

به گزارش خبرنگار مهر، «محمد حسین قربانی» نماینده تام الاختیار وزارت بهداشت در استان گیلان از افزایش ترددها در معابر استان از صبح امروز ابزار نگرانی کرد و از شهروندان خواست همچنان در خانه بمانند و از ترددهای غیر ضرور جدا خودداری کنند.
بیماری خطر ناک



به گزارش خبرنگار مهر، «محمد حسین قربانی» نماینده تام الاختیار وزارت بهداشت در استان گیلان از افزایش ترددها در معابر استان از صبح امروز ابزار نگرانی کرد و از شهروندان خواست همچنان در خانه بمانند و از ترددهای غیر ضرور جدا خودداری کنند.



به گزارش خبرنگار مهر، در حالی که قوانین کاری ادارات دولتی برای پیشگیری از کرونا تا ۲۰ فروردین تمدید شده است، اما بی توجهی مردم سبزوار برای پیشگیری از کرونا ادامه دارد.
با پایان یافتن ۱۳ فروردین بسیاری از مردم سبزوار به صورت خانوادگی بدون توجه به علائم و هشدارهای مسئولان برای پیشگیری از کرونا برای پیاده روی به مسیر پیاده رو سلامت این شهرستان جنب بیمارستان واسعی، مرکز بستری بیماران کرونایی در این شهر و پارکها رفتند. در حالی که هر لحظه خطر ابتلاء به بیماری در کمین آنهاست.



به گزارش خبرنگار مهر، هوشنگ بازوند امروز شنبه در اولین جلسه ستاد جهش تولید با حضور اعضای ستاد اقتصاد مقاومتی و شورای برنامه ریزی و توسعه که در استانداری برگزار شد اظهار داشت: سال ۹۸ علیرغم اینکه سال پر تلاطمی برای کشور و استان بود اما در عین حال توانستیم در حوزههای مختلف از جمله حوزه اقتصادی توفیقاتی را کسب کنیم.
استاندار کرمانشاه افزود: در سال ۹۸ کاهش نرخ بیکاری ۳ درصدی استان تحقق پیدا کرد و این مرهون زحمات همه مدیران استان است.
وی خاطرنشان کرد: در سال ۹۸ سه سند اقتصاد مقاومتی، رونق تولید و اشتغال تهیه شد و همین امر سبب شد تا به اهدافمان برسیم.
بازوند گفت: امسال نیز در سال جهش تولید که توسط رهبری بر اساس چالشهای اقتصادی نامگذاری شده است موظفیم یک راهبرد اساسی برای استان مد نظر داشته باشیم.
وی بیان داشت: خوشبختانه در استان کرمانشاه با توجه به دارا بودن سه سند تدوین شده این فرصت فراهم است و بستر برای جهش تولید آماده است.
مدیر ارشد استان بیان داشت: جهش نیاز به سرعت مضاعف دارد و اگر در سال گذشته بر روال عادی حرکت میکردیم امسال باید سرعت را در همه حوزهها از جمله تولید، تدوین هر چه بهتر کارها، حضور مرتب در محل کار و…ارتقاء دهیم.
کرونا ترمز سرعت اقتصاد کشور را کشیده است
وی در ادامه بیماری کرونا را سبب ایجاد چالش در حوزه سلامت دانست و گفت: البته این چالش در حوزههای اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و … بسیار مشهود است.
استاندار کرمانشاه اذعان داشت: ویروس کرونا ترمز سرعت اقتصاد کشور را کشیده است و برای جبران این قضیه تنها نسخهای که میتواند راهگشا باشد جهش تولید است که با سرعت مضاعف، عقب ماندگی ناشی از کرونا را جبران کنیم.
بازوند خاطر نشان کرد: بیماری کرونا در حوزههای مختلف ممکن است گسلهایی را به وجود آورده باشد که باید با درایت که بهترین نسخه آن همان جهش تولید است، مانع از ایجاد گسلها شویم.
برای رونق تولید نیازمند پیوست جهش تولید هستیم
وی ادامه داد: بر این اساس باید بتوانیم برای رونق تولید و اقتصاد مقاومتی و اشتغال یک پیوست جهش تولید اضافه کنیم.
مدیر ارشد استان گفت: در این خصوص دستورالعملها نباید راهبردی و به صورت کلی بیان شده باشد بلکه باید بتوانیم طوری آن را طراحی کنیم که عملیاتی شوند.
استاندار کرمانشاه خاطرنشان کرد: وقتی صحبت از جهش تولید میکنیم این جهش ابزاری لازم دارد یکی از ابزار آن سرمایهگذاری است.
وی با بیان اینکه اگر ابزار جهش تولید را فراهم نکنیم کار بسیار سخت و دشوار خواهد بود، گفت: اگر بخواهیم جهش تولید شکل بگیرند باید کارهایی را که طی ۱۰ روز انجام میدادیم و بتوانیم در طی یک روز به پایان برسانیم.
مدیران نباید نگران اتمام پروژهها باشند
بازوند با تاکید بر اینکه باید برای پروژههایی برنامهریزی کنیم که امکان به ثمر نشستن آنها زیاد باشد، گفت: مدیران نباید نگران اتمام پروژهها باشند پروژهها را شروع کنید چرا که یکی از اقدامات برای توسعه آغاز پروژهها است.
وی افزود: برخی از پروژههای پیشنهادی جهش تولید استان پروژههای بزرگی هستند و ظرف یک سال به اتمام نمیرسند اما نباید در این راستا نگران باشیم چرا که اگر بخواهیم برای جهش تولید فقط روی پروژههای کوچک و زودبازده تمرکز کنیم، ممکن است این پروژهها جهش تولیدی که مدنظر است را محقق نکنند.
مدیر ارشد استان بیان داشت: در خصوص جهش تولید باید به گونهای عمل کنیم که مردم بتوانند نتیجه آنرا بر سفرههای خود احساس کنند.
استاندار کرمانشاه گفت: متأسفانه سال ۹۸ تنها ۲۰ درصد از اسناد خزانه را جذب کردیم و این بسیار کم است لذا مدیران باید این مهم را یکی از اولویتهای خود در سال جدید قرار دهند.
وی عنوان کرد: چنانچه مدیران نقدی بر پروژههای سازمان مدیریت و برنامه ریزی استان دارند تا ساعت ۱۰ صبح فردا فرصت دارند آنها را اعلام کنند تا بتوانیم پروژهها را دسته بندی و ارسال کنیم.



ناهید کلانتری در گفتگو با خبرنگار مهر، با بیان اینکه بهداشت روان بخش جداییناپذیری از سلامت انسان است، افزود: با توجه به شیوع ویروس کرونا و قرنطینه خانگی، این سوال مطرح است که چگونه میتوانیم به سلامت روان خود کمک کنیم.
وی تصریح کرد: کرونا بیماری جدیدی است که تا به امروز واکسن و دارویی برای آن یافت نشده، به همین خاطر اطلاعات ما در این زمینه محدود است و همه این عوامل باعث میشود که ما با یک اضطراب روبهرو شویم.
کلانتری با یادآوری اینکه این روزها همه مدارس و محیطهای آموزشی به واسطه شیوع ویروس کرونا تعطیل شده و فعالیتهایی که سابق بر این در سطح اجتماع انجام میشد، بسیار محدود شده است، ادامه داد: اضطراب ابتلاء به بیماری از یک جهت و سپری کردن مدت زمان بیشتر در منزل از سوی دیگر خانواده را با چالش مواجه کرده است.
این روانشناس گفت: در زمانهای عادی، کمتر ناظر کارهای یکدیگر بودیم اما در این دوران که در کنار یکدیگر هستیم، ممکن است که در کار همدیگر مداخله بیشتری کرده و بیشتر اعتراض کنیم، بالطبع این مجاورت باعث دلخوری و رنجش میشود و ممکن است ما را دچار استرس، غم، ترس و یا حتی خشم کند که امری طبیعی است؛ چرا که به یکباره سبک زندگی ما تغییر کرده و ما با یک تغییر بزرگ روبهرو هستیم.
کلانتری با بیان اینکه در حال حاضر افراد موقعیتهای تخلیه روانی قبل را ندارند، بیان کرد: امروز خیلی از مواردی که در حکم تخلیه روانی بود، وجود ندارد و همین موضوع باعث میشود که ما در خانواده با مشکلات بیشتری مواجه شویم.
کلانتری با اشاره به اینکه اضطراب و ترس همانند یک سیکل معیوب عمل کرده و ادامه پیدا میکند، گفت: حال این سوال مطرح است که در این شرایط چگونه میتوانیم این سیکل معیوب را متوقف کنیم. پاسخ این است که راهکارهایی برای اینکه بتوانیم این بحران را مدیریت کنیم و آسیبها را به حداقل برسانیم وجود داشته و میتواند در این روزها بسیار مفید باشد.
کلانتری با تاکید بر اینکه دوران قرنطینه تمرینی برای دیدگاه مکعبی است، ادامه داد: اگر به قرنطینه به عنوان یک زندان نگاه کنیم، قطعاً خودمان نیز یک زندانی خواهیم بود ولی اگر به این دوران به صورت یک فرصت نگاه کنیم، میتوانیم خیلی از کارهایی را که شاید به دلیل نداشتن زمان کافی و یا هر علت دیگر، موفق به انجام آن نشدیم را بتوانیم در این روزها انجام دهیم. به عبارت دیگر، این روزها زمان خوبی برای ارتقای برخی از مهارتها یا کارهای مشترک با اعضای خانواده است.
وی با بیان اینکه یکی از مهارتهایی که میتوانیم در این دوران تمرین کنیم، تابآوری است، اظهار کرد: تابآوری یک مهارت است. همه ما با افرادی روبهرو شدهایم که با وجود محیط مناسب از نظر اقتصادی و خانوادگی به موفقیت چندانی دست پیدا نمیکنند و یا افرادی را سراغ داریم که به لحاظ اقتصادی و خانوادگی از شرایط چندان مطلوبی برخوردار نبوده اما افراد موفقی هستند که یکی از دلایل آن را میتوانیم در توانمندی در مهارت تابآوری جستوجو کنیم.
کلانتری بیان کرد: در واقع تابآوری ظرفیتی برای مقاومت در برابر استرس و فاجعه است. تابآوری به معنای زندگی بدون استرس و مشکل نیست، بلکه انعطافپذیری از طریق عملکرد با توجه به یادگیری مهارت خودمدیریتی است. در خصوص قرنطینه نیز این موضوع صادق است. اگر امروز به قرنطینه به عنوان یک فاجعه نگاه کنیم، استرسی از این دیدگاه به ما تحمیل میشود و این امکان را به وجود میآورد که نتوانیم مدیریت صحیحی در امور مختلف داشته باشیم.
این روانشناس گفت: افرادی که این مهارت را تمرین میکنند، در زندگی آگاهانه و هوشیارانه عمل میکنند و میتوانند بر محیط خود و اطرافیان تأثیر مثبت بگذارند، این افراد عموماً افراد خوشبینی هستند، توانایی همدلی دارند و مهمتر از همه اینکه به حل مسئله واقف هستند و تحلیل واقعبینانه از مسائل دارند که در مورد مدیریت دوران قرنطینه نیز این مسئله میتواند کمککننده باشد، لذا باید این شرایط را بپذیریم، واقعبینانه به آن نگاه کنیم و بازآفرینی شرایط را در اولویت قرار دهیم و خود را نیز با تغییر جدید، تطبیق دهیم.
کلانتری با تاکید بر اینکه تمرکز بر زمان حال و پرهیز از تفکر بیش از اندازه در مورد آینده، یکی از راههای مقابله با استرس و اضطراب است، یادآور شد: این دیدگاه به این مفهوم نیست که ما به توصیه کارشناسان عمل نکرده و برای پیشگیری، کارهای لازم را انجام ندهیم برنامه ریزی در مدیریت استرس به ما کمک میکند اما ما آینده را نمیتوانیم کنترل کنیم.
وی خاطرنشان کرد: این وضعیتی است که بسیاری از ساکنان کره زمین، امروز در حال تجربه کردن آن هستند و میتوان با روشهای خلاقانه با آن روبرو شد و در آخر باید بدانیم که این موقعیت دائمی نیست و از آن نیز عبور خواهیم کرد.



سرهنگ امیر طالبی در گفتگو با خبرنگار مهر با اشاره به اینکه تا روز گذشته وضعیت ترددهای در معابر استان گیلان بسیار خوب بود، اظهار کرد: بر اساس آمارهای میزان تردد در معابر و محورهای استان تا ۸۰ درصد کاهش یافته بود.
وی به خالی بودن بسیاری از معابر استان گیلان در روزهای گذشته اشاره کرد و گفت: امروز و با توجه به پایان تعطیلات نوروزی و بازگشایی ادارات تردد در معابر بین شهری گیلان افزایش یافته است.
سرپرست پلیس راهور گیلان در ادامه افزود: در حال حاضر تردد در شهر مرکز استان افزایش یافته و حتی برخی خیابانها شاهد کندی در ترددها هستیم.
وی با اشاره به ادامه اجرای طرح فاصله گذاری در سطح معابر بین استان و بین شهر تا ۲۰ فروردین، تصریح کرد: پلیس از ترددهای غیر ضروری خودروهای با پلاکهای غیر بومی و حتی بومی بین استانی و بین شهری جلوگیری خواهد کرد.
سرهنگ طالبی با بیان اینکه تاکنون ۱۲۰۰ برگه جریمه برای خودروهای در قالب اجرای طرح فاصله گذاری در استان گیلان صادر شده است، گفت: بیش از ۳۵۰ خودرو نیز توقیف شده اند.
وی با تأکید بر اینکه عدم تردد غیر ضرور یک مطالبه مردمی برای کنترل ویروس کرونا است، اظهار کرد: با توجه به رعایت شهروندان در روزهای گذشته نباید افزایش ترددها به صورت شود که دوباره زمینه برای انتقال شیوع این ویروس فراهم شود.
سرپرست پلیس راهور گیلان ضمن درخواست از شهروندان برای رعایت بهداشتی فردی و عمومی در پیشگیری شیوع ویروس کرونا، گفت: شهروندان از ترددهای غیر ضرور در سطح معابر جدا خودداری کنند.



سرهنگ تورج کاظمی در گفتوگو با ایسنا، دراین باره گفت: چندی پیش مردی حدودا ۳۵ ساله با هویت معلوم به پلیس فتای تهران بزرگ مراجعه و با طرح شکایتی اعلام کرد که از طریق یک سایت فروش اقلام و محصولات بهداشتی که دارای درگاه اصلی پرداخت بانکی هم بوده، تعدادی از محصولات بهداشتی پیشگیری از کرونا را خریداری کرده اما هیچ کالایی به دست او نرسیده و مبلغی هم بازگردانده نشده است.
وی با اشاره به رسیدگی کارآگاهان پلیس فتا به این پرونده، خاطرنشان کرد: در گام نخست تحقیقات ماموران مشخص شد سایت اعلامی از طرف شاکی دارای درگاه پرداخت اصلی است که از طریق آن هویت ثبت کننده درگاه که ساکن استان مازندران بود، به دست آمد، همچنین بررسی تراکنشهای بانکی این فرد نشان داد که علاوه بر شاکی از حساب افرادی دیگری نیز به همین شیوه برداشت شده است.
رییس پلیس فتای تهران بزرگ با اشاره به هماهنگی های انجام شده برای دستگیری متهم در استان مازندران گفت: تیمی از افسران پلیس فتا با هماهنگی مقام قضایی و فرماندهی انتظامی استان مازندران به این استان مراجعه کرده و اقدام به دستگیری متهم کرده و او را به تهران انتقال دادند.
کاظمی با بیان اینکه متهم در مقر پلیسی تحت بازجویی قرار گرفت، خاطرنشان کرد: متهم باز بازجوییهای اولیه معترف شد که با طراحی سایتی در فضای مجازی و تبلیغات فروش لوازم بهداشتی مرتبط با ویروس کرونا از افراد متقاضی مبالغی را اخذ کرده اما هیچ کالایی برای آنها ارسال نکرده است. او همچنین اعتراف کرد که پولهای حاصله را به دوستش داده و او این پولها را با فرد سومی که در سایت شرط بندی فوتبال فعالیت داشته به اشتراک گذاشته است، اما این فرد تاکنون پولش را برنگردانده است.
وی گفت: متهم در ادامه اعترافاتش اقرار کرد به علت بضاعت مالی با افتتاح حساب، کارت بانکی خود را تحویل همدستش داده و قرار بود که این فرد از طریق سایت پیش بینی فوتبال مبالغی زیادی را به او پرداخت کند که تاکنون از این کار امتناع کرده است.
رئیس پلیس فتای تهران بزرگ با بیان اینکه مأموران پلیس همدست این فرد را نیز پس از هماهنگی قضایی در عملیاتی پلیس در قائمشهر دستگیر کردند، گفت: این فرد نیز گرچه اصرار داشت خود را بی گناه جلوه دهد، اما پس از مواجهه با ادله وشواهد اقرار کرد که در سایت شرط بندی فوتبال فعالیت دارد و کارت تعدادی از دوستانش را از آنان گرفته تا پس از برنده شدن در سایت سودش را با آنان شریک شود.
به گفته کاظمی این فرد اقرار کرد که با همدستی فردی دیگر از ۲۰ کارت بانکی برای پولشویی در سایت پیش بینی فوتبال استفاده کرده است که همدست دیگر این فرد نیز در قائمشهر دستگیر شد که این فرد نیز در بازجوییهایی پلیسی گرداننده اصلی سایت را معرفی کرد.
وی با بیان اینکه گرداننده اصلی سایت فردی سابقه دار بود، گفت: این فرد حتی حاضر به ملاقات با زیردستان خود نیز نبود؛ اما ماموران با استفاده از شیوه های پلیسی این فرد را نیز در عملیاتی دستگیر کرده و به مقر انتظامی انتقال دادند که این فرد نیز با پذیرش جرم خود مدعی شد که هیچگاه تصور نمیکرده تا از سوی پلیس دستگیر شود.
رئیس پلیس فتای تهران بزرگ گفت: پرونده به همراه متهمان دستگیر شده و شاکی برای ادامه روند رسیدگی به جرم به دادسرای مبارزه با جرایم رایانهای فرستاده شد.
انتهای پیام



۴۱۲۶۶



به گزارش خبرآنلاین به نقل از پایگاه اطلاع رسانی ریاست جمهوری، حجتالاسلام والمسلمین حسن روحانی در این جلسه با تاکید بر اینکه رؤسای کمیتههای گوناگون ستاد ملی مبارزه با کرونا موظفند ارزیابی دقیقی از میزان تاثیر تشدید برنامه فاصلهگذاری اجتماعی انجام بدهند، گفت: باید برای دوره بازگشایی پس از اطمینان از ایجاد وضعیت تثبیت شده در مدیریت مقابله با کرونا پروتکلهای متنوع و مختلف با دقت نظر در تمامی حوزهها طراحی و متناسب با هر کسب و کار اجرا شود.
رئیس جمهور با بیان اینکه طرح فاصله گذاری اجتماعی با تبدیل به فاصلهگذاری هوشمند ادامه خواهد یافت، افزود: ما مرحله اول و دوم آن را اجرا کرده ایم و موفقیت های خوبی داشته ایم و الان در مرحله سوم آن که اجرای فاصله گذاری هوشمند اجتماعی است، قرار داریم و مختصات آن باید مشخص و مدون باشد.
روحانی ادامه داد: پروتکلهای بهداشتی باید به گونهای طراحی شود که همه مردم اعم از ارباب رجوع، کارمند، کارگر و کاسب بدانند و مطمئن باشند در محیط کار و بیرون از خانه با رعایت این پروتکلها میتوانند درصد بالایی اطمینان خاطر داشته باشند که از سلامتی برخوردار خواهند بود.
رئیس جمهور خاطرنشان کرد: باید اطمینان حاصل کنیم که از چه زمانی دانشآموزان و دانشجویان میتوانند با سلامت کامل به مراکز آموزشی مراجعه کنند؛ لذا رؤسای کمیتهها باید با روشهای دقیق، مطالعات و ارزیابیهای لازم را انجام بدهند تا بر اساس آن ستاد ملی مقابله با کرونا تصمیمات لازم را اتخاذ کند.
روحانی با بیان اینکه باید در نظر داشته باشیم که اگر کرونا برای مدتی باقی بماند باید آن را به گونهای مدیریت کنیم که زندگی مردم با مشکل توأم نباشد، گفت: نباید بدون مطالعه و دقت نظر تصمیم گرفت؛ مردم باید بدانند هر تصمیمی که در دولت گرفته میشود مبتنی بر مطالعات دقیق علمی و با مشورت همه متخصصین است.
رئیس جمهور با تاکید بر اینکه سلامت مردم اولویت اول است، گفت: در کنار اولویت سلامت زندگی، معیشت، کسب و کارهای کوچک و طبقه ضعیف و آینده فرزندانمان نیز اهمیت دارد از این نظر باید بدانیم در روز پایان تشکیل محدودیتها مردم نباید نگرانی از سلامت خود و فرزندانشان داشته باشند و ما باید نگرانی آنها را تا اندازه زیادی کاهش بدهیم.
روحانی اظهارداشت: باید بدانیم صدمات اصلی اقتصادی کرونا متوجه اقشار ضعیف جامعه است و مردم از دولت انتظار دارند که اجازه ندهیم کرونا سلامت و معیشت آنان را نابود کند و این بدان معنا است که هم باید سلامت مردم را حفظ کنیم و هم معیشت و وضعیت اقتصادی آنان را تامین کنیم.
۲۷۲۱۵


خبرگزاری مهر – گروه جامعه- آزاده سهرابی: این روزها شیوع ویروس کرونا انسانها را در دنیا و در عرصههای مختلف به چالش کشیده است؛ یکی از این چالشها تعطیلی مدارس است. در ایران از ابتدای اسفند این تعطیلات گریبان آموزش و پرورش، دانش آموزان و خانوادههایشان را گرفت و حالا با گذشت یک ماه و نیم از این تعطیلات و دوری بچهها از میز و نیمکت و فضای مدرسه و با توجه به اینکه دورنمای مشخصی از بازگشایی مدارس مطرح نیست، باید به چالشهای این ماههایی که رفت و ماههایی که پیش روست اندیشید.
از همان روزهای اول آموزش و پرورش کلید تعامل با تلویزیون را زد. شعار «آموزش تعطیل نیست»، سر زبانها افتاد. کلاسهای مجازی در صدا و سیما و بلافاصله در فضای مجازی در دسترس معلمان و مدارس تشکیل شد. همه هدف این بود که دانش آموزان از فضای یادگیری عقب نیفتند؛ یادگیری که به قدر کافی در سال ۹۸ دچار چالش شده بود. اما آیا این آموزشها در عمل نیز دستاوردهایش آن چیزی بود که مسئولان انتظار داشتند؟ اینکه آموزش مجازی بتواند جبران عقب ماندگی را بکند یا حداقل تا بازگشایی دوباره مدارس بچهها را پای کتاب و درس نگه دارد؟
۲ روی حقیقت آموزش مجازی در این روزها
مهتاب حسینی مادر امیرمهدی که فرزندش در کلاس اول در مدرسهای غیردولتی تحصیل میکند در گفتگو با خبرنگار مهر در خصوص کم و کیف آموزش پذیری فرزندش در این روزها از آموزش مجازی گفت: امیرمهدی واقعاً پیگیر آموزشهای تلویزیون است به خصوص با مجری اول برنامهها با بچهها سلام و احوالپرسی میکند خیلی ارتباط گرفته است و هر روز دقیق از من می پرسد که فردا چه برنامهای داریم. یک دفتر مخصوص تلویزیون هم دارد و کاملاً هم از این طریق یاد میگیرد. حتی معلمشان که چیزی یاد میدهد خوب می فهمد چون میگوید آموزش تلویزیون از مدرسه جلوتر است.
وی ادامه داد: مدرسه شأن هم سه گروه تشکیل داده است. یک گروه برای درس زبانشان. یک گروه برای معلم خودشان و یک گروه هم برای کلاسشان. معلمشان به صورت تصویری آموزشها را میدهد و سرمشق و تمرین هم میدهد و یک زمانی فرصت میدهد تا تمرینها را حل شده برایش ارسال کنیم و زمان برای سوال و پرسش و پاسخ میگذارد و عملاً یک ارتباط دائمی میان بچهها و اولیا و معلمشان وجود دارد. خصوصاً اینکه در دی ماه هم تعطیلات زیاد شده بود و کلاسشان عقب بود از ۴ عید کلاسهای مجازی را دوباره دایر کردند و فقط از ۱۲ فروردین تعطیل کردند. قبل از عید هم ما را صدا کردند و جزوههایی آماده کرده بودند که دریافت کردیم.
وی ادامه داد: کلاس زبانشان به این جدیت نیست و تکلیفی نمیخواهند و برخی درسهای دیگر اما شخصاً از این روند راضی هستم و حتی با خودم میگفتم قبلاً بچه ام بی جهت مدرسه میرفت و کاش امکان مدرسه مجازی بعد از این ماجرا هم باشد چون کل کار مدرسه را پسر من در دو ساعت با کیفیت انجام میدهد و استرسی هم ندارد و به کتاب خواندن و بازی و… میرسد. تلویزیون هم فرصت خیلی خوبی است و کاش بعد از این هم برای تقویت بچهها برقرار باشد.
وی در پاسخ به این پرسش که هیچ نگرانی بابت افت پایه تحصیلی فرزندش خصوصاً با توجه به کلاس اولی بودن ندارد، گفت: مسئولان مدرسه پسرم همان ابتدای اسفند این اطمینان را به ما دادند که هر زمان این اطمینان را پیدا کردیم که پایه همه بچهها قوی است و یادگیری همه دروس اتفاق افتاده سال تحصیلی را تمام میکنیم و ممکن است بچهها تابستانی نداشته باشند. برای همین خیالم از این بابت راحت است.
با خواندن صحبتهای این مادر میشود بخشی از حقایق آموزش مجازی در دوری از بچهها از کلاسهای حقیقی را فهمید. آموزش مجازی میتواند تا حدی جبران فضای آموزشی واقعی را بکند تا یادگیری تعطیل بردار نباشد. اما بخش دیگر حقیقت این روزهای درس و مشق بچهها کاملاً با آنچه در صحبتهای بالا خواندید متفاوت است و چهره دیگری دارد.
مهناز اتابکی مادر مهرسا که کلاس چهارم ابتدایی درس میخواند درباره کم و کیف آموزش مجازی به خبرنگار مهر گفت: این روزها همه فکر من مشغول همین موضوع است. از بقیه فامیل که بچههایشان در مدارس غیردولتی و دولتی و نمونه مردمی درس میخوانند مدام سوال میکنم که مدرسه چطور پیگیر درس و مشق بچههاست چون مدرسه دختر من که دولتی است عملاً از قبل عید تعطیل است. قبل از عید هم کار مدرسه این بود که معلمشان چند سوال برای بچهها فرستاد.
وی ادامه داد: مدرسه دخترم میگوید آموزش و پرورش به ما گفته است در عید به بچهها تکلیف ندهید و برای همین دخترم در تمام تعطیلات عید درس و مشق را کنار گذاشت. تلویزیون هم که روزی یک ربع بیست دقیقه درس دارند. یک روز می آیند ۴ جمله خبری و سوالی را درس میدهند و میرود تا چند روز بعد که ادامه اش را درس بدهند. البته من می دانم در برخی مدارس دولتی حتی کلاس آنلاین تشکیل میشود و حضور و غیاب هم میشود و غیردولتیها هم که وضعشان خوب است. کلی برای بچهها کلیپ درست کردهاند و فرستادهاند و…. سوال من مادر این است که آموزش و پرورش از کجا متوجه میشود کدام معلم چه مقدار برای بچهها وقت گذاشته است؟ اصلاً نظارتی نیست.
وی گفت: بچهها هم وقتی مدرسه پیگیر نباشد درس نمیخوانند. بچهای که دو، سه ماه قرار است در خانه بماند واقعاً قرار است بعدش با چه سوادی برود کلاس بالاتر. در نهایت هم به آنها یک بسیار خوب و خوب میدهند و راهی کلاس بالاتر میشوند. انتظار مدرسه هم این است که والدین بنشینند با بچهها از روی کتاب کار کنند. چیزی که آزار دهنده است تفاوتی است که بین بچهها الان وجود دارد. تازه ما در پایتخت زندگی میکنیم. واقعاً سهم یک بچه از آموزش تلویزیونی باید یک ربع در روز باشد؟ من شخصاً الان راضی هستم دخترم سال بعد هم همین کلاس چهارم را بخواند چون مدرسه که سال بعد وقت نمیگذارد برای بچهها دروس قبل را توضیح بدهد و می دانم سر کلاس درسهای جدید را یاد نمیگیرد و استرسش بیشتر میشود.
ایجاد شبکه اجتماعی شاد برای نظارت بر برپایی کلاسهای مجازی؛ اما…
این روزها هر دو روی حقیقت در جریان است و شاید پیش بینی همین چندگانگی در آموزش است که آموزش و پرورش را از همان روزهای اول به این فکر انداخت که کلاسهای مجازی که قابل ردگیری و نظارت باشد راه بیاندازد و در نهایت به شبکه اجتماعی دانش آموزان یا همان شبکه شاد رسید.
قرار بود ۱۰۷ هزار مدرسه حقیقی موجود در کنار خود ۱۰۷ هزار مدرسه مجازی هم داشته باشد.
حتی در روز ۲۸ اسفند با حضور وزیر آموزش و پرورش در وزارتخانه آموزش و پرورش این شبکه افتتاح شد. سیستمی طراحی شد تا با حفظ حریم خصوصی معلم و دانش آموز به نوعی ساختار مدرسه را در فضای مجازی پیاده کندو بچهها سر کلاس حضور و غیاب شوند. برنامه درسی مقاطع مختلف برایش اعلام شد و قرار بود از امروز این شبکه راه اندازی شود.
همانطور که پیش بینی میشد راه اندازی ۱۰۷ هزار مدرسه مجازی به این راحتی نبود. با اینکه ۵ پیام رسان به این حوزه ورود کردند و تبلیغات صورت گرفت اما از زمان طرح این موضوع اعتراض معلمها و والدین آغاز شد که عمده این اعتراضها این بود که وقتی ما از وسیله ارتباطی شخصی خود باید برای نصب اپلیکیشنها و پیام رسان ها استفاده کنیم و اینها عموماً اجازه دسترسی گسترده به حریم شخصی را میخواهند، چرا باید آموزش و پرورش ما را مجبور به این کار کند؟
اما همانطور که پیش بینی میشد راه اندازی ۱۰۷ هزار مدرسه مجازی به این راحتی نبود. با اینکه ۵ پیام رسان به این حوزه ورود کردند و تبلیغات صورت گرفت اما از زمان طرح این موضوع اعتراض معلمها و والدین آغاز شد که عمده این اعتراضها این بود که وقتی ما از وسیله ارتباطی شخصی خود باید برای نصب اپلیکیشنها و پیام رسان ها استفاده کنیم و اینها عموماً اجازه دسترسی گسترده به حریم شخصی را میخواهند، چرا باید آموزش و پرورش ما را مجبور به این کار کند؟ این در حالی است که طی روزهای اخیر شایعاتی مبنی بر لو رفتن اطلاعات کاربران یکی از پیام رسان ها نیز مطرح شد و همه اینها باعث شد شامگاه گذشته آموزش و پرورش اطلاعیهای بدهد و بگوید: با عنایت به تصمیم و تأکید وزارتخانه متبوع مبنی بر اختصاصی و امن بودن بستر ارتباطی معلم _ دانش آموزان و به منظور صیانت از حقوق آموزشی و تربیتی دانش آموزان و نیاز به زمان بیشتر برای حصول اطمینان بخش فنی از این امر، ضمن تاکید بر اهمیت راه اندازی این بستر و پابرجا بودن کلیه دستورالعملهای ارسالی معاونین آموزشی، زمان ورود مدیران، معلمان و دانش آموزان به این بستر ارتباطی در روزهای آتی اعلام میشود.
طرح هوشمند سازی مدارس و تبلت دانش آموزی چرا مسکوت ماند؟
اما چگونه قرار است در روزهای آتی از این امن بودن اطمینان حاصل شود؟ و تا پاسخ به این پرسش باز هم در تعطیلی مدارس همان آموزش تلویزیونی و ارتباطهای مجازی غیر قابل رصد برای دانش آموزان در بستر یادگیری مانده است. اینها همه در حالی است که در آموزش و پرورش حداقل ۱۰ سالی است که موضوعهای مختلفی در حوزه شکل گیری فناوری اطلاعات در بستر یادگیری مطرح بوده است و طرحهای مختلفی از جمله هوشمند سازی مدارس، طرح تبلت دانش آموزی، تلویزیون تعاملی سینا و… چند صباحی آمدهاند، هزینه بردهاند و در نهایت مسکوت ماندهاند. حتی شبکه رشد که شاید از اولین اتفاقات مهم در این حوزه بود و در این روزها میشد روی آن سرمایه گذاری کرد نیز کارکردی نداشت تا این سوال مطرح شود که آیا بالاخره آموزش و پرورش میتواند به یک راهکار بلند مدت و غیرسلیقه ای در حوزه آوردن فناوری اطلاعات و ارتباطات به حوزه یادگیری داشته باشد که اتفاقاً در سند تحول بنیادین نیز به آن اشاره شده است؟
یوسف نوری رئیس اسبق مرکز برنامهریزی، منابع انسانی و فناوری اطلاعات آموزش و پرورش که در دوره وی هوشمند سازی مدارس در دستور کار بود در این باره به خبرنگار مهر گفت: زمانی که ما کار هوشمندسازی مدارس را در دستور کار قراردادیم استراتژی این بود که در آموزش و پرورش سند فناوری ارتباطات و اطلاعات با سند تحول بنیادین همسو شود و این با بخشنامه سال ۷۶ در این ارتباط فرق است و ۸ هزار صفحه مستندات در این ارتباط جمع آوری شد که هنوز هم در آموزش و پرورش موجود است.
وی ادامه داد: بحث هوشمندسازی مدارس را با تحقیقات پیمایشی و مطالعه ۶ کشور پی گرفتیم و پیش از ما در کشورهایی مثل مالزی، سنگاپور، کره جنوبی، هند و ترکیه حتی این الگو وجود داشت. ما این مطالعات را بر اساس اسناد فرادستی خودمان مطالعه کردیم که میگفت باید به کارگیری هوشمندسازی اطلاعات در فرایند یادگیری و یاد دهی رخ بدهد و ملاک باشد.
رئیس اسبق مرکز برنامهریزی، منابع انسانی و فناوری اطلاعات وزارت آموزش و پرورش درباره چرایی مسکوت ماندن این طرح از سال ۹۱ به بعد گفت: گیر ما در آموزش و پرورش این است که برای معلمان برنامه درسی به معنی واقعی توضیح داده نشده است. به طور طبیعی استفاده از فناوری ارتباطات در حوزه یادگیری، آموزش غیررسمی است. مثل اینکه برنامههای فوق برنامه باید مکمل برنامه اصلی باشد اما گاه همین برنامههای فوق برنامه کاری در تفهیم مطالب درسی میکنند که درون برنامه و با خود برنامه نمیتوان انجامشان داد. بحث آموزش مجازی هم همین است. ما نقاط ضعف و قوت را درآورده بودیم و تهدیدها و فرصتها را نیز. یک کتاب ۴۰۰ صفحهای با منبع هم استخراج شد که موجود است. اما وقتی انتقال مدیریت صورت میگیرد طرحهای دوره قبل با اما و اگر همراه میشود. مثلاً بعداً ایراد گرفته شد که ما نمیدانیم تعریف هوشمندسازی چیست. در صورتیکه اگر همان زمان طرح پیگیری میشد الان شاهد اجرای عجلهای یک طرح نبودیم چون معلمها باید دورههای پیشرفتهای میگذراندند تا دانش به کارگیری این فناوری را در برنامه درسی پیدا کنند. حتی چند دوره هم این آموزشها برگزار شد اما کلاً بعدش صورت مساله پاک شد.
کارها عموماً سلیقهای صورت میگیرد نه با برنامهریزی. گاهی هم یک طرحی یک جای دیگری درست میشود و به آموزش و پرورش تحمیل میشود و وقتی کارایی ندارد، کنار میرود یوسفی در ادامه با اشاره به طرح تبلت دانش آموزی نیز گفت: طرح تبلت دانش آموزی هم در تهران به صورت پایلوت اجرا شد و بعد تعطیل شد و مسکوت ماند. کارها عموماً سلیقهای صورت میگیرد نه با برنامهریزی. گاهی هم یک طرحی یک جای دیگری درست میشود و به آموزش و پرورش تحمیل میشود و وقتی کارایی ندارد، کنار میرود.
وی درباره تجربه این روزهای آموزش مجازی نیز گفت: من معتقدم در این روزهای خاص و با توجه به نبود زیرساختها واقعاً باید کمی آسان گرفت. هم به معلمها و هم به خانوادهها. قرار نیست همه از یک روش استفاده کنند چون عملاً امکان پذیر نیست. یکی موبایلش آیفون است و یک اپلیکیشن خاص رویش نصب نمیشود و یکی دیگر اصلاً موبایل اندروید ندارد. در شهر و روستا زیرساختها یکسان نیست و…. درباره آموزش تلویزیونی هم به جرأت میشود گفت ۸۰ درصد بچهها پای این آموزش نمینشینند چون آموزش مطلق و یک طرفه از بالا به پایین و بدون تعامل است. باید با دقت و ظرافت این موارد را برای مردم تبدیل به فرهنگ کرد.
وی گفت: در مدرسه عموماً بچهها بیش از معلم از یکدیگر یاد میگیرند. الان این ارتباط گسسته است. درست است که رسیدن به این فضا سخت نیست ولی مثلاً یکی از مشکلات این است که این مساله باید در حوزه سازمان پژوهش انجام شود. الان بیشتر مخابرات پای کار آمده اما مخابرات که از برنامه درسی و اهدافش خبر ندارد. عموماً هم در بخش خصوصی که پای کار امده اند اقتصاد و بیزینس مطرح است و کاش در آموزش و پرورش هم چنین بخشی با متخصصان وجود داشت. در آموزش و پرورش ۵۰ هزار نفر فارغ التحصیل دانشگاه شریف مشغول به کار هستند و ۴ هزار نفر کسانی که دارای مدرک دکترا هستند. اینها باید پای کار بیایند و چیزی مخصوص آموزش و پرورش و اقتضائات آن طراحی شود.
تصویری از روزهای پیش رو
واقعیت این است که مشخص نیست روزهای کرونایی کی به اتمام میرسد یا حداقل در حدی از کنترل قرار میگیرد که مدارس باز شود و اولیا با خیالی آسوده فرزندانشان را راهی مدرسه کنند و دوباره فضای مدرسه با صدای همهمه و شادی بچهها پر شود. موضوع این است که آموزش و پرورش چه راهکار درازمدتی برای این موضوع دارد؟ آموزش و پرورش چه راهکاری برای تثبیت و تعمیق یادگیری دارد و آیا به جای وقت گذاشتن برای چنین طرحهایی بهتر نیست به فکر چندین مدل راه حل درازمدتتر باشد؟ مثلاً اینکه چگونه میشود برای سال آتی آموزشی طرحی ریخت که در صورت نیاز چند ماهی از زمان صرف یادگیری دروس سال قبل دانش آموزان شود و تابستان ۱۴۰۰ زمان آموزش بیشتر ادامه یابد؟
به نظر میرسد این روزها نیاز به دیدن افقی بلندمدتتر از دیدن پایان سال تحصیلی جاری نیاز است و به جای درانداختن طرحهای نو در روزهایی که فضا و امکانات اجازه نمیدهد زیرساختها مهیا شود، نقشه راههای جایگزینی نیز نیاز است. نقشه راههایی که چند ماهه نباشد؛ چند ساله باشد.



کوروش نریمانی نمایشنامه نویس و کارگردان تئاتر درباره فعالیتهای خود در روزهای قرنطینه خانگی برای جلوگیری از گسترش شیوع ویروس کرونا، به خبرنگار مهر گفت: یک نمایشنامه از قبل داشتم که این روزها فرصت خوبی بود تا آن را به صورت کامل بازنویسی کنم. این اثر که هنوز نامی قطعی برای آن انتخاب نکردهام، نمایشنامه کمدی با همان حال و هوای فانتزی کارهای قبلیام است.
وی یادآور شد: قبل از شروع ماجرای کرونا هم صحبتی با سعید ابوطالب داشتیم و طرح سریالی برای شبکه نمایش خانگی را قطعی کردیم و قرار بود فیلمنامه مجموعه مدنظر را بنویسم که فعلا به خاطر وضعیت موجود، این کار متوقف شده است.
نریمانی با اشاره به همکاری خود در برگزاری کارگاه «نمایش کمدی» در پروژه «چهار فصل تئاتر ایران» در حوزه هنری، افزود: با برگزاری این کارگاه نمایشنامهنویسی، چند اثر تولید شد که به کوروش زارعی مدیر هنرهای نمایشی حوزه و ایوب آقاخانی مدیر پروژه چهارفصل پیشنهاد دادم یکی از آثار را به همراه بچههای کارگاه «کمدی خلاق» که خودم برگزار کرده بودم، کار کنیم و با حمایت حوزه هنری روی صحنه برود که به دلیل وضعیت پیش آمده توسط ویروس کرونا، این کار هم متوقف شده است.
این نمایشنامهنویس و کارگردان شناخته شده تئاتر ایران با بیان اینکه حدود ۳ سال درگیر فعالیتهای آموزشی در زمینه تئاتر بوده، اظهار کرد: خیلی دوست دارم در سال جاری از کارهای قبلی و همچنین جدید خودم، آثاری را روی صحنه ببرم و صحبتهایی با بازیگران کارها نیز داشتم ولی فعلا شرایط بسامانی مخصوصا برای تئاتر و سینما نیست. امیدوارم این قضیه به زودی حل شود.
کارگردان نمایشهای «شبهای آوینیون» و «والس مرده شوران» تعطیلی پیش آمده و قرنطینه خانگی را فرصت مناسبی برای رسیدگی به ایدههای قبلی خود و سر و سامان دادن به آنها و همچنین پرداختن به ایدههای ذهنی جدید خود دانست.
نریمانی تأکید کرد: با این وضعیت عطشم برای کارگردان بسیار زیاد شده است زیرا شرایط شیوع ویروس کرونا نشان داد که باید از فرصتهای خودمان به بهترین شکل ممکن استفاده کنیم. این اتفاق تلنگری برای همه ما بود. امیدوارم بعد از حل شدن مشکل شیوع ویروس کرونا، بچههای تئاتری با انرژی مضاعفی کار خود را از سر بگیرند.
این هنرمند با سابقه تئاتر در بخش پایانی سخنان خود تصریح کرد: امیدوارم شرایط پیش آمده کمک کند تا با آغاز به کار مجدد تئاتر، آثاری که اصالت تئاتری دارند روی صحنه بروند و نمایشهای صرفا تجاری و همچنین تهیه کنندگانی که تئاتری نبودند کمی عقب نشینی کنند و راه برای فعالیت گروههای خوب تئاتری باز شود تا با آثار خود که هم تماشاگر پسند هستند و هم کیفیت قابل قبول تئاتری دارند، تماشاگر را بار دیگر با تئاتر آشتی دهند.