برچسب: گردشگری

کاشف جام حسنلو درگذشت

به گزارش ایسنا، علی صدرایی _ باستان‌شناس_ در صفحه شخصی خود در اینستاگرام با اعلام خبر درگذشت این باستان‌شناس گفت: “هنری دایسون” در فاصله سال‌های ۱۹۵۷ تا ۱۹۷۷ میلادی سرپرستی پروژه حسنلو در شمال غرب ایران را بر عهده داشت. پیش از آن نیز او در محوطه‌های “اریحا”، “نیپتون” در عراق ، شوش در ایران و جزیره بحرین در خلیج فارس به فعالیت پرداخته بود.

وی در فاصله سال‌های ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۲ میلادی ریاست دانشکده هنرها و علوم دانشگاه پنسیلوانیا را عهده‌دار بود. وی در سال ۱۹۸۲ میلادی به مدیریت موزه دانشگاه انتخاب شد او مقالات متعددی را در زمینه باستان شناسی ایران به ویژه محوطه تاریخی حسنلو منتشر کرده است.

بازیابی حسنلو یکی از این مقالات است که در آن دایسون به روند کشف و تفسیر مشکل نتیجه گیری‌های اولیه در حفاری‌های و حفاری‌های تپه مرکزی حسنلو، چالش‌های تفسیر ، تپه مذکور پرداخته است. “مری ویر جینیا هریس” لیسانسه دانشگاه واشنگتن و فوق لیسانس رشته تاریخ مشروطیت انگلیس از دانشگاه شیکاگو و “اسکار وایت ماسکارلا” از پژوهشگران ارشد بخش هنر خاور نزدیک باستان در موزه هنر مترو پولیتن که لیسانس خود را در رشته تاریخ از سیتی کالج نیویورک و دکتری خود را در رشته باستان شناسیکلاسیک از دانشگاه پنسیلوانیا گرفته است، در این پروژه به دایسون کمک کرده بودند.

انتهای پیام

به گزارش ایسنا، نمایشگاه صنایع دستی و گردشگری از ۲۳ تا ۲۶ بهمن‌ماه در تهران برگزار شد. صنایع دستی و گردشگری برای نخستین بار به شکلی گسترده در یک نمایشگاه ادغام شدند. معاون صنایع دستی در نشست خبری نمایشگاه گفت که به خواست وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی این اتفاق افتاده است اما درباره علت آن دیگر توضیحی داده نشد.

هرچند این ادغام به عقیده برخی مقامات این وزارتخانه، اتفاق مبارکی بود اما آشفتگی در غرفه‌آرایی‌ها، چینش استان‌ها در هر سالن، پراکندگی و چندپاره شدن اجزای برخی استان‌ها و سنخیت نداشتن برخی محصولات با موضوع نمایشگاه، باعث شد برخی از متخصصان گردشگری و صنایع دستی و حتی بازدیدکنندگان، فضای آن را گیج‌کننده، درهم، آشفته و چیزی شبیه چندشنبه بازار توصیف کنند؛ فضایی که حتی نتوانست طرفداران صنایع دستی و گردشگری را از تصمیم تازه برای ادغام، راضی کند.

تبلیغات و اطلاع‌رسانی درباره این نمایشگاه که حداقل در حوزه گردشگری مهم‌ترین رویداد کشوری به حساب می‌آید، همانند دوره‌های گذشته در ضعیف‌ترین حالت ممکن صورت گرفت. تا چند کیلومتر آن‌طرف‌تر از محل نمایشگاه بین‌المللی تهران به سختی می‌شد یک بنر تبلیغاتی که سریع نظر مخاطب را جلب کند، پیدا کرد. خیابان جنوبی و جنوب غربی نمایشگاه بین‌المللی کامل در قُرق تبلیغات تورهای خارجی یک آژانس مسافرتی بود. ترافیک در خیابان‌های منتهی به نمایشگاه بین‌المللی تهران در در روزهای پایان هفته، این امید را می‌داد که بیشتر این خودروها راهی نمایشگاه صنایع دستی و گردشگری هستند اما ورودی‌های خلوت، حدیث دیگری را نَقل می‌کرد.

بیشتر بازدیدکننده‌ها از آنچه قرار بود در این نمایشگاه عرضه شود، اطلاعی نداشتند. خیلی‌ها از طریق شبکه‌های اجتماعی یا بخش‌های خبری تلویزیون در جریان این نمایشگاه قرار گرفته بودند و از روی علاقه، خود را به آن رساندند، شاید برای همین نمایشگاه در آغاز و خاتمه، خلوت‌ترین روزهای خود را سپری و تنها در تعطیلات پایان هفته ازدحامی از جمعیت را تجربه کرد.

برگزارکنندگان هم با علم به این‌که اجرای گروه‌های موسیقی هر سال با استقبال مواجه شده است، امسال هم از ریتم و نوای این گروه‌ها، درحالی که برخلاف دروه‌های پیشین از همراهی زنان محلی محروم شده بودند، استفاده کرد؛ تا بازدیدکننده‌های بیشتری را جذب کند، به طوری که برخی از غرفه‌داران می‌گفتند: نمایشگاه شاید شلوغ و پر بازدید بود اما کیفیت نداشت و بیشتر آن‌ها آمده بودند تا اجرای گروه‌های اقوام و موسیقی محلی را تماشا کنند و یک کاسه آش و یک سیخ کباب هم بخورند. این شکایت از ناحیه فروشندگان صنایع دستی که برای نخستین بار ادغام در نمایشگاه گردشگری را تجربه می‌کردند، بیشتر مطرح شد.

یکی از غرفه‌داران صنایع دستی می‌گفت، تحت تاثیر تبلیغ و تعریف دیگر هنرمندان استان به نمایشگاه تهران آمده اما در چهار روز، فروش خوبی نداشته است. بقیه هنرمندان به همین اندازه از فروش‌شان ناراضی بودند، درحالی‌که همیشه از نمایشگاه صنایع دستی تهران تعریف می‌کردند.

او که برای اجاره غرفه‌اش در نمایشگاه بین‌المللی تهران حدود یک و نیم میلیون تومان پرداخته بود، از برگزارکننده یا مجری نمایشگاه ناراضی بود و می‌گفت که حضور در تهران برای هنرمند صنایع دستی با این حجم فروش، گران تمام می‌شود. «مجری نمایشگاه، این یک و نیم میلیون تومان را برای اجاره غرفه، یک میز و صندلی گرفته و هیچ خدمات دیگری نداده است، به هر وسیله دیگری نیاز داشتیم حتی لامپ باید پول می‌دادیم و حتی روزهای نخست برای ورود به نمایشگاه باید بلیت می‌خریدیم».

غرفه‌هایی هم بودند که در سالن جای مناسبی داشتند و قیمت اجاره‌شان به بیش از چهار میلیون تومان می‌رسید، اجاره‌کنندگان این غرفه‌ها هم نسبت به سطح خدماتی که گرفته بودند، شکایت داشتند.

این نارضایتی از برگزارکننده و کیفیت بازدیدکنندگان وقتی بیشتر به چشم می‌آید که اغذیه‌فروشی‌ها هم با آن صف طولانی و استقبال‌کننده به جرگه ناراضیان نمایشگاه صنایع دستی و گردشگری بپیوندند. دختری که سوغات شیراز را می‌فروخت، می‌گفت، کارش شرکت در نمایشگاه‌های این چنینی است، هر جای تهران باشد شرکت می‌کند، اما نمایشگاه صنایع دستی و گردشگری جزو گران‌ترهایشان بوده است. او برای غرفه‌ای ۳۰ متری بیشتر از چهار و نیم میلیون تومان داده بود که با تعدادی سوغاتی فروش دیگر در آن حضور داشت، می‌گفت: درآمدی که به‌دست آوردیم، سر به سر با هزینه‌ای بود که پرداخت کردیم. مردم آمده بودند اما بیشتر گشت می‌زدند.

زنی میانسال از استان کرمانشاه هم ناراحت بود که بخش زیادی از روغن‌ها، شیره‌های خرما و سوغاتی‌هایی که به تهران آورده را باید به شهرش برگرداند. او فکر می‌کند اوضاع اقتصادی روی انگیزه و خرید مردم اثر گذاشته بود، می‌گفت: خیلی‌ها با ذوق می‌آمدند قیمت می‌پرسیدند، بعد لبخند می‌زندند و می‌رفتند. مردم قدرت خرید ندارند. سال‌های قبل این‌طور نبود، امسال بیشتر این صحنه‌ها را دیدم.

در این بین، غرفه‌دارانی هم بودند که با حمایت سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان در نمایشگاه شرکت کرده و در غرفه‌ای رایگان حضور داشتند، آن‌ها شاید راضی‌ترین شرکت‌کنندگان این نمایشگاه به حساب می‌آمدند، چون پولی نداده بودند، خسارتی هم متحمل نشده بودند یا رویابافی از بابت حضور پر سود در تهران نداشتند.

کیفیت پایین محصولات صنایع دستی، قیمت بالا، عرضه محصولات غیرصنایع دستی در غرفه‌ها یا آثار تلفیقی که صنایع دستی محسوب نمی‌شود، تفکیک نشدن غرفه‌های صنایع دستی از هتل، آژانس و ایجاد فضای تلفیقی و کمبود محصولات خلاق و متفاوت، از جمله انتقادهای وارده برخی کارشناسان صنایع دستی و بازدیدکنندگان بود. در چهار روز برپایی نمایشگاه، حضور ناظران، بازرسان و حتی متولیان صنایع دستی در نمایشگاه نیز کمرنگ بود. مشخص نبود معیار تعیین قیمت محصولات چه بود و چه کنترلی روی کیفیت محصولات صورت گرفته بود. از طرفی با وجود ادغام صنایع دستی در نمایشگاه گردشگری برخی از فعالان و کارشناسان این حوزه بر این عقیده بودند که صنایع دستی به حاشیه رانده شده و حتی کارگاه‌های آموزشی به آن اختصاص داده نشد.

یکی از کارشناسان صنایع دستی می‌گفت: خیلی خوب است که صنایع دستی و گردشگری کنار هم قرار گرفته‌اند شاید این باعث شود مثلا هتل‌ها و بومگردی‌ها از صنایع دستی اصیل بیشتر استفاده کنند یا دست‌کم با آن آشنا شوند، تا محصولات اصل و تقلبی را از یکدیگر تمییز دهند؛ اما آشفتگی در غرفه‌ها و سالن‌ها باعث می‌شد مشخص نباشد این نمایشگاه، صنایع دستی است یا گردشگری، همه چیز درهم عرضه شد، فیروزه‌تراشی کنار تجهیزات هتلی قرار گرفت، حتی دقت و توجه نشد چه محصولی در کنار چه خدمات گردشگری قرار داده شود.

یک کارآفرین در زمینه توانمندسازی زنان روستایی از طریق صنایع دستی نیز نظرش بر این بود که اصالت و هویت صنایع دستی در این نمایشگاه حفظ نشده است. او بیان کرد: به نظر می‌رسد یک‌سری هنرمند را گردهم آورده بودند تا محصولاتشان را در آستانه عید بفروشند. تاسف‌آور است که در جریان این ادغام نمایشگاهی، اصالت صنایع دستی در کالاهای عرضه شده کمتر مورد توجه قرار گرفت. خیلی‌ها متوجه این موضوع نمی‌شوند و کالایی را به اسم صنایع دستی می‌خرند. باید ناظر و بازرس در نمایشگاه می‌بود تا اجازه نمی‌داد محصولات بی‌کیفیت و بی‌هویت فروخته شود.

اما در بخش گردشگری، نظر متخصصان و فعالان گردشگری بر این بود که سطح نمایشگاه نسبت به دوره‌های پیشین تنزل پیدا کرده است، حضور آژانس‌های مسافرتی و بازدیدکنندگان و هیات‌های خارجی به شکل محسوسی کمتر شده و نمایشگاه از حالت تخصصی خارج شده و از استانداردهای بین‌المللی فاصله گرفته بود و رویکرد بین‌المللی نداشت. اگرچه نمایندگانی از ترکیه، اسپانیا و سوئیس در جریان برگزاری نمایشگاه حضور داشتند اما کیفیت بهره‌برداری از آن‌ها همانند دوره‌های پیشین نبود، آنچنان که برخی از آژانس‌داران می‌گفتند اصلا متوجه حضور این نماینده‌ها نشدند.

گردشگری به واسطه تعلیق و لغو سفر گردشگران خارجی به ایران پس از حوادث سیاسی اخیر و کاهش حجم سفرهای داخلی به دنبال سهمیه‌بندی بنزین، روزهای بحرانی را می‌گذارند، فعالان آن انتظار بیشتری برای به بلوغ رسیدن این نمایشگاه، پس از دوازده دوره برگزاری داشتند، اما حالا در مقام منتقد ظاهر شده‌اند. در نظرسنجی که برخی اصناف گردشگری مثل هتلداران راه انداخته‌اند، نمایشگاه امسال امتیاز پایینی را گرفته است. نظر منتقدان نمایشگاه امسال بر این بود که گردشگری به حاشیه رانده شده و بیشتر از خدمات، لوازم و تجهیزات سفر، این صنایع دستی و غذا است که به چشم می‌آمد.

صاحب یکی از بومگردی‌ها در استان آذربایجان غربی، غیبت جامعه مختصص را نقطه ضعف نمایشگاه گردشگری امسال دانست و آن را بی‌رمق‌تر از گذشته توصیف کرد.

یکی از فعالان گردشگری در بازار چین هم می‌گفت: محوطه نمایشگاه چهره نامناسبی را از گردشگری ایران معرفی می‌کرد. انبوهی از غرفه برپا شده بود که آجیل، خشکبار، نان روغنی، کباب، آش و ادویه‌ و شیرینی محلی می‌فروخت، البته این‌ها هم بخشی از ظرفیت و جذابیت گردشگری است اما واقعی نیست، کار بیشتر آن‌ها شرکت در نمایشگاه‌های این چنینی است. تعداد بومی‌ها و محلی‌هایی که حرفه‌شان توریسم عشایر یا خوراک است و از استان‌ها دعوت شده‌ بودند تا مثلا خوراک محلی‌شان را معرفی کنند، به انگشتان دو دست هم نمی‌رسید. در واقع ما افرادی را با عنوان عشایر در این نمایشگاه معرفی کردیم که خیلی وقت است تغییر هویت داده‌اند. بی‌نظمی در معرفی چادرهای عشایری هم ملموس بود. این موضوع درباره غرفه‌ها هم صدق می‌کرد. بازدیدکنندگان زیادی را سردرگم یافتم. خیلی‌ها تا وارد سالن نمی‌شدند نمی‌دانستند قرار است چه چیزی را ببینند، اطلاع‌رسانی نمایشگاه تا این حد ضعیف بود.

محوطه نمایشگاه را تقریبا دود کباب و بوی روغن سوخته فرا گرفته بود، شلوغ‌ترین غرفه‌های نمایشگاه شاید غذافروشی‌ها بودند، با این حال خیلی از بازدیدکنندگان از کیفیت خوراکی که خریده‌ بودند، رضایت نداشتند. یکی از آن‌ها به وضعیت بهداشت این غرفه‌ها اشاره کرد و گفت که انگار نظارتی نیست، همه چیز آلوده است. ما فکر می‌کنیم غذای محلی می‌خوریم ولی در اصل نمی‌دانیم چه چیزی خریدیم.

تعداد غرفه‌های اغذیه فروشی بیشتر از دوره‌های قبل بود. یکی از مسؤولان گردشگری که خواست نامش منتشر نشود، گفت: ما در دوره‌های پیشین سعی کردیم تعداد این غرفه‌ها را کم کنیم و به نمایشگاه گردشگری حالت تخصصی بدهیم، بنابراین بخش مجزایی را به سوغات و خوراک محلی اختصاص دادیم، اما مجری جدید چند پله پایین‌تر رفت، امسال تعداد غرفه‌های غذا و سوغات خیلی بیشتر شد، نمایشگاه گردشگری و صنایع دستی بوی کباب و ذغال گرفته بود، ظاهرا برای این غرفه‌ها فراخوان داده بودند و کنترلی صورت نگرفته بود.

وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی پس از دوازده دوره، مسؤولیت سیزدهمین نمایشگاه گردشگری و سی‌وسومین نمایشگاه ملی صنایع دستی را به شرکت مادر تخصصی توسعه ایرانگردی و جهانگردی واگذار کرد که آن هم طی فراخوانی، شرکت خصوصی را به عنوان مجری نمایشگاه‌ها در نظر گرفت. تجربه نخست این شرکت خصوصی در آخرین روز برپایی نمایشگاه در نشستی با برخی غرفه‌داران به چالش و اعتراض کشیده شد.

بعضی از شرکت‌کنندگان که فضای نمایشگاه امسال را غیرتخصصی و حضور فعالان گردشگری را در آن کمرنگ ارزیابی کردند، از ظهر روز شنبه (۲۶ بهمن‌ماه) غرفه‌هایشان را جمع‌آوری و خالی کردند. با آن‌که ساعت نمایشگاه در آخرین روز یک ساعت بیشتر و تا ۱۸ عصر تمدید شد اما برخی غرفه‌ها ساعت ۱۶:۳۰، تخلیه و تعطیل شده بودند و عملا آخرین روز نمایشگاه، نیمه‌تعطیل بود.

نمایشگاه صنایع دستی و گردشگری به لحاظ حجم زباله تولیدی و هدر رفت کاغذ و نایلون نیز که با توسعه پایدار گردشگری در منافات است، انتقادهای زیادی را نیز از سوی برخی فعالان گردشگری به همراه داشت.

این نمایشگاه‌ها با وجود ضعف‌ها و انتقادها، برخی بازدیدکنندگان را به خاطر جزئیات استان‌ها به وجود آورد، مثلا یک تاجر که برای خرید به این نمایشگاه آمده بود، می‌گفت: داد و ستد در این فضا جریان دارد، این واقعا جذاب است که همه چیز را از هر نقطه کشور یک‌جا می‌توان دید، فقط باید به این نمایشگاه نظم و برنامه داده شود. و یا امید را در بعضی فعالان و سرمایه‌گذاران به خاطر متوقف نشدن جریان گردشگری با وجود تنش‌های سیاسی زنده کرد. هرچند که کفه این خوش‌بینی‌ها و مثبت‌اندیشی‌ها در ترازوی نمایشگاه گردشگری و صنایع دستی، سبک‌تر بود و بیشتر از آن‌که رنگ دفاع به این رویداد بدهد، خلاء جشنواره‌های شاد و نیاز مردم به آن، کمبود محتوا و اطلاعات از جزئیات جاذبه‌های گردشگری و صنایع دستی استان‌ها، نبود تعامل بین حوزه‌ای، محرومیت از دیدگاه‌های کارشناسی در رویدادها و ناتوانی در شناسایی و جذب مخاطبان واقعی، را نشان می‌دهد.

انتهای پیام

بیشتر عکس‌های بیرون آمده از کره شمالی مرتبط با پایتخت این کشور و مقر فرماندهی پیونگ یانگ است. اکنون در ادامه نگاهی داریم به نقش زنان در کره شمالی:

مامور کنترل ترافیک

ماموران کنترل ترافیک زن در پیونگ یانگ نقشی پررنگ دارند. البته در کشور کره شمالی خبری از ماشین‌های پرتعداد و ترافیک نیست، اما در کل کره شمالی حدود ۳۰۰ افسر پلیس راهنمایی و رانندگی زن وجود دارد که معمولاً به عنوان “بانوان راهنمایی و رانندگی” شناخته می‌شوند. بنا به گزارش‌ها، زنان جوان به خاطر ظاهر جذاب خود انتخاب شده اند و در صورت ازدواج یا رسیدن به سن ۲۶ سالگی باید بازنشسته شوند.

ماموران مترو

مترو‌های کره شمالی بیش از حد عمیق هستند و در ۹۶ متری (۳۱۶ فوت) زیر زمین قرار دارند و هر ایستگاه به عنوان یک پناهگاه بمبی نیز شناخته می‌شود. تا همین اواخر، گردشگران کره شمالی فقط مجاز به مسافرت بین دو ایستگاه انتخاب شده بودند. در اینجا نیز زنان به عنوان ماموران مترو حضور دارند. در مترو کره شمالی سرود‌های میهنی از طریق بلندگو‌ها پخش می‌شوند.

بانوان دانشمند حوزه فناوری

در کره‌شمالی دسترسی به اینترانت تحت کنترل دولت وجود دارد، اما دسترسی به اینترنت جهانی به دلیل محتوای “زرد” یا به قول دولتمردان کره شمالی محتوای “نامناسب و خرابکارانه” ممنوع است.

کار در کارخانه ابریشم

کارخانه ابریشم کیم جونگ سوک (نام مادربزرگ کیم جونگ اون)، تقریباً “۱۶۰۰ کارگر عمدتا زنان” دارد که کرم‌های ابریشم را مرتب سازی و پردازش می‌کنند تا نخ ابریشم را تهیه کنند.

شرکت در کارناوال‌ها

زنان نقشی پررنگ در زیبایی و رنگارنگ شدن رژه و کارناوال‌های بزرگ دولتی ایفا می‌کنند برای مثال در مراسم بزرگداشت هفتادمین سالگرد تأسیس حزب حاکم کره زنان نمایش‌هایی اجرا کردند.

حضور در یک رژه نظامی

از سال ۲۰۱۵، زنان کره شمالی باید حداقل هفت سال در ارتش خدمت کنند و مردان باید حداقل ده سال خدمت کنند، این نرخ خدمت، درواقع طولانی‌ترین خدمت اجباری در جهان محسوب می‌شود.

زن خوشامدگو

در نمایشگاهها، مراسم و حتی در ورودی اماکن مهم، زنان مختلف در نقش خوشامدگو حضور دارند و این نقشی بسیار مهم و حیاتی محسوب می‌شود.

زوریخ بزرگ‌ترین و پرجمعیت‌ترین شهر سوئیس است. این شهر در شمال مرکزی سوئیس و ‏در دامنه کوه‌های آلپ جای گرفته‌است. زوریخ، مهمترین قطب اقتصادی سوئیس به شمار می‌رود و گاهی از آن به عنوان پایتخت ‏فرهنگی این کشور نیز یاد می‌شود؛ البته پایتخت سیاسی سوئیس، شهر برن است. زوریخ جزء شهرهای با کیفیت زندگی بالا در میان شهرهای جهان شناخته می‌شود و معمولا به عنوان یکی از شهرهای گران قیمت جهان معرفی می‌شود.

در زوریخ همه‌چیز منظم است و خبری از بی‌نظمی،‌ ترافیک، بوق ماشین‌ها، تأخیر و دیر رسیدن نیست. در ابتدای ورود به آن، ‏بیشترین چیزی که جلب توجه می‌کند، آرامش حاکم در میان مردم است؛ آرامشی که ناشی از دور بودن هیاهوهای رایج در یک ‏کلان‌شهر است. حمل‌ونقل عمومی به ویژه خطوط تراموا مهمترین ویژگی شهر زوریخ است که بخش زیادی از آرامش حاکم در ‏این شهر را سبب شده است. این شهر آرام و لوکس گردشگران بسیاری را به خود جذب می‌کند که بسیاری از آن ها برای کاهش هزینه سفر خود از طریق تورهای زوریخ و یا تورهای اروپا که بازدیدی هم از شهر زوریخ دارند استفاده می‌کنند.

همه جای شهر تحت پوشش خطوط مختلف تراموا، مترو، اتوبوس و همچنین قایق‌های مخصوص حمل مسافر است و در هر ‏ایستگاه زمان ورود هر خط اعلام می‌شود که علیرغم تداخل برخی از خطوط تراموا با مسیر عبور خودرو، کمترین تأخیری در ‏ورود و خروج آنها از ایستگاه مشاهده نمی‌شود. ‏

آشنایی با فرودگاه زوریخ

فرودگاه زوریخ یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا ‏ZRH‏ است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۲۵۰۰ متر است. ‏این فرودگاه در شهر زوریخ کشور سوئیس قرار دارد و در ارتفاع ۴۳۲ متری از سطح دریا واقع شده است.‏

با لست سکند همراه باشید تا بیشتر با کارهایی که می توان در گران ترین شهر دنیا انجام داد، آشنا شوید!

شهر قدیمی زوریخ در صدر مکان هایی هست که باید در بازدید از این شهر زیبا ببینید. شهر قدیمی زوریخ بین ‏Bahnhofstrasse ‎‏ و ‏Limmat‏ واقع شده است و امروزه بیشتر با نام ‏Lindenhof‏ شناخته می شود. اینجا مکانی ‏ست که می توانید از قلعه های تاریخی دیدن کنید. در امتداد این قسمت رودخانه زیبایی نیز جریان دارد که زیبایی ‏خاصی به طبیعت این منطقه بخشیده است. همچنین می توانید از خانه لنین که درسال ۱۹۱۷ در آن می زیسته است، در ‏خیابان ‏Spiegelgasse‏ دیدن کنید. ‏ ‏‏ ‏‏‏‏

‏۲٫‏ تفریح و تنفس اکسیژن خالص در ‏Uetliberg

در جنوب غربی زوریخ، کوهستان ‏Uetliberg‏ به ارتفاع ۸۷۱ متر قرار دارد. برای رسیدن به این کوهستان، مسیر ‏همواری را پیش رو دارید و می توانید لذت قدم زدن در طبیعت زیبای این کوهستان را تجربه کرده و از اکسیژن خالص ‏بهره ببرید. همچنین در بالای کوه، رستورانی وجود دارد که می توانید در آن غذا بخورید. از بالای کوهستان، نمایی ‏زیبایی از جنگل سیاه، ‏Glaurs Alps، ‏Bernese‏ و …. می توانید داشته باشید. اینجا یکی از بهترین نقاطی خواهد بود که ‏می توانید تجربه پیاده روی و کوه نوردی را تجربه کنید. ‏ ‏ ‏‏ ‏‏‏‏

‏۳٫‏ بازدید از موزه هنر های زیبا – ‏Kunsthaus Zurich

‎ ‎اینجا به عنوان یکی از بهترین موزه های هنر اروپا شناخته می شود. قدمت این موزه به سال ۱۷۸۷ باز می گردد. در این ‏موزه می توانید آثار هنری هنرمندان نامی مختلفی را ببینید. از نقاشی های ‏Charles Munch ‎‏ گرفته تا آثار ‏Monet‏ در ‏این موزه یافت می شود. این موزه برای دوستداران هنر، مکانی بسیار ایده آل تلقی می شود و پیشنهاد می شود که از آن ‏دیدن کنید. ‏ ‏ ‏ ‏‏ ‏‏‏‏

‏۴٫‏ بازدید از باغ وحش زوریخ

در ادامه گردش در زوریخ سوئیس، می توانید سری به باغ وحش زیبای این شهر بزنید. باغ وحشی که بیش از ۳۶۰ ‏گونه حیوان را در محیط منحصر به فرد خود جای داده است. این باغ وحش به عنوان یکی از بهترین باغ وحش های ‏اروپا شناخته می شود. و در طراحی آن سعی شده است که محیط زندگی حیوانات، منطبق بر طبیعت و محیط واقعی ‏آنها باشد. برای رسیدن به این مرکز می توانید از تراموا و قطار شهری که ازایستگاه مرکزی شهر حرکت می کنند، ‏استفاده نمایید. ‏ ‏ ‏ ‏‏ ‏‏‏‏

‏۵٫‏ بازدید از موزه ملی سوئیس

موزه ملی سوئیس یکی از مهمترین موزه‌های تاریخ هنر در اروپاست که در زوریخ، بزرگترین شهر سوئیس قرار دارد. ‏ساختمان موزه در سال ۱۸۹۸ توسط گوستاو گول به شیوه معماری فرانسوی در دوره رنسانس ساخته شده است. در ‏این موزه بیش از هشتصد و بیست هزار اثر نگهداری می‌شود. این موزه به چهار قسمت تقسیم شده است و هر قسمت ‏معرف یک بخش می باشد. یک قسمت مخصوص تاریخ سوئیس و نحوه اقامت و مهاجرت به این کشور است. بخش ‏های دیگر مربوط به فرهنگ و دین و تاریخ سیاسی و اقتصادی این کشور را در بر می گیرد. ‏‏ ‏ ‏ ‏ ‏‏ ‏‏‏‏

اینجا به عنوان خیابان اصلی زوریخ شناخته می شود و می توان گفت که بهترین مکان برای خرید تلقی می شود. این ‏خیابان از ایستگاه مرکزی قطار(‏Bahnhof‏) تا انتهای دریاچه (‏Burkliplatz‏) کشیده شده است. در سرتاسر این ‏خیابان می توانید فواره های زیبا، هنرهای تجسمی و ساختمان هایی با معماری خاص را مشاهده کنید. از همه مهمتر، ‏انواع مغازه های مد و لباس، جواهرفروشی و …. در این مکان قرار دارند و تجربه ماندگاری را برای خرید شما خلق ‏خواهند کرد. ‏ ‏ ‏ ‏ ‏ ‏‏ ‏‏‏‏

دریاچه زوریخ که در زبان محلی به آن ‏Zürisee‏ گفته می شود در جنوب شرقی شهر زوریخ قرار دارد، وسعت آن در ‏حدود ۸۸ کیلومتر مربع و عمیق ترین قسمت آن ۱۴۳ متر می باشد. درحالی که قسمت عمده این دریاچه در ایالت ‏زوریخ قرار دارد سرچشمه های آن از یخچال های طبیعی شهر گلرو بوجود آمده و بعد از تشکیل رود لینتزوریخ به ‏دریاچه می پیوندد. وسعت کمی از دریاچه در جنوب در ایالت شویتز و در شرق در ایالت سنت گالن قرار دارد. دریاچه ‏پس از عبور از مرکز شهر زوریخ، در قسمت شمال غربی شهر تبدیل به رودخانه لیمات شده و بطرف غرب ایالت امتداد ‏می یابد. تنها دو پل عبوری برروی آن وجود دارد یکی در ناحیه جنوبی در راپرزویل و دیگری در داخل شهر زوریخ در ‏بورکلی پلاتز قرار دارد. در بازدید از این دریاچه می توانید از تورهای گردشی و قایق سواری که در این دریاچه برگزار ‏می شوند نیز استفاده نمایید. ‏ ‏ ‏ ‏ ‏ ‏ ‏‏ ‏‏‏‏

‏۸٫‏ خوردن کیک و نوشیدن کافه در ‏Café Sprüngli

در زوریخ لذت خوردن کیک های مشهور این شهر را در بهترین کافه این شهر نباید از دست بدهید. قدمت این کافه به ‏سال ۱۸۵۶ باز می گردد و امروزه با پشتوانه ایی تاریخی و پر از تجربه، ‏Café Sprüngli‏ به عنوان یکی از پر ‏طرفدارترین کافه های این شهر شناخته می شود. این کافه در خیابان ‏Paradeplatz ‎‏ قرار دارد و میتوانید انواع کیک ‏های شکلاتی و معمولی و محلی را در اینجا میل نمایید. علاوه بر دسر و میان وعده، امکان ارائه ناهار نیز در اینجا وجود ‏دارد. ‏‏ ‏ ‏ ‏ ‏ ‏ ‏‏ ‏‏‏‏

این کلیسا یکی دیگر از مکان هایی است که می توانید در زوریخ از آن دیدن کنید. ‏‎ ‎این کلیسا نیز که قبلا به اشتباه به ‏عنوان کلیسای زنان نامیده میشد، یکی از چهار کلیسای اصلی شهر زوریخ می باشد. سه کلیسای اصلی دیگر عبارتنداز: ‏Grossmunster، ‏Prediger ‎‏ و ‏St. Peter‏ . قدمت این کلیسای تاریخی به سال ۸۵۳ میلادی باز میگردد که توسط ‏پادشاه آلمانی برای سکونت بانوان ثروتمند و صاحب منصب اروپا بنا گردید. در صورتیکه علاقه مند به تاریخ باشید، این ‏کلیسا می تواند مکان مناسبی برای بازدید شما باشد. ‏‏ ‏ ‏ ‏ ‏ ‏ ‏ ‏‏ ‏‏‏‏

موزه فوتبال جهانی فیفا موزه‌ای برای ورزش فوتبال است که به فیفا تعلق دارد. موزه در ستاد مرکزی فیفا، زوریخ، سوئیس قرار ‏دارد و در ۲۸ فوریه ۲۰۱۶ گشایش یافته است. موزه در فضایی به وسعت ۳٬۵۰۰ مترمربع در سه طبقه بنا گشته و ساختمان ‏همچنین شامل یک بار (مکان) ورزشی، یک بیسترو، قهوه‌خانه، یک کتابخانه، یک فروشگاه موزه و اتاق های کنفرانس. طبقه ‏فوقانی شامل فضاهای اداره و ۳۴ آپارتمان لوکس است. نمایشگاه موزه شامل خاطراتی از هر جام جهانی فوتبال و جام جهانی ‏فوتبال زنان است.‏ ‏ ‏ ‏ ‏‏ ‏‏‏‏

‏۱۱٫‏ تجربه هیجان در یکی از زیباترین تله کابین های دنیا

یکی از هیجان انگیز ترین کارهایی که می توانید در زوریخ انجام دهید، تله کابین سواری است. برای این منظور باید به ‏Felsenegg‏ بروید. می توانید از تور های یک روزه ایی که به همین مقصد در داخل شهر انجام می شود نیز استفاده ‏نمایید. به محض رسیدن به بالای تله کابین یکی از زیباترین مناظر عمرتان را خواهید دید. ‏ ‏ ‏‏ ‏‏‏‏

مراکز خرید زوریخ

۱٫مرکز خرید ایرساید

مرکز خرید ایرساید به عنوان یک مرکز خرید بزرگ مشتمل بر ۶۰ فروشگاه به روز است که در فرودگاه شهر زوریخ واقع شده است و شما در همان بدو ورود به زوریخ می‌توانید در آن به گشت و گذار و خرید بپردازید. در مرکز خرید ایرساید علاوه بر سوغاتی های مشهور سوئیس می‌توانید کالاهایی با برند های مطرح بین المللی از عطر و لوازم آرایشی گرفته تا پوشاک را خریداری نمایید.

۲٫ مرکز خرید گلات

مرکز خرید گلات را شاید بتوان دوست داشتنی ترین مرکز خرید در شهر زوریخ معرفی کرد. این مرکز خرید که خارج از شهر ساخته شده است مساحتی معادل ۴۰۰۰ متر مربع و حدود ۱۰۰۰ فروشگاه دارد. فاصله این مرکز خرید با قطار حدود ۲۰ دقیقه است و بازدیدکنندگاه می‌توانند کالاهایی نظیر؛ ساعت و جواهرات را خریداری نمایند.

۳٫مرکز خرید یوروپالی

مرکز خرید یوروپالی پاساژی است که در نزدیکی ایستگاه قطار اصلی شهر زوریخ واقع شده است. تمرکز اصلی این مرکز خرید بر ارائه پوشاک و لباس است ولی در کنار آن ها نیز لوازمی مانند؛ لوازم کوهنوردی، پیاده روی و سفر نیز عرضه می‌شود.

معروف ترین غذای زوریخ

هنگام سفر حتما دلتان می‌خواهد در کنار گشت و گذار در شهر و بازدید از جاذبه های گوناگون آن، کمی هم شکمگردی و چشیدن طعم های جدید را تجربه کنید. از معروف ترین غذاهایی که می‌توانید در زوریخ طعم آن را تجربه کنید می‌توان به؛ بیرچر موسلی، فوندی پنیر، راکلت، رستی، گوشت و قارچ، برنر پلاته، زاپف و تره فرنگی با سیب زمینی و سوسیس اشاره کرد. پس در سفر به این شهر زیبا فرصت آشنایی با این طعم های جدید را از دست ندهید.

بهترین رستوران های زوریخ

در ادامه فهرست بهترین رستوران های شهر زوریخ سوئیس براساس رتبه بندی سایت تریپ ادوایزر و نقد و بررسی کاربران این سایت ارائه شده است.البته با توجه به اینکه ممکن است هر روز نقد و بررسی جدیدی در این سایت برای هر رستوران ثبت شود، این فهرست امکان تغییرات روزانه نیز دارد. با کلیک بر روی بنر هر رستوران و ورود به صفحه مربوط به آن، می‌توانید از موقعیت جدید هر رستوران در میان بهترین رستوران های زوریخ آگاه شوید.

رستوران وایسیز روسلی در زوریخ غذاهای سوئیسی، مدیترانه ای و اروپایی را برای مشتریان خود سرو می‌کند. این رستوران که در خیابان بِدِستراسه زوریخ واقع شده است، گزینه هایی را نیز برای علاقه مندان به رژیم غذایی گیاهی در نظر گرفته است. این رستوران از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۹ گواهی رستوران با کیفیت را از کاربران تریپ ادوایزر دریافت کرده است.

رستوران لافونته منوی غذایی ایتالیایی را در اختیار مشتریان خود قرار می‌دهد، البته در کنار آن نیز غذاهای مدیترانه‌ای نیز دارد. پیتزاهای رستوران لافونته جزء غذاهای معروف آن به حساب می‌آیند. از جمله امکانات این رستوران می‌توان به محیط مناسب سازی شده برای کم توانان، پارکینگ، وای فای رایگان، و غذاهای مخصوص گیاهخواران اشاره کرد.

رستوران اکو زوریخ در میان رستوران های این شهر به عنوان رستورانی با غذاهای لذیذ شناخته می‌شود. اکثر مشتریان این رستوران علاوه بر غذای با کیفیت از کیفیت سرویس کارکنان اکو زوریخ نیز بسیار راضی بوده‌اند و در نقد و بررسی های خود به این موضوع اشاره کرده اند. این رستوران منوی غذایی شامل؛ غذاهای اروپایی، اروپای مرکزی و غذاهای گیاهی را برای مشتریان خود سرو می‌کند.

رستوران هاوس زام ریدن در خیابان لیماتکای زوریخ واقع شده است و در نزدیکی بخش قدیمی شهر (Old Town) قرار دارد. این رستوران غذاهای مدیترانه‌ای، سوئیسی و اروپایی عرضه می‌کند و بخصوص برای علاقه مندان به غذا خوردن در یک منطقه نوستالژیک (با توجه به امکان دریافت خدمات در محیط خارجی) مناسب است. 

رستوران نیهائو برای کسانی که به غذاهای آسیایی، بخصوص غذاهای چینی و ژاپنی (مخصوصا سوش) علاقه مند هستند مناسب است. این رستوران طراحی داخلی ساده و زیبایی دارد. رستوران نیهائو امکاناتی مثل، غذاهای مخصوص گیاهخواران، محیط مناسب سازی شده برای کم توانان، میز و صندلی در محیط بیرونی رستوران و وای فای رایگان را در اختیار مشتریان خود قرار می‌دهد.

 نظر شما در مورد سفر به زوریخ چیست؟ اگر به زوریخ و کشور سوئیس سفر کرده اید، آیا جاذبه دیگری را می‌شناسید که جایش در لیست جاذبه های زوریخ خالی باشد؟

کشوری عجیب که روی آب، سوار است! +تصاویر

همواره کشور های آسیایی در عرصه گردشگری جهش های چشمگیری را در سال های اخیر شاهد بوده‌اند و توانسته‌اند به یکی از قطب های گردشگری بدل شوند. یکی از کشور هایی که همواره در سال های اخیر توانسته است انقلابی در صنعت گردشگری خود ایجاد نماید، کشور سریلانکا است. در این مطلب سعی داریم شما را با تفریحات و کارهایی که می‌توانید در شهر کلمبو، یکی از شهر های مهم و توریستی سریلانکا، انجام دهید، آشنا نماییم. البته می‌توانید برای سفر به این شهر از تور‌های کلمبو نیز استفاده کنید.

با لست سکند همراه باشید!

کلمبو کجاست؟

کلمبو بزرگ ‌ترین شهر و پایتخت تجاری سریلانکا است. ابن بطوطه ، جهانگرد معروف ، در قرن چهاردهم از جزیره سریلانکا دیدن کرده بود که با نام کلانپو از این بندر یاد کرده است. جهانگردان پرتغالی در قرن شانزدهم میلادی پا به جزیره سریلانکا گذاشتند و نیروهای هلندی در قرن هفدهم و نیروهای بریتانیایی در اواخر قرن هجدهم کلمبو را تسخیر کردند. نام «کلمبو» ، نخستین بار در سال ۱۵۰۵ میلادی توسط پرتغالی‌ها مطرح شد. باور بر این است که کلمبو از نام سنتی سینهالی کولون توته (Kolon thota) به معنی درگاه رود کلانی ریشه گرفته است.

همچنین به نظر می‌ رسد که این واژه از نام سینهالی کولا-آمبا-توته (Kola-amba-thota) به معنی «بندری از درختان پربرگ انبه» باشد. این شهر در کرانه  غربی جزیره و نزدیک شهر سری جایاواردنپورا کوته ، پایتخت سیاسی سری لانکا جای دارد. کلمبو شهری شلوغ و پرجنب و جوش با آمیزه‌ای از زندگی مدرن و بناها و ویرانه‌های استعماری است. کلمبو شهری چند قومی و چند فرهنگی است. همچنین اجتماعات کوچکی از تبار چینی‌ها ، پرتغالی‌ها ، هلندی‌ها ، مالایی‌ها و هندی‌ها علاوه بر تعداد زیادی از مهاجران اروپایی نیز در این شهر زندگی می کنند. این شهر در بیش از ۲۰۰۰ سال پیش، برای تاجران رومی، چینی و عربی شناخته شده بود.

دسترسی به کلمبو

شهر کلمبو از راه‌های مختلفی قابل دسترس است و می توان به از طریق هوایی و یا دریایی به این شهر رسید. بهترین راه برای رسیدن به کلمبو استفاده از روش هوایی است. فرودگاه کلمبو یک فرودگاه نظامی و همگانی با کد یاتا کلمبو است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۳۵۰ متر است. این فرودگاه در کشور سری‌لانکا قرار دارد و در ارتفاع ۸ متری از سطح دریا واقع شده‌است.

این پارک در خط ساحلی شهر کلمبو و در قلب تجاری این شهر در مساحتی به میزان ۵ هکتار ایجاد شده است. در ابتدا از این پارک بیشتر به عنوان مسابقات سوارکاری، فوتبال، راگبی و یا تنیس استفاده می شد، ولی امروزه کاربری آن تغییر یافته است. نمای زیبای اقیانوس هند از این مکان، طلوع و غروب زیبای خورشید، اینجا را محلی آرمش بخش برای مردم اهل کلمبو کرده است. همچنین در کنار این مکان، هتل هایی زیبایی نیز احداث شده است که گردشگران می توانند از آنها برای اقامت در این شهر استفاده نمایند.

موزه ملی کلمبو یکی دیگر از نقاطی است که باید در سفر به کلمبو از آن دیدن کنید. این موزه زیبا یکی از دو موزه موجود در شهر کلمبو می باشد و به عنوان بزرگترین موزه کشور سریلانکا شناخته می شود. قدمت این موره به سال ۱۸۷۷ میلادی باز می کردد و از آن زمان تاکنون بازدید کنندگان بسیاری را به خود جذب کرده است.

این معبد بودایی در فاصله هفت کیلومتری شهر کلمبو قرار گرفته است. از نظر بودایی ها، این معبد توسط خدایگان بودا مقدس پنداشته می شده است، لذا همواره مورد توجه پیروان این دین قرار گرفته است. این معبد به دلیل مجسمه های بودایی و همچنین نقاشی های یک نقاش سریلانکایی به نام Solias Mendis مورد توجه بوده است.

این پارک که در گذشته نام پارک ویکتوریا شهرت داشت، یک پارک عمومی زیبا در شهر کلمبوست. این پارک درست در کنار موزه ملی سریلانکا واقع شده اشت و به عنوان قدیمی ترین و بزرگترین پارک کلمبو شناخته می شود. این پارک در زمانی که سریلانکا مستعمره انگلستان بود، به خاطر ملکه ویکتوریای انگلستان به این نام مشهور بود، ولی بعد ها به نام فعلی خود تغییر یافت. همچنین در این پارک یک مجسمه بزرگ بودا و یک باغ وحش کوچک نیز وجود دارد.

این موزه، در اصل خانه ی فرماندار هلندی ” توماس ون رهای‎” (Thomas van Rhae) ‎بوده است و ‏ساخت آن به قرن ۱۷ بازمی گردد. این ساختمان برای اهداف گوناگونی در طی سال ها مورد استفاده ‏قرار می گرفت. در سال ۱۶۹۶ به مدرسه ی کاتولیک ها و در سال ۱۷۹۶ به بیمارستان نظامی ‏بریتانیایی ها تبدیل گشت. زمانی هم از آن به عنوان دفتر پست، پرورشگاه و دفتر پلیس استفاده می شد‎.

یکی از اماکن دیدنی کلمبو “پتاه بازار‎” (Pettah bazaar) ‎نام دارد. اینجا، محلی است که هم می توان ‏به خرید پرداخت وهم از دیدن جاذبه هایی مانند معابد هندو، بودا، خانه های اشرافی، موزه کلمبو‎ ‎‎(Colombo)‎، سالن کنفرانس بین المللی “باندارانایک‎” (Bandaranaike)‎، ساختمان جدید پارلمان ‏در “سری جایاوارداناپور ‎و مرکز هنرهای فولکلور لذت برد‎.‎‎ بازار پتا در شهر کلمبو در منطقه پتا واقع شده است. ورودی این بازار یک بنای تاریخی بلند در ‏مرکز میدان قرار گرفته که به برج ساعت خان‎ (Khan) ‎مشهور است. این برج توسط خانواده ‏‏”فرامجی بهیکاجی خان‏ ‎ساخته شد، که اهل بمبئی و از تاجران ‏معروف و مالک شرکت کلمبو اویل میلز ‎بودند‎.‎‎

یکی دیگر از جاهایی که می توانید در سفر به کلمبو از آن دیدن کنید، بازدید از باغ وحش Dehiwala است. این باغ وحش که بیشتر یک منطقه حفاظت شده از حیوانات است، در سال ۱۹۳۶ تاسیس شده است. این باغ وحش بیش از ۳۰۰۰ حیوان مختلف در ۳۵۰ گونه مختلف را در خود جای داده است.

دریاچه بیرا یکی دیگر از مقاصدی است که نباید در سفر به کلمبو از دست داد. این دریاچه که در وسط شهر کلمبو واقع شده است، همواره مورد توجه گردشگران ورودی این شهر قرار می گیرد. بیشتر اطراف این دریاچه توسط ساختمان های بلند و تجاری احاطه شده است. در گذشته از این دریاچه برای حمل و نقل استفاده می شد.

 مراکز خرید کلمبو

۱٫مرکز خرید Majestic City

مرکز خرید Majestic City یک مجتمع ۷ طبقه است که در نزدیک ایستگاه راه آهن Bambalapitiya قرار دارد. این مرکز خرید با سال ساخت ۱۹۹۰ یکبار در سال ۲۰۰۸ مورد بازسازی قرار گرفته است وبه امکانات آن افزوده شده است. امکاناتی از قبیل سینماهای سه بعدی و یک سری امکانات رفاهی به این مرکز اضافه شده است.

۲٫خرید در Dutch Hospital Shopping Precinct

این مرکز خرید که قبلا یک بیمارستان هلندی بوده است، امروزه به یکی از جاذبه های گردشگری کلمبو بدل شده و همچنین یکی از بهترین مراکز خرید این شهر تلقی می شود. کافه رستوران های متعددی در این مرکز هستند و بیشتر مورد علاقه جوانان قرار می‌گیرند.

۳٫ مرکز خرید  Crescat Boulevard

مرکز خرید کریسکات ساختمانی سه طبقه است که در یکی از خیابان های شلوغ کلمبو قرار دارد. در این مرکز خرید اجناسی مانند؛ کفش، لباس و محصولات اسپا در دسترس خریداران قرار می‌گیرد. همچنین در این مرکز خرید یک کافه و رستورانی شیک همراه با غذاهای لذیذ سریلانکایی برای بازدیدکنندگان در نظر گرفته شده است.

  معروف ترین غذای کلمبو

تجربه غذایی در سفر به هر مقصد یکی از جذابترین بخش های یک سفر را تشکیل می‌دهد. برای داشتن این تجربه لذت بخش، بهتر است قبل از سفر درباره غذاهای معروف و محبوب هر مقصد اطلاعاتی کسب کنید. اگر بخواهیم چند غذای معروف کلمبوی سریلانکا را به شما معرفی کنیم، می‌توانیم از؛ هاپرز رشته ای که در واقع از آرد برنج و شیر نارگیل تهیه می‌شود و سمبوسه، کوتو روتی، هاپرز تخم مرغ، و وود اپل نام ببریم.

 بهترین رستوران های کلمبو

در ادامه فهرست بهترین رستوران های شهر کلمبو سریلانکا براساس رتبه بندی سایت تریپ ادوایزر و نقد و بررسی کاربران این سایت ارائه شده است.البته با توجه به اینکه ممکن است هر روز نقد و بررسی جدیدی در این سایت برای هر رستوران ثبت شود، این فهرست امکان تغییرات روزانه نیز دارد. با کلیک بر روی بنر هر رستوران و ورود به صفحه مربوط به آن، می‌توانید از موقعیت جدید هر رستوران در میان بهترین رستوران های کلمبو گاه شوید.

رستوران کینگ آو دِ مامبو در شهر کلمبو غذاهای دریایی، بین المللی و همچنین غذاهای کبابی را برای مشتریانش سرو می‌کند. این رستوران که در گالا فیس هتل سریلانکا واقع شده است، محیطی ترکیبی از فضای مدیترانه‌ای و روحی کوبایی را در اختیار شما قرار می‌دهد. در رستوران کینگ آو دِ مامبو علاوه بر محیط عالی موسیقی بسیار گوشنوازی نیز برای لذت بیشتر مشتریان در نظر گرفته شده است.

سافیر لونج کافه رستورانی است که منویی بین المللی را در اختیار مهمانان خود قرار می‌دهد و در میان این غذاها برای علاقه مندان به رژیم غذایی گیاهخواری نیز گزینه هایی را در نظر گرفته است. این رستوران علاوه بر غذای باکیفیت، برخورد خوب کارکنان و محیط زیبا، فضای موسیقی زنده را نیز توسط پیانو نوازی چیره دست برای شما در نظر گرفته است.

رستوران سی لا وی در قسمت بالایی هتل کینگزبری قرار گرفته است.چشم انداز اقیانوس هند از رستوران سی لا وی بسیار دیدنی و جذاب است. این رستوران مدرن آسیایی منویی متنوع از خوشمزه ترین غذاهای قاره کهن (بخصوص غذاهای آسیای شرقی) را برای مشتریان سرو می‌کند. همچنین سوشی های رستوران سی لا وی بسیار معروف و پر طرفدار هستند.

رستوران اقیانوس، کینگزبری منویی بی نظیر و متنوع از غذاهای دریایی را در اختیار مشتریان قرار می‌دهد. این رستوران علاوه بر غذاهای دریایی، غذاهای خاص سریلانکا و همچنین چندین نوع غذای آسیایی را عرضه می‌کند. از جمله امکانات رستوران اقیانوس کینگزبری می‌توان به؛ وای فای رایگان، دسترسی مطلوب برای کم توانان و همچنین وجود فضای مخصوص جلسات تجاری اشاره کرد.

آشپزخانه گِرِیز غذاهای ایتالیایی، چینی و ژاپنی عرضه می‌کند. این رستوران در سال های ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ توانسته است نشان برتر کیفیت را از نظر کاربران سایت تریپ ادوایزر دریافت کند. این رستوران نیز برای بالابردن کیفیت محیط در هنگان سرو غذا از موسیقی زنده بهره می‌برد.

 آیا تا به حال پایتخت زیبای این کشور سوار بر آب را دیده‌اید؟ آیا جاذبه‌ای در کلمبو هست که ما به آن اشاره نکرده باشیم؟ آن را در بخش نظرات برایمان بنویسید.

این تنها تعداد لپ تاپ هایی است که در ماه نوامبر در فرودگاه آمریکا جا مانده اند.

مدیر امنیت حمل و نقل آمریکا(TSA) می گوید: وقتی لپ تاپی در فرودگاه جا می ماند، به قسمت اشیا گمشده تحویل داده می شود و در مکان امنی نگه داشته می شوند. رایج ترین راهی که افراد لپ تاپ خود را فراموش می کنند به این صورت است که وسایل خود را بر روی لپ تاپ در سبدهای بازرسی می گذارند و در نتیجه آن را فراموش می کنند. روش های زیر راه های پیشنهادی TSA  برای پیدا کردن اشیا الکترونیکی گمشده در فرودگاه است:

 با شماره محل اشیا گمشده در فرودگاه تماس بگیرید

افراد در این قسمت می توانند کمک کنند تا وسیله تان را سریعا پیدا کنید.

شماره تماس خود را در زیر رایانه تان بنویسید

این ایده که مانند چمدان خود یک تگ اسم و شماره تلفن زیر لپ تاپ قرار دهید ممکن است بسیار کمک کننده باشد.

TSA میگوید حتما شماره تماس خود را به پشت لپ تاپ بچسبانید. این کار کمک می کند که قبل از سوار هواپیما شدن با شما تماس گرفته شود. حتی پیدا کردن‌تان بعد ار ترک آن جا نیز بسیار آسان تر است.

لپ تاپ را توسط موبایل تان رد یابی کنید

برای افرادی که لپ تاپ اپل دارند پیدا کردن آن کار بسیار آسانی است. فقط باید مطمئن شوند برنامه Find My Mac بر روی لپ تاپ‌شان نصب است. برای این کار کافی است به تنظیمات لپ تاپ روند و در منو iCloud پیدا کردن لپ تاپ را روشن کنند. در صورت گم شدن می توانید از طریق موبایل و یا رایانه ای دیگر آن را پیدا کنید.

منبع: Travelandleisure.com

۲۱۲۱

ساختمان کاخ سلیمانیه بسیار متقارن و کشیده و از نظر معماری هم به نسبت ۵ به ۱ با سقف شیروانی و دارای تمامی ویژگی ها و مولفه های سبک معماری موجود در دوران قاجار است. تالارها، ارسی ها، نقاشی ها، آینه کاری ها، قوس های نیم دایره نما، سقف شیروانی، تناسبات نما و نقشه، طبقه ای بودن آنها تنها بعضی از ویژگی های بارز کاخ سلیمانیه هستند که در ترکیب نهایی و بسیار ساده ی خود و در کنار مجموعه ی ساختمانها و باغ پیرامونی خود منجر به بوجود آمدن این کاخ با شکوه و خاص شده است. باید بدانید که ساختمان کاخ سلیمانیه در کرج آجری است و نمای خارجی آن تزئینات ویژه ای ندارد.

منبع:بیتوته

براساس اعلام روابط عمومی شهرداری اراک، محمد کریم شفیعی گفت: ملک تاریخی محسنی عراقی با مساحت ۱۲۱۴ متر مربع عرصه و ۶۴۰ متر مربع اعیانی به ارزش ۱۵۰ میلیارد ریال، توسط شهرداری اراک تملک شد.

وی بیان کرد: تملک ملک محسنی عراقی پس از مکاتبات انجام گرفته در سال ۹۱ با شورای اسلامی شهر و صدور مجوز، شروع و پیگیری شد.

شفیعی با بیان اینکه در راستای تملک این بنای با ارزش تاریخی، مکاتبات لازم جهت کارشناسی و قیمت گذاری در سال ۹۲ انجام پذیرفت، گفت: طی سال ۹۵ بهای بخشی از ملک( قدرالسهم تعدادی از ورثه) پرداخت شد.

وی تصریح کرد: با اولویت قراردادن ملک مذکور در برنامه ‌سال جاری شهرداری، سرانجام در بهمن ماه ۹۸ ساختمان تاریخی مذکور به ارزش ۱۵۰ میلیارد ریال به صورت کامل تملک، تخلیه  و در اختیار شهرداری اراک قرار گرفت.

شهردار اراک افزود: این ملک به زودی بعنوان ساختمان موزه اسناد تاریخی شهرداری مورد استفاده قرار خواهد می‌گیرد.

انتهای پیام

به گزارش ایسنا و به نقل از آرت دیلی،‌ عواقب شیوع ویروس «‌کرونا» فقط به حوزه‌ی گردشگری ختم نمی‌شود و این بحران جهانی دنیای هنر را نیز تحت تاثیر خود قرار داده است؛ برای مثال حراجی‌های هنری مهم بهار نیز که در آن سوی کره زمین در نیویورک‌ برگزار می‌شوند، فقط به دلیل اینکه حضور پیدا کردن در این رویدادها برای خریداران ثروتمند چینی مشکل است، به تعویق افتادند؛ چراکه فقط یک میلیاردر چینی در سال‌های گذشته دست کم ۲۰۰ میلیون دلار برای آثار هنری پرداخت کرده است.

هفته گذشته نیز نمایشگاه بزرگ سالانه‌ای در هنگ‌کنگ که برای اواسط ماه «مارس» برنامه‌ریزی شده بود، لغو شد و به این ترتیب خریداران و هنرمندان را از فرصتی بزرگ برای نمایش دادن آثارشان محروم کرد.

در هنگ‌کنگ در حالی رویدادهای هنری در پی شیوع این ویروس در حال لغو شدن هستند که این شهر در ماه‌های اخیر به دلیل اعتراضات گشترده مردم دچار آشفتگی شده و روال عادی خود را از دست داده بود.

عواقب ناشی از شیوع ویروس «کرونا» به سرعت در این حوزه موسیقی نیز احساس شد. گروه‌های موسیقی سراسر جهان از سال‌ها قبل برای اجرا در چین برنامه‌ریزی می‌کنند، چراکه چین در سال‌های اخیر به یکی از بازارهای رو به رشد موسیقی کلاسیک تبدیل شده است و مقصد مناسبی برای به فروش رساندن بلیت‌های کنسرت‌ها و بالا بردن سطح شهرت گروه‌های موسیقی به شمار می‌آید. اما ارکستر سمفونی «بوستون» و ارکستر سمفونی ملی واقع در «واشنگتن» از جمله گروه‌های موسیقی بودند که در پی این بحران تورهای اجرای کنسرت خود در چین را لغو کردند.

از آنجا که چین دومین بازار جهانی صنعت فیلم محسوب می‌شود، موافقت یا مخالفت مقامات پکن برای نمایش دادن یک اثر می‌تواند سود حاصل از فروش آن را به شدت تحت تاثیر قرار دهد. چین سالانه ۹ میلیارد دلار سود برای صنعت سینما و فیلم‌سازی فراهم می‌کند، اما امسال با وجود بسته شدن اغلب سینماهای این کشور فیلم‌هایی همچون «جوجو ربیت» که به شدت به فروش خارج از خانه احتیاج دارند با فروش نه‌چندان موفق رو به رو خواهند شد.

لغو کردن تمامی تورهای گروهی نیز از نخستین اقدامات پیشگیرانه چین در مقابله با این ویروس بود. طبق اطلاعات منتشرشده بسیاری از مقاصد گردشگری مهم چینی‌ها هم اکنون نیز با کمبود گردشگر مواجه شده‌اند. با این حال موزه «لوور» ‌پاریس که در سال ۲۰۱۸، ۸۰۰ هزار نفر از ۱۰ میلیون بازدیدکننده آن را چینی‌ها تشکیل داده بودند، اعلام کرده تاکنون با کاهش آمار بازدیدکننده مواجه نشده است.

با توجه به اطلاعات منتشرشده، در سال ۲۰۱۸، چین ۱۹ درصد از ۶۷ میلیارد دلار هزینه شده در دنیای هنر را به خود اختصاص داده بود، این کشور سومین بازار بزرگ جهانی هنر در آن سال محسوب می‌شد. (ایالات متحده با سهم ۴۴ درصدی و بریتانیا با سهم ۲۱ درصدی در رتبه‌های نخست و دوم این فهرست قرار گرفتند.)

تاکنون بیش از ۶۰ هزار نفر به ویروس جدید «کرونا» مبتلا شده‌اند و بیش از ۱,۴۰۰ در چین جان خود را بر اثر ابتلا به این ویروس از دست داده‌اند.

انتهای پیام

آذر دلیری در گفت‌وگو با ایسنا درخصوص دلایل و تأثیرات تأسیس اقامتگاه بوم‌گردی در منطقه فخرآباد بجستان و با اشاره به تخریب آثار این شهرستان، اظهار کرد: در روستای تاریخی فخرآباد، آثار باستانی زیادی وجود داشته‌است؛ اما متأسفانه در سال‌های گذشته تخریب شده‌اند. از آثار این منطقه می‌توان به دو کاروان‌سرای بسیار زیبا و حمام خزینه‌ای اشاره کرد که تخریب شده است. از بین آن‌ها تنها کاروان‌سرای شاه‌عباسی همچنان باقی مانده؛ به طوری که در این منطقه، مانند آن وجود ندارد.

وی افزود: هدف اصلی ما از تأسیس اقامتگاه، ایجاد مکانی دیدنی برای روستا و محلی برای بازدید گردشگران بوده‌ است.

مدیر این اقامتگاه بوم‌گردی اضافه کرد: سود مالی و اقتصادی آن خیلی برای ما مهم نبوده‌ است و همین‌که خانه‌ ما به عنوان اثر باستانی باقی بماند، کافی است. اما در حال حاضر، این اقامتگاه در کنار این اهداف، سود مالی مناسبی  نیز برای ما داشته‌است.

دلیری افزود: در گذشته روستای ما به صورت قلعه بوده‌ و این اقامتگاه در قسمتی از دیوار این قلعه قرار دارد. اقامتگاه بوم‌گردی‌ای که ما تأسیس کرده‌ایم دارای دو بخش است؛ یکی از این بخش‌ها ۱۰۰ سال و بخش دیگر بیشتر از ۱۰۰ سال قدمت دارد؛ همچنین دارای چهار ایوان و ۱۱ اتاق است.

وی ادامه داد: به‌دلیل این‍‌که خانه‌ قدیمی و سنتی ما بزرگ بود و قابلیت تبدیل شدن به اقامتگاه را داشت؛ به علاوه تأسیس اقامتگاه، به فروش بیشتر محصولات تولیدی دستی، دامی و کشاورزی مردم روستا و ایجاد شغل برای آن‌ها کمک می‌کند؛ تصمیم گرفتیم این اقامتگاه‌ را تأسیس کنیم.

مدیر یک اقامتگاه بوم‌گردی تشریح کرد: فاصله‌ زمانی اقامتگاه با مکان‌های دیدنی این منطقه حدود نیم ساعت است؛ کویر نمک این منطقه نیز بسیار دیدنی است و باعث شده گردشگرانی که به این منطقه آمده‌اند از تماشای این کویر بسیار لذت ببرند؛ زمان مناسب برای بازدید از این کویر، ماه‌های خرداد تا آبان است.

دلیری عنوان کرد: به دلیل این‌که اقامتگاه، تازه تأسیس است؛ تعداد گردشگران خارجی این اقامتگاه بسیار کمتر از گردشگران ایرانی آن است؛ اولین گردشگر خارجی ما از کشور فرانسه بود که دو شب در اینجا اقامت داشت و بسیار از خدمات و رفتار مردم و کارکنان اقامتگاه بوم‌گردی رضایت داشت.

وی عنوان کرد: در حال حاضر، مناسب بودن فصل و آب‌وهوا برای بازدید از این منطقه و نزدیک بودن تعطیلات عید نوروز، باعث شده‌ میزان استقبال و مراجعه گردشگران از پیش‌بینی ما بیشتر باشد. تأسیس اقامتگاه در این منطقه به دلیل این‌که باعث دیده شدن و مطرح شدن روستا و منطقه فخرآباد شده‌، مردم منطقه را بسیار خوشحال کرده‌است.

مدیر یک اقامتگاه بوم‌گردی در خصوص فعالیت در زمینه تبلیغات تصریح کرد: در چند سایت اینترنتی، تبلیغات این اقامتگاه قرار گرفته؛ اما بیشتر گردشگران از طریق نقل رودررو یا یکدیگر با این اقامتگاه آشنا شده‌اند.

انتهای پیام