حمایت از مراکز فرهنگی و مظاهر تمدن بشری و مقابله با تهدید و آسیب رساندن به آنها، جامعه جهانی اسناد مهم و سازوکارهای قابل توجهی را تدوین کرده است. به عنوان مثال، «کنوانسیون ۱۹۵۴ لاهه در خصوص حفاظت از اموال فرهنگی در مخاصمات مسلحانه»، آسیب به اموال فرهنگی هر ملتی را به منزله آسیب رساندن به میراث فرهنگی تمام بشریت و جرمی نابخشودنی در نظر گرفته است. این کنوانسیون هر نوع حمله و ایراد آسیب به اموال فرهنگی را منع نموده و بر اساس پروتکل دوم (۱۹۹۹) آن، حتی در زمان مخاصمات مسلحانه، اموال فرهنگی، اموال غیرنظامی محسوب شده و نباید مورد حمله قرار گیرند.

هم چنین«کنوانسیون ۱۹۷۲ حفاظت از میراث فرهنگی و طبیعی جهان» نیز همه کشورهای متعاهد را مکلف می‌دارد تا از هر گونه اقدام عمدی که مستقیم یا غیر مستقیم، به میراث فرهنگی و طبیعی واقع در سرزمین سایر کشورهای عضو این کنوانسیون آسیب برساند، خودداری کنند. علاوه بر این، بر اساس پروتکل اول الحاقی به کنوانسیونهای چهارگانه ژنو۱، «هر نوع عمل خصمانه علیه بناهای تاریخی، آثار هنری یا اماکن مذهبی» که به عنوان میراث فرهنگی یا معنوی مردم یک سرزمین شناخته میشود، ممنوع است. نه تنها حمله و تخریب، بلکه استفاده از این اماکن برای پیشبرد اهداف نظامی نیز ممنوع بوده و عاملین و مرتکبین چنین جنایاتی به عنوان جنایتکاران جنگی شناخته می‌شوند.

اسناد بین المللی متعددی از جمله قطعنامه های صادره از سوی ارکان مختلف ملل متحد و آرای متعدد صادره از سوی محاکم قضایی و کیفری بین‌المللی نیز بر این مهم و تعهدات عام‌الشمول اعضای جامعه بین المللی صحه گذاشته‌اند.

حضار محترم؛

افراطی گری، رنگ و مذهب و نژاد نمی شناسد. امروز در غرب با گسترش ناسیونالیزم افراطی و نژادپرستانه، شاهد نقش آفرینی روزافزون عوام‌فریبانی هستیم که بر خلاف تمامی قواعد حقوقی و اخلاقی، تمدن و فرهنگ بشری را به سخره گرفته، به ارزشهای دینی و باورهای مذهبی میلیاردها انسان اهانت کرده و کتاب مقدس آنان را می‌سوزانند و در جهت ترویج نفرت و خشونت و جنگ افروزی از هیچ گفتار و رفتار و اقدامی فروگذار نمی‌کنند. وقیحانه ترین نمونه، اقدامات و اظهارات رئیس جمهور رژیم کنونی آمریکا است که مردم و فرهنگ ایرانی را تهدید کرده و ضمن نقض قواعد و اصول بنیادین حقوق بین الملل از جمله اصل منع تهدید یا توسل به زور، یاوه‌گویانه تهدید کرده است که «۵۲ نقطه در ایران … را که برخی از آنها از اهمیت بالایی برای ایران و فرهنگ ایرانی دارند، هدف قرار میدهیم… ». برای شناخت عقبه این طرز تفکر کافی است اندک نگاهی به تاریخ معاصر خود بیندازیم و اقدام هایی که برخی گروه‌های جنگ طلب یا تروریستی در تخریب اموال و میراث های فرهنگی از خود به جای گذاشته‌اند، را مرور کنیم.

افراطیون در سال ۲۰۰۱ مجسمه‌های بودا را در بامیان منفجر کردند، تروریست‌های داعش، میراث فرهنگی عراق و سوریه (موصل، نینوا، پالمیرا و …) را در سالهای ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵ از بین بردند و اکنون دونالد ترامپ، نه تنها با نقض فاحش منشور ملل متحد، ایران را به حمله مسلحانه تهدید می‌کند، بلکه به طور علنی از حمله به اماکن تاریخی و فرهنگی ایران سخن به میان می آورد. این در حالی است که توافق جامعه جهانی برای حفاظت از میراث و اماکن فرهنگی، چه در شرایط صلح و چه در شرایط جنگ، خود یک میرا ِث ناملمو ِس بزرگ و مشترک جهانی است.

تهدید رئیس جمهوری آمریکا برای نابودی مراکز فرهنگی و تمدنی ایران مصداق بارز «تروریسم فرهنگی» بین المللی است و ادامه قانون شکنی رژیم آمریکا برای شکستن مقاومت مردم ایران است که از یک سو با «تروریسم اقتصادی» با صراحت منابع تأمین غذا و داروی مردم دلاور ایران را نشانه گرفته و وزیر خارجه‌اش در یک اقدام مجرمانه که مصداق توطئه برای نسل‌کشی و جنایت علیه بشریت است اعلام می‌کند که “اگر ایران میخواهد مردمش غذا داشته باشند باید از ماتبعیت کند.” و از سوی دیگر، در قالب حمله جنایتکارانه و «تروریسم دولتی» دست به ترور یکی از محبوب ترین شخصیتهای ایران و منطقه می‌زند و در کمال وقاحت به ترور سردار سرافراز شهید سپهبد قاسم سلیمانی افتخار می‌کند؛ بزرگمردی که منطقه و جهان وامدار مبارزه او با جریانها و گروههای تروریستی و افراطی است.

تهدیدات ترامپ تبلور تنفر ناشی از حقارت است. نه فقط تنفر از ایران و فرهنگ غنی ایرانی، بلکه تنفر از فرهنگ، تمدن و هر چیزی که بیانگر صلح و ثبات است. رژیم ترامپ با اقدامات نامتعارف و غیرعقلانی، سعی در پررنگ‌تر کردن نقشی ناخوشایند و منفی در تاریخ دارد حتی اگر به بهای نابودی بخشه‌ای زیبایی از تاریخ و هویت بشریت تمام شود. این رژیم قبلا نیز نشان داده است که به قوانین، رویه‌ها و حتی تعهدات بین‌المللی دولت خود پایبند نیست.

اعلام خروج از یونسکو، خروج از معاهده آب و هوایی پاریس، خروج از معاهده منع موشکهای هسته‌ای میانبرد و کوتاهبرد در کنار خروج یکجانبه از توافق برجام تنها نمونه- هایی از یکجانبه‌گرایی، انکار حقوق بین الملل و به واقع قانون ستیزی این رژیم است. زمانی که ترامپ، با مشی نژادپرستانه، ملت متمدن و بافرهنگ ایران را “تروریست” می خواند، با وقاحت به دنیا اعلام می نماید که رژیم او هیچ تعهدی نسبت به رعایت اصول و خطوط قرمز حقوق بین الملل و از جمله اصل منع نژاد پرستی، اصل منع تبعیض و اصل مسئولیت بین‌المللی در قبال تعهدات عام و تعهدات خاص ندارد. این رژیم علیرغم ادعاهای خود بارها نشان داده که اعتقادی به مذاکره و پایبندی به تعهدات قبلی و فعلی ندارد. دشمنی با فرهنگ، حتی خصومت با یک ملت نیست بلکه مخاصمه و مبارزه با ارزش های مشترک فرهنگی و دستاوردهای تمدنی ملل مختلف جهان است.

دوستان گرامی یکجانبه گرایی و قانون شکنی همانقدر خطرناک است که تحمل آن توسط دیگران. متاسفانه مواضع منفعلانه کشورها و سازمانهای بین‌المللی در مقابل قانون شکنی و یکجانبه‌گرایی ترامپ وی را در پیگیری مشی قلدری جهانی جری‌تر نموده است. به عبارت دیگر “یکجانبه گرایی انفعالی” مشوق “یکجانبه گرایی فعال” است. کشورهایی که برای مصون ماندن از تعرض ترامپ به یکجانبه‌گرایی و قانون شکنی او تن داده‌اند، در نهایت زمینه را برای تعرض وی به خودشان فراهم کرده‌اند. تحریم پروژه نورث استریم، تهدید به افزایش تعرفه خودروهای اروپایی و تهدید اخیر به افزایش سایر تعرفه‌ها علیه اروپا نتیجه طبیعی برخورد منفعلانه اروپا در برابر خروج آمریکا از برجام و خوش خدمتی آنان در استفاده نژادپرستانه و غیرمجاز از ماده ۳۶ برجام است چرا که بر این توهم استوار است که فقط چشم آبی‌ها می توانند از مقررات حقوق بین‌الملل استفاده کنند و ایران در برابر نقض های مکرر آمریکا و اروپا حق استفاده از ماده ۳۶ را که بارها به استحضار مقامات اروپایی رسیده، ندارد.

دوستان عزیز میراث فرهنگی نقش بسزایی در تقویت عناصر معنوی و مادی تحقق صلح و توسعه پایدار دارد. آثار تاریخی، میراث گذشتگان و امانت آیندگان است.

و آنچه که امروزه تحت عنوان تمدن بشری شناخته می شود، بر شالودهای از همین میراث بنا نهاده شده است. جمهوری اسلامی ایران به عنوان وارث یکی از تمدن های کهن، همواره منادی تعامل و همکاری فرهنگها و گفت‌وگوی تمدن‌ها بوده تا نسلهای آینده، از بالندگی و پویایی و تعامل فرهنگی برخوردار باشند و نسل کنونی از بلای افراط و ترور و خشونت رها شود و در نهایت، آثار و میراث فرهنگی به جا مانده، گواهی است بر تاریخ و تمدن کهن و استقامت و ماندگاری مردم بزرگ ایران در برابر امواج موقتی غارتگران و فرهنگ ستیزانی همچون ترامپ.
فاما الزبد فیذهب جفاء و اما ما ینفع الناس فیمکث فی الارض کذلک یضرب الله الامثال (رعد ۱۷)

از توجه شما سپاسگزارم

به گزارش ایسنا، در این نشست اشرف بروجردی، مشاور رییس‌جمهور و رییس کتابخانه ملی نیز اظهار کرد : محمد جواد ظریف نماد قهرمان ملی در عرصه سیاست در این سرزمین است ،  او ویژگی‌های خردورزی و دانش نحوه تعامل با دیگران را در معرض دید عموم قرار داده است.

همچنین حجت الله ایوبی، دبیر کل کمیسیون ملی یونسکو نیز در اظهاراتی با اشاره به حضور ظریف در این  برنامه خاطرنشان کرد: او مردی است، که پرچمدار بهار است.

انتهای پیام

رضا برومند در گفت‌وگو با ایسنا، افزود: بنا به درخواست دادستان عمومی و انقلاب شهرستان قشم نیز فردا(هشتم بهمن‌ماه) واگذاری طرح پرورش میگو در این جزیره نیز بررسی می‌شود.

وی با بیان اینکه متولی رسیدگی به این موضوع سازمان میراث فرهنگی منطقه آزاد قشم است، خاطرنشان کرد: به احترام افکار عمومی و بررسی کارشناسی به همراه تیم ارزیابی و کارشناسی فردا راهی جزیره قشم شده و این طرح که طبق مطالب گفته‌شده فضای مجازی موقعیت جهانی ژئوپارک جزیره قشم را به خطر می‌اندازد، بررسی مجدد می‌شود.

برومند با اشاره به اینکه مختصات گنبد نمکی و ژئوپارک قشم در سازمان منطقه آزاد قشم موجود است و در صورت وجود داشتن طرح مذکور در این منطقه می‌توان مانع از ادامه فعالیت شد، اضافه کرد: پرونده ثبت ژئوپارک قشم در یونسکو از سوی میراث فرهنگی منطقه آزاد قشم پیگیری می‌شد و اینکه محل اجرای طرح در حریم گنبد نمکی و ژئوپارک قرار دارد باید از میراث فرهنگی قشم استعلام گرفته می‌شد.

مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری استان هرمزگان در پایان عنوان کرد: امیدوارم پس از ارزیابی‌های صورت گرفته و در صورت تائید در حریم قرار داشتن طرح مذکور، با کمک دستگاه قضایی و همکاری دستگاه‌های ذی‌ربط بتوانیم از میراث ملی خود دفاع کنیم.

به گزارش ایسنا،واگذاری اراضی در محدوده طولانی‌ترین غار نمکی جهان به مرکز پرورش میگو به‌عنوان جدی‌ترین تهدید برای خروج ژئوپارک قشم از یونسکو مطرح است. واگذاری اراضی در جزیره قشم از سال ۱۳۹۶ درحالی شروع شد که همان سال، پروژه ژئوپارک این جزیره موفق شد که به فهرست ژئوپارک‌های یونسکو بازگردد. این ژئوپارک یک بار در سال ۱۳۸۵ ثبت جهانی شده بود اما در سال ۱۳۹۱ به دلیل آنچه مشکلات مدیریتی اعلام شد، کارت قرمز گرفت و از این فهرست خارج شد. اینک کارشناسان معتقدند، واگذاری اراضی که بیشتر با هدف احداث اقامتگاه، مرکز پرورش میگو و آبزیان، پلاژ و شهرک‌های صنعتی بوده، این ژئوپارک را بار دیگر در معرض تهدید قرار داده است.

انتهای پیام

 چمدان – در اینجا به معرفی برخی مقاصد برای یوگا می‌پردازیم:

۱. دره رود گنگ و ریشیکش، هند

ریشیکش یک مکان بسیار خوب برای شروع یوگا است. این شهر معنوی زادگاه یوگا در کوهپایه کوه‌های هیمالیا و در کنار رود مقدس گنگ است که در شمال هند واقع شده. ریشیکش مملو از معابدی است که خانه بسیاری از خدایان هندو بوده و مجموعه‌ای از کلاس‌های یوگا در آنجا برگزار می‌شود.

۲. میسورو، هند

اعتقاد بر این است که یوگا و مدیتیشن به مدت ۵۰۰۰ سال است که وجود دارد. اما میسورو محفل اصلی یوگا آشتانگا (یک سبک سنتی یوگا) در نظر گرفته می‌شود. البته یوگا یکی از مشخصه‌های این شهر نیست و زمانی که هندوستان مستعمره انگلیس بود، یوگا با لباس‌های سنتی هندو فعالیتی غیر محبوب بشمار می‌رفت. سپس در دهه ۱۹۳۰، Maharaja یوگا و یوگا مدرن (Krishnamacharya) را دوباره زنده کرد.

۳. هاریهارالایا، کامبوج

به تفسیر کامبوجی، Harihara یک خدای هندو که دارای ویژگی‌های خدایان Shiva و Vishnu است. هاریهارالایا به سال‌های ۸۰۰ تا ۱۰۰۰ میلادی باز می‌گیردد. این دهکده کوچک ۱۰ مایل از سیم ریپ استانی در شمال غربی کامبوج فاصله دارد و هر ساله میزبان تعداد زیادی مراسم‌های بهبود یوگا و مدیتیشن است.

به گفته آنا استراس واتس، موردی که هاریهارالایا از بقیه مقاصد متمایز می‌کند تمرکز بر روی گنجاندن یوگا در زندگی روزانه است و نه فقط بهبود جسم. برخلاف بسیاری از مکان‌های دیگر، هاریهارالایا به تازگی به برق دسترسی پیدا کرده و Wifi در آنجا وجود ندارد. معبد باکونگ نیز در آنجا وجود دارد که موجودات و اسطوره‌های هندو و بودایی را نمایش می‌دهد.

منبع : yogajournal

به گزارش ایسنا، بیش از ۱۰ روز است که استان سیستان و بلوچستان و مردمش با سیل و آسیب‌های ناشی از آن دست به گریبان هستند و در این میان آن دسته از زنان و مردانی که به نوعی معیشتشان با دچار آسیب شده است، بیش از سایرین با مشکل مواجه‌اند. 

سیستان و بلوچستان از جمله استان‌هایی است که بسیاری از زنان روستانشین آن به واسطه تولید صنایع‌دستی و هنرهای سنتی امرار معاش می‌کنند و آسیب‌های وارد شده نه تنها زندگی‌ بلکه وضعیت شغلی آنها را با مشکل مواجه کرده است.

در این میان این نکته را نیز در نظر داشت که آسیب‌های وارد شده به حوزه صنایع دستی فقط در این مقوله خلاصه نمی‌شود و از بین رفتن دام‌ها و گیاهان، لای‌روبی برخی مناظق که خاکشان برای سفال‌گری کاربرد دارد و … باعث می‌شود تا این هنرمندان و صنعت‌گران در تامین مواد اولیه نیز دچار مشکل شوند؛ موضوعی که اغلب از چشم مسئولین پنهان می‌ماند و اغلب هم در برآورد میزان خسارت‌های واردشده، در نظر گرفته نمی‌شود.

محمد بهروز عیسی زهی – معاون صنایع دستی سیستان و بلوچستان – در گفت‌وگویی با ایسنا اعلام کرده است که هنوز میزان خسارت‌های وارد شده به حوزه صنایع‌دستی برآورد نشده است؛ اما یکی از دلایل اصلی این موضوع این است که بخش اعظمی از تولیدکنندگان در خانه‌هایشان فعالیت‌ دارند و به همین خاطر هم نمی‌توان به برآورد دقیقی رسید. 

او همچنین اظهار کرد که تاکنون اینچنین اعلام شده است که حداقل بین ۳۰۰ تا ۵۰۰ خانه‌ای که در آنها صنایع‌دستی تولید می‌شده، دچار آسیب شده است. البته آمارهای دقیق‌تر متعاقبا اعلام خواهد شد.  

انتهای پیام 

به گزارش ایسنا، رویداد «ایران باشکوه» همزمان با آغاز سال نو چینی در ایران آغاز شده است. وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی چندی پیش در مصاحبه‌ای با تلویزیون چین از مردم این کشور دعوت کرد تعطیلات سال نو را در ایران بگذرانند. این تعطیلات از روز شنبه ۲۵ ژانویه (۵ بهمن‌ماه) آغاز شده است و معمولا تا ۱۵ روز دیگر ادامه دارد اما کروناویروس چینی‌ها را در آغاز سال نو غافلگیر کرد. این ویروس تا به حال جان ۵۰ نفر را گرفته و ۱۲۰۰ نفر دیگر را آلوده کرده است.

شیوع گسترده این ویروس مرگبار که با بزرگترین کوچ چینی‌ها در تعیطلات سال نو همزمان شده، کشورهای هدف گردشگری چینی‌ها را نگران کرده است. ایران همزمان با سال نو چینی از چهارم تا بیستم بهمن‌ماه رویدادی را برگزار کرده اما کروناویروس برخی استان‌ها را نگران کرده و حتی بعش نمایندگان مجلس را به واکنش وا داشته است.

دولت چین برای جلوگیری از شیوع گسترده‌تر این ویروس، سفر تورها را به خارج از کشور به حالت تعلیق درآورده است. انجمن آژانس‌های گردشگری چین اعلام کرد: تورهایی که در میانه سفر خود هستندT می‌توانند با نظارت دقیق بر سلامت مسافران به سفر خود ادامه دهند.

مقام‌های شهری پکن در ادامه این اقدامات پیشگیرانه، تردد تمام اتوبوس‌های بین‌ استانی را لغو کردند تا از این طریق میزان سفر جاده‌ای به پایتخت محدود شود. ۷۰ هزار سینما و مجموعه فرهنگی در چین تعطیل شده و مسابقاj ورزشی به حالت تعلیق درآمده است. پروازها در برخی مسیرهای داخلی چین نیز همزمان با آغاز سفر مردم این کشور، معلق و هزینه بلیت‌ها به مردم بازگردانده شده است.

دولت چین در صدد است از تکرار همه‌گیری این ویروس مشابه آنچه در زمان شیوع  SARS «سارس» در سال‌های ۲۰۰۲ ـ ۲۰۰۳ که منجر به کشته شدن بیش از ۸، ۰۰۰ در سراسر جهان شد، خودداری کند.

انجمن آژانس‌های گردشگری چین اعلام کرد: بیش از ۳۵ میلیون گردشگر چینی تا اطلاع ثانوی نمی‌توانند به خارج از کشور سفر کنند.

چین بزرگترین منبع تامین گردشگر در سطح جهان است و ترس از شیوع این بیماری تاثیرات مخربی بر گردشگری این کشور و و حتی کشورهای دیگر داشته باشد.

در ایران، درحالی‌که برای پذیرایی از گردشگران چینی در سال نو آماده می‌شد، تمهیدات پیشگیرانه‌ای برای جلوگیری از انتقال این ویروس اتخاذ شده است. رضا جعفرزاده ـ سخنگوی سازمان هواپیمایی کشوری ـ گفته است: «همه پروازهای ورودی از چین در فرودگاه امام خمینی (ره) توسط مرکز مدیریت بیماری‌های واگیردار وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، بررسی و مسافران آن معاینه می‌شوند.»

به گفته او، پروازهایی که از تهران و به عنوان پروازهای کانکشن به استان‌ها و فرودگاه‌های دیگر می‌روند نیز مورد معاینه قرار خواهد گرفت و در آن‌جا نیز تهمیدات لازم اندیشیده شده است اما براساس توصیه‌های وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی همه مسافرانی که به آن مناطق سفر کردند و ملاقات‌هایی داشته‌اند باید همه موارد و نکات بهداشت فردی را رعایت کنند، چراکه به گفته این وزارتخانه انتقال این بیماری مانند ویروس سرماخوردگی بسیار سریع است

کیانوش جهانپور ـ رییس مرکز روابط عمومی و اطلاع‌رسانی وزارت بهداشت ـ نیز از ممنوعیت ورود مواد غذایی همراه مسافر از مبداء چین و کشورهای جنوب شرق آسیا به ایران اطلاع داده است.

هرچند او گفته هیچ مورد مشکوکی از کروناویروس در ایران تا این لحظه مشاهده نشده است و سفارت ایران در چین نیز با توجه به تدوام تردد ایرانی‌ها و چینی‌ها تایید کرده است که گزارشی از ابتدای هم‌وطنان ایرانی به کروناویروس دریافت نشده است اما با این وجود به خاطر برقراری پروازهای مستقیم بین دو کشور و سفر برخی اتباع چینی قبل از این اقدامات و هشدارها، نگرانی در ایران به ویژه در استان‌هایی که محل برپایی رویداد «ایران باشکوه» هستند، همچنان وجود دارد. وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی که تا چند روز پیش برای دعوت از چینی‌ها و تبلیغ در این کشور برای جذب بیشتر گردشگران چینی دست به تلاش‌هایی زده بود، تا کنون نسبت به این نگرانی‌ها واکنش خاصی نداشته است.

فقط ولی تیموری ـ معاون گردشگری وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی ـ به دنبال پیگیری‌های خبرنگار ایسنا در واکنش به این نگرانی‌ها، گفت: طبیعتا این موضوع در چارچوب وظایف وزارت بهداشت است و برابر اعلام آن وزارت، پیش‌بینی‌ها و تمهیدات لازم در این زمینه انجام گرفته که در روزهای گذشته رسما اعلام کرده‌اند.

انتهای پیام

۱. Kumano Kodo Pilgrimage، ژاپن

تور ۹ روزه پیاده روی که از اوساکا شروع شده و به ایسه ختم می‌شود. در این تور از عبادتگاه Kumano Kodo و ایسه بازدید می‌شود شب‌ها می‌توان در مکانی مانند هتل‌های قدیمی ژاپنی استراحت کرد و روز بعد پیاده روی ۴ تا ۶ ساعته را از نو شروع کرد. این مسیر که از کوه‌های Koyasan عبور می‌کند  منظره‌ای زیبا و خارق‌العاده برای شما فراهم می‌کند.

۲. Ausengate (کوه‌های رنگین کمان)، پرو

برای کسانی که می‌خواهند ظاهر دیگری از پرو را ببینند قطعا این تور پیاده روی ۷ روزه در مسیر کویری که از کوه‌هایی با خاک رنگی می‌گذرد بهترین گزینه است و در نهایت به معروف‌ترین و پربازدیدترین مکان در پرو یعنی ماچوپیچو می‌رسید.

۳. Liguria، ایتالیا

یکی از زیباترین و خیره کننده‌ترین شهرهای ساحلی در ایتالیا Liguria است که مرزهای آن توسط توسکانی و فرانسه احاطه شده و بهترین مسیر برای پیاده‌ روی جاهایی است که می‌توان از غذاهای لذیذ ایتالیایی لذت برد.

۴. Hollyford، نیوزلند

Hollyford یکی از زیباترین مناطق کشف نشده در نیوزلند بشمار می‌رود و در طول یک سفر ۲ تا ۳ روزه می‌توان از جنگل‌های ساحلی عبور کرد و با هلیکوپتر بر فراز آسمان Hollyford پرواز کرد و یک تجربه بی‌ظیر به دست آورد.

۵. Bergen، نروژ

بعد از گذراندن چند روز در شهر فوق‌العاده Bergen، بهتر است سفر را کمی به عمق و حومه این شهر برد و در کوه‌های حیرت‌آور این شهر نروژی پیاده‌روی کرد.

منبع :‌standard.co.uk

با اینکه پاسخ پیش‌فرض تقریباً همه پرسش‌ها، درخواست‌ها یا پیشنهادها در زبان فرانسوی یک «نه-non»ی دل‌شکن است، ولی معمولاً یک «وی-oui-بله» در بافت سخن‌های منفی فرانسوی‌ها وجود دارد. چندی پیش کمدینی فرانسوی به نام جرارد دِپاردیو موضوع یکی از کمدی‌هایش را مکالمه با دوستان و خانواده‌های فرانسوی درباره استفاده از واژه «نه» در زبان فرانسوی انتخاب و بیان کرد که چرا به نظر می‌رسد پیش‌فرض ملی پاسخشان این واژه باشد. او می‌گوید: «نه، درست نیست، ما همیشه اول جمله‌هامون نه نمی‌گیم. نه، درست می‌گید، ما حتی وقتی موافقیم هم جمله‌مون رو با نه شروع می‌کنیم. هممم، نه …. نمی‌دونم چرا…»

در فرانسه، پاسخ پیش‌فرض به هر پرسش، درخواست یا پیشنهادی «نه» است.

همچنین اولیویر گیراد یک طنزپرداز فرانسوی این واکنش را این‌گونه توضیح می‌دهد: «در زبان فرانسوی اگر بگویید «نه-non» بعدش فرصت دارید که بگویید «بله-وی-oui»؛ ولی اگر بگویید «وی-oui» دیگر نمی‌توانید بگویید «نه!-non-نو»! فراموش نکنیم که فرانسوی‌ها ملت اعتراض‌ها هستن و اعتراض هم همیشه با گفتن «نه-non» آغاز می‌شود.»

و البته همین‌طور هم هست. فرانسوی‌ها از سال ۱۷۸۹ که پاریسی‌ها به زندان باستیل این شهر حمله کردند کمابیش در حال اعتراض بوده‌اند. همین اعتراضات اولیه بود که به انقلاب فرانسه انجامید و درنهایت به بیش از ۹۰۰ سال حکومت سلطنتی پایان داد. این روزها نیز تظاهرات بسیاری در فرانسه برپا می‌شود. برای نمونه در ماه نوامبر سال ۲۰۱۸  جلیقه زردها برای اعتراض در برابر بالا رفتن مالیات به خیابان‌ها آمدند و به تظاهراتشان (که به خشونت هم کشیده شد) ادامه دادند. از آن هنگام تاکنون، اعتراضات روز شنبه و تظاهرات به علل گوناگون برای بسیاری به ‌نوعی سرگرمی ملی تبدیل شده است.

فرانسوی‌ها به‌جز ریختن به خیابان‌ها، راه‌های گوناگونی را نیز برای نه گفتن ساخته‌اند. احتمالاً غیرمستقیم‌ترین عبارتی که به کار می‌برند تا بگویند احتمال رسیدگی به یک درخواست پایین است این باشد: «Ça risque d’être compliqué» (این کار ممکن است پیچیده باشد). قاطعانه‌ترین نسخه نه گفتن هم شاید این باشد: «درخواست شما نامربوط است» (Ç’est hors de question)؛ عبارت بخصوصی که هرگونه امید را برای پیگیری درخواست‌کننده از بین می‌برد.

ولی در بیشتر مواقع امید هست. برخلاف باور عموم، فرانسوی‌ها گوش شنوای خوبی دارند؛ البته پس از چند بار نه گفتن و مخالفت کردن است که به ادامه صحبت‌های شما توجه خواهند کرد. باید کمی باور راسخ داشته باشید و گاه بسیار چانه‌تان را خسته کنید، ولی به‌هرحال همیشه پشت نه گفتن فرانسوی‌ها یک بله پنهان خواهید یافت.

اینجا لازم است به یک مفهوم در علم زبان‌شناسی به نام بافت زبانی اشاره‌ای داشته باشیم. بافت یک زبان می‌تواند زبان بدن، محیط و موقعیت را در بر بگیرد؛ یعنی اساساً هر چیزی که نمی‌توان آن را به‌صورت واژه درآورد. کشورهایی مانند ایالات‌متحده و استرالیا فرهنگ‌هایی کم‌بافت دارند، یعنی بیشتر اوقات آنچه به زبان می‌آورند واقعاً همان چیزی است که می‌خواهند بگویند و نقش بافت در ارتباطات کلامی آن‌ها کم‌رنگ است، ولی کشورهایی مانند فرانسه، روسیه و ژاپن فرهنگی پر بافت و زبانی وابسته به بافت دارند و خوب بودن ارتباطات کلامی در آن‌ها به پیچیده بودن، ظریف بودن و لایه دار بودنش بستگی دارد. درواقع در این زبان‌ها پیام‌ها را باید از لابه‌لای جملات با تیزبینی خواند.

این‌که فرانسوی‌ها به واژه نه وابستگی دارند، معنایش آن نیست که اساساً انسان‌های منفی نگری هستند. این نوع برخورد آن‌ها تا حدودی از مدرسه آغاز می‌شود. کودکان فرانسوی می‌آموزند که هنگام ارائه مطالبشان از تز (گزاره)، آنتی‌تز (ضدگزاره) و سنتز (گزاره تلفیقی) استفاده کنند و این‌گونه یاد می‌گیرند که از ادعای خودشان در برابر ادعای خودشان دفاع کنند و در پایان خلاصه‌ای از هر دو را ارائه دهند. این سبک بحث و دفاع به بزرگ‌سالی و جلسات اداری آن‌ها نیز کشیده می‌شود. به همین دلیل نه گفتن فرانسوی‌ها بیشتر فراخوانی به مناظره و درک متقابل بهتر و نه مخالفت مطلق است و این امر به گسترش به‌کارگیری واژه «نه» در حوزه‌های گوناگون کشور فرانسه انجامیده است.

نخستین و مهم‌ترین «نه» فرانسوی‌ها جمله «je ne sais pas-من هیچ اطلاعی ندارم» است. درواقع ۷۵% نه‌هایی که در سخنان آن‌ها می‌بینیم به‌منظور پنهان کردن کم‌اطلاعی به زبان می‌آیند و علتش آن است که مردم فرانسه از اشتباه کردن شرم و هراس دارند. این ترسی است که از دوره ابتدایی با گفتن نمرات دانش‌آموز به همه دانش‌آموزان کلاس در او به وجود می‌آید و احتمال آسیب‌پذیری و سرخوردگی او را بالا می‌برد. انواع دیگری از «نه» گفتن نیز هست. مانند «نه‌»ی خوش‌رویانه که شاید صاحب یک فروشگاه آن را به زبان بیاورد تا با مهربانی شما را به مکالمه بیشتر دعوت کند؛ یا «نه» اداری قاطعانه و آزاردهنده‌ای که مسئولان فرانسوی برای گریز از اعتراف به اشتباهشان در موقعیت‌های اداری به کار می‌برند.

البته می‌توان گفت که «نه‌»ی واکنشی و عادتی بیشتر از تمام این نه‌ها در ژرفای ذهن آن‌ها جای گرفته است و در میان دوستان و خانواده‌ها همواره به کار می‌رود. افراد گوناگون برای رویارویی با این «نه»، راهکارهای جالبی را ارائه کرده‌اند. برای نمونه خانم پولی پلات نویسنده کتاب فرانسوی یا ستیزجو که همسری فرانسوی دارد، راهبردهای کارآمدی را در کتابش برای بله گرفتن از فرانسوی‌ها عنوان می‌کند. یکی از این راهبردها آن است که ابتدا به‌جای پیشنهاد و درخواست، از خوبی‌ها و نکات مثبت درخواستتان صحبت کنید و سپس مسئله را پیش بکشید. برای مثال اگر قرار است به سفر بروید، ابتدا ویژگی‌های مثبت مقصد پیشنهادی‌تان مانند نزدیک بودن و کم‌هزینه بودنش را بیان کنید و سپس آن را پیشنهاد دهید. این روشی است که برای خانم پلات به‌ویژه هنگام مناظره با همسرش سودمند واقع شده است.

در آخر به شما پیشنهاد می‌کنیم که اگر به فرانسه سفر کردید و با یک‌جانبه بودن و نه‌های ظاهری آن‌ها روبرو شدید، به این آسانی پا پس نکشید؛ چراکه این نوع مخالفت بخشی از خوی ملی آن‌هاست. اگر روزی از یک نهاد، رستوران یا فرد عادی فرانسوی یا غیره درخواستی داشتید و فوراً نه شنیدید، آن را چند بار دیگر با ذکر جزئیات بیشتر بیان کنید و تلاش کنید تا طرف فرانسوی‌تان را قانع سازید. مطمئن باشید که در ۹۰% مواقع بله پنهان را در جملات او خواهید یافت و به نتیجه مطلوبتان خواهید رسید.

منبع: bbc.com